Adhyaya 13

Verse 1

श्रीसूत उवाच । मंगलाख्ये महातीर्थे नरः स्नात्वा विकल्मषः । एकांतरामनाथाख्यं क्षेत्रं गच्छेत्ततः परम्

ສີຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ມະຫາຕີຣຖະຊື່ “ມັງຄະລະ” ແລ້ວພົ້ນມົນທິນ ບຸກຄົນຄວນໄປຕໍ່ຍັງເຂດສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ເອການຕະຣາມະນາຖະ”.

Verse 2

तत्र रामो जगन्नाथो जानक्या लक्ष्मणेन च । हनुमत्प्रमुखैश्चापि वानरैः परिवारितः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຣາມ—ຈະກັນນາຖະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ປະທັບຢູ່ພ້ອມພຣະຊານະກີ ແລະພຣະລັກສະມະນະ ໂດຍມີຫມູ່ວານະຣະນຳໂດຍຫນຸມານຄອຍລ້ອມຮັບໃຊ້.

Verse 3

सन्निधत्ते सदा विप्रा लोकानुग्रहकाम्यया । विद्यते पुण्यदा तत्र नाम्ना ह्यमृतवापिका

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ດ້ວຍຄວາມປາຖະນາຈະເກື້ອກູນໂລກ ພຣະອົງຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເສມອ. ໃນບ່ອນນັ້ນຍັງມີສະນ້ຳສັກສິດຜູ້ໃຫ້ບຸນ ມີນາມວ່າ “ອະມຣິຕະວາປິກາ”.

Verse 4

तस्यां निमज्जतां नृणां न जरांतकजं भयम् । अस्याममृतवाप्यां यः सश्रद्धं स्नाति मानवः

ຜູ້ໃດທີ່ຈົມລົງໃນນັ້ນ ຍ່ອມບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນ “ອະມຣິຕະວາປີ” ນີ້ດ້ວຍສັດທາ—

Verse 5

अमृतत्वं भजत्येष शंकरस्य प्रसादतः । महापातकनाशिन्यामस्यां वाप्यां निमज्जताम्

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມເປັນອະມະຕະ. ເພາະວ່າວາປີນີ້ເປັນຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບ; ຜູ້ໃດລົງຈົມຕົວໃນນັ້ນ ບາບໃຫຍ່ກໍສູນໄປ.

Verse 6

अमृतत्वं हरो दातुं सन्निधत्ते सदा तटे । ।ऋषय ऊचुः । इयं ह्यमृतवापीति कुतो हेतोर्निगद्यते

ເພື່ອປະທານຄວາມເປັນອະມະຕະ ພຣະຫະຣະ (Hara/Śiva) ສະເໝີຢູ່ປະຈຳທີ່ຝັ່ງນັ້ນ. ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: “ເຫດໃດຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ອະມຣິຕະວາປີ’ (ສະລະນ້ຳນ້ຳທິບ)?”

Verse 7

अस्माकमेतद्ब्रूहि त्वं कृपया व्यासशासित । तथैवामृतनामिन्या वापिकायाश्च वैभवम् । तृप्तिर्न जायतेऽस्माकं त्वद्वचोऽमृतपायिनाम्

ໂອ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳຈາກພຣະວະຍາສະ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາບອກເຮົາເຖີດ ແລະບອກຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນອັດສະຈັນຂອງວາປີທີ່ມີນາມວ່າ ‘ອະມຣິຕະ’ ດ້ວຍ. ພວກເຮົາຜູ້ດື່ມນ້ຳທິບແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າ ບໍ່ເຄີຍອິ່ມໃຈເລີຍ.

Verse 8

श्रीसूत उवाच । अस्या अमृतनामत्वं वैभवं च मनोहरम्

ສີຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງການທີ່ນາງໄດ້ນາມວ່າ ‘ອະມຣິຕະ’ ແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນນ່າຫຼົງໃຫຼຂອງນາງ.

Verse 9

प्रवक्ष्यामि विशेषेण शृणुत द्विजसत्तमाः । पुरा हिमवतः पार्श्वे नानामुनिसमाकुले

ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໂດຍລະອຽດ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ. ໃນການກ່ອນ ໃກ້ພຣະຫິມະວັດ ໃນຖິ່ນທີ່ເນືອງແນ່ນດ້ວຍມຸນີຫຼາຍອົງ—

Verse 10

सिद्धचारणगंधर्वदेवकिन्नरसेविते । सिंहव्याघ्रवराहेभमहिषादिसमाकुले

ສະຖານນັ້ນເປັນທີ່ບັນດາສິດທະ, ຈາຣະນະ, ຄັນທັຣວະ, ເທວະ ແລະ ກິນນະຣະ ມາສະເຫຼີມສັກກາລະ; ແລະອຸດົມໄປດ້ວຍສິງ, ເສືອ, ໝູປ່າ, ຊ້າງ, ຄວາຍ ແລະສັດອື່ນໆ.

Verse 11

तमालतालहिंतालचंपकाशोकसंतते । हंसकोकिलदात्यूहचक्रवाकादिशोभिते

ສະຖານນັ້ນແຜ່ກວ້າງດ້ວຍຕົ້ນຕະມາລ, ຕົ້ນຕານ, ຮິນຕານ, ຈຳປາ ແລະ ອະໂສກ; ແລະງາມດ້ວຍຫົງ, ນົກກຸກກູ, ຝູງນົກນ້ຳ, ນົກຈັກກະຣະວາກ ແລະອື່ນໆ.

Verse 12

पद्मेंदीवरकह्लारकुमुदाढ्यसरो वृते । सत्यवाञ्छीलवान्वाग्मी वशी कुंभजसोदरः

ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍສະນ້ຳທີ່ອຸດົມດ້ວຍດອກບົວ, ບົວສີຟ້າ, ກະຫລາຣະ ແລະ ກຸມຸດ; ທີ່ນັ້ນມີພີ່ນ້ອງຂອງກຸມພະຊະ (ອະຄັສຕະຍະ) ພຳນັກ—ເວົ້າຄວາມຈິງ, ມີສີນ, ວາຈາຄົມຄາຍ, ແລະສຳຣວມອິນທຣີ.

Verse 13

आस्ते तपश्चरन्नित्यं मोक्षार्थी शंकरप्रियः । त्रिकालमर्चयञ्छंभु वन्यैर्मूलफलादिभिः

ທ່ານພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບຳເນັດຕະປະເປັນນິດ—ປາຖະໜາໂມກສະ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງສັງກະຣະ—ພ້ອມທັງບູຊາພຣະສັມພູ ວັນລະສາມເວລາ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຈາກປ່າ ເຊັ່ນ ຫົວຮາກ ແລະ ໝາກໄມ້.

Verse 14

आगतान्स्वाश्रमाभ्याशमतिथीन्वन्यभोजनैः । पूजयन्नर्चयन्नग्निं संध्योपासनतत्परः

ທ່ານໃຫ້ກຽດຕ້ອນຮັບແຂກທີ່ມາໃກ້ອາສຣົມຂອງຕົນ ດ້ວຍອາຫານປ່າທີ່ງ່າຍໆ; ບູຊາໄຟສັກສິດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນສັນທະຍາ-ອຸປາສະນາ ໃນຍາມຮອຍຕໍ່ແຫ່ງສົນທະຍາ.

Verse 15

गायत्र्यादीन्महामंत्रान्कालेकाले जपन्मुदा । निद्रां परित्यजन्ब्राह्मे मुहूर्ते विष्णुचिंतकः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ລາວສວດຈະປະມະຫາມົນຕຣາເລີ່ມຈາກ ຄາຍະຕຣີ ຕາມເວລາອັນຄວນ; ໃນພຣາຫມະມຸຫູຣຕະ ລາວລະທິ້ງນິທຣາ ແລະພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ.

Verse 16

स्नानं कुर्वन्नुषःकाले नमन्संध्यां प्रसन्नधीः । गायत्रीं प्रजपन्विप्राः पूजयन्हरिशंकरौ

ໃນຍາມອຸສາ ລາວອາບນ້ຳ ແລະດ້ວຍຈິດສະຫງົບຜ່ອງໃສ ນົບນ້ອມຕໍ່ສັນທະຍາ; ພ້ອມກັບຈະປະຄາຍະຕຣີ ພຣາຫມະນັ້ນບູຊາທັງພຣະຫຣິ ແລະພຣະສັງກະຣາ.

Verse 17

वेदाध्यायी शास्त्रपाठी मध्याह्नेऽतिथिपूजकः । श्रोतापुराणपाठानामग्निकार्येष्वतंद्रितः

ລາວສຶກສາພຣະເວດ ແລະສວດສາດສະຕຣາ; ຕອນທ່ຽງເຄົາລົບຕ້ອນຮັບແຂກ; ຟັງການອ່ານປຸຣານະ ແລະບໍ່ເມື່ອຍລ້າໃນພິທີກຳກ່ຽວກັບໄຟສັກສິດ.

Verse 18

पंचयज्ञपरो नित्यं वैश्वदेवबलिप्रदः । प्रत्यब्दं श्राद्धकृत्पित्रोस्तथान्यश्राद्धकृद्द्विजाः

ລາວອຸທິດຕົນຕໍ່ປັນຈະມະຫາຍັດຢູ່ເສມອ ແລະຖວາຍໄວສະວະເທວະບະລິ; ທຸກປີລາວເຮັດສຣາດທະແດ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະເຮັດສຣາດທະອື່ນໆຕາມທຳນຽມຂອງທະວິຊະ.

Verse 19

एवं निनाय कालं स नित्यानुष्ठानतत्परः । तस्यैवं वर्तमानस्य तपश्चरत उत्तमम्

ດັ່ງນີ້ລາວໄດ້ຜ່ານເວລາໄປ ໂດຍມຸ່ງໝັ້ນໃນອະນຸສະຖານປະຈຳວັນ; ແລະເມື່ອດຳລົງຊີວິດແບບນີ້ ຕະປະຂອງລາວກໍປະເສີດສູງສຸດ.

Verse 20

सहस्रवर्षाण्यगमञ्च्छंकरासक्तचेतसः । तथापि शंकरो नास्याययौ प्रत्यक्षतां तदा

ດ້ວຍໃຈທີ່ຈົມຢູ່ໃນພຣະສັງກະຣະ ພັນປີໄດ້ຜ່ານໄປສໍາລັບເຂົາ; ແຕ່ໃນເວລານັ້ນພຣະສັງກະຣະກໍຍັງບໍ່ປະທານດາຣະຊັນປະຈັກໃຫ້ເຫັນທັນທີ।

Verse 21

ततस्त्वगस्त्यभ्रातासौ ग्रीष्मे पंचानिमध्यगः । भास्करं दत्तदृष्टिश्च मौनव्रतसमन्वितः

ຕໍ່ມາ ພີ່ນ້ອງຂອງອະກັດສະຕະ ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະໃນລະດູຮ້ອນທ່າມກາງໄຟທັງຫ້າ; ຈ້ອງມອງພຣະອາທິດ ແລະຖືວັດມອນ (ວັດແຫ່ງຄວາມງຽບ)।

Verse 22

तिष्ठन्कनिष्ठिकांगुल्यां वामपादस्य निश्चलः । ऊर्ध्वबाहुर्निरालंबस्तपस्तेपेऽतिदारुणम्

ເຂົາຢືນນິ່ງຢູ່ເທິງນິ້ວນ້ອຍຂອງຕີນຊ້າຍ ບໍ່ໄຫວຕົວ; ຊູມືຂຶ້ນສູງ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງພາ—ແລະປະພຶດຕະປະສະອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 23

अथ तस्य प्रसन्नात्मा महादेवो घृणानिधिः । प्रादुरासीत्स्वया दीप्त्या दिशो दश विभासयन्

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ໄດ້ພໍພຣະໄທໃນເຂົາ; ພຣະອົງປາກົດພຣະອົງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງສິບດ້ວຍລັດສະມີຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 24

ततोऽद्राक्षीन्मुनिः शंभुं सांबं वृषभसंस्थि तम् । दृष्ट्वा प्रणम्य तुष्टाव भवानीपतिमीश्वरम्

ຕໍ່ມາ ນັກບວດໄດ້ເຫັນພຣະຊັມພູພ້ອມດ້ວຍພຣະອັມບາ ປະທັບເທິງພະຍຸງ (ງົວ); ເຫັນແລ້ວຈຶ່ງກ້ົມກາບ ແລະສັນລະເສີນພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນສະຫວາມີແຫ່ງພຣະພະວານີ।

Verse 25

मुनिरुवाच । नमस्ते पार्वतीनाथ नीलकंठ महेश्वर । शिव रुद्र महादेव नम स्ते शंभवे विभो

ລະສີກ່າວວ່າ: ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນນາຖແຫ່ງພຣະປາຣະວະຕີ, ນີລະກັນຖະ ມະເຫສະວະຣະ. ໂອ ພຣະຊິວະ, ໂອ ຣຸດຣະ, ໂອ ມະຫາເທວ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຊັມພູ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວສັບພະສິ່ງ।

Verse 26

श्रीकंठोमापते शूलिन्भगनेत्रहराव्यय । गंगाधर विरूपाक्ष नमस्ते रुद्र मन्यवे

ໂອ ສຣີກັນຖະ, ໂອ ອຸມາປະຕິ, ຜູ້ຖືຕຣິສູນ; ຜູ້ທຳລາຍນັຍນາຂອງພະພະຄະ, ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ. ໂອ ຄັງຄາທະຣະ, ໂອ ວິຣູປາກສະຜູ້ມີຕາກວ້າງ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຣຸດຣະຜູ້ມີພຣະພິໂຣດອັນກ້າຫານ।

Verse 28

अंतकारे कामशत्रो देवदेव जगत्पते । स्वामिन्पशुपते शर्व नमस्ते शतधन्वने । दक्षयक्षविनाशाय स्नायूनां पतये नमः । निचेरवे नमस्तुभ्यं पुष्टानां पतये नमः

ໂອ ຜູ້ສິ້ນສຸດຄວາມຕາຍ, ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງກາມະ, ເທວະເໜືອເທວະ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ! ໂອ ພຣະສະວາມີ, ປະຊຸປະຕິ, ຊັຣວະ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືຄັນທະນູຮ້ອຍສາຍ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ທຳລາຍຍັດຂອງທັກສະ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເສັ້ນເອັນ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ນິເຈຣະວະ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ອຸດົມສົມບູນ ແລະ ຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 29

भूयोभूयो नमस्तुभ्यं महादेव कृपालय । दुस्तराद्भवसिंधोर्मां तारयस्व त्रिलोचन

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ໂອ ມະຫາເທວ, ທີ່ສະຖິດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ. ໂອ ຕຣິໂລຈະນະ, ຂໍໂປຣດພາຂ້າພະເຈົ້າຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງພະວະອັນຂ້າມຍາກນີ້.

Verse 30

अगस्त्यसोदरेणैवं स्तुतः शंभुरभाषत । प्रीणयन्वचसा स्वेन कुंभजस्यानुजं मुनिम्

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ໂດຍນ້ອງຊາຍຂອງອະກັສຕະຍະ, ພຣະຊັມພູຈຶ່ງຕຣັດ; ດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງເອງ ທຳໃຫ້ລະສີຜູ້ເປັນນ້ອງຂອງກຸມພະຊະ (ອະກັສຕະຍະ) ປິຕິຍິນດີ.

Verse 31

ईश्वर उवाच । कुंभजानुज वक्ष्यामि मुक्त्युपायं तवानघ । सेतुमध्ये महातीर्थं गंधमादनपर्वते

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ໂອ ນ້ອງຂອງກຸມພະຈະ (ອະກັສຕະຍະ) ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ບັດນີ້ເຮົາຈະບອກອຸບາຍແຫ່ງໂມກສະໃຫ້ເຈົ້າ; ກາງເສຕຸມີມະຫາຕີຣະຖະ ຢູ່ພູກັນທະມາດະນະ.”

Verse 32

मंगलाख्यस्य तीर्थस्य नातिदूरेण वर्तते । तत्र गत्वा कुरु स्नानं ततो मुक्तिमवाप्स्यसि

ສະຖານທີ່ນັ້ນຢູ່ບໍ່ໄກຈາກຕີຣະຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ມັງຄະລະ” ເຈົ້າຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ແລະເຮັດການອາບນ້ຳສັກສິດ; ແລ້ວຈຶ່ງຈະໄດ້ໂມກສະ

Verse 33

तत्तीर्थसेवनान्नान्योमोक्षो पायो लघुस्तव । न हि तत्तीर्थवैशिष्ट्यं वक्तुं शक्यं मयापि च

ສໍາລັບເຈົ້າ ບໍ່ມີອຸບາຍໄປສູ່ໂມກສະທີ່ງ່າຍກວ່າການບໍລິການແລະນະມັດສະການຕີຣະຖະນັ້ນເລີຍ; ແທ້ຈິງ ຄຸນວິເສດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງຕີຣະຖະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເຮົາກໍບອກບໍ່ໝົດ

Verse 34

संदेहो नात्र कर्तव्यस्त्वयाद्य मुनिसत्तम । तस्मात्तत्रैव गच्छ त्वं यदीच्छसि भवक्षयम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຢ່າໄດ້ເຮັດຄວາມສົງໄສໃນເລື່ອງນີ້ເລີຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາໃຫ້ຄວາມເກີດມີໃນສັງສາຣະສິ້ນສຸດ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນເທິງ

Verse 35

इत्युक्त्वा भगवानीशस्तत्रैवांतरधीयत । ततो देवस्य वचनादगस्त्यस्य सहोदरः

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພະຄະວານອີສະກໍອັນຕະທານໃນທີ່ນັ້ນເທິງ; ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະວາຈາຂອງເທວະ ນ້ອງຮ່ວມເລືອດຂອງອະກັສຕະຍະກໍອອກເດີນທາງ

Verse 36

गत्वा सेतुं समुद्रे तु गंधमादनपर्वते । ईश्वरणैव गदितं तीर्थं तच्छीघ्रमासदत्

ເມື່ອໄປຮອດເສຕຸໃນທະເລ ແລະມຸ່ງໄປພູຄັນທະມາດະນະ ທ່ານກໍໄດ້ເຖິງຕີຣະຖະທີ່ພຣະອີສະວະຣະໄດ້ຕຣັດໄວ້ແຕ່ເດີມຢ່າງໄວວາ

Verse 37

तत्र तीर्थे महापुण्ये स्नातानां मुक्तिदायिनि । एकांतरामनाथाख्ये क्षेत्रालंकरणे शुभे

ທີ່ນັ້ນ ໃນຕີຣະຖະອັນມີບຸນຍິ່ງ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ ໃນສະຖານມົງຄຸນນາມວ່າ ເອການຕະຣາມະນາຖະ ອັນເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງເຂດສັກສິດ

Verse 38

सस्नौ नियमपूर्वं स त्रीणि वर्षाणि वै द्विजः । ततश्चतुर्थवर्षे तु समाधिस्थो महामुनिः

ດວິຊະຜູ້ນັ້ນອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍນິຍະມະວັດຢ່າງເຂັ້ມງວດຄົບສາມປີ ແລ້ວໃນປີທີ່ສີ່ ມະຫາມຸນີໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະມາທິ

Verse 39

ब्रह्मनाड्या प्राणवायुं मूर्द्धन्यारोप्ययोगतः । प्राणान्निर्गमयामास ब्रह्मरंध्रेण तत्र सः

ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍວິນັຍໂຍຄະ ທ່ານຍົກປຣານະວາຍຸຜ່ານພຣະຫມະນາຑີໄປຮອດກະຫມ່ອມ ແລ້ວໃຫ້ປຣານະອອກທາງພຣະຫມະຣັນທຣະ

Verse 41

विनष्टाशेषदुःखस्य तत्तीर्थस्नानवैभवात् । मृतत्वमभूद्यस्मादगस्त्यानुजजन्मनः

ດ້ວຍອານຸພາບອັນສົງ່າງາມແຫ່ງການອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ຄວາມທຸກທັງປວງຂອງທ່ານຖືກທຳລາຍສິ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດເປັນນ້ອງຂອງອະຄັສຕະຍະ ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸການລະສັງຂານ ຄືການຈາກໄປຄັ້ງສຸດທ້າຍ

Verse 42

ततो ह्यमृतवापीतिप्रथाऽस्यासीन्मुनीश्वराः । अत्र तीर्थे नरा ये तु वर्षत्रयमतंद्रिताः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ຈຶ່ງໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ອະມຣິຕະວາປີ”. ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ຕີຣຖະນີ້ ປະຕິບັດພຣົດແລະນິຍົມຢ່າງບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານ ຕະຫຼອດສາມປີ—

Verse 43

स्नानं कुर्वंति ते सत्यममृतत्वं प्रयांति हि । एवं त्वमृतवापीति प्रथा तद्वैभवं तथा । युष्माकं कथितं विप्राः किंभूयः श्रोतुमिच्छथ

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບອະມະຕະພາບແທ້. ດັ່ງນັ້ນຊື່ “ອະມຣິຕະວາປີ” ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ແລະນີ້ແມ່ນອານຸພາບທິບຂອງມັນ. ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ຂ້າໄດ້ກ່າວແລ້ວ—ຍັງປາດຖະນາຟັງສິ່ງໃດອີກ?

Verse 44

ऋषय ऊचुः । एकांतरामनाथाख्या तस्य क्षेत्रस्य वै मुने

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ໃນເຂດກະເສດຣະອັນສັກສິດນັ້ນ ມີສະຖານທີ່ຊື່ ‘ເອການຕະຣາມະນາຖະ’—”

Verse 45

कथं समागता सूत वक्तुमेतत्त्वमर्हसि । अस्माकं मुनिशार्दूल तच्छुश्रूषातिभूयसी

“ໂອ ສູຕະ, ສະຖານທີ່ນັ້ນເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ທ່ານສົມຄວນອະທິບາຍຕັດຕະວະນີ້. ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ, ຄວາມປາດຖະນາຂອງພວກເຮົາທີ່ຈະຟັງເລື່ອງນັ້ນເພີ່ມພູນຢ່າງຫຼາຍ.”

Verse 46

श्रीसूत उवाच । पुरा दाशरथी रामः ससुग्रीवभिभीषणः । लक्ष्मणेन युतो भ्रात्रा मंत्रज्ञेन हनूमता

ສຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ພຣະຣາມະ ພຣະຣາຊະບຸດຂອງທ້າວທະສະຣະຖະ—ພ້ອມດ້ວຍສຸກຣີວະ ແລະ ວິພີສະນະ—ມີພຣະລັກສະມະນະຜູ້ເປັນອະນຸຊາຄຽງຂ້າງ ແລະມີຫນຸມານຜູ້ຊໍານານໃນຄໍາປຶກສາແລະມັນຕຣະ (ໄດ້ເດີນທາງມາ)

Verse 47

वानरैर्बध्यमाने तु सेतावंबुधिमध्यतः । चिंतयन्मनसा सीतामेकांते सममंत्रयत्

ເມື່ອຝູງວານະຣາກຳລັງສ້າງສະພານຢູ່ກາງມະຫາສະມຸດ ພຣະຣາມໄດ້ຄິດຮອດນາງສີຕາໃນດວງໃຈ ແລະປຶກສາກັນຢ່າງລັບໆໃນທີ່ສງົບ

Verse 48

तेषु मंत्र यमाणेषु रावणादिवधं प्रति । उल्लोलतरकल्लोलो जुघोष जलधिर्भृशम्

ເມື່ອພວກເຂົາກຳລັງປຶກສາເລື່ອງການປະຫານຣາວະນະແລະພວກອື່ນ ມະຫາສະມຸດກໍຄຳຮ້ອງກຶກກ້ອງຢ່າງຮຸນແຮງ ຄື້ນລົມກໍພັດພາລຸນແຮງ

Verse 49

अर्णवस्य महाभीमे जृंभमाणे महाध्वनौ । अन्योन्यकथितां वार्तां नाशृण्वंस्ते परस्परम्

ເມື່ອສຽງຄຳຮ້ອງອັນນ່າຢ້ານຂອງທະເລພອງຂຶ້ນເປັນສຽງກຶກກ້ອງອັນໃຫຍ່ ພວກເຂົາເວົ້າກັນແຕ່ກໍບໍ່ອາດຟັງກັນໄດ້

Verse 50

ततः किंचिदिव क्रुद्धो भृकुटीकुटिलेक्षणः । भ्रूभंगलीलया रामो नियम्य जलधिं तदा

ແລ້ວພຣະຣາມປານດັ່ງຈະກຣຸ້ນໂກດເພີຍນ້ອຍ ພຣະເນດຄົມດ້ວຍການຂມວດພຣະຂົນຄິ້ວ ແລະໄດ້ສະກົດທະເລໃນຂະນະນັ້ນ ດ້ວຍພຽງລີລາການຂມວດຄິ້ວ

Verse 51

न्यमंत्रयत विप्रेंद्रा राक्षसानां वधं प्रति । एकांतेऽमंत्रयत्तत्र तैः सार्धं राघवो यतः

ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ! ຕໍ່ມາພຣະອົງໄດ້ປຶກສາເລື່ອງການທຳລາຍພວກຣາກສະ; ທີ່ນັ້ນໃນທີ່ສງົບ ພຣະຣາຆະວະໄດ້ປຶກສາຮ່ວມກັບພວກເຂົາ

Verse 52

एकांतरामनाथाख्यं तत्क्षेत्रमभवद्विजाः । सोयं नियमितो वार्धी रामभ्रूभंगलीलया

ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ດິນແດນອັນສັກສິດນັ້ນໄດ້ມີນາມວ່າ “ເອການຕະຣາມະນາຖ-ເກດຕຣະ”. ທີ່ນີ້ ແມ່ນແຕ່ມະຫາສະມຸດກໍຖືກຢັບຢັ້ງ ດ້ວຍລີລາການຂະບວນຄິ້ວຂອງພຣະຣາມະ.

Verse 53

अद्यापि निश्चलजलस्तत्प्रदेशेषु दृश्यते । एकांतरामनाथाख्यं तदेतत्क्षेत्रमुत्तमम्

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ໃນບ່ອນນັ້ນໆ ນ້ຳຍັງຖືກເຫັນວ່າຢືນນິ່ງບໍ່ເຄື່ອນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນເກດຕຣະອັນສູງສຸດ ທີ່ມີນາມວ່າ “ເອການຕະຣາມະນາຖ”.

Verse 54

आगत्यामृतवाप्यां च स्नात्वा नियमपूर्वकम् । रामादीनपि सेवंते ते सर्वे मुक्तिमाप्नुयुः

ເມື່ອມາຮອດທີ່ນີ້ ແລ້ວອາບນ້ຳໃນ “ອະມຣິຕະ-ວາປີ” ດ້ວຍວິນັຍວັດປະຕິບັດ ພວກເຂົາບູຊາພຣະຣາມະ ແລະປາງເທວະອື່ນໆ; ທຸກຄົນຍ່ອມບັນລຸໂມກສະ.

Verse 55

अद्वैतविज्ञानविवेकशून्या विरक्तिहीनाश्च समाधि हीनाः । यागाद्यनुष्ठानविवर्जिताश्च स्नात्वात्र यास्यंत्यमृतं द्विजेंद्राः

ໂອ ດວິຊະເອນດຣາ (ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ), ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຂາດວິເວກໃນອັດໄວຕະຍານ, ຂາດວິຣາກຍະ ແລະຂາດສະມາທິ, ພ້ອມທັງບໍ່ປະຕິບັດຍັດຍະແລະພິທີອື່ນໆ—ພຽງອາບນ້ຳທີ່ນີ້ ກໍຈະເຖິງພາວະອະມຣິຕະອັນບໍ່ຕາຍ.