Adhyaya 29

Verse 1

श्रीसूत उवाच । स्नात्वा साध्यामृते तीर्थे नृपशापविमोक्षणे । सर्वतीर्थं ततो गच्छेन्मनुजो नियमान्वितः

ສີຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ສາດຍາມຣິຕະຕີຣຖະ ອັນເປັນບ່ອນປົດປ່ອຍຈາກຄຳສາບຂອງກະສັດແລ້ວ ຜູ້ມີວິໄນຕາມນິຍະມະ ຄວນໄປຕໍ່ຍັງສະຣະວະຕີຣຖະ

Verse 2

सर्वतीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम् । महापातकयुक्तो वा युक्तो वा सर्वपातकैः

ສະຣະວະຕີຣຖະແມ່ນຕີຣຖະອັນມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍມະຫາປາຕະກະ (ບາບໃຫຍ່) ແມ່ນຜູ້ໃດຈະຖືກຫນັກດ້ວຍມະຫາປາຕະກະ ຫຼືພົວພັນກັບບາບທຸກປະເພດ—

Verse 3

शुद्ध्येत तत्क्षणादेव सवर्तीर्थनिमज्जनात् । तावत्सर्वाणि पापानि देहे तिष्ठंति सुव्रताः

ເມື່ອນິມັດຊະນາ (ດຳລົງ) ໃນສະຣະວະຕີຣຖະ ກໍບໍລິສຸດໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຈົນກວ່າຈະເຖິງເວລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວັດດີ ບາບທັງປວງຍັງຕິດຢູ່ໃນກາຍ

Verse 4

स्नानार्थं सर्वतीर्थेऽस्मिन्दृष्ट्वा यांतं द्विजा नरम्

ເມື່ອເຫັນມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງກຳລັງເດີນມາຫາຕີຣຖະສະຣະວະຕີຣຖະນີ້ເພື່ອອາບນ້ຳສັກສິດ ໂອ ທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ທັງຫຼາຍ—

Verse 5

वेपंते सर्वपापानि नाशोऽस्माकं भवेदिति । गर्भवासादिदुःखानि तावद्याति नरो भुवि

ບາບທັງປວງສັ່ນກົດ ຄິດວ່າ “ບັດນີ້ຄວາມພິນາດຂອງພວກເຮົາຈະເກີດຂຶ້ນ!” ຈົນກວ່າຈະເຖິງເວລານັ້ນ ມະນຸດໃນໂລກນີ້ຍັງຕ້ອງຮັບທຸກຂ໌ ເລີ່ມແຕ່ການຢູ່ໃນຄັນມານດາເປັນຕົ້ນ

Verse 6

न स्नायात्सर्वतीर्थेऽस्मिन्यावद्ब्राह्मणपुंगवाः । अनुष्ठितैर्महायागैस्तथा तीर्थनिषेवणैः

ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ພຣາຫມະນ ບໍ່ຄວນອາບນ້ຳໃນສະຣະວະຕີຣຖະນີ້ ຈົນກວ່າຈະໄດ້ຝຶກຕົນດ້ວຍການປະກອບມະຫາຍັກຍະຕາມພິທີ ແລະດ້ວຍການນິເສວນາ (ບຳເພັນບູຊາ) ຕໍ່ຕີຣຖະອື່ນໆຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 7

गायत्र्यादिमहामंत्रजपैर्नियमपूर्वकम् । चतुर्णामपि वेदानामावृत्त्या शतसंख्यया

ດ້ວຍການຮັກສານິຍະມະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ສວດຈະປະມະຫາມັນຕຣາເລີ່ມຈາກ ຄາຍະຕຣີ ແລະສາທະຍາຍພຣະເວດທັງສີ່ ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍຮອບ—ບຸນນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນໃນທີ່ນີ້।

Verse 8

शिवविष्ण्वादिदेवानां पूजया भक्ति पूर्वकम् । एकादश्यादितिथिषु तथैवानशनेन च । यत्फलं लभते मर्त्यस्तल्लभेदत्र मज्जनात्

ຜົນບຸນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຈາກການບູຊາພຣະສິວະ ພຣະວິສະນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ ດ້ວຍພັກຕິ, ແລະຈາກການອົດອາຫານໃນວັນຕິຖິອັນສັກສິດ ເຊັ່ນ ເອກາດະຊີ—ຜົນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ທີ່ນີ້ ດ້ວຍການລົງອາບນ້ຳຈົມກາຍໃນສະຖານທີ່ນີ້।

Verse 9

ऋषय ऊचुः । सर्वतीर्थमिति ख्यातिः सूतास्य कथमागता । ब्रूह्यस्माकमिदं पुण्यं विस्तराच्छृण्वतां मुने

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ! ສະຖານທີ່ນີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ສະຣະວະຕີຣຖະ’ ຄື ຕີຣຖະແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ ໄດ້ຢ່າງໃດ? ໂອ ມຸນີ, ພວກເຮົາກຳລັງຟັງຢູ່; ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍບຸນນີ້ໃຫ້ລະອຽດ.”

Verse 10

श्रीसूत उवाच । पुरा सुचरितोनाम मुनिर्नियमसंयुतः

ພຣະສີສູຕະກ່າວວ່າ: “ໃນກາລກ່ອນ ມີມຸນີນາມວ່າ ສຸຈະຣິຕະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍນິຍະມະແລະຄວາມສຳລວມເຂັ້ມງວດ.”

Verse 11

भृगुवंशसमुद्भूतो जात्यंधो जरयातुरः । अशक्तस्तीर्थयात्रायां नेत्राभावेन स द्विजाः

ເກີດໃນວົງສາພຣຶກຸ ຕາບອດແຕ່ກຳເນີດ ແລະຖືກທຸກຂ໌ດ້ວຍຄວາມແກ່; ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ, ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີສາຍຕາ ລາວຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເດີນທາງຈາຣິກໄປຫາຕີຣຖະໄດ້।

Verse 12

सर्वेषामेव तीर्थानां स्नातुकामो महामु निः । दक्षिणांबुनिधौ पुण्यं गंधमादनपर्वतम्

ມະຫາມຸນີນັ້ນປາຖະນາຈະອາບນ້ຳບຸນໃນຕີຣຖະທັງປວງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄປສູ່ພູກັນທະມາດະນະອັນສັກສິດ ຂ້າງມະຫາສະໝຸດທາງໃຕ້।

Verse 13

गत्वा शंकरमुद्दिश्य तपस्तेपे सुदुष्करम् । त्रिकालमर्चयञ्छंभुमुपवासी जितेंद्रियः

ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ທ່ານຖືພຣະສັງກະຣະໄວ້ໃນໃຈ ແລະບຳເນັດຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງ ບູຊາພຣະສັມພູໃນສາມສັນທະຍາ ຖືອຸປະວາສ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ।

Verse 14

तथा त्रिषवणस्नानात्तथैवातिथिपूजकः । शिशिरे जलमध्यस्थो ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यगः

ທ່ານອາບນ້ຳສາມເວລາທຸກມື້ ແລະນັບຖືບູຊາແຂກຜູ້ມາຢ້ຽມດ້ວຍ। ໃນລະດູໜາວທ່ານຢູ່ກາງນ້ຳ; ໃນລະດູຮ້ອນທ່ານຢືນຢູ່ກາງໄຟຫ້າກອງ।

Verse 15

वर्षास्वासारसहन अब्भक्षो वायुभोजनः । उद्धूलनं त्रिपुंड्रं च भस्मना धारयन्सदा

ໃນລະດູຝົນ ທ່ານອົດທົນຝົນທີ່ຕົກໜັກ; ບາງຄັ້ງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳຢ່າງດຽວ ບາງຄັ້ງດັ່ງກິນລົມ। ທ່ານທາວິພູຕິ ແລະສວມຕຣິປຸນຑຣະ ດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດຢູ່ເສມອ।

Verse 16

जाबालोपनिषद्रीत्या तथा रुद्राक्षधारकः । एवमुग्रं तपश्चक्रे दशसंवत्सरं द्विजः

ຕາມຂໍ້ບັນຍັດໃນຊາບາລະ ອຸປນິສັດ ທ່ານຍັງສວມມາລາຣຸທຣາກຩະອີກດ້ວຍ। ດັ່ງນັ້ນ ດວິຊະນັ້ນໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນດຸດັນຕໍ່ເນື່ອງສິບປີ।

Verse 17

तपसा तस्य संतुष्टः शंकरश्चंद्रशेखरः । प्रादुरासीन्मुनेस्तस्य द्विजाः सुचरितस्य वै

ດ້ວຍຄວາມພໍພຣະໄທໃນຕະປະຂອງທ່ານ ພຣະສັງກະຣະ—ຈັນທຣະເສກະຣະ—ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າມຸນີນັ້ນ; ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ຜູ້ນັ້ນຄື ສຸຈະຣິຕ ຜູ້ມີຈິດປະພຶດດີ.

Verse 18

समारुह्य महोक्षाणं भूतवृंदनिषेवितः । गिरिजार्ध वपुः शूली सूर्यकोटिसमप्रभः

ພຣະອົງຂຶ້ນຂີ່ງົວໃຫຍ່ ແລະມີຫມູ່ພູຕະຄະນະຄອຍຮັບໃຊ້; ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູນ—ຜູ້ມີພຣະວະກາຍຄື່ງໜຶ່ງເປັນຂອງກິຣິຈາ—ສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັບສຸລິຍະນັບສິບລ້ານ.

Verse 19

स्वभासा भासयन्सर्वा दिशो वितिमिरास्तदा । भस्मपांडुरसर्वांगो जटामंडलमंडितः

ດ້ວຍລັດສະໝີຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງທຸກທິດ ໃຫ້ປອດຈາກຄວາມມືດ. ພຣະວະກາຍທັງປວງຂາວອ່ອນດ້ວຍພະສົມບູນຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ພະສະມະ) ແລະປະດັບດ້ວຍມວນຊະຕາເປັນມົນທົນດຸດຮັດສະໝີ.

Verse 20

अनंता दिमहानागविभूषणविभूषितः । प्रादुर्भूतस्ततः शंभुः प्रादात्तस्य विलोचने

ຈາກນັ້ນ ພຣະສັມພູໄດ້ປາກົດ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຂອງມະຫານາກ ອະນັນຕະ; ແລະພຣະອົງໄດ້ປະທານດວງຕາ ຄືພະລັງແຫ່ງການເຫັນ ໃຫ້ແກ່ລາວ.

Verse 21

आत्मावलोकनार्थाय शंकरो गिरिजापतिः । ततः सुचरितो विप्राः शंभुना दत्तदृग्द्वयः । आलोक्य परमेशानं प्रतुष्टाव प्रसन्नधीः

ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ເຫັນພຣະອົງໂດຍກົງ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນສະວາມີແຫ່ງກິຣິຈາ ໄດ້—ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ—ປະທານແກ່ສຸຈະຣິຕ ດວງຕາຄູ່ທີ່ພຣະສັມພູໄດ້ມອບໃຫ້. ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະປະເມສານແລ້ວ ຜູ້ມີຈິດສະຫງົບນັ້ນກໍສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 22

सुचरित उवाच । जय देव महेशान जय शंकर धूर्जटे

ສຸຈະຣິຕາ ກ່າວວ່າ: ຊະນະແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ເທວະມະເຫສານ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ສັງກະຣະ, ໂອ ທູຣະຊະຕິ ຜູ້ຊົງຊະຕາ!

Verse 23

जय ब्रह्मादिपूज्य त्वं त्रिपुरघ्न यमांतक । जयोमेश महादेव कामांतक जयामल

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ຖືກບູຊາແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມ ແລະ ເທວະອື່ນໆ; ໂອ ຕຣິປຸຣະຆະນະ ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ, ໂອ ຍະມານຕະກະ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຕາຍ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ອີສະ ພຣະອົງແຫ່ງອຸມາ, ໂອ ມະຫາເທວະ; ໂອ ຜູ້ທຳລາຍກາມະ—ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ!

Verse 24

जय संसारवैद्य त्वं भूतपाल शिवाव्य य । त्रियंबक नमस्तुभ्यं भक्तरक्षणदीक्षित

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ແພດຜູ້ຮັກສາພັນທະແຫ່ງສັງສານ; ໂອ ຜູ້ພິທັກສັດທັງປວງ, ໂອ ສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ໂອ ຕຣິຍັມບະກະ ພຣະເນດສາມ, ຂໍນະມັດສະການ—ຜູ້ປະຕິຍານປົກປ້ອງຜູ້ພັກຕະເສມອ!

Verse 25

व्योमकेश नमस्तुभ्यं जय कारुण्यविग्रह । नीलकण्ठ नमस्तुभ्यं जय संसारमोचक

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ວະໂຍມະເກສະ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນກະຣຸນາ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ນີລະກັນຖະ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກສັງສານ!

Verse 26

महेश्वर नमस्तुभ्यं परमानंदविग्रह । गंगाधर नमस्तुभ्यं विश्वेश्वर मृडाव्यय

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ຜູ້ມີຮູບເປັນອານັນດະສູງສຸດ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ຄັງຄາທະຣະ; ໂອ ວິສະເວສະວະຣະ, ໂອ ມຣິຑະ ຜູ້ເມດຕາ, ແລະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ!

Verse 27

नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय शंभवे । शर्वायोग्राय गर्भाय कैलासपतये नमः

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະພະຄະວານ—ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີຄອບຄຸມທົ່ວສັບພະສິ່ງດຸດວາສຸເທວະ; ແດ່ສັມພູ, ແດ່ສັຣວະ, ແດ່ຜູ້ດຸຮ້າຍອົງອາດ, ແດ່ຄັນທະລັບອັນເປັນມູນກໍ່ກຳເນີດ, ແດ່ເຈົ້າແຫ່ງໄກລາສ—ນະມັດສະການຊ້ຳໆ।

Verse 28

रक्ष मां करुणासिंधो कृपादष्ट्यवलोकनात् । मम वृत्तमनालोच्य त्राहि मां कृपया हर

ໂອ ທະເລແຫ່ງກະລຸນາ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງເມດຕາຂອງພຣະອົງ। ບໍ່ຕ້ອງຊັ່ງຕວງການກະທຳໃນອະດີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຮະຣະ, ຂໍຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພຣະກະລຸນາລ້ວນໆ।

Verse 29

श्रीसूत उवाच । इति स्तुतो महादेवस्तमेनमिदमभ्यधात् । मुनिं सुचरितं विप्रा दयोदन्वानुमापतिः

ສີຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ມຸນີສຸຈະຣິຕ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ—ພຣະອົງເປັນທະເລແຫ່ງເມດຕາ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າແທ້ອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້।

Verse 30

महादेव उवाच । मुने सुचरिताद्य त्वं वरं वरय कांक्षितम् । वरं दातुं तवायातः पुण्येस्मिन्नाश्रमे शुभे । इतीरितो मुनिः प्राह महादेवं दयानिधिम्

ພຣະມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີສຸຈະຣິຕ, ມື້ນີ້ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ. ເຮົາມາຍັງອາສຣົມອັນມົງຄຸນ ແລະບຸນຍະນີ້ ເພື່ອປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ” ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນີ້ ມຸນີຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງກະລຸນາ।

Verse 31

सुचरित उवाच । भगवंस्त्वं प्रसन्नो मे यदि स्याश्चंद्रशेखर

ສຸຈະຣິຕກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ, ໂອ ຈັນທຣະເສຂະຣະ—”

Verse 32

तर्हि त्वां प्रवृणोम्यद्धा वरं मदभिकांक्षितम् । जरापलितदेहोहं कुत्रचिद्गंतुमक्षमः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເລືອກພອນຈາກທ່ານ ຕາມທີ່ໃຈຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາແທ້. ຂ້າພະເຈົ້າເຖົ້າຊະລາ ກາຍຊຳຮຸດຜົມຫງອກ ແລະບໍ່ອາດເດີນທາງໄປໃສໄດ້.

Verse 33

सर्वतीर्थेषु च स्नातुमाकांक्षा मम विद्यते । तस्मात्सर्वेषु तीर्थेषु स्नानेन मनुजो हि यत् । फलं प्राप्नोति मे ब्रूहि तत्फला वाप्तिसाधनम्

ແຕ່ໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າຍັງມີຄວາມປາຖະໜາຈະອາບນ້ຳສັກສິດໃນຕີຣຖະທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກວ່າ ມະນຸດໄດ້ຜົນບຸນອັນໃດຈາກການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງຫມົດ ແລະມີວິທີໃດຈຶ່ງຈະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບັນລຸຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 34

महादेव उवाच । अहमावाहयिष्यामि तीर्थान्यत्रैव कृत्स्नशः

ມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະອັນເຊີນຕີຣຖະທັງປວງມາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 35

रामस्य सेतुना पूते नगेऽस्मिन्गंधमादने । इत्युक्त्वा स महादेवः पर्वते गन्धमादने

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຢູ່ເທິງພູຄັນທະມາດນະ ອັນບໍລິສຸດດ້ວຍເສຕຸຂອງພຣະຣາມ ມະຫາເທວະກໍໄດ້ (ຕຽມປະຕິບັດ) ຢູ່ຍອດພູຄັນທະມາດນະນັ້ນເອງ.

Verse 36

तीर्थान्यावाहयामास मुनिप्रीत्यर्थमुत्तमः । ततस्सुचरितं प्राह शंकरः करुणानिधिः

ອົງຜູ້ສູງສຸດໄດ້ອັນເຊີນຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ເພື່ອໃຫ້ມຸນີເກີດຄວາມປິຕິ. ຈາກນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ ໄດ້ກ່າວກັບສຸຈະຣິຕ.

Verse 37

मुने सुचरितेदं तु महापातकनाशनम् । सांनिध्यात्सर्वतीर्थानां सर्वतीर्थाभिधं स्मृतम्

ໂອ ມຸນີ ສຸຈະຣິຕ! ຕີຣຖະນີ້ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທັງປວງ. ເນື່ອງຈາກຕີຣຖະທັງຫມົດມາຢູ່ໃກ້ຊິດທີ່ນີ້ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ສະຣະວະ-ຕີຣຖະ’ ຄືຕີຣຖະທີ່ຮວບຮວມຕີຣຖະທັງປວງ।

Verse 38

मयात्र सर्वतीर्थानां मनसाकर्षणादिदम् । मानसं तीर्थमित्याख्यां लप्स्यते भुक्तिमुक्तिदम्

ທີ່ນີ້ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຈິດຂອງເຮົາທີ່ດຶງຕີຣຖະທັງປວງເຂົ້າມາ ສະຖານນີ້ຈະໄດ້ນາມວ່າ ‘ມານະສະ-ຕີຣຖະ’ ແລະປະທານທັງໂພກະແລະມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)

Verse 39

अतः सुचरितात्र त्वं स्नाहि सद्यो विमुक्तये । महापातकसंघानां दावानलसमद्युतौ

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສຸຈະຣິຕ! ຈົ່ງອາບນ້ຳທີ່ນີ້ໃນທັນທີເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນດ່ວນ. ຕີຣຖະນີ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟປ່າ ຕໍ່ຫມູ່ບາບໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ

Verse 40

काममोहभयक्रोधलोभरोगादिनाशने । विना वेदांतविज्ञानं सद्योनिर्वाणकारणे

ມັນທຳລາຍກາມະ ຄວາມຫຼົງ ຄວາມຢ້ານ ຄວາມໂກດ ຄວາມໂລບ ໂລກໄພ ແລະອື່ນໆ; ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເວທານຕະຢ່າງເປັນທາງການ ກໍເປັນເຫດໃຫ້ເຖິງນິຣະວານໃນທັນທີ

Verse 41

जन्ममृत्य्वादिनक्रौघसंसारार्णवतारणे । कुम्भीपाकादिसकलनरकाग्निविनाशने

ມັນພາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງສັງສາຣະ ທີ່ແອດແນ່ນດ້ວຍຈະເລັ່ນ (ຈະລະເຂ້) ຄືການເກີດ ການຕາຍ ແລະອື່ນໆ; ແລະທຳລາຍໄຟນະລົກທັງປວງ ເລີ່ມແຕ່ ‘ກຸມພີປາກະ’ ເປັນຕົ້ນ

Verse 42

इतीरितः सुचरितः शम्भुना मदनारिणा । सस्नौ विप्राः सर्वतीर्थे महादेवस्य संनिधौ

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາຈາກ ສັມພູ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງມະດະນະ ສຸຈະຣິຕະ ແລະ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ໄດ້ອາບນໍ້າສັກສິດທີ່ ສະຣະວະຕີຣຖະ ໃນສານນິທິຂອງ ມະຫາເທວະ ໂດຍຕົງ

Verse 43

स्नात्वोत्थितः सुचरितो ददृशेऽखिलमानवैः । जरापलितनिर्मुक्तस्तरुणोऽतीव सुन्दरः

ເມື່ອອາບນໍ້າແລ້ວລຸກຂຶ້ນ ສຸຈະຣິຕະຖືກເຫັນໂດຍຊາວບ້ານທັງປວງ—ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະຜົມຫງອກ ກາຍເປັນໜຸ່ມ ແລະງາມຢ່າງຍິ່ງ

Verse 44

दृष्ट्वा स्वदेहसौंदर्यं ततः सुचरितो मुनिः । श्लाघयामास तत्तीर्थं बहुधाऽन्ये च तापसाः

ເມື່ອເຫັນຄວາມງາມແຫ່ງກາຍຕົນ ມຸນີສຸຈະຣິຕະຈຶ່ງສັນລະເສີນຕີຣຖະນັ້ນຫຼາຍປະການ; ດາບສອື່ນໆກໍພາກັນສັນລະເສີນເຊັ່ນກັນ

Verse 45

महादेवः सुचरितं बभाषे तदनंतरम् । अस्य तीर्थस्य तीरे त्वं वसन्सुचरित द्विज

ຕໍ່ມາ ມະຫາເທວະໄດ້ກ່າວກັບ ສຸຈະຣິຕະ ວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນ ສຸຈະຣິຕະ, ເມື່ອພັກອາໄສຢູ່ທີ່ຝັ່ງແຫ່ງຕີຣຖະນີ້… (ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້)”

Verse 46

स्नानं कुरुष्व सततं स्मरन्मां मुक्तिदायकम् । देशांतरीयतीर्थेषु मा व्रज ब्राह्मणोत्तम

ຈົ່ງອາບນໍ້າຢູ່ເປັນນິດ ພ້ອມທັງລະລຶກເຖິງເຮົາ ຜູ້ປະທານໂມກສະ; ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ຢ່າໄປຫາຕີຣຖະໃນດິນແດນອື່ນໆເລີຍ

Verse 47

अस्य तीर्थस्य माहात्म्यान्मामंते प्राप्स्यसि ध्रुवम् । अन्येऽपि येऽत्र स्नास्यंति तेऽपि मां प्राप्नुयुर्द्विज

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣະຖະອັນສັກສິດນີ້ ໃນຍາມສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸຮອດເຮົາແນ່ນອນ। ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ອາບນ້ຳບູຊາຢູ່ນີ້—ໂອ ທະວິຊະ—ພວກເຂົາກໍຈະເຖິງເຮົາເຊັ່ນກັນ।

Verse 48

इत्युक्त्वा भगवानीशस्तत्रैवांतरधीयत । तस्मिन्नंतर्हिते रुद्रे ततः सुचरितो मुनिः

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພະຄະວານ ອີສະ ກໍອັນຕະຣະທານໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ। ເມື່ອຣຸທຣະຫາຍໄປແລ້ວ ມຸນີ ສຸຈະຣິຕະ ຈຶ່ງດຳເນີນຕາມນັ້ນ।

Verse 49

अनेककालं निवसन्सर्वतीर्थस्य तीरतः । स्नानं समाचरंस्तीर्थे मानसे नियमान्वितः

ເປັນເວລາຍາວນານ ທ່ານໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ຕາມຝັ່ງແຫ່ງສະຣະວະຕີຣະຖະ। ດ້ວຍວິໄນແລະການສຳລວມໃນໃຈ ທ່ານປະພຶດອາບນ້ຳບູຊາໃນຕີຣະຖະນັ້ນເປັນປະຈຳ।

Verse 50

देहांते शंकरं प्राप सर्वबन्धविमोचितः । सायुज्यं चापि संप्राप सर्वतीर्थस्य वैभवात्

ໃນຍາມສິ້ນກາຍ ທ່ານພົ້ນຈາກພັນທະທັງປວງ ແລະໄດ້ບັນລຸຮອດພຣະສັງກະຣະ। ດ້ວຍວິພົບແຫ່ງສະຣະວະຕີຣະຖະ ທ່ານຍັງໄດ້ຮັບສາຍຸຊະຍະ—ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະເຈົ້າຢ່າງສົມບູນ—ອີກດ້ວຍ।

Verse 51

एवं वः कथितं विप्राः सर्वतीर्थस्य वैभवम् । एतत्पठन्वा शृण्वन्वा मुच्यते सर्व पातकैः

ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ) ທັງຫຼາຍ ຄວາມວິພົບແຫ່ງສະຣະວະຕີຣະຖະ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າແລ້ວ। ຜູ້ໃດອ່ານກໍດີ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງກໍດີ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।