Adhyaya 30

Verse 1

श्रीसूत उवाच । विहिताभिषवो मर्त्यः सर्वतीर्थेऽतिपावने । ब्रह्महत्यादिपापघ्नीं धनुष्कोटिं ततो व्रजेत्

ພຣະສູຕ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອມະນຸດໄດ້ອາບນ້ຳຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ໃນສະຣະວະຕີຣະຖະອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ ພຶງໄປຍັງ ທະນຸສໂກຕິ ຜູ້ທຳລາຍບາບເຊັ່ນ ພຣະຫມັນຫັດຍາ ແລະອື່ນໆ।

Verse 2

यस्याः स्मरणमात्रेण मुक्तः स्यान्मानवो भुवि । धनुष्कोटिं प्रपश्यंति स्नांति वा कथयंति ये

ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງນາງ (ທະນຸສໂກຕິ) ມະນຸດໃນໂລກກໍອາດໄດ້ຮັບມົກຂະ; ຜູ້ໃດເຫັນທະນຸສໂກຕິ ຫຼືອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຫຼືເວົ້າຖຶງຄຸນຄວາມດີຂອງນາງ ກໍໄດ້ຜົນດຽວກັນ।

Verse 3

अष्टाविंशतिभेदांस्ते नरकान्नोपभुंजते । तामिस्रमंधतामिस्रं महारौरवरौरवौ

ເຂົາເຈົ້າຈະບໍ່ຕ້ອງເສວຍນະລົກ 28 ປະເພດ—ເຊັ່ນ ຕາມິສຣະ, ອັນທະຕາມິສຣະ, ມະຫາຣໍຣະວະ ແລະ ຣໍຣະວະ।

Verse 4

कुम्भीपाकं कालसूत्रमसिपत्रवनं तथा । कृमिभक्षोंऽधकूपश्च संदंशं शाल्मली तथा

ອີກທັງບໍ່ຕ້ອງທົນທຸກໃນ ກຸມພີປາກະ, ກາລະສູຕຣະ, ອະສິປັດຣະວະນະ; ແລະບໍ່ຕ້ອງປະສົບ ກຣິມິພັກສະ, ອັນທະກູປະ, ສັນດັມສະ, ແລະ ຊາລະມະລີ।

Verse 5

सूर्मिर्वैतरणी प्राणरोधो विशसनं तथा । लालाभक्षोऽप्यवीचिश्च सारमेयादनं तथा

ຍັງບໍ່ຕ້ອງເສວຍ ສູຣມິ, ໄວຕະຣະນີ, ປຣານະໂຣທະ, ແລະ ວິຊະສະນະ; ແລະບໍ່ຕ້ອງປະສົບ ລາລາພັກສະ, ອະວີຈິ, ແລະ ສາຣະເມຍາດະນະ।

Verse 6

तथैव वज्रकणकं क्षारकर्दमपातनम् । रक्षोगणाशनं चापि शूलप्रोतं वितोदनम्

ດັ່ງນັ້ນຍັງມີນະລົກອື່ນໆ: ວັຊຣະກະນະກະ; ກະຊາຣະກະຣະດະມະປາຕະນະ (ຖືກໂຍນລົງໃນຕົມດ່າງເຄັມ); ຣັກໂສກະນາຊະນະ (ຝູງຣາກຊະສະກິນຜູ້ມີບາບ); ແລະ ຊູລະໂປຣຕະ ກັບ ວິໂຕດະນະ (ຖືກເສຽບກັບຫອກ ແລະ ຖືກແທງຊ້ຳໆ)។

Verse 7

दंदशूकाशनं चापि पर्यावर्तनसंज्ञितम् । तिरोधानाभिधं विप्रास्तथा सूचीमुखाभिधम्

ແລະຍັງມີ ດັນດະຊູກາຊະນະ (ບ່ອນທີ່ງູກິນ); ອີກທັງ ປະຣະຍາວັຣຕະນະ (ການຫມຸນກັບຄືນ); ແລະ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ນະລົກຊື່ ຕິໂຣທານະ (ການປິດບັງ/ຄວາມມືດ) ພ້ອມທັງ ຊູຈີມຸຂະ (ໜ້າດັ່ງເຂັມ)

Verse 8

पूयशोणितभक्षं च विषाग्निपरिपीडनम् । अष्टाविंशतिसंख्याकमेवं नरकसंचयम्

ແລະມີ ປູຍະໂຊນິຕະພັກຊະ (ບັງຄັບໃຫ້ກິນໜອງແລະເລືອດ) ແລະ ວິສາກນິປະຣິປີດະນະ (ຖືກທໍລະມານດ້ວຍພິດແລະໄຟ)។ ດັ່ງນັ້ນ ກຸ່ມນະລົກທັງຫຼາຍນີ້ ກ່າວວ່າມີຈໍານວນ ຊາວແປດ।

Verse 9

न याति मनुजो विप्रा धनुष्कोटौ निमज्जनात् । वित्तापत्यकलत्राणां योऽन्येषामपहारकः

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ຜູ້ໃດທີ່ລັກຫຼືຊິງເອົາຊັບສິນ ລູກ ຫຼື ເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ ບໍ່ອາດພົ້ນ (ຜົນກຳ) ໄດ້ ແຕ່ພຽງດຳລົງນ້ຳຢູ່ ທະນຸສໂກຕິ ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 10

स कालपाशनिर्बद्धो यमदूतैर्भयानकैः । तामिस्रनरके घोरे पात्यते बहुवत्सरम्

ເຂົາຖືກມັດແນ່ນດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງກາລະ (ເວລາ) ແລະຖືກທູດຂອງພຣະຍົມຜູ້ນ່າຢ້ານກົວຈັບກຸມ ແລ້ວຖືກໂຍນລົງສູ່ນະລົກ ຕາມິສຣະ ອັນສະຫວັນສະຫວາດ ເປັນເວລາຫຼາຍປີ।

Verse 11

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । यो निहत्य तु भर्तारं भुंक्ते तस्य धनादिकान्

ເຖິງແມ່ນວ່ານາງຈະອາບນ້ໍາທີ່ ທະນຸສະໂກຕິ, ນາງກໍຍັງຖືກຖິ້ມລົງໃນນະລົກນັ້ນ - ຜູ້ທີ່ຂ້າຜົວຂອງຕົນແລ້ວເສບສຸກກັບຊັບສົມບັດຂອງລາວ.

Verse 12

पात्यते सोंऽधतामिस्रे महादुःखसमाकुले । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ລາວຖືກຖິ້ມລົງໃນ ອັນທະຕາມິສະ, ເຊິ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ; ເຖິງແມ່ນວ່ານາງຈະອາບນ້ໍາທີ່ ທະນຸສະໂກຕິ, ນາງກໍຍັງຖືກຖິ້ມລົງໃນນັ້ນ.

Verse 13

भूतद्रोहेण यो मर्त्यः पुष्णाति स्वकुटुंबकम् । स तानिह विहायाशु रौरवे पात्यते ध्रुवम्

ມະນຸດຜູ້ທີ່ລ້ຽງຄອບຄົວຂອງຕົນດ້ວຍການບຽດບຽນສິ່ງທີ່ມີຊີວິດ - ປະຖິ້ມພວກເຂົາໄວ້ທີ່ນີ້, ລາວຈະຖືກຖິ້ມລົງໃນນະລົກ ເຣົາຣະວະ ຢ່າງໄວວາແລະແນ່ນອນ.

Verse 14

विषोल्बणमहासर्पसंकुले यमपूरुषैः । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ໃນສະຖານທີ່ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍງູໃຫຍ່ທີ່ຮ້າຍກາດດ້ວຍພິດ ແລະ ບໍລິວານຂອງພະຍາຍົມ - ເຖິງແມ່ນວ່ານາງຈະອາບນ້ໍາທີ່ ທະນຸສະໂກຕິ, ນາງກໍຍັງຖືກຖິ້ມລົງໃນນັ້ນ.

Verse 15

यः स्वदेहंभरो मर्त्यो भार्यापुत्रादिकं विना । स महारौरवे घोरे पात्यते निजमांसभुक्

ມະນຸດຜູ້ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ - ໂດຍບໍ່ສົນໃຈເມຍ, ລູກ ແລະ ອື່ນໆ - ຈະຖືກຖິ້ມລົງໃນ ມະຫາເຣົາຣະວະ ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ, ບ່ອນທີ່ລາວຖືກບັງຄັບໃຫ້ກິນຊີ້ນຂອງຕົນເອງ.

Verse 16

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मि न्नासौ निपात्यते । यः पशून्पक्षिणो वापि सप्राणान्निरुणद्धि वै

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບຸນທີ່ເສຕຸເທົ່າປາຍຄັນທະນູ ກໍຍັງບໍ່ພົ້ນຈາກການຕົກລົງທີ່ນັ້ນ ຖ້າເຂົາໂຫດຮ້າຍກັກຂັງສັດມີຊີວິດ—ທັງສັດແລະນົກ—ໃນຂະນະທີ່ຍັງມີລົມຫາຍໃຈ.

Verse 17

कृपालेशविहीनं तं क्रव्यादैरपि निंदितम् । कुंभीपाके तप्ततैले पात यंति यमानुगाः

ຜູ້ໃດບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ເສັ້ນເມດຕາ ແມ່ນກະທັ້ງສັດກິນເນື້ອຍັງຕຳນິ ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະຍົມຈະໂຍນເຂົາລົງນະລົກກຸມພີປາກະ ໃຫ້ຕົກໃນນ້ຳມັນເດືອດຮ້ອນລະອຸ.

Verse 18

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । मातरं पितरं विप्रान्यो द्वेष्टि पुरुषाधमः

ແມ່ນແຕ່ເຂົາອາບນ້ຳບຸນທີ່ເສຕຸເທົ່າປາຍຄັນທະນູ ກໍຍັງຕ້ອງຕົກລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ເພາະເປັນຄົນຊົ່ວຊ້າທີ່ກຽດຊັງແມ່, ພໍ່ ແລະພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ.

Verse 19

स कालसूत्र नरके विस्तृतायुतयोजने । अधस्तादग्निसंतप्त उपर्यर्कमरीचिभिः

ເຂົາຖືກສົ່ງໄປສູ່ນະລົກຊື່ ກາລະສູຕຣະ ທີ່ແຜ່ກວ້າງເຖິງສິບພັນໂຢຊະນະ; ຂ້າງລຸ່ມຖືກໄຟເຜົາຮ້ອນ ຂ້າງເທິງຖືກແສງຕາເວັນແຜດເຜົາ.

Verse 20

खले ताम्रमये विप्राः पात्यते क्षुधयार्दितः । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ເຂົາຖືກໂຍນລົງເທິງແຜ່ນທອງແດງຮ້ອນລະອຸ ແລະຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວ; ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳບຸນທີ່ເສຕຸເທົ່າປາຍຄັນທະນູ ກໍຍັງບໍ່ພົ້ນຈາກການຕົກລົງທີ່ນັ້ນ.

Verse 21

यो वेदमार्गमुल्लंघ्य वर्तते कुपथे नरः । सोऽसिपत्रवने घोरे पात्यते यमकिंकरैः

ຜູ້ໃດລ່ວງລະເມີດທາງແຫ່ງເວດ ແລະດຳເນີນໃນທາງຊົ່ວ ບໍລິວານຂອງພະຍົມຈະໂຍນເຂົາລົງສູ່ປ່າອະສິປັດຕະອັນນ່າສະພຶງກົວ

Verse 22

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । यो राजा राजभृत्यो वा ह्यदंड्ये दंडमाचरेत्

ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸເທົ່າປາຍຄັນທະນູ ກໍຍັງຕົກຕ່ຳ—ຈະເປັນກະສັດຫຼືຂ້າລາຊການ—ຜູ້ລົງໂທດຜູ້ທີ່ບໍ່ຄວນຖືກລົງໂທດ

Verse 23

शरीरदंडं विप्रे वा स शूकरमुखे द्विजाः । पात्यते नरके घोरे इक्षुवद्यंत्रपीडितः

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ! ຜູ້ໃດລົງໂທດທາງກາຍແກ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຖືກໂຍນລົງນະລົກອັນນ່າຢ້ານຊື່ ‘ຊູກະຣະມຸຂະ’ ຖືກບີບຂະຍີເຫມືອນອ້ອຍໃນເຄື່ອງອັດ

Verse 24

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । ईश्वराधीनवृत्तीनां हिंसां यः प्राणिनां चरेत्

ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸເທົ່າປາຍຄັນທະນູ ກໍຍັງຕົກຕ່ຳ—ຜູ້ກໍ່ຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ສັດມີຊີວິດທີ່ການດຳລົງຊີວິດພຶ່ງພານາຍຂອງຕົນ

Verse 25

तैरेव पीड्यमानोऽयं जंतुभिः स्वेन पीडितैः । अंधकूपे महाभीमे पात्यते यमकिंकरैः

ເມື່ອຖືກທໍລະມານໂດຍສັດທັງຫຼາຍທີ່ຕົນເຄີຍທໍລະມານ ບໍລິວານຂອງພະຍົມຈະໂຍນເຂົາລົງສູ່ອັນທະກູປະອັນນ່າສະພຶງກົວ—‘ບໍ່ມືດບອດ’—

Verse 26

तत्रांधकारबहुले विनिद्रो निर्वृतश्चरेत् । चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ທີ່ນັ້ນ ໃນແດນທີ່ມືດຫນາແນ່ນ ລາວພະເນຈອນຢ່າງບໍ່ຫຼັບ ແລະບໍ່ສະຫງົບ; ແຕ່ຖ້າໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດຊື່ ທະນຸສ-ໂກຕິ ກໍບໍ່ຖືກຜັກຕົກໄປສູ່ຊະຕານັ້ນ।

Verse 27

योऽश्नाति पंक्तिभेदेन सस्यसूपादिकं नरः । अकृत्वा पंचयज्ञं वा भुंक्ते मोहेन स द्विजाः

ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດກິນເຂົ້າເມັດ, ແກງ ແລະອື່ນໆ ໂດຍຝ່າຝືນລຳດັບການນັ່ງຮ່ວມກິນ, ຫຼືກິນດ້ວຍຄວາມຫຼົງໂດຍບໍ່ໄດ້ປະກອບ ປັນຈະ-ຍັຊຍະ ກ່ອນ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຕົກໃນບາບ।

Verse 28

प्रपात्यते यमभटैर्नरके कृमिभोजने । भक्ष्यमाणः कृमिशतैर्भक्षयन्कृमिसंच यान्

ລາວຖືກຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພະຍົມ ໂຍນລົງໃນນະລົກຊື່ ‘ກຣິມິໂພຊະນະ’; ທີ່ນັ້ນ ໜອນນັບຮ້ອຍກັດກິນລາວ, ແລະລາວກໍຕ້ອງກິນຝູງໜອນເປັນກອງໆ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 29

स्वयं च कृमिभूतः संस्तिष्ठेद्यावदघक्षयम् । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ລາວກາຍເປັນໜອນເອງ ແລະຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນຈົນກວ່າບາບຈະໝົດສິ້ນ; ແຕ່ຖ້າໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ ທະນຸສ-ໂກຕິ ກໍບໍ່ຕົກໄປສູ່ສະພາບນັ້ນ।

Verse 30

यो हरेद्विप्रवित्तानि स्तेयेन बलतोऽपि वा । अन्येषामपि वित्तानि राजा तत्पुरुषोऽपि वा

ຜູ້ໃດລັກຫຼືຊິງດ້ວຍກຳລັງ ຊັບສິນຂອງພຣາຫມັນ, ຫຼືຊິງຊັບຂອງຜູ້ອື່ນດ້ວຍ—ຈະເປັນກະສັດ ຫຼືຄົນຂອງກະສັດກໍຕາມ—ຍ່ອມຮັບບາບຫນັກຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 31

अयस्मयाग्निकुंडेषु संदंशैः सोऽतिपीडितः । संदंशे नरके घोरे पात्यते यमपूरुषैः

ຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄີມເຫຼັກໃນຫຼຸມໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ແລະຖືກລູກນ້ອງຂອງພຣະຍົມໂຍນລົງສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານຊື່ “ສັນດັມສະ (Saṃdaṃśa)”。

Verse 32

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । अगम्यां योभिगच्छेत स्त्रियं वै पुरुषाधमः

ຖ້າເຂົາອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ ທະນຸສ-ໂກຕິ ກໍຈະບໍ່ຖືກໂຍນລົງທີ່ນັ້ນ; ແຕ່ບຸລຸດຜູ້ຊົ່ວຊ້າທີ່ເຂົ້າໄປຫາສະຕຣີຜູ້ບໍ່ພຶງເຂົ້າໃກ້ (ທາງກາມ) ຍ່ອມກໍ່ບາບໜັກ।

Verse 33

अगम्यं पुरुषं योषिदभिगच्छेत वा द्विजाः । तावयस्मयनारीं च पुरुषं चाप्ययस्मयम्

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ, ຖ້າສະຕຣີເຂົ້າໄປຫາບຸລຸດຜູ້ຖືກຫ້າມສຳລັບນາງ ແລ້ວທັງສອງ—ສະຕຣີເຫຼັກ ແລະ ບຸລຸດເຫຼັກ—ຈະຖືກໃຫ້ຮັບທຸກຂ໌ຕາມກຳ।

Verse 34

तप्तावालिंग्य तिष्ठंतौ यावच्चंद्रदिवाकरौ । सूर्म्याख्ये नरके घोरे पात्येते बहुकंटके

ທັງສອງກອດກັນທັງທີ່ໄໝ້ລຸກ ແລະຢູ່ຢ່າງນັ້ນຕາມເວລາທີ່ດວງຈັນແລະດວງອາທິດຍັງດຳລົງ; ຈາກນັ້ນຖືກໂຍນລົງສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານຊື່ “ສູຣມະຍາ (Sūrmyā)” ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໜາມຫຼາຍ।

Verse 35

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । बाधते सर्वजंतून्यो नानो पायैरुपद्रवैः

ຖ້າເຂົາອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ ທະນຸສ-ໂກຕິ ກໍຈະບໍ່ຖືກໂຍນລົງທີ່ນັ້ນ; ແຕ່ຜູ້ໃດທຳຮ້າຍສັດທັງປວງ ໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກຂ໌ດ້ວຍວິທີໂຫດຮ້າຍຫຼາຍປະການ ຍ່ອມຮັບຜົນກຳອັນໜັກ।

Verse 36

शाल्मलीनरके घोरे पात्यते बहुकंटके । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ຜູ້ນັ້ນຖືກໂຍນລົງໃນນະລົກຊາລະມະລີອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໜາມຫຼາຍ. ແມ່ນແຕ່ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ ທີ່ຕີຣະຖະຊື່ «ທະນຸສ-ໂກຕິ» ກໍຍັງຕົກລົງທີ່ນັ້ນເທົ່າເດີມ.

Verse 37

राजा वा राजभृत्यो वा यः पाषंडमनुव्रतः । भेदको धर्मसेतूनां वैतरण्यां निपात्यते

ຈະເປັນກະສັດ ຫຼື ຂ້າລາຊການກໍຕາມ—ຜູ້ໃດຕາມທາງປາສັນຑະ (ລັດທິນອກທຳ) ແລະທຳລາຍສະພານແຫ່ງທັມມະ ຜູ້ນັ້ນຖືກໂຍນລົງໃນ «ໄວຕະຣະນີ».

Verse 38

स्नानि चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । वृषलीसंगदुष्टो यः शौचाद्याचारवर्जितः

ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ «ທະນຸສ-ໂກຕິ» ບນເສຕຸ ກໍຍັງຖືກໂຍນລົງທີ່ນັ້ນ—ຄືຜູ້ທີ່ເສື່ອມເສຍເນື່ອງຈາກຄົນຊົ່ວ ແລະລະທິ້ງຄວາມສະອາດກັບຈາຣີດອັນຄວນ.

Verse 39

त्यक्तलज्जस्त्यक्तवेदः पशुचर्यारत स्तथा । स पूयविष्ठामूत्रासृक्छ्लेष्मपित्तादिपूरिते

ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງຄວາມອາຍ ລະທິ້ງພຣະເວດ ແລະຫຼົງໃນການປະພຶດເຢັ້ຍສັດ—ຜູ້ນັ້ນຖືກໃຫ້ຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໜອງ ຂີ້ ປັດສະວະ ເລືອດ ເສມະ ນ້ຳດີ ແລະອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 40

अतिबीभत्सनरके पात्यते यमकिंकरैः । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ບໍລິວານຂອງພະຍົມໂຍນເຂົາລົງໃນນະລົກອັນນ່າຂະຍະຂະຍອມຢ່າງຍິ່ງ. ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ «ທະນຸສ-ໂກຕິ» ບນເສຕຸ ເຂົາກໍຍັງຕົກລົງໃນບ່ອນເດີມນັ້ນ.

Verse 41

अश्मभिर्मृगयुर्हन्याद्बाणै र्वा बाधते मृगान् । स विध्यमानो बाणौघैः परत्र यमकिंकरैः

ນາຍພານຜູ້ຂ້າດ້ວຍຫີນ ຫຼືທໍລະມານສັດດ້ວຍລູກທະນູ ໃນປະໂລກຈະຖືກຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພະຍົມທິ່ມແທງດ້ວຍຝົນລູກທະນູດັ່ງສາຍທາລາ

Verse 42

प्राणरोधाख्यनरके पात्यते यमकिंकरैः । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພະຍົມຈະໂຍນເຂົາລົງນະລົກຊື່ ‘ປຣານໂຣທະ’ ແດນອັດກັ້ນຊີວິດ ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ ທະນຸສ-ໂກຕິ ເທິງເສຕຸ ກໍຍັງຖືກໂຍນລົງທີ່ນັ້ນ

Verse 43

दांभिको यः पशून्यज्ञे विध्यनुष्ठानवर्जितः । हंत्यसौ परलोकेषु वैशसे नरके द्विजाः

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ! ຜູ້ຫຼອກລວງທີ່ຂ້າສັດໃນພິທີຍັດຍະ ແຕ່ລະທິ້ງວິທີການອັນຖືກບັນຍັດ ໃນປະໂລກຈະຖືກລົງໂທດໃນນະລົກ ‘ໄວສາສະ’

Verse 44

कृन्त्यमानो यमभटैः पात्यते दुःखसंकुले । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ເມື່ອຖືກທະຫານຂອງພະຍົມຕັດເປັນຊິ້ນໆ ເຂົາຈະຖືກໂຍນໄປສູ່ໂລກທີ່ແອອັດດ້ວຍຄວາມທຸກ ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ ທະນຸສ-ໂກຕິ ເທິງເສຕຸ ກໍຍັງຖືກໂຍນລົງທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ

Verse 45

आत्मभार्यां सवर्णां यो रेतः पाययते तु सः । परत्र रेतःपायी सन्रेतःकुंडे निपात्यते

ຜູ້ໃດໃຫ້ພັນລະຍາອັນຊອບທຳຜູ້ຮ່ວມວັນນະຂອງຕົນ ດື່ມນ້ຳກາມ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ນາມວ່າ ‘ຜູ້ດື່ມນ້ຳກາມ’ ແລະໃນປະໂລກຈະຖືກໂຍນລົງຫຼຸມຊື່ ‘ເຣຕະ-ກຸນຑະ’

Verse 46

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । यो दस्युमार्ग माश्रित्य गरदो ग्रामदाहकः

ຖ້າຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ທະນຸສໂກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຖືກຜັກຕົກໄປສູ່ຄວາມພິນາດນັ້ນ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ວາງຢາພິດ ແລະຜູ້ເຜົາບ້ານ—ຜູ້ຍຶດເສັ້ນທາງໂຈນ—ກໍບໍ່ຕົກສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳນັ້ນ ເນື່ອງດ້ວຍບຸນແຫ່ງການອາບນ້ຳນັ້ນ.

Verse 47

वणिग्द्रव्यापहारी च स परत्र द्विजोत्तमाः । वज्रदंष्ट्राहिकाभिख्ये नरके पात्यते चिरम्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດລັກຊັບສິນການຄ້າຂອງພໍ່ຄ້າ, ໃນປະໂລກຈະຖືກໂຍນລົງນະລົກຊື່ “ວັຊຣະດັມສະຕຣາຫິກາ” ຢ່າງຍາວນານ.

Verse 48

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । विद्यंते यानि चान्यानि नरकाणि परत्र वै

ຖ້າຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ທະນຸສໂກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຖືກຜັກຕົກໄປທີ່ນັ້ນ; ແລະນະລົກອື່ນໆທັງປວງທີ່ມີໃນປະໂລກ—

Verse 49

तानि नाप्नोति मनुजो धनुष्कोटिनिमज्जनात् । धनुष्कोटौ सकृत्स्ना नादश्वमेधफलं लभेत्

ດ້ວຍການດຳລົງຕົວໃນນ້ຳທີ່ ທະນຸສໂກຕິ ມະນຸດຈະບໍ່ໄປຮອດນະລົກເຫຼົ່ານັ້ນ. ອາບນ້ຳພຽງຄັ້ງດຽວທີ່ທະນຸສໂກຕິ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະຍັຊະນາ.

Verse 50

आत्मविद्या भवेत्साक्षान्मुक्तिश्चापि चतुर्विधा । न पापे रमते बुद्धिर्न भवेद्दुःखमेव वा

ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງອາດມັນເກີດຂຶ້ນໂດຍກົງ ແລະໂມກສະກໍສຳເລັດເປັນສີ່ປະເພດ. ຈິດປັນຍາບໍ່ຍິນດີໃນບາບ ແລະຄວາມທຸກຂ໌ກໍບໍ່ຄົງຢູ່ເຊັ່ນເກົ່າ.

Verse 51

बुद्धेः प्रीति र्भवेत्सम्यग्धनुष्कोटौ निमज्जनात् । तुलापुरुषदानेन यत्फलं लभ्यते नरैः

ເມື່ອຈົມອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ທະນຸສໂກຕິ ຄວາມປິຕິອັນແທ້ໃນປັນຍາຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ. ຜົນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຈາກທານ “ຕຸລາປຸຣຸສ”—

Verse 52

तत्फलं लभ्यते पुंभिर्धनुष्कोटौ निमज्जनात् । गोसहस्र प्रदानेन यत्पुण्यं हि भवेन्नृणाम्

ຜົນນັ້ນເອງ ຊົນທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບດ້ວຍການຈົມອາບນ້ຳທີ່ ທະນຸສໂກຕິ. ແລະບຸນໃດທີ່ເກີດແກ່ມະນຸດໂດຍການຖວາຍງົວໜຶ່ງພັນຕົວ—

Verse 53

तत्पुण्यं लभते मर्त्यो धनष्कोटौ निमज्जनात् । धर्मार्थकाममोक्षेषु यंयमिच्छति पूरुषः

ບຸນນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ເປັນມັດຕະຍະ ໄດ້ຮັບດ້ວຍການຈົມອາບນ້ຳທີ່ ທະນຸສໂກຕິ. ໃນບັນດາ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ແລະ ໂມກສະ—ສິ່ງໃດທີ່ບຸລຸດປາດຖະນາ

Verse 54

तंतं सद्यः समाप्नोति धनुष्कोटौ निमज्जनात् । महापातकयुक्तो वा युक्तो वा सर्वपातकैः

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸສິ່ງນັ້ນໃນທັນທີ ດ້ວຍການຈົມອາບນ້ຳທີ່ ທະນຸສໂກຕິ—ຈະເປັນຜູ້ມີມະຫາບາບຕິດຕົວ ຫຼືແບກບາບທັງປວງກໍຕາມ

Verse 55

सद्यः पूतो भवेद्विप्रा धनुष्कोटौ निमज्जनात् । प्रज्ञालक्ष्मीर्यशः संपज्ज्ञानं धर्मो विरक्तता

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ດ້ວຍການຈົມອາບນ້ຳທີ່ ທະນຸສໂກຕິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍລິສຸດໃນທັນທີ. ປັນຍາ, ສີຣີ-ລັກສະມີແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນເປັນມົງຄຸນ, ຊື່ສຽງ, ຄວາມຜາສຸກ, ຍານຮູ້ທາງວິນຍານ, ທັມມະ ແລະ ຄວາມຄາຍກຳໜັດ—ລ້ວນເກີດຂຶ້ນ

Verse 56

मनःशुद्धिर्भवेन्नॄणां धनुष्कोटिनिमज्जनात् । ब्रह्महत्यायुतं चापि सुरापानायुतं तथा

ຜູ້ໃດດຳນ້ຳອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ທະນຸດໂກຕິ ຈິດໃຈຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດ; ແມ່ນແຕ່ບາບເທົ່າກັບການຂ້າພຣາຫມະນະຫນຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ ແລະບາບເທົ່າກັບການດື່ມສຸລາຫນຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ ກໍຖືກລ້າງອອກໄປ

Verse 57

अयुतं गुरुदाराणां गमनं पापकारणम् । स्तेयायुतं सुवर्णानां तत्संसर्गश्च कोटिशः

ການເຂົ້າໄປຫາພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ—ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບາບໜັກ—ແມ່ນແຕ່ຫນຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ; ການລັກຄຳຫນຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ; ແລະການຄົບຄ້າສຳພັນກັບການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນເຖິງຂັ້ນໂກຕິຄັ້ງ—ລ້ວນເປັນມະຫາບາບ

Verse 58

शीघ्रं विलयमाप्नोति धनुष्कोटौ निमज्जनात् । ब्रह्महत्यासमानानि सुरापानसमानि च

ເມື່ອດຳນ້ຳທີ່ ທະນຸດໂກຕິ ບາບຈະລະລາຍໄປຢ່າງໄວ; ກຳທີ່ເທົ່າກັບການຂ້າພຣາຫມະນະ ແລະກຳທີ່ເທົ່າກັບການດື່ມສຸລາ ກໍຖືກທຳລາຍໂດຍພລັນ

Verse 59

गुरुस्त्रीगमनेनापि यानि तुल्यानि चास्तिकाः । सुवर्णस्तेयतुल्यानि तत्संसर्गसमानि च

ໂອ ຜູ້ມີສັດທາ, ບາບທີ່ເທົ່າກັບການເຂົ້າໄປຫາພັນລະຍາຂອງຄູ, ບາບທີ່ເທົ່າກັບການລັກຄຳ, ແລະບາບທີ່ເທົ່າກັບການຄົບຄ້າກັບການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ—ລ້ວນຖືກນັບຮວມໃນສິ່ງທີ່ຖືກທຳລາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 60

तानि सर्वाणि नश्यंति धनुष्को टि निमज्जनात् । उक्तेष्वेतेषु संदेहो न कर्तव्यः कदाचन

ບາບເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຈະພິນາດໄປໂດຍການດຳນ້ຳທີ່ ທະນຸດໂກຕິ. ກ່ຽວກັບຜົນທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້ນີ້ ບໍ່ຄວນສົງໄສເລີຍໃນເວລາໃດໆ

Verse 61

जिह्वाग्रे परशुं तप्तं धारयामि न संशयः । अर्थवादमिमं सर्वं ब्रुवन्वै नारकी भवेत्

ຂ້າພະເຈົ້າຍອມຖືຂວານທີ່ຮ້ອນແດງໄວ້ທີ່ປາຍລີ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຜູ້ໃດກ່າວວ່າຄໍາສັນລະເສີນທັງໝົດນີ້ເປັນແຕ່ການເວົ້າເກີນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຄວນແກ່ນະລົກ.

Verse 62

संकरः स हि विज्ञेयः सर्वकर्मबहिष्कृतः । अहो मौर्ख्यमहो मौर्ख्यमहो मौर्ख्यं द्विजोत्तमाः

ຄົນແບບນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນ ‘ສັງກະ’ ແລະຖືກກັນອອກຈາກພິທີກຳທັງປວງ. ໂອ້ ຄວາມໂງ່! ຄວາມໂງ່! ຄວາມໂງ່! ໂອ້ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ!

Verse 63

धनुष्कोट्यभिधे तीर्थे सर्वपातकनाशने । अद्वैतज्ञानदे पुंसां भुक्तिमुक्तिप्रदायिनि

ທີ່ທີຣຖະຊື່ ທະນຸສໂກຕິ—ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ—ຍ່ອມປະທານປັນຍາອັດໄວຕະແກ່ມະນຸດ ແລະໃຫ້ທັງພົບພາບ (ພຸກຕິ) ແລະມົກສະ (ມຸກຕິ) ພ້ອມກັນ.

Verse 64

इष्टकाम्यप्रदे नित्यं तथैवाज्ञाननाशने । स्थितेऽपि तद्विहायायं रमतेऽन्यत्र वै जनः

ແມ່ນແທ້ວ່າມັນປະທານພອນຕາມປາຖະໜາເປັນນິດ ແລະທຳລາຍອະວິຊາດ້ວຍ; ແຕ່ຜູ້ຄົນ—ທັງທີ່ມັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ—ກໍລະທິ້ງໄປຊື່ນຊົມທີ່ອື່ນ.

Verse 65

अहो मोहस्य माहात्म्यं मया वक्तुं न शक्यते । स्नातस्य धनुषः कोटौ नांतकाद्भयमस्ति वै

ໂອ້ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງໂມຫະ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ຄົບຖ້ວນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ທະນຸສໂກຕິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍ່ມີຄວາມຢ້ານຕໍ່ ອັນຕະກະ (ຄວາມຕາຍ) ແທ້ໆ.

Verse 66

धनुष्कोटिं प्रपश्यंति तत्र स्नांति च ये नराः । स्तुवंति च प्रशंसंति स्पृशंति च नमंति च । न पिबंति हि ते स्तन्यं मातॄणां द्विजपुंगवाः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ! ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ ທະນຸສໂກຕິ ອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ນັ້ນ ຂັບສັນລະເສີນ ຍົກຍ້ອງ ສຳຜັດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ກາບນົບ—ບຸລຸດເຊັ່ນນັ້ນບໍ່ດື່ມນ້ຳນົມແມ່ອີກ ໝາຍເຖິງບໍ່ເກີດໃໝ່ອີກເທື່ອ।

Verse 67

ऋषय ऊचुः । धनुष्कोट्याभिधा तस्य कथं सूत समागता

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ! ສະຖານທີ່ນັ້ນໄດ້ຊື່ ‘ທະນຸສໂກຕິ’ ມາແນວໃດ?”

Verse 68

तत्सर्वं ब्रूहि तत्त्वेन विस्तरान्मुनिपुंगव । इति पृष्टो नैमिषीयैराह सूतः पुनश्च तान्

“ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ! ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເວົ້າທຸກຢ່າງນັ້ນຕາມຄວາມຈິງ ແລະ ຢ່າງລະອຽດ” ເມື່ອຖືກພວກລຶສີແຫ່ງໄນມິສະຖາມແບບນີ້ ສູຕະຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພວກທ່ານອີກຄັ້ງ

Verse 69

श्रीसूत उवाच । रामेण निहते युद्धे रावणे लोककण्टके । बिभीषणे च लंकायां राजनि स्थापिते ततः

ສີຣີ ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຣາມາໄດ້ປະຫານຣາວະນະ—ຜູ້ເປັນໜາມຍອກແກ່ໂລກທັງປວງ—ໃນສົງຄາມ ແລະ ໄດ້ສະຖາປະນາວິພີຊະນະເປັນກະສັດໃນລັງກາ ແລ້ວ ຈຶ່ງ…

Verse 70

वैदेहीलक्ष्मणयुतो रामो दशरथा त्मजः । सुग्रीवप्रमुखैर्वीरैर्वानरैरपि संवृतः

ພຣະຣາມາ ພຣະຣາຊະບຸດຂອງທະສະຣະຖະ ມີໄວເທຫີ (ສີຕາ) ແລະ ລັກສະມະນະ ຢູ່ຄຽງຂ້າງ ທັງຍັງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍວານະຣະວີຣະຊົນ ນຳໂດຍສຸກຣີວະ…

Verse 71

सिद्धचारणगन्धर्वदेवविद्याधरर्षिभिः । अप्सरोभिश्च सततं स्तूयमाननिजाद्भुतः

ພຣະອົງຜູ້ອັດສະຈັນໂດຍສະພາບດັ່ງເດີມ ຖືກສັນລະເສີນຢູ່ເປັນນິດໂດຍສິດທະ, ຈາຣະນະ, ຄັນທັຣວະ, ເທວະ, ວິທະຍາທະຣະ, ຣຶສີ ແລະ ອັບສະຣາ.

Verse 72

लीलाविधृतकोदण्डस्त्रिपुरघ्नो यथा शिवः । सर्वैः परिवृतो रामो गंधमादनमन्वगात्

ພຣະຣາມຖືຄັນທະນູດັ່ງເປັນລີລາ—ດຸຈພຣະສິວະຜູ້ປາບຕຣິປຸຣະ—ໂດຍມີສະຫາຍທັງປວງຫ້ອມລ້ອມ ຈຶ່ງເດີນທາງໄປຫາພູກັນທະມາດະນະ.

Verse 73

तत्र स्थितं महात्मानं राघवं रावणांतकम् । प्रांजलिः प्रार्थयामास धर्मज्ञोऽथ विभीषणः

ທີ່ນັ້ນ ວິພີສະນະຜູ້ຮູ້ທັນທຳ ໄດ້ປະນົມມື ທູນຂໍຕໍ່ພຣະຣາຄະວະມະຫາອາດມາ ຜູ້ປາບຣາວະນະ.

Verse 74

सेतुनानेन ते राम राजानः सर्व एव हि । बलोद्रिक्ताः समभ्येत्य पीडयेयुः पुरीं मम

“ໂອ ພຣະຣາມ, ໂດຍອາໄສເຊຕຸນີ້ ບັນດາກະສັດທັງປວງຜູ້ພອງດ້ວຍອຳນາດ ອາດຈະມາເຖິງນີ້ ແລ້ວກົດຂີ່ນະຄອນຂອງຂ້າພະອົງ.”

Verse 76

बिभेद धनुषः कोट्या स्वसेतुं रघुनं दनः । अतो द्विजास्ततस्तीर्थं धनुष्कोटिरितिश्रुतम्

ຣະຄຸນັນທະນະ (ພຣະຣາມ) ໄດ້ທຳລາຍເຊຕຸຂອງພຣະອົງເອງດ້ວຍປາຍຄັນທະນູ. ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ ຕີຣຖະນັ້ນຈຶ່ງມີນາມລືຊາວ່າ “ທະນຸສໂກຕິ”.

Verse 77

श्रीरामधनुषः कोट्या यो रेखां पश्यते कृताम् । अनेकक्लेशसंयुक्तं गर्भवासं न पश्यति

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນເສັ້ນອັນສັກສິດທີ່ປາຍຄັນທະນູຂອງພຣະສີຣາມາຂີດໄວ້ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຕ້ອງເຫັນການຢູ່ໃນຄັນມານດາອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກຫຼາຍປະການອີກ

Verse 78

धनुष्कोट्यां कृता रेखा रामेण लवणांबुधौ । तद्दर्शनाद्भवेन्मुक्तिर्न जाने स्नानजं फलम्

ເສັ້ນທີ່ພຣະຣາມາຂີດໄວ້ທີ່ທະນຸສໂກຕິ ໃນທະເລເຄັມ ເພີຍແຕ່ເຫັນກໍເກີດໂມກສະ; ແລ້ວຈະຕ້ອງເວົ້າເຖິງຜົນຈາກການອາບນ້ຳສັກສິດໄປເພື່ອຫຍັງ

Verse 79

अतः सेतुमिमं भिंधि धनुष्कोट्या रघूद्वह । इति संप्रार्थितस्तेन पौलस्त्येन स राघवः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງວົງສາຣະຄຸ ຈົ່ງທຳລາຍເຊຕຸນີ້ດ້ວຍປາຍຄັນທະນູຂອງທ່ານ—ເປົາລັສຕະຍະໄດ້ອ້ອນວອນພຣະຣາຆະວະຢ່າງສຸດໃຈ

Verse 80

दानं द्विजाः कुरुक्षेत्रे ब्रह्महत्यादिशोधकम् । तपश्च मरणं दानं धनुष्कोटौ कृतं नरैः

ໂອ້ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ ການໃຫ້ທານທີ່ກຸຣຸເກສຕຣະ ຊຳລະໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ແລະອື່ນໆ; ດັ່ງນັ້ນທີ່ທະນຸສໂກຕິ ຕະປະ, ການສະລະກາຍ (ມະຣະນະ) ແລະທານທີ່ມະນຸດກະທຳ ກໍມີອານຸພາບຊຳລະອັນສູງສຸດ

Verse 81

महापातकनाशाय मुक्त्यै चाभीष्टसिद्धये । भवेत्समर्थं विप्रेंद्रा नात्र कार्या विचारणा

ເພື່ອທຳລາຍມະຫາປາຕະກະ ເພື່ອໂມກສະ ແລະເພື່ອບັນລຸສິດທິທີ່ປາດຖະໜາ ສິ່ງນີ້ມີຄວາມສາມາດຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໂອ້ ວິປຣະເອນທຣາ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄິດລັງເລຫຼືສົງໄສ

Verse 82

तावत्संपीड्यते जंतुः पातकैश्चोपपा तकैः । यावन्नालोक्यते राम धनुष्कोटिर्विमुक्तिदा

ສັດທັງຫຼາຍຖືກບີບຄັ້ນໂດຍບາບ ແລະບາບຍ່ອຍ ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນ ທະນຸສໂກຕິແຫ່ງພຣະຣາມ ຜູ້ປະທານໂມກສະ।

Verse 83

भिद्यते हृदयग्रंथिश्छिद्यंते सर्वसंशयाः । क्षीयंते पापकर्माणि धनुष्कोट्यवलो किनः

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນທະນຸສໂກຕິ ປົມເງື່ອນໃນໃຈຈະຖືກແທງແຕກ ຄວາມສົງໄສທັງປວງຖືກຕັດຂາດ ແລະກຳບາບຈະສູນສິ້ນໄປ।

Verse 84

दक्षिणांभोनिधौ सेतौ रामचन्द्रेण निर्मिता । या रेखा धनुषः कोट्या विभीषणहिताय वै

ເສັ້ນນັ້ນທີ່ພຣະຣາມຈັນທຣາ ສ້າງໄວ້ທີ່ເສຕຸ ໃນມະຫາສະໝຸດທາງໃຕ້ ໂດຍປາຍຄັນທະນູ ແທ້ຈິງເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ວິພີຊະນະ।

Verse 85

सैव कैलासपदवीं वैकुण्ठब्र ह्मलोकयोः । मार्गः स्वर्गस्य लोकस्य नात्र कार्या विचारणा

ເຄື່ອງໝາຍນັ້ນເອງແມ່ນທາງໄປສູ່ໄກລາສ ໄປສູ່ໄວກຸນຖະ ແລະພຣະຫມະໂລກ; ມັນແມ່ນຖະໜົນໄປສູ່ໂລກສະຫວັນ—ບໍ່ຄວນມີຄວາມສົງໄສໃນນີ້।

Verse 86

तुल्यं यज्ञफलैः पुण्यैर्धनुष्कोट्यवगाहनम् । सर्वमंत्राधिकं पुण्यं सर्वदा नफलप्रदम्

ການລົງອາບຈົມ (ອະວະກາຫນະ) ທີ່ທະນຸສໂກຕິ ໄດ້ບຸນເທົ່າຜົນບຸນຈາກຍັດຍະອັນສັກສິດ; ມັນເປັນບຸນເຫນືອກວ່າມັນຕຣາທັງປວງ ແລະໃຫ້ຜົນບໍ່ເຄີຍຜິດພາດຕະຫຼອດໄປ।

Verse 87

कायकलेशकरैः पुंसां किं तपोभिः किमध्वरैः । किं वेदैः किमु वा शास्त्रैर्धनुष्कोट्यवलोकिनः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ທໍາຕະປະສະຍາທີ່ທໍາໃຫ້ກາຍລໍາບາກ ຈະຕ້ອງການຕະປະສະຍາ ຫຼື ຍັດຍະພິທີໄປໄຍ? ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຫັນທະນຸດສະໂກຕິແລ້ວ ຈະຕ້ອງການເວດ ຫຼື ສາດສະຕຣາໃດໆໄປໄຍ?

Verse 88

रामचंद्रधनुष्कोटौ स्नानं चेल्लभ्यते नृणाम् । सितासितसरित्पुण्यवारिभिः किं प्रयोजनम्

ຖ້າມະນຸດໄດ້ຮັບການອາບນ້ໍາສັກສິດທີ່ທະນຸດສະໂກຕິຂອງພຣະຣາມະຈັນທຣາ ແລ້ວ ນ້ໍາບຸນຂອງແມ່ນ້ໍາສີຕາ ແລະ ອະສີຕາ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດອີກ?

Verse 89

रामचंद्रधनुष्कोटिदर्शनं लभ्यते यदि । काश्यां तु मरणान्मुक्तिः प्रार्थ्यते किं वृथा नरैः

ຖ້າໄດ້ຮັບດັຣຊະນະ (darśana) ຂອງທະນຸດສະໂກຕິຂອງພຣະຣາມະຈັນທຣາ ແລ້ວ ເປັນຫຍັງມະນຸດຈຶ່ງຂໍໂມກສະໂດຍການຕາຍທີ່ກາສີຢ່າງເປົ່າໆ?

Verse 90

अनिमज्ज्य धनुष्कोटावनुपोष्य दिनत्रयम् । अदत्त्वा कांचनं गां च दरिद्रः स्यान्न संशयः

ຜູ້ໃດບໍ່ອາບນ້ໍາທີ່ທະນຸດສະໂກຕິ ບໍ່ຖືອຸປະວາສສາມມື້ ແລະບໍ່ຖວາຍທານຄໍາກັບງົວ ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຄົນທຸກຍາກແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 91

धनुष्कोट्य वगाहेन यत्फलं लभते नरः । अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्ट्वापि बहुदक्षिणैः

ຜົນບຸນທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບຈາກການຈຸ່ມກາຍທີ່ທະນຸດສະໂກຕິ ແມ່ນບໍ່ອາດໄດ້ມາ ແມ່ນແຕ່ຈະເຮັດຍັດຍະເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມະ ພ້ອມທັກສິນາຫຼາຍໆກໍຕາມ

Verse 92

न तत्फलमवाप्नोति सत्यंसत्यं वदाम्यहम् । धनुष्कोट्यभिधं तीर्थं सर्वतीर्थाधिकं विदुः

ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນເຊັ່ນນັ້ນ—ຈິງໆ ຈິງໆ ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ. ຕີຣຖະນາມ «ທະນຸສໂກຕິ» ຮູ້ກັນວ່າສູງສຸດເຫນືອຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 93

दशकोटिसहस्राणि संति तीर्थानि भूतले । तेषां सान्निध्यमस्त्यत्र धनुष्कोटौ द्विजोत्तमाः

ໃນໂລກມີຕີຣຖະນັບສິບລ້ານ; ແຕ່ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນຫມູ່ດວິຊະ, ສານນິທິຂອງທັງໝົດນັ້ນມີຢູ່ທີ່ນີ້ ທີ່ທະນຸສໂກຕິ.

Verse 94

अष्टौ वसव आदित्या रुद्राश्च मरुतस्तथा । साध्याश्च सह गन्धर्वाः सिद्धविद्याधरास्तथा

ວະສຸ 8 ອົງ, ອາທິຕະຍະ, ຣຸທຣະ ແລະ ມະຣຸດ; ສາທຍະພ້ອມກັບ ຄັນທັຣວະ, ແລະ ສິດທະ-ວິທຍາທະຣະ—

Verse 95

एते चान्ये च ये देवाः सान्निध्यं कुर्वते सदा । तीर्थेऽत्र धनुषः कोटौ नित्यमेव पितामहः

ເທວະເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ລ້ວນສະເໝີຮັກສາສານນິທິຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນຕີຣຖະທະນຸສໂກຕິ; ແລະ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ກໍຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນນິດ.

Verse 96

सन्निधत्ते शिवो विष्णुरुमा मा च सरस्वती । धनुष्कोटौ तपस्तप्त्वा देवाश्च ऋषयस्तथा

ທີ່ນີ້ ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະວິສນຸ ສະຖິດຢູ່, ພຣະອຸມາກໍຢູ່, ແລະ ພຣະແມ່ສະຣັສວະຕີກໍຢູ່ດ້ວຍ. ທີ່ທະນຸສໂກຕິ ເທວະແລະລຶສີທັງຫຼາຍ ໄດ້ບຳເພັນຕະປະແລ້ວ ຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 97

विपुलां सिद्धिमगमंस्तत्फलेन मुनीश्वराः । स्नायात्तत्र नरो यस्तु पितृदेवांश्च तर्पयेत्

ດ້ວຍຜົນແຫ່ງກິດອັນສັກສິດນັ້ນ ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນຫຼາຍ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດແລະເທວະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບບຸນອັນສັກສິດນັ້ນ

Verse 98

सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते । अत्रैकं भोजयेद्विप्रं यो नरो भक्तिसंयुतः

ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນພຣະພົມໂລກ ທີ່ນີ້ ຜູ້ໃດມີພັກຕິ ແລະເລີ້ຍງອາຫານແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນພຽງຄົນດຽວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນສູງສົ່ງນີ້

Verse 99

इह लोके परत्रापि सोनंतसुखमश्नुते । शाकमूलफले वृत्तिं यो न वर्तयते नरः

ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເສວຍສຸກອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ—ຄືຜູ້ທີ່ບໍ່ຫຼຸດຊີວິດຕົນໃຫ້ເຫຼືອແຕ່ຜັກ ຮາກ ແລະຜົນໄມ້ ເພື່ອໃຫ້ເປັນຕົວແທນຂອງການປະພຶດທຳອັນຖືກຕ້ອງ

Verse 100

स नरो धनुषःकोटौ स्नायात्त त्फलसिद्धये । अश्वमेधक्रतुं कर्तुं शक्तिर्यस्य न विद्यते

ຜູ້ນັ້ນຄວນອາບນ້ຳທີ່ທະນຸສໂກຕິ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຜົນແຫ່ງບຸນອັນໃຫຍ່ ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ບໍ່ມີກຳລັງຈັດພິທີອັດສະວະເມດະຍັດ

Verse 110

स्नात्वांते शिवरात्रौ च निराहारो जितेंद्रियः । कृत्वा जागरणं रात्रौ प्रतियामं विशेषतः

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ພຶງອົດອາຫານ ສຳລວມອິນຊີ ແລະເຮັດຈາກະຣະນະ (ຕື່ນເຝົ້າ) ຕະຫຼອດຄືນ—ໂດຍສະເພາະໃຫ້ຮັກສາແຕ່ລະຢາມດ້ວຍຄວາມພິເສດ

Verse 120

तत्र स्नानं द्विजाः पुंसामर्द्धोदयमहोदये । मन्वाद्युक्तं विना सत्यं प्रायश्चित्तं हि पापिनाम्

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ! ການອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຍາມມົງຄຸນ ອັດທໂທດະຍາ ແລະ ມະໂຫທໂທດະຍາ ແມ່ນເປັນປຣາຍະຊິດຕະແກ່ຜູ້ມີບາບ ແມ່ນແທ້ ແມ່ນບໍ່ຕ້ອງມີພິທີເພີ່ມເຊັ່ນ ມັນວາດິ ເປັນຕົ້ນກໍຕາມ।

Verse 130

सेतुमूलं धनुष्कोटिं गंधमादनमेव च । ऋणमोक्ष इति ख्यातं त्रिस्थानं देवनिर्मितम्

ເສຕຸມູລ, ທະນຸສໂກຕິ ແລະ ຄັນທະມາດະນ—ສາມສະຖານທີ່ທີ່ເທວະດາສ້າງນີ້ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຣິນະໂມກສະ’ ເປັນຕຣິສະຖານອັນສັກສິດ ທີ່ປະທານການພົ້ນຈາກໜີ້ແລະພັນທະພາລະ।

Verse 133

एवं वः कथितं विप्रा धनुष्कोटेस्तु वैभवम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणां सर्वपापनिबर्हणम्

ໂອ ວິປຣະທັງຫຼາຍ! ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າວ່າດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງ ທະນຸສໂກຕິ—ມັນປະທານທັງ ພຸກຕິ ແລະ ມຸກຕິ ແກ່ມະນຸດ ແລະກຳຈັດບາບທັງປວງ।