Adhyaya 1

Verse 1

। अथ ब्राह्मखण्डे प्रथमं सेतुमाहात्म्यम् । श्रीगणेशाय नमः । श्रीवेदव्यासायनमः । शुक्लांबरधरं विष्णुं शशिवर्णं चतुर्भुजम् । प्रसन्नवदनं ध्यायेत्सर्वविघ्नोपशांतये

ບັດນີ້ ໃນ ພຣາຫມະຂັນດະ ເລີ່ມຕົ້ນກ່ອນເປັນປະຖົມ ການບັນຍາຍ ເສຕຸ-ມາຫາຕະມະຍະ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ ພຣະສີຄະເນດ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ ພຣະສີເວດວະຍາສ ພຶງພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ ຜູ້ນຸ່ງຂາວ ສີດັ່ງຈັນທຣາ ມີສີ່ພະຫັດ ແລະພຣະພັກຕຣ໌ຜ່ອງໃສ ເພື່ອໃຫ້ອຸປະສັກທັງປວງສົງບົບ

Verse 2

मुमुक्षवो महात्मानो निर्ममा ब्रह्मवादिनः । धर्मज्ञा अनसूयाश्च सत्यवतपरायणाः

ພວກເຂົາເປັນຜູ້ແສວງຫາ ໂມກສະ ເປັນມະຫາຕະມະ ບໍ່ຍຶດຕິດຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງ ຍຶດໝັ້ນໃນຄຳສອນແຫ່ງ ພຣະພຣະຫມັນ ຮູ້ທັນທັມ ບໍ່ອິດສາ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນສັດຈະກັບຄວາມປະພຶດຊອບ

Verse 3

जितेंद्रिया जितक्रोधाः सर्वभूतदयालवः । भक्त्या परमया विष्णुमर्चयंतः सनातनम्

ເມື່ອຊະນະອິນທຣີ ແລະຂົ່ມໂທສະໄດ້ ມີເມດຕາກະຣຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາ ພຣະວິສນຸຜູ້ນິລັນດອນ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ

Verse 4

तपस्तेपुर्महापुण्ये नैमिषे मुक्तिदायिनि । एकदा ते महात्मानः समाजं चक्रुरुत्तमम्

ໃນ ໄນມິສະ ອັນເປັນມະຫາບຸນ ແລະເປັນຜູ້ປະທານ ໂມກສະ ພວກເຂົາໄດ້ບຳເນັດຕະປະ ຄັ້ງໜຶ່ງ ບັນດາມະຫາຕະມະນັ້ນໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ແລະຈັດຕັ້ງສະພາອັນປະເສີດ

Verse 5

कथयंतो महापुण्याः कथाः पापप्रणाशिनी । भुक्तिमुक्त्योरुपायं च जिज्ञासंतः परस्परम्

ພວກເຂົາໄດ້ເລົ່າກະຖາອັນມີບຸນຍິ່ງ ທີ່ທຳລາຍບາບ ແລະຖາມກັນເຖິງອຸບາຍເພື່ອໄດ້ທັງໂພກະ (ຄວາມຜາສຸກໂລກີ) ແລະ ໂມກະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)

Verse 6

षड्विंशतिसहस्राणामृषीणां भावितात्मनाम् । तेषां शिष्यप्रशिष्याणां संख्या कर्तुं न शक्यते

ໃນບັນດາລະສີຜູ້ຝຶກຝົນຕົນເອງຈຳນວນສອງໝື່ນຫົກພັນນັ້ນ ຈຳນວນສິດ ແລະ ສິດສືບສິດ ບໍ່ອາດນັບໄດ້

Verse 7

अत्रांतरे महाविद्वान्व्यासशिष्यो महामुनिः । आगमन्नैमिषारण्यं सूतः पौराणिकोत्तमः

ໃນຂະນະນັ້ນ ມະຫາມຸນີ ສູຕະ ຜູ້ຮູ້ຫຼາຍ ເປັນສິດຂອງພຣະວະຍາສະ ແລະເປັນຍອດນັກເລົ່າປຸຣານະ ໄດ້ມາຮອດໄນມິສາຣັນຍະ

Verse 8

तमागतं मुनिं दृष्ट्वा ज्वलंतमिव पावकम् । अर्घ्याद्यैः पूजयामासुर्मुनयः ।शौनकादयः

ເມື່ອເຫັນມຸນີຜູ້ມາຮອດນັ້ນ ສະຫວ່າງໄສດຸດໄຟລຸກໂຊນ ບັນດາລະສີນຳໂດຍ ເສົານະກະ ໄດ້ບູຊາຕ້ອນຮັບດ້ວຍອັຣຄະຍະ ແລະເຄື່ອງສັກກາລະອື່ນໆ

Verse 9

सुखोपविष्टं तं सूतमासने परमे शुभे । पप्रच्छुः परमं गुह्यं लोकानुग्रहकांक्षया

ເມື່ອສູຕະນັ່ງຢ່າງສະບາຍເທິງອາສນະອັນມົງຄຸນສູງສຸດ ບັນດາລະສີຈຶ່ງຖາມທ່ານເຖິງຄວາມລັບອັນສູງສຸດ ເພື່ອປາດຖະນາເກື້ອກູນໂລກ

Verse 10

सूत धर्मार्थतत्त्वज्ञ स्वागतं मुनिपुंगव । श्रुतवांस्त्वं पुराणानि व्यासात्सत्यवतीसुतात्

ໂອ ສູຕະ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນຫຼັກທຳແທ້ແຫ່ງ ທັມມະ ແລະ ອັດຖະ, ຂໍຕ້ອນຮັບ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງ. ທ່ານໄດ້ຟັງປຸຣານະທັງຫຼາຍຈາກ ວະຍາສະ ບຸດແຫ່ງ ສັດຍະວະຕີ.

Verse 11

अतः सर्वपुराणानामर्थज्ञोऽसि महामुने । कानि क्षेत्राणि पुण्यानि कानि तीर्थानि भूतले

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາມຸນີ ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ນັຍແຫ່ງປຸຣານະທັງປວງ. ໃນໂລກນີ້ ກະເສດຣະໃດເປັນບຸນຍະ ແລະ ມີຕີຣຖະໃດບ້າງ?

Verse 12

कथं वा लप्स्यते मुक्तिर्जीवानां भवसागरात् । कथं हरे हरौ वापि नृणां भक्तिः प्रजायते

ສັດທັງຫຼາຍຈະໄດ້ຮັບໂມກສະຈາກທະເລແຫ່ງພົບພາວະ (ສັງສາຣະ) ແນວໃດ? ແລະ ພັກຕິໃນມະນຸດເກີດຂຶ້ນແນວໃດ—ຕໍ່ ຮະຣິ ຫຼື ຕໍ່ ຮະຣະ (ສິວະ) ດ້ວຍ?

Verse 13

केन सिध्येत च फलं कर्मणास्त्रिविधा त्मनः । एतच्चान्यच्च तत्सर्वं कृपया वद सूतज

ດ້ວຍວິທີໃດ ຜົນຈຶ່ງສຳເລັດໂດຍກຳມະ ເມື່ອອາດມັນຢູ່ໃນພາວະສາມປະການ? ຂໍຈົ່ງກ່າວເລົ່າສິ່ງນີ້ ແລະ ອື່ນໆທັງໝົດ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ, ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ.

Verse 14

ब्रूयुः स्निग्धाय शिष्याय गुरवो गुह्यमप्युत । इति पृष्टस्तदा सूतो नैमिषारण्यवासिभिः

ອາຈານທັງຫຼາຍຍ່ອມກ່າວແມ່ນແຕ່ຄຳສອນອັນລຶກລັບແກ່ສິດຜູ້ຮັກໃຄ່ແລະສົມຄວນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ຊາວນະຍມິສາຣັນຍະ ໄດ້ຖາມສູຕະ.

Verse 15

वक्तुं प्रचक्रमे नत्वा व्यासं स्वगुरुमादितः । श्रीसूत उवाच । सम्यक्पृष्टमिदं विप्रा युष्माभिर्जगतो हितम्

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມກາບພຣະວະຍາສະ ຜູ້ເປັນຄູອາຈານຂອງຕົນກ່ອນ ທ່ານຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວ. ພຣະສີສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ທ່ານຖາມໄດ້ຖືກຕ້ອງ—ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ”

Verse 16

रहस्यमे तद्युष्माकं वक्ष्यामि शृणुतादरात् । मया नोक्तमिदं पूर्वं कस्यापि मुनिपुंगवाः

ນີ້ແມ່ນຄຳສອນອັນລຶກລັບ; ເພື່ອທ່ານທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເວົ້າເລື່ອງນີ້ໃຫ້ໃຜຟັງກ່ອນ

Verse 17

मनो नियम्य विप्रेंद्राः शृणुध्वं भक्तिपूर्वकम् । अस्ति रामेश्वरं नाम रामसेतौ पवित्रितम्

ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຄວບຄຸມໃຈ ແລະຟັງດ້ວຍພັກຕິ. ທີ່ຣາມເສຕຸ ມີສະຖານສັກສິດນາມ ‘ຣາເມສະວະຣະ’ ອັນໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ

Verse 18

क्षेत्राणामपि सर्वेषां तीर्थानामपि चोत्तमम् । दृष्टमात्रे रामसेतौ मुक्तिः संसारसागरात्

ໃນບັນດາເຂດສັກສິດທັງປວງ ແລະໃນບັນດາຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ນີ້ແມ່ນສູງສຸດ. ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນຣາມເສຕຸ ກໍໄດ້ພົ້ນຈາກມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສາຣະ

Verse 19

हरे हरौ च भक्तिः स्यात्तथा पुण्यसमृद्धिता । कर्मणस्त्रिविधस्यापि सिद्धिः स्यान्नात्र संशयः

ພັກຕິຍ່ອມເກີດຂຶ້ນຕໍ່ພຣະຫຣິ ແລະພຣະຫຣະ ດ້ວຍ, ແລະບຸນກຸສົນກໍເພີ່ມພູນອຸດົມ. ແມ່ນແຕ່ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງກຳສາມປະການກໍບັນລຸ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 20

यो नरो जन्ममध्ये तु सेतुं भक्त्यावलोकयेत् । तस्य पुण्यफलं वक्ष्ये शृणुध्वं मुनिपुंगवाः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຜົນແຫ່ງບຸນ: ຜູ້ໃດໃນຊ່ວງຊີວິດເວລາໃດກໍຕາມ ໄດ້ເບິ່ງເຊຕຸອັນສັກສິດດ້ວຍພັກຕິ ບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້।

Verse 21

मातृतः पितृतश्चैव द्विकोटिकुलसंयुतः । निर्विश्य शंभुना कल्पं ततो मोक्षं समश्नुते

ທັງສາຍມານາ ແລະ ສາຍບິດາ ພ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງສອງໂກຕິ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເຂົ້າສູ່ພາວະທິບຮ່ວມກັບ ສັມພູ ຕະຫຼອດໜຶ່ງກັນປະ ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸໂມກສະ।

Verse 22

गण्यंते पांसवो भूमेर्गण्यंते दिवि तारकाः । सेतुदर्शनजं पुण्यं शेषेणापि न गण्यते

ຝຸ່ນດິນໃນໂລກຍັງນັບໄດ້ ດາວໃນຟ້າກໍນັບໄດ້; ແຕ່ບຸນທີ່ເກີດຈາກການເບິ່ງເຊຕຸ ບໍ່ອາດວັດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເສດນ້ອຍໆກໍບໍ່ໄດ້।

Verse 23

समस्तदेवतारूपः सेतुवंधः प्रकीर्तितः । तद्दर्शनवतः पुंसः कः पुण्यं गणितुं क्षमः

ເຊຕຸບັນທະ ຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນຮູບຮວມແຫ່ງເທວະທັງປວງ. ຜູ້ໃດໄດ້ເບິ່ງມັນແລ້ວ ໃຜຈະສາມາດນັບບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນໄດ້?

Verse 24

सेतुं दृष्ट्वा नरो विप्राः सर्वयागकरः स्मृतः । स्नातश्च सर्वतीर्थेषु तपोऽतप्यत चाखिलम्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຜູ້ໃດໄດ້ເບິ່ງເຊຕຸ ຜູ້ນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ໄດ້ປະກອບຍັດຍະທັງປວງ; ປານດັ່ງໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງໝົດ ແລະໄດ້ບຳເພັນຕະປະຄົບຖ້ວນ।

Verse 25

सेतुं गच्छेति यो ब्रूयाद्यं कं वापि नरं द्विजाः । सोऽपि तत्फलमाप्नोति किमन्यैर्बहुभाषणः

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ! ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກ່າວກັບຄົນໃດກໍຕາມວ່າ “ຈົ່ງໄປຫາເສຕຸ” ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນນັ້ນເທົ່າກັນ; ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຼາຍໄປໄຍ?

Verse 26

सेतुस्नानकरो मर्त्यः सप्तकोटिकुलान्वितः । संप्राप्य विष्णुभवनं तत्रैव परिमुच्यते

ມະນຸດຜູ້ທຳການອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ເສຕຸ ພ້ອມດ້ວຍວົງຕະກູນເຈັດໂກຕິ ຍ່ອມເຖິງພະວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ ແລະຫຼຸດພົ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ

Verse 27

सेतुं रामेश्वरं लिंगं गंधमादनपर्वतम् । चिंतयन्मनुजः सत्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດທີ່ພິຈາລະນາພາວະນາເຖິງເສຕຸ ເຖິງລິງຄະຣາເມສະວະຣະ ແລະເຖິງພູກັນທະມາດະນະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 28

मातृतः पितृतश्चैव लक्षकोटिकुलान्वितः । संप्राप्य विष्णुभवनं तत्रैव परिमुच्यते । कल्पत्रयं शंभुपदे स्थित्वा तत्रैव मुच्यते

ທັງຈາກສາຍແມ່ແລະສາຍພໍ່ ພ້ອມດ້ວຍວົງຕະກູນນັບແສນແລະໂກຕິ ຍ່ອມເຖິງພະວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ ແລະຫຼຸດພົ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ເມື່ອດຳລົງໃນສະຖານະແຫ່ງສັມພູ ສາມກັລປະ ແລ້ວກໍຖືກປ່ອຍພົ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ

Verse 29

मूषावस्थां वसाकूपं तथा वैतरणी नदीम् । श्वभक्षं मूत्रपानं च सेतुस्नायी न पश्यति

ຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ ບໍ່ໄດ້ເຫັນສະພາບແຫ່ງການທໍລະມານ—ການຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນດັ່ງໜູ «ບໍ່ໄຂມັນ» ແມ່ນ້ຳໄວຕະຣະນີ ແລະຄວາມສະຫຍອງຂອງການກິນເນື້ອໝາກັບການດື່ມປັດສະວະ

Verse 30

तप्तशूलं तप्तशिलां पुरी षह्रदमेव च । तथा शोणितकूपं च सेतुस्नायी न पश्यति

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ເສຕຸ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ເຫັນນະລົກຊື່ “ຫອກເຜົາຮ້ອນ”, “ຫີນເຜົາຮ້ອນ”, “ທະເລສາບອຸຈະ”, ແລະ “ບໍ່ເລືອດ”.

Verse 31

शाल्मल्यारोहणं रक्तभोजनं कृमिभोजनम् । स्वमांसभोजनं चैव वह्निज्वालाप्रवेशनम्

ສຳລັບຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ ບໍ່ມີການເຫັນທຸກທັນເຊັ່ນ ປີນຕົ້ນສາລະມະລີ, ກິນເລືອດ, ກິນໜອນ, ກິນເນື້ອຕົນເອງ, ຫຼືເຂົ້າໄປໃນໄຟລຸກໂຊນ.

Verse 32

शिलावृष्टिं वह्निवृष्टिं नरकं कालसूत्रकम् । क्षारोदकं चोष्णतोयं नेयात्सेत्ववलोककः

ຜູ້ໃດພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນເສຕຸ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກນຳໄປສູ່ນະລົກຝົນຫີນ, ຝົນໄຟ, ກາລະສູດຣະ, ນ້ຳດ່າງກັດກິນ, ຫຼືນ້ຳຮ້ອນເດືອດ.

Verse 33

सेतुस्नायी नरो विप्राः पंचपातकवानपि । मातृतः पितृतश्चैव शतकोटिकुलान्वितः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ! ຜູ້ຊາຍແມ່ນແຕ່ມີມົນທິນດ້ວຍບາບໃຫຍ່ທັງຫ້າ ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ ກໍໄດ້ຮັບການຍົກຂຶ້ນ ພ້ອມວົງຕະກູນຝ່າຍແມ່ແລະຝ່າຍພໍ່ນັບຮ້ອຍໂກຕິ.

Verse 34

कल्पत्रयं विष्णुपदे स्थित्वा तत्रैव मुच्यते । अधःशिरःशोषणं च नरकं क्षारसेवनम्

ເມື່ອໄດ້ພຳນັກຢູ່ໃນພຣະທຳມະຖານຂອງພຣະວິສະນຸ ນານສາມກັນປະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຫຼຸດພົ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ; ດັ່ງນັ້ນນະລົກທີ່ຖືກແຂວນຫົວລົງໃຫ້ແຫ້ງ ແລະນະລົກແຫ່ງການເສບນ້ຳດ່າງກັດກິນ ຈຶ່ງບໍ່ບັງເກີດແກ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 35

पाषाणयन्त्रपीडां च मरुत्प्रपतनं तथा । पुरीषलेपनं चैव तथा क्रकचदारणम्

ຜູ້ມີສັດທາອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ເສຕຸ ບໍ່ເຫັນທຸກຂ໌ທັນທະນາ ເຊັ່ນ ຖືກເຄື່ອງຫີນບີບຂະຍີ້, ຖືກລົມແຮງພັດໂຍນ, ຖືກທາດ້ວຍຂອງສົກປົກ, ຫຼືຖືກເລື່ອຍສັບຂາດ.

Verse 36

पुरीषभोजनं रेतःपानं संधिषु दाहनम् । अंगारशय्याभ्रमणं तथा मुसलमर्द्दनम्

ເຂົາບໍ່ຕ້ອງປະສົບນະລົກທັນທະນາ ເຊັ່ນ ກິນຂອງສົກປົກ, ດື່ມນ້ຳກາມ, ຖືກເຜົາຕາມຂໍ້ຕໍ່, ກົດກິ້ງເທິງຕຽງຖ່ານໄຟ, ຫຼືຖືກທຸບດ້ວຍຄ້ອນຕີ.

Verse 37

एतानि नरकाण्यद्धा सेतुस्नायी न पश्यति । सेतु स्नानं करिष्येऽहमिति बुद्ध्या विचिंतयन्

ແທ້ຈິງ ຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ ບໍ່ເຫັນນະລົກເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນແຕ່ຄິດດ້ວຍຄວາມແນ່ນອນວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ” ກໍໄດ້ບຸນອັນຄຸ້ມຄອງ.

Verse 38

गच्छेच्छतपदं यस्तु स महापातकोऽपि सन् । बहूनां काष्ठयंत्राणां कर्षणं शस्त्रभेदनम्

ແຕ່ຜູ້ໃດຫັນໜີໄປບ່ອນອື່ນ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຄົນບາບໜັກກໍຕາມ—ຈະພົບທຸກຂ໌ ຖືກເຄື່ອງໄມ້ຫຼາຍຢ່າງລາກຖູ ແລະຖືກອາວຸດແທງທະລຸ.

Verse 39

पतनोत्पतनं चैव गदादण्डनिपीडनम् । गजदन्तैश्च हननं नानाभुजगदंशनम्

ຍັງມີທຸກຂ໌ອື່ນໆ ຄື ຖືກເຮັດໃຫ້ຕົກແລ້ວໂຍນຂຶ້ນອີກ, ຖືກກະບອງແລະໄມ້ທ່ອນບີບຂະຍີ້, ຖືກງາຊ້າງຟາດ, ແລະຖືກງູຫຼາຍຊະນິດກັດຕອຍ.

Verse 40

धूमपानं पाशबन्धं नानाशूलनिपीडनम् । मुखे च नासिकायां च क्षारोदकनिषेचनम्

ການຖືກບັງຄັບໃຫ້ສູດຄວັນ, ການຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງບາດ, ຄວາມເຈັບປວດຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍຫອກຫຼາຍປະການ, ແລະການຖອກນ້ຳດ່າງກັດກິນເຂົ້າໃນປາກແລະຮູດັງ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນທັນທະທຸກແຫ່ງນະລົກທີ່ຖືກພັນລະນາໄວ້।

Verse 41

क्षारांबुपानं नरकं तप्तायः सूचिभक्षणम् । एतानि नरकान्यद्धा न याति गतपातकः

ການດື່ມນ້ຳດ່າງກັດກິນ, ແລະນະລົກແຫ່ງການກິນເຂັມເຫຼັກແດງຮ້ອນ—ຜູ້ທີ່ບາບຖືກຊຳລະແລ້ວ ຍ່ອມບໍ່ໄປສູ່ນະລົກເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ໆ।

Verse 42

क्षारांबुपूर्णरंध्राणां प्रवेशं मलभोजनम् । स्नायुच्छेदं स्नायुदाहमस्थिभेदनमेव च

ການຖືກໃຫ້ເຂົ້າໄປໃນກາຍທີ່ຮູຂຸມຂົນເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳດ່າງ, ການຖືກບັງຄັບໃຫ້ກິນຂີ້ເຫຍື້ອ, ການຕັດເສັ້ນເອັນ, ການເຜົາເສັ້ນເອັນ, ແລະການຜ່າກະດູກ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນທຸກຂ໌ແຫ່ງນະລົກເຊັ່ນກັນ।

Verse 43

श्लेष्मादनं पित्तपानं महातिक्तनिषेवणम् । अत्युष्ण तैलपानं च पानं क्षारोदकस्य च

ການກິນເສມະ, ການດື່ມນ້ຳດີ, ການເສບສິ່ງຂົມຈັດຢ່າງຫນັກ, ການດື່ມນ້ຳມັນຮ້ອນຈັດ, ແລະການດື່ມນ້ຳດ່າງກັດກິນ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນຄວາມທຸກຂ໌ແຫ່ງນະລົກ।

Verse 44

कषायोदकपानं च तप्तपाषाणभोजनम् । अत्युष्णसिकतास्नानं तथा दशनमर्दनम्

ການດື່ມນ້ຳຕົ້ມຝາດ, ການກິນຫີນແດງຮ້ອນ, ການອາບນ້ຳໃນຊາຍຮ້ອນຈັດ, ແລະການບົດຟັນ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກພັນລະນາໄວ້ໃນບັນດາຄວາມທຸກຂ໌ອັນຮ້າຍແຮງແຫ່ງນະລົກ।

Verse 45

तप्तायःशयनं चैव संतप्तांबुनिषेचनम् । सूचिप्रक्षेपणं चैव नेत्रयोर्मुखसंधिषु

ການນອນຢູ່ເທິງເຫຼັກແດງຮ້ອນ, ການຖືກຫົດດ້ວຍນ້ຳຟົດ, ແລະ ການຖືກເຂັມແທງເຂົ້າໄປໃນຕາ ແລະ ຂໍ້ຕໍ່ຂອງປາກ - ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນຄວາມທຸກທໍລະມານໃນນະລົກ.

Verse 46

शिश्ने सवृषणे चैव ह्ययोभारस्य बन्धनम् । वृक्षाग्रात्पतनं चैव दुर्गंधपरिपूरिते

ການມັດກ້ອນເຫຼັກໜັກໃສ່ອະໄວຍະວະເພດ ແລະ ໝາກອັນຖະ, ແລະ ການຕົກຈາກຍອດໄມ້ລົງສູ່ສະຖານທີ່ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍກິ່ນເໝັນ - ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກພັນລະນາວ່າເປັນຄວາມສຍດສຍອງເຊັ່ນກັນ.

Verse 47

तीक्ष्णधारास्त्रशय्यां च रेतःपानादिकं तथा । इत्यादि नरकान्घोरासेतुस्नायी न पश्यति

ຕຽງທີ່ເຮັດດ້ວຍອາວຸດຄົມກ້າ, ການດື່ມນ້ຳອະສຸຈິ ແລະ ສິ່ງເປິເປື້ອນ - ນະລົກທີ່ໜ້າຢ້ານກົວເຊັ່ນນີ້ ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳທີ່ ເຊຕຸ ຈະບໍ່ຕ້ອງພົບພໍ້.

Verse 48

सेतुसैकतमध्ये यः शेते तत्पांसुकुंठितः । यावन्तः पांसवो लग्नास्तस्यांगे विप्रसत्तमाः

ໂອ ພາມຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດທີ່ນອນລົງທ່າມກາງຊາຍແຫ່ງ ເຊຕຸ, ຮ່າງກາຍປົກຄຸມດ້ວຍຝຸ່ນຊາຍ - ເມັດຊາຍຈຳນວນເທົ່າໃດທີ່ຕິດຢູ່ຕາມຮ່າງກາຍຂອງລາວ,

Verse 49

तावतां ब्रह्महत्यानां नाशः स्यान्नात्र संशयः । सेतुमध्यस्थ वातेन यस्यांगं स्पृश्यतेऽखिलम्

ບາບກຳຈາກການຂ້າພາມຈຳນວນເທົ່ານັ້ນຍ່ອມຖືກທຳລາຍລົງ, ເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ. ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ຮ່າງກາຍຖືກສາຍລົມທີ່ພັດຜ່ານກາງ ເຊຕຸ ສຳຜັດ...

Verse 50

सुरापानायुतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति । वर्तंते यस्य केशास्तु वपनात्सेतुमध्यतः

ຜູ້ໃດທີ່ໂກນຜົມຢູ່ກາງເສຕຸ ບາບແຫ່ງການດື່ມສຸລາ ແມ່ນແມ່ນມີຫຼາຍນັບບໍ່ຖ້ວນ ກໍສິ້ນໄປໃນທັນທີນັ້ນເອງ।

Verse 51

गुरुतल्पा युतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति । यस्यास्थि सेतुमध्ये तु स्थापितं पुत्रपौत्रकैः । स्वर्णस्तेयायुतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति

ຜູ້ໃດມີບາບຈາກການລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູ (ກຸຣຸຕັລປ) ແມ່ນແມ່ນໜັກປານໃດ ກໍສິ້ນໄປໃນທັນທີ। ແລະຜູ້ໃດທີ່ອະຖິຂອງຕົນຖືກລູກຫຼານນຳໄປສະຖາປະນາໄວ້ກາງເສຕຸ ບາບແຫ່ງການລັກຄຳ ແມ່ນແມ່ນຫຼາຍນັບບໍ່ຖ້ວນ ກໍດັບສູນໃນຂະນະນັ້ນເອງ।

Verse 52

स्मृत्वा यं सेतुमध्ये तु स्नानं कुर्याद्द्विजोत्तमाः । महापातकिसंसर्गदोषस्तस्य लयं व्रजेत्

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ກາງເສຕຸ ໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະອົງ ຄວາມດ່າງພ້ອຍທີ່ເກີດຈາກການຄົບຄ້າກັບຜູ້ມີມະຫາບາບ ຈະສະລາຍໄປ।

Verse 53

मार्गभेदी स्वार्थपाकी यतिब्राह्मणदूषकः । अत्याशी वेदविक्रेता पंचैते ब्रह्मघातकाः

ຜູ້ທຳລາຍເສັ້ນທາງ, ຜູ້ປຸງອາຫານເພື່ອປະໂຫຍດຕົນເທົ່ານັ້ນ, ຜູ້ເຮັດໃຫ້ຍະຕິແລະພຣາຫມະນເສື່ອມມົນ, ຜູ້ຕະກະລະ, ແລະຜູ້ຂາຍພຣະເວດ—ທັງຫ້ານີ້ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ।

Verse 54

ब्राह्मणान्यः समाहूय दास्यामीति धनादिकम् । पश्चान्नास्तीति यो ब्रूते ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

ຜູ້ໃດເອີ້ນພຣາຫມະນມາແລ້ວກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ຊັບສິນແລະອື່ນໆ” ແຕ່ພາຍຫຼັງກັບກ່າວວ່າ “ບໍ່ມີຫຍັງ” ຜູ້ນັ້ນກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນເຊັ່ນກັນ।

Verse 55

परिज्ञाय यतो धर्मांस्तस्मै यो द्वेषमाचरेत् । अवजानाति वा विप्रान्ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

ຜູ້ໃດຮູ້ຢູ່ວ່າຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ສອນທຳມະ ແຕ່ຍັງຄົງມີຄວາມຊັງ ຫຼືດູໝິ່ນພຣາຫມະນ໌—ຜູ້ນັ້ນກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ກະທຳພຣາຫມະນະຫັດຕະຍາ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 56

जलपानार्थमायातं गोवृन्दं तु जलाशये । निवारयति यो विप्रा ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

ໂອ ພຣາຫມະນ໌ທັງຫຼາຍ ຜູ້ໃດຂັດຂວາງຝູງງົວທີ່ມາຫາອ່າງນ້ຳເພື່ອດື່ມນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ກະທຳພຣາຫມະນະຫັດຕະຍາ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 57

सेतुमेत्य तु ते सर्वे मुच्यंते दोषसंचयैः । ब्रह्मघातकतुल्या ये संति चान्ये द्विजोत्तमाः

ແຕ່ເມື່ອມາຮອດເສຕຸ ພວກເຂົາທັງໝົດຍ່ອມພົ້ນຈາກກອງໂທດທີ່ສະສົມ; ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອື່ນທີ່ເທົ່າກັບຜູ້ກະທຳພຣາຫມະນະຫັດຕະຍາ ກໍພົ້ນໄດ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 58

ते सर्वे सेतुमागत्य मुच्यंते नात्र संशयः । औपासनपरित्यागी देवतान्नस्य भोजकः

ພວກເຂົາທັງໝົດເມື່ອມາຮອດເສຕຸ ຍ່ອມພົ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ລະທິ້ງໄຟບູຊາໃນເຮືອນ (ອຸປາສນ) ແລະຜູ້ກິນອາຫານທີ່ຖວາຍແດ່ເທວະດາ।

Verse 59

सुरापयोषित्संसर्गी गणिकान्नाशनस्तथा । गणान्नभोजकश्चैव पतितान्नरतश्च यः

ຜູ້ໃດຄົບຄ້າກັບສຸລາແລະຍິງຕົກຕ່ຳ; ຜູ້ໃດກິນອາຫານຂອງນາງຄະນິກາ; ຜູ້ໃດຮ່ວມກິນອາຫານຂອງຫມູ່ຄະນະທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ; ແລະຜູ້ໃດພໍໃຈໃນອາຫານຂອງຜູ້ຕົກຕ່ຳ—ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າຕ້ອງການການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 60

एते सुरापिनः प्रोक्ताः सर्वकर्मबहिष्कृताः । सेतुस्नानेन मुच्यंते ते सर्वे हतकिल्बिषाः

ຜູ້ດື່ມສິ່ງມຶນເມົາເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດວ່າຖືກຕັດອອກຈາກພິທີກຳສັກສິດທັງໝົດ; ແຕ່ໂດຍການອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ ພວກເຂົາທຸກຄົນຈະຫຼຸດພົ້ນ ແລະ ບາບກຳຖືກທຳລາຍ.

Verse 61

सुरापतुल्या ये चान्ये मुच्यंते सेतुमज्जनात् । कन्दमूलफलानां च कस्तूरीपट्टवाससाम्

ແລະ ຜູ້ອື່ນໆທີ່ມີຄວາມຜິດເທົ່າກັບບາບຂອງການດື່ມເຫຼົ້າ ກໍຈະຫຼຸດພົ້ນໄດ້ດ້ວຍການແຊ່ຕົວທີ່ເສຕຸ. (ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຜູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ) ຮາກໄມ້, ຫົວພືດ, ໝາກໄມ້, ຫົວນ້ຳຫອມ ແລະ ຜ້າໄໝ.

Verse 62

पयश्चंदनकर्पूरक्रमुकाणां तथैव च । मध्वाज्यता म्रकांस्यानां रुद्राक्षाणां तथैव च

ເຊັ່ນດຽວກັນ (ທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບ) ນົມ, ໄມ້ຈັນ, ກາລະບູນ ແລະ ໝາກ; ເຊັ່ນດຽວກັບນ້ຳເຜິ້ງ, ເນີຍໃສ, ມໍລະກົດ, ທອງສຳລິດ ແລະ ເມັດຣຸດຣັກ.

Verse 64

अन्ये च स्तेयिनः सर्वे सेतुस्नानेन वै द्विजाः । मुच्यंते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

ແລະ ໂຈນອື່ນໆທັງໝົດກໍເຊັ່ນກັນ, ໂອ ທະວິຊາດທັງຫຼາຍ, ພວກເຂົາຫຼຸດພົ້ນໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ; ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ຕ້ອງມີການພິຈາລະນາໃນເລື່ອງນີ້.

Verse 65

भगिनीं पुत्रभार्यां च तथैव च रजस्वलाम् । भ्रातृभार्यां मित्रभार्यां मद्यपां च परस्त्रियम्

(ຜູ້ທີ່ລ່ວງລະເມີດ) ເອື້ອຍ ຫຼື ນ້ອງສາວ, ລູກໄພ້, ຍິງທີ່ມີປະຈຳເດືອນ; ເມຍຂອງອ້າຍ ຫຼື ນ້ອງຊາຍ, ເມຍຂອງເພື່ອນ, ຍິງທີ່ດື່ມເຫຼົ້າ ແລະ ເມຍຂອງຊາຍອື່ນ—

Verse 66

हीनस्त्रियं च विश्वस्तां योऽभिगच्छति रागतः । गुरुतल्पी स विज्ञेयः सर्वकर्मबहिष्कृतः

ຜູ້ໃດດ້ວຍກາມຣາຄະເຂົ້າໄປຫາຍິງຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍ ຫຼືຍິງຜູ້ໄວ້ໃຈຕົນ ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄຸຣຸ ແລະຖືກກັນອອກຈາກພິທີກຳສັກສິດທັງປວງ

Verse 67

एते चान्ये च ये संति गुरुतल्पगतुल्यकाः । ते सर्वे प्रविमुच्यंते सेतुस्नानेन वै द्विजाः

ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ! ຄົນເຫຼົ່ານີ້ ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຢູ່ໃນຊັ້ນດຽວກັນກັບຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຄຸຣຸ ທັງໝົດຈະພົ້ນບາບໂດຍສິ້ນເຊີງ ດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ

Verse 69

चोरकास्तु परिज्ञेया सुवर्णस्तेयिनः समाः । ते सेतुक्षेत्रमागत्य मुच्यन्ते नात्र संशयः

ພວກໂຈນພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເທົ່າກັນກັບຜູ້ລັກຄຳ. ເມື່ອມາຮອດເສຕຸເຂດສັກສິດ ພວກເຂົາຍ່ອມພົ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 71

तिलान्भूमिं सुवर्णं च धान्यं तंदुलमेव च । अदत्त्वेच्छंति ते स्वर्गं स्नातुं सेतौ तु ते द्विजाः

ຜູ້ໃດປາດຖະໜາສະຫວັນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຖວາຍງາ ແຜ່ນດິນ ຄຳ ທັນຍາຫານ ຫຼືເຂົ້າສານ ດວິຊະເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງມາອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ

Verse 72

उपवासैर्व्रतैः कृत्स्नैरसंताप्य निजां तनुम् । स्वर्गाभिलाषिणः पुंसः स्नांतु सेतौ विमुक्तिदे

ໂດຍບໍ່ທໍລະມານກາຍຕົນດ້ວຍການອົດອາຫານ ແລະວັດຕະປະຕິບັດອັນເຂັ້ມງວດທັງປວງ ບຸລຸດຜູ້ປາດຖະໜາສະຫວັນ ພຶງອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ ຜູ້ປະທານໂມກສະ

Verse 73

सेतुस्नानं मोक्षदं हि मनःशुद्धिप्रदं तथा । जपाद्धोमात्तथा दानाद्यागाच्च तपसोऽपि च

ການອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ເສຕຸ ແທ້ຈິງໃຫ້ໂມກສະ ແລະໃຫ້ຄວາມບໍລິສຸດແກ່ໃຈ; ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຜົນຂອງຈະປະ, ໂຫມະ, ທານ, ຍັດຍະ ແລະຕະປະດ້ວຍ.

Verse 74

सेतुस्नानं विशिष्टं हि पुराणे परिपठ्यते । अकामनाकृतं स्नानं सेतौ पापविनाशने

ໃນປຸຣານະ ໄດ້ກ່າວວ່າ ການອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ ເປັນສິ່ງວິເສດຍິ່ງ. ການອາບທີ່ເສຕຸໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາເຫັນແກ່ຕົນ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 75

अपुनर्भवदं प्रोक्तं सत्यमुक्तं द्विजोत्तमाः । यः संपदं समुद्दिश्य स्नाति सेतौ नरो मुदा

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ການອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ ໃຫ້ອະປຸນັຣພະວະ ຄືພົ້ນຈາກການເກີດອີກ. ແຕ່ຜູ້ໃດອາບທີ່ເສຕຸດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໂດຍມຸ່ງຫາຊັບສົມບັດ ຜູ້ນັ້ນປາຖະໜາຜົນອື່ນ.

Verse 76

स संपदमवाप्नोति विपुलां द्विजपुंगवाः । शुद्ध्यर्थं स्नाति चेत्सेतौ तदा शुद्धिमवाप्नुयात्

ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຊັບສົມບັດອັນຫຼາຍ. ແຕ່ຖ້າອາບທີ່ເສຕຸເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດແທ້.

Verse 77

रत्यर्थं यदि च स्नायादप्सरोभिर्नरो दिवि । तदा रतिमवाप्नोति स्वर्गलोकेऽमरीजनैः

ຖ້າມະນຸດອາບນ້ຳໂດຍມຸ່ງຫາຣະຕິສຸກ ຄືຄວາມເພີດເພີນ, ໃນສະຫວັນໂລກ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສຸກນັ້ນທ່າມກາງອັບສະຣາ ແລະຫມູ່ເທວະອະມະຣະ.

Verse 78

मुक्त्यर्थं यदि च स्नायात्सेतौ मुक्तिप्रदायिनि । तदा मुक्तिमवाप्नोति पुनरावृत्तिवर्जिताम्

ຖ້າຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ເສຕຸ ໂດຍມຸ່ງໝາຍຫາໂມກສະ—ເສຕຸຜູ້ປະທານການຫຼຸດພົ້ນ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ ປາດສະຈາກການກັບມາເກີດອີກ។

Verse 79

सेतुस्नानेन धर्मः स्यात्सेतुस्नानादघक्षयः । सेतुस्नानं द्विजश्रेष्ठाः सर्वकामफलप्रदम्

ດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ ທັມມະຍ່ອມເພີ່ມພູນ; ດ້ວຍເສຕຸ-ສະນານ ບາບຍ່ອມສູນສິ້ນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ເສຕຸ-ສະນານປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ।

Verse 80

सर्वव्रताधिकं पुण्यं सर्वयज्ञोत्तरं स्मृतम् । सर्वयोगाधिकं प्रोक्तं सर्व तीर्थाधिकं स्मृतम्

ບຸນຂອງນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເຫນືອກວ່າວຣະຕະທັງປວງ ແລະຍິ່ງກວ່າຍັຊະນາທັງຫມົດ; ຖືກປະກາດວ່າສູງສຸດເຫນືອໂຍກະທັງປວງ ແລະເປັນທີ່ນັບຖືເຫນືອຕີຣຖະທັງປວງ।

Verse 81

इंद्रादिलोकभोगेषु रागो येषां प्रवर्तते । स्नातव्यं तैर्द्विजश्रेष्ठाः सेतौ रामकृते सकृत्

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດທີ່ຄວາມຫຼົງໃນຄວາມສຸກແຫ່ງໂລກຂອງອິນທຣະ ແລະໂລກອື່ນໆ ເກີດຂຶ້ນ, ຜູ້ນັ້ນພຶງອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸອັນພຣະຣາມະສ້າງ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວກໍພໍ।

Verse 82

ब्रह्मलोके च वैकुण्ठे कैलासेऽपि शिवालये । रंतुमिच्छा भवेद्येषां ते सेतौ स्नांतु सादरम्

ຜູ້ໃດປາຖະໜາຈະເພີນພອນໃນພຣະຫມະໂລກ, ໃນໄວກຸນຖະ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ໄກລາສ—ທີ່ປະທັບຂອງພຣະສິວະ—ຄວນອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລະສັດທາ।

Verse 83

आयुरारोग्यसंपत्तिमतिरूपगुणाढ्यताम् । चतुर्णामपि वेदानां सांगानां पारगामिनाम्

ອາຍຸຍືນ, ປອດໄພຈາກໂລກ, ຄວາມຮັ່ງມີ, ປັນຍາແຫຼມຄົມ, ຄວາມງາມ ແລະ ຄຸນງາມຄວາມດີອຸດົມ—ກະທັ້ງຄວາມຊໍານານທີ່ນໍາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນວິທະຍາວິເທດທັງສີ່ພ້ອມເວທັງຄະ—ນີ້ແມ່ນຜົນທີ່ປະກາດໃນມະຫາຕະມະແຫ່ງເສຕຸ.

Verse 84

सर्वशास्त्राधिगंतृत्वं सर्वमंत्रेष्वभिज्ञताम् । समुद्दिश्य तु यः स्नायात्सेतौ सर्वार्थसिद्धिदे

ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ເສຕຸດ້ວຍການຕັ້ງສັງກັນປະຢ່າງຊັດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຄວາມຊໍານານໃນຊາສະຕຣາທັງປວງ ແລະ ຮູ້ຊໍານານໃນມັນຕຣາທັງຫມົດ; ເພາະເສຕຸແມ່ນຜູ້ປະທານຄວາມສໍາເລັດໃນຈຸດປະສົງອັນຖືກທໍາທັງປວງ.

Verse 85

तत्तत्सिद्धिम वाप्नोति सत्यं स्यान्नात्र संशयः । दारिद्र्यान्नरकाद्ये च मनुजा भुवि बिभ्यति

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິດທິຜົນນັ້ນແທ້ໆ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃນນີ້. ໃນໂລກນີ້ ມະນຸດຢ້ານຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ນະລົກເປັນຕົ້ນ.

Verse 86

स्नानं कुर्वंतु ते सर्वे रामसेतौ विमुक्तिदे । श्रद्धया सहितो मर्त्यः श्रद्धया रहितोऽपि वा

ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນອາບນ້ໍາທີ່ຣາມເສຕຸ ຜູ້ປະທານໂມກສະ—ບໍ່ວ່າມະນຸດຜູ້ເປັນມັດຕະຍະຈະມີສັດທາ ຫຼື ແມ່ນຂາດສັດທາກໍຕາມ.

Verse 87

इहलोके परत्रापि सेतुस्नायी न दुःखभाक् । सेतुस्नानेन सर्वेषां नश्यते पापसंचयः

ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໃນໂລກໜ້າ ຜູ້ອາບນ້ໍາທີ່ເສຕຸບໍ່ເປັນຜູ້ຮັບທຸກ. ດ້ວຍການອາບນ້ໍາທີ່ເສຕຸ ກອງສະສົມແຫ່ງບາບຂອງທຸກຄົນຍ່ອມຖືກທໍາລາຍສິ້ນ.

Verse 88

वर्द्धते धर्मराशिश्च शुक्लपक्षे यथा शशी । यथा रत्नानि वर्द्धंते समुद्रे विविधान्यपि

ຄັງທຳມະຍໍ່ເພີ່ມພູນ ເຫມືອນດວງຈັນເຕີບໃນຂ້າງຂຶ້ນ; ເຫມືອນອັນມະນີນານາຊະນິດທີ່ເພີ່ມພູນໃນມະຫາສະໝຸດດ້ວຍ।

Verse 89

तथा पुण्यानि वर्द्धंते सेतुस्नानेन वै द्विजाः । काम धेनुर्यथा लोके सर्वाकामान्प्रयच्छति

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ ບຸນກຸສົນຍໍ່ເພີ່ມພູນດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ; ເຫມືອນງົວກາມະເທນຸໃນໂລກທີ່ປະທານຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ

Verse 90

चिंतामणिर्यथा दद्यात्पुरुषाणां मनोरथान् । यथाऽमरतरुर्दद्यात्पुरुषाणामभीप्सितम्

ເຫມືອນຈິນຕາມະນີທີ່ປະທານມະໂນຣົດແກ່ມະນຸດ; ເຫມືອນອະມະຣະຕະຣຸ (ຕົ້ນກັນປະພຶກ) ທີ່ໃຫ້ສິ່ງທີ່ມະນຸດປາດຖະນາ

Verse 91

सेतुस्नानं तथा नृणां सर्वाभीष्टान्प्रदास्यति । अशक्तः सेतुयात्रायां दारिद्र्येण च मानवः

ດັ່ງນັ້ນ ການອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸຈະປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະນາທັງປວງແກ່ມະນຸດ. ແຕ່ຖ້າມະນຸດຜູ້ໃດບໍ່ສາມາດໄປສະເຕຸຍາຕຣາໄດ້ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກຍາກ,

Verse 92

याचित्वा स धनं शिष्टात्सेतौ स्नानं समाच रेत् । सेतुस्नानसमं पुण्यं तत्र दाता समश्नुते

ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຂໍຊັບຈາກຜູ້ມີສິນ ແລ້ວປະຕິບັດການອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ບຸນທີ່ເທົ່າກັບການອາບນ້ຳເສຕຸນັ້ນ ຜູ້ໃຫ້ທານກໍໄດ້ຮັບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ

Verse 93

तथा प्रतिगृहीतापि प्राप्नोत्यविकलं फलम् । सेतुयात्रां समुद्दिश्य गृह्णीयाद्ब्राह्मणाद्ध नम्

ແມ່ນແຕ່ຮັບການອຸປະຖຳນັ້ນແລ້ວ ກໍຍັງໄດ້ບຸນຜົນຄົບຖ້ວນບໍ່ຂາດ—ເມື່ອຮັບໂດຍມຸ່ງໝາຍສູ່ການເດີນທາງສັກກະລະເສຕຸ (Setu-yātrā) ເພື່ອເສຕຸຍາຕຣາ ພຶງຮັບຊັບຈາກພຣາຫມັນ

Verse 94

क्षत्रियादपि गृह्णीयान्न दद्युर्ब्राह्मणा यदि । वैश्याद्वा प्रतिगृह्णीयान्न प्रयच्छंति चेन्नृपाः

ຖ້າພຣາຫມັນບໍ່ໃຫ້ທານ ກໍພຶງຮັບໄດ້ແມ່ນແຕ່ຈາກກະສັດຕຣິຍະ (kṣatriya); ຫຼືຮັບຈາກໄວສະຍະ (vaiśya) ໄດ້ ຖ້າບັນດານະຣະປະຕິ/ຜູ້ປົກຄອງບໍ່ຈັດຫາອຸປະຖຳ

Verse 95

शूद्रान्न प्रतिगृह्णीयात्कथंचिदपि मानवः । यः सेतुं गच्छतः पुंसो धनं वा धान्यमेव वा

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຈະໄປສູ່ເສຕຸ ບໍ່ວ່າເປັນຊັບສິນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເຂົ້າສານ ມະນຸດບໍ່ພຶງຮັບຈາກຊູດຣະ (śūdra) ໃນທຸກກໍລະນີ

Verse 96

दत्त्वा वस्त्रादिकं वापि प्रवर्तयति मानवः । सोऽश्वमेधादियज्ञानां फलमाप्तो त्यनुत्तमम्

ຜູ້ໃດຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແລະສິ່ງອື່ນໆ ເພື່ອໃຫ້ (ຜູ້ອື່ນ) ດຳເນີນເສຕຸຍາຕຣາໄດ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນອັນສູງສຸດ ດຸດຜົນແຫ່ງຍັດຍະອັສວເມທເປັນຕົ້ນ

Verse 97

चतुर्णामपि वेदानां पारायणफलं लभेत् । तुलापुरुषमुख्यानां दानानां फलमश्नुते

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນແຫ່ງການສາທະຍາຍ (pārāyaṇa) ພຣະເວດທັງສີ່ ແລະໄດ້ເສວຍຜົນແຫ່ງທານອັນໃຫຍ່ ເຊັ່ນ ຕຸລາປຸຣຸສະ (Tulāpuruṣa—ທານຊັ່ງນ້ຳໜັກ) ແລະທານອັນປະເສີດອື່ນໆ

Verse 98

ब्रह्महत्यादिपापानां नाशः स्या न्नात्र संशयः । बहुना किं प्रलापेन सर्वान्कामान्समश्नुते

ບາບທັງຫຼາຍທີ່ເລີ່ມດ້ວຍພຣະພຣາຫມະຫັດຕະຍາ ຍ່ອມຖືກທຳລາຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຈະເວົ້າຍືດຍາວໄປເຮັດໄມ? ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະນາອັນຊອບທັງປວງຕາມທຳມະ.

Verse 99

एवं प्रतिगृहीतापि तत्तुल्यफलमश्नुते । याचतः सेतुयात्रार्थं न प्रतिग्रहकल्मषम्

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳແລ້ວ ກໍຍັງໄດ້ເສວຍຜົນບຸນເທົ່າກັນນັ້ນ. ຜູ້ທີ່ຂໍເພື່ອການໄປຈາລິກສູ່ເສຕຸເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີມົນທິນບາບຈາກການຮັບທານ (ປະຕິຄຣະຫະ).

Verse 100

सेतुं गच्छ धनं तेऽहं दास्यामीति प्रलोभ्य यः । पश्चान्नास्तीति च ब्रूयात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम्

ຜູ້ໃດຫຼອກລໍ້ຄົນອື່ນວ່າ “ໄປສູ່ເສຕຸເຖີດ ຂ້ອຍຈະໃຫ້ຊັບ” ແລ້ວພາຍຫຼັງກ່າວວ່າ “ບໍ່ມີຫຍັງ” ຜູ້ນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣາຫມະຆາຕະກະ ຜູ້ປະຫານພຣາຫມະນ.

Verse 101

लोभेन सेतुयात्रार्थं संपन्नोऽपि दरिद्रवत् । मानवो यदि याचेत तमाहुस्तेयिनं बुधाः

ຖ້າເພາະຄວາມໂລບ ຄົນທີ່ມີພ້ອມຢູ່ແລ້ວ ຍັງຂໍທານເພື່ອການໄປເສຕຸ ດັ່ງຄົນທຸກຍາກ ບັນດິດທັງຫຼາຍເອີ້ນລາວວ່າ “ໂຈນ”.

Verse 102

गमिष्ये सेतुमिति वै यो गृहीत्वा धनं नरः । न याति सेतुं लोभेन तमाहुर्ब्रह्मघा तकम्

ຜູ້ຊາຍໃດຮັບເງິນໂດຍກ່າວວ່າ “ຂ້ອຍຈະໄປສູ່ເສຕຸ” ແຕ່ພາຍຫຼັງເພາະຄວາມໂລບບໍ່ໄປເສຕຸ ຜູ້ນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣາຫມະຆາຕະກະ.

Verse 103

येन केनाप्युपायेन सेतुं गच्छेन्नरो मुदा । अशक्तो दक्षिणां दत्त्वा गमयेद्वा द्विजोत्तमम्

ດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ ບຸກຄົນພຶງໄປຫາເສຕຸດ້ວຍໃຈຍິນດີ. ຖ້າຕົນໄປບໍ່ໄດ້ ກໍພຶງຖວາຍທັກສິນາຕາມຄວນ ແລ້ວສົ່ງພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໄປແທນ.

Verse 104

याचित्वा यज्ञकरणे यथा दोषो न विद्यते । याचित्वा सेतुयात्रायां तथा दोषो न विद्यते

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການຂໍປັດໃຈເພື່ອປະກອບຍັດຍະທີ່ບໍ່ມີໂທດ ການຂໍປັດໃຈເພື່ອເດີນທາງຈາລິກໄປສູ່ເສຕຸກໍບໍ່ມີໂທດເຊັ່ນກັນ

Verse 105

याचित्वाप्यन्यतो द्रव्यं सेतुस्नाने प्रवर्तयेत् । सोऽपि तत्फलमाप्नोति सेतु स्नायी नरो यथा

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຂໍຊັບຈາກທີ່ອື່ນ ແລ້ວນຳໄປໃຊ້ເພື່ອການອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ເສຕຸ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນດຽວກັນ ເຊັ່ນຄົນທີ່ອາບນ້ຳທີ່ເສຕຸ

Verse 106

ज्ञानेन मोक्षमभियांति कृते युगे तु त्रेतायुगे यजनमेव विमुक्तिदायि । श्रेष्ठं तथान्ययुगयोरपि दानमाहुः सर्वत्र सेत्व भिषवो हि वरो नराणाम्

ໃນກຣິຕະຍຸກ ຜູ້ຄົນບັນລຸໂມກສະດ້ວຍຍານ; ໃນເຕຣຕາຍຸກ ຍັດຍະເທົ່ານັ້ນໃຫ້ວິມຸດຕິ. ໃນຍຸກອື່ນໆ ກໍກ່າວວ່າທານເປັນວິທີອັນປະເສີດ. ແຕ່ໃນທຸກຍຸກ ເສຕຸດຸດດັ່ງແພດສູງສຸດ ເປັນພອນແກ່ມະນຸດ