Adhyaya 3

Verse 1

ऋषय ऊचुः । चतुर्विंशतितीर्थानि यान्युक्तानि त्वया मुने । तेषां प्रधानतीर्थानां सेतौ पापविनाशने

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ, ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງຕີຣຖະ 24 ແຫ່ງແລ້ວ. ໃນບັນດາຕີຣຖະປະທານໃນເສຕຸ ຜູ້ທຳລາຍບາບນັ້ນ—(ຂໍຈົ່ງກ່າວຕໍ່)

Verse 2

आदिमस्य तु तीर्थस्य चक्रतीर्थमिति प्रथा । कथं समागता सूत वदास्माकं हि पृच्छताम्

ສໍາລັບຕີຣຖະທຳອິດ ມີນາມທີ່ໂດງດັງວ່າ ‘ຈັກກະຕີຣຖະ’. ໂອ ສູຕະ, ຊື່ນີ້ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກແກ່ພວກເຮົາຜູ້ຖາມເຖິດ

Verse 3

श्रीसूत उवाच । चतुर्विंशतितीर्थानां प्रधानानां द्विजोत्तमाः । यदुक्तमादिमं तीर्थं सर्वलोकेषु विश्रुतम्

ສີຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໃນບັນດາຕີຣຖະປະທານ 24 ແຫ່ງ ຕີຣຖະທຳອິດທີ່ໄດ້ກ່າວນັ້ນ ໂດງດັງໃນທຸກໂລກ

Verse 4

स्मरणात्तस्य तीर्थस्य गर्भवासो न विद्यते । विलयं यांति पापानि लक्षजन्मकृतान्यपि

ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງຕີຣຖະນັ້ນ ກໍບໍ່ມີການຢູ່ໃນຄັນອີກຕໍ່ໄປ. ບາບທັງຫຼາຍ—even ທີ່ເຮັດມາໃນແສນຊາດ—ກໍລະລາຍສູນຫາຍ

Verse 5

तस्मिंस्तीर्थे सकृत्स्नाना त्स्मरणात्कीर्तनादपि । लोके ततोधिकं तीर्थं तत्तुल्यं वा द्विजोत्तमाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳພຽງຄັ້ງດຽວໃນຕີຣຖະນັ້ນ—ຫຼືພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງ ຫຼືສັນລະເສີນສັນລະເສີນ—ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີຕີຣຖະໃດເທົ່າທຽມ ຫຼືສູງກວ່າມັນເລີຍ.

Verse 6

न विद्यते मुनिश्रेष्ठाः सत्यमुक्तमिदं मया । गंगा सरस्वती रेवा पंपा गोदावरी नदी

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຄຳທີ່ຂ້າເວົ້ານີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ: ແມ່ນແຕ່ ຄົງຄາ, ສະຣັສວະຕີ, ເຣວາ (ນະຣະມະດາ), ປັມປາ ແລະ ແມ່ນ້ຳໂຄທາວະຣີ ກໍ (ບໍ່ອາດເທົ່າທຽມຕີຣຖະນີ້ໄດ້)

Verse 7

कालिंदी चैव कावेरी नर्मदा मणिकर्णिका । अन्यानि यानि तीर्थानि नद्यः पुण्या महीतले

ດັ່ງດຽວກັນ ກາລິນດີ (ຢະມຸນາ), ຄາເວຣີ, ນະຣະມະດາ, ມະນິກັນນິກາ ແລະ ຕີຣຖະອື່ນໆ ກັບແມ່ນ້ຳອັນບໍລິສຸດທັງປວງໃນແຜ່ນດິນ—(ບໍ່ມີອັນໃດເທົ່າທຽມນີ້)

Verse 8

अस्य तीर्थस्य विप्रेंद्राः कोट्यंशेनापि नो समाः । धर्मतीर्थमिति प्राहुस्तत्तीर्थं हि पुराविदः

ໂອ ວິປເຣນດຣາ, ຕີຣຖະອື່ນໆ ບໍ່ເທົ່າທຽມກັບນີ້ໄດ້ແມ່ນແຕ່ເສດໜຶ່ງໃນສິບລ້ານສ່ວນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄຳສອນໂບຮານຈຶ່ງເອີ້ນສະຖານສັກສິດນັ້ນວ່າ ‘ທັມມະ-ຕີຣຖະ’.

Verse 9

यथा समागता तस्य चक्रतीर्थमिति प्रथा । तदिदानीं प्रवक्ष्यामि शृणुध्वं मुनिपुंगवाः

ວ່າມັນໄດ້ຮັບຊື່ສຽງວ່າ ‘ຈັກຣະ-ຕີຣຖະ’ ແນວໃດ—ບັດນີ້ຂ້າຈະອະທິບາຍ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ນຳແຫ່ງມຸນີຜູ້ອົງອາດ.

Verse 10

सेतुमूलं हि तत्प्रोक्तं तद्दर्भशयनं मतम् । तत्रैव चक्रतीर्थं तु महापातकमर्द्दनम्

ສະຖານນັ້ນຖືກປະກາດວ່າເປັນ “ຮາກແຫ່ງເສຕຸ” ແລະຖືກນັບວ່າເປັນ “ບ່ອນນອນຫຍ້າດັຣພະ”। ທີ່ນັ້ນເອງມີ ຈັກຣະ-ຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທັງປວງ।

Verse 11

पुरा हि गालवोनाम मुनिर्विष्णुपरायणः । दक्षिणांभोनिधेस्तीरे हालास्यादविदूरतः

ໃນການກ່ອນກ່ອນ ມີມຸນີນາມວ່າ ກາລະວະ ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະວິດສະນຸຢ່າງສິ້ນເຊີງ। ທ່ານຢູ່ຕາມຝັ່ງທະເລທາງໃຕ້ ບໍ່ໄກຈາກ ຮາລາສະຍາ।

Verse 12

फुल्लग्रामसमीपे च तथा क्षीरसरोंतिके । धर्म पुष्करिणीतीरे सोऽतप्यत महत्तपः

ໃກ້ບ້ານ ຟຸລລາ ແລະໃກ້ສະນ້ຳຊື່ ກສີຣະ-ສະຣັສ ທີ່ຝັ່ງ ທັມມະ-ປຸສກະຣິນີ ທ່ານໄດ້ບຳເພັນຕະບະອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 13

युगानामयुतं ब्रह्म गृणन्विप्राः सनातनम् । दयायुक्तो निराहारः सत्यवान्विजितेंद्रियः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ! ຕະຫຼອດໜຶ່ງໝື່ນຍຸກ ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະພຣະຫມັນອັນນິລັນດອນ—ເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາ ຖືອຸປະວາສ ຍຶດສັດຈະ ແລະຊະນະອິນທຣີຍ໌।

Verse 14

आत्मवत्सर्वभूतानि पश्यन्विषयनिःस्पृहः । सर्वभूतहितो दांतः सर्वद्वंद्वविवर्जितः

ທ່ານເຫັນສັດທັງປວງເປັນດັ່ງຕົນເອງ ປາສຈາກຄວາມຢາກໃນອາຣົມ—ອຸທິດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ມີວິໄນ ແລະພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕ່າງທັງປວງ।

Verse 15

वर्षाणि कतिचित्सोऽयं जीर्णपर्णाशनोऽभवत । किंचित्कालं जलाहारो वायुभक्षः कियत्समाः

ຫຼາຍປີຕິດຕໍ່ກັນ ທ່ານນັ້ນດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນໃບໄມ້ແຫ້ງ; ຊ່ວງໜຶ່ງພຶງພານ້ຳເທົ່ານັ້ນ, ແລະອີກຫຼາຍປີຢູ່ດັ່ງຜູ້ກິນລົມເປັນອາຫານຢ່າງດຽວ।

Verse 16

एवं पंचसहस्राणि वर्षाणि स महामुनिः । अतप्यत तपो घोरं देवैरपि सुदुष्करम्

ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາມຸນີຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນດຸຮ້າຍຕໍ່ເນື່ອງຫ້າພັນປີ—ເປັນການປະພຶດທີ່ຍາກຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍັງທຳໄດ້ໂດຍຍາກ।

Verse 17

ततः पंचसहस्राणि वर्षाणि मुनिपुंगवः । निराहारो निरालोको निरुच्छ्वासो निरास्पदः

ຕໍ່ມາອີກຫ້າພັນປີ ມຸນິຜູ້ເລີດເຫນືອມຸນິທັງປວງ ຢູ່ໂດຍບໍ່ມີອາຫານ ບໍ່ຫັນສາຍຕາໄປຫາໂລກິຍະ ກັ້ນລົມຫາຍໃຈ ແລະບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງພາຫຼືທີ່ພັກພິງໃດໆ।

Verse 18

वर्षास्वासारसहनं हेमंतेषु जलेशयः । ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यस्थो विष्णुध्यानपरायणः

ໃນລະດູຝົນ ທ່ານອົດທົນຕໍ່ຝົນທີ່ຕົກຫນັກ; ໃນລະດູໜາວ ທ່ານນອນຈົມຢູ່ໃນນ້ຳ; ໃນລະດູຮ້ອນ ທ່ານນັ່ງກາງໄຟທັງຫ້າ—ມຸ່ງໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາພຣະວິສນຸຢູ່ເສມອ।

Verse 19

जपन्नष्टाक्षरं मंत्रं ध्यायन्हृदि जनार्दनम् । तताप सुमहातेजा गालवो मुनिपुंगवः

ທ່ານສວດຈະປະມັນຕຣາອັກສອນແປດ ແລະພິຈາລະນາພຣະຈະນາຣະດະນະໃນດວງໃຈ; ກາລະວະຜູ້ມີລັດສະມີ—ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ມຸນິ—ຍັງຄົງບຳເພັນຕະປະຕໍ່ໄປ।

Verse 20

एवं त्वयुतव वर्षाणि स समतीतानि वै मुनेः । अथ तत्तपसा तुष्टो भगवान्कमलापतिः

ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບມຸນີ ໄດ້ຜ່ານໄປສິບພັນປີ. ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນສະວາມີແຫ່ງກະມະລາ (ລັກສະມີ) ພໍພຣະໄທດ້ວຍຕະປະນັ້ນ.

Verse 21

प्रत्यक्षतामगात्तस्य शंखचक्रगदाधरः । विकचांबुजपत्राक्षः सूर्यकोटिसमप्रभः

ພຣະອົງໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າເຂົາໂດຍກົງ—ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະ ຄະທາ; ມີນັຍນາດຸຈໃບບົວບານ; ສະຫວ່າງໄສດຸຈຕາເວັນນັບກໂກດິ.

Verse 22

विनतानंदनारूढश्छत्रचामरशोभितः । हारकेयूरमुकुटकटकादिविभूषितः

ປະທັບເທິງບຸດແຫ່ງວິນຕາ (ກະຣຸດ) ງາມດ້ວຍສະຫຼອງພຣະສະຫວ່າງແລະຈາມະຣ; ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍ ກຳໄລແຂນ ມົກຸດ ກຳໄລຂໍ້ມື ແລະອັນອື່ນໆ.

Verse 23

विष्वक्सेनसुनंदादिकिंकरैः परिवारितः । वीणावेणुमृदंगादिवादकैर्नारदादिभिः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຜູ້ຮັບໃຊ້ເຊັ່ນ ວິສະວັກເສນ ແລະ ສຸນັນທະ; ແລະໂດຍນັກດົນຕີເຊັ່ນ ນາຣະດະ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ບັນເລງວີນາ ຂຸ່ຍ ມຣິດັງຄະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 24

उपगीयमानविजयः पीतांबरविराजितः । लक्ष्मीविराजितोरस्को नीलमेघसमच्छविः

ຊັຍຊະນະຂອງພຣະອົງກຳລັງຖືກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ; ພຣະອົງສະຫວ່າງໄສໃນພີຕາມບະຣ; ພຣະອຸຣະງາມດ້ວຍພຣະລັກສະມີ; ພຣະສີກາຍດຸຈເມກຝົນສີຟ້າເຂັ້ມ.

Verse 25

धुनानः पद्ममेकेन पाणिना मधुसूदनः । सनकादिमहायोगिसेवितः पार्श्वयोर्द्वयोः

ພຣະມະທຸສູດນະ (ພຣະວິສນຸ) ຢືນຢູ່ ພ້ອມກັບໂຍກດອກບົວດ້ວຍພຣະຫັດຂ້າງໜຶ່ງຢ່າງອ່ອນໂຍນ; ທັງສອງຂ້າງມີມະຫາໂຍຄີເລີ່ມຈາກສະນະກະຄອຍປະນິບັດ ເປີດເຜີຍພຣະສະຖິດອັນເປັນມົງຄຸນໃນເສຕຸອັນສັກສິດ.

Verse 26

मंदस्मितेन सकलं मोहयन्भुवनत्रयम् । स्वभासा भासयन्सर्वान्दिशो दश च भूसुराः

ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກທັງປວງຫຼົງໄຫຼ; ແລະດ້ວຍລັດສະໝີຂອງພຣະອົງເອງ ທຳໃຫ້ສັດທັງຫມົດ ແລະທິດທັງສິບສວ່າງໄສ, ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 27

कंठलग्रेन मणिना कौस्तुभेन च शोभितः । सुवर्णवेत्रहस्तैश्च सौविदल्लैरनेकशः

ພຣະອົງງາມສະຫງ່າດ້ວຍແກ້ວເກົາສະຕຸພະທີ່ປະດັບຢູ່ພຣະສໍ; ແລະມີຜູ້ຕິດຕາມຫຼາຍຄົນຖືຄັນທອງ ຢືນລ້ອມຮອບພຣະອົງ.

Verse 28

अनन्यदुर्लभाचिंत्यगीयमाननिजाद्भुतः । सुभक्तसुलभो देवो लक्ष्मीकांतो हरिः स्वयम्

ພຣະຫຣິເອງ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະລັກສະມີ ມີສະພາບອັນອັດສະຈັນເກີນຄິດ ຖືກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນໃນບົດເພງ ແລະຍາກຈະເຂົ້າເຖິງດ້ວຍວິທີອື່ນ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ມີພັກຕິອັນດີ ພຣະອົງເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ.

Verse 29

सन्न्यधत्त पुरस्तस्य गालवस्य महामुनेः । आविर्भूतं तदा दृष्ट्वा श्रीवत्सांकितवक्षसम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ປະກົດພຣະອົງ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າມະຫາມຸນີ ກາລະວະ; ເມື່ອເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ປາກົດພ້ອມເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະຢູ່ພຣະອຸຣະ ມຸນີກໍໄດ້ຖວາຍທັດສະນະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບກົດກຽງ.

Verse 30

पीतांबरधरं देवं तुष्टिं प्राप महामुनिः । भक्त्या परमया युक्तस्तुष्टाव जगदीश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະເທວະຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີເຫຼືອງ ມະຫາມຸນີໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈຢ່າງລຶກຊຶ້ງ; ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ

Verse 31

गालव उवाच । नमो देवादिदेवाय शंखचक्रगदाभृते । नमो नित्याय शुद्धाय सच्चिदानंदरूपिणे

ກາລະວະກ່າວວ່າ: ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະເທວະເຫນືອເທວະ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະ ຄະທາ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະນິລັນດອນ ຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ເປັນສັດ-ຈິດ-ອານັນດ

Verse 32

नमो भक्तार्ति हंत्रे ते हव्यकव्यस्वरूपिणे । नमस्त्रिमूर्तये तुभ्यं सृष्टिस्थित्यंतकारिणे

ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກຂອງຜູ້ພັກຕິ; ພຣະອົງແມ່ນຮູບແຫ່ງຮັວຍະ ແລະ ຄັວຍະ ເຄື່ອງບູຊາແດ່ເທວະແລະບັນພະບຸລຸດ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຕຣິມູຣຕິ ຜູ້ກໍ່ເກີດ ຄົງຢູ່ ແລະ ດັບສູນ

Verse 33

नमः परेशाय नमो विभूम्ने नमोस्तु लक्ष्मीपतये विधात्रे । नमोस्तु सूर्येंदुविलोचनाय नमो विरिंच्याद्यभिवंदिताय

ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະປະເຣສະວະຣະ ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະລັກສະມີປະຕິ ຜູ້ຈັດວາງພຣະລິຂິດ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີດວງຕາເປັນຕາເວັນແລະຈັນທຣາ; ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ທີ່ພຣະພຣົມແລະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍບູຊາ

Verse 34

यो नामजात्यादिविकल्पहीनः समस्तदोषैरपि वर्जितो यः । स्रमस्तसंसारभयापहारिणे तस्मै नमो दैत्यविनाशनाय

ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເຫນືອກວ່າການແບ່ງແຍກຈຳກັດເຊັ່ນ ຊື່ ແລະ ກຳເນີດ; ຜູ້ປອດຈາກຂໍ້ດ່າງພ້ອຍທັງປວງ; ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວທັງໝົດຈາກສັງສາຣ—ແດ່ພຣະຜູ້ທຳລາຍໄດຕະຍະ ຂໍນອບນ້ອມ

Verse 35

वेदांतवेद्याय रमेश्वराय वैकुण्ठवासाय विधातृपित्रे । नमोनमः सत्यजनार्तिहारिणे नारायणायामितविक्रमाय

ຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວດານຕະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຣະມາ ຜູ້ສະຖິດໃນໄວກຸນຖະ ຜູ້ເປັນບິດາແຫ່ງຜູ້ສ້າງ ຜູ້ຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ຂອງຜູ້ສັດຈິງແລະຜູ້ພັກດີ ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້।

Verse 36

नमस्तुभ्यं भग वते वासुदेवाय शार्ङ्गिणे । भूयोभूयो नमस्तुभ्यं शेषपर्यंकशायिने

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ວາສຸເທວະ ຜູ້ຖືຄັນສອນສາຣັງຄະ। ຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ບັນທົມເທິງຕຽງແຫ່ງເສດະ।

Verse 37

इति स्तुत्वा हरिं विप्रास्तूष्णीमास्ते स गालवः । श्रुत्वा स्तुतिं श्रुति सुखां हरिस्तस्यमहात्मनः

ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະຫຣິແລ້ວ ພຣາຫມັນກາລະວະກໍນັ່ງນິ່ງສງົບ। ເມື່ອພຣະຫຣິຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າໄດ້ຍິນບົດສັນລະເສີນອັນຮື່ນຫູນັ້ນ ກໍຊົງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງມຸນີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ។

Verse 38

अवाप परमं तोषं शंखचक्रगदाधरः । अथालिंग्य मुनिं शौरिश्चतुर्भिर्बाहुभिस्तदा

ພຣະອົງຜູ້ຖືສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ ຊົງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ। ແລ້ວພຣະເສົາຣິໄດ້ກອດມຸນີນັ້ນດ້ວຍພຣະກອນທັງສີ່।

Verse 39

बभाषे प्रीतिसं युक्तो वरो वै व्रियतामिति । तुष्टोऽस्मि तपसा तेऽद्य स्तोत्रेणापि च गालव

ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມເມດຕາ ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ ແນ່ນອນ.” “ໂອ ກາລະວະ, ມື້ນີ້ເຮົາພໍໃຈໃນຕະປະສະຍາຂອງເຈົ້າ ແລະໃນບົດສັນລະເສີນຂອງເຈົ້າດ້ວຍ.”

Verse 40

नमस्कारेण च प्रीतो वरदोऽहं तवागतः । गालव उवाच । नारायण रमानाथ पीतांबर जगन्मय

ເນື່ອງຈາກການນົບນ້ອມຂອງເຈົ້າ ພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະໄດ້ມາຫາເຈົ້າໃນຖານະຜູ້ປະທານພອນ. ກາລະວະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ນາຣາຍະນະ, ພຣະສະຫວາມີແຫ່ງຣະມາ, ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ, ຜູ້ແຜ່ຊ່ອນທົ່ວສາກົນ…”

Verse 41

जनार्दन जगद्धामन्गोविंद नरकांतक । त्वद्दर्शनात्कृतार्थोऽस्मि सर्वस्मादधिकस्तथा

ໂອ້ ຈະນາຣະດະນະ ທີ່ພັກພິງແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ໂອ້ ໂກວິນດະ ຜູ້ທຳລາຍນາຣະກະ! ໄດ້ເຫັນພຣະອົງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຄືບັນລຸເປົ້າໝາຍ ແລະເຕັມອິ່ມເກີນສິ່ງໃດທັງປວງ

Verse 42

त्वां न पश्यंत्यधर्मिष्ठा यतस्त्वं धर्मपालकः । यन्न वेत्ति भवो ब्रह्मा यन्न वेत्ति त्रयी तथा

ຜູ້ປະພຶດອະທັມບໍ່ອາດເຫັນພຣະອົງ ເພາະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ພິທັກຮັກສາທັມມະ। ສິ່ງທີ່ແມ່ນແຕ່ພະພະວະ ແລະ ພຣະພຣະຫມາກໍບໍ່ຮູ້ໄດ້ຄົບຖ້ວນ ແມ່ນກະທັ້ງວິດທັງສາມກໍບໍ່ຮູ້—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງ

Verse 43

तं वेद्मि परमात्मानं किमस्मा दधिकं वरम् । योगिनो यं न पश्यन्ति यं न पश्यंति कर्मठाः

ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ພຣະອົງນັ້ນວ່າເປັນປະຣະມາຕະມັນ—ພອນໃດຈະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານີ້? ພຣະອົງຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີກໍບໍ່ເຫັນ ແລະຜູ້ທີ່ຫມົກມຸ່ນແຕ່ກຳມະພິທີກໍບໍ່ເຫັນ

Verse 44

तं पश्यामि परात्मानं किमस्मादधिकं वरम् । एतेन च कृतार्थोऽस्मि जनार्दन जगत्पते

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະວິນຍານສູງສຸດນັ້ນ—ພອນໃດຈະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານີ້? ດ້ວຍສິ່ງນີ້ແຕ່ຢ່າງດຽວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາແລ້ວ ໂອ້ ຈະນາຣະດະນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ

Verse 45

यन्नामस्मृतिमात्रेण महापातकिनोऽपिच । मुक्तिं प्रयांति मुनयस्तं पश्यामि जनार्दनम्

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ແຕ່ພຽງລະລຶກພຣະນາມ ກໍປະທານໂມກະແກ່ຜູ້ມີມະຫາບາບໄດ້—ພຣະຊະນາຣະດະນະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ។

Verse 46

त्वत्पादपद्मयुगले निश्चला भक्तिरस्तुमे । हरिरुवाच । मयि भक्तिर्दृढा तेऽस्तु निष्कामा गालवाधुना

“ຂໍໃຫ້ພັກຕິຂອງຂ້າພະເຈົ້າມັ່ນຄົງຢູ່ທີ່ຄູ່ດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງ।” ພຣະຫຣິຕັດວ່າ “ບັດນີ້ ໂອ ກາລະວະ ຂໍໃຫ້ພັກຕິຕໍ່ເຮົາແນ່ນອນ—ບໍ່ຫວັງຜົນ ແລະມັ່ນຄົງ।”

Verse 47

शृणु चाप्यपरं वाक्यमुच्यमानं मया मुने । मदर्थं कर्म कुर्वाणो मद्ध्यानो मत्परायणः

“ໂອ ມຸນີ ຈົ່ງຟັງຄໍາສອນອື່ນອີກທີ່ເຮົາຈະກ່າວ: ເຮັດກຳເພື່ອເຮົາ ພິຈາລະນາເຮົາ ແລະຖືເຮົາເປັນທີ່ພຶ່ງພາແຕ່ຜູ້ດຽວ…”

Verse 48

एतत्प्रारब्धदेहांते मत्स्वरूपमवाप्स्यसि । अस्मिन्नेवाश्रमे वासं कुरुष्व मुनिपुंगव

“ເມື່ອກາຍນີ້ສິ້ນສຸດຕາມກຳລັງຂອງປຣາຣັບທະ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸສະພາບຂອງເຮົາເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈົ່ງພັກອາໄສໃນອາສຣົມນີ້.”

Verse 49

धर्मपुष्करिणी चेयं पुण्या पापविनाशिनी । अस्यास्तीरे तपः कुर्वंस्तपःसिद्धिमवाप्नुयात्

“ນີ້ແມ່ນ ທັມມະປຸສກະຣິນີ ອັນສັກສິດ ແລະທໍາລາຍບາບ. ຜູ້ໃດບໍາເນີນຕະປະຢູ່ຝັ່ງນາງ ຈະໄດ້ບັນລຸຜົນແຫ່ງຕະປະ.”

Verse 50

धर्मः पुरा समागत्य दक्षिणस्योदधेस्तटे । तपस्तेपे महादेवं चिंतयन्मनसा तदा

ໃນການເກົ່າກ່ອນ ທັມມະໄດ້ມາຮອດຝັ່ງທະເລທາງໃຕ້ ແລະບຳເນີນຕະປະ ໂດຍພິຈາລະນາພຣະມະຫາເທວະໃນໃຈ។

Verse 51

स्नानार्थमेकं तीर्थं च चक्रे धर्मो महामुने । धर्मपुष्करिणी तेन प्रसिद्धा तत्कृता यतः

ໂອ ມະຫາມຸນີ ເພື່ອການອາບນ້ຳບຸນ ທັມມະໄດ້ສ້າງຕີຣະຖະໜຶ່ງ; ເນື່ອງຈາກທ່ານເປັນຜູ້ສ້າງ ຈຶ່ງໂດງດັງວ່າ “ທັມມະປຸສກະຣິນີ”។

Verse 52

त्वया यथा तपस्तप्तमिदानीं मुनिसत्तम । तथा तप्तं तपस्तेन धर्मेण हरसेविना

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ດັ່ງທີ່ທ່ານບຳເນີນຕະປະໃນບັດນີ້ ສັນໃດ ທີ່ນີ້ ທັມມະຜູ້ອຸທິດແດ່ຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍໄດ້ບຳເນີນຕະປະສັນນັ້ນ។

Verse 53

तपसा तस्य तुष्टः सञ्छूलपाणिर्महेश्वरः । प्रादुरासीस्त्वया दीप्त्या दिशोदशविभासयन्

ເນື່ອງດ້ວຍຕະປະຂອງທ່ານນັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນພໍພຣະໄທ ແລ້ວປາກົດພຣະອົງ ສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງສິບດ້ວຍຣັດສະມີຂອງພຣະອົງ।

Verse 54

अथाश्रममनुप्राप्तं महादेवं कृपानिधिम् । धर्मः परमसन्तुष्टस्तुष्टाव परमेश्वरम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ສະເດັດຮອດອາສຣົມ ທັມມະກໍປິຕິຍິ່ງ ແລະສັນລະເສີນພຣະປະເມສະວອນນັ້ນ।

Verse 55

धर्म उवाच । प्रणमामि जगन्नाथमीशानं प्रणवात्मकम् । समस्तदेवतारूपमादिमध्यांतवर्जितम्

ທັມມະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ອີສານະ ຜູ້ມີສະພາວະເປັນປຣະນະວະອັນສັກສິດ “ໂອມ”; ຜູ້ຮວບຮວມຮູບແຫ່ງເທວະທັງປວງ ແລະຢູ່ເຫນືອຕົ້ນ-ກາງ-ທ້າຍ.

Verse 56

ऊर्ध्वरेतं विरूपाक्षं विश्वरूपं नमाम्य हम् । समस्तजगदाधारमनन्तमजमव्ययम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອຸດທະວະເຣຕະ ຜູ້ຍົກພະລັງຊີວິດຂຶ້ນ, ພຣະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ, ຜູ້ເປັນວິສະວະຣູບ—ເປັນຖານຮອງຮັບທຸກໂລກ; ອະນັນຕະ, ບໍ່ເກີດ, ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.”

Verse 57

यमामनन्ति योगीन्द्रास्तं वन्दे पुष्टिवर्धनम् । नमो लोकाधिनाथाय वंचते परिवंचते

“ຂ້າພະເຈົ້າຂໍບູຊາພຣະອົງຜູ້ທີ່ບັນດາໂຍຄີຜູ້ເປັນເອກເອີ້ນວ່າ ‘ອະນັນຕະ’—ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມຜາສຸກ ແລະຄວາມເຕັມພ້ອມທາງຈິດວິນຍານ. ນົບນ້ອມແດ່ຈອມໂລກ ຜູ້ຊະນະຜູ້ຫລອກລວງ ແລະມະຫາຜູ້ຫລອກລວງ.”

Verse 58

नमोऽस्तु नीलकण्ठाय पशूनां पतये नमः । नमः कल्मषनाशाय नमो मीढुष्टमाय च

“ນົບນ້ອມແດ່ນີລະກັນຖະ ຜູ້ມີຄໍສີຟ້າ; ນົບນ້ອມແດ່ປະສຸປະຕິ ຈອມແຫ່ງສັດທັງປວງ. ນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ທຳລາຍບາບ; ແລະນົບນ້ອມແດ່ມີດຸສະຖະມະ ຜູ້ປະທານພອນດ້ວຍຄວາມເມດຕາຢ່າງຍິ່ງ.”

Verse 59

नमो रुद्राय देवाय कद्रुद्राय प्रचेतसे । नमः पिनाकहस्ताय शूलहस्ताय ते नमः

“ນົບນ້ອມແດ່ຣຸທຣະເທວະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ; ນົບນ້ອມແດ່ຣຸທຣະຜູ້ເດືອດດານ ປຣະເຈຕັສຜູ້ຮູ້ທົ່ວ. ນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ; ແລະນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນ.”

Verse 60

नमश्चैतन्यरूपाय पुष्टीनां पतये नमः । नमः पंचास्यदेवाय क्षेत्राणां पतये नमः

ຂໍນະໂມສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນຈິດຮູ້ອັນບໍລິສຸດ; ຂໍນະໂມສະການແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມອຸດົມສົມບູນທັງປວງ. ຂໍນະໂມສະການແດ່ເທວະຜູ້ມີຫ້າພັກ; ຂໍນະໂມສະການແດ່ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງກະເຂດສັກສິດ ແລະ ທີ່ບູຊາບໍລິສຸດ.

Verse 61

इति स्तुतो महादेवः शंकरोलोकशंकरः । धर्मस्य परमां तुष्टिमापन्नस्तमुवाच वै

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ມະຫາເທວະ ສັງກະຣະ—ຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກທັງປວງ—ກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງສູງສຸດຕໍ່ທັມມະ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບລາວ.

Verse 62

महेश्वर उवाच । प्रीतोस्म्यनेन स्तोत्रेण तव धर्म महामते । वरं मत्तो वृणीष्व त्वं मा विलंबं कुरुष्व वै

ມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທັມມະ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງ, ເຮົາປິຕິດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງເລືອກພອນຈາກເຮົາ; ຢ່າຊັກຊ້າເລີຍ”

Verse 63

ईश्वरेणैवमुक्तस्तु धर्मो देवमथाब्रवीत् । वाहनं ते भविष्यामि सदाहं पार्वतीपते

ເມື່ອອີສະວະຣະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ທັມມະຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເທວະວ່າ: “ໂອ ປາຣະວະຕີປະຕິ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນພາຫະນະຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ”

Verse 64

अयमेव वरो मह्यं दातव्यस्त्रिपुरांतक । तवोद्वहनमात्रेण कृतार्थोऽहं भवामि भोः

“ໂອ ຕຣິປຸຣານຕະກະ, ຂໍໃຫ້ພອນນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ພຽງປະການດຽວ. ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຽງໄດ້ອຸ້ມຊູພຣະອົງເປັນພາຫະນະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍສົມບູນຄົບຖ້ວນແລ້ວ”

Verse 65

इत्थं धर्मेण कथितो देवो धर्ममथाब्रवीत् । ईश्वर उवाच । वाहनं भव मे धर्म सर्वदा लोकपूजितः

ເມື່ອທຳມະໄດ້ກ່າວແລ້ວ ພຣະອີສະວະຈຶ່ງຕັດກັບທຳມະວ່າ: “ໂອ ທຳມະ ຈົ່ງເປັນພາຫະນະຂອງເຮົາ ແລະຈົ່ງເປັນທີ່ບູຊາຂອງໂລກທັງປວງຕະຫຼອດໄປ”

Verse 66

मम चोद्वहने शक्तिरमोघा ते भविष्यति । त्वत्सेविनां सदा भक्तिर्मयि स्यान्नात्र संशयः

“ໃນການຮັບພາເຮົາ ພະລັງຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ພ່າຍແພ້; ແລະຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ເຈົ້າ ຈະເກີດພັກຕິຕໍ່ເຮົາເສມອ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ”

Verse 67

इत्युक्ते शंकरेणाथ धर्मोपि वृषरूपधृक् । उवाह परमेशानं तदाप्रभृति गालव

ເມື່ອສັງກະຣະຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທຳມະກໍໄດ້ຮັບຮູບເປັນງົວຜູ້ ແລະນັບແຕ່ນັ້ນມາໄດ້ອຸ້ມຊູພຣະປະຣເມສານ, ໂອ ກາລະວະ

Verse 68

महादेवस्तमारुह्य धर्मं वै वृषरूपिणम् । शोभमानो भृशं धर्ममुवाच परमामृतम्

ພຣະມະຫາເທວະເສດັດຂຶ້ນປະທັບເທິງທຳມະຜູ້ມີຮູບເປັນງົວຜູ້ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະຣັດສະມີ ແລ້ວຕັດຖ້ອຍຄຳດຸຈອະມຣິຕະອັນສູງສຸດແກ່ທຳມະ

Verse 69

ईश्वर उवाच । त्वया कृतं हि यत्तीर्थं दक्षिणस्योदधेस्तटे । धर्मपुष्करिणीत्येषा लोके ख्याता भविष्यति

ພຣະອີສະວະຕັດວ່າ: “ຕີຣຖະທີ່ເຈົ້າສ້າງໄວ້ທີ່ຝັ່ງມະຫາສະໝຸດທາງທິດໃຕ້ ຈະໂດ່ງດັງໃນໂລກນາມວ່າ ‘ທຳມະປຸສກະຣິນີ’”

Verse 71

अनंतफलदा ज्ञेया नात्र कार्या विचारणा । इति दत्त्वा वरं तस्मै धर्मतीर्थाय शंकरः

ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າ ນີ້ເປັນຜູ້ປະທານຜົນອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ—ທີ່ນີ້ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໄຕ່ຕອງ. ແລ້ວພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໄດ້ປະທານພອນແກ່ ທັມມະຕີຣຖະ ແລະຈົບຖ້ອຍຄໍາ.

Verse 72

आरुह्य वृषभं धर्मं कैलासं पर्वतं ययौ । धर्मपुष्करिणीतीरे गालव त्वमतोधुना

ພຣະອົງຂຶ້ນຂີ່ງົວອັນເປັນທັມມະ ແລ້ວເດີນທາງໄປຍັງພູໄກລາສ. “ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ ໂອ ກາລະວະ ຈົ່ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງ ທັມມະປຸສກະຣິນີ…”

Verse 73

शरीरपातपर्यंतं तपः कुर्वन्समाहितः । वस त्वं मुनि शार्दूल पश्चान्मामाप्स्यसे ध्रुवम्

ຈົ່ງປະພຶດຕະປະສະຍາດ້ວຍຈິດທີ່ໝັ້ນຄົງ ຈົນກວ່າກາຍນີ້ຈະລົ້ມສະລາຍ. ຈົ່ງພັກຢູ່ນີ້ ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ; ແລ້ວພາຍຫຼັງ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸຮອດຂ້າແນ່ນອນ.

Verse 74

यदा ते जायते भीतिस्तदा तां नाशयाम्यहम् । ममायुधेन चक्रेण प्रेरितेन मया क्षणात्

ເມື່ອໃດຄວາມຢ້ານກົວເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ ເມື່ອນັ້ນຂ້າຈະທໍາລາຍມັນ—ໃນພິບຕາ—ດ້ວຍອາວຸດຂອງຂ້າ ຄື ຈັກກະ ທີ່ຂ້າເປັນຜູ້ຂັບເຄື່ອນ.

Verse 75

इत्युक्त्वा भगवान्विष्णुस्तत्रैवांतरधीयत । श्रीसूत उवाच । तस्मिन्नंतर्हिते विष्णौ गालवो मुनिपुंगवः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພະຄະວານ ວິສນຸ ກໍອັນຕະຣະທານໄປທີ່ນັ້ນເອງ. ສຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອວິສນຸຫາຍໄປແລ້ວ ກາລະວະ—ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ມຸນີ—…

Verse 76

धर्मपुष्करिणीतीरे विष्णुध्यानपरायणः । त्रिकालमर्चयन्विष्णुं शालग्रामे विमुक्तिदे

ທີ່ຝັ່ງທ່ານ້ຳທັມມະປຸດສະກະຣິນີ ລາວຕັ້ງໃຈໃນສະມາທິພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ ແລະບູຊາພຣະວິສນຸຜູ້ປະທານໂມກສະ ເມື່ອບູຊາໃນຮູບສາລະຄຣາມ ໃນສາມກາລອັນສັກສິດຂອງວັນ।

Verse 77

उवास मतिमान्धीरो विरक्तो विजितेंद्रियः । कदाचिन्माघमासे तु शुक्लपक्षे हरेर्दिने

ຜູ້ມີປັນຍາແລະໝັ້ນຄົງນັ້ນພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ປະລະຄວາມຍຶດຕິດ ແລະຊະນະອິນທຣີ. ແລະຄັ້ງໜຶ່ງໃນເດືອນມາຆະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກກະປັກ) ໃນວັນອັນສັກສິດແດ່ພຣະຫຣິ,

Verse 78

उपोष्य जागरं कृत्वा रात्रौ विष्णुमपूजयत् । स्नात्वा परेद्युर्द्वादश्यां धर्मपुष्करिणीजले

ເມື່ອຖືອຸໂປສົດແລະຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນແລ້ວ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸໃນຍາມຄ່ຳ. ຄືນຕໍ່ມາ—ໃນວັນທະວາດະສີ—ລາວອາບນ້ຳຊຳລະໃນນ້ຳຂອງທັມມະປຸດສະກະຣິນີ.

Verse 79

संध्यावन्दनपूर्वाणि नित्यकर्माणि चाकरोत् । ततः पूजां विधातुं स हरेः समुपचक्रमे

ລາວໄດ້ປະຕິບັດກິດປະຈຳວັນ ໂດຍເລີ່ມຈາກພິທີສັນທະຍາວັນທະນະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເລີ່ມຈັດພິທີບູຊາພຣະຫຣິ.

Verse 80

तुलस्यादीनि पुष्पाणि समाहृत्य च गालवः । विधाय पूजां कृष्णस्य स्तोत्रमेतदुदैरयत्

ເມື່ອເກັບດອກໄມ້ເຊັ່ນ ຕຸລະສີ ແລະອື່ນໆ ກາລະວະໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະກຣິສນະ ແລ້ວຈຶ່ງຂັບຂານສະໂຕຕຣະສັນລະເສີນນີ້.

Verse 81

गालव उवाच । सहस्रशिरसं विष्णुं मत्स्यरूपधरं हरिम् । नमस्यामि हृषीकेशं कूर्मवाराहरूपिणम्

ກາລະວະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະວິດສະນຸຜູ້ມີພັນສີສະ, ແດ່ພຣະຫຣິຜູ້ອະວະຕານເປັນມັດສະຍະ (ປາ). ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກາບພຣະຫຣຶສີເກດ ຜູ້ອະວະຕານເປັນກູຣະມະ (ເຕົ່າ) ແລະ ວະຣາຫະ (ໝູປ່າ).

Verse 82

नारसिंहं वामनाख्यं जाम दग्न्यं च राघवम् । बलभद्रं च कृष्णं च कल्किं विष्णुं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະວິດສະນຸໃນອະວະຕານນະຣະສິງຫະ, ວາມະນະ, ຊາມະດັກນະຍະ (ປະຣະຊຸຣາມ) ແລະ ຣາຆະວະ (ຣາມ). ຂ້າພະເຈົ້າກາບບູຊາພລະພັດຣະ ແລະ ກຣິດສະນະ ພ້ອມທັງ ກັລກິ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກາບພຣະວິດສະນຸ

Verse 83

वासुदेवमनाधारं प्रणतार्तिविनाशनम् । आधारं सर्वभूतानां प्रणमामि जनार्दनम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກາບພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ບໍ່ພຶ່ງພາອະໄລໃດນອກຈາກພຣະອົງເອງ ແລະຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ມາພຶ່ງພາ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນຖານຮອງຮັບຂອງສັດທັງປວງ

Verse 84

सर्वज्ञं सर्वकर्तारं सच्चिदानंदविग्रहम् । अप्रतर्क्यमनिर्देश्यं प्रणतोऽस्मि जनार्दनम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະຊະນາຣະດະນະ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຜູ້ກະທຳທຸກຢ່າງ, ຜູ້ມີຮູບພຣະອົງເປັນ ສັດ-ຈິດ-ອານັນດະ; ເກີນກວ່າເຫດຜົນຈະຄາດຄະເນ ແລະເກີນກວ່າຄຳພູດຈະບັນຍາຍໃຫ້ແນ່ຊັດ

Verse 85

एवं स्तुवन्महा योगी गालवो मुनिपुंगवः । धर्मपुष्करिणीतीरे तस्थौ ध्यानपरायणः

ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະອົງດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມະຫາໂຍຄີ ກາລະວະ—ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ມຸນີ—ໄດ້ຢືນຢູ່ທີ່ຝັ່ງທ່ານ້ຳທັມມະປຸດສະກະຣິນີ ໂດຍອຸທິດໃຈທັງໝົດໃນການພິຈາລະນາສະມາທິ

Verse 86

एतस्मिन्नंतरे कश्चिद्राक्षसो गालवं मुनिम् । आययौ भक्षितुं घोरः क्षुधया पीडितो भृशम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ມີຣາກຊະສະຜູ້ນ່າຢ້ານກົວຜູ້ໜຶ່ງ ຖືກຄວາມຫິວທໍລະມານຢ່າງໜັກ ໄດ້ມາເພື່ອກິນພຣະມຸນີ ກາລະວະ।

Verse 87

गालवं तरसा सोऽयं राक्षसो जगृहे तदा । गृहीतस्तरसा तेन गालवो नैऋतेन सः

ແລ້ວຣາກຊະສະນັ້ນໄດ້ຈັບກາລະວະດ້ວຍແຮງກ້າ; ກາລະວະຖືກອະສູຣນັ້ນກຳແນ່ນຢ່າງຮຸນແຮງ

Verse 88

प्रचुक्रोश दयां भोधिमापन्नानां परायणम् । नारायणं चक्रपाणिं रक्षरक्षेति वै मुहुः

ເຂົາໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນນາຣາຍະນະ ຜູ້ຖືຈັກຣ—ມະຫາສະມຸດແຫ່ງເມດຕາ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ທຸກຍາກ—ຊ້ຳໆວ່າ “ຂໍຄຸ້ມຄອງ, ຂໍຄຸ້ມຄອງ!”

Verse 89

परेश परमानंद शरणागतपालक । त्राहि मां करुणासिंधो रक्षोवशे मुपागतम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດ ໂອ ຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ມາພຶ່ງພາ; ໂອ ສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ ຂໍຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຣາກຊະສະ

Verse 90

लक्ष्मीकांत हरे विष्णो वैकुंठ गरुडध्वज । मां रक्ष रक्षसाक्रांतं ग्राहाक्रांतं गजं यथा

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະລັກສະມີ ໂອ ຫຣິ ໂອ ວິສນຸ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໄວກຸນຖະ ຜູ້ມີທຸງຄຣຸດ—ຂໍຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ຖືກຣາກຊະສະຈັບກຳ ເຫມືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍຄຸ້ມຄອງຊ້າງທີ່ຖືກຈະລະເຂ້ຈັບ

Verse 91

दामोदर जगन्नाथ हिरण्यासुर मर्द्दन । प्रह्रादमिव मां रक्ष राक्षसेनातिपीडितम्

ໂອ ດາໂມດະຣະ ຈະກັນນາຖ ຜູ້ປະຫານຮິຣັນຍາສຸຣະ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າຜູ້ຖືກຣາກຊະສະທຳຮ້າຍຢ່າງໜັກ ເຫມືອນທີ່ພຣະອົງເຄີຍປົກປ້ອງປຣະຫລາດ

Verse 92

इत्येवं स्तुवतस्तस्य गालवस्य द्विजोत्तमाः । स्वभक्तस्य भयं ज्ञात्वा चक्रपाणिवृषा कपिः

ເມື່ອກາລະວະສັນລະເສີນພຣະອົງດັ່ງນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈັກຣະປານີ—ຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ພວກພັກຕະ—ເມື່ອຮູ້ຄວາມຢ້ານຂອງຜູ້ນະມັດສະການຂອງພຣະອົງ ກໍພ້ອມຈະກະທຳ

Verse 93

स्वचक्रं प्रेषयामास भक्तरक्षणकारणात् । प्रेरितं विष्णुचक्रं तद्विष्णुना प्रभविष्णुना

ເພື່ອປົກປ້ອງພັກຕະຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງຈັກຣະຂອງພຣະອົງເອງໄປ ຈັກຣະແຫ່ງວິສນຸນັ້ນ ຖືກວິສນຸຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດຂັບເຄື່ອນເອງ

Verse 94

आजगामाथ वेगेन धर्मपुष्करिणी तटम् । अनंतादित्यसंकाशमनंताग्निसमप्रभम्

ແລ້ວມັນກໍມາຮອດຝັ່ງທ່ານ້ຳທັມມະປຸດສະກະຣິນີດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຫຼວງ—ສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະລຸກໂຊດດັ່ງໄຟນັບບໍ່ຖ້ວນ

Verse 95

महाज्वालं महानादं महासुरविमर्दनम् । दृष्ट्वा सुदर्शनं विष्णो राक्षसोऽथ प्रदुद्रुवे

ເມື່ອຣາກຊະສະເຫັນສຸດັຣຊະນະຂອງວິສນຸ—ມີໄຟລຸກໂຊດຢ່າງໃຫຍ່ ມີສຽງຄຳຮ້ອງກັງວານ ແລະບົດຂະຍີ້ອະສຸຣະຜູ້ແຂງກ້າ—ມັນກໍໜີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ

Verse 96

द्रवमाणस्य तस्याशु राक्षसस्य सुदर्शनम् । शिरश्चकर्त सहसा ज्वालामालादुरासदम्

ເມື່ອຣາກສະນັ້ນຫນີໄປຢ່າງໄວ ສຸດັຣຊະນະຜູ້ເຂົ້າບໍ່ເຖິງ ຜູ້ຖືກຫ້ອມດ້ວຍພວງໄຟ ກໍຕັດຫົວມັນລົງທັນທີ

Verse 97

ततस्तु गालवो दृष्ट्वा राक्षसं पतितं भुवि । मुदा परमया युक्तस्तुष्टाव च सुदर्शनम्

ຕໍ່ມາ ກາລະວະເຫັນຣາກສະລົ້ມລົງເທິງພື້ນດິນ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິສູງສຸດ ແລະສັນລະເສີນສຸດັຣຊະນະ

Verse 98

गालव उवाच । विष्णुचक्रं नमस्तेस्तु विश्वरक्षणदीक्षित । नारायणकरांभोजभूषणाय नमोऽस्तु ते

ກາລະວະກ່າວວ່າ: “ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ຈັກຣະແຫ່ງພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືກອຸທິດເພື່ອປົກປ້ອງສາກົນ! ໂອ ເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງພຣະຫັດດອກບົວຂອງນາຣາຍະນະ ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ”

Verse 99

युद्धेष्वसुरसंहारकुशलाय महारव । सुदर्शन नमस्तुभ्यं भक्तानामार्तिनाशिने

ໂອ ສຸດັຣຊະນະ ຜູ້ມີສຽງກ້ອງກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ຜູ້ຊໍານານໃນການທໍາລາຍອະສຸຣະໃນສົງຄາມ—ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ຜູ້ລົບລ້າງຄວາມທຸກຂອງຜູ້ພັກດີ

Verse 100

रक्ष मां भयसंविग्नं सर्वस्मादपि कल्मषात् । स्वामिन्सुदर्शन विभो धर्मर्तीर्थे सदा भवान्

ຂໍປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ໃຫ້ພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງບາບທັງປວງ. ໂອ ນາຍທ່ານ ສຸດັຣຊະນະ ໂອ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກຫນ່ວຍ—ຂໍໃຫ້ທ່ານສະຖິດຢູ່ທີ່ ທັມມະຕີຣະຖະ ຕະຫຼອດໄປ

Verse 101

संनिधेहि हिताय त्वं जगतो मुक्तिकांक्षिणः । गालवेनैवमुक्तं तद्विष्णुचक्रं मुनीश्वराः । तं प्राह गालवमुनिं प्रीणयन्निव सौहृदात्

ຈົ່ງສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທີ່ປາຖະໜາຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ເມື່ອກາລະວະກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ກົງຈັກຂອງພະວິຊະນຸຈຶ່ງກ່າວຕອບແກ່ລືສີກາລະວະດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.

Verse 102

सुदर्शन उवाच । गालवैतन्महापुण्यं धर्मतोर्थमनुत्तमम्

ພະສຸດັດສະນະກ່າວວ່າ: ດູກ່ອນກາລະວະ ທຳມະຕີຣະຖະແຫ່ງນີ້ປະເສີດຍິ່ງນັກ ແລະປ່ຽມໄປດ້ວຍບຸນກຸສົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 103

अस्मिन्वसामि सततं लोकानां हितकाम्यया । त्वत्पीडां परिचिंत्याह राक्षसेन दुरात्मना

ເຮົາພຳນັກຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດເວລາ ດ້ວຍປາຖະໜາໃນສະຫວັດດີພາບຂອງໂລກ ເມື່ອຄຳນຶງເຖິງຄວາມທຸກທໍລະມານທີ່ເຈົ້າໄດ້ຮັບຈາກຮາກສົດຊົ່ວຮ້າຍຕົນນັ້ນ...

Verse 104

प्रेरितो विष्णुना विप्र त्वरया समुपागतः । त्वत्पीडकोथ निहतो मयायं राक्षसाधमः

ດູກ່ອນພາມ ເຮົາຖືກສົ່ງມາໂດຍພະວິຊະນຸ ຈຶ່ງຮີບມາທີ່ນີ້ ຮາກສົດຜູ້ຕ່ຳຊ້າທີ່ທໍລະມານເຈົ້ານັ້ນ ບັດນີ້ຖືກເຮົາສັງຫານແລ້ວ.

Verse 105

मोचितस्त्वं भयादस्मात्त्वं हि भक्तो हरेः सदा । पुष्करिण्यामहं त्वस्यां धर्मस्य मुनिपुंगव

ເຈົ້າພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວນີ້ແລ້ວ ເພາະເຈົ້າເປັນສາວົກຂອງພະຫະຣິສະເໝີມາ ດູກ່ອນຍອດມຸນີ ເຮົາສະຖິດຢູ່ໃນສະຫະສັກສິດແຫ່ງທຳມະນີ້.

Verse 106

सततं लोकरक्षार्थं संनिधानं करोमि वै । अस्यां मत्संनिधानात्ते तथान्येषामपि द्विज

ເພື່ອຄຸ້ມຄອງໂລກທັງຫຼາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງດຳລົງສະຖິດຢູ່ນີ້ເປັນນິດ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂດຍການສະຖິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນສະຖານນີ້ ການຄຸ້ມຄອງແລະຄວາມສິຣິມົງຄຸນຍ່ອມເກີດແກ່ເຈົ້າ ແລະແກ່ຜູ້ອື່ນດ້ວຍ

Verse 107

इतः परं न पीडा स्याद्भूतराक्षससंभवा । धर्मपुष्करिणी ह्येषा सर्वपापविनाशिनी

ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ຈະບໍ່ມີຄວາມທຸກທໍລະມານອັນເກີດຈາກພູດ ຫຼື ຣາກສະສາອີກ. ເພາະນີ້ແມ່ນ “ທັມມະປຸສກະຣິນີ” ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງແທ້ໆ

Verse 108

देवीपट्टणपर्यंता कृता धर्मेण वै पुरा । अत्र सर्वत्र वत्स्यामि सर्वदा मुनिपुंगव

ໃນການກ່ອນ ດ້ວຍພຣະທັມ ແດນສັກສິດນີ້ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງໄປຈົນເຖິງ ເທວີປັດຕະນະ. ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຕະຫຼອດການ

Verse 109

अस्या मत्संनिधा नात्स्याच्चक्रतीर्थमिति प्रथा । स्नानं येऽत्र प्रकुर्वंति चक्रतीर्थे विमुक्तिदे

ເນື່ອງຈາກການສະຖິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້ ຈຶ່ງເກີດນາມອັນໂດງດັງວ່າ “ຈັກກະຕີຣະຖະ” (Cakratīrtha). ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ນີ້—ໃນຈັກກະຕີຣະຖະ ຜູ້ປະທານໂມກສະ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນ

Verse 110

तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च वंशजाः सर्व एव हि । विधूतपापा यास्यंति तद्विष्णोः परमं पदम्

ລູກຊາຍ ຫຼານ ແລະວົງສານທັງປວງຂອງເຂົາ—ເມື່ອບາບຖືກສັ່ນອອກໝົດ—ຍ່ອມໄປຮອດ “ປະຣະມະປະດະ” ອັນເປັນທີ່ສະຖິດສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ

Verse 111

पितॄनुद्दिश्य पिंडानां दातारो येऽत्र गालव । स्वर्गं प्रयांति ते सर्वे पितरश्चापि तर्प्पिताः

ໂອ ກາລະວະ! ຜູ້ໃດທີ່ຖວາຍປິນດະຢູ່ນີ້ໂດຍອຸທິດແດ່ປິຕຣະທັງຫຼາຍ ຜູ້ນັ້ນທັງໝົດໄປສູ່ສະຫວັນ ແລະບັນພະບຸລຸດກໍຕື່ນຕັນພໍໃຈ

Verse 112

इत्युक्त्वा विष्णुचक्रं तद्गालवस्यापि पश्यतः । अन्येषामपि विप्राणां पश्यतां सहसा द्विजाः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈັກຣະຂອງພຣະວິສນຸນັ້ນ—ໃນຂະນະທີ່ກາລະວະເອງກຳລັງເບິ່ງ ແລະພຣາຫມະນອື່ນໆກໍເບິ່ງຢູ່—ໂອ ດວິຊະ! ກໍພລັນ…

Verse 113

धर्मापुष्कारिणीं तां तु प्राविशत्पापनाशिनीम् । श्रीसूत उवाच । धर्मतीर्थस्य विप्रंद्राश्चक्रतीर्थमिति प्रथा

ມັນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນ ທັມມະປຸສກະຣິນີ ອັນທຳລາຍບາບນັ້ນ. ສຣີສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ, ໃນປະເພນີແຫ່ງ ທັມມະຕີຣະຖະ ສະຖານນີ້ໂດງດັງວ່າ ‘ຈັກຣະຕີຣະຖະ’.”

Verse 114

प्राप्ता यथा तत्कथितं युष्माकं हि मया मुदा । चक्रतीर्थसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ດັ່ງທີ່ໄດ້ເວົ້າໄວ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖ່າຍທອດໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ບໍ່ມີຕີຣະຖະໃດເທົ່າທຽມຈັກຣະຕີຣະຖະ; ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີໃນອະນາຄົດ

Verse 116

अत्र स्नाता नरा विप्रा मोक्षभाजो न संशयः । कीर्तयेदिममध्यायं शृणुयाद्वा समाहितः । चक्र तीर्थाभिषेकस्य प्राप्नोति फलमुत्तमम् । इह लोके सुखं प्राप्य परत्रापिसुखं लभेत्

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ນີ້ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນແກ່ໂມກສະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຜູ້ໃດສະຫງົບຈິດອ່ານບົດນີ້ ຫຼືຟັງດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນອັນສູງສຸດແຫ່ງການອະພິເສກສົງນ້ຳທີ່ ຈັກຣະຕີຣະຖະ. ໄດ້ສຸກໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ຍັງໄດ້ສຸກໃນໂລກໜ້າອີກ

Verse 117

यो धर्मतीर्थं च तथैव गालवं कुर्वाणगत्युग्रसमाधियो गम् । सुदर्शनं राक्षसनाशनं च स्मरेत्सकृद्वा न स पापभाग्जनः

ຜູ້ໃດແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ລະລຶກເຖິງ ທັມມະຕີຣະຖະ, ພ້ອມທັງ ມຸນີກາລະວະ ຜູ້ມີສະມາທິໂຍກະອັນເຂັ້ມງວດ, ແລະ ສຸດັຣຊະນະ ຜູ້ທຳລາຍຣາກສະສາ, ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນບາບ.