Adhyaya 16

Verse 1

सूत उवाच । कुंडे हनुमतः स्नात्वा स्वयं रुद्रेण सेविते । अगस्तितीर्थं विप्रेंद्रास्ततो गच्छेत्समाहितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳໃນກຸນດຂອງພຣະຫນຸມານ ອັນທີ່ແມ່ນແຕ່ພຣະຣຸທຣະເອງຍັງໄດ້ສັກກາລະ ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງໄປຕໍ່ດ້ວຍໃຈສະຫງົບສູ່ ອະຄັສຕິ-ຕີຣຖະ

Verse 2

एतद्विनिर्मितं तीर्थं साक्षाद्वै कुम्भयोनिना । प्रवर्तमाने कलहे पुरा वै मेरुविंध्ययोः

ຕີຣຖະນີ້ ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍກົງໂດຍ ກຸມພະໂຍນິ (ອະຄັສຕະຍະ) ໃນການກ່ອນ ເມື່ອເກີດການຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງ ເມຣຸ ແລະ ວິນທະຍະ

Verse 3

निरुद्धभुवनाभोगो ववृधे विंध्यपर्वतः । तदा प्राणिषु सर्वेषु निरुच्छ्वासेषु देवताः

ພູວິນທະຍະເຕີບໃຫຍ່ຈົນກີດຂວາງຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ຂອງໂລກທັງຫຼາຍ; ເມື່ອນັ້ນສັດທັງປວງຮາວກັບຂາດລົມຫາຍໃຈ ແລະເທວະທັງຫຼາຍກໍເກີດຄວາມຫວັ່ນໄຫວ

Verse 4

कैलासं पर्वतं गत्वा शंभवे तद्व्यजिज्ञपन् । तदा स पार्वतीपाणिग्रहणोत्सुककौतुकी

ພວກເຂົາໄດ້ໄປຍັງພູໄກລາສ ແລະກໍໄດ້ກາບທູນເລື່ອງນັ້ນແດ່ພຣະສັມພູ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະກໍກຳລັງປິຕິຍິນດີ ແລະຮີບຮ້ອນຈັດຕຽມພິທີມົງຄຸນ ເພື່ອຮັບພຣະຫັດຂອງພຣະປາຣະວະຕີເປັນຄູ່ຄອງ.

Verse 5

प्रेषयित्वा वसिष्ठादीन्पार्वतीं याचितुं मुनीन् । कुंभज त्वं निगृह्णीष्व विंध्याद्रिमिति सोऽन्वशात्

ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງບັນດາມຸນີເຊັ່ນ ວະສິດຖະ ໄປຂໍພຣະຫັດພຣະປາຣະວະຕີ ແລ້ວຈຶ່ງມີພຣະບັນຊາວ່າ “ໂອ ກຸມພະຊະ (ອະກັດສະຕະຍະ) ເຈົ້າຈົ່ງຢັບຢັ້ງພູວິນທະຍະໄວ້”

Verse 6

ततः स कुम्भजः प्राह भगवंतं पिनाकिनम् । उद्वाहवेषं ते देव न द्रक्ष्येहं कथं विभो

ແລ້ວກຸມພະຊະ (ອະກັດສະຕະຍະ) ໄດ້ກາບທູນພຣະພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ວ່າ “ຂ້າແຕ່ພຣະເທວະ ຂ້າແຕ່ພຣະວິພູ! ຖ້າຂ້າພະອົງຈາກໄປ ຈະໄດ້ເຫັນສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພິທີອະພິເສກຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 7

इति विज्ञापितः शंभुः पुनः कुंभजमब्रवीत् । कुंभजोद्वाहवेषं ते पार्वत्या सहितो ह्यहम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບການກາບທູນແລ້ວ ພຣະສັມພູຈຶ່ງຕອບກຸມພະຊະອີກວ່າ “ໂອ ກຸມພະຊະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະປາຣະວະຕີ ເຮົາຈະສະແດງສະຫງ່າລາສີແຫ່ງອະພິເສກຂອງເຮົາໃຫ້ເຈົ້າເຫັນແນ່ນອນ”

Verse 8

वेदारण्ये महापुण्ये दर्शयिष्याम्यसंशयः । तद्गच्छ शीघ्रं विंध्याद्रिं निग्रहीतुं मुनीश्वर

“ໃນເວທາຣັນຍະອັນມີບຸນຍິ່ງ ເຮົາຈະສະແດງຮູບນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າເຫັນໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ ຈົ່ງໄປໂດຍໄວ ເພື່ອຢັບຢັ້ງພູວິນທະຍະ”

Verse 9

एवमुक्तस्ततोगस्त्यो विन्ध्याद्रिं स निगृह्य च । पादाक्रमणमात्रेण समीकुर्वन्महीतलम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະລິສີອະກັດສະຕະຍະໄດ້ຂົ່ມຂັງພູວິນທະຍະ ແລະດ້ວຍແຕ່ຂະໜາດກ້າວຕີນ ກໍເຮັດໃຫ້ພື້ນດິນຂຸລຂະລະກາຍເປັນຮາບພຽງ।

Verse 10

चरित्वा दक्षि णान्देशान्गन्धमादनमन्वगात् । स विदित्वा महर्षिस्तु गन्धमादनवैभवम्

ເມື່ອໄດ້ເດີນທາງຜ່ານດິນແດນທາງໃຕ້ແລ້ວ ມະຫາລິສີນັ້ນໄດ້ໄປຕໍ່ຫາຄັນທະມາດະນະ; ແລະໄດ້ຮູ້ເຖິງສິຣິສົມບັດແລະຄວາມສັກສິດອັນສູງສົ່ງຂອງຄັນທະມາດະນະ।

Verse 11

तत्र तीर्थं महापुण्यं स्वनाम्ना निर्ममे मुनिः । लोपामुद्रासखस्तत्र वर्ततेऽद्यापि कुंभजः

ທີ່ນັ້ນ ມຸນີໄດ້ສ້າງຕີຣະຖະອັນມີບຸນຍິ່ງ ໃນນາມຂອງຕົນ; ແລະອະກັດສະຕະຍະ—ສະຫາຍຂອງໂລປາມຸດຣາ ຜູ້ເກີດຈາກຄຸມພະ (ກຸມພະຊະ)—ຍັງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົນທຸກມື້ນີ້।

Verse 12

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च न भूयो जन्मभाग्भवेत् । इह लोके त्रिकालेपि तत्तीर्थसदृशं द्विजाः

ຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ຳແລະດື່ມນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມບໍ່ຕ້ອງຮັບການເກີດອີກ. ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ, ໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ທັງສາມການ ກໍບໍ່ມີຕີຣະຖະໃດເທົ່າທຽມຕີຣະຖະນັ້ນ।

Verse 13

तीर्थं न विद्यते पुण्यं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् । सर्वाभीष्टप्रदं नृणां यत्तीर्थस्नानवैभवात्

ບໍ່ມີຕີຣະຖະອັນເປັນບຸນໃດອື່ນ ທີ່ໃຫ້ຜົນທັງພຸກຕິແລະມຸກຕິ; ເພາະດ້ວຍສິຣິອັນຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງການອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ຍ່ອມປະທານພອນທີ່ປາດຖະໜາທຸກປະການແກ່ມະນຸດ।

Verse 14

सुदीर्घतमसः पुत्रः कक्षीवान्नाम नामतः । लेभे मनोरमां नाम स्वनयस्य सुतां प्रियाम्

ກັກຊີວານ ບຸດຂອງ ສຸດີຣຄະຕະມະສ ຕາມນາມ ໄດ້ເອົານາງ ມະໂນຣະມາ ຜູ້ເປັນທິດາຂອງຜູ້ນຳ/ຜູ້ນຳທາງຂອງຕົນ ເປັນພຣະຍາອັນຮັກຍິ່ງ។

Verse 15

कक्षीवतः कथा सेयं पुण्यापापविनाशिनी । तां कथां वः प्रवक्ष्यामि तच्छृणुध्वं मुनीश्वराः

ເລື່ອງລາວຂອງກັກຊີວານນີ້ ເປັນກະຖາອັນທຳລາຍທັງບຸນແລະບາບ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ພວກທ່ານຟັງ—ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງສະດັບເຖີດ।

Verse 16

अस्ति दीर्घतमा नाम मुनिः परमधार्मिकः । तस्य पुत्रः समभवत्कक्षीवानिति विश्रुतः

ມີມຸນີນາມ ດີຣຄະຕະມາ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳຢ່າງສູງສຸດ. ບຸດຂອງທ່ານໄດ້ເກີດມາ ແລະໂດງດັງດ້ວຍນາມ ກັກຊີວານ.

Verse 17

उपनीतः स कक्षीवान्ब्रह्मचारी जितें द्रियः । वेदाभ्यासाय स गुरोः कुले वासमकल्पयत्

ກັກຊີວານໄດ້ຮັບພິທີ ອຸປະນະຍະນະ ແລະເປັນພຣະຫມະຈາຣິນ ຜູ້ຊະນະອິນທຣີ. ເພື່ອຝຶກຝົນພຣະເວດ ລາວຈຶ່ງໄປພັກອາໄສໃນເຮືອນຂອງຄຸຣຸ.

Verse 18

उदंकस्य गुरोर्गेहे वसन्दीर्घतमःसुतः । सोऽध्येष्ट चतुरो वेदान्सांगाञ्छास्त्राणि षट् तथा

ເມື່ອພັກອາໄສໃນເຮືອນຂອງຄຸຣຸ ອຸດັງກະ ບຸດຂອງດີຣຄະຕະມະສ ໄດ້ສຶກສາພຣະເວດທັງສີ່ພ້ອມອັງຄະ ແລະຍັງສຶກສາສາດຣາຫົກປະການອີກດ້ວຍ.

Verse 19

इतिहासपुराणानि तथोपनिषदोऽपिच । उषित्वा षष्टिवर्षाणि कक्षीवान्गुरुसन्निधौ

ເມື່ອໄດ້ສຶກສາ ອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ ພ້ອມທັງ ອຸປນິສັດ ແລ້ວ ກັກສີວານໄດ້ພັກອາໄສໃນສຳນັກຄູອາຈານຢ່າງໃກ້ຊິດຕະຫຼອດ 60 ປີ

Verse 20

प्रयास्यन्स्वगृहं विप्रा गुरवे दक्षि णामदात् । उवाच वै गुरुर्विद्वान्कक्षीवान्ब्रह्मवित्तमः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ເມື່ອລາວຈະອອກເດີນທາງກັບເຮືອນຕົນ ກໍໄດ້ຖວາຍດັກຊິນາແດ່ຄູອາຈານ ແລ້ວຄູຜູ້ຮູ້ຈິງ ກັກສີວານ—ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ—ຈຶ່ງກ່າວ

Verse 21

कक्षीवानुवाच । अहं गृहं प्रयास्यामि कुर्वनुज्ञां महामुने । अवलोक्य कृपादृष्ट्या मां रक्षोदंक सांप्रतम् । उदंकस्त्वेव मुदितः कक्षीवंतमथाब्रवीत्

ກັກສີວານກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ ໂອ ມະຫາມຸນີ ຂໍຈົ່ງປະທານອະນຸຍາດ ໂອ ອຸດັງກະ ຂໍຈົ່ງເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍສາຍຕາເມດຕາ ແລະຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້” ແລ້ວອຸດັງກະຜູ້ຍິນດີກໍຕອບກັກສີວານ

Verse 22

उदंक उवाच । अनुजानामि कक्षीवन्गच्छ त्वं स्वगृहं प्रति

ອຸດັງກະກ່າວວ່າ: “ໂອ ກັກສີວານ ຂ້າພະເຈົ້າອະນຸຍາດໃຫ້ເຈົ້າ; ຈົ່ງໄປສູ່ເຮືອນຂອງເຈົ້າ”

Verse 23

उद्वाहार्थमुपायं ते वत्स वक्ष्यामि तच्छृणु । रामसेतुं प्रयाहि त्वं गंधमादनपर्वतम्

“ເພື່ອເລື່ອງການແຕ່ງງານຂອງເຈົ້າ ລູກເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກອຸບາຍໜຶ່ງ—ຈົ່ງຟັງ ເຈົ້າຈົ່ງໄປຍັງ ຣາມເສຕຸ ແລະໄປຍັງ ພູກັນທະມາດະນ ດ້ວຍ”

Verse 24

तत्रागस्त्यकृतं तीर्थं सर्वाभीष्टप्रदा यकम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं पुंसां सर्वपापनिबर्हणम्

ທີ່ນັ້ນມີຕີຣະຖະອັນສັກສິດທີ່ລະສີອະກັດສະຕະຍະໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ເປັນຜູ້ປະທານຜົນປາດຖະນາທັງປວງ. ມັນໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ໂມກສະ ແກ່ມະນຸດ ແລະກຳຈັດບາບທັງໝົດ.

Verse 25

विद्यते स्नाहि तत्र त्वं सर्वमंगलसाधने । त्रिवर्षं वस तत्र त्वं नियमाचारसंयुतः

ຕີຣະຖະນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້—ຈົ່ງອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພາະມັນສຳເລັດມົງຄຸນດີທັງປວງ. ຈົ່ງພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນສາມປີ ພ້ອມດ້ວຍວຣະຕະ ແລະ ນິຍະມະ ກັບຈັນຍາວິໄນ.

Verse 26

वर्षेषु त्रिषु यातेषु चतुर्थे वत्सरे ततः । निर्गमिष्यति मातंगः कश्चित्तीर्थोत्तमात्ततः

ເມື່ອສາມປີຜ່ານໄປແລ້ວ ໃນປີທີສີ່ ຈະມີຊ້າງຕົວໜຶ່ງປາກົດອອກມາຈາກຕີຣະຖະອັນປະເສີດນັ້ນ.

Verse 27

चतुर्दंतो महाकायः शरदभ्रसमच्छविः । तं गजं गिरिसंकाशं स्नात्वा तत्र समारुह

ຊ້າງນັ້ນຈະມີງາສີ່ງາ ຮ່າງກາຍໃຫຍ່ຫຼວງ ມີປະກາຍດັ່ງເມກລະດູສາຣະທ. ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈົ່ງຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງນັ້ນຜູ້ມີຮູບດັ່ງພູເຂົາ.

Verse 28

आरुह्य तं गजं वत्स स्वनयस्य पुरीं व्रज । चतुर्दंतगजस्थं त्वां दृष्ट्वा शक्रमिवापरम्

ເມື່ອຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງນັ້ນແລ້ວ ໂອ້ລູກເອີຍ ຈົ່ງໄປສູ່ນະຄອນຂອງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຈົ້າ. ເມື່ອເຂົາເຫັນເຈົ້ານັ່ງຢູ່ເທິງຊ້າງສີ່ງາ ເຂົາຈະເຫັນເຈົ້າດັ່ງພຣະສັກກະ (ອິນທຣະ) ອີກອົງໜຶ່ງ.

Verse 29

राजर्षिः स्वनयो धीमान्हर्षव्याकुललोचनः । स्वकन्यायाः कृते दुःखं त्यजेदेव हृदिस्थितम्

ພຣະຣາຊະຣິສີຜູ້ມີປັນຍາ ດວງຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍປິຕິ ໄດ້ປ່ອຍວາງຄວາມໂສກທີ່ຝັງຢູ່ໃນໃຈ ອັນເກີດເນື່ອງຈາກລູກສາວຂອງຕົນ.

Verse 30

पुरा हि प्रतिजज्ञे सा तस्य पुत्री मनोरमा । चतुर्दंतं महाकायं गजं सर्वांगपांडुरम्

ໃນການກ່ອນ ລູກສາວຜູ້ງາມນັ້ນໄດ້ຕັ້ງສັດຈະວ່າ: “ຊ້າງມະຫາກາຍ ມີງາສີ່ ແລະຂາວຜ່ອງທົ່ວທຸກອະວະຍະ”

Verse 31

आरुह्य यः समागच्छेत्स मे भर्ता भवेदिति । स्वकन्यायाः प्रतिज्ञां तां समाकर्ण्य स भूपतिः

“ຜູ້ໃດຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງນັ້ນແລ້ວມາຫາຂ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນສາມີຂອງຂ້າ” ເມື່ອກະສັດໄດ້ຍິນສັດຈະຂອງລູກສາວຕົນ…

Verse 32

दुःखाकुलमना भूत्वा सततं पर्यचिंतयत् । स्वनये चिंतयत्येवं नारदः समुपागमत्

ດ້ວຍໃຈທີ່ວຸ້ນວາຍດ້ວຍຄວາມໂສກ ພຣະອົງຄິດຄຳນຶງຢູ່ເລື້ອຍໆ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຄິດເຖິງລູກຊາຍຂອງຕົນ ພຣະນາຣະດະມຸນີກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ

Verse 33

तमागतं मुनिं दृष्ट्वा राजर्षिरतिधार्मिकः । प्रत्युद्गम्य मुदा युक्तः पाद्यार्घ्याद्यैरपूजयत्

ເມື່ອເຫັນມຸນີຜູ້ມາຮອດ ພຣະຣາຊະຣິສີຜູ້ຖືທຳຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ອອກໄປຕ້ອນຮັບ; ດ້ວຍປິຕິ ພຣະອົງໄດ້ບູຊາດ້ວຍນ້ຳລ້າງຕີນ, ອັຣຄະຍະ ແລະເຄື່ອງສັກກາລະອື່ນໆ

Verse 34

प्रणम्य नारदं राजा वचनं चेदमब्रवीत् । कन्येयं मम देवर्षे प्रतिज्ञामकरोत्पुरा

ເມື່ອກະບົດນົບນ້ອມຕໍ່ນາຣະດາແລ້ວ ພະຣາຊາຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະຣິສີ ບຸດສາວຂອງຂ້າເຄີຍຕັ້ງປະຕິຍາ (ຄໍາສັດ) ໄວ້ແຕ່ກ່ອນ”

Verse 35

चतु र्दंतं महाकायं गजं सर्वांगपांडुरम् । आरुह्य यः समागच्छेत्स मे भर्ता भवेदिति

(ນາງໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍາວ່າ:) “ຜູ້ໃດຂີ່ຊ້າງໃຫຍ່ມີງາສີ່ງາ ຂາວຜ່ອງທົ່ວທັງກາຍ ມາຫາຂ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນສາມີຂອງຂ້າ”

Verse 36

चतुर्दंतो महाकायो गजः सर्वांगपांडुरः । संभवेदिंद्रभवने भूतले नैव विद्यते

ຊ້າງໃຫຍ່ມີງາສີ່ງາ ຂາວຜ່ອງທົ່ວທັງກາຍ ອາດຈະມີໃນວິມານຂອງພະອິນທຣ໌; ແຕ່ໃນໂລກມະນຸດນີ້ບໍ່ມີເລີຍ

Verse 37

इयं च दुस्तरामेनां प्रतिज्ञां बालिशाऽकरोत् । इयं प्रतिज्ञातितरां सततं बाधते हि माम्

ບຸດສາວຜູ້ໂງ່ນີ້ໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍາທີ່ຍາກຍິ່ງຈະໃຫ້ສໍາເລັດ; ຄໍາສັດອັນຜູກມັດແນ່ນີ້ແຫຼະທີ່ທໍາໃຫ້ຂ້າຖືກທຸກຂ໌ຢູ່ເລື້ອຍໆ

Verse 38

अनूढा हि पितुः कन्या सर्वदा शोकमावहेत् । इति तस्य वचः श्रुत्वा स्वनये नारदोऽब्रवीत्

“ບຸດສາວທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ ຍ່ອມນໍາຄວາມໂສກເສົ້າມາໃຫ້ບິດາເສມອ” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ນາຣະດາຈຶ່ງຕອບແກ່ບຸດຂອງຕົນ (ພະຣາຊາ) ດ້ວຍຄໍາສອນອັນສຸພາບ

Verse 39

मा विषीदस्व राजर्षे तस्या ईदृग्विधः पतिः । भविष्यत्यचिरादेव पृथिव्यां ब्राह्मणोत्तमः

ໂອ ຣາຊະຣິຊີ ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ; ອີກບໍ່ດົນໃນແຜ່ນດິນນີ້ເອງ ນາງກັນຍານັ້ນຈະໄດ້ສາມີເຊັ່ນນັ້ນ—ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 40

कक्षीवानिति विख्यातो जामाता ते भविष्यति । इत्युक्त्वा नारदमुनिर्ययावाकाशमार्गतः

“ຜູ້ທີ່ໂດງດັງນາມວ່າ ກັກຊີວານ ນັ້ນແຫຼະຈະເປັນລູກເຂີຍຂອງເຈົ້າ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ມຸນີນາຣະດະກໍໄປຕາມທາງແຫ່ງຟ້າ

Verse 41

स्व नयस्तद्वचः श्रुत्वा नारदेन प्रभाषितम् । आकांक्षते दिवारात्रं तादृग्विधसमागमम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ນາຣະດະໄດ້ກ່າວໄວ້ ນາງກໍປາຖະໜາທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ໃຫ້ໄດ້ພົບພານເຊັ່ນນັ້ນ

Verse 42

अतः सौम्य महाभाग कक्षीवन्बालतापस । अगस्त्यतीर्थमद्य त्वं स्नातुं गच्छ त्वरान्वितः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກັກຊີວານ ຜູ້ອ່ອນໂຍນແລະມີວາສະນາ ໂອ ຕະປະສີຫນຸ່ມ ຈົ່ງໄປວັນນີ້ໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ ເພື່ອອາບນ້ໍາທີ່ ອະກັສຕະຍະ-ຕີຣະຖະ

Verse 43

सर्वमंगलसिद्धिस्ते भविष्यति न संशयः । उदंकेनैवमुक्तोऽथ कक्षीवान्द्विजपुंगवः

ຄວາມສໍາເລັດອັນເປັນມົງຄຸນທັງປວງຈະເປັນຂອງເຈົ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ ອຸດັງກະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ; ແລ້ວ ກັກຊີວານ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ ກໍຕຽມປະຕິບັດ

Verse 44

अनु ज्ञातश्च गुरुणा प्रययौ गंधमादनम् । संप्राप्यागस्त्यतीर्थं च तत्र सस्नौ जितेंद्रियः

ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຄູອາຈານແລ້ວ ທ່ານໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາພູກັນທະມາດນະ। ເມື່ອເຖິງອະກັສຕະຍະ-ຕີຣະຖະ ຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະໄດ້ອາບນ້ຳບໍລິສຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 45

क्षेत्रोपवासमकरोद्दिनमेकं मुनीश्वरः । अपरेद्युः पुनः स्नात्वा पारणामकरोद्द्विजः

ພຣະມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຖືອຸປະວາສາຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນໜຶ່ງວັນ। ມື້ຕໍ່ມາ ອາບນ້ຳອີກຄັ້ງ ແລ້ວດວິຊະໄດ້ເຮັດພາຣະນາຕາມພິທີຖືກຕ້ອງ।

Verse 46

रात्रौ तत्रैव सुष्वाप कक्षीवान्धर्मतत्परः । एवं नियमयुक्तस्य तस्य कक्षीवतो मुनेः

ໃນຄືນນັ້ນ ກັກຊີວານຜູ້ອຸທິດໃຈໃນທຳມະ ໄດ້ນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ। ດັ່ງນີ້ ມຸນີກັກຊີວານຜູ້ມີນິຍະມະແລະວັດຕະປະຕິບັດອັນເຂັ້ມງວດ (ເລື່ອງຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່)។

Verse 47

एकेन दिवसे नोनं वर्षत्रयमथागमत् । अथ वर्षत्रयस्यांते तस्मिन्नेव दिने मुनिः

ຮູ້ສຶກດັ່ງວ່າບໍ່ເກີນໜຶ່ງວັນ ແຕ່ການເວລາກັບຜ່ານໄປສາມປີ। ແລ້ວເມື່ອຄົບສາມປີ ໃນວັນນັ້ນເອງ ມຸນີ (ໄດ້ປະສົບສິ່ງຕໍ່ໄປ)។

Verse 48

अन्वास्य पश्चिमां संध्यां सुखं सुष्वाप तत्तटे । याममात्रावशिष्टायां विभावर्यां महाध्वनिः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບສັນທະຍາເວລາແລງຕາມພິທີແລ້ວ ທ່ານໄດ້ນອນຢ່າງສະບາຍຢູ່ທີ່ຝັ່ງນັ້ນ। ເມື່ອຄືນເຫຼືອພຽງໜຶ່ງຢາມ ໃນຄວາມມືດກໍເກີດສຽງດັງກ້ອງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 49

उदभूत्प्रलयांभोधिवीचिकोलाहलोपमः । तेन शब्देन महता कक्षीवान्प्रत्यबुध्यत

ເກີດສຽງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ດຸດດັ່ງຄື້ນທະເລຮ້ອງກັ່ນໃນການປະລະຍະ. ດ້ວຍສຽງມະຫານັ້ນ ກັກສີວານຈຶ່ງຕື່ນ ແລະຮູ້ສຶກຕົວ.

Verse 50

ततस्तु स्वनयो नाम राजा सानुचरो बली । मृगयाकौतुकी तत्र मधुरापतिराययौ

ຕໍ່ມາ ກະສັດຜູ້ມີພະລັງຊື່ ສະວະນະຍະ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈໃນກິລາລ່າສັດ ຈອມເມືອງມະຖຸຣາຈຶ່ງມາຮອດສະຖານນັ້ນ.

Verse 52

सामात्यो मृगयासक्तो रथवाजिगजैर्युतः । अगस्त्यतीर्थसविधमाससाद भटान्वितः

ພ້ອມດ້ວຍອຳມາດ ຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນການລ່າສັດ ມີລົດສົງຄາມ ມ້າ ແລະຊ້າງຄົບຄັນ ພ້ອມທະຫານຕິດຕາມ ລາວໄດ້ມາຮອດໃກ້ອະກັສຕະຍະຕີຣຖະ.

Verse 53

स राजा मृगयाश्रांतः श्रांतसैनिकसंवृतः । तत्तीर्थतीरप्रांतेषु निषसाद महीपतिः

ກະສັດນັ້ນເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າຈາກການລ່າສັດ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍທະຫານທີ່ເຫນື່ອຍລ້າ ພຣະອົງ—ຈອມແຜ່ນດິນ—ໄດ້ນັ່ງຢູ່ຕາມຊາຍຂອບຝັ່ງຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 54

ततः प्रभाते विमले कक्षी वान्मुनिसत्तमः । अगस्त्यतीर्थे स्नात्वाऽसौ संध्यां पूर्वामुपास्य च

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມອາລຸນອັນບໍລິສຸດ ກັກສີວານ—ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ມຸນີ—ໄດ້ອາບນ້ຳໃນອະກັສຕະຍະຕີຣຖະ ແລ້ວບຳເນົາສັນທະຍາຍາມເຊົ້າຕາມພິທີ.

Verse 55

तस्य तीरे जपन्मत्रांस्तस्थौ नियमसंयुतः । अत्रांतरे तीर्थवराद्गज एको विनिर्ययौ

ທີ່ຝັ່ງນັ້ນ ລາວຢືນຢູ່ ພ້ອມກັບຈະປະມັນຕຣາດ້ວຍວິນັຍແລະການສຳລວມ. ໃນຂະນະນັ້ນ ຈາກທີຣຖະອັນປະເສີດ ມີຊ້າງຕົວໜຶ່ງປາກົດອອກມາ.

Verse 56

चतुर्दंतो महाकायः कैलास इव मूर्तिमान् । स समुत्थाय तत्तीर्थादगात्कक्षीवदंतिकम्

ຊ້າງນັ້ນມີງາສີ່ ຮ່າງໃຫຍ່ມະຫາກາຍ ດັ່ງພູໄກລາສທີ່ປາກົດເປັນຮູບ. ມັນລຸກຂຶ້ນຈາກທີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວໄປຫາກັກຊີວານ.

Verse 57

तमागतमुदंकोक्त लक्षणैरुपलक्षितम् । तदा निरीक्ष्य कक्षीवानारोढुं स्नानमातनोत्

ເມື່ອມັນມາຮອດ ກໍຖືກຈຳແນກໄດ້ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນທີ່ອຸດັງກະໄດ້ກ່າວໄວ້. ກັກຊີວານເບິ່ງພິຈາລະນາແລ້ວ ຫຼັງຈາກສຳເລັດພິທີອາບນ້ຳສັກສິດ ຈຶ່ງຕຽມຂຶ້ນຂີ່.

Verse 58

नमस्कृत्य च तत्तीर्थं श्लाघमानो मुहुर्मुहुः । आरुरोह च कक्षीवांश्चतुर्दंतं महागजम्

ຫຼັງຈາກນົບນ້ອມກໍາບັງຕໍ່ທີຣຖະນັ້ນ ແລະສັນລະເສີນມັນຊ້ຳໆ ກັກຊີວານກໍຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງໃຫຍ່ຜູ້ມີງາສີ່.

Verse 59

आरुह्य तं चतुर्दंतं रजताचलसंनिभम् । स्वनयस्य पुरीमेव कक्षीवान्गंतुमैच्छत

ເມື່ອຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງງາສີ່ນັ້ນ ທີ່ຄ້າຍພູເງິນ ກັກຊີວານກໍປາດຖະໜາຈະໄປຕົງສູ່ນະຄອນສະວະນະຍາ.

Verse 60

तमारूढं चतुर्दंतं श्वेतदंतावलोत्तमम् । स वीक्ष्य निश्चिकायैनं कक्षीवानिति भूपतिः

ເມື່ອກະສັດເຫັນລາວຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງອັນປະເສີດທີ່ມີງາສີ່ ແລະງາຂາວສະຫວ່າງງາມ ກໍຮູ້ຈັກທັນທີ ແລະສະຫຼຸບວ່າ “ນີ້ແມ່ນ ກັກຊີວານ”

Verse 61

प्रसन्नहृदयो राजा तस्यांतिकमुपागमत् । तदाभ्याशमुपागम्य कक्षीवंतं नृपोऽब्रवीत्

ດ້ວຍໃຈປິຕິຍິນດີ ກະສັດໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້; ເມື່ອເຂົ້າໄປຮອດກັກຊີວານ ພະອົງກໍກ່າວວ່າ

Verse 62

स्वनय उवाच । त्वं ब्रह्मन्कस्य पुत्रोऽसि नाम किं तव मे वद । गजमेनं समारुह्य कुत्र वा गन्तुमिच्छसि । स्वनयेनैवमुक्तस्तु कक्षीवान्वाक्यमब्रवीत्

ພະຣາຊາ ສະວະນະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ເຈົ້າເປັນບຸດຂອງໃຜ? ຈົ່ງບອກນາມໃຫ້ເຮົາ. ຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງນີ້ແລ້ວ ເຈົ້າປາດຖະນາໄປໃສ?” ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນີ້ ກັກຊີວານຈຶ່ງຕອບ

Verse 63

कक्षीवानुवाच । पुत्रोऽहं दीर्घतमसः कक्षीवानिति विश्रुतः

ກັກຊີວານ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າເປັນບຸດຂອງ ທີຣຄະຕະມະສ; ໃນໂລກນີ້ຂ້າໂດງດັງດ້ວຍນາມ ກັກຊີວານ”

Verse 64

स्वनयस्य तु राजर्षेर्गच्छामि नगरं प्रति । अहमुद्वोढुमिच्छामि तस्य कन्या मनोरमाम्

ຂ້າກຳລັງໄປສູ່ນະຄອນຂອງ ຣາຊະຣິສິ ສະວະນະຍະ; ຂ້າປາດຖະນາຈະແຕ່ງງານກັບທິດາຜູ້ງາມຂອງພະອົງ

Verse 65

चतुर्दंतगजारूढस्तत्प्रतिज्ञां च पूरयन् । स्वनयस्य सुतापाणिं ग्रहीष्यामि नराधिप

ເມື່ອຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງມີງາສີ່ ແລະສຳເລັດຕາມສັດປະຕິຍານນັ້ນ ໂອ້ ພະອົງເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ຂ້າຈະຮັບມືທິດາຂອງສະວະນະຍະເປັນຄູ່ຄອງອັນສັກສິດ।

Verse 66

तद्भाषितं समाकर्ण्य श्रोत्रपीयूषवर्षणम् । हर्षसंफुल्लनयनः स्वनयो वाक्यम ब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ—ດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະຕົກລົງໃສ່ຫູ—ສະວະນະຍະມີດວງຕາບານດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວກ່າວຕອບ

Verse 67

कक्षीवन्भोः कृतार्थोस्मि स एव स्वनयो ह्यहम् । उद्वोढुमिच्छति भवान्यस्य कन्यां मनोरमाम्

ໂອ້ ກັກສີວານ ຂ້າເປັນຜູ້ສຳເລັດສົມປາດແທ້ ເພາະຂ້ານີ້ແຫຼະແມ່ນສະວະນະຍະ ຜູ້ທີ່ທ່ານປາຖະໜາຈະແຕ່ງງານກັບທິດາອັນງາມຂອງລາວ

Verse 68

स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ कक्षीवन्बालतापस । मम कन्यां गृहाण त्वं तपोधन मनोरमाम्

ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານ ມຸນິຜູ້ຍິ່ງ ກັກສີວານ ຜູ້ບຳເພັນຕະປະວັຍໜຸ່ມ ໂອ້ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ ຈົ່ງຮັບທິດາອັນງາມຂອງຂ້າເຖີດ

Verse 69

तया सह चरन्धर्मान्गार्हस्थ्यं प्रतिपालय । राज्ञोक्तः स तदोवाच कक्षीवान्धर्मतत्परः । राजानं स्वनयं प्रीतं मधुरापुरवासिनम्

“ຈົ່ງຢູ່ກັບນາງ ປະພຶດພາລະທຳ ແລະຮັກສາວິຖີຄະຫັດຖະ.” ເມື່ອກະສັດກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກັກສີວານຜູ້ໝັ້ນໃນທຳ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານຕໍ່ພະຣາຊາສະວະນະຍະ ຜູ້ປິຕິ ຜູ້ພຳນັກໃນນະຄອນມະທຸຣາ

Verse 70

कक्षीवानुवाच । पिता दीर्घतमानाम वेदारण्ये मम प्रभो

ກັກຊີວານ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າ, ບິດາຂອງຂ້າ—ຊື່ ດີຣຄະຕະມັສ—ພັກຢູ່ໃນປ່າອັນສັກສິດ ເວດາຣັນຍະ.”

Verse 71

आस्ते तपश्चरन्सौम्यो नियमाचारतत्परः । तस्यांतिकं प्रेषय त्वं विप्रमेकं धरापते

“ທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີນິສັຍອ່ອນໂຍນ ບຳເນັດຕະປະ ແລະ ມຸ່ງໝັ້ນໃນນິຍົມວັດປະຕິບັດ. ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງພື້ນດິນ ຈົ່ງສົ່ງພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງໄປພົບທ່ານ.”

Verse 72

तथोक्तः स तदा राजा स्वनयो हृष्टमा नसः । अनेकसेनया सार्धं प्राहिणोत्स्वपुरोधसम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳນັ້ນ ພຣະຣາຊາ—ມີໃຈຍິນດີເນື່ອງຈາກພຣະໂອຣົດ—ຈຶ່ງສົ່ງປຸໂຣຫິດຫຼວງຂອງພຣະອົງ ພ້ອມກອງທັບຈຳນວນຫຼາຍໄປ។

Verse 73

विप्रं सुदर्शनं नाम वेदारण्यस्थलं प्रति । सुदर्शनः समादिष्टः स्वनयेन नृपेण सः

ພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຊື່ “ສຸດັຣຊະນະ” ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ໄປຍັງດິນແດນອັນສັກສິດ ເວດາຣັນຍະ; ສຸດັຣຊະນະນັ້ນໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກພຣະຣາຊາ ໂດຍມີພຣະໂອຣົດເປັນຜູ້ກະຕຸ້ນເຮັດໃຫ້ໄວ।

Verse 74

महत्या सेनया सार्धं प्रययौ वेदकाननम् । तत्रोटजे समासीन तं दीर्घतमसं मुनिम्

ພ້ອມກອງທັບໃຫຍ່ ລາວໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງປ່າແຫ່ງພຣະເວດ. ທີ່ນັ້ນ ໃນກະຕ່ອມນ້ອຍ ມີມຸນີ ດີຣຄະຕະມັສ ນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະງົບ.

Verse 75

तपश्चरतमासीनं ध्यायन्वेदाटवी पतिम् । पुरोहितो ददर्शाथ जपंतं मंत्रमुत्तमम्

ແລ້ວພຣະປຸໂຣຫິດແຫ່ງພຣະຣາຊາໄດ້ເຫັນທ່ານ—ນັ່ງຢູ່ໃນຕະປະ ພາວະນາຖຶງພຣະນາຖແຫ່ງປ່າເວດາ ແລະຈັບມະນະຕຣາອັນປະເສີດຢ່າງແຜ່ວເບົາ।

Verse 76

प्रणाममकरोत्तस्मै मुनये स सुदर्शनः । उवाच दीर्घतमसं मुनिं प्रह्लादयन्निव

ສຸດັດສະນະໄດ້ກົດກາບປະນາມແດ່ມຸນີນັ້ນຢ່າງຄົບອົງ. ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າກັບມຸນີທີຣຄະຕະມະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຄາລະວະ ດຸຈະກຳລັງໃຫ້ທ່ານປິຕິຍິນດີ।

Verse 77

सुदर्शन उवाच । कच्चित्ते कुशलं ब्रह्मन्कच्चित्ते वर्धते तपः । आश्रमे कुशलं कच्चित्कच्चिद्धर्मे सुखं वद

ສຸດັດສະນະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະມຸນີ, ທ່ານສະບາຍດີບໍ? ຕະປະຂອງທ່ານເພີ່ມພູນບໍ? ໃນອາສຣົມທຸກຢ່າງດີບໍ? ຈົ່ງບອກ—ທ່ານດຳຣົງຢູ່ໃນທັມມະດ້ວຍຄວາມຜາສຸກບໍ?”

Verse 78

पृष्टः सुदर्शनेनैवं मुनिर्दीर्घतमास्तदा । सुदर्शनमुवाचेदमर्घ्यादिविधिपूर्वकम्

ເມື່ອສຸດັດສະນະຖາມດັ່ງນັ້ນ ມຸນີທີຣຄະຕະມະໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມຄວນ ເລີ່ມດ້ວຍການຖວາຍອາຣະຄະຍະ ແລ້ວຈຶ່ງຕອບກ່າວດັ່ງນີ້।

Verse 79

दीर्घतमा उवाच । सर्वत्र कुशलं ब्रह्मन्सुदर्शन महामते । मम वेदाटवीनाथकृपया नाशुभं क्वचित्

ທີຣຄະຕະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະ, ສຸດັດສະນະຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ທຸກແຫ່ງລ້ວນມີຄວາມສະຫງົບສຸກ. ໂດຍພຣະກະຣຸນາແຫ່ງພຣະນາຖແຫ່ງເວດາຣັນຍະ ອະສຸພະບໍ່ເຄີຍບັງເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ।”

Verse 80

तवापि कुशलं ब्रह्मन्किं सुखागमनं तथा । किंवाऽगमनकार्यं ते सुदर्शन ममाश्रमे

ໂອ ພຣາຫມັນ! ທ່ານກໍສະບາຍດີບໍ? ການມາຂອງທ່ານເປັນສຸກບໍ? ຫຼືວ່າ ໂອ ສຸດັຣຊະນະ ທ່ານມາອາສຣົມຂອງຂ້ອຍເພື່ອກິດອັນໃດ

Verse 81

स्वनयस्य पुरोधास्त्वं खलु वेदविदांवरः । तं विहाय महाराज मधुरापुरवासिनम्

ແທ້ຈິງ ທ່ານແມ່ນປຸໂຣຫິດຂອງພຣະຣາຊາ ສະວະນະຍະ ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ພຣະເວທ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ ເຫດໃດຈຶ່ງລະທິ້ງທ່ານນັ້ນ ຜູ້ຢູ່ເມືອງມະທຸຣາ

Verse 82

महत्या सेनया सार्धं किमर्थं त्वमिहागतः । इत्युक्तो दीर्घतमसा तदानीं स सुदर्शनः

“ເພາະເຫດໃດ ທ່ານຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ພ້ອມກອງທັບໃຫຍ່?” ດີຣຄະຕະມະສ ໄດ້ຖາມດັ່ງນີ້; ໃນຂະນະນັ້ນ ສຸດັຣຊະນະກໍ (ຕຽມຈະຕອບ)

Verse 83

उवाच तं महात्मानं मुनिं ज्वलिततेजसम् । सर्वत्र मे सुखं ब्रह्मन्भवतः कृपया सदा

ເຂົາໄດ້ກ່າວແກ່ມຸນີມະຫາຕະມະຜູ້ມີເດຊະສະຫວ່າງໄສວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້ອຍຢູ່ດີມີສຸກທຸກແຫ່ງ—ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງທ່ານເສມອ”

Verse 84

भगवन्स्व नयो राजा साष्टांगं प्रणिपत्य तु । त्वां प्राह प्रश्रितं वाक्यं मन्मुखेन शृणुष्व तत्

ໂອ ພະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ພຣະຣາຊາ ສະວະນະຍະ ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍອົງປະກອບທັງແປດ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍາອ່ອນນ້ອມຕໍ່ທ່ານ; ຂໍໃຫ້ທ່ານຟັງສານນັ້ນຈາກປາກຂ້ອຍ

Verse 85

स्वनय उवाच । कक्षीवांस्ते सुतो ब्रह्म न्गंधमादनपर्वते । स्नानं कुर्वन्नगस्त्यस्य तीर्थे संप्रति वर्तते

ສະວະນະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ບຸດຂອງທ່ານ ກັກຊີວານ ບັດນີ້ຢູ່ເທິງພູ ກັນທະມາດະນ ແລະກໍາລັງປະກອບພິທີອາບນ້ໍາສັກສິດ ທີ່ຕີຣະຖະຂອງພຣະລຶສີ ອະກັດສະຕະຍະ.”

Verse 86

तस्य रूपं तपो धर्ममाचारान्वैदिकांस्तथा । वेदशास्त्रप्रवीणत्वमाभि जात्यं च तादृशम्

“ຮູບລັກສະນະ, ຕະປະ, ທັມມະ ແລະຈາຣິດຕາມພຣະເວດ; ພ້ອມທັງຄວາມຊໍານານໃນເວດ-ຊາສະຕຣະ ແລະຊາດກໍາເນີດອັນສູງສົ່ງ—ທັງໝົດນີ້ລ້ວນເຫນືອສາມັນ.”

Verse 87

लोकोत्तरमिदं सर्वं विज्ञाय तव नंदने । मनोरमां सुतां तस्मै दातुमिच्छाम्यहं मुने

“ເມື່ອຮູ້ວ່າຄຸນທັງປວງນີ້ເຫນືອສາມັນຢູ່ໃນບຸດຂອງທ່ານ, ໂອ ມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຍົກທິດາຜູ້ງາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ເຂົາ (ເພື່ອວິວາຫະ).”

Verse 88

मृगयाकौतुकी चाहं गंधमादनपर्वतम् । आगतो मुनिशार्दूल वर्त्ते युष्मत्सुतांतिके

“ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ໃນການລ່າສັດ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດພູ ກັນທະມາດະນ, ໂອ ມຸນິຊາຣະດູນ (ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ), ແລະບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າພັກຢູ່ໃກ້ບຸດຂອງທ່ານ.”

Verse 89

पित्रनुज्ञां विना नाहमुद्वहेयं सुतां तव । इति ब्रूते तव सुतः कक्षीवान्मुनिस त्तम

“ບໍ່ມີການອະນຸຍາດຈາກທ່ານຜູ້ເປັນບິດາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ແຕ່ງງານກັບທິດາຂອງທ່ານ.” ດັ່ງນີ້ແມ່ນຄໍາຂອງບຸດທ່ານ ກັກຊີວານ, ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດສຸດ.

Verse 90

तद्भावां मत्सुतां तस्मै दातुं मेऽनुग्रहं कुरु । प्रैषयं च समीपं ते सेनया च सुदर्शनम्

ຂໍທ່ານໂປດເມດຕາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍອະນຸຍາດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມອບບຸດສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ມີໃຈສັດທາຕໍ່ເຂົາ ໃຫ້ແກ່ບຸລຸດນັ້ນ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງສຸດັຣຊະນະພ້ອມກອງທັບໄປຍັງທ່ານ.

Verse 91

सुदर्शन उवाच । इति मां भगवन्राजा प्राहिणोत्तव सन्निधिम् । तद्भवाननुमन्यस्व राज्ञस्तस्य चिकीर्षितम्

ສຸດັຣຊະນະກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ພະຣາຊາຜູ້ຄວນເຄົາລົບໄດ້ສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າມາຍັງທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານໂປດອະນຸມັດສິ່ງທີ່ພະຣາຊານັ້ນປາດຖະນາຈະສຳເລັດ.”

Verse 92

श्रीसूत उवाच । इत्युक्त्वा विररामाथ स्वनयस्य पुरोहितः । ततो दीर्घतमाः प्राह स्वनयस्य पुरोहितम्

ພຣະສີສູຕະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ປຸໂຣຫິດຂອງບຸດຂອງຕົນກໍສງົບນິ່ງ. ຕໍ່ມາ ດີຣຄະຕະມາໄດ້ກ່າວກັບປຸໂຣຫິດຂອງບຸດຂອງຕົນນັ້ນ.”

Verse 93

दीर्घतमा उवाच । सुदर्शन भवत्वेवं कथितं स्वनयेन यत् । ममाभीष्टतमं ह्येतत्पाणिग्रहणमंगलम्

ດີຣຄະຕະມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ສຸດັຣຊະນະ, ໃຫ້ເປັນໄປຕາມທີ່ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວ. ເພາະພິທີມົງຄຸນແຫ່ງການຮັບມື (ປານິຄຣະຫະນະ) ອັນເປັນພິທີແຕ່ງງານນີ້ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຍິ່ງ.”

Verse 94

आगमिष्याम्यहं विप्र गन्धमादनपर्वतम् । इत्युक्त्वा स मुनिर्विप्रा महादीर्घतमा मुनिः

“ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຍັງພູ ກັນທະມາດະນະ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມະຫາມຸນີ—ດີຣຄະຕະມາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ກໍອອກເດີນທາງ.

Verse 95

वेदाटवीपतिं नत्वा भक्तिप्रवणचेतसा । सुदर्शनेन सहितः सेतुमुद्दिश्य निर्ययौ

ດ້ວຍໃຈທີ່ໂນ້ມໄປສູ່ພັກຕິ ລາວໄດ້ກົ້ມນົບຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງ ເວດາຏະວີ; ແລ້ວພ້ອມກັບ ສຸດັຣຊະນະ ອອກເດີນທາງມຸ່ງໄປຫາ ເສຕຸ ອັນສັກສິດ।

Verse 96

षट्भिर्दिनैर्मुनिः पुण्यं प्रययौ गन्धमादनम् । अगस्तितीर्थतीरं च गत्वा दीर्घतमा मुनिः

ໃນຫົກມື້ ມຸນີຜູ້ມີບຸນໄດ້ໄປຮອດ ຄັນທະມາດະນະ. ແລະ ດີຣຄະຕະມາ ມຸນີ ໄດ້ໄປຮອດຝັ່ງຂອງ ຕີຣຖະ ອະກັສຕິ ດ້ວຍ ແລ້ວຈຶ່ງສືບຕໍ່ຈາລິກອັນສັກສິດຂອງຕົນ।

Verse 97

अथ पुत्रं ददर्शाग्रे कक्षीवंतं महामुनिः । कक्षीवान्पितरं दृष्ट्वा ववन्दे नाम कीर्तयन्

ແລ້ວ ມະຫາມຸນີ ໄດ້ເຫັນບຸດຂອງຕົນ ກັກສີວານ ຢູ່ຂ້າງໜ້າ. ເມື່ອກັກສີວານເຫັນບິດາ ກໍກົ້ມນົບ ພ້ອມກັບເອີ້ນນາມຂອງທ່ານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 98

ततो दीर्घतमा योगी स्वांकमारोप्य तं सुतम् । मूर्ध्न्युपाघ्राय सस्नेहं सस्वजे पुलकाकुलः

ຕໍ່ມາ ດີຣຄະຕະມາ ໂຍຄີ ຍົກບຸດຂຶ້ນນັ່ງໃນຕັກຂອງຕົນ; ດ້ວຍຄວາມຮັກ ລາວໄດ້ດົມສີສະ ແລ້ວກອດໄວ້ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຈົນຂົນລຸກ।

Verse 99

कुशलं परिपप्रच्छ तदा दीर्घतमा ऋषिः । सर्ववेदास्त्वयाधीताः कक्षीवन्किमु वत्सक

ໃນເວລານັ້ນ ຣິຊີ ດີຣຄະຕະມາ ຖາມໄຖ່ຄວາມສຸກດີວ່າ: “ກັກສີວານ ລູກຮັກ—ເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮູ້ແລະຊໍານານ ວິດທັງປວງ ແລ້ວບໍ?”

Verse 100

शास्त्राण्यपाठीः किं त्वं वा वत्स सर्वं वदस्व मे । इति पृष्टः स्वपित्रा स सर्वं वृत्तं तमव्रवीत्

ພໍ່ໄດ້ຖາມວ່າ “ລູກເອີຍ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສຶກສາຄຳພີສາດສະຕຣາອັນສັກສິດບໍ? ຈົ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ພໍ່ຟັງ” ເມື່ອຖືກຖາມແລ້ວ ລາວຈຶ່ງເລົ່າເຫດການທັງໝົດໃຫ້ຟັງ

Verse 851

विनिघ्नन्स गजान्सिंहान्वराहान्महिषान्नुरून् । अन्यान्मृगविशेषांश्च स राजा न्यवधीच्छरैः

ກະສັດນັ້ນໄດ້ຟັນຟາດຊ້າງ ສິງ ໝູປ່າ ຄວາຍປ່າຫຼາຍຕົວ ແລະສັດປ່າຊະນິດອື່ນໆ ໂດຍຍິງດ້ວຍລູກສອນຂອງພຣະອົງ