Adhyaya 32

Verse 1

श्रीसूत उवाच । भूयोऽपिसंप्रवक्ष्यामि धनुष्कोटेस्तु वैभवम् । युष्माकमादरेणाहं नैमिषारण्यवा सिनः

ພຣະສູຕະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມະຫິມາແຫ່ງ ທະນຸດສໂກຕິ ອີກຄັ້ງ. ໂອ ຊາວໄນມິສາຣັນຍະ, ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາຕໍ່ພວກເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 2

नंदोनाम महाराजः सोमवंशसमुद्भवः । धर्मेण पालयामास सागरांतां धरामिमाम्

ມີພຣະມະຫາກະສັດນາມ ນັນດະ ເກີດຈາກວົງສ໌ໂສມ (ວົງສ໌ຈັນທຣະ)។ ດ້ວຍທຳມະ ພຣະອົງໄດ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນນີ້ທີ່ມີທະເລເປັນຂອບເຂດ.

Verse 3

तस्य पुत्रः समभवद्धर्मगुप्त इति श्रुतः । राज्य रक्षाधुरं नंदो निजपुत्रे निधाय सः

ພຣະອົງມີພຣະຣາຊະບຸດຜູ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະໂດງດັງນາມວ່າ ທັມມະຄຸບຕະ। ນັນດະໄດ້ມອບພາລະການປົກປ້ອງອານາຈັກໃຫ້ແກ່ພຣະຣາຊະບຸດຂອງຕົນ.

Verse 4

जितेंद्रियो जिताहारः प्रविवेश तपोवनम् । ताते तपोवनं याते धर्मगुप्ताभिधो नृपः

ພຣະອົງໄດ້ຊະນະອິນທຣີ ແລະສຳລວມອາຫານ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ປ່າຕະບະ (ຕະໂປວະນ)។ ເມື່ອພຣະບິດາໄປສູ່ຕະໂປວະນ ພຣະຣາຊານາມ ທັມມະຄຸບຕະ ຈຶ່ງຮັບພາລະການປົກຄອງ.

Verse 5

मेदिनीं पालया मास धर्मज्ञो नीतितत्परः । ईजे बहुविधैर्यज्ञैर्देवानिंद्रपुरोगमान्

ພຣະອົງປົກຄອງແຜ່ນດິນ ໂດຍເປັນຜູ້ຮູ້ທຳມະ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນນິຕິການປົກຄອງ. ພຣະອົງໄດ້ບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ ໂດຍມີພຣະອິນທຣະເປັນປະທານ ດ້ວຍພິທີຍັດຍະຫຼາຍປະເພດ.

Verse 6

ब्राह्मणेभ्यो ददौ वित्तं क्षेत्राणि च बहूनि सः । सर्वे स्वधर्मनिरतास्तस्मिन्राजनि शासति

ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍຊັບສິນ ແລະ ທີ່ດິນຫຼາຍແກ່ພຣາຫມັນ. ໃນຍາມທີ່ກະສັດນັ້ນປົກຄອງ ປວງຊົນລ້ວນຕັ້ງມັ່ນໃນທຳໜ້າທີ່ຂອງຕົນ.

Verse 7

बभूवुर्नाभवन्पीडास्तस्मिंश्चोरादिसंभवाः । कदाचिद्धर्मगुप्तोऽयमारूढस्तुरगोत्तमम्

ໃນຍາມທີ່ພຣະອົງປົກຄອງ ບໍ່ມີຄວາມທຸກທ້ອນ; ຄວາມລຳບາກຈາກໂຈນແລະເຫດຮ້າຍອື່ນໆ ກໍບໍ່ເກີດ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ທ່ານທຳມະຄຸບຕະໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ມ້າອັນຍອດຢ່າງ.

Verse 8

वनं विवेश विप्रेंद्रा मृगयारसकौ तुकी । तमालतालहिंतालकुरवाकुलदिङ्मुखे

ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ວິປຣາ! ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈໃນກິລາລ່າສັດ ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່າໜຶ່ງ ທີ່ຂອບຟ້າແລະທິດທາງທັງປວງໜາແນ້ນດ້ວຍຕົ້ນຕະມາລາ, ຕາລາ, ຫິງຕາລາ ແລະ ກຸຣະວະ.

Verse 9

विचचार वने तस्मिन्सिंहव्याघ्रभयानके । मत्तालिकुलसंनादसंमूर्छितदिगंतरे

ພຣະອົງໄດ້ທ່ອງໄປໃນປ່ານັ້ນອັນນ່າຢ້ານດ້ວຍສິງແລະເສືອ ແລະທິດທາງທັງປວງດັ່ງຖືກກົດທັບໂດຍສຽງຄືນຄືກຂອງຝູງເຜິ້ງທີ່ເມົາຫວານ.

Verse 10

पद्म कल्हारकुमुदनीलोत्पलवनाकुलैः । तटाकैरपि संपूर्णे तपस्विजनमंडिते

ປ່ານັ້ນຍັງເຕັມໄປດ້ວຍໜອງນ້ຳ ທີ່ແອດແນ້ນດ້ວຍດົງດອກບົວ—ປັດມະ, ກັນຫາຣະ, ກຸມຸດ ແລະ ນີໂລຕປະລະສີຟ້າ—ແລະງາມດ້ວຍຫມູ່ນັກຕະປະສະວີຜູ້ບຳເນັດຕະປະ.

Verse 11

तस्मिन्वने संचरतो धर्मगुप्तस्य भूपतेः । अभूद्विभावरी विप्रास्त मसावृतदिङ्मुखा

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ! ເມື່ອພຣະຣາຊາ ທັມມະຄຸບຕະ ເດີນຈາລິກໃນປ່ານັ້ນ ຄ່ຳຄືນກໍຕົກລົງ ແລະທິດທັງປວງຖືກຄວາມມືດປົກຄຸມ

Verse 12

राजापि पश्चिमां संध्यामुपास्य नियमान्वितः । जजाप तत्र च वने गायत्रीं वेदमातरम्

ພຣະຣາຊາກໍເຊັ່ນກັນ—ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນວັດຕະນິຍົມ—ໄດ້ບູຊາສັນທະຍາຍາມແລງທາງທິດຕາເວັນຕົກ ແລະໃນປ່ານັ້ນໄດ້ຈະປະ “ຄາຍະຕຣີ” ມານດາແຫ່ງເວດ

Verse 13

सिंहव्याघ्रादिभीत्या स्मिन्वृक्षमेकं समास्थिते । राजपुत्रे तदाभ्यागादृक्षः सिंहभयार्दितः

ເມື່ອພຣະຣາຊະກຸມານກົດກັງວົນຕໍ່ສິງ ເສືອ ແລະສັດຮ້າຍອື່ນໆ ຈຶ່ງປີນຂຶ້ນໄປຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້ໜຶ່ງ ໃນຂະນະນັ້ນ ຫມີຕົວໜຶ່ງທີ່ຖືກຄວາມຢ້ານສິງບີບຄັ້ນ ກໍຮີບວິ່ງມາຮອດ

Verse 14

अन्वधावतं तं ऋक्षमैकः सिंहो वनेचरः । अनुद्रुतः स सिंहेन ऋक्षो वृक्षमुपारुहत्

ສິງຜູ້ອາໄສໃນປ່າໄດ້ໄລ່ຕາມຫມີນັ້ນ; ຫມີທີ່ຖືກສິງໄລ່ກໍປີນຂຶ້ນໄປເທິງຕົ້ນໄມ້

Verse 15

आरुह्य ऋक्षो वृक्षं तं ददर्श जगतीपतिम् । वृक्षस्थितं महात्मानं महाबलपराक्रमम्

ເມື່ອຫມີປີນຂຶ້ນເຖິງຕົ້ນໄມ້ນັ້ນ ກໍເຫັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ—ພຣະຣາຊາຜູ້ມະຫາອາດຕະມາ—ຢືນຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້ ຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍກຳລັງແລະວີຣະພາບ

Verse 16

उवाच भूपतिं दृष्ट्वा ऋक्षोयं वनगोचरः । मा भीतिं कुरु राजेंद्र वत्स्यावो रजनीमिह

ເມື່ອເຫັນພະຣາຊາ ໝີຜູ້ທ່ອງໄປໃນປ່າໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣາເຈນດຣະ ຢ່າຫວາດກົວ; ຄືນນີ້ພວກເຮົາຈະພັກຢູ່ນີ້”

Verse 17

महासत्त्वो महाकायो महादंष्ट्रासमाकुलः । वृक्षमूलं समायातः सिंहो यमतिभीषणः

ສິງໂຕຜູ້ດຸຮ້າຍຫນັກ ກາຍໃຫຍ່ ແລະມີເຂົ້ວໃຫຍ່ຫຼາຍ ນ່າຢ້ານດັ່ງພະຍົມ ໄດ້ມາຮອດທີ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້

Verse 18

रात्र्यर्धं भज निद्रा त्वं रक्ष्यमाणो मयादितः । ततः प्रसुप्तं मां रक्ष शर्वर्यर्धं महामते

“ເຈົ້າຈົ່ງນອນຫຼັບຄືນນີ້ເຄິ່ງໜຶ່ງ; ຕອນແລກຂ້າຈະຄຸ້ມຄອງເຈົ້າ. ແລ້ວເມື່ອຂ້າຫຼັບໄປ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ເຈົ້າຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າໃນຄືນທີ່ເຫຼືອອີກເຄິ່ງໜຶ່ງ”

Verse 19

इति तद्वाक्यमादाय सुप्ते नंदसुते हरिः । प्रोवाच ऋक्षं सुप्तोऽयं नृपश्च त्यज्यतामिति

ເມື່ອຮັບຄໍານັ້ນແລ້ວ ເມື່ອເຈົ້າຊາຍຫຼັບໄປ ຫຣິ—ບຸດແຫ່ງນັນດະ—ໄດ້ກ່າວກັບໝີວ່າ: “ເຈົ້ານີ້ຫຼັບແລ້ວ; ຈົ່ງປະລະເຂົາເສຍ”

Verse 20

तं सिंहमब्रवीदृक्षो धर्मज्ञो द्विजसत्तमाः । भवान्धर्मं न जानीषे मृगराज वनेचर

ໃນຂະນະນັ້ນ ໝີຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະ—ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ໄດ້ກ່າວກັບສິງໂຕນັ້ນວ່າ: “ໂອ ຣາຊາແຫ່ງສັດປ່າ ຜູ້ທ່ອງໄປໃນປ່າ ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ທຳມະ”

Verse 21

विश्वासघातिनां लोके महाकष्टा भवंति हि । न हि मित्रद्रुहां पापं नश्येयज्ञायुतैरपि

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ຍ່ອມປະສົບທຸກຂ໌ໃຫຍ່ແນ່ນອນ. ບາບແຫ່ງການທໍລະຍົດຕໍ່ມິດ ບໍ່ສູນໄປ ແມ່ນແຕ່ຈະທໍາຍັດຍານັບໝື່ນກໍຕາມ.

Verse 22

ब्रह्महत्यादिपापानां कथंचिन्निष्कृतिर्भवेत् । विश्वस्तघातिनां पापं न नश्येज्जन्मकोटिभिः

ບາບເຊັ່ນ ພຣະຫມັນຫັດຍາ ແລະອື່ນໆ ອາດຈະມີທາງຊົດໃຊ້ໄດ້ບ້າງ. ແຕ່ບາບຂອງຜູ້ທີ່ຫັກຫຼັງຜູ້ທີ່ໄວ້ໃຈຕົນ ບໍ່ສູນໄປ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານການເກີດນັບລ້ານຊາດ.

Verse 23

नाहं मेरुं महाभारं मन्ये पंचास्य भूतले । महाभारमिमं मन्ये लोके विश्वासघातकम्

ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນວ່າ ພູເມຣຸ ແມ່ນພາລະທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນແຜ່ນດິນ. ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ການຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈນີ້ແຫຼະ ແມ່ນພາລະໜັກທີ່ບີບຄັ້ນໂລກຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 24

एवमुक्तेऽथ ऋक्षेण सिंहस्तूष्णीमभूत्तदा । धर्मगुप्ते प्रबुद्धे तु ऋक्षः सुष्वाप भूरुहे

ເມື່ອຫມີເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສິງໂຕກໍນິ່ງງຽບໃນຂະນະນັ້ນ. ແລະເມື່ອ ທັມມະຄຸບຕະ ຕື່ນຂຶ້ນ ຫມີກໍໄດ້ນອນຫຼັບຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້.

Verse 25

ततः सिंहोऽब्रवीद्भूपमेनमृक्षं त्यजस्व मे । एवमुक्तेऽथ सिंहेन राजा सुप्तमशंकितः

ຕໍ່ມາ ສິງໂຕໄດ້ກ່າວກັບພະຣາຊາວ່າ “ຈົ່ງປະຫມີນີ້ໄວ້ໃຫ້ເຮົາ” ເມື່ອສິງໂຕເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາກໍບໍ່ລັງເລ ປະຖິ້ມຜູ້ທີ່ກໍາລັງນອນຫຼັບໄປ.

Verse 26

स्वांकन्यस्तशिरस्कं तमृक्षं तत्याज भूतले । पात्यमानस्ततो राज्ञा नखालंबितपादपः

ພະຣາຊາໄດ້ໂຍນຫມີນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ຫົວພັກຢູ່ເທິງຕັກຂອງພະອົງ—ລົງສູ່ພື້ນດິນ. ເມື່ອຖືກໂຍນ ມັນໃຊ້ເລັບຈິກຈັບຕົ້ນໄມ້ ແລະຫ້ອຍຢູ່ນັ້ນດ້ວຍຕີນຫ້ອຍລົງ។

Verse 27

ऋक्षः पुण्यवशाद्वृक्षान्न पपात महीतले । स ऋक्षो नृपमभ्येत्य कोपाद्वाक्यमभाषत

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງບຸນກຸສົນຂອງມັນ ຫມີນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ຕົກຈາກຕົ້ນໄມ້ລົງສູ່ດິນ. ແລ້ວຫມີນັ້ນເຂົ້າໄປຫາພະຣາຊາດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້។

Verse 28

कामरूपधरो राजन्नहं भृगुकुलोद्भवः । ध्यानकाष्ठाभिधो नाम्ना ऋक्षरूपमधारयम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າພະອົງເປັນຜູ້ປ່ຽນຮູບໄດ້ ເກີດໃນວົງສາຂອງ ພຣຶກຸ. ນາມຂ້າພະອົງແມ່ນ ທະຍານກາດຖະ ແລະໄດ້ຖືຮູບເປັນຫມີ.

Verse 29

यस्मादनागसं सुप्तमत्याक्षीन्मां भवान्नृप । मच्छापात्त्वमतः शीघ्रमुन्मत्तश्चर भूपते

ໂອ ນະຣິປ, ເພາະທ່ານໄດ້ກະທຳຜິດຕໍ່ຂ້າພະອົງຜູ້ນອນຫຼັບຢູ່ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຜິດ ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍຄຳສາບຂອງຂ້າພະອົງ ໂອ ຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ, ຈົ່ງເດີນພະເນຈອນໄປໄວໆ ດັ່ງຄົນບ້າ.

Verse 31

हिमवद्गिरिमासाद्य कदाचित्त्वं वधूसखः । अज्ञानाद्गौतमाभ्याशे विहारमतनोर्मुदा

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອທ່ານໄດ້ໄປຮອດພູຫິມະວັດ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ທ່ານໄດ້ພາກັນເພີນພອນຢ່າງຍິນດີ ໃນບໍລິເວນໃກ້ພຣະຄົວຕະມະ.

Verse 32

गौतमोप्युटजाद्दैवात्समिदाहरणाय वै । निर्गतस्त्वां विवसनं दृष्ट्वा शापमुदाहरत्

ຕໍ່ມາ ພຣະ຤ິສີ ໂຄຕະມະ ກໍໂດຍອໍານາດແຫ່ງຊະຕາ ອອກຈາກອາສຣົມໄປເກັບໄມ້ສະມິທາ; ເມື່ອເຫັນເຈົ້າຢືນເປືອຍກາຍ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວຄໍາສາບແຊ່ງ

Verse 33

यस्मान्ममाश्रमेऽद्य त्वं विवस्त्रः स्थितवानसि । अतः सिंहत्वमद्यैव भविता ते न संशयः

“ເນື່ອງຈາກມື້ນີ້ ເຈົ້າໄດ້ຢືນເປືອຍກາຍຢູ່ໃນອາສຣົມຂອງຂ້າ ດັ່ງນັ້ນ—ໃນມື້ນີ້ເອງ—ເຈົ້າຈະກາຍເປັນສິງ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 34

इति गौतमशापेन सिंहत्वमगमत्पुरा । कुबेरसचिवो यक्षो भद्रनामा भवान्पुरा

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຄໍາສາບຂອງພຣະ຤ິສີໂຄຕະມະ ເຈົ້າເຄີຍກາຍເປັນສິງໃນອະດີດ. ໃນກາລກ່ອນ ເຈົ້າເປັນຢັກສະ (Yakṣa)—ຂຸນນາງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງກຸເວຣ—ນາມວ່າ ພັດຣະ

Verse 35

कुबेरो धर्मशीलो हि तद्भृत्याश्च तथैव हि । अतः किमर्थं त्वं हंसि मामृषिं वनगोचरम्

ກຸເວຣແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ມີທຳ ແລະບໍລິວານຂອງທ່ານກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ແລ້ວເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຈະທໍາຮ້າຍຂ້າ—ພຣະ຤ິສີຜູ້ຢູ່ໃນປ່າ?

Verse 36

एतत्सर्वमहं ध्याना ज्जानामीह मृगाधिप । इत्युक्ते ध्यानकाष्ठेन त्यक्त्वा सिंहत्वमाशु सः

“ໂອ ຈ້າວແຫ່ງສັດທັງປວງ, ໂດຍສະມາທິ ຂ້າຮູ້ທຸກສິ່ງນີ້ຢູ່ທີ່ນີ້.” ເມື່ອ ທະຍານະກາດຖະ ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນກໍຮີບຖອນຮູບສິງອອກໂດຍພລັນ

Verse 37

यक्षरूपं गतो दिव्यं कुबेरसचिवात्मकम् । ध्यानकाष्ठमसावाह प्रांजलिः प्रणतो मुनिम्

ລາວໄດ້ແປງກາຍເປັນຮູບຢັກສະອັນທິບ ມີສະພາບດັ່ງເປັນລັດຖະມົນຕີຂອງທ້າວກຸເວຣ; ແລ້ວປະນົມມື ກົ້ມກາບມຸນີ ແລະເວົ້າກັບ ທະຍານກາດຖະ।

Verse 38

अद्य ज्ञातं मया सर्वं पूर्ववृत्तं महामुने । गौतमः शापकाले मे शापांतमपि चोक्तवान्

ລາວກ່າວວ່າ “ມື້ນີ້ ໂອ ມະຫາມຸນີ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈປະຫວັດເກົ່າຂອງຕົນທັງໝົດແລ້ວ; ເມື່ອຄັ້ງ ໂກຕະມະ ສາບຂ້າພະເຈົ້າ ທ່ານກໍໄດ້ກ່າວເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄຳສາບນັ້ນດ້ວຍ”

Verse 39

ध्यानकाष्ठे न संवाद ऋक्षरूपेण ते यदा । तदा निर्धूय सिंहत्वं यक्षरूपमवाप्स्यसि

“ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ສົນທະນາກັບ ທະຍານກາດຖະ ໃນຍາມທີ່ທ່ານຢູ່ໃນຮູບຫມີ ເຈົ້າຈະສັດທິ້ງຄວາມເປັນສິງ ແລະໄດ້ຮັບຮູບຢັກສະ”

Verse 40

इति मामब्रवीद्ब्रह्मन्गौतमो मुनिपुंगवः । अद्य सिंहत्वनाशान्मे जानामि त्वां महामुने

“ໂອ ພຣາຫມະນ! ໂກຕະມະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າແບບນີ້. ມື້ນີ້ ເມື່ອຄວາມເປັນສິງຂອງຂ້າພະເຈົ້າສູນສິ້ນ ໂອ ມະຫາມຸນີ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮູ້ຈັກທ່ານ”

Verse 41

ध्यानकाष्ठाभिधं शुद्धं कामरूपधरं सदा । इत्युक्त्वा तं प्रणम्याथ ध्यानकाष्ठं स यक्षराट्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະຍາຢັກສະໄດ້ກົ້ມກາບ ທະຍານກາດຖະ ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຜູ້ສາມາດແປງຮູບຕາມປາຖະນາໄດ້ເສມອ

Verse 42

विमानवरमा रुह्य प्रययावलकापुरीम् । तस्मिन्गते तु यक्षेशे ध्यानकाष्ठो महामुनिः

ພະເຈົ້າແຫ່ງຍັກສ໌ໄດ້ຂຶ້ນວິມານອັນປະເສີດ ແລ້ວເດີນທາງໄປຫານະຄອນອະລະກາ. ເມື່ອຍັກສະຣາຊານັ້ນໄປແລ້ວ ມະຫາມຸນີ ທະຍານກາດຖະ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນດັ່ງເກົ່າ.

Verse 43

अव्याहतेष्टगमनो यथेष्ठः प्रययौ महीम् । ध्यानकाष्ठे गते तस्मि न्कामरूपधरे मुनौ

ດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວອັນບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ ລາວໄດ້ເດີນໄປບນແຜ່ນດິນຕາມປາຖະໜາ. ເມື່ອມຸນີ ທະຍານກາດຖະ ຜູ້ສາມາດແປງຮູບຕາມໃຈ ໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ…

Verse 44

धर्मगुप्तौ मुनेः शापादुन्मत्तः प्रययौ पुरीम् । उन्मत्तरूपं तं दृष्ट्वा मंत्रिणस्तु नृपोत्तमम्

ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງມຸນີ ທັມມະກຸບຕະ ໄດ້ໄປຫານະຄອນໃນສະພາບຄຸ້ມຄັ່ງ. ເມື່ອລັດຖະມົນຕີເຫັນລາວໃນຮູບອັນວິກົນນັ້ນ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ

Verse 45

पितुः सकाशमा निन्यू रेवातीरे मनोरमे । तस्मै निवेदयामासुर्मतिभ्रंशं सुतस्य ते

ພວກເຂົາໄດ້ນຳລາວໄປຫາບິດາ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາອັນງາມ. ແລ້ວໄດ້ທູນບອກເຖິງການຫຼຸດຫາຍແຫ່ງສະຕິປັນຍາທີ່ເກີດແກ່ບຸດຂອງລາວ

Verse 46

ज्ञात्वा तु पुत्रवृत्तांतं नन्दस्तस्य पिता तदा । पुत्रमादाय तरसा जैमिनेरन्तिकं ययौ । तस्मै निवेदयामास पुत्रवृत्तान्तमादितः

ເມື່ອຮູ້ເລື່ອງລາວຂອງບຸດແລ້ວ ນັນທະຜູ້ເປັນບິດາ ໄດ້ຮີບນຳເດັກນ້ອຍໄປຫາໄຊມິນີ. ແລ້ວໄດ້ທູນເລົ່າເລື່ອງບຸດຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນຈົນຄົບຖ້ວນ

Verse 47

भगवञ्जैमिने पुत्रो ममाद्योन्मत्ततां गतः

ໂອ ພຣະ຤ິສີ ໄຈມິນີ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ລູກຊາຍຂອງຂ້າໃນມື້ນີ້ໄດ້ຕົກຢູ່ໃນອາການຄຸ້ມຄັ່ງແລ້ວ.

Verse 48

अस्योन्मादविनाशाय ब्रूह्युपायं महामुने । इति पृष्टश्चिरं दध्यौ जैमिनिर्मुनिपुंगवः

“ຂໍແດ່ມະຫາມຸນີ ຈົ່ງບອກອຸບາຍເພື່ອທຳລາຍຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງນີ້” ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນັ້ນ ໄຈມິນີຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາ຤ິສີ ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນນານ.

Verse 49

ध्यात्वा तु सुचिरं कालं नृपं नंदमथाब्रवीत् । ध्यानकाष्ठस्य शापेन ह्युन्म त्तस्ते सुतोऽभवत्

ເມື່ອໄດ້ເພ່ງສະມາທິຢູ່ດົນນານ ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະຣາຊານັນດະວ່າ “ແທ້ຈິງ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງ ທະຍານະກາດຖະ ລູກຊາຍຂອງທ່ານຈຶ່ງວິກົນຈິດ”

Verse 50

तस्य शापस्य मोक्षार्थमुपायं प्रब्रवीमि ते । दक्षिणांबुनिधौ सेतौ पुण्ये पापविनाशने

ເພື່ອພົ້ນຈາກຄຳສາບນັ້ນ ຂ້າຈະບອກອຸບາຍໃຫ້ເຈົ້າ: ທີ່ເສຕຸໃນມະຫາສະໝຸດທາງໃຕ້ ອັນບໍລິສຸດ ແລະທຳລາຍບາບ (ມີທາງແກ້).

Verse 51

धनुष्कोटिरिति ख्यातं तीर्थमस्ति महत्तरम् । पवित्राणां पवित्रं च मंगलानां च मंगलम्

ທີ່ນັ້ນມີທີຣຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຊື່ “ທະນຸສໂກຕິ” ເປັນຄວາມບໍລິສຸດສູງສຸດໃນບັນດາຄວາມບໍລິສຸດ ແລະເປັນມົງຄຸນສູງສຸດໃນບັນດາມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 52

श्रुतिसिद्धं महापुण्यं ब्रह्महत्यादिशोधकम् । नीत्वा तत्र सुतं तेऽद्य स्नापयस्व महीपते

ພິທີອັນສັກສິດນີ້ ທີ່ຖືກຢືນຢັນໂດຍພຣະເວດ (ສຣຸຕິ) ມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຊໍາລະບາບຫນັກ ເຊັ່ນ ການຂ້າພຣາຫມັນ ໄດ້ດ້ວຍ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ມື້ນີ້ຈົ່ງນໍາລູກຊາຍໄປທີ່ນັ້ນ ແລະໃຫ້ເຂົາອາບນໍ້າ.

Verse 53

उन्मादस्तत्क्षणादेव तस्य नश्येन्न संशयः । इत्युक्तस्तं प्रणम्यासौ जैमिनिं मुनिपुंगवम्

ຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງຂອງເຂົາຈະຫາຍໄປໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງກາບນົບນ້ອມຕໍ່ ພຣະມຸນີໄຈມິນີ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ລະສີ.

Verse 54

नंदः पुत्रं समादाय धनुष्कोटिं ययौ तदा । तत्र च स्नापयामास पुत्रं नियमपूर्वकम्

ຕໍ່ມາ ນັນດາໄດ້ນໍາລູກຊາຍໄປຍັງ ທະນຸສໂກຕິ. ທີ່ນັ້ນ ລາວໃຫ້ລູກອາບນໍ້າຕາມວິນັຍ ແລະການສໍາລວມຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 55

स्नानमात्रात्ततः सद्यो नष्टोन्मादोऽभवत्सुतः । स्वयं सस्नौ स नन्दोपि धनुष्कोटौ सभक्तिकम्

ດ້ວຍການອາບນໍ້ານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງຂອງລູກກໍຫາຍໄປທັນທີ. ນັນດາເອງກໍອາບນໍ້າທີ່ທະນຸສໂກຕິດ້ວຍໃຈເຊື່ອມສັດທາ.

Verse 56

उषित्वा दिनमेकं तु सपुत्रस्तु पिता तदा । सेवित्वा रामनाथं च सांबमूर्तिं घृणानिधिम्

ຕໍ່ມາ ຜູ້ເປັນພໍ່ພ້ອມລູກຊາຍໄດ້ພັກຢູ່ໜຶ່ງວັນ; ແລະໄດ້ບໍລິການບູຊາ ພຣະຣາມນາຖ—ພຣະສິວະຜູ້ປະທັບຮ່ວມກັບພຣະອຸມາ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—

Verse 57

पुत्रमापृच्छय नंदस्तं प्रययौ तपसे वनम् । गते पितरि पुत्रोऽपि धर्मगुप्तो नृपो द्विजाः

ເມື່ອລາລູກຊາຍແລ້ວ ນັນດະໄດ້ເດີນໄປປ່າເພື່ອບຳເນັດຕະປະ. ເມື່ອບິດາໄປແລ້ວ ລູກຊາຍນັ້ນກໍ—ໂອ ພວກພຣາຫມະນ, ພຣະຣາຊາ ທັມມະຄຸບຕະ—

Verse 58

प्रददौ रामनाथाय बहुवित्तानि भक्तितः । ब्राह्मणेभ्यो धनं धान्यं क्षेत्राणि च ददौ तदा

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍຊັບສົມບັດຫຼາຍຫຼວງແດ່ ຣາມນາຖະ. ແລ້ວໃນການນັ້ນ ກໍໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ພວກພຣາຫມະນ ທັງເງິນ ທັງເຂົ້າທັນຍາ ແລະທີ່ນາດິນດ້ວຍ

Verse 59

प्रययौ मंत्रिभिः सार्धं स्वां पुरीं तदनंतरम् । धर्मेण पालयामास राज्यं निहतकण्टकम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເດີນທາງກັບໄປນະຄອນຂອງພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍອຳມາດ. ພຣະອົງປົກຄອງອານາຈັກຕາມທັມມະ ໃຫ້ພົ້ນຈາກໜາມແຫ່ງຄວາມທຸກຮ້າຍທັງປວງ

Verse 60

पितृपैतामहं विप्रा धर्मगुप्तोऽतिधार्मिकः । उन्मादैरप्यपस्मारैर्ग्रहैर्दुष्टैश्च ये नराः

ໂອ ພວກພຣາຫມະນ, ທັມມະຄຸບຕະ—ຜູ້ຊອບທັມມະຢ່າງຍິ່ງ ຕາມຂະບວນຂອງບິດາແລະປູ່ຍ່າ—ໄດ້ປະກາດວ່າ: ຜູ້ໃດຖືກຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງ ໂລກລົມຊັກ ແລະການຄອບງຳຂອງກຣະຫະອັນຊົ່ວ…

Verse 61

ग्रस्ता भवंति विप्रेंद्रास्तेऽपि चात्र निमज्जनात् । धनुष्कोटौ विमुक्ताः स्युः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

…ແມ່ນແຕ່ຖືກກຣະຫະຈັບກຸມຢູ່ກໍຕາມ ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ, ດ້ວຍການຈົມກາຍລົງນ້ຳຢູ່ນີ້ ເຂົາເຈົ້າກໍຈະພົ້ນທີ່ ທະນຸສໂກຕິ. ຈິງ—ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ

Verse 62

परित्यज्य धनुष्कोटिं तीर्थमन्यद्व्रजेत्तु यः । सिद्धं स गोपयस्त्यक्त्वा स्नुहीक्षीरं प्रयाचते

ຜູ້ໃດລະທິ້ງທີຣະຖະ ທະນຸສໂກຕິ ແລ້ວໄປຫາທີຣະຖະອື່ນ ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນຄົນທີ່ປະຖິ້ມນ້ຳນົມງົວອັນສົມບູນ ແລ້ວໄປຂໍນ້ຳຢາງຂາວຄ້າຍນ້ຳນົມຈາກຕົ້ນສນຸຫີ.

Verse 63

धनुष्कोटिर्धनुष्कोटिर्धनुष्कोटिरिति द्विजाः । त्रिः पठन्तो नरा ये तु यत्र क्वापि जलाशये

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ! ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ອ່າງນ້ຳໃດໆ ບໍ່ວ່າທີ່ໃດ ແລ້ວສວດສາມເທື່ອວ່າ “ທະນຸສໂກຕິ, ທະນຸສໂກຕິ, ທະນຸສໂກຕິ”

Verse 64

स्नांति सर्वे नरास्ते वै यास्यंति ब्रह्मणः पदम् । एवं वः कथिता विप्रा धर्मगुप्तकथा शुभा

ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ແທ້ຈິງເຫມືອນໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະໃນທີຣະຖະນັ້ນ ແລະຈະໄດ້ບັນລຸສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະພຣະຫມາ. ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ນີ້ແມ່ນກະທາມົງຄຸນແຫ່ງທັມມະຄຸບຕະ ທີ່ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານແລ້ວ.

Verse 65

यस्याः श्रवणमात्रेण ब्रह्महत्या विनश्यति । स्वर्णस्तेयादयश्चान्ये नश्येयुः पापसंचयाः

ແຕ່ພຽງໄດ້ຟັງ (ກະທາອັນສັກສິດ) ນັ້ນ ບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາ ກໍຖືກທຳລາຍ; ແລະກອງບາບອື່ນໆ ເຊັ່ນ ການລັກທອງ ກໍສູນສິ້ນໄປ.