Adhyaya 10

Verse 1

श्रीसूत उवाच । वेतालवरदे तीर्थे नरः स्नात्वा द्विजोत्तमाः । ततः शनैःशनैर्गच्छेद्गन्धमादनपर्वतम्

ສີຣີສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ເມື່ອມະນຸດອາບນ້ຳໃນທີຣຖະ ເວຕາລະວະຣະດະ ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເດີນທາງຢ່າງຊ້າໆໄປຫາພູ ກັນທະມາດະນະ.

Verse 2

योंऽबुधौ सेतुरूपेण वर्तते गन्धमादनः । स मार्गो ब्रह्मलोकस्य विश्वकर्त्रा विनिर्मितः

ກັນທະມາດະນະນັ້ນ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດໃນຮູບແຫ່ງເສຕຸ (ຂົວ) ນັ້ນແຫຼະແມ່ນເສັ້ນທາງໄປສູ່ພຣະຫມະໂລກ ທີ່ຜູ້ສ້າງສັບພະສິ່ງໄດ້ສ້າງໄວ້.

Verse 3

लक्षकोटिसहस्राणि सरांसि सरितस्तथा । समुद्राश्च महापुण्या वनान्यप्याश्रमाणि च

ມີສະລະ ແລະ ທະເລສາບນັບແສນນັບໂກດິ ແລະ ມີແມ່ນ້ຳຫຼາຍດັ່ງກັນ; ມີມະຫາສະມຸດອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ ແລະ ປ່າໄມ້ດ້ວຍ—ພ້ອມອາສຣົມຂອງ຤ິສີ

Verse 4

पुण्यानि क्षेत्रजातानि वेदारण्या दिकानि च । मुनयश्च वसिष्ठाद्या सिद्धचारणकिन्नराः

ທຸກທິດທາງມີເຂດສັກສິດອັນເປັນບຸນ ແລະ ‘ປ່າແຫ່ງເວທ’; ມີມຸນີເລີ່ມຈາກວະສິດຖະ ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ, ຈາຣະນະ ແລະ ກິນນະຣະ

Verse 5

लक्ष्म्या सह धरण्या च भगवान्मधुसूदनः । सावित्र्या च सरस्वत्या सहैव चतु राननः

ທີ່ນັ້ນມີພະພະຄະວານ ມະທຸສູດະນະ (ວິສນຸ) ພ້ອມດ້ວຍພະລັກສະມີ ແລະ ທະຣະນີ (ແຜ່ນດິນ); ແລະມີຈະຕຸຣານະນ (ພຣະພຣົມ) ພ້ອມດ້ວຍສາວິຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ

Verse 6

हेरंबः षण्मुखश्चैव देवाश्चेंद्रपुरोगमाः । आदित्यादिग्रहाश्चैव तथाष्टौ वसवो द्विजाः

ທີ່ນັ້ນມີເຮຣັມພະ (ຄະເນຊະ) ແລະ ສັນມຸຂະ (ສະກັນດະ), ພ້ອມທັງເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີອິນທຣະເປັນຜູ້ນຳ; ມີດາວສະຫວ່າງ/ຄະຣະຫະເລີ່ມຈາກອາທິດຕະຍະ ແລະ ວະສຸທັງແປດ, ໂອ ທະວິຊະ

Verse 7

पितरोलोकपालाश्च तथान्ये देवता गणाः । महापातकसंघानां नाशने लोकपावने

ທີ່ນັ້ນມີປິຕຣະ (ບັນພະບຸຣຸດ), ມີໂລກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ແລະ ໝູ່ເທວະອື່ນໆ—ໃນສະຖານອັນຊຳລະໂລກ ທີ່ທຳລາຍກອງມະຫາບາບທັງປວງ

Verse 9

दिवानिशं वसंत्यत्र पर्वते गंधमादने । अत्र गौरी सदा तुष्टा हरेण सह वर्तते । अत्र किन्नरकांतानां क्रीडा जागर्ति नित्यशः । तस्य दर्शनमात्रेण बुद्धिसौख्यं नृणां भवेत्

ໃນພູກັນທະມາດນະ ພວກເຂົາພັກອາໄສທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາງເກົາຣີ ຊື່ນບານຢູ່ເສມອ ສະຖິດຮ່ວມກັບພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ). ທີ່ນັ້ນ ການລະເລີນຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກິນນະຣາ ຕື່ນຢູ່ເປັນນິດ. ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນພູນັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສະບາຍແຫ່ງໃຈ ແລະປັນຍາ.

Verse 10

तन्मूर्धनि कृतावासाः सिद्धचारणयोषितः । पूजयंति सदा कालं शंकरं गिरिजापतिम्

ທີ່ຍອດຂອງພູນັ້ນ ນາງທັງຫຼາຍແຫ່ງພວກສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ ອາໄສຢູ່. ພວກນາງບູຊາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ເປັນກິຣິຊາປະຕິ ຢູ່ທຸກເວລາ.

Verse 11

कोटयो ब्रह्महत्यानामगम्यागमकोटयः । अंगलग्नैर्विनश्यंति गन्धमादनमारुतैः

ບາບນັບໂກຕິດັ່ງພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ແລະ ໂກຕິນັບບໍ່ຖ້ວນແຫ່ງການລ່ວງລະເມີດຕ້ອງຫ້າມອື່ນໆ—ແມ່ນແຕ່ຈະເກາະຕິດກັບກາຍ—ກໍຖືກລົບລ້າງໂດຍລົມແຫ່ງກັນທະມາດນະ

Verse 12

असावुल्लोलकल्लोले तिष्ठन्मध्ये महांबुधौ । आसीन्मुनिगणैः सेव्यः पुरा वै गन्धमादनः

ກັນທະມາດນະນີ້ ຢືນຢູ່ກາງມະຫາສະໝຸດອັນໃຫຍ່ ທີ່ຄື້ນລົມກະເພື່ອນກະເພື່ອນ. ໃນການກ່ອນ ມັນເປັນສະຖານທີ່ທີ່ຫມູ່ມຸນີເຄົາລົບ ແລະໄປມາບໍລິການບູຊາເປັນນິດ.

Verse 13

ततो नलेन सेतौ तु बद्धे तन्मध्यगोचरः । रामाज्ञयाखिलैः सेव्यो बभूव मनुजैरपि

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນະລະໄດ້ສ້າງເສຕຸ (ສະພານ) ແລ້ວ ພູນີ້ກໍເຂົ້າມາຢູ່ໃນຂອບເຂດການເດີນທາງ ຢູ່ກາງເສັ້ນທາງນັ້ນ. ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມ ມັນຈຶ່ງເປັນສະຖານທີ່ທີ່ທຸກຜູ້ຄວນໄປສັກກາລະ—ແມ່ນແຕ່ມະນຸດກໍດ້ວຍ.

Verse 14

सेतुरूपं गिरिं तं तु प्रार्थयेद्गंधमादनम् । क्षमाधर महापुण्य सर्वदेवनमस्कृत

ແລ້ວພຶງອະທິຖານຕໍ່ພູກັນທະມາດນະ ຜູ້ມີຮູບເປັນເສຕຸວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ, ໂອ ຜູ້ມີບຸນໃຫຍ່, ໂອ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມ”

Verse 15

विष्ण्वा दयोऽपि ये देवास्सेवंते श्रद्धया सह । तं भवंतमहं पद्भ्यामाक्रमामि नगोत्तम

“ແມ່ນແຕ່ເທວະ—ພຣະວິສນຸ ແລະອື່ນໆ—ຍັງຮັບໃຊ້ທ່ານດ້ວຍສັດທາ; ແຕ່ຂ້າ ໂອ ພູອັນປະເສີດ ກຳລັງກ້າວຢ່າງຕີນຂຶ້ນເທິງທ່ານ”

Verse 16

क्षमस्व पादघातं मे दयया पापचेतसः । त्वन्मूर्द्धनि कृतावासं शंकरं दर्शयस्व मे

“ຂໍໂປດເມດຕາອະໄພການຢ່າງຕີນຂອງຂ້າ—ອັນເກີດຈາກໃຈບາບ; ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ເຫັນພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ປະທັບຢູ່ເທິງຍອດຂອງທ່ານ”

Verse 17

प्रार्थयित्वा नरस्त्वेवं सेतुरूपं नगोत्तमम् । ततो मृदुपदं गच्छेत्पावनं गन्धमादनम्

ເມື່ອອະທິຖານຕໍ່ພູອັນປະເສີດ ຜູ້ມີຮູບເປັນເສຕຸແລ້ວ ບຸກຄົນພຶງເດີນໄປດ້ວຍກ້າວຢ່າງອ່ອນນ້ອມ ສູ່ກັນທະມາດນະອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ

Verse 18

अब्धौ तत्र नरः स्नात्वा पर्वते गन्धमादने । पिंडदानं ततः कुर्यादपि सर्षपमात्रकम्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອອາບນ້ຳໃນມະຫາສະໝຸດແລ້ວ (ຈຶ່ງ) ໄປຫາພູກັນທະມາດນະ ບຸກຄົນພຶງກະທຳພິທີປິນຑະທານ (piṇḍa-dāna) ແມ່ນແຕ່ພຽງເທົ່າເມັດຜັກກາດກໍຕາມ

Verse 19

तृप्तिं प्रयांति पितरस्तस्य यावद्युगक्षयः । शमीदलसमानान्वा दद्यात्पिंडान्पितॄन्प्रति

ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣິ) ຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈຈົນສິ້ນຍຸກ. ຫຼືຄວນຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ແດ່ປິຕຣິ ໃຫ້ແຕ່ລະກ້ອນຂະໜາດເທົ່າໃບຊະມີ.

Verse 21

सर्वतीर्थोत्तमं पुण्यं नाम्ना पापविनाशनम् । अस्ति पुण्यतमं विप्राः पवित्रे गन्धमादने

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ! ທີ່ພູກັນທະມາດະນະອັນບໍລິສຸດ ມີທີຣຖະ (tīrtha) ອັນມີບຸນສູງສຸດ ເປັນຍອດໃນບັນດາທີ່ສັກສິດທັງປວງ ມີນາມວ່າ “ປາປະວິນາຊະນະ” ຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 22

यस्य संस्मरणादेव गर्भवासो न विद्यते । तत्प्राप्य तु नरः स्नायात्स्वदे हमलनाशनम् । तत्र स्नानान्नरो याति वैकुण्ठं नात्र संशयः

ແຕ່ພຽງລະລຶກເຖິງທີ່ນັ້ນ ກໍບໍ່ຕ້ອງເຂົ້າພັກໃນຄັນອີກ. ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ຄວນອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນເພື່ອກຳຈັດມົນທິນແຫ່ງກາຍ; ດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 23

ऋषय ऊचुः । सूत पापविनाशाख्य तीर्थस्य ब्रूहि वैभवम् । व्यासेन बोधितस्त्वं हि वेत्सि सर्वं महामुने

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ! ຈົ່ງເລົ່າຄວາມມະຫິມາແຫ່ງທີຣຖະທີ່ຊື່ “ປາປະວິນາຊະນະ” ໃຫ້ຟັງ. ເພາະທ່ານໄດ້ຮັບການສອນຈາກພຣະວະຍາສະ ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາມຸນີ ທ່ານຮູ້ທຸກສິ່ງ.

Verse 24

श्रीसूत उवाच । ब्रह्माश्रमपदे वृत्तां पार्श्वे हिमवतः शुभे । वक्ष्यामि ब्राह्मणश्रेष्ठा युष्माकं तु कथां शुभाम्

ສຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງອັນເປັນມົງຄຸນໃຫ້ທ່ານຟັງ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນທີ່ພຣະພຣົມອາສຣະມະອັນສັກສິດ ຢູ່ຂ້າງພູຫິມະວັດອັນເປັນສິຣິມົງຄຸນ.

Verse 25

अस्याश्रमपदं पुण्यं ब्रह्माश्रमपदे शुभे । नानावृक्षगणाकीर्णं पार्श्वे हिमवतः शुभे

ສະຖານທີ່ອາສຣົມນັ້ນບໍລິສຸດ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ ມີນາມວ່າ “ພຣະພຣົມອາສຣົມ”; ຕັ້ງຢູ່ຂ້າງອັນເປັນສິຣິຂອງພູຫິມະວັດ ແລະ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຫມູ່ໄມ້ນານາຊະນິດ.

Verse 26

वहुगुल्मलताकीर्णं मृगद्विपनिषेवितम् । सिद्धचारणसंघुष्टं रम्यं पुष्पितकाननम्

ບ່ອນນັ້ນໜາແນ້ນດ້ວຍພຸ່ມໄມ້ ແລະ ເຄືອວັນລະຍານານາ ເປັນທີ່ກວາງແລະຊ້າງເຂົ້າມາອາໄສ; ກ້ອງກັງວານດ້ວຍຫມູ່ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ ເປັນປ່າດອກໄມ້ບານອັນງາມລະເມີຍ.

Verse 27

वृतिभिर्बहुभिः कीर्णं तापसैरुशोभितम् । ब्राह्मणैश्च महाभागैः सूर्यज्वलनसंनिभैः

ບ່ອນນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຮົ້ວແລະເຂດກັ້ນຫຼາຍຊັ້ນ ງາມດ້ວຍພວກຕະປະສະວິນ; ແລະຍັງມີພຣາຫມະນະຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟແຫ່ງດວງອາທິດ.

Verse 28

नियमव्रतसं पन्नैः समाकीर्णं तपस्विभिः । दीक्षितैर्यागहेतोश्च यताहारैः कृतात्मभिः

ບ່ອນນັ້ນແອດແນ້ນດ້ວຍພວກຕະປະສະວິນຜູ້ສົມບູນດ້ວຍນິຍະມະແລະວຣະຕະ; ໄດ້ຮັບດີກສາເພື່ອຍັດຍະ ສຳຮວມອິນທຣີ ຈຳກັດອາຫານ ແລະ ເປັນຜູ້ຊະນະຕົນເອງ.

Verse 29

वेदाध्ययनसंपन्नैर्वैदिकैः परिवेष्टितम् । वर्णिभिश्च गृहस्थैश्च वानप्रस्थैश्च भिक्षुभिः

ບ່ອນນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພວກວາຍດິກະຜູ້ສຳເລັດໃນການສຶກສາພຣະເວດ; ພ້ອມດ້ວຍພວກພຣະຫມະຈາຣິນ, ຄົນຄອບຄົວ, ວານະປຣັສຖະ ແລະ ພິກຂຸຜູ້ຈາຣິກ.

Verse 30

स्वाश्रमाचारनिरतैः स्ववर्णोक्तविधायिभिः । वालखिल्यैश्च मुनिभिः संप्राप्तैश्च मरीचिभिः

ໃນອາສຣົມນັ້ນ ມີບັນດາມຸນີຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນທຳແຫ່ງອາສຣົມຂອງຕົນ ແລະປະຕິບັດພິທີຕາມວັນນະຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ। ມຸນີວາລະຂິລະຍະກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະພຣະຣິສີມະຣີຈິກັບອື່ນໆ ກໍໄດ້ມາຮອດແລ້ວ।

Verse 31

तत्राश्रमे पुरा कश्चिच्छूद्रो दृढमतिर्द्विजाः । साहसी ब्राह्मणाभ्याशमाजगाम मुदान्वितः

ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ ໃນການກ່ອນ ທີ່ອາສຣົມນັ້ນ ມີຊູດຣະຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ດຣິດຫະມະຕິ ຜູ້ກ້າຫານໂດຍນິໄສ; ລາວໄດ້ມາໃກ້ບັນດາພຣາຫມະນະດ້ວຍໃຈຍິນດີ।

Verse 32

आगतो ह्याश्रमपदं पूजितश्च तपस्विभिः । नाम्ना दृढमतिः शूद्रः साष्टांगं प्रणनाम वै

ເມື່ອລາວມາຮອດສະຖານອາສຣົມ ບັນດາຕະປັສວິນໄດ້ຕ້ອນຮັບດ້ວຍກຽດຕິ. ຊູດຣະນາມ ດຣິດຫະມະຕິ ຈຶ່ງກົ້ມກາບດ້ວຍອັດຖາງຄະປຣະນາມ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 33

तान्स दृष्ट्वा मुनिगणान्देवकल्पान्महौजसः । कुर्वतो विविधान्यज्ञान्संप्रहृष्य स शूद्रकः

ເມື່ອເຫັນຫມູ່ມຸນີຜູ້ດຸດເທບ ມີພະລັງຕະປະອັນໃຫຍ່ ກຳລັງປະກອບຍັຊະນານາປະການ ຊູດຣະນັ້ນກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 34

अथास्य बुद्धिरभवत्तपःकर्तुमनुत्तमम् । ततोऽब्रवीत्कुलपतिं मुनिमागत्य तापसम्

ແລ້ວໃນໃຈຂອງລາວ ຄວາມຄິດທີ່ຈະບຳເພັນຕະປະອັນສູງສຸດກໍເກີດຂຶ້ນ. ຈາກນັ້ນລາວໄດ້ເຂົ້າໄປຫາກຸລະປະຕິ ມຸນີຕະປັສວິນຜູ້ເປັນຫົວໜ້າອາສຣົມ ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ

Verse 35

दृढमतिरुवाच । तपोधन नमस्तेऽस्तु रक्ष मां करुणानिधे । तव प्रसादादिच्छामि धर्मं चर्तुं द्विजर्षभ

ດຣິດຫະມະຕິ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີຊັບແຫ່ງຕະປະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການ. ໂອ ຄັງແຫ່ງກະຣຸນາ ຂໍປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ ໂດຍພຣະປຣະສາດຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາປະພຶດທັມມະ.”

Verse 36

तस्मादभिगतं मां त्वं यागे दीक्षय सुव्रत । ब्रह्मन्नवरवर्णोऽहं शूद्रो जात्यास्मि सत्तम

“ດັ່ງນັ້ນ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຫາທ່ານແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານດີກຊາເພື່ອຍັດຍະ. ໂອ ພຣາຫມະນ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນວັນນະຕ່ຳສຸດ; ໂດຍກຳເນີດແມ່ນຊູດຣະ ໂອ ຜູ້ປະເສີດ.”

Verse 37

शुश्रूषां कर्तुमिच्छामि प्रपन्नाय प्रसीद मे । एवमुक्ते तु शूद्रेण तमाह ब्राह्मणस्तदा

“ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະເຮັດການຮັບໃຊ້ (śuśrūṣā); ຂໍທ່ານເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ໄດ້ມາພຶ່ງພາ.” ເມື່ອຊູດຣະເວົ້າດັ່ງນີ້ ພຣາຫມະນຈຶ່ງຕອບກັບເຂົາ

Verse 38

कुलपतिरुवाच । यागे दीक्षयितुं शक्यो न शूद्रो हीनजन्मभाक् । श्रूयतां यदि ते बुद्धिः शुश्रूषानिरतो भव

ກຸລະປະຕິ ກ່າວວ່າ: “ຊູດຣະຜູ້ຖືກນັບວ່າກຳເນີດຕ່ຳ ບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບດີກຊາເພື່ອຍັດຍະ. ແຕ່ຈົ່ງຟັງ—ຖ້າຈິດໃຈເຈົ້າໝັ້ນຄົງຢ່າງນີ້ ຈົ່ງອຸທິດຕົນໃນການຮັບໃຊ້.”

Verse 39

उपदेशो न कर्तव्यो जातिहीनस्य कर्हिचित् । उपदेशे महान्दोष उपाध्यायस्य विद्यते

“ບໍ່ຄວນໃຫ້ອຸປະເທດ (ຄຳສອນ) ແກ່ຜູ້ທີ່ຖືກເຫັນວ່າ ‘ຂາດສະຖານະຊາຕິ’ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ. ຖ້າໃຫ້ຄຳສອນ ຊາສຕຣະກ່າວວ່າ ຄວາມຜິດໃຫຍ່ຈະຕົກແກ່ຄູ (ອຸປາທະຍາຍະ).”

Verse 40

नाध्यापयेद्बुधः शूद्रं तथा नैव च याजयेत् । न पाठयेत्तथा शूद्रं शास्त्रं व्याकरणादिकम्

ຜູ້ຮູ້ທັນບໍ່ພຶງສອນຊູດຣະ ແລະບໍ່ພຶງເປັນປຸໂຣຫິດປະກອບຍັດຍະໃຫ້ເຂົາ. ອີກທັງບໍ່ພຶງໃຫ້ຊູດຣະຮຽນຊາສະຕຣະ ເຊັ່ນ ໄວຍາກອນ ແລະວິຊາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 41

काव्यं वा नाटकं वापि तथालंकारमेव च । पुराणमितिहासं च शूद्रं नैव तु पाठयेत्

ບໍ່ວ່າຈະເປັນກະວີ ຫຼື ນາດະກະ ພ້ອມທັງສາດອະລັງການ; ທັງປຸຣານະ ແລະ ອິຕິຫາສະ ກໍບໍ່ພຶງໃຫ້ຊູດຣະຮຽນ.

Verse 42

यदि चोपदिशेद्विप्रः शूद्रं चैतानि कर्हिचित् । त्यजेयुर्ब्राह्मणा विप्रं तं ग्रामाद्ब्रह्मसंकुलात्

ຖ້າພຣາຫມັນຜູ້ໃດເຄີຍສອນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຊູດຣະ ເມື່ອໃດກໍຕາມ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍພຶງຂັບໄລ່ພຣາຫມັນນັ້ນອອກຈາກບ້ານ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສັກສິດແຫ່ງເວທະ.

Verse 43

शूद्राय चोपदेष्टारं द्विजं चंडालवत्त्यजेत् । शूद्रं चाक्षरसंयुक्तं दूरतः परिवर्जयेत्

ດວິຊະຜູ້ໃດສອນຊູດຣະ ພຶງຖືກລະທິ້ງເສມືອນເປັນຈັນດາລະ. ແລະຊູດຣະຜູ້ທີ່ເຂົ້າກັບອັກສອນແລະການຮຽນຄຳພີ ພຶງຫຼີກເວັ້ນແຕ່ໄກ.

Verse 44

अतः शुश्रूष भद्रं ते ब्राह्मणाञ्छ्रद्धया सह । शूद्रस्य द्विजशुश्रूषा मन्वादिभिरुदीरिता

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຄວາມເຈຣິນຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງຮັບໃຊ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍດ້ວຍສັດທາ. ສໍາລັບຊູດຣະ ການຮັບໃຊ້ດວິຊະນັ້ນ ມະນຸ ແລະອາຈານອື່ນໆ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າເປັນຈາຣິດທີ່ຄວນ.

Verse 45

नहि नैसर्गिकं कर्म परित्यक्तुं त्वमर्हसि । एवमुक्तस्तु मुनिना स शूद्रोऽचिंतयत्तदा

“ເຈົ້າບໍ່ຄວນລະທິ້ງໜ້າທີ່ຕາມທໍາມະຊາດ (ທີ່ຖືກກໍານົດ) ຂອງຕົນ.” ເມື່ອຖືກມຸນີກ່າວດັ່ງນີ້ ຊູດຣານັ້ນກໍຄິດໄຕ່ຕອງຢ່າງເລິກຊຶ້ງໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 46

किं कर्तव्यं मया त्वद्य व्रते श्रद्धा हि मे पुरा । यथा स्यान्मम विज्ञानं यतिष्येऽहं तथाद्य वै

(ລາວຄິດວ່າ:) “ມື້ນີ້ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ? ແຕ່ກ່ອນຂ້ອຍມີສັດທາຕໍ່ວຣະຕະຢ່າງແທ້ຈິງ. ເພື່ອໃຫ້ປັນຍາເກີດໃນຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະພາກເພຍຕາມນັ້ນ—ມື້ນີ້ແນ່ນອນ.”

Verse 47

इति निश्चित्य मनसा शूद्रो दृढमतिस्तदा । गत्वाश्रमपदाद्दूरं कृतवानुटजं शुभम्

ເມື່ອຕັດສິນໃຈໃນຈິດດັ່ງນັ້ນ ຊູດຣານັ້ນກໍມີຈິດໃຈແນ່ວແນ່. ລາວໄປໄກຈາກບ່ອນອາສຣົມ ແລະສ້າງກະຕ່ອມອັນເປັນມົງຄຸນ

Verse 48

तत्र वै देवतागारं पुण्यान्यायतनानिच । पुष्पारामादिकं चापि तटाकखननादिकम्

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ສ້າງເທວາລັຍສໍາລັບເທວະຕາ ແລະສະຖານທີ່ບຸນອັນສັກສິດອື່ນໆ. ລາວຍັງຈັດສວນດອກໄມ້ ແລະເຮັດວຽກເຊັ່ນຂຸດສະນ້ໍາ

Verse 49

श्रद्धया कारयामास तपःसिद्ध्यर्थमात्मनः । अभिषेकांश्च नियमानुपवासादिकानपि

ດ້ວຍສັດທາ ລາວໃຫ້ເຮັດທຸກຢ່າງນີ້ເພື່ອຄວາມສໍາເລັດແຫ່ງຕະປະຂອງຕົນ; ແລະລາວຍັງປະຕິບັດອະພິເສກ, ນິຍະມະ (ວິໄນຂໍ້ປະຕິບັດ) ແລະອຸປະວາສ (ການອົດອາຫານ) ເປັນຕົ້ນ

Verse 50

बलिं च कृत्वा हुत्वा च दैवतान्यभ्यपूजयत् । संकल्पनियमोपेतः फलाहारो जितेंद्रियः

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍບະລິ ແລະປະກອບໂຫມະແລ້ວ ທ່ານໄດ້ບູຊາເທວະທັງຫຼາຍຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ। ມີສັງກັນປະອັນສັກສິດ ແລະນິຍົມວິໄນ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜົນໄມ້ເທົ່ານັ້ນ ແລະຊະນະອິນທຣີຍ໌ໄດ້

Verse 51

नित्यं कंदैश्च मूलैश्च पुष्पैरपि तथा फलैः । अतिथीन्पूजयामास यथावत्समुपागतान्

ທ່ານໄດ້ບູຊາແລະຕ້ອນຮັບອະຕິຖິ (ແຂກຜູ້ຄວນເຄົາລົບ) ທຸກມື້ ດ້ວຍຫົວພືດ ຮາກໄມ້ ດອກໄມ້ ແລະຜົນໄມ້ ໂດຍບໍລິການຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມທຳ

Verse 52

एवं हि सुमहान्कालो व्यतिचक्राम तस्य वै । अथाश्रममगात्तस्य सुमतिर्नाम नामतः

ດັ່ງນັ້ນ ເວລາອັນຍາວນານຫຼາຍໄດ້ຜ່ານໄປສຳລັບທ່ານ। ຕໍ່ມາ ມຸນີຜູ້ມີນາມວ່າ “ສຸມະຕິ” ໄດ້ມາຮອດອາສຣົມຂອງທ່ານ

Verse 53

द्विजो गर्गकुलोद्भूतः सत्यवादी जितेंद्रियः । स्वागतेन मुनिं पूज्य तोषयित्वा फलादिकैः

ທ່ານເປັນດວິຊະ ກຳເນີດຈາກວົງສາກັຣກະ ເປັນຜູ້ເວົ້າສັດ ແລະຊະນະອິນທຣີຍ໌। ທ່ານໄດ້ຕ້ອນຮັບມຸນີ ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໃຫ້ທ່ານພໍໃຈດ້ວຍຜົນໄມ້ແລະຂອງຖວາຍອື່ນໆ

Verse 54

कथयन्वै कथाः पुण्याः कुशलं पर्यपृच्छत । इत्थं सप्रणिपाताद्यैरुपचारैस्तु पूजितः

ທ່ານໄດ້ເລົ່າເລື່ອງອັນບໍລິສຸດທີ່ໃຫ້ເກີດບຸນ ແລະຖາມໄຖ່ຄວາມສຸກສະບາຍຂອງມຸນີ। ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຈຶ່ງໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍການປະຕິບັດອັນເຄົາລົບ ເລີ່ມຈາກການປະນິປາຕະ (ການກົ້ມກາບ) ແລະການຮັບໃຊ້ອື່ນໆ

Verse 55

आशीर्भिरभिनंद्यैनं प्रतिगृह्य च सत्क्रियाम् । तमापृछ्य प्रहृष्टाप्मा स्वाश्रमं पुनराययौ

ພຣະມຸນີໄດ້ອວຍພອນແລະຊົມເຊີຍເຂົາ ພ້ອມຮັບເອົາການຕ້ອນຮັບອັນເຄົາລົບ; ແລ້ວຈຶ່ງລາກັນ ແລະດ້ວຍໃຈປິຕິ ກໍກັບຄືນສູ່ອາສຣົມຂອງຕົນອີກຄັ້ງ।

Verse 56

एवं दिनेदिने विप्रः शूद्रेस्मिन्पक्षपातवान् । आगच्छदाश्रमं तस्य द्रष्टुं तं शूद्रयोनिजम्

ດັ່ງນັ້ນ ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ພຣາຫມັນນັ້ນ—ມີໃຈເອີ້ນເອງເຂົ້າຂ້າງຊູດຣະນີ້—ກໍມາທີ່ອາສຣົມຂອງເຂົາ ເພື່ອເບິ່ງຊາຍຜູ້ເກີດໃນຕະກູນຊູດຣະນັ້ນຢູ່ເລື້ອຍໆ।

Verse 57

बहुकालं द्विजस्याभूत्संसर्गः शूद्रयोनिना । स्नेहस्य वशमापन्नः शूद्रोक्तं नातिचक्रमे

ເປັນເວລາດົນ ດວິຊະນັ້ນໄດ້ຄົບຄ້າສະນິດກັບຜູ້ເກີດໃນຊູດຣະຍົນິ। ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມເມດຕາຮັກ ລາວບໍ່ກ້າລ່ວງເກີນຄຳທີ່ຊູດຣະເວົ້າ ແຕ່ກໍປະພຶດຕາມນັ້ນ।

Verse 58

अथागतं द्विजं शूद्रः प्राह स्नेहवशीकृतम् । हव्यकव्यविधानं मे कृत्स्नं ब्रूहि मुनीश्वर

ຕໍ່ມາ ຊູດຣະໄດ້ກ່າວກັບດວິຊະຜູ້ຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມຮັກວ່າ: “ໂອ ມຸນີອິສະວະຣະ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ວິທີການແຫ່ງຮັວຍະແລະກັວຍະ ຄືການຖວາຍແດ່ທວະແລະບັນພະບຸລຸດ.”

Verse 59

पितृकार्यविधानार्थं देवकार्यार्थमेव च । मंत्रानुपदिश त्वं मे महालयविधिं तथा

“ເພື່ອຈັດວາງພິທີກຳສຳລັບບັນພະບຸລຸດ ແລະພິທີກຳສຳລັບທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງສອນມັນຕຣາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຈົ່ງບອກວິທີປະຕິບັດມະຫາລະຍະໃຫ້ຖືກຕ້ອງດ້ວຍ।”

Verse 60

अष्टकाश्राद्धकृत्यं च वैदिकं यच्च किंचन । सर्वमेतद्रहस्यं मे ब्रूहि त्वं वै गुरुर्मतः

ຂໍທ່ານຈົ່ງສອນຂ້ອຍເຖິງຫຼັກລັບແຫ່ງພິທີ ອັດຖະກາ-ສຣາດທະ ແລະສິ່ງໃດໆທີ່ເປັນວິທີແຫ່ງເວດ. ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ຄົບ ເນື່ອງຈາກທ່ານເປັນຄຸຣຸຂອງຂ້ອຍ.

Verse 61

एवमुक्तः स शूद्रेण सर्वमेतदुपादिशत् । कारयामास तस्यायं पितृकार्यादिकं तथा

ເມື່ອຊູດຣະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ດວິຊະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງກໍໄດ້ສອນທຸກຢ່າງໃຫ້ເຂົາ. ແລະຍັງໃຫ້ເຂົາປະຕິບັດພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ ແລະໜ້າທີ່ອື່ນໆທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງ.

Verse 62

पितृकार्ये कृते तेन विसृष्टः स द्विजो गतः । अथ दीर्घेण कालेन पोषितः शूद्रयोनिना

ເມື່ອເຂົາໄດ້ປະຕິບັດພິທີບັນພະບຸລຸດສຳເລັດແລ້ວ ດວິຊະນັ້ນຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ກັບ ແລະໄປຈາກ. ຕໍ່ມາເມື່ອການເວລາຍາວນານ ເຂົາ (ຄົນເດີມ) ຖືກຫຼ້ຽງດູໃນກຳເນີດເປັນຊູດຣະ.

Verse 63

त्यक्तो विप्रगणैः सोऽयं पंचत्वमगमद्द्विजः । वैवस्वतभटैर्नीत्वा पातितो नरकेष्वपि

ເມື່ອຖືກຫມູ່ພຣາຫມັນລະທິ້ງ ດວິຊະນີ້ກໍເຖິງຄວາມຕາຍ. ບັນດາທູດຂອງພຣະຍົມໄດ້ນຳໄປ ແລະໂຍນລົງໃນນະລົກທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 64

कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च । भुक्त्वा क्रमेण नरकांस्तदंते स्था वरोऽभवत्

ເມື່ອໄດ້ຮັບທຸກຂ໌ໃນນະລົກຕາມລຳດັບ ຕະຫຼອດພັນໂກຕິກັລປະ ແລະຮ້ອຍໂກຕິກັລປະ ຈົນສິ້ນສຸດ ໃນທ້າຍນັ້ນເຂົາກາຍເປັນ “ສະຖາວະຣະ” ຄືສັດທີ່ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 65

गर्दभस्तु ततो जज्ञे विड्वराहस्ततः परम् । जज्ञेऽथ सारमेयोऽसौ पश्चाद्वायसतां गतः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວເກີດເປັນລາ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນເປັນໝູປ່າກິນຂອງສົກປົກ. ຕໍ່ມາເກີດເປັນໝາ; ແລະພາຍຫຼັງເຂົ້າສູ່ພາວະເປັນກາ.

Verse 66

अथ चंडालतां प्राप शूद्रयोनिमगात्ततः । गतवान्वैश्यतां पश्चात्क्षत्रियस्तदनंतरम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຮັບສະພາບເປັນຈັນດາລ; ແລ້ວໄປເກີດໃນຍົນີຂອງສູດຣ. ຕໍ່ມາໄດ້ຖານະໄວສະຍະ ແລະທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນເກີດເປັນກະສັດຕຣິຍ.

Verse 67

प्रबलैर्बाध्यमानोऽसौ ब्राह्मणो वै तदाऽभवत् । उपनीतः स पित्रा तु वर्षे गर्भाष्टमे द्विजः

ຖືກກຳລັງແຫ່ງກຳອັນແຂງກ້າບີບຄັ້ນ ໃນການນັ້ນລາວໄດ້ເປັນພຣາຫມັນແທ້. ດວິຊນັ້ນ ບິດາໄດ້ປະກອບພິທີອຸປະນະຍະນະ ແລະສວມຍັຊໂຍປະວີຕອັນສັກສິດ ໃນປີທີ 8 ນັບແຕ່ປະຕິສັນທິ.

Verse 68

वर्तमानः पितुर्गेहे स्वाचाराभ्यासतत्परः । गच्छन्कदाचिद्गहने गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງບິດາ ແລະມຸ່ງໝັ້ນຝຶກຝົນຈັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ, ຄັ້ງໜຶ່ງເມື່ອເດີນເຂົ້າໄປໃນປ່າທຶບ ລາວຖືກພຣະຫມຣາກສະສາ (Brahmarākṣasa) ຈັບໄວ້.

Verse 69

रुदन्भ्रमन्स्खल न्मूढः प्रहसन्विलपन्नसौ । शश्वद्धाहेति च वदन्वैदिकं कर्म सोऽत्यजत्

ລາວຮ້ອງໄຫ້ ວົນວຽນ ສະດຸດລົ້ມດ້ວຍຄວາມຫຼົງ—ບາງຄັ້ງຫົວເຮາະ ບາງຄັ້ງຄ່ຳຄວນ—ເວົ້າຊ້ຳໆວ່າ “ໄໝ້! ໄໝ້!” ແລ້ວລະທິ້ງການປະກອບກິດຕາມພຣະເວທ.

Verse 70

दृष्ट्वा सुतं तथाभूतं पिता दुःखेन पीडितः । सुतमादाय च स्नेहा दगस्त्यं शरणं ययौ

ເມື່ອເຫັນລູກຊາຍຢູ່ໃນສະພາບນ່າຢ້ານນັ້ນ ພໍ່ກໍຖືກຄວາມໂສກເສົ້າບີບຄັ້ນ. ດ້ວຍຄວາມຮັກຈຶ່ງອຸ້ມລູກໄປ ແລະໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະລິສີອະກັສຕະຍະ.

Verse 71

भक्त्या मुनिं प्रणम्यासौ पिता तस्य सुतस्य वै । तस्मै निवेदयामास स्वपुत्रस्य विचेष्टितम्

ດ້ວຍສັດທາ ພໍ່ນັ້ນໄດ້ກາບນົບນ້ອມຕໍ່ມຸນີ ແລ້ວຈຶ່ງທູນເລົ່າເລື່ອງພຶດຕິກຳອັນປະຫຼາດ ແລະນ່າຫ່ວງຂອງລູກຊາຍຕົນ.

Verse 72

अब्रवीच्च तदा विप्रः कुम्भजं मुनिपुंगवम् । एष मे तनयो ब्रह्मन्गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

ແລ້ວພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ກ່າວຕໍ່ ກຸມພະຊະ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ວ່າ: “ໂອ ພຣະບຣາຫມັນຜູ້ຄວນນົບນ້ອມ, ລູກຂ້າຖືກພຣະຫມະຣາກສະສາ ຍຶດຄອງແລ້ວ.”

Verse 73

सुखं न भजते ब्रह्मन्रक्ष तं करुणादृशा । नास्ति मे तनयोऽ प्यन्यः पितॄणामृणमुक्तये

“ໂອ ພຣະບຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ລາວບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ; ຂໍໃຫ້ທ່ານປົກປ້ອງລາວດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງເມດຕາ. ຂ້າບໍ່ມີລູກຊາຍອື່ນເລີຍ ເພື່ອໃຫ້ພົ້ນຈາກໜີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ.”

Verse 74

अस्य पीडाविनाशार्थमुपायं ब्रूहि कुम्भज । त्वत्समस्त्रिषु लोकेषु तपःशीलो न विद्यते

“ໂອ ກຸມພະຊະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກອຸບາຍເພື່ອທຳລາຍຄວາມທຸກທໍລະມານນີ້. ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທ່ານໃນຕະປະ ແລະວິນັຍປະພຶດ.”

Verse 75

अग्रणीः शिवभक्तानामुक्तस्त्वं हि महर्षिभिः । त्वां विनास्य परित्राणं न मेपुत्रस्य विद्यते

ບັນດາມະຫາຣິສີໄດ້ປະກາດວ່າ ທ່ານເປັນຜູ້ນຳໃນຫມູ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ। ຖ້າຂາດທ່ານ ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງຄຸ້ມຄອງເລີຍ।

Verse 76

पित्रे कृपां कुरुष्व त्वं दयाशीला हि साधवः । श्रीसूत उवाच । एवमुक्तस्तदा तेन कुम्भजो ध्यानमास्थितः

ໂອ ຜູ້ມີເມດຕາກະລຸນາ ຂໍໃຫ້ທ່ານເມດຕາຕໍ່ພໍ່ຜູ້ນີ້; ເພາະສາທຸຊົນຍ່ອມມີຄວາມກະລຸນາເປັນທຳມະຊາດ. ສຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກຸມພະຊະ (ອະກັສຕະຍະ) ກໍເຂົ້າສູ່ການພິຈາລະນາສະມາທິ।

Verse 77

ध्यात्वा तु सुचिरं कालमब्रवीद्ब्राह्मणं ततः । अगस्त्य उवाच । पूर्वजन्मनि ते पुत्रो ब्राह्मणोऽयं महामते

ເມື່ອພິຈາລະນາສະມາທິຢູ່ດົນນານແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວກັບພຣາຫມະນັ້ນ. ອະກັສຕະຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ, ໃນຊາດກ່ອນ ບຸດຂອງທ່ານຜູ້ນີ້ເຄີຍເປັນພຣາຫມະ.”

Verse 78

सुमतिर्नाम विप्रोऽयं मतिं शूद्राय वै ददौ । कर्माणि वैदिकान्येष सर्वाण्युपदि देश वै

ພຣາຫມະຜູ້ນີ້ຊື່ ສຸມະຕິ; ທ່ານໄດ້ຖ່າຍທອດວິຊາອັນສັກສິດໃຫ້ແກ່ຊູດຣະ ແລະຍັງສອນພິທີກຳແຫ່ງເວດທັງປວງໃຫ້ເຂົາດ້ວຍ।

Verse 79

अतोऽयं नरकान्भुक्त्वा कल्पकोटिसहस्रकम् । जातो भुवि तदंतेषु स्थावरादिषु योनिषु

ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຕ້ອງສະເຫຼີມທຸກໃນນະລົກຕະຫຼອດພັນໂກຕິກັລປະ; ແລ້ວພາຍຫຼັງຈຶ່ງເກີດຢູ່ໂລກໃນຄັນຂອງສັດອັນຢູ່ນິ່ງ ແລະກຳເນີດຕ່ຳອື່ນໆ।

Verse 80

इदानीं ब्राह्मणो जातः कर्मशेषेण ते सुतः । यमेन प्रेषितेनात्र गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

ບັດນີ້ ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າໄດ້ເກີດເປັນພຣາຫມັນ ເນື່ອງຈາກເສດຜົນແຫ່ງກຳເກົ່າ; ແຕ່ທີ່ນີ້ ຖືກບຣະຫມະຣາກສະທີ່ຍົມຣາຊສົ່ງມາ ຈັບໄວ້ແລ້ວ.

Verse 81

क्रूरेण पातकेनाद्धा पूवजन्मकृतेन वै । उपायं ते प्रवक्ष्यामि ब्रह्मरक्षोविनाशने

ແທ້ຈິງ ເນື່ອງຈາກບາບອັນໂຫດຮ້າຍທີ່ໄດ້ກະທຳໃນຊາດກ່ອນ; ຂ້ອຍຈະບອກອຸບາຍໃຫ້ເຈົ້າເພື່ອທຳລາຍບຣະຫມະຣາກສະນີ້.

Verse 82

शृणुष्व श्रद्धया युक्तः समाधाय च मानसम् । दक्षिणांभोनिधौ विप्र सेतुरूपो महागिरिः

ຈົ່ງຟັງດ້ວຍສັດທາ ແລະຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນ; ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນມະຫາສະໝຸດທາງໃຕ້ ມີພູໃຫຍ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຮູບແຫ່ງເສຕຸ (ສະພານ).

Verse 83

वर्तते दैवतैः सेव्यः पावनो गन्धमादनः । तस्योपरि महातीर्थं नाम्ना पापविनाशनम्

ທີ່ນັ້ນມີພູຄັນທະມາດະນະອັນບໍລິສຸດ ເທວະທັງຫຼາຍນັບຖືແລະບຳເນົາ; ເທິງພູນັ້ນມີມະຫາຕີຣຖະນາມ ‘ປາປະວິນາສະນະ’ ຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 84

अस्ति पुण्यं प्रसिद्धं च महापातकनाशनम् । भूतप्रेतपिशाचानां वेतालब्रह्म रक्षसाम्

ສະຖານນັ້ນເປັນບຸນຍະສະຖານອັນລືຊາ ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ໄດ້; ແລະມີອຳນາດຕໍ່ ພູດ, ເປຣດ, ປິສາດ, ເວຕານ ແລະ ບຣະຫມະຣາກສະ.

Verse 85

महतां चैव रोगाणां तीर्थं तन्नाशकं स्मृतम् । सुतमादाय गच्छ त्वं तत्तीर्थं सेतुमध्यगम्

ຕີຣະຖະນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍໂລກຮ້າຍແຮງທັງຫຼາຍ. ຈົ່ງພາລູກຊາຍໄປຫາຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນ ທີ່ຢູ່ກາງແດນເສຕຸ.

Verse 86

प्रयतः स्नापय सुतं तीर्थे पापविनाशने । स्नानेन त्रिदिनं तत्र ब्रह्मरक्षो विनश्यति

ດ້ວຍຄວາມສຳລວມຕາມວິນັຍ ຈົ່ງອາບນ້ຳໃຫ້ລູກຊາຍທີ່ ປາປະວິນາຊະນະ-ຕີຣະຖະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ. ອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນສາມມື້ ພຣະຫມະຣາກສະສາຍ່ອມຖືກທຳລາຍ.

Verse 87

नैवोपायांतरं तस्य विनाशे विद्यते भुवि । तस्माच्छीघ्रं प्रयाहि त्वं रामसेतुं विमुक्तिदम्

ເພື່ອທຳລາຍມັນ ບໍ່ມີວິທີອື່ນໃດໃນໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮີບໄປຫາ ຣາມເສຕຸ ຜູ້ປະທານໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 88

तत्र पापविनाशाख्यतीर्थे स्नापय ते सुतम् । मा विलंबं कुरुष्वात्र त्वरया याहि वै द्विज

ທີ່ນັ້ນ ທີ່ຕີຣະຖະຊື່ ປາປະວິນາຊະນະ ຈົ່ງອາບນ້ຳໃຫ້ລູກຊາຍຂອງທ່ານ. ຢ່າຊ້າຢູ່ນີ້ເລີຍ—ໂອ ທະວິຊະ ຈົ່ງໄປໂດຍໄວ.

Verse 89

इत्युक्तः स द्विजोऽगस्त्यं प्रणम्य भुवि दण्डवत् । अनुज्ञातश्च तेनासौ प्रययौ गंधमादनम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳແລ້ວ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ ອະກັສຕະຍະ ໂດຍກົ້ມກາບແນບດິນດຸດດັ່ງທ່າດັນດະວັດ. ແລ້ວໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ຈຶ່ງເດີນທາງໄປຫາ ຄັນທະມາດະນະ.

Verse 91

सस्नौ स्वयं च विप्रेंद्राः पिता पापविनाशने । अथ तस्य सुतस्तत्र विमुक्तो ब्रह्मरक्षसा

ແລ້ວພໍ່ຜູ້ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ ໄດ້ອາບນ້ຳດ້ວຍຕົນເອງ ທີ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດຊື່ “ປາປະວິນາຊະນະ”। ໃນທີ່ນັ້ນເອງ ລູກຊາຍຂອງລາວກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກຄວາມທຸກຂອງພຣະຫມຣາກຊະສະ।

Verse 92

समजायत नीरोगः स्वस्थः सुन्दररूपधृक् । सर्वसंपत्समृद्धोऽसौ भुक्त्वा भोगाननेकशः

ລາວກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີໂລກໄພ ສຸຂະພາບດີສົມບູນ ແລະມີຮູບງາມ. ອຸດົມດ້ວຍສົມບັດທຸກປະການ ຈຶ່ງໄດ້ເສວຍສຸກຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 93

देहांते प्रययौ मुक्तिं स्नानात्पापविनाशने । पितापि तत्र स्नानेन देहांते मुक्तिमाप्तवान्

ເມື່ອຮອດວາລະສຸດທ້າຍຂອງຊີວິດ ດ້ວຍຜົນແຫ່ງການອາບນ້ຳທີ່ “ປາປະວິນາຊະນະ” ລາວໄດ້ບັນລຸໂມກຊະ. ບິດາຂອງລາວກໍອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະເມື່ອສິ້ນກາຍກໍໄດ້ໂມກຊະເຊັ່ນກັນ.

Verse 94

तेनोपदिष्टो यः शूद्रः स भुक्त्वा नरकान्क्रमात् । अनेकासु जनित्वा च कुत्सितास्वपियोनिषु

ຊູດຣະຄົນໜຶ່ງຜູ້ໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກລາວ ໄດ້ຮັບທຸກຂ໌ໃນນະຣົກຕາມລຳດັບ. ແລະໄດ້ເກີດຫຼາຍຄັ້ງ ແມ່ນແຕ່ໃນຄັນທີ່ນ່າຕິຕຽນ.

Verse 95

गृध्रजन्मा भवत्पश्चाद्गंधमादनपर्वते । स कदाचिज्जलं पातुं तीर्थे पापविनाशने

ຕໍ່ມາ ທີ່ພູກັນທະມາດະນະ ລາວໄດ້ເກີດເປັນນົກແຮ້ງ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ລາວໄດ້ມາທີ່ຕີຣະຖະ “ປາປະວິນາຊະນະ” ເພື່ອດື່ມນ້ຳ,

Verse 96

समागतः पपौ तोयं सिषिचे चात्मनस्तनुम् । तदैव दिव्यदेहः सन्सर्वाभरणभूषितः

ເມື່ອມາຮອດແລ້ວ ລາວໄດ້ດື່ມນ້ຳທີຣຖະ ແລະພອຍປະພອຍໃສ່ກາຍຂອງຕົນ. ໃນທັນທີນັ້ນເອງ ລາວໄດ້ຮັບກາຍທິບ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະການ.

Verse 97

दिव्यमाल्यांबरधरो रक्तचंदनरूषितः । दिव्यं विमानमारुह्य शोभितश्छत्रचामरैः

ລາວນຸ່ງຫົ່ມມາລາແລະອາພອນທິບ ທາດ້ວຍຈັນທະນາແດງ ແລ້ວຂຶ້ນສູ່ວິມານທິບ ອັນງາມສະຫງ່າດ້ວຍສະຫຼຸມ (ຉັດ) ແລະຈາມຣ (ພັດຫາງຢັກ).

Verse 98

उत्तमस्त्रीपरिवृतः प्रययावमरालयम्

ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍນາງທິບຜູ້ປະເສີດ ລາວໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງເທວະດາ.

Verse 99

श्रीसूत उवाच । एवं प्रभावमेतद्वै तीर्थं पापविनाशनम् । स्वर्गदं मोक्षदं पुण्यं प्रायश्चित्तकरं तथा । ब्रह्मविष्णुमहे शानैः सेवितं सुरसेवितम्

ພຣະສູຕະກ່າວວ່າ: “ນີ້ແຫຼະແມ່ນອານຸພາບຂອງທີຣຖະ ‘ປາປະວິນາຊະນະ’ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ປະທານສະຫວັນ ປະທານໂມກສະ ເປັນບຸນອັນບໍລິສຸດ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດປຣາຍັດຈິຕ (ການຊຳລະບາບ) ດ້ວຍ; ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະພຣະມະເຫສະ ສະເວຍບູຊາ ແລະເທວະດາທັງຫຼາຍກໍບູຊາ.”

Verse 101

इत्थं रहस्यं कथितं मुनींद्रास्तद्वैभवं पापविनाशनस्य । यत्राभिषेकात्सहसा विमुक्तौ द्विजश्च शूद्रश्च विनिंद्यकृत्यौ

ດັ່ງນີ້ ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີທັງຫຼາຍ ຄວາມລັບໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ—ຄືຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງ ‘ປາປະວິນາຊະນະ’ ທີ່ບ່ອນນັ້ນ ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳອະພິເສກ ທັງພຣາຫມະນະແລະຊູດຣະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກະທຳກິດອັນຄວນຕຳນິ ກໍຖືກປົດປ່ອຍໃນທັນທີ.