Adhyaya 21

Verse 1

श्रीसूत उवाच । जटा तीर्थाभिधे तीर्थे सर्वपातकनाशने । स्नानं कृत्वा विशुद्धात्मा लक्ष्मीतीर्थं ततो व्रजेत्

ພຣະສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອອາບນ້ຳບຸນທີ່ຕີຣະຖະຊື່ ຊະຏາ-ຕີຣະຖະ ຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບທັງປວງ ແລ້ວ ຈິດວິນຍານຈະບໍລິສຸດ; ຈາກນັ້ນພຶງໄປຫາ ລັກສະມີ-ຕີຣະຖະ।

Verse 2

यंयं कामं समुद्दिश्य लक्ष्मीतीर्थे द्विजोत्तमाः । स्नानं समाचरेन्मर्त्यस्तंतं कामं समश्नुते

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ມະນຸດຜູ້ໃດຕັ້ງໃຈປາຖະນາສິ່ງໃດ ແລ້ວອາບນ້ຳບຸນທີ່ ລັກສະມີ-ຕີຣະຖະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນຕາມປາຖະນາແນ່ນອນ।

Verse 3

महादारिद्र्यशमनं महाधान्यसमृद्धिदम् । महादुःखप्रशमनं महासंपद्विवर्धनम्

ມັນບັນເທົາຄວາມທຸກຍາກອັນໃຫຍ່, ປະທານຄວາມອຸດົມແຫ່ງທັນຍາຫານແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ, ສະງົບທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່, ແລະເພີ່ມພູນໂຊກລາບອັນມະຫາສານ।

Verse 4

अत्र स्नात्वा धर्मपुत्रो महदैश्वर्यमाप्तवान् । इन्द्रप्रस्थे वसन्पूर्वं श्रीकृष्णेन प्रचोदितः

ທີ່ນີ້ ພໍໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດ ທ່ານທັມມະບຸດຕະ ໄດ້ບັນລຸອຳນາດອັນໃຫຍ່ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ເມື່ອກ່ອນຢູ່ອິນທຣະປຣັສຖະ ໂດຍການຊັກນຳຂອງພຣະສີກຣິດສະນະ।

Verse 5

ऋषय ऊचुः । यथैश्वर्यं धर्मपुत्रो लक्ष्मीतीर्थे निमज्जनात् । आप्तवान्कृष्णवचनात्तन्नो ब्रूहि महामुने

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: ທ່ານທັມມະບຸດຕະ ໄດ້ອຳນາດອັນໃຫຍ່ແນວໃດ ໂດຍການດຳລົງລົງໃນລັກສະມີຕີຣຖະ ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະກຣິດສະນະ? ໂອ ມະຫາມຸນີ ຈົ່ງບອກເຮົາເຖີດ

Verse 6

श्रीसूत उवाच । इन्द्रप्रस्थे पुरा विप्रा धृतराष्ट्रेण चोदिताः । न्यवसन्पांडवाः पंच महाबलपराक्रमाः

ພຣະສີສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ໃນກາລກ່ອນ ໂດຍການບັງຄັບຂອງທຣິຕະຣາສະຕຣະ ປານດະວະທັງຫ້າ ຜູ້ມີພະລັງແລະວີຣະພາບ ໄດ້ພຳນັກຢູ່ອິນທຣະປຣັສຖະ

Verse 7

इन्द्रप्रस्थं ययौ कृष्णः कदाचित्तान्निरीक्षितुम् । तमागतमेभिप्रेक्ष्य पांडवास्ते समुत्सुकाः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະກຣິດສະນະ ໄດ້ໄປອິນທຣະປຣັສຖະເພື່ອເບິ່ງພວກເຂົາ ເມື່ອເຫັນພຣະອົງເສດັດມາ ປານດະວະເຫຼົ່ານັ້ນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອຸດສາຫະແລະຄວາມຄາດຫວັງ

Verse 8

स्वगृहं प्रापयामासुर्मुदा परमया युताः । कञ्चित्कालमसौ कृष्णस्तत्रावात्सीत्पुरोत्तमे

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງສູງສຸດ ພວກເຂົາໄດ້ນຳພຣະອົງໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ ໃນນະຄອນອັນປະເສີດນັ້ນ ພຣະສີກຣິດສະນະໄດ້ພຳນັກຢູ່ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ

Verse 9

कदाचित्कृष्णमाहूय पूजयित्वा युधिष्ठिरः । पप्रच्छ पुंडरीकाक्षं वासुदेवं जगत्पतिम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ຢຸທິສຖິຣ ໄດ້ເຊີນພຣະກຣິດສະນະມາ ບູຊາດ້ວຍສັດທາ ແລ້ວຈຶ່ງທູນຖາມ ພຣະວາສຸເທວະຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ।

Verse 10

युधिष्ठिर उवाच । कृष्णकृष्ण महाप्राज्ञ येन धर्मेण मानवाः । लभंते महदैश्वर्यं तन्नो ब्रूहि महामते । इत्युक्तो धर्मपुत्रेण कृष्णः प्राह युधिष्ठिरम्

ຢຸທິສຖິຣ ທູນວ່າ: “ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ, ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ, ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ! ດ້ວຍທຳໃດ ມະນຸດຈຶ່ງໄດ້ອຳນາດອັນໃຫຍ່ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີ? ຂໍພຣະອົງໂປດບອກແກ່ພວກເຮົາ ໂອ ຜູ້ໃຈກວ້າງ!” ເມື່ອບຸດແຫ່ງທຳກ່າວດັ່ງນີ້ ພຣະກຣິດສະນະຈຶ່ງຕອບຢຸທິສຖິຣ

Verse 11

श्रीकृष्ण उवाच । धर्मपुत्र महाभाग गन्धमादनपर्वते

ພຣະສີກຣິດສະນະ ຕັດວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງທຳ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ—ເທິງພູກັນທະມາດະນະ…”

Verse 12

लक्ष्मी तीर्थमिति ख्यातमस्त्यैश्वर्यैककारणम् । तत्र स्नानं कुरुष्व त्वमैश्वर्यं ते भविष्यति

ທີ່ນັ້ນມີທ່ານ້ຳສັກສິດທີ່ມີນາມລືຊາ “ລັກສະມີ-ຕີຣຖະ” ເປັນເຫດເອກແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີ. ຈົ່ງອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ; ຄວາມສົມບູນຈະເກີດແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ.

Verse 13

तत्र स्नानेन वर्धंते धनधान्यसमृद्धयः । सर्वे सपत्ना नश्यंति क्षात्रमेषां विवर्द्धते

ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຄວາມສົມບູນແຫ່ງຊັບສິນ ແລະ ທັນຍາຫານຈະເພີ່ມພູນ. ຄູ່ແຂ່ງທັງປວງຈະສູນສິ້ນ ແລະ ອຳນາດກະສັດກັບກຳລັງນັກຮົບຂອງເຂົາຈະເຈີຣິນຂຶ້ນໂດຍລຳດັບ.

Verse 14

तीर्थे सस्नुः पुरा देवा लक्ष्मीनामनि पुण्यदे । अलभन्त्सर्वमैश्वर्यं तेन पुण्येन धर्मज

ໃນການກ່ອນ ບັນດາເທວະໄດ້ລົງອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ຊື່ວ່າ «ລັກສະມີ» ໂອ້ ຜູ້ປະທານບຸນ; ແລະດ້ວຍບຸນນັ້ນເອງ ໂອ້ ບຸດແຫ່ງທັມມະ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ।

Verse 15

असुरांश्च महावीर्यान्समरे जघ्नुरंजसा । मही लक्ष्मीश्च धर्मश्च तत्तीर्थस्नायिनां नृणाम्

ພວກເຂົາໄດ້ປະຫານອະສຸຣະຜູ້ກ້າຫານຢ່າງຍິ່ງໃນສົງຄາມໄດ້ໂດຍງ່າຍດາຍ। ສໍາລັບມະນຸດຜູ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ແຜ່ນດິນ (ອານາຈັກ), ລັກສະມີ (ໂຊກລາບ) ແລະ ທັມມະ ຈະຕັ້ງມັ່ນແນ່ນອນ।

Verse 16

भविष्यत्यचिरादेव संशयं मा कृथा इह । तपोभिः क्रतुभिर्दानैराशीर्वादैश्च पांडव

ມັນຈະເກີດຂຶ້ນໃນໄມ່ຊ້າແນ່ນອນ—ຢ່າໄດ້ສົງໄສໃນທີ່ນີ້। ດ້ວຍຕະປະ, ຍັດຍະ, ທານ ແລະ ພອນອວຍໄຊ, ໂອ້ ປານຑະວະ…

Verse 17

ऐश्वर्यं प्राप्यते यद्वल्लक्ष्मीतीर्थनिमज्जनात् । सर्वपापानि नश्यंति विप्रा यांति लयं सदा

ເຊັ່ນດຽວກັບການຈົມກາຍໃນລັກສະມີ-ຕີຣະຖະ ທີ່ໃຫ້ໄດ້ອໍານາດແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ສັນໃດ ບາບທັງປວງກໍສູນສິ້ນສັນນັ້ນ; ແລະພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍຍ່ອມບັນລຸ “ລະຍະ” ຄືການພັກສຸດທ້າຍ ພົ້ນພັນທະໂລກຢູ່ເສມອ।

Verse 18

व्याधयश्च विनश्यंति लक्ष्मीतीर्थनिषेवणात् । श्रेयः सुविपुलं लोके लभ्यते नात्र संशयः

ໂຣກໄພທັງຫຼາຍກໍສູນສິ້ນໄປ ເນື່ອງຈາກການເຂົ້າສູ່ລັກສະມີ-ຕີຣະຖະດ້ວຍສັດທາແລະຄວາມເຄົາລົບ। ຄວາມສຸກສະຫງົບແລະມົງຄຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນໂລກນີ້ຍ່ອມໄດ້ຮັບ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 19

स्नानमात्रेण वै लक्ष्म्यास्तीर्थेऽस्मि न्धर्मनंदन । रंभामप्सरसां श्रेष्ठां लब्धवानवधो नृपः

ໂອ ທັມມະນັນດະນະ! ເພີຍແຕ່ອາບນ້ຳສັກສິດຄັ້ງດຽວໃນ ລັກສະມີ-ຕີຣຖະ ນີ້ ກະສັດແຫ່ງອະວະທະໄດ້ຮັບ ຣັມພາ ຜູ້ເລີດສຸດໃນອັບສະຣາ—ນີ້ແມ່ນມະຫິມາອັນປະຈັກຂອງທ່ານ້ຳສັກສິດນີ້।

Verse 21

तस्मात्त्वमपि राजेंद्र लक्ष्मीतीर्थे शुभप्रदे । स्नात्वा वृकोदरमुखैरनुजैरपि संवृतः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຣາເຈນທຣະ! ເຈົ້າກໍຄວນອາບນ້ຳສັກສິດໃນ ລັກສະມີ-ຕີຣຖະ ອັນໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນນີ້ ພ້ອມດ້ວຍນ້ອງຊາຍທັງຫຼາຍ ໂດຍມີ ວຶກໂກດະຣະ (ພີມະ) ເປັນຜູ້ນຳ।

Verse 22

लप्स्यसे महतीं लक्ष्मीं जेष्यसे च रिपूनपि । संदेहो नात्र कर्तव्यः पैतृष्वसेय धर्मज

ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບ ລັກສະມີ ອັນໃຫຍ່ຫຼວງ (ຄວາມຮັ່ງມີ) ແລະຈະຊະນະສັດຕູທັງປວງດ້ວຍ। ໂອ ທັມມະຣາຊາ ຍາດພີ່ນ້ອງຝ່າຍພໍ່! ຢ່າໄດ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 23

इत्युक्तो धर्मपुत्रोऽयं कृष्णेनाद्भुतदर्शनः । सानुजः प्रययौ शीघ्रं गन्धमादनपर्वतम्

ເມື່ອ ກຣິດສະນະ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້ແກ່ ບຸດແຫ່ງທັມມະ ຜູ້ມີທັດສະນະອັນອັດສະຈັນ ແລ້ວ ທ່ານກໍອອກເດີນທາງໂດຍໄວ ພ້ອມນ້ອງຊາຍທັງຫຼາຍ ໄປສູ່ພູ ຄັນທະມາດະນະ।

Verse 24

लक्ष्मी तीर्थं ततो गत्वा महदैश्वर्यकारणम् । सस्नौ युधिष्ठिरस्तत्र सानुजो नियमान्वितः

ຕໍ່ມາ ຢຸທິສຖິຣະ ໄດ້ໄປຍັງ ລັກສະມີ-ຕີຣຖະ ອັນເປັນເຫດແຫ່ງອຳນາດແລະຄວາມຮັ່ງມີອັນໃຫຍ່ຫຼວງ; ທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດພ້ອມນ້ອງຊາຍທັງຫຼາຍ ໂດຍຖືວັດແລະຂໍ້ປະຕິບັດອັນບໍລິສຸດ।

Verse 25

लक्ष्मतीर्थस्य तोये स सर्वपातकनाशने । सानुजो मासमेकं तु सस्नौ नियमपूर्वकम्

ໃນນ້ຳສັກສິດແຫ່ງ ລັກສະມີ-ຕີຣຖະ ອັນທຳລາຍບາບທັງປວງ ທ່ານພ້ອມນ້ອງຊາຍໄດ້ອາບນ້ຳຕາມນິຍົມວັດຕະປະຕິບັດ ຄົບໜຶ່ງເດືອນເຕັມ។

Verse 26

गोभूतिलहिरण्यादीन्ब्राह्मणेभ्यो ददौ बहून् । सानुजो धर्मपुत्रोऽसाविंद्रप्रस्थं ययौ ततः

ພຣະບຸດແຫ່ງທຳນັ້ນ ພ້ອມນ້ອງຊາຍ ໄດ້ຖວາຍທານຫຼາຍແກ່ພຣາຫມະນາ: ງົວ ທີ່ດິນ ງາ ຄຳ ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງໄປອິນດຣະປຣັສຖະ។

Verse 27

राजसूयक्रतुं कर्तुं तत एच्छद्युधिष्ठिरः । कृष्णं समाह्वयामास यियक्षुर्धर्मनंदनं

ຕໍ່ມາ ຢຸທິສຖິຣະ ປາຖະນາຈະປະກອບຣາຊະສູຍະຍັດ; ດ້ວຍໃຈມຸ່ງຖວາຍພິທີນັ້ນ ທ່ານຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງທຳໄດ້ເຊີນ ກຣິສນະ ມາ।

Verse 28

कृष्णो धर्मजदूतेन समाहूतः ससंभ्रमः । चतुर्भिरश्वैः संयुक्तं रथमा रुह्य वेगिनम्

ເມື່ອຖືກເຊີນໂດຍທູດຂອງ ທັມມະຣາຊາ ກຣິສນະ ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນອັນເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ໄດ້ຂຶ້ນລົດສົງຄາມອັນໄວ ທີ່ເທົ່າມ້າສີ່ຕົວ។

Verse 29

सत्यभामासहचर इंद्रप्रस्थं समाययौ । तमागतं समालोक्य प्रमोदाद्धर्मनंदनः

ພ້ອມດ້ວຍ ສັດຕະຍະພາມາ ທ່ານໄດ້ມາຮອດ ອິນດຣະປຣັສຖະ; ເມື່ອເຫັນການມາຮອດນັ້ນ ທັມມະນັນທະນະ (ຢຸທິສຖິຣະ) ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 30

न्यवेदयत्स कृष्णाय राजसूयोद्यमं तदा । अन्वमन्यत कृष्णोपि तथैव क्रियतामिति

ໃນເວລານັ້ນ ລາວໄດ້ກາບທູນພຣະກຣິດສະນະເຖິງຄວາມປາດຖະນາຈະປະກອບພິທີຍັດ «ຣາຊະສູຍະ»। ພຣະກຣິດສະນະກໍຊົງອະນຸມັດ ແລະຕຣັດວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ—ໃຫ້ເຮັດຕາມນັ້ນ”

Verse 31

वाक्यं च युक्तिसंयुक्तं धर्मपुत्रमभाषत । पैतृष्वस्रेय धर्मात्मञ्च्छृणु पथ्यं वचो मम

ແລ້ວລາວໄດ້ເວົ້າກັບທັມມະບຸດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນປະກອບດ້ວຍເຫດຜົນວ່າ “ໂອ ລູກຂອງນ້ອງສາວພໍ່ຂ້າ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃນທັມ! ຈົ່ງຟັງຄຳແນະນຳອັນເປັນປະໂຫຍດຂອງຂ້າ”

Verse 32

दुष्करो राजसूयोऽयं सर्वैरपि महीश्वरैः । अनेकशतपादातरथकुंजरवाजिमान्

“ພິທີຍັດຣາຊະສູຍະນີ້ ສຳເລັດໄດ້ຍາກ ແມ່ນແຕ່ບັນດາກະສັດໃນແຜ່ນດິນ; ຈຳເປັນຕ້ອງມີກຳລັງຫຼາຍ—ທະຫານຍ່າງຕີນຫຼາຍຮ້ອຍ, ລົດຮົບ, ຊ້າງ ແລະ ມ້າ”

Verse 33

महीपतिरिमं यज्ञं कर्तुमर्हति नेतरः । दिशो दश विजेतव्या प्रथमं वलिना त्वया

“ຜູ້ທີ່ສົມຄວນປະກອບພິທີຍັດນີ້ ມີແຕ່ຈອມກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ। ດັ່ງນັ້ນ ກ່ອນອື່ນໃຫ້ເຈົ້າໃຊ້ພະລັງຂອງຕົນ ພິຊິດທິດທັງສິບ”

Verse 34

पराजितेभ्यः शत्रुभ्यो गृहीत्वा करमुत्तमम् । तेन कांचनजातेन कर्तव्योऽयं क्रतूत्तमः

“ເມື່ອພິຊິດກະສັດສັດຕູແລ້ວ ຈົ່ງເອົາສ່ວນສ່ວຍອັນດີທີ່ສຸດຈາກພວກເຂົາ; ແລະດ້ວຍຄຳທີ່ໄດ້ມານັ້ນ ຄວນປະກອບກຣະຕຸ (ຍັດ) ອັນປະເສີດນີ້”

Verse 35

रोचये युक्तिविदहं न हि त्वां भीषयामि भोः । अतः क्रतुसमारंभात्पूर्वं दिग्विजयं कुरु

ໂອ ພະຣາຊາ! ຂ້າເປັນຜູ້ຮູ້ວິທີອັນຖືກ ຈຶ່ງເວົ້າເພື່ອຊັກຊວນ ບໍ່ໄດ້ຈະຂູ່ໃຫ້ຢ້ານ. ດັ່ງນັ້ນ ກ່ອນເລີ່ມຍັດຍາ ຈົ່ງເຮັດດິກວິໄຊ ພິຊິດທິດທັງປວງ.

Verse 36

ततो धर्मात्मजः श्रुत्वा कृष्णस्य वचनं हितम् । प्रशंसन्देवकीपुत्रमाजुहाव निजानुजान्

ແລ້ວ ທັມມາດມະຈະ (ຢຸທິສຖິຣ) ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນປະໂຫຍດຂອງພະກຣິດສະນະ ແລ້ວສັນລະເສີນພະບຸດຂອງເທວະກີ ແລະເອີ້ນນ້ອງຊາຍຂອງຕົນມາ.

Verse 37

आहूय चतुरो भ्रातॄन्धर्मजः प्राह हर्षयन् । अयि भीम महाबाहो बहुवीर्य धनंजय

ເມື່ອເອີ້ນພີ່ນ້ອງທັງສີ່ມາແລ້ວ ທັມມະຈະ (ຢຸທິສຖິຣ) ໄດ້ເວົ້າໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຊື່ນບານວ່າ: “ໂອ ບີມະ ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ! ໂອ ທະນັນຊະຍະ ຜູ້ມີວິລະພະລັງຫຼາຍ!”

Verse 38

यमौ च सुकुमागंगौ शत्रुसंहारदीक्षितौ । चिकीर्षामि महायज्ञं राजसूयमनुत्तमम्

ແລະພວກເຈົ້າຝາແຝດທັງສອງດ້ວຍ—ແມ່ນກາຍອ່ອນອ່ອນ ແຕ່ໄດ້ຮັບດິກສາເພື່ອທໍາລາຍສັດຕູ—ຂ້າປາຖະໜາຈະປະກອບມະຫາຍັດຍາ ຄື ຣາຊະສູຍະອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 39

स च सर्वान्रणे जित्वा कर्तव्यः पृथिवीपतीन् । अतो विजेतुं भूपालांश्चत्वरोऽपि ससैनिकाः

ແລະພາລະນັ້ນຈະສໍາເລັດໄດ້ ກໍ່ຕ້ອງຊະນະພະຣາຊາແຫ່ງແຜ່ນດິນທັງປວງໃນສະໜາມຮົບ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງສີ່ ຈົ່ງອອກໄປພ້ອມກອງທັບຂອງຕົນ ເພື່ອປະລາບບັນດາຜູ້ຄອງແຄວ້ນ.

Verse 40

दिशश्चतस्रो गच्छंतु भवंतो वीर्यवत्तराः । युष्माभिराहतैर्द्रव्यैः करिष्यामि महाक्रतुम्

ຈົ່ງໄປສູ່ທິດທັງສີ່ ໂອ້ວິລະຊົນຜູ້ມີພະລັງກ້າຫານຍິ່ງ. ດ້ວຍຊັບສິນທີ່ພວກເຈົ້ານຳກັບມາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກອບມະຫາກຣະຕຸ ຍັດຍະອັນໃຫຍ່.

Verse 41

इत्युक्ताः सादरं सर्वे वृकोदरमुखास्तदा । प्रसन्नवदना भूत्वा धर्मपुत्रानुजाः पुरात्

ເມື່ອຖືກກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ທຸກຄົນ—ມີວຶກໂກດຣ (ພີມະ) ເປັນຜູ້ນຳ—ກໍມີໃບໜ້າຜ່ອງໃສ. ນ້ອງໆຂອງທັມມະບຸດຣ ອອກເດີນທາງຈາກນະຄອນ.

Verse 42

राज्ञां जयाय सर्वासु निर्ययुर्दिक्षु पांडवाः । ते सर्वे नृपतीञ्जित्वा चतुर्दिक्षु स्थितान्बहून्

ເພື່ອຊະນະເຫນືອບັນດາກະສັດ ພວກປານດະວະໄດ້ຍົກອອກໄປທຸກທິດ. ພວກເຂົາໄດ້ປະຫານຊະນະນະຣະປະຕິຫຼາຍອົງ ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນສີ່ທິດ.

Verse 43

स्ववशे स्थापयित्वा तान्नृपतीन्पांडुनंदनाः । तैर्दत्तं बहुधा द्रव्यमसंख्यातमनुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ຈັດໃຫ້ກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຕົນແລ້ວ ບຸດແຫ່ງປານດຸໄດ້ຮັບຊັບສິນບັນນາການຫຼາຍປະເພດ ນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 44

आदाय स्वपुरं तूर्णमाययुः कृष्णसंश्रयाः । भीमः समाययौ तत्र महाबलपराक्रमः

ເມື່ອຖືຊັບສິນທີ່ຮວບຮວມໄດ້ ແລະອາໄສພຣະກຣິດສະນະເປັນທີ່ພຶ່ງ ພວກເຂົາກໍຮີບກັບສູ່ນະຄອນຂອງຕົນ. ທີ່ນັ້ນ ພີມະຜູ້ມີພະລັງມະຫາສານ ແລະກ້າຫານກໍມາຮອດເຊັ່ນກັນ.

Verse 45

शतभारसुवर्णानि समादाय पुरोत्तमम् । सहस्रं भारमादाय सुवर्णानां ततोऽर्जुनः

ເຂົານຳຄຳທອງ 100 ພາຣະ ໄປຍັງນະຄອນອັນປະເສີດ; ຕໍ່ມາ ອາຣຊຸນະກໍມາຮອດ ຖືຄຳທອງ 1,000 ພາຣະ.

Verse 46

शक्रप्रस्थं समायातो महाबलपराक्रमः । शतभारं सुवर्णानां प्रगृह्य नकुलस्तथा

ຜູ້ມີພະລັງແລະວິລະກຳອັນໃຫຍ່ ໄດ້ມາຮອດ ສັກຣະປຣັສຖະ; ແລະ ນະກຸລະກໍມາດ້ວຍ ຖືຄຳທອງ 100 ພາຣະ.

Verse 47

समागतो महातेजाः शक्रप्रस्थं पुरोत्तमम् । दत्तान्विभीषणेनाथ स्वर्णतालांश्चतुर्दश

ຜູ້ມີລັດສະຫມີໄດ້ມາຮອດ ສັກຣະປຣັສຖະ ນະຄອນອັນປະເສີດ ແລະນຳ “ຕົ້ນຕານຄຳ” ເປັນທຸງຊັຍ 14 ອັນ ທີ່ວິພີຊະນະມອບໃຫ້ມາດ້ວຍ.

Verse 48

दाक्षिणात्यमहीपानां गृहीत्वा धनसंचयम् । सहदेवोपि सहसा समा यातो निजां पुरीम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບເອົາຄັງຊັບທີ່ກະສັດແດນໃຕ້ສະສົມໄວ້ແລ້ວ ສະຫະເທວະກໍຮີບກັບໄປຍັງນະຄອນຂອງຕົນ.

Verse 49

लक्षकोटिसहस्राणि लक्षकोटिशतान्यपि । सुवर्णानि ददौ कृष्णो धर्मपुत्राय यादवः

ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນຍາດະວະ ໄດ້ປະທານຄຳທອງແກ່ ທັມມະບຸດຣະ ຢ່າງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້—ເປັນພັນໆ ຂອງ ລັກສະ-ໂກຕິ ແມ່ນກະທັ້ງເປັນຮ້ອຍໆ ຂອງ ລັກສະ-ໂກຕິ ດ້ວຍ.

Verse 50

स्वानुजैराहृतैरेवमसं ख्यातैर्महाधनैः । कृष्णदत्तैरसंख्यातैर्धनैरपि युधिष्ठिरः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຢຸທິສຖິຣະ ກໍມີມະຫາຊັບສິນຫາປະມານບໍ່ໄດ້—ທີ່ນ້ອງຊາຍນຳມາ ແລະຊັບສິນນັບບໍ່ຖ້ວນທີ່ພຣະກຣິດສະນະປະທານອີກດ້ວຍ।

Verse 51

कृष्णाश्रयोऽयजद्विप्रा राजसूयेन पांडवः । तस्मिन्यागे ददौ द्रव्यं ब्राह्मणेभ्यो यथेष्टतः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ! ປານດະວະຜູ້ອາໄສພຣະກຣິດສະນະ ໄດ້ປະກອບພິທີຣາຊະສູຍະຍັດ; ແລະໃນພິທີນັ້ນ ໄດ້ຖວາຍຊັບສິນແກ່ພຣາຫມັນຕາມປາຖະໜາ।

Verse 52

अन्नानि प्रददौ तत्र ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिरः । वस्त्राणि गाश्च भूमिं च भूषणानि ददौ तथा

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຢຸທິສຖິຣະ ໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ; ແລະຍັງຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ງົວ, ທີ່ດິນ, ແລະເຄື່ອງປະດັບອີກດ້ວຍ।

Verse 53

अर्थिनः परितुष्यंति यावता कांचनादिना । ततोपि द्विगुणं तेभ्यो दापयामास धर्मजः

ເທົ່າທີ່ຜູ້ຂໍຈະພໍໃຈດ້ວຍຄຳແລະສິ່ງອື່ນໆ ພຣະບຸດແຫ່ງທຳມະກໍໃຫ້ແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍເປັນສອງເທົ່າຍິ່ງກວ່ານັ້ນ

Verse 54

इयंति दत्तान्यर्थिभ्यो धनानि विविधान्यपि । इतीयत्तां परिच्छेत्तुं न शक्ता ब्रह्मकोटयः

ຊັບສົມບັດຫຼາຍຫຼາຍ ແລະຫຼາກຫຼາຍ ໄດ້ຖວາຍແກ່ຜູ້ຂໍ ຈົນແມ່ນກະທັ້ງພຣະພຣົມນັບໂກຕິກໍບໍ່ອາດກຳນົດຂອບເຂດທັງໝົດໄດ້

Verse 55

अर्थिभिर्दीयमानानि दृष्ट्वा तत्र धनानि वै । सर्वस्वमप्यहो राज्ञा दत्तमित्यब्रवीज्जनः

ເມື່ອເຫັນຊັບສົມບັດຖືກແຈກໃຫ້ແກ່ຜູ້ມາຂໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຄົນກໍອຸທານວ່າ “ໂອ້! ພະຣາຊາໄດ້ບໍລິຈາກແມ່ນແຕ່ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງມີ!”

Verse 57

स्वल्पं हि दत्तमर्थिभ्य इत्यवोचञ्जनास्तदा । इष्ट्वैवं राजसूयेन धर्मपुत्रः सहानुजः

ແລ້ວຜູ້ຄົນຍັງກ່າວວ່າ “ໃຫ້ແກ່ຜູ້ມາຂໍນັ້ນ ເພີງນ້ອຍເທົ່ານັ້ນ” ເມື່ອປະກອບພິທີຣາຊະສູຍະຍັດແລ້ວ ທຳມະບຸດ ຢຸທິສຖິຣະ ພ້ອມດ້ວຍນ້ອງຊາຍ…

Verse 58

बहुवित्तसमृद्धः सन्रेमे तत्र पुरोत्तमे । लक्ष्मीतीर्थस्य माहात्म्याद्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

ເມື່ອມີຊັບສົມບັດຫຼາຍຫຼວງ ທຳມະບຸດ ຢຸທິສຖິຣະ ກໍຊື່ນບານຢູ່ໃນນະຄອນອັນປະເສີດນັ້ນ—ເນື່ອງດ້ວຍມະຫິມາແຫ່ງລັກສະມີຕີຣຖະ

Verse 59

लेभे सर्वमिदं विप्रा अहो तीर्थस्य वैभवम् । इदं तीर्थं महापुण्यं महा दारिद्यनाशनम्

“ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ) ທັງຫຼາຍ! ທ່ານໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງນີ້—ໂອ້ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງຕີຣຖະ! ຕີຣຖະນີ້ເປັນມະຫາບຸນ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຍາກອັນໃຫຍ່”

Verse 60

धनधान्यप्रदं पुंसां महापातकनाशनम् । महानरकसंहर्तृ महादुःखनिवर्तकम्

ຕີຣຖະນີ້ປະທານຊັບສິນແລະເຂົ້າກິນໃຫ້ແກ່ມະນຸດ ທຳລາຍບາບໃຫຍ່; ກຳຈັດນະລົກອັນໃຫຍ່ ແລະລົບລ້າງຄວາມທຸກອັນຫນັກໜ່ວງ

Verse 61

मोक्षदं स्वर्गदं नित्यं महाऋण विमोचनम् । सुकलत्रप्रदं पुंसां सुपुत्रप्रदमेव च

ນີ້ປະທານໂມກະ ແລະ ສະຫວັນເປັນນິດ ພ້ອມທັງປົດປ່ອຍຈາກໜີ້ກຳອັນໃຫຍ່. ສຳລັບບຸລຸດ ຍ່ອມໃຫ້ຄູ່ຄອງມີສິນ ແລະ ບຸດຜູ້ດີເລີດດ້ວຍ.

Verse 62

एतत्तीर्थसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । एतद्वः कथितं विप्रा लक्ष्मीतीर्थस्य वैभवम्

ບໍ່ມີຕີຣຖະໃດເທົ່າທຽມຕີຣຖະນີ້ ບໍ່ເຄີຍມີມາແຕ່ກ່ອນ ແລະ ຈະບໍ່ມີໃນອະນາຄົດ. ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງລັກສະມີຕີຣຖະ ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ພວກທ່ານແລ້ວ.

Verse 63

दुःस्वप्ननाशनं पुण्यं सर्वाभीष्टप्रसाधकम् । यः पठेदिममध्यायं शृणुते वा सभक्तिकम्

ເລື່ອງລາວນີ້ເປັນບຸນ ທຳລາຍຝັນຮ້າຍ ແລະ ສຳເລັດຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ. ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ ຫຼື ຟັງດ້ວຍຄວາມພັກດີ—

Verse 64

धनधान्यसमृद्धः स्यात्स नरो नास्ति संशयः । भुक्त्वेह सकलान्भोगान्देहांते मुक्तिमाप्नुयात्

ຜູ້ນັ້ນຈະຮັ່ງມີດ້ວຍຊັບສິນ ແລະ ເຂົ້າຂອງອຸດົມ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກທັງປວງໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ໃນວາລະສິ້ນກາຍຈະບັນລຸໂມກະ.