Adhyaya 26

Verse 1

। श्रीसूत उवाच । विधायाभिषवं मर्त्याः शंखतीर्थे द्विजोत्तमाः । यमुनां चैव गंगां च गयां चापि क्रमाद्व्रजेत्

ພຣະສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ! ເມື່ອໄດ້ປະກອບອະພິເສກ ແລະ ອາບນ້ຳສັກສິດຕາມພິທີ ທີ່ສັງຂະ-ຕີຣະຖະແລ້ວ ຜູ້ເດີນທາງຈາລິກພຶງໄປຕາມລຳດັບສູ່ຍະມຸນາ ແລ້ວຈຶ່ງໄປຄົງຄາ ແລະ ໄປກະຍາດ້ວຍ”

Verse 2

यमुनाख्यं महातीर्थं गंगातीर्थमनुत्तमम् । गयातीर्थं च मर्त्यानां महापातकनाशनम्

ຍະມຸນາ ໄດ້ຮັບນາມວ່າ ມະຫາຕີຣະຖະ; ຄົງຄາ-ຕີຣະຖະ ສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ແລະ ກະຍາ-ຕີຣະຖະ ສຳລັບມະນຸດ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທັງປວງ

Verse 3

एतत्तीर्थत्रयं पुण्यं सर्वलोकेषु विश्रुतम् । सर्वविघ्नप्रशमनं सर्वरोगनिबर्हणम्

ຕີຣະຖະທັງສາມນີ້ ເປັນບຸນອັນບໍລິສຸດ ແລະ ໂດງດັງໃນທຸກໂລກ; ມັນປະຫວ່າງອຸປະສັກທັງປວງ ແລະ ຂັບໄລ່ໂລກໄພທັງຫມົດ

Verse 4

एतद्धि तीर्थत्रितयं सकलाज्ञाननाशनम् । अविद्यायां विनष्टायां तथा ज्ञानप्रदं नृणाम्

ແທ້ຈິງ ຕີຣະຖະທັງສາມນີ້ ທຳລາຍອະຊານທັງປວງ; ເມື່ອອະວິດຍາຖືກກຳຈັດແລ້ວ ມັນຈຶ່ງປະທານຍານອັນແທ້ແກ່ມະນຸດ

Verse 5

जानश्रुतिर्महाराज एषु तीर्थेषु वै पुरा । स्नात्वा रैक्वाद्द्विजश्रेष्ठात्प्राप्तवाञ्ज्ञानमुत्तमम्

ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ! ໃນການກ່ອນ ຈານະສຣຸຕິ ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະເຫຼົ່ານີ້ ແລ້ວໄດ້ຮັບຍານອັນສູງສຸດຈາກ ໄຣກວະ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ

Verse 6

ऋषय ऊचुः । सूत सर्वार्थतत्त्वज्ञ व्यासशिष्य महामते । यमुना चैव गंगा च गया चैवेति विश्रुतम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ໂອ ສິດຂອງພະວະຍາສະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ຍະມຸນາ, ຄັງຄາ ແລະ ຄະຍາ ໂດງດັງເປັນຕີຣຖະອັນສັກສິດສູງສຸດ.”

Verse 7

एतत्तीर्थत्रयं कस्मादागतं गंधमादने । जानश्रुतेश्च राजर्षेः स्नानात्तीर्थत्रयेऽपि च । ज्ञानावाप्तिः कथं रैक्वादस्माकं सूत तद्वद

“ຕີຣຖະທັງສາມນີ້ເກີດຂຶ້ນທີ່ ຄັນທະມາດະນາ ມາຈາກໃສ? ແລະ ຣາຊະລິສີ ຈານະສຣຸຕິ ໄດ້ບັນລຸປັນຍາໂດຍອາບນ້ຳບຸນໃນຕີຣຖະທັງສາມນັ້ນແນວໃດ? ໂອ ສູຕະ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງຕາມເຣື່ອງຂອງ ໄຣກວະ.”

Verse 8

श्रीसूत उवाच । रैक्वनामा महर्षिस्तु पुरा वै गन्धमादने

ສີສູຕະກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ທີ່ ຄັນທະມາດະນາ ມີມະຫາລິສີນາມວ່າ ໄຣກວະ.”

Verse 9

तपस्सुदुश्चरं कुर्वन्न्यवसत्तपसां निधिः । दीर्घकालं तपः कुर्वन्स वै रैक्वो महामुनिः

ມະຫາມຸນີ ໄຣກວະ ຜູ້ເປັນດັ່ງຄັງແຫ່ງຕະປະ ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບປະພຶດຕະປະອັນຍາກຢິ່ງ; ທ່ານບຳເພັນຕະປະຢ່າງຍາວນານ।

Verse 10

तपोबलेन महता दीर्घमायुरवाप्तवान् । जन्मना पंगुरेवासीद्रैक्वनामा महामुनिः

ດ້ວຍພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຕະປະ ທ່ານໄດ້ຮັບອາຍຸຍືນ; ແຕ່ໂດຍກຳເນີດ ມະຫາມຸນີນາມ ໄຣກວະ ເປັນຄົນຂາພິການ।

Verse 11

पंगुत्वादसमर्थोऽभूद्गंतुं तीर्थान्यसौ मुनिः । संति यानि तु तीर्थानि गन्धमादनपर्वते

ເນື່ອງຈາກຄວາມພິການຂາ ມຸນີນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດໄປຫາຕີຣຖະອື່ນໆໄດ້ໄກ. ແຕ່ໃນພູກັນທະມາດນະຍັງມີຕີຣຖະອັນສັກສິດຢູ່.

Verse 12

तानि गच्छति सामीप्याच्छकटेनैव संचरन् । स यद्रैक्वो मुनिवरो युग्वेन सह वर्तते

ເຂົາໄດ້ໄປຫາຕີຣຖະໃກ້ໆເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍສັນຈອນດ້ວຍລົດເກວຽນ. ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ໄຣກະວະ ຈຶ່ງດໍາລົງຢູ່ກັບ ‘ຢຸກວະ’ (ເກວຽນ)

Verse 13

तपस्वी वैदिकैर्लोके सयुग्वैत्यभिधीयते । युग्वेति शकटं प्रोक्तं स तेन सह वर्तते

ໃນຫມູ່ຊົນຜູ້ຖືພຣະເວດ ນັກຕະປະສະວີແບບນີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ສະ-ຢຸກວະ’. ຄໍາວ່າ ‘ຢຸກວະ’ ກ່າວວ່າໝາຍເຖິງເກວຽນ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງຢູ່ກັບມັນ

Verse 14

स खल्वेवं मुनिश्रेष्ठः सयुग्वानाम वै मुनिः । पूर्णज्ञानस्तपस्तेपे गन्धमादनपर्वते

ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ຮັບນາມວ່າ ‘ສະ-ຢຸກວະ’—ຜູ້ມີຍານອັນສົມບູນ ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະຢູ່ເທິງພູກັນທະມາດນະ

Verse 15

ग्रीष्मे पञ्चाग्निमध्यस्थः सोऽतप्यत महत्तपः । वर्षायां कण्ठदघ्नेषु जलेषु समवर्तत

ໃນລະດູຮ້ອນ ເຂົານັ່ງຢູ່ກາງໄຟທັງຫ້າ ແລະບໍາເພັນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນລະດູຝົນ ເຂົາຢູ່ໃນນ້ໍາທີ່ສູງເຖິງຄໍ ຢ່າງໝັ້ນຄົງ

Verse 16

तपसा शोषिते गात्रे पामा तस्य व्यजायत । कण्डूयत स पामानं दिवारात्रं मुनीश्वरः

ເມື່ອກາຍຂອງທ່ານແຫ້ງຜອມເນື່ອງຈາກຕະປະ ກໍເກີດໂລກຄັນ «ປາມາ» (pāmā) ຂຶ້ນ. ມຸນີຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນຂູດຄັນທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ។

Verse 17

कण्डूयमान एवायं पामानं न तपोऽत्यजत् । अजायत मनस्त्वेवं तस्य सयुग्वनो मुनेः

ແມ່ນແຕ່ທ່ານຂູດຄັນນັ້ນຢູ່ເລື້ອຍໆ ກໍບໍ່ລະທິ້ງຕະປະ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຄິດໜຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງມຸນີ ສະຢຸກວາ

Verse 18

यमुनायां च गंगायां गयायां चाधुनैव हि । अस्मिंस्तीर्थे त्रये पुण्ये स्नातव्यं हि मया त्विति

“ແທ້ຈິງແລ້ວ ບັດນີ້ເຮົາຕ້ອງອາບນ້ຳບຸນໃນຍະມຸນາ ໃນຄັງຄາ ແລະໃນຄະຍາ. ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດອັນດຽວນີ້—ຕີຣະຖະສາມປະການອັນເປັນມົງຄຸນ—ເຮົາຈະກະທຳການອາບນ້ຳ” ທ່ານຕັ້ງສັງກັລປະ

Verse 19

एवं विचिंत्य स मुनिरन्यां चिंतामथाकरोत् । अहं हि जन्मना पंगुरतः स्नानं हि दुर्लभम्

ເມື່ອຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີກໍເກີດຄວາມກັງວົນອີກຢ່າງໜຶ່ງ: “ເຮົາພິການຂາຕັ້ງແຕ່ເກີດ; ສຳລັບເຮົາ ການໄດ້ອາບນ້ຳບຸນນັ້ນຊ່າງຫາຍາກ”

Verse 20

अतिदूरं मया गन्तुं शकटेन न शक्यते । किं करोम्यधुनेत्येवं स वितर्क्य महामतिः

“ການໄປໄກຫຼາຍນັ້ນ ສຳລັບເຮົາ ແມ່ນບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໂດຍລົດເກວຽນ. ບັດນີ້ເຮົາຈະເຮັດແນວໃດ?” ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ຈຶ່ງຄິດໄຕ່ຕອງ

Verse 21

तीर्थत्रयेषु स्नानार्थं कर्तव्यं निश्चिकाय वै । अप्रसह्यमनाधृष्यं विद्यते मे तपोबलम्

ລາວໄດ້ຕັດສິນໃຈແນ່ນອນວ່າ “ເພື່ອອາບນ້ຳຊຳລະໃນຕີຣຖະທັງສາມ ຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດໃຫ້ໄດ້। ໃນຕົວຂ້າມີພະລັງຕະປະ—ຕ້ານບໍ່ໄດ້ ແລະລ່ວງລະເມີດບໍ່ໄດ້।”

Verse 22

तेनैवावाहयिष्यामि तद्धि तीर्थत्रयं त्विह । इति निश्चित्य मनसा प्राङ्मुखो नियतेंद्रियः

ລາວກ່າວວ່າ “ດ້ວຍພະລັງຕະປະນັ້ນເອງ ຂ້າຈະອາວາຫນ໌ຕີຣຖະສາມປະການໃຫ້ມາຢູ່ນີ້” ເມື່ອຕັ້ງໃຈແນ່ນອນແລ້ວ ຈຶ່ງຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະສຳລວມອິນຊີ

Verse 23

त्रिराचम्य च सयुग्वान्दध्यौ क्षणमतंद्रितः । तस्य मंत्रप्रभावेन यमुना सा महानदी

ສະຢຸກວານໄດ້ອາຈະມະນະສາມເທື່ອ ແລ້ວເຂົ້າສະມາທິຊົ່ວຂະນະໂດຍບໍ່ເກີດຄວາມເກືອດຄານ। ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງມົນຕຣາ ແມ່ນ້ຳຍະມຸນາອັນໃຫຍ່ (ຈຶ່ງຕອບຮັບ)

Verse 24

गंगा च जह्नुतनया गया सा पापनाशिनी । भूमिं निर्भिद्य तिस्रोपि पातालात्सहसोत्थिताः

ແລະ ຄົງຄາ—ທິດາຂອງຊະຫນຸ—ກັບ ຄະຍາ ຜູ້ທຳລາຍບາບ; ທັງສາມໄດ້ແທກຜ່ານຜືນດິນ ແລ້ວຜຸດຂຶ້ນພ້ອມກັນທັນທີຈາກປາຕາລ

Verse 25

मानुषं रूपमास्थाय सयुग्वानमुपेत्य च । ऊचुः परमसंहृष्टा हर्षयंत्यश्च तं मुनिम्

ພວກນາງໄດ້ຮັບຮູບເປັນມະນຸດ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາສະຢຸກວານ ແລະກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິຢ່າງຍິ່ງ ພ້ອມທັງເຮັດໃຫ້ມຸນີນັ້ນຊື່ນບານ

Verse 26

सयुग्वन्रैक्व भद्रं ते ध्यानादस्मादुपारम । त्वन्मत्रेण समाकृष्टा वयमत्र समागताः

ໂອ ສະຢຸກວັນ, ໂອ ໄຣກວະ—ຂໍໃຫ້ພອນມົງຄຸນແກ່ທ່ານ. ຈົ່ງຢຸດຈາກສະມາທິນີ້ເຖີດ. ເພາະອານຸພາບແຫ່ງການປາກົດຂອງທ່ານ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖືກດຶງດູດມາຮອດທີ່ນີ້.

Verse 27

कि कर्तव्यं तवास्माभिस्तद्वदस्व मुनीश्वर । इति तासां वचः श्रुत्वा सयुग्वान्हि महामुनिः

“ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ພວກເຮົາຄວນເຮັດສິ່ງໃດເພື່ອທ່ານ? ຂໍທ່ານຈົ່ງກ່າວບອກ” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ມະຫາມຸນີ ສະຢຸກວັນ…

Verse 28

ध्यानादुपारमत्तूर्णं ताश्चापश्यत्पुरः स्थिताः । स ताः संपूज्य विधिवद्रैक्वो वाचमभाषत

ທ່ານໄດ້ຖອນອອກຈາກສະມາທິຢ່າງໄວ ແລະເຫັນພວກນາງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ແລ້ວບູຊາຕາມພິທີ ໄຣກວະຈຶ່ງກ່າວວາຈານີ້

Verse 29

यमुने देवि हे गंगे हे गये पापनाशिनि । सन्निधानं कुरुध्वं मे गन्धमादनपर्वते

“ໂອ ເທວີ ຢະມຸນາ, ໂອ ຄົງຄາ, ໂອ ຄະຍາ ຜູ້ທໍາລາຍບາບ, ຈົ່ງມາສະຖິດຢູ່ໃກ້ຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ນີ້ ເທິງພູກັນທະມາດະນະ”

Verse 30

यत्र भूमिं विनिर्भिद्य भवत्य इह निर्गताः । तानि पुण्यानि तीर्थानि भवेयुर्वोऽभिधानतः

“ບ່ອນໃດທີ່ພວກທ່ານຜຸດອອກຢູ່ນີ້ ໂດຍແຍກແຜ່ນດິນ ບ່ອນນັ້ນຈະກາຍເປັນຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແລະຈະຮູ້ຈັກຕາມນາມຂອງພວກທ່ານເອງ”

Verse 31

सहसांतरधीयंत तथास्त्वित्येव तत्र ताः । तदाप्रभृति तीर्थानि तानि त्रीण्यपि भूतले

ໃນທັນທີນັ້ນ ພວກນາງໄດ້ຫາຍລັບໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣຖະທັງສາມກໍປາກົດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ

Verse 32

तेनतेनाभिधानेन गीयन्ते सर्वदा जनैः । यत्र भूमिं विनिर्भिद्य यमुना निर्गता तदा

ຜູ້ຄົນທັງຫຼາຍຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນຢູ່ເສມອດ້ວຍນາມນັ້ນໆ ທີ່ຍະມຸນາໄດ້ຜ່າທະລຸແຜ່ນດິນແລ້ວຜຸດອອກ—ທີ່ນັ້ນແທ້…

Verse 33

यमुनातीर्थमिति वै तज्जनैरभिधीयते । यतो वै पृथिवीरंध्राज्जाह्नवी सहसोत्थिता

ສະຖານທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຄົນເອີ້ນວ່າ “ຍະມຸນາ-ຕີຣຖະ” ຢ່າງແນ່ນອນ ແລະທີ່ໃດທີ່ ຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ຜຸດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນຈາກຮອຍແຕກໃນແຜ່ນດິນ…

Verse 34

गंगातीर्थमिति ख्यातं तल्लोके पापनाशनम् । गया हि मानुषं रूपं यत आस्थाय निर्ययौ

ສະຖານທີ່ນັ້ນໂດງດັງໃນໂລກວ່າ “ຄົງຄາ-ຕີຣຖະ” ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ ແລະຈາກທີ່ໃດທີ່ ຄະຍາ ໄດ້ຮັບຮູບມະນຸດແລ້ວອອກມາ…

Verse 35

तदेव भूमिविवरं गयातीर्थं प्रचक्षते । एवमेतन्महापुण्यं तीर्थत्रयमनुत्तमम्

ຮູແຕກໃນແຜ່ນດິນນັ້ນເອງ ເຂົາເອີ້ນວ່າ “ຄະຍາ-ຕີຣຖະ” ດັ່ງນີ້ ຕີຣຖະທັງສາມນີ້ເປັນມະຫາບຸນ ປະເສີດສຸດ ຫາທຽບບໍ່ໄດ້

Verse 36

रैक्वमंत्रप्रभावेण पृथिव्याः सहसोत्थितम् । अत्र तीर्थत्रये स्नानं ये कुर्वंति नरोत्तमाः

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງມັນຕຣາຂອງໄຣກະວະ ສະຖານສັກສິດນີ້ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນຢ່າງກະທັນຫັນ। ຜູ້ເປັນນະໂຣດຕະມະທີ່ອາບນ້ຳບູຊາຢູ່ຕີຣຖະສາມແຫ່ງນີ້ ຈະໄດ້ບຸນທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 37

तेषामज्ञाननाशः स्याज्ज्ञानमप्युदयं लभेत् । स्वमंत्रेण समाकृष्टे तत्र तीर्थत्रये मुनिः

ສຳລັບເຂົາເຈົ້າ ອະວິຊາຈະຖືກທຳລາຍ ແລະ ປັນຍາຈະເກີດຂຶ້ນໃນໃຈ। ທີ່ນັ້ນ ໃນຕີຣຖະສາມແຫ່ງທີ່ຖືກດຶງອອກດ້ວຍມັນຕຣາຂອງຕົນເອງ ມຸນິ (ໄຣກະວະ) ໄດ້ພຳນັກຢູ່।

Verse 38

स्नानं समाचरन्नित्यं स कालानत्यवाहयत् । एतस्मिन्नेव काले तु राजा जानश्रुतिर्महान्

ທ່ານໄດ້ປະພຶດພິທີອາບນ້ຳບູຊາເປັນນິດ ແລະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເພື່ອຜ່ານການເວລາໄປ। ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ມີພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນາມ ຈະນາສຣຸຕິ (Janāśruti)

Verse 39

पुत्रसंज्ञस्य राजर्षेः पौत्रो धर्मैकतत्परः । देयमन्नादि स तदा ह्यर्थिभ्यः श्रद्धयैव यत्

ທ່ານເປັນຫຼານຊາຍຂອງຣາຊະຣິຊິນາມ ປຸຕຣະສັມຊະຍາ (Putrasaṃjña) ແລະ ມຸ່ງໝັ້ນໃນທຳມະແຕ່ຢ່າງດຽວ। ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ມາຂໍດ້ວຍສັດທາ ຄື ອາຫານ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆທີ່ຄວນໃຫ້

Verse 40

तस्मादेनं नजालोके श्रद्धादेयं प्रचक्षते । यतो बहुतरं वाक्यमन्नाद्यस्य महीपतेः

ດັ່ງນັ້ນ ຊາວໂລກຈຶ່ງເອີ້ນທ່ານວ່າ “ສຣັດທາເດຍ” ແປວ່າ “ຜູ້ໃຫ້ທານດ້ວຍສັດທາ” ເນື່ອງຈາກຖ້ອຍຄຳປະກາດຂອງມະຫາກະສັດເລື່ອງອາຫານແລະເສບຽງນັ້ນ ກວ້າງໄກ ແລະ ອຸດົມຫຼາຍ

Verse 41

अर्थिनां क्षुधितानां तु तृप्त्यर्थं वर्तते गृहे । अतोयमर्थिभिः सर्वैर्बहुवाक्य इतीर्यते

ໃນເຮືອນຂອງທ່ານນັ້ນ ມີການຈັດຫາເພື່ອໃຫ້ຜູ້ມາຂໍ ແລະຜູ້ຫິວໂຫຍ ໄດ້ອິ່ມໃຈອິ່ມທ້ອງເສມອ. ເພາະສະນັ້ນ ຜູ້ແສວງຫາທັງປວງຈຶ່ງເອີ້ນທ່ານວ່າ “ພະຫຸວາກະຍະ” ຜູ້ທີ່ສຽງເຊີນແລະຄຳສັນຍາດັງໄກກວ້າງ.

Verse 42

स वै पौत्रायणो राजा जानश्रुतसुतो बली । प्रियातिथिर्बभूवासौ बहुदायी तथाऽभवत्

ກະສັດຜູ້ມີພະລັງນັ້ນ ຄື ປາວຕຣາຍະນະ ບຸດແຫ່ງ ຊະນາສຣຸຕິ ໄດ້ເປັນຜູ້ຮັກອາຄັນຕຸກະ ແລະແທ້ຈິງເປັນຜູ້ໃຫ້ທານຢ່າງອຸດົມ.

Verse 43

नगरेषु च राष्ट्रेषु ग्रामेषु च वनेषु च । चतुष्पथेषु सर्वेषु महामार्गेषु सर्वशः

ໃນນະຄອນ ແລະໃນອານາຈັກ, ໃນບ້ານ ແລະໃນປ່າ; ທີ່ສີ່ແຍກທຸກແຫ່ງ ແລະຕາມມະຫາເສັ້ນທາງທັງປວງ—ທົ່ວໄປ—

Verse 44

बह्वन्नपान संयुक्तं सूपशाकादिसंयुतम् । आतिथ्यं कल्पयामास तृप्तयेऽर्थिजनस्य वै

ທ່ານໄດ້ຈັດການຕ້ອນຮັບດ້ວຍອາຫານແລະນ້ຳດື່ມຢ່າງຫຼາຍ ພ້ອມທັງແກງນ້ຳ, ຜັກ ແລະອື່ນໆ ເພື່ອໃຫ້ຝູງຊົນຜູ້ມາຂໍໄດ້ອິ່ມໃຈແທ້.

Verse 45

अन्नपानादिकं सर्वमुपयुड्ध्वमिहार्थिनः । इत्यसौ घोषयामास तत्र तत्र जनास्पदे

ທຸກໆບ່ອນທີ່ຜູ້ຄົນຊຸມນຸມກັນ ທ່ານໃຫ້ປະກາດຊ້ຳໆວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມາຂໍທັງຫຼາຍ! ຈົ່ງມາທີ່ນີ້ ແລະຮັບປະທານທຸກຢ່າງ—ອາຫານ, ນ້ຳດື່ມ, ແລະສິ່ງຈຳເປັນທັງປວງ!”

Verse 46

तस्य प्रियातिथेरेव नृपस्य बहुदायिनः । अर्थिभ्यो दानशौंडस्य गुणाः सर्वत्र विश्रुताः

ຄຸນຄວາມດີຂອງພະຣາຊານັ້ນ—ຮັກການຕ້ອນຮັບແຂກ, ໃຈກວ້າງໃນການໃຫ້ທານ, ແລະເປັນຜູ້ກ້າໃນທານທຳແກ່ຜູ້ມາຂໍ—ໂດງດັງໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ।

Verse 47

अथ पौत्रायणस्यास्य गुण ग्रामेण वर्ततः । देवर्षयो महाभागास्तस्यानुग्रहकांक्षिणः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຜູ້ສືບສາຍຂອງເປົາຕຣາຍະນະນີ້ ດຳລົງຊີວິດພ້ອມດ້ວຍກຸ່ມຄຸນທຳຫຼາຍປະການ ເທວະຣິສີຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ ປາຖະໜາຈະປະທານອະນຸຄຣະຫ໌ແກ່ລາວ ຈຶ່ງເຂົ້າມາໃກ້।

Verse 49

हंसरूपं समास्थाय निदाघसमये निशि । रमणीयां विधायाशु श्रेणीमाकाशमागतः

ໃນຄືນເວລາລະດູຮ້ອນ ພວກເຂົາສະຖານະເປັນຮູບຫົງ ແລ້ວຈັດຂະບວນບິນອັນງາມຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະບິນຂຶ້ນສູ່ຟ້າ।

Verse 50

तरसा पततां तेषां हंसानां पृष्ठतो व्रजन् । एको हंसस्तु संबोध्य हंसमग्रेसरं तदा

ເມື່ອຫົງເຫຼົ່ານັ້ນບິນໄປຢ່າງໄວ ຫົງຕົວໜຶ່ງທີ່ຕາມຢູ່ຂ້າງຫຼັງ ຈຶ່ງເອີ້ນສົນທະນາກັບຫົງຜູ້ນຳທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 51

सोपहासमिदं वाक्यं प्राह शृण्वति राजनि । भोभो भल्लाक्ष भल्लाक्ष पुरो गच्छन्मरालक

ໃນຂະນະທີ່ພະຣາຊາກຳລັງຟັງຢູ່ ລາວເວົ້າຄຳນີ້ພ້ອມສຽງຫົວເບົາໆ: “ໂຮ ໂຮ! ໂອ ຜູ້ມີຕາແຫຼມ—ຕາແຫຼມ! ໂອ ມະຣາລະຫົງ ຜູ້ໄປຢູ່ຂ້າງໜ້າ!”

Verse 52

सौधमध्ये पुरस्ताद्वै जानश्रुतसुतो नृपः । वर्तते पूजनीयोऽयं न पश्यसि किमंधवत्

ໃນກາງພະລາຊະວັງ ຕໍ່ໜ້າເຈົ້ານີ້ແທ້ ກະສັດຜູ້ເປັນບຸດຂອງ ຈານະສຣຸຕ ຢືນຢູ່—ຄວນແກ່ການບູຊາ. ເຈົ້າເປັນດັ່ງຄົນຕາບອດ ເຫດໃດຈຶ່ງບໍ່ເຫັນ?

Verse 53

यस्य तेजो दुराधर्षमाब्रह्म भवनादिदम् । अनंतादित्यसंकाशं ज्वलते पुरतो भृशम्

ຕະຫຼອດຕະຫຼາຍຂອງທ່ານນັ້ນຕ້ານທານຍາກ ຂະຫຍາຍເຖິງຖິ່ນພະພຣະຫມາ; ມັນລຸກໄຫມ້ແຮງຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ

Verse 54

तमतिक्रम्य राजर्षिं मा गास्त्वमुपरि द्रुतम् । यदि गच्छसि तत्तेजस्सांप्रतं त्वां प्रधक्ष्यति

ຢ່າບິນຂຶ້ນໄປຢ່າງໄວໂດຍລ່ວງເກີນຣາຊະຣິສີນັ້ນ. ຖ້າເຈົ້າຍັງໄປຕໍ່ ຕະຫຼອດຕະຫຼາຍຂອງທ່ານຈະເຜົາເຈົ້າໃນຂະນະນີ້ເທົ່ານັ້ນ

Verse 55

इत्युक्तवंतं तं हंसमग्रतः प्रत्यभाषत । अहो भवानभिज्ञोऽसि श्लाघनीयोऽसि सूरिभिः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຫົງທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າໄດ້ຕອບຫົງນັ້ນວ່າ: “ໂອ! ເຈົ້າເປັນຜູ້ຮູ້ເຫັນ; ບັນດິດທັງຫຼາຍຄວນສັນລະເສີນເຈົ້າ”

Verse 56

अश्लाघनीयं कितवं यत्त्वमेनं प्रशंससे । प्रशंससे किमर्थं त्वमल्पं संतमिमं जनम्

“ເຈົ້າເປັນຜູ້ຫລອກລວງ—ຄົນນີ້ບໍ່ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ ແຕ່ເຈົ້າກັບສັນລະເສີນເຂົາ! ເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງຍົກຍ້ອງຄົນນ້ອຍນີ້?”

Verse 57

भस्रावत्पशुवच्चैव केवलं श्वासधारिणम् । न ह्ययं वेत्ति धर्माणां रहस्यं पृथिवी पतिः

ດັ່ງສັດເດຍລະສານ ລາວເປັນແຕ່ຜູ້ຖືລົມຫາຍໃຈ—ຊີວິດປານດັ່ງຂີ້ເຖົ່າ. ຈອມແຜ່ນດິນນີ້ບໍ່ຮູ້ຄວາມລັບພາຍໃນແຫ່ງທັມມະ.

Verse 58

तत्त्वज्ञानी यथा रैक्वः सयुग्वान्ब्राह्मणोत्तमः । रैक्वस्य हि महज्ज्योतीरहस्यं दैवतैरपि

ໄຣກວະ—ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ສະຍຸກວານ ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງ—ເປັນຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ (ສັດຈະທຳ). ຄວາມລັບແຫ່ງແສງພາຍໃນອັນໃຫຍ່ຂອງໄຣກວະ ແມ່ນຮູ້ກັນແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະ.

Verse 59

न ह्यस्य प्राणमात्रस्य तेजस्तादृशमस्ति वै । रैक्वस्य पुण्यराशीनामियत्ता नैव विद्यते

ສຳລັບຜູ້ນີ້ທີ່ດຳລົງຢູ່ແຕ່ລະດັບປຣານະ (ລົມຫາຍໃຈ) ບໍ່ມີລັດສະໝີແບບນັ້ນ. ແຕ່ປະມານກອງບຸນຂອງໄຣກວະ ແທ້ຈິງບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້.

Verse 60

गण्यते पांसवो भूमेर्गण्यंते दिवि तारकाः । रैक्वपुण्यमहामेरुसमूहो नैव गण्यते

ຝຸ່ນລະອອງໃນແຜ່ນດິນນັບໄດ້; ດາວໃນຟ້າກໍນັບໄດ້. ແຕ່ກອງພູເຂົາອັນໃຫຍ່ດຸດມະຫາເມຣຸແຫ່ງບຸນຂອງໄຣກວະ ບໍ່ອາດນັບໄດ້ເລີຍ.

Verse 61

किं च तिष्ठंत्विमे धर्मा नश्वरास्तस्य वै मुनेः । ब्रह्मज्ञानमबाध्यं यत्तेन स श्लाघ्यते मुनिः

ຄຸນທັມອື່ນໆ ຈົ່ງຢູ່ເຖີດ—ສຳລັບມຸນີນັ້ນລ້ວນແຕ່ບໍ່ຖາວອນ. ແຕ່ເພາະທ່ານມີພຣະພຣົມຍານ (ຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະພຣົມ) ທີ່ບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ ມຸນີຈຶ່ງຄວນແກ່ການສັນລະເສີນແທ້.

Verse 62

जानश्रुतेस्तु तादृक्षो धर्म एव न विद्यते । दुर्लभं यत्तु योगीन्द्रैः कुतस्तज्ज्ञानवैभवम्

ແຕ່ໃນ Jānaśruti ບໍ່ພົບທຳມະແບບນັ້ນເລີຍ। ສິ່ງຮູ້ແຈ້ງນັ້ນຍາກແມ່ນແຕ່ແກ່ໂຍຄີອິນທຣາ ແລ້ວເຂົາຈະມີສະຫງ່າຣາສີແຫ່ງຍານໄດ້ແນວໃດ

Verse 63

परित्यज्य दुरात्मानं तद्वराकमिमं जनम् । स एव रैक्वः सयुग्वाञ्छ्लाघ्यतां भवता मुनिः

ຈົ່ງລະທິ້ງຄົນຊົ່ວຜູ້ນ່າສົງສານນີ້ເສຍ ໂອ ມຸນີ; ແລ້ວຈົ່ງສັນລະເສີນ Raikva ຜູ້ນັ້ນເອງ—Sayugvān—ຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ

Verse 64

जन्मना पंगुरपि यः स्वस्य स्नानचिकीर्षया । गंगां च यमुनां चापि गयामपि मुनीश्वरः

ແມ່ນແຕ່ເກີດມາພິການ ແຕ່ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຮັດສະນານອັນສັກສິດຂອງຕົນ ກໍ (ເຊີນ) ແມ່ນແຕ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ຢະມຸນາ ແລະ ຄະຍາເອງ

Verse 65

आह्वयामास मन्त्रेण निजाश्रमसमीपतः । तस्य ब्रह्मविदो रैक्वमहर्षेर्धर्मसंचये

ທ່ານໄດ້ເຊີນດ້ວຍມັນຕຣາໃຫ້ມາໃກ້ອາສຣົມຂອງຕົນ—ທ່ານ Raikva ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣົມັນ (brahmavid) ມະຫາຣິສີ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍການສະສົມທຳມະ

Verse 66

अंतर्भवंति धर्मौघास्त्रैलोक्योदरवर्तिनाम् । रैक्वस्य धर्मकक्षा तु न हि त्रैलोक्यवर्तिनाम्

ກະແສທຳມະອັນໄຫຼຫຼາກຂອງຜູ້ຢູ່ໃນອຸທອນແຫ່ງໄຕຣໂລກ ຍັງພໍຈະຄອບຄຸມໄດ້; ແຕ່ ‘ຂອບເຂດທຳມະ’ ຂອງ Raikva ນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນໄຕຣໂລກຈະຄອບຄຸມໄດ້

Verse 67

प्राणिनां धर्मकक्षायामन्तर्भवति कर्हिचित । एवमग्रेसरे हंसे कथित्वोपरते सति

ດັ່ງນັ້ນແລ, ໂອ້ ຫົງຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ, ບາງຄັ້ງສັດມີຊີວິດຍ່ອມເຂົ້າສູ່ເຂດແຫ່ງທຳ. ເມື່ອຫົງນຳກ່າວແລ້ວ ກໍນິ່ງສງົບ.

Verse 68

हंसरूपा मुनींद्रास्ते ब्रह्मलोकं ययुः पुनः । अथ पौत्रायणो राजा जानश्रुतिररिंदमः

ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ຮັບຮູບເປັນຫົງ ແລ້ວໄປສູ່ພຣະພົມໂລກອີກຄັ້ງ. ຈາກນັ້ນ ພະຣາຊາ ຈານະສຣຸຕິ ຜູ້ເປັນລູກຫຼານຂອງ ເປົາຕຣາຍະນະ ຜູ້ປາບສັດຕູ—

Verse 69

रैक्वं चोत्कर्षकाष्ठायां निशम्य परमावधिम् । विषण्णोऽभवदत्यर्थं वराकोऽक्षजितो यथा

ແລະເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ໄຣກວະ ໄດ້ບັນລຸຈຸດສູງສຸດແຫ່ງຄວາມດີເລີດ ພຣະອົງກໍເສົ້າໝອງຢ່າງຫນັກ—ເຫມືອນຄົນທຸກຍາກທີ່ແພ້ໃນການຫຼິ້ນລູກເຕົ໋າ.

Verse 70

चिंतयामास स नृपः पौनःपुन्येन निःश्वसन् । हंस उत्कर्षयन्रैक्वं निकृष्टं मामिहाब्रवीत्

ພະຣາຊານັ້ນຄິດຄືນໆ ພ້ອມຖອນໃຈຍາວວ່າ: “ຫົງນັ້ນຍົກຍ້ອງໄຣກວະ ແລ້ວເວົ້າເຖິງຂ້າພະອົງຢູ່ນີ້ວ່າເປັນຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍ.”

Verse 71

अहो रैक्वस्य माहात्म्यं यं प्रशंसंति पक्षिणः । तत्परित्यज्य संसारं सर्वं राज्यमिहाधुना

“ໂອ້ ມະຫາອານຸພາບຂອງ ໄຣກວະ—ແມ່ນແຕ່ນົກກໍຍັງສັນລະເສີນ! ຂ້າພະອົງຈະລະທິ້ງພັນທະແຫ່ງສັງສານ ແລະສະລະລາຊະອານາຈັກທັງໝົດນີ້ໃນບັດນີ້.”

Verse 72

सयुग्वानं महात्मानं तमेव शरणं व्रजे । कृपानिधिः स वै रैक्वः शरणं मामु पागतम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາແຕ່ທ່ານສະຍຸກວານະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ໄຣກວະແມ່ນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ແລະຈະປະທານທີ່ພຶ່ງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມາຂໍອາໄສ.

Verse 73

प्रतिगृह्यात्मविज्ञानं मह्यं समुपदेक्ष्यति । इत्यसौ चिंतयन्नेव कथंकथमपि द्विजाः

ເມື່ອທ່ານຮັບຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ ທ່ານຈະສອນຄວາມຮູ້ແຫ່ງອາຕະມັນໃຫ້ແນ່ນອນ. ຄິດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ ລາວກໍພະຍາຍາມໄປຂ້າງໜ້າໄດ້ບາງຢ່າງ.

Verse 74

जाग्रन्नेवायमुद्वेलां रात्रिं तामत्यवाह यत् । निशावसाने संप्राप्ते बंदिवृन्दप्रवर्तितम्

ລາວໄດ້ຜ່ານຄືນອັນກະວົນກະວາຍນັ້ນໂດຍຕື່ນຢູ່. ແລະເມື່ອຄືນຈະສິ້ນສຸດ ກໍເລີ່ມມີການປະກາດປຸກຕາມປະເພນີຈາກຫມູ່ນັກຂັບສັນລະເສີນ.

Verse 75

अशृणोन्मंगलरवं तूर्यघोषसमन्वितम् । तदाकर्ण्य महाराजस्तदा तल्पस्थ एव सन्

ລາວໄດ້ຍິນສຽງມົງຄຸນອັນກັງວານ ພ້ອມກັບສຽງປະໂຄມດົນຕີ. ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ມະຫາລາຊາ—ຍັງນອນຢູ່ເທິງຕຽງ—

Verse 76

सारथिं शीघ्रमाहूय बभाषे सादरं वचः । सारथे सत्वरं गत्वा रथमारुह्य वेगवत्

ພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນສາຣະຖີມາໃນທັນທີ ແລ້ວກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ໂອ ສາຣະຖີ ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ຂຶ້ນລົດສຶກ ແລ້ວຂັບໃຫ້ໄວວ່ອງ.”

Verse 77

आश्रमेषु महर्षीणां पुण्येषु विपिनेषु च । विविक्तेषु प्रदेशेषु सतामावासभूमिषु

(ຈົ່ງແສວງຫາພຣະອົງ) ໃນອາສຣົມຂອງມະຫາຣິສີ, ໃນປ່າອັນສັກສິດ; ໃນຖິ່ນທີ່ສະງົບສັນໂດດ ແລະໃນຜືນດິນທີ່ເປັນທີ່ພັກອາໄສຂອງຜູ້ບຸນຜູ້ດີ.

Verse 78

तीर्थानां च नदीनां च कूलेषु पुलिनेषु च । अन्येषु च प्रदेशेषु यत्र संति मुनीश्वराः

(ຈົ່ງແສວງຫາພຣະອົງ) ຕາມຝັ່ງທີ່ທ່ານ້ຳຕີຣຖະ ແລະຝັ່ງແມ່ນ້ຳ, ຕາມສັນດອນຊາຍ; ແລະໃນຖິ່ນອື່ນໆອີກ—ທີ່ໃດມີມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສະຖິດຢູ່

Verse 79

तेषु सर्वेषु योगींद्रं पंगुं शकटसंस्थितम् । रैक्वाभिधानं सर्वेषां धर्माणामेकसंश्रयम्

ໃນບັນດາຖິ່ນທັງປວງນັ້ນ ມີຈອມແຫ່ງໂຍຄີ—ຜູ້ຂາພິການ ນັ່ງຢູ່ໃນ/ຂ້າງລົດເກວຽນ—ນາມວ່າ ໄຣກວະ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາແຫ່ງທຳທັງປວງແຕ່ຜູ້ດຽວ

Verse 80

ब्रह्मज्ञानैकनिलयं सयुग्वानं गवेषय । अन्विष्य तूर्णं मत्प्रीत्यै पुनरागच्छ सारथे

ຈົ່ງຄົ້ນຫາ ‘ສະຍຸກວານ’ ຜູ້ເປັນທີ່ສະຖິດອັນດຽວຂອງພຣະພຣະມະຍານ. ເມື່ອພົບແລ້ວ ຈົ່ງກັບມາໄວໆ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາພໍໃຈ, ໂອ ສາຣະຖີ

Verse 81

स तथेति विनिर्गत्य वेगवद्रथसंस्थितः । सर्वत्रान्वेषयामास रैक्वं ब्रह्मविदं मुनिम्

ເຂົາເວົ້າວ່າ “ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ” ແລ້ວອອກເດີນທາງ; ຂຶ້ນນັ່ງໃນລົດອັນໄວ ແລະເລີ່ມຄົ້ນຫາທົ່ວທຸກແຫ່ງ ໄຣກວະ ມຸນີຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະມະ

Verse 82

गुहासु पर्वतानां च मुनीनामाश्रमेषु च । संचचार महीं कृत्स्नां तत्र तत्र गवेषयन्

ລາວຄົ້ນຫາໄປທົ່ວທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້ ແລະເດີນທາງຄອບຄຸມທົ່ວແຜ່ນດິນ—ທັງຖ້ຳເຂົາ ແລະອາສຣົມຂອງພຣະມຸນີທັງຫຼາຍ।

Verse 83

अन्विष्य विविधान्देशान्सारथिस्त्वरया सह । क्रमान्महर्षिसंबाधं गंधमादनमन्वगात्

ເມື່ອຄົ້ນຫາດິນແດນຫຼາຍຫຼາຍແລ້ວ ສາຣະຖີກໍເຮັ່ງຮີບ ແລະຕາມລຳດັບກໍໄປຮອດ ຄັນທະມາດະນະ ອັນແອອັດດ້ວຍມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ।

Verse 84

मार्गमाणः स तत्रापि तं ददर्श मुनीश्वरम् । कंडूयमानं पामानं शकटीयस्थलस्थि तम्

ໃນຂະນະທີ່ຄົ້ນຫາຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ລາວໄດ້ເຫັນພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ—ຖືກທຸກຂ໌ດ້ວຍແຜຮອຍຄັນ ກຳລັງເກົາຕົນ ແລະນອນຢູ່ພື້ນໃກ້ລົດເກວຽນ।

Verse 85

अद्वैतनिष्कलं ब्रह्म चिंतयंतं निरन्तरम् । तं दृष्ट्वा सारथिस्तत्र सयुग्वानं महामुनिम्

ທີ່ນັ້ນ ສາຣະຖີໄດ້ເຫັນມະຫາມຸນີ “ສະຍຸກວານະ” ຜູ້ພິຈາລະນາພຣະພຣະມັນອັນອັດວັຍ ແລະໄຮ້ສ່ວນແບ່ງ ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 86

रैक्वोऽयमिति संचिंत्य तमासाद्य प्रणम्य च । विनयान्मुनिमप्राक्षीदुपविश्य तदन्तिके

ຄິດວ່າ “ນີ້ແຫຼະ ແມ່ນໄຣກວະ” ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະກາບນົບນ້ອມ; ຈາກນັ້ນດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ນັ່ງຢູ່ໃກ້ໆ ແລະຖາມພຣະມຸນີ।

Verse 87

सयुग्वान्रैक्वनामा च ब्रह्मन्किं वै भवानिति । तस्य वाक्यं समाकर्ण्य स मुनिः प्रत्यभाषत

ລາວເວົ້າວ່າ “ໂອ ພຣາຫມັນ! ທ່ານແມ່ນ ສະຍຸກວານ—ຜູ້ມີນາມວ່າ ໄຣກວາ ດ້ວຍບໍ? ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານແມ່ນໃຜ?” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ມຸນີກໍຕອບກັບ।

Verse 88

अहमेव सयुग्वान्वै रैक्वनामेति वै तदा । इत्याकर्ण्य मुने र्वाक्यमिंगितैर्बहुभिस्तथा

ໃນເວລານັ້ນ ລາວກ່າວວ່າ “ຂ້ານີ້ແຫຼະແມ່ນ ສະຍຸກວານ ແທ້—ແລະມີນາມວ່າ ໄຣກວາ ດ້ວຍ” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງມຸນີ ອີກຝ່າຍກໍເຂົ້າໃຈດ້ວຍສັນຍານລະອຽດຫຼາຍປະການ।

Verse 89

कुटुम्बभरणार्थाय धनेच्छामवगम्य च । सर्वं न्यवेदयद्राज्ञे निवृत्तो गंधमादनात्

ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ ການນັ້ນເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜາຊັບສິນເພື່ອຫຼ້ຽງດູຄອບຄົວ ເຂົາກໍກັບຈາກ ຄັນທະມາດນະ ແລ້ວນໍາເລື່ອງທັງໝົດໄປທູນຕໍ່ພຣະຣາຊາ।

Verse 90

जानश्रुतिर्निशम्याथ सारथेर्वाक्यमादरात् । षट्शतानि गवां चापि निष्कभारं धनस्य च

ຕໍ່ມາ ຈານະສຣຸຕິ ໄດ້ຟັງຄໍາລາຍງານຂອງສາຣະຖີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຈັດເຕັມງົວຫົກຮ້ອຍຕົວ ແລະຊັບສິນໜຶ່ງພາລະເປັນ ນິສກະ (ເຫຼຽນຄໍາ)។

Verse 91

रथं चाश्वतरीयुक्तं समादाय त्वरान्वितः । पौत्रायणः स राजर्षिस्तं रैक्वं प्रतिचक्रमे

ເມື່ອນໍາລົດທີ່ຜູກດ້ວຍແມ່ມ້າອັນວ່ອງໄວມາ ປໍຕຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນຣາຊະຣິຊິ ກໍຮີບຮ້ອນມຸ່ງໄປຫາ ໄຣກວາ।

Verse 92

गत्वा च वचनं प्राह तं रैक्वं स महीपतिः । भगवन्रैक्व सयुग्वन्मद्दत्तं प्रतिगृह्यताम्

ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ພະຣາຊາເຈົ້າແຜ່ນດິນໄດ້ກ່າວກັບ ໄຣກະວ່າ: “ໂອ ໄຣກະຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ສະຍຸກວານ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຮັບຂອງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍນີ້ເຖີດ.”

Verse 93

षट्शतानि गवां चापि निष्कभारं धनस्य च । रथं चाश्वतरीयुक्तं प्रतिगृह्णीष्व मामकम्

“ຂໍໃຫ້ທ່ານຮັບຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ງົວຫົກຮ້ອຍໂຕ, ຊັບສິນເປັນພາລະຂອງນິສກະ, ແລະລົດສົງຄາມທີ່ເທີມດ້ວຍມ້າແມ່.”

Verse 94

गृहीत्वा सवमेतत्तु भो ब्रह्मन्ननुशाधि माम् । अद्वैतब्रह्मविज्ञानं मह्यं समुपदिश्यताम्

“ເມື່ອທ່ານຮັບທັງໝົດນີ້ແລ້ວ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຊີ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍໂປດສອນຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະພຣົມອັນບໍ່ເປັນສອງ (ອັດໄວຕະ) ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 95

इति तस्य वचः श्रुत्वा सस्पृहं च संसभ्रम् । रैक्वः प्रत्याह सयुग्वाञ्जानश्रुतिमरिंदमम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາແລະຄວາມຈິງໃຈ ໄຣກະ ຣິຊີຜູ້ເປັນສະຍຸກວານ ຈຶ່ງຕອບແກ່ ຈານະສຣຸຕິ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ

Verse 96

रैक्व उवाच । एता गावस्तवैवास्तु निष्कभारस्तथा रथः । किमल्पेन ममानेन बहुकल्पेषु जीवतः

ໄຣກະກ່າວວ່າ: “ງົວເຫຼົ່ານີ້ຈົ່ງເປັນຂອງເຈົ້າເອງ ແລະພາລະນິສກະກັບລົດກໍເຊັ່ນກັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມີຊີວິດຜ່ານກັນຫຼາຍກັລປະ ຈະໄດ້ປະໂຫຍດອັນໃດຈາກຂອງຖວາຍນ້ອຍນິດນີ້?”

Verse 97

न मे कुटुंब निर्वाहे पर्याप्तमिदमंजसा । एवं शतगुणं चापि यदि दत्तं त्वया मम

ສິ່ງນີ້ບໍ່ພຽງພໍເລີຍສໍາລັບການຫຼ້ຽງດູຄອບຄົວຂ້າ. ແມ່ນແຕ່ທ່ານໃຫ້ຫຼາຍກວ່ານີ້ເຖິງຮ້ອຍເທົ່າ ກໍຍັງເປັນແຕ່ຊັບສິນໂລກີຍເທົ່ານັ້ນ।

Verse 98

नालं तदपि राजेंद्र कुटुंबभरणाय वै । इति रैक्ववचः श्रुत्वा जानश्रुतिरभाषत

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ນັ້ນກໍຍັງບໍ່ພຽງພໍສໍາລັບການຫຼ້ຽງດູຄອບຄົວ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງໄຣກະວະ ຈານະສຣຸຕິຈຶ່ງຕອບກັບ।

Verse 99

जानश्रुतिरुवाच । त्वयोपदिश्यमानस्य ब्रह्मज्ञानस्य वै मुने । न हि मूल्यमिदं ब्रह्मन्गोधनं रथ एव च

ຈານະສຣຸຕິກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ພຣະຍານແຫ່ງພຣະພຣະຫມ (ພຣະພຣະຫມະຍານ) ທີ່ທ່ານຈະຊີ້ນໍາໃຫ້ຂ້າ—ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ຄວນບູຊາ—ຊັບເປັນຝູງງົວ ແລະແມ່ນແຕ່ລົດຮົບ ກໍບໍ່ແມ່ນລາຄາຂອງພຣະພຣະຫມນັ້ນ”

Verse 100

प्रतिगृह्णीष्व वा मा वा ममैतत्तु गवादिकम् । निष्कलाद्वैतविज्ञानं ब्रह्मन्नुपदिशस्व मे । तदाकर्ण्य वचस्तस्य सयुग्वान्वाक्य मब्रवीत्

ທ່ານຈະຮັບ ຫຼື ບໍ່ຮັບ ຂອງຖວາຍຂອງຂ້າ—ງົວແລະອື່ນໆ—ກໍໄດ້. ແຕ່ໂອ ພຣາຫມະນ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຊີ້ນໍາຂ້າໃຫ້ຮູ້ແຈ້ງວິຊາແຫ່ງສັດຈິງອັນບໍ່ມີສ່ວນແບ່ງ ແລະບໍ່ເປັນສອງ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ສະຍຸກວານຈຶ່ງກ່າວຕອບ

Verse 101

रैक्व उवाच । निर्वेदो यस्य संसारे तथा वै पुण्यपापयोः

ໄຣກະວະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດມີນິຣເວທ (ຄວາມເບື່ອໜ່າຍອັນບໍລິສຸດ) ຕໍ່ສັງສານ, ແລະມີຄວາມວາງໃຈເຊັ່ນນັ້ນຕໍ່ທັງບຸນແລະບາບ…”

Verse 110

उपातिष्ठत राजासौ सयुग्वानं गुरुं पुनः । सयुग्वा स च रैक्वोऽपि मुनींद्रैरपि दुर्लभम्

ກະສັດນັ້ນໄດ້ໄປນົບນ້ອມຮັບໃຊ້ ສະຍຸກວານ ເປັນຄູບາອາຈານອີກຄັ້ງ. ສະຍຸກວານ ແລະ ໄຣກະວາ ກໍເປັນຜູ້ຫາໄດ້ຍາກ ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບມະຫາລຶສີ.

Verse 116

निर्भिद्याज्ञानतिमिरं ब्रह्मभूयाय कल्पते

ເມື່ອຈອກທະລຸຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາ ຄົນຍ່ອມເໝາະສົມຕໍ່ພາວະແຫ່ງພຣະພຣົມ—ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະພຣົມັນ