Adhyaya 17

Verse 1

श्रीसूत उवाच । पुनरित्याह कक्षीवान्पितरं तं मुनीश्वराः । यथोदंकेन गुरुणा प्रेषितोऽहमिहा धुना

ສີສູຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ກັກຊີວານໄດ້ກ່າວກັບພໍ່ອີກຄັ້ງວ່າ “ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີທັງຫຼາຍ ດັ່ງທີ່ອາຈານອຸດັງກະໄດ້ສົ່ງຂ້າມາທີ່ນີ້ໃນບັດນີ້…”

Verse 2

समागतोस्मि तीर्थेऽस्मिन्नागस्त्ये मुनिसत्तम । स्वनयस्य सुतोद्वाहसिद्ध्यर्थं गुरुचोदितः

“ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ຂ້າໄດ້ມາຮອດທີ່ທີຣຖະອັນສັກສິດຂອງອະກັດສະຕະນີ້ ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງອາຈານ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດອຸບາຍໃນການຈັດງານອະພິເສກຂອງບຸດແຫ່ງສະວານະຍະ”

Verse 3

उपायं तन्निगदितमत्र कुर्व न्न्यवर्तिषम् । वर्षत्रयावसाने मामुद्वाहोपायसंयुतम्

“ອຸບາຍທີ່ໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ຢູ່ນີ້ ຂ້າໄດ້ປະຕິບັດແລະຢູ່ຢ່າງມຸ່ງໝັ້ນ. ເມື່ອຄົບສາມປີ ຂ້າກໍໄດ້ພ້ອມດ້ວຍວິທີການສຳລັບພິທີແຕ່ງງານນັ້ນ”

Verse 4

स्वनयोत्रैव तिष्ठन्तमाससाद यदृच्छया । स च मामेत्य कन्यां ते दास्यामीति वचोऽब्रवीत्

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າພັກຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ສະວານະຍະກໍບັງເອີນມາພົບຂ້າພະເຈົ້າ। ເຂົາເຂົ້າມາໃກ້ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບກຸມາຣີໃຫ້ທ່ານເພື່ອການອະພິເສກ”

Verse 5

ततोस्मदनुरोधेन त्वामाह्वयदयं नृपः । इतीरयित्वा पितरं कक्षीवान्विरराम सः

ຕໍ່ມາ ຕາມຄໍາວິນວອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກະສັດນີ້ໄດ້ເຊີນເຈົ້າມາ। ເມື່ອເວົ້າແກ່ບິດາແລ້ວ ກັກສີວານກໍນິ່ງເງົາ

Verse 6

सुदर्शनोऽथ विप्रेंद्रः पुरोधाः स्वन यस्य सः । प्रययौ राजसविधं स्वनयाय निवेदितुम्

ແລ້ວ ສຸດັດສະນະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ ແລະເປັນປຸໂຣຫິດຫຼວງຂອງສະວານະຍະ ໄດ້ໄປຍັງພຣະຣາຊສໍານັກເພື່ອແຈ້ງແກ່ສະວານະຍະ

Verse 7

राजानं तं समासाद्य स्वनयं स सुदर्शनः । प्राप्तं निवेदयामास तं दीर्घतमसं मुनिम्

ເມື່ອເຖິງພຣະຣາຊາສະວານະຍະແລ້ວ ສຸດັດສະນະໄດ້ທູນວ່າ ມຸນີທີຣຄະຕະມະສ ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ

Verse 9

अगस्त्यतीर्थतीरे तं सपुत्रमृषि सत्तमम् । ददर्श राजा स्वनयो ब्रह्माणमिव देवराट्

ທີ່ຝັ່ງອະກັສຕະຍະ-ຕີຣຖະ ພຣະຣາຊາສະວານະຍະໄດ້ເຫັນ຤ິສີຜູ້ປະເສີດນັ້ນພ້ອມບຸດ—ດຸຈທ້າວອິນທຣາ ຈອມເທວະ ໄດ້ເຫັນພຣະພຣົມ

Verse 10

ववंदे दीर्घतमसश्चरणौ लोकमंगलौ । उत्थाप्य नृपतिं विप्रास्तदा दीर्घतमा मुनिः

ແລ້ວພວກພຣາຫມັນໄດ້ຊ່ວຍພະຣາຊາໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະ ມຸນີ ດີຣຄະຕະມະ ໄດ້ກາບນົບຕໍ່ພຣະບາດອັນເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ນຳສຸກສະຫວັດແກ່ໂລກທັງປວງ।

Verse 11

आशिषं प्रयुयोजाथ स्वनयाय नृपाय सः । अत्रांतरे समायात उदंकोऽपि महानृषिः

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ປະທານພອນແກ່ລູກຊາຍຂອງຕົນ ຄືພະຣາຊາ। ໃນຂະນະນັ້ນ ມະຫາຣິສິ ອຸດັງກະ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 12

रामसेतौ धनुष्कोटौ स्नातुं शिष्यगणैर्वृतः । लक्षसंख्यो मुनिगणस्तेन साकं मुनीश्वरः

ທີ່ຣາມເສຕຸ ທີ່ທະນຸສໂກຕິ ມຸນີອີສະວະຣະໄດ້ມາອາບນ້ຳຊຳລະບາບ ໂດຍມີຫມູ່ສິດປົກລ້ອມ ແລະມີຫມູ່ມຸນີນັບເປັນລັກໆມາພ້ອມກັນ।

Verse 13

उदंकोऽगस्त्यतीर्थेस्मिन्स्नातुं संप्राप्तवान्मुनिः । उदंकमागतं दृष्ट्वा कक्षीवान्प्रणनाम तम्

ມຸນີ ອຸດັງກະ ໄດ້ມາຮອດອະຄັດສະຕະຍະ-ຕີຣຖະນີ້ ເພື່ອອາບນ້ຳຊຳລະບາບ। ເມື່ອກັກຊີວານເຫັນອຸດັງກະມາ ກໍໄດ້ກາບນົບທ່ານ।

Verse 14

अकरोदाशिषं विप्रः शिष्यायाथ गुरुस्तदा । अथ दीर्घतमा विप्रस्तमुदंकं महामुनिम्

ແລ້ວຄຸຣຸຜູ້ເປັນພຣາຫມັນໄດ້ປະທານພອນແກ່ສິດ। ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣາຫມັນ ດີຣຄະຕະມາ ໄດ້ເອີ້ນເວົ້າກັບມະຫາມຸນີ ອຸດັງກະ।

Verse 15

कुशलं परिपप्रच्छ सोऽपि तं मुनि पुंगमम् । उभौ तौ मुनिशार्दूलौ सर्वलोकेषु विश्रुतौ

ລາວໄດ້ຖາມສຸກສະບາຍຂອງມຸນີຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ; ມຸນີທັງສອງດຸດດັ່ງເສືອ ໂດງດັງໃນໄຕໂລກ

Verse 16

कथयामासतुस्तत्र कथाः पापप्रणाशिनीः । अथ राजाप्युदंकं तं प्रणनाम मुनीश्व रम्

ທີ່ນັ້ນພວກທ່ານໄດ້ເລົ່າຄຳເລື່ອງອັນທຳລາຍບາບ; ແລ້ວພະຣາຊາກໍໄດ້ກາບນົບຕໍ່ອຸດັງກະ ມຸນີອິດສະວະຣະ

Verse 17

उदंकोप्याशिषं तस्मै प्रायुंक्त स्वनयाय वै । राजाथ स्वनयः प्रीतस्तत्र वाक्यमभाषत

ອຸດັງກະກໍໄດ້ປະທານພອນແກ່ເຂົາ ແລະແກ່ລູກຊາຍຂອງເຂົາດ້ວຍ; ແລ້ວລູກຊາຍພະຣາຊາຜູ້ປິຕິໄດ້ກ່າວຄຳ

Verse 18

मुनिं तं दीर्घतमसं विवाहः क्रिय तामिति । तथास्त्वित्यवदत्सोऽपि तदा दीर्घतमा मुनिः

ເຂົາກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ຈັດພິທີແຕ່ງງານກັບມຸນີ ດີຣຄະຕະມັສ ນັ້ນ”; ແລ້ວມຸນີ ດີຣຄະຕະມາ ກໍຕອບວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ”

Verse 19

श्व एव क्रियतां राजन्सुमुहूर्ते महामते । अत्रैव पाणिग्रहणं क्रियतां गन्धमा दने

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ຈັດພິທີພູ່ມື້ນີ້ເລີຍໃນມຸຫູຣຕະອັນມົງຄຸນຍິ່ງ. ທີ່ນີ້ແຫຼະ ທີ່ກັນທະມາດະນະ ຈົ່ງເຮັດພິທີປານິຄຣະຫະນະ (ຈັບມືແຕ່ງງານ)

Verse 20

तस्मादिहानय क्षिप्रं कन्यामंतःपुरं तथा । इत्युक्तः स्वनयो राजा गत्वा स्वपटमण्डपम्

“ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນຳນາງກຸມາຣີຈາກພະລາຊວັງຊັ້ນໃນມາທີ່ນີ້ໂດຍໄວ.” ເມື່ອຮັບພຣະບັນຊາແລ້ວ ພະຣາຊາສວນະຍະ ໄປຍັງມະນະດົບຫຼວງຂອງພຣະອົງ।

Verse 21

आहूय शतसंख्याकान्वृद्धान्वर्ष वरांस्तदा । आनेतुं प्रेषयामास कन्यामंतःपुरं तथा

ຕໍ່ມາ ພະອົງໄດ້ເອີ້ນບັນດາຜູ້ເຖົ້າຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ແລະຜູ້ສູງສົ່ງຈຳນວນຮ້ອຍຄົນ ແລ້ວສົ່ງໄປນຳນາງກຸມາຣີຈາກພະລາຊວັງຊັ້ນໃນ।

Verse 22

ते वर्षवरमुख्यास्तु स्वनयेन प्रचोदिताः । मनोजवान्समारुह्य वाजिनो मधुरां ययुः

ບັນດາຜູ້ເຖົ້າຜູ້ເປັນຫົວໜ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອຖືກພະຣາຊາສວນະຍະເຮັ່ງເຮົາ ກໍຂຶ້ນຂີ່ມ້າທີ່ໄວດຸຈິດ ແລ້ວມຸ່ງໄປຫາມະທຸຣາ।

Verse 23

गत्वा चांतःपुरं तूर्णं वृत्तं सर्वं निवेद्यच । कन्ययांतःपुरेणापि सहिताः पुनराययुः

ເມື່ອໄປຮອດພະລາຊວັງຊັ້ນໃນໂດຍໄວ ແລະທູນລາຍງານເຫດການທັງໝົດແລ້ວ ພວກເຂົາກໍກັບຄືນມາອີກຄັ້ງ ພ້ອມນາງກຸມາຣີ ແລະນາງຂ້າຫຼວງຈາກຝ່າຍໃນ।

Verse 24

ततः परस्मिन्दिवसे शुभे दीर्घतमा ऋषिः । गोदानादीनि पुत्रस्य विधिवन्निरवर्तयत्

ຕໍ່ມາ ໃນວັນຖັດໄປອັນເປັນມົງຄຸນ ລຶສີທີຣຄະຕະມາ ໄດ້ປະກອບພິທີຕາມພິທີກຳມະວິທີໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງຕົນ ໂດຍເລີ່ມຈາກພິທີໂກທານ (ຖວາຍໂຄ) ແລະອື່ນໆ।

Verse 25

निर्वृत्तेष्वथ कक्षीवान्गोदानादिषु कर्मसु । उद्वोढुं राजतनयां पित्रा च गुरुणा सह

ເມື່ອພິທີກຳອັນເລີ່ມດ້ວຍການຖວາຍງົວ ແລະກິດທຳທັງຫຼາຍສຳເລັດແລ້ວ ກັກຊີວານພ້ອມບິດາແລະອາຈານ ອອກເດີນທາງໄປອະພິເສກກັບພຣະທິດາກະສັດ

Verse 26

चतुर्दंतं महाकायं गजं सर्वांगपांडुरम् । आरुह्य हर्षसंयुक्तो द्वितीय इव देवराट्

ລາວຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງໃຫຍ່ມີງາສີ່ ຂາວຜ່ອງທົ່ວທັງກາຍ ແລ້ວເດີນໜ້າດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ດັ່ງເປັນເທວະຣາດອົງທີສອງ

Verse 27

मनोरमायाः कन्यायाः पूरयंश्च मनोरथम् । ब्राह्मणैर्बहुसाहस्रैः सहितः स्वस्तिवाचकैः

ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກຂອງນາງສາວຜູ້ງາມສຳເລັດ ລາວໄດ້ເດີນທາງຕໍ່ ມີພຣາຫມັນນັບພັນຕິດຕາມ ຜູ້ຂັບຂານຄຳອວຍພອນສະວັດດີ

Verse 28

तोरणालंकृतद्वारं राजर्षे पटमण्डपम् । कृतमंगलकृत्योऽसौ कक्षीवान्मुदितो ययौ

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີມົງຄຸນເບື້ອງຕົ້ນສຳເລັດແລ້ວ ກັກຊີວານຜູ້ຊື່ນບານ ໄດ້ໄປຫາມະນົບຂອງຣາຊະຣິສີ ທີ່ປະຕູປະດັບດ້ວຍໂຕຣະນະ

Verse 29

ततः स्वनयकन्या सा कृतमंगलभूषणा । चतुर्दंतमहाकायश्वेतदंतावलस्थितम्

ຕໍ່ມາ ພຣະທິດາຂອງສະວະນະຍະ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງມົງຄຸນ ຖືກເຊີນໃຫ້ນັ່ງເທິງຊ້າງໃຫຍ່ມີງາສີ່ ງາຂາວສະຫວ່າງວາບວາບ

Verse 30

कक्षीवंतं समायांतं दृष्ट्वा स्वोद्वाहनोत्सुकम् । प्रतिज्ञा मत्कृते दानीं निर्वृत्तेति मुदं ययौ

ເມື່ອກະສັດເຫັນກັກຊີວານມາຮອດ ຜູ້ກະຕືລືລົ້ນຕໍ່ພິທີແຕ່ງງານຂອງຕົນ ກໍປິຕິຍິນດີ ແລະຄິດວ່າ “ຄໍາປະຕິຍານທີ່ເຮັດເພື່ອເຮົາ ບັດນີ້ສໍາເລັດແລ້ວ”

Verse 31

कक्षीवान्दीर्घतमसा तथोदंकेन संयुतः । पटाकारबहिर्द्वारं क्रमाद्राज्ञः समाययौ

ກັກຊີວານ ມີພຣະລິສີ ດີຣຄະຕະມະສ ແລະ ອຸດັງກະ ຮ່ວມທາງ ກໍຄ່ອຍໆ ມາຮອດປະຕູນອກຂອງກະສັດ ທີ່ປະດັບດ້ວຍທຸງຜືນງາມ

Verse 32

स्वनयस्तु ततो दृष्ट्वा कक्षीवंतं समागतम् । प्रत्युज्जगाम सहितः सुदर्शनपुरोधसा

ຕໍ່ມາ ສະວະນະຍະ ເຫັນກັກຊີວານມາຮອດ ກໍອອກໄປຕ້ອນຮັບ ພ້ອມກັບ ສຸດັຣຊະນະ ປຸໂຣຫິດຫຼວງ

Verse 33

कक्षीवतो वरस्याथ कन्यकापरिचारिकाः । राजतैः स्वर्णपात्रैश्च चक्रु र्नीराजनाविधिम्

ແລ້ວ ສາວໃຊ້ຂອງເຈົ້າສາວ ໄດ້ປະກອບພິທີນີຣາຈະນະ (ອາຣະຕີ) ອັນເປັນມົງຄຸນ ແດ່ເຈົ້າບ່າວ ກັກຊີວານ ໂດຍໃຊ້ພາຊະນະເງິນ ແລະ ຄໍາ

Verse 34

स्वनयेन समाहूतो ब्राह्मणैः परिवारितः । प्रविवेशाथ लक्ष्मीवान्कक्षीवान्राजमंदिरम्

ເມື່ອສະວະນະຍະເຊີນເອີ້ນ ແລະມີພຣາຫມັນຫ້ອມລ້ອມ ກັກຊີວານຜູ້ເປັນສິຣິມົງຄຸນ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ພະລາຊະວັງ

Verse 35

ततो वरेण सहितं तं दीर्घतमसं मुनिम् । सोदंकमनयद्राजा स्वगृहं विनयान्वितः

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາຜູ້ມີຄວາມນອບນ້ອມ ໄດ້ນຳພຣະມຸນີ ດີຣຄະຕະມະສ ພ້ອມດ້ວຍເຈົ້າບ່າວ ແລະ ອຸດັງກະ ເຂົ້າສູ່ພະຕຳໜັກຂອງພະອົງ

Verse 36

उदंकदीर्घतमसोरर्घ्यं च प्रददौ नृपः । अलंकृते प्रपामध्ये वस्त्रचामरतोरणैः

ໃນກາງມະນະດົບທີ່ປະດັບງາມດ້ວຍຜ້າ ພັດຈາມະຣະ ແລະພວງຕົກແຕ່ງ ພະຣາຊາໄດ້ຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳຕ້ອນຮັບດ້ວຍກຽດ) ແກ່ ອຸດັງກະ ແລະ ດີຣຄະຕະມະສ

Verse 37

वरो दीर्घतमाश्चान्ये सोदंका मुनयस्तदा । न्यषीदन्स्वनयश्चापि सामात्यः सपुरोहितः

ຕໍ່ມາ ເຈົ້າບ່າວ ດີຣຄະຕະມະສ ແລະພຣະມຸນີອື່ນໆ ພ້ອມອຸດັງກະ ໄດ້ນັ່ງລົງຕາມອາສນ; ສະວະນະຍະກໍນັ່ງພ້ອມດ້ວຍອຳມາດ ແລະປຸໂຣຫິດ

Verse 38

ततो दुहितरं कन्यां सुकेशीं तां मनो रमाम् । भूषणालंकृतां गात्रे दिव्यवस्त्रधरां शुभाम्

ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ນຳທິດາຂອງຕົນອອກມາ—ນາງພຣະກຸມາຣີຜົມງາມ ຊວນໃຫ້ໃຈຊື່ນບານເມື່ອເຫັນ—ເປັນມົງຄຸນ ປະດັບເຄື່ອງອາພອນຕາມອະວະຍະ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າອັນວິຈິດດຸດທິບ

Verse 39

बिंबोष्ठीं चारुसर्वांगीं पीनोन्नतपयोधराम् । प्रपायामध्यमनयन्महाजनसमाकुलम्

ດ້ວຍຮິມຝີປາກດຸດຜົນບິມບະ ແລະຮູບກາຍງາມອ່ອນຊ້ອຍ ມີອົກເຕັມແລະຍົກສູງ ລາວໄດ້ນຳນາງເຂົ້າໄປກາງມະນະດົບທີ່ແອດແນ້ນດ້ວຍມະຫາຊົນ

Verse 40

ततो वरस्य कंठे सा मालां चंपकनिर्मिताम् । निवेशयामास शुभा जनमध्ये मनोरमा

ຕໍ່ມາ ທ່າມກາງຝູງຊົນທີ່ຊຸມນຸມ ນາງສາວຜູ້ເປັນມົງຄຸນແລະງາມນັ້ນ ໄດ້ຄ້ອງພວງມາລາດອກຈຳປາໃຫ້ແກ່ຄໍຂອງເຈົ້າບ່າວ។

Verse 41

उदंकस्तत आगत्य प्रतिष्ठाप्यानलं स्थले । कृत्वाग्निमुखपर्यंतं लाजाहोमादिकं तथा

ຕໍ່ມາ ອຸດັງກະໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ສ້າງຕັ້ງໄຟສັກສິດໃນບ່ອນອັນຄວນ ແລະປະກອບພິທີຈົນເຖິງອັກນິມຸຂ ຮວມທັງລາຊາໂຫມະ ແລະກິດອື່ນໆຕາມພິທີ।

Verse 42

पाणिमग्राहयत्तस्याः कन्यायाश्च वरेण तु । उदंकः सर्वकर्माणि कारयामास तत्र वै

ອຸດັງກະໄດ້ໃຫ້ເຈົ້າບ່າວຈັບມືນາງສາວ (ປານິຄຣະຫະນະ) ແລະໃນທີ່ນັ້ນທ່ານໄດ້ໃຫ້ປະກອບພິທີທີ່ເຫຼືອທັງໝົດໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄຳພີ।

Verse 43

वरवध्वोस्तदा विप्राः प्रायुंजत तदाशिषः । ततः स राजा स्वनयो वरं दीर्घतमोमुनिम्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວຄຳອວຍພອນແກ່ເຈົ້າບ່າວແລະເຈົ້າສາວ। ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາໄດ້ຖວາຍກຽດແກ່ລູກເຂີຍຂອງພຣະອົງ ແລະແກ່ມຸນີ ທີຣຄະຕະມະ ດ້ວຍ।

Verse 44

उदंकं वरपक्षीयान्स्वपक्षीयांस्तथाद्विजाः । त्रिलक्षं ब्राह्मणानन्नैर्भोजयामास षड्रसैः

ພະອົງໄດ້ຖວາຍກຽດແກ່ອຸດັງກະ ແລະໄດ້ລ້ຽງດູທະວິຊະທັງຝ່າຍເຈົ້າບ່າວແລະຝ່າຍພຣະອົງເອງ—ພຣາຫມັນສາມແສນຄົນ—ດ້ວຍອາຫານຄົບຫົກລົດ।

Verse 45

ततः संभावयामास तांबूलाद्यैरनेकधा । अथामंत्र्य मुनिश्रेष्ठमुदंकः स्वाश्रमं ययौ

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຖວາຍການນັບຖືບູຊາພວກເຂົາດ້ວຍຕຳບູນ (ໝາກພູ) ແລະອຸປະຈາລະຫຼາຍປະການ। ແລ້ວເມື່ອກ່າວລາມຸນີຜູ້ປະເສີດ ອຸດັງກະກໍໄປສູ່ອາສຣົມຂອງຕົນ।

Verse 46

अन्ये च ब्राह्मणाः सर्वे स्वदेशान्प्रययुस्तदा । एवं विवाहे निर्वृत्ते कक्षीवद्राजकन्ययोः

ແລະໃນເວລານັ້ນ ພຣາຫມັນອື່ນໆທັງໝົດກໍກັບໄປຍັງປະເທດຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພິທີວິວາຫະຂອງກັກຊີວັດ ແລະພຣະທິດາກະສັດ ສຳເລັດຕາມພິທີແລ້ວ,

Verse 47

प्रविश्यागस्त्यतीर्थं स तिरोधत्त गजोत्तमः । ततो दीर्घतमा विप्राः पुत्रेण स्नुषया सह

ເມື່ອເຂົ້າໄປຍັງອະກັດສະຍະຕີຣຖະ ຊ້າງຜູ້ປະເສີດນັ້ນກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຈາກນັ້ນ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ທີຣຄະຕະມະ ພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍ ແລະລູກສະໃພ້—

Verse 48

अगस्त्यस्य महातीर्थे स्नानं कृत्वेष्टदायिनि । श्लाघमानश्च तत्तीर्थं सर्वलोकेषु विश्रुतम्

ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະໃນມະຫາຕີຣຖະຂອງອະກັດສະຍະ ອັນໃຫ້ຜົນຕາມປາຖະນາແລ້ວ ທ່ານກໍສັນລະເສີນຕີຣຖະນັ້ນ ອັນໂດງດັງໃນທຸກໂລກ

Verse 49

प्रयातुं स्वा श्रमं पुण्यं वेदारण्यं मनो दधे । राजानं च तमागंतुमापृच्छन्मुनिसत्तमः

ທ່ານໄດ້ຕັ້ງໃຈໃນດວງຈິດວ່າຈະເດີນທາງໄປຍັງອາສຣົມອັນບຸນຂອງຕົນ ຄື ເວດາຣັນຍະ. ແລະມຸນີຜູ້ປະເສີດກໍຂໍເຊີນພຣະຣາຊາໃຫ້ເສດັດມາທີ່ນັ້ນດ້ວຍ

Verse 50

स्वनयोऽपि तदा राजा स्वदुहित्रे मुदान्वितः । ददौ शतसहस्राणि स्वर्णानि स्त्रीधनं तदा

ໃນເວລານັ້ນ ພະຣາຊາກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະປະທານແກ່ພະທິດາເປັນສະຕຣີທະນະ ຄືທອງຄຳໜຶ່ງແສນເຫຼຽນ ເປັນສິນສອດຂອງນາງ

Verse 51

गवां सहस्रं प्रददौ दासीनां च सहस्रकम् । ग्रामं पंचशतं चापि ददौ दुहितृवत्सलः

ພະຣາຊາຜູ້ຮັກພະທິດາຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ປະທານງົວໜຶ່ງພັນໂຕ ນາງຮັບໃຊ້ໜຶ່ງພັນຄົນ ແລະຍັງປະທານບ້ານອີກຫ້າຮ້ອຍແຫ່ງ

Verse 52

दिव्यवस्त्रा युतं चापि शतं भूषणपेटिकाः । हारमालासहस्रं च ददौ दुहितृसौहृदात्

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຮັກຕໍ່ພະທິດາ ພະອົງຍັງປະທານເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທິບໜຶ່ງຮ້ອຍຊຸດ ຫີບເຄື່ອງປະດັບ ແລະສາຍຄໍກັບມາລາໜຶ່ງພັນ

Verse 53

एतत्सर्वं समादाय स पुत्रः सस्नुषो मुनिः । राज्ञा च समनुज्ञातः प्रययौ वेदकाननम्

ເມື່ອຮັບເອົາທານທັງໝົດນີ້ແລ້ວ ພະລະສີນັ້ນພ້ອມດ້ວຍບຸດ ແລະລູກສະໄພ ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພະຣາຊາ ແລ້ວເດີນທາງໄປສູ່ປ່າຊື່ ເວດະການະນະ

Verse 54

वेदारण्यं समासाद्य तदा दीर्घतमा मुनिः । उवास ससुखं विप्राः पुत्रेण स्नुषया सह

ເມື່ອເຖິງປ່າແຫ່ງເວດາ ແລ້ວ ໂອ ພວກພຣາຫມະນ ພະລະສີ ດີຣຄະຕະມະ ໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມຜາສຸກ ພ້ອມດ້ວຍບຸດ ແລະລູກສະໄພ

Verse 55

सेवन्वेदाटवीनाथं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् । न्यवसत्तु चिरं कालं कक्षीवानपि भार्यया

ເມື່ອຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຖແຫ່ງປ່າເວດ—ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ໂມກສະ—ກັກສີວານກໍພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນດົນນານພ້ອມພັນລະຍາ।

Verse 56

स्वनयोपि स राजर्षिः स्नात्वा कुंभजनिर्मिते । तत्र तीर्थे महापुण्ये सहितः सर्वसैनिकैः

ຣາຊະຣິສີນັ້ນດ້ວຍ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳຢູ່ທີຣະຖະອັນມີບຸນຍິ່ງ ທີ່ກຸມພະຊະ (ອະກັສຕະຍະ) ສ້າງໄວ້ ກໍພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມກອງທັບທັງປວງ।

Verse 57

अतःपुरं समादाय मुदितः स्वपुरं ययौ । अगस्त्यतीर्थमाहात्म्यादेवं कक्षीवतो मुनेः । अनन्यसुलभो विप्रा विवाहः समजायत

ຕໍ່ມາ ລາວນຳອັນຕະປຸຣະ (ເຮືອນໃນແລະຄອບຄົວ) ໄປດ້ວຍ ແລະກັບເມືອງຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍມະຫິມາແຫ່ງອະກັສຕະຍະ-ທີຣະຖະ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ການແຕ່ງງານຂອງມຸນີກັກສີວານ ທີ່ປົກກະຕິຍາກຈະໄດ້ ກໍສຳເລັດຂຶ້ນ।

Verse 58

श्रीसूत उवाच । इतिहासस्त्वयं पुण्यो वेदसिद्धो मुनीश्वराः

ສຣີສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ເປັນໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ, ອິຕິຫາສະນີ້ເປັນບຸນອັນບໍລິສຸດ ແລະຖືກຢືນຢັນໂດຍອຳນາດແຫ່ງເວດ”

Verse 59

धन्यो यशस्य आयुष्यः कीर्तिसौभाग्य वर्द्धनः । श्रोतव्यः पठितव्योऽयं सर्वथा मानवैर्द्विजाः

ນີ້ເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ຊື່ສຽງ ເພີ່ມອາຍຸ ແລະເພີ່ມພູນກຽດຕິກັບໂຊກດີ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ, ມະນຸດຄວນຟັງ ແລະສວດອ່ານມັນເປັນນິດ।

Verse 60

पठतां शृण्वतां चेममितिहासं पुरातनम् । नेहामुत्रापि वा क्लेशो दारिद्यं चापि नो भवेत्

ຜູ້ໃດສວດອ່ານ ແລະຜູ້ໃດຟັງ ອິຕິຫາສະອັນສັກສິດເກົ່າແກ່ນີ້ ຈະບໍ່ມີຄວາມທຸກຍາກຫຼືຄວາມລຳບາກ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ; ຄວາມຈົນກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນ។