Adhyaya 35

Verse 1

नारद उवाच । भगवन्देवदेवेश सृष्टिसंहारकारक । गुणातीतो गुणैर्युक्तो मुक्तीनां साधनं परम्

ນາຣະດາກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເທວະເຫນືອເທວະ ຜູ້ກະທຳການສ້າງແລະການທຳລາຍ; ແມ່ນວ່າພຣະອົງຢູ່ເຫນືອກຸນະ ແຕ່ກໍປາກົດຜ່ານກຸນະ; ພຣະອົງແມ່ນຫນທາງສູງສຸດເພື່ອເຖິງໂມກສະ.”

Verse 2

संस्थाप्य वेदभवनं विधिवद्द्विज सत्तमान् । किं चक्रे रघुनाथस्तु भूयोऽयोध्यां गतस्तदा

ເມື່ອສະຖາປະນາສະຖານທີ່ແຫ່ງພຣະເວດຕາມພິທີການ ແລະຈັດວາງດວິຊະຜູ້ປະເສີດໃຫ້ເປັນລະບຽບແລ້ວ, ເມື່ອພຣະຣະຄຸນາຖະໄປອະໂຍທະຍາອີກຄັ້ງ ພຣະອົງໄດ້ກະທຳສິ່ງໃດຕໍ່ໄປ?

Verse 3

स्वस्थाने ब्राह्मणास्तत्र कानि कर्माणि चक्रिरे । ब्रह्मोवाच । इष्टापूर्तरताः शांताः प्रतिग्रहपराङ्मुखाः

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ທີ່ນັ້ນ ບຣາຫມະນທັງຫຼາຍຢູ່ປະຈໍາຕໍາແໜ່ງອັນຄວນຂອງຕົນ ແລະປະກອບພິທີກຳຕາມສົມຄວນ—ສະງົບສຳລວມ ອຸທິດໃຈໃນ ອິດຕະ-ປູຣຕະ (ຍັດຍະ ແລະກຸສົນສາທາລະນະ) ແລະເວັ້ນຈາກການຮັບຂອງຖວາຍ (ປຣະຕິກຣະຫະ)។

Verse 4

राज्यं चक्रुर्वनस्यास्य पुरोधा द्विजसत्तमः । उवाच रामपुरतस्तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम्

ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ໃນຖານະປຸໂຣຫິດ ໄດ້ຈັດຕັ້ງລະບຽບໃຫ້ແດນປ່ານັ້ນເປັນປຶກແຜ່ນດຸດອານາຈັກ; ແລະຈາກຣາມະປຸຣະ ທ່ານໄດ້ປະກາດມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນ।

Verse 5

प्रयागस्य च माहात्म्यं त्रिवेणीफलमुत्तमम् । प्रयागतीर्थमहिमा शुक्लतीर्थस्य चैव हि

ທ່ານໄດ້ເລົ່າມະຫິມາຂອງປຣະຍາກະ ແລະຜົນອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງຕຣິເວນີ; ແທ້ຈິງ ທ່ານຍັງພັນນາກຽດຕິຄຸນຂອງປຣະຍາກະຕີຣຖະ ແລະຂອງຊຸກລະຕີຣຖະດ້ວຍ।

Verse 6

सिद्धक्षेत्रस्य काश्याश्च गंगाया महिमा तथा । वसिष्ठः कथया मास तीर्थान्यन्यानि नारद

ທ່ານຍັງເລົ່າມະຫິມາຂອງສິດທະເກສຕຣະ, ກາສີ ແລະແມ່ນ້ຳຄົງຄາດ້ວຍ. ໂອ້ ນາຣະດະ! ວະສິດຖະໄດ້ນິທານຕີຣຖະອື່ນໆ ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ।

Verse 7

धर्मारण्यसुवर्णाया हरिक्षेत्रस्य तस्य च । स्नानदानादिकं सर्वं वाराणस्या यवाधिकम्

ໃນທັມມາຣັນຍະອັນດຸດຄຳ ແລະໃນຫຣິເກສຕຣະນັ້ນ ການກະທຳທຸກຢ່າງ—ອາບນ້ຳສັກສິດ, ຖວາຍທານ ແລະອື່ນໆ—ໃຫ້ບຸນຍິ່ງກວ່າວາຣານະສີ ແມ່ນແຕ່ເກີນພຽງເທົ່າເມັດຢະວະດຽວກໍຕາມ।

Verse 8

एतच्छ्रुत्वा रामदेवः स चमत्कृतमानसः । धर्मारण्ये पुनर्यात्रां कर्त्तुकामः समभ्यगात्

ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາມເທວະມີໃຈພິສົງອັດສະຈັນ ແລະໄດ້ເຂົ້າໄປອີກຄັ້ງ ດ້ວຍປາຖະໜາຈະຈາລິກທີ່ຣະທຳໄປຍັງ ທັມມາຣັນຍະ ອີກໃໝ່।

Verse 9

सीतया सह धर्मज्ञो गुरुसैन्यपुरःसरः । लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा भरतेन सहायवान्

ພຣະຣາມຜູ້ຮູ້ທັມ ໄດ້ເດີນທາງພ້ອມພຣະສີຕາ; ມີຄູບາອາຈານແລະກອງທັບນຳໜ້າ; ມີພຣະລັກສະມະນະເປັນອ້າຍນ້ອງຮ່ວມທາງ ແລະພຣະພະຣະຕະເປັນຜູ້ໜຸນຊ່ວຍ।

Verse 10

शत्रुघ्नेन परिवृतो गतो मोहेरके पुरे । तत्र गत्वा वसिष्ठं तु पृच्छतेऽसौ महामनाः

ມີພຣະສັດຣຸຄນະລ້ອມຮອບ ພຣະອົງໄດ້ໄປຍັງນະຄອນໂມເຮຣະກະ; ເມື່ອເຖິງແລ້ວ ມະຫາບຸລຸດນັ້ນໄດ້ທູນຖາມພຣະວະສິດຖະ।

Verse 11

राम उवाच । धर्मारण्ये महाक्षेत्रे किं कर्त्तव्यं द्विजोत्तम । दानं वा नियमो वाथ स्नानं वा तप उत्तमम्

ພຣະຣາມຕັດວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ໃນມະຫາເຂດສັກສິດແຫ່ງທັມມາຣັນຍະ ຄວນກະທຳສິ່ງໃດ—ທານ, ນິຍະມະ, ການອາບນ້ຳສັກສິດ, ຫຼືຕະປະອັນສູງສຸດ?”

Verse 12

ध्यानं वाथ क्रतुं वाथ होमं वा जपमुत्तमम् । दानं वा नियमं वाथ स्नानं वा तप उत्तमम्

“ຫຼືຄວນເຈຣິນທະຍານ, ປະກອບກຣະຕຸ (ຍັດຍະ), ບູຊາໂຫມະ, ຫຼືປະຕິບັດຊະປະອັນປະເສີດ? ຫຼືເປັນທານ, ນິຍະມະ, ການອາບນ້ຳສັກສິດ, ຫຼືຕະປະສູງສຸດ?”

Verse 13

येन वै क्रियमाणेन तीर्थेऽस्मिन्द्विजसत्तम । ब्रह्महत्यादिपापेभ्यो मुच्यते तद्ब्रवीहि मे

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ກຳໃດເມື່ອກະທຳໃນຕີຣະຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດນີ້ ຈຶ່ງພາໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ ເລີ່ມແຕ່ບາບພຣະຫມະຫັດຍາ ແລະອື່ນໆ?

Verse 14

वसिष्ठ उवाच । यज्ञं कुरु महाभाग धर्मारण्ये त्वमुत्तमम् । दिनेदिने कोटिगुणं यावद्वर्षशतं भवेत्

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ! ຈົ່ງປະກອບຍັຊຍະອັນປະເສີດໃນທຳມາຣັນຍະນີ້. ບຸນຈະເພີ່ມເປັນໂກຕິຄູນທຸກມື້ ແລະດຳລົງຢູ່ເຊັ່ນນັ້ນຈົນຄົບຮ້ອຍປີ

Verse 15

तच्छ्रुत्वा चैव गुरुतो यज्ञारंभं चकार सः । तस्मिन्नवसरे सीता रामं व्यज्ञापयन्मुदा

ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກຄຸຣຸແລ້ວ ລາວກໍເລີ່ມຕົ້ນຍັຊຍະ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ສີຕາໄດ້ກ່າວແຈ້ງແກ່ຣາມດ້ວຍຄວາມປິຕິ (ເຖິງສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ)

Verse 16

स्वामिन्पूर्वं त्वया विप्रा वृता ये वेदपारगाः । ब्रह्मविष्णुमहेशेन निर्मिता ये पुरा द्विजाः

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ກ່ອນນີ້ພຣະອົງເຄີຍເລືອກວິປຣະຜູ້ຊຳນານໃນພຣະເວດແລ້ວ; ດວິຊະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເລົ່າວ່າ ໃນການບູຮານ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະມະເຫດ ໄດ້ປັ້ນສ້າງໄວ້

Verse 17

कृते त्रेतायुगे चैव धर्मारण्यनिवासिनः । विप्रांस्तान्वै वृणुष्व त्वं तैरेव साधकोऽध्वरः

ໃນກຣິຕະຍຸກ ແລະ ໃນເຕຣຕາຍຸກ ວິປຣະຜູ້ອາໄສໃນທຳມາຣັນຍະເຫຼົ່ານັ້ນມີຊື່ສຽງ. ຂໍພຣະອົງຈົ່ງເລືອກພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ; ເພາະໂດຍພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ ອັດວະຣະ (ຍັຊຍະ) ຈຶ່ງຈະສຳເລັດຕາມພິທີ

Verse 18

तच्छ्रुत्वा रामदेवेन आहूता ब्राह्मणास्तदा । स्थापिताश्च यथापूर्वमस्मिन्मोहे रके पुरे

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາມເທວະໄດ້ເອີ້ນບັນດາພຣາຫມັນມາ ແລ້ວຈັດໃຫ້ນັ່ງ ແລະສະຖາປະນາໄວ້ດັ່ງເກົ່າ ໃນສະຖານທີ່ແລະນະຄອນນັ້ນຕາມລຳດັບເກົ່າ.

Verse 19

तैस्त्वष्टादशसंख्याकैस्त्रैविद्यैर्मेहिवाडवैः । यज्ञं चकार विधिवत्तैरेवायतबुद्धिभिः

ດ້ວຍພຣາຫມັນຈຳນວນສິບແປດ ຜູ້ຊຳນານໃນໄຕຣເວທ ພຣະຣາມໄດ້ປະກອບຍັດຍະຕາມພິທີກົດກາ ໂດຍອາໄສການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ມີປັນຍາໝັ້ນຄົງແລະມອງໄກ.

Verse 20

कुशिकः कौशिको वत्स उपमन्युश्च काश्यपः । कृष्णात्रेयो भरद्वाजो धारिणः शौनको वरः

ກຸຊິກ ເກົາຊິກ ວັດສະ ອຸປະມັນຍຸ ແລະ ກາຊະຍະປະ; ກຣິດສະນາຕຣະເຢະ ພະຣະດວາຊະ ທາຣິນ ແລະ ສະເຫຼີມສົມບູນ ຊໍນະກະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ເປັນຣິດວິຊໃນຍັດຍະ.

Verse 21

मांडव्यो भार्गवः पैंग्यो वात्स्यो लौगाक्ष एव च । गांगायनोथ गांगेयः शुनकः शौनकस्तथा

ມານຑະວະຍະ ພາຣຄະວະ ໄພງຄະຍະ ວາດສະຍະ ແລະ ເລົາກາກສະ ດ້ວຍ; ຕໍ່ມາ ກາງກາຍະນ ກາງເກຍ ຊຸນະກະ ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນ ຊໍນະກະ—ທ່ານເຫຼົ່ານີ້ກໍຢູ່ໃນຫມູ່ນັ້ນ.

Verse 22

ब्रह्मोवाच । एभिर्विप्रैः क्रतुं रामः समाप्य विधिवन्नृपः । चकारावभृथं रामो विप्रान्संपूज्य भक्तितः

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ດ້ວຍວິປຣະເຫຼົ່ານີ້ ພຣະຣາມຜູ້ເປັນກະສັດໄດ້ສຳເລັດກຣະຕຸຕາມພິທີ; ແລ້ວໄດ້ບູຊາພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບພິທີດ້ວຍສັດທາ ແລະປະກອບອະວະພຣຶຖະ ຄືການອາບນ້ຳປິດພິທີ.

Verse 23

यज्ञांते सीतया रामो विज्ञप्तः सुविनीतया । अस्याध्वरस्य संपत्ती दक्षिणां देहि सुव्रत

ເມື່ອພິທີຍັດຍາສິ້ນສຸດ ນາງສີຕາຜູ້ສຸພາບອ່ອນນ້ອມ ໄດ້ທູນຂໍພຣະຣາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ຂໍຈົ່ງປະທານດັກຊິນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ພ້ອມຂອງປິດພິທີອັນຄວນແກ່ຍັດຍານີ້”

Verse 24

मन्नाम्ना च पुरं तत्र स्थाप्यतां शीघ्रमेव च । सीताया वचनं श्रुत्वा तथा चक्रे नृपोत्तमः

“ແລະຂໍໃຫ້ສ້າງເມືອງໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍໄວ ໃຫ້ໃຊ້ນາມຂອງຂ້າ” ເມື່ອພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງສີຕາ ກໍໄດ້ກະທໍາຕາມນັ້ນ

Verse 25

तेषां च ब्राह्मणानां च स्थानमेकं सुनिर्भयम् । दत्तं रामेण सीतायाः संतोषाय महीभृता

ແລະສໍາລັບບຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະຣາມຜູ້ເປັນກະສັດຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ ໄດ້ປະທານທີ່ພັກອາໄສແຫ່ງດຽວອັນປອດໄພ ໄຮ້ຄວາມຢ້ານກົວ ເພື່ອໃຫ້ສີຕາພໍໃຈ

Verse 26

सीतापुरमिति ख्यातं नाम चक्रे तदा किल । तस्याधिदेव्यौ वर्त्तेते शांता चैव सुमंगला

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງນາມອັນໂດ່ງດັງວ່າ “ສີຕາປຸຣະ” ແລະເປັນອະທິເທວີຜູ້ຄຸ້ມຄອງສະຖານນັ້ນ ມີນາງຊານຕາ ແລະ ນາງສຸມັງກະລາ ສະຖິດຢູ່

Verse 27

मोहेरकस्य पुरतो ग्रामद्वादशकं पुरः । ददौ विप्राय विदुषे समुत्थाय प्रहर्षितः

ຕໍ່ໜ້າເມືອງໂມເຮຣະກະປຸຣະ ພຣະອົງລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະໄດ້ຖວາຍບ້ານເມືອງສິບສອງໝູ່ບ້ານເປັນທານແກ່ບຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທັນ

Verse 28

तीर्थांतरं जगामाशु काश्यपीसरितस्तटे । वाडवाः केऽपि नीतास्ते रामेण सह धर्मवित्

ລາວໄດ້ຮີບໄປຫາທີຣະຖະອື່ນ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳກາຊະຍະປີ. ມີມ້າເພດແມ່ບາງຕົວຖືກນຳໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ພ້ອມກັບພຣະຣາມຜູ້ຮູ້ທຳມະ.

Verse 29

धर्मालये गतः सद्यो यत्र माला कमंडलुः । पुरा धर्मेण सुमहत्कृतं यत्र तपो मुने

ຈາກນັ້ນລາວໄດ້ໄປຮອດ «ທັມມາລະຍະ» ທັນທີ—ບ່ອນທີ່ພວງມາລາ ແລະ ກະມັນດະລຸ ເປັນທີ່ສັກກາລະ; ໂອ ມຸນີ, ບ່ອນທີ່ໃນການກ່ອນ ທຳມະເອງໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນໃຫຍ່.

Verse 30

तदारभ्य सुविख्यातं धर्मालयमिति । श्रुतम् ददौ दाशरथिस्तत्र महादानानि षोडश

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ສະຖານທີ່ນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ «ທັມມາລະຍະ». ທີ່ນັ້ນ ພຣະຣາຊະບຸດຂອງທະສະຣະຖະ ໄດ້ຖວາຍມະຫາທານ 16 ປະການ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນສືບຕໍ່ກັນມາ.

Verse 31

पंचाशत्तदा ग्रामाः सीतापुरसमन्विताः । सत्यमंदिरपर्यंता रघुना थेन वै तदा

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຣາມຜູ້ສືບສາຍຣະຄຸ ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງບ້ານ 50 ບ້ານເຂົ້າກັບ ສີຕາປຸຣະ ໂດຍຂະຫຍາຍໄປຮອດເຂດຂອງ ສັດຍະມັນດິຣະ.

Verse 32

सीताया वचनात्तत्र गुरुवाक्येन चैव हि । आत्मनो वंशवृद्ध्यर्थं द्विजेभ्योऽदाद्रघूत्तमः

ທີ່ນັ້ນ ຕາມຄຳຂອງນາງສີຕາ ແລະ ດ້ວຍການນອບນ້ອມຕໍ່ຄຳສອນຂອງຄູອາຈານ ພຣະຣາມຜູ້ປະເສີດໃນວົງຣະຄຸ ໄດ້ຖວາຍທານແກ່ທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ເພື່ອໃຫ້ວົງສານຂອງພຣະອົງເຈີຣິນ ແລະ ສືບຕໍ່ໄປ.

Verse 33

अष्टादशसहस्राणां द्विजानामभवत्कुलम् । वात्स्यायन उपमन्युर्जातूकर्ण्योऽथ पिंगलः

ຈາກດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຈຳນວນສິບແປດພັນ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນສາຍຕະກູນຫຼາຍສາຍ—ວາດສະຍາຍະນ, ອຸປະມັນຍຸ, ຈາຕູກັນຍະ ແລະຕໍ່ມາ ປິງຄະລະ.

Verse 34

भारद्वाजस्तथा वत्सः कौशिकः कुश एव च । शांडिल्यः कश्यपश्चैव गौतमश्छांधनस्तथा

ອີກທັງມີສາຍຕະກູນຂອງ ພາຣັດວາຊ ແລະ ວັດສະ; ເກົາຊິກະ ແລະ ກຸສະ ດ້ວຍ; ຊານຑິລຍະ ກັດຊະຍະປະ ໂກຕະມະ ແລະ ຊາມທະນ ເຊັ່ນກັນ.

Verse 35

कृष्णात्रेयस्तथा वत्सो वसिष्ठो धारणस्तथा । भांडिलश्चैव विज्ञेयो यौवनाश्वस्ततः परम्

ດັ່ງນັ້ນຍັງມີ ກຣິສນາຕເຣຍ ແລະ ວັດສະ; ວະສິດຖະ ແລະ ທາຣະນ; ພາງຑິລະ ກໍຄວນຮູ້ຈັກ—ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຢົວວະນາຊະວະ.

Verse 36

कृष्णायनोपमन्यू च गार्ग्यमुद्गलमौखकाः । पुशिः पराशरश्चैव कौंडिन्यश्च ततः परम्

ແລະຍັງມີ ກຣິສນາຍະນ ແລະ ອຸປະມັນຍຸ; ສາຍຂອງ ກາຣກະຍະ ມຸດກະລະ ແລະ ເມົາຂະ; ປຸຊິ ແລະ ປະຣາຊະຣະ ດ້ວຍ—ແລ້ວຕໍ່ໄປ ກໍຄື ເກົານຑິນຍະ.

Verse 37

पंचपंचाशद्ग्रामाणां नामान्येवं यथाक्रमम् । सीतापुरं श्रीक्षेत्रं च मुशली मुद्गली तथा

ດັ່ງນີ້ຕາມລຳດັບ ໄດ້ຂານນາມບ້ານທັງຫ້າສິບຫ້າ: ສີຕາປຸຣະ, ສຣີເກດຕຣະ, ແລະ ມຸຊະລີ ກັບ ມຸດກະລີ ດ້ວຍ.

Verse 38

ज्येष्ठला श्रेयस्थानं च दंताली वटपत्रका । राज्ञः पुरं कृष्णवाटं देहं लोहं चनस्थनम्

ເຈຍດຖະລາ, ສຣະເຍສະຖານ, ດັນຕາລີ, ວະຏະປັດຕຣະກາ; ຣາຊະຍະ-ປຸຣ, ກຣິສນະວາຏ, ເທຫ, ໂລຫ ແລະ ຈະນະສະຖານ—ເປັນນາມສັກສິດ.

Verse 39

कोहेचं चंदनक्षेत्रं थलं च हस्तिनापुरम् । कर्पटं कंनजह्नवी वनोडफनफावली

ໂກເຮຈ, ຈັນດະນະເຂດ, ຖະລ ແລະ ຫັດສະຕິນາປຸຣ; ກະຣະປະຏ, ກຳນະຈະຫນະວີ ແລະ ວະໂນດະພະນະພາວະລີ—ເປັນນາມສັກສິດ.

Verse 40

मोहोधं शमोहोरली गोविंदणं थलत्यजम् । चारणसिद्धं सोद्गीत्राभाज्यजं वटमालिका

ໂມໂຫດ, ສະໂມໂຫຣະລີ, ໂກວິນດະນະ ແລະ ຖະລະຕະຍະຊະ; ຈາຣະນະສິດທະ, ໂສດຄີຕຣາພາຊະຍະຊະ ແລະ ວະຏະມາລິກາ—ເປັນນາມສັກສິດດ້ວຍ.

Verse 41

गोधरं मारणजं चैव मात्रमध्यं च मातरम् । बलवती गंधवती ईआम्ली च राज्यजम्

ໂກທະຣະ, ມາຣະນະຊະ, ມາຕຣະມັດຍະ ແລະ ມາຕະຣະ; ບະລະວະຕີ, ຄັນທະວະຕີ, ອີອາມລີ ແລະ ຣາຊະຍະຊະ—ເປັນນາມສັກສິດ.

Verse 42

रूपावली बहुधनं छत्रीटं वंशंजं तथा । जायासंरणं गोतिकी च चित्रलेखं तथैव च

ຣູປາວະລີ, ບະຫຸທະນະ, ຉັດຕຣີຏະ ແລະ ວັງສັມຊະ; ຊາຍາສັມຣະນະ, ໂກຕິກີ ແລະ ຈິດຕຣະເລຂະ—ເປັນນາມສັກສິດໃຫ້ສາທະຍາຍດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 43

दुग्धावली हंसावली च वैहोलं चैल्लजं तथा । नालावली आसावली सुहाली कामतः परम्

ດຸກທາວະລີ, ຫັງສາວະລີ, ໄວໂຮລ, ໄຈລະຈະ, ນາລາວະລີ, ອາສາວະລີ ແລະ ສຸຫາລີ—ບ້ານເຫຼົ່ານີ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຢ່າງຄົບຖ້ວນຕາມຄວາມປາດຖະນາ.

Verse 44

रामेण पंचपंचाशद्ग्रामाणि वसनाय च । स्वयं निर्माय दत्तानि द्विजेभ्यस्तेभ्य एव च

ພຣະຣາມໄດ້ສ້າງບ້ານຫ້າສິບຫ້າແຫ່ງເພື່ອການຢູ່ອາໄສດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລ້ວປະທານໃຫ້ແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ເຫຼົ່ານັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 45

तेषां शुश्रूषणार्थाय वैश्यान्रामो न्यवे दयत् । षट्त्रिंशच्च सहस्राणि शूद्रास्तेभ्यश्चतुर्गुणान्

ເພື່ອການຮັບໃຊ້ແລະການຄ້ຳຈຸນພວກເຂົາ ພຣະຣາມໄດ້ຈັດໃຫ້ມີພວກໄວສະຍະ; ແລະຍັງຈັດຕັ້ງພວກຊູດຣະ 36,000—ເປັນຈໍານວນສີ່ເທົ່າ—ອີກດ້ວຍ.

Verse 46

तेभ्यो दत्तानि दानानि गवाश्ववसनानि च । हिरण्यं रजतं ताम्रं श्रद्धया परया मुदा

ແກ່ພວກເຂົາໄດ້ປະທານທານ—ງົວ, ມ້າ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ພ້ອມທັງຄໍາ, ເງິນ ແລະ ທອງແດງ—ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດແລະຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 47

नारद उवाच । अष्टादशसहस्रास्ते ब्राह्मणा वेदपारगाः । कथं ते व्यभजन्ग्रामान्द्रामो त्पन्नं तथा वसु । वस्त्राद्यं भूषणाद्यं च तन्मे कथय सुव्र तम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ພຣາຫມັນ 18,000 ນັ້ນເປັນຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ. ພວກເຂົາແບ່ງສັນບ້ານເມືອງ ແລະ ຊັບສິນທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກນັ້ນແນວໃດ? ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມກັບເຄື່ອງປະດັບແບ່ງກັນແນວໃດ? ໂອ ຜູ້ມີພຣະວຣະຕະອັນດີເລີດ, ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.”

Verse 48

ब्रह्मोवाच । यज्ञांते दक्षिणा यावत्सर्त्विग्भिः स्वीकृता सुत । महादानादिकं सर्वं तेभ्य एव समर्पितम्

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ໂອ ລູກເອີຍ ເມື່ອຍັດຍະພິທີສິ້ນສຸດ ດັກຊິນາໃດໆທີ່ພວກຣິດວິກຜູ້ປະກອບພິທີຮັບໄວ້ ພ້ອມທັງມະຫາທານ ແລະອື່ນໆ ທັງປວງ ກໍຖືກຖວາຍມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົານັ້ນເອງ”

Verse 49

ग्रामाः साधारणा दत्ता महास्थानानि वै तदा । ये वसंति च यत्रैव तानि तेषां भवंत्विति

ຕໍ່ມາ ບ້ານທັງຫຼາຍ ແລະ ສະຖານທີ່ໃຫຍ່ອັນສັກສິດ ໄດ້ຖືກປະທານເປັນສິດຮ່ວມ ພ້ອມຄໍາປະກາດວ່າ: “ບ່ອນໃດທີ່ພວກເຂົາອາໄສ ບ່ອນນັ້ນຈົ່ງເປັນຂອງພວກເຂົາ”

Verse 50

वशिष्ठवचनात्तत्र ग्रामास्ते विप्रसात्कृताः । रघूद्वहेन धीरेण नोद्व संति यथा द्विजाः

ທີ່ນັ້ນ ຕາມຄໍາແນະນໍາຂອງ ວະສິດຖະ ບ້ານເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຈັດໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດຂອງພຣາຫມະນະ; ແລະໂດຍຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງ ຣະຄູດວະຫະ (ພຣະຣາມ) ພວກດວິຊະບໍ່ຖືກລົບກວນໃຫ້ທຸກຂ໌ເລີຍ

Verse 51

धान्यं तेषां प्रदत्तं हि विप्राणां चामितं वसु । कृतांजलिस्ततो रामो ब्राह्मणानिदमब्रवीत्

ແທ້ຈິງ ເຂົາໄດ້ມອບທັນຍາຫານໃຫ້ພວກເຂົາ ແລະ ປະທານຊັບສິນອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ແລ້ວພຣະຣາມປະນົມມື ກ່າວຄໍານີ້ແກ່ພຣາຫມະນະ

Verse 52

यथा कृतयुगे विप्रास्त्रेतायां च यथा पुरा । तथा चाद्यैव वर्त्तव्यं मम राज्ये न संशयः

(ພຣະຣາມຕັດວ່າ:) “ດັ່ງທີ່ພຣາຫມະນະເຄີຍດໍາລົງຊີວິດໃນກຣິຕະຍຸກ ແລະ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາໃນເຕຣຕາຍຸກແຕ່ກ່ອນ ຢ່າງນັ້ນແຫຼະ ໃນອານາຈັກຂອງເຮົາວັນນີ້ກໍຕ້ອງເປັນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 53

यत्किंचिद्धनधान्यं वा यानं वा वसनानि वा । मणयः कांचनादींश्च हेमादींश्च तथा वसु

ບັນດາຊັບສິນ ຫຼື ເຂົ້າຂອງກິນທັງປວງ—ພາຫະນະ ຫຼື ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ແກ້ວມະນີ ຄຳ ແລະຂອງມີຄ່າອື່ນໆ ພ້ອມທັງຄັງສົມບັດອັນລ້ຳຄ່າ—

Verse 54

ताम्राद्यं रजतादींश्च प्रार्थयध्वं ममाधुना । अधुना वा भविष्ये वाभ्यर्थनीयं यथोचितम्

ຈົ່ງຂໍຈາກເຮົາໃນບັດນີ້ ທັງທອງແດງແລະສິ່ງຄ້າຍກັນ ທັງເງິນແລະສິ່ງຄ້າຍກັນ; ຈະເປັນບັດນີ້ຫຼືອະນາຄົດ—ສິ່ງໃດທີ່ຄວນຂໍ ກໍຈົ່ງຂໍຕາມຄວນ

Verse 55

प्रेषणीयं वाचिकं मे सर्वदा द्विजसत्तमाः । यंयं कामं प्रार्थयध्वं तं तं दास्याम्यहं विभो

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຄຳຂອງເຮົາຢູ່ໃນອຳນາດຄຳສັ່ງຂອງທ່ານເສມອ ຄວາມປາຖະໜາໃດທີ່ທ່ານຂໍ ເຮົາຜູ້ເປັນອົງພຣະ ຈະປະທານໃຫ້ທຸກປະການ

Verse 56

ततो रामः सेवकादीनादरात्प्रत्यभाषत । विप्राज्ञा नोल्लंघनीया सेव नीया प्रयत्नतः

ແລ້ວພຣະຣາມາໄດ້ຕັດກັບບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ແລະຜູ້ອື່ນໆ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ຄຳສັ່ງຂອງພຣາຫມະນ໌ບໍ່ພຶງຝ່າຝືນ; ຈົ່ງປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລະຄວາມລະມັດລະວັງ”

Verse 57

यंयं कामं प्रार्थयंते कारयध्वं ततस्ततः । एवं नत्वा च विप्राणां सेवनं कुरुते तु यः

ຄວາມປາຖະໜາໃດທີ່ພວກທ່ານຂໍ ຈົ່ງໃຫ້ສຳເລັດຕາມນັ້ນໆ ໃນທຸກກໍລະນີ ແລະຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ກົ້ມກາບນົບນ້ອມພຣາຫມະນ໌ທັງຫຼາຍ ແລ້ວບຳເຮັດການຮັບໃຊ້—

Verse 58

स शूद्रः स्वर्गमाप्नोति धनवान्पुत्रवान्भवेत् । अन्यथा निर्धनत्वं हि लभते नात्र संशयः

ຊູດຣະຜູ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ ແລະເປັນຜູ້ມັ່ງຄັ່ງພ້ອມມີບຸດ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມທຸກຍາກແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 59

यवनो म्लेच्छजातीयो दैत्यो वा राक्षसोपि वा । योत्र विघ्नं करोत्येव भस्मीभवति तत्क्षणात्

ຈະເປັນຢະວະນະ ຫຼືເກີດໃນພວກມເລັດຈະ ຫຼືເປັນໄດຕະຍະ ຫຼືຣາກສະສະກໍຕາມ—ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກໍ່ອຸປະສັກຢູ່ນີ້ ຈະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນທັນທີ

Verse 60

ब्रह्मोवाच । ततः प्रदक्षिणीकृत्य द्विजान्रामोऽतिहर्षितः । प्रस्थानाभिमुखो विप्रैराशीर्भिरभिनंदितः

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ແລ້ວພຣະຣາມາມີຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ເວັນປະທັກສິນາຮອບພວກດວິຊະ ແລະຫັນໜ້າສູ່ການອອກເດີນທາງ ໂດຍໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນດ້ວຍພອນຈາກພວກວິປຣະ

Verse 61

आसीमांतमनुव्रज्य स्नेहव्याकुललोचनाः । द्विजाः सर्वे विनिर्वृत्ता धर्मारण्ये विमोहिताः

ດວິຊະທັງປວງໄດ້ຕາມສົ່ງພຣະອົງໄປຈົນເຖິງແດນຂອບເຂດ ດວງຕາຫວັ່ນໄຫວເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກໃຄ່; ໃນທຳມາຣັນຍະນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດຍັງຄົງຢູ່ດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕັນ ແລະຖືກສະເທືອນໃຈຢ່າງລຶກຊຶ້ງ

Verse 62

एवं कृत्वा ततो रामः प्रतस्थे स्वां पुरीं प्रति । काश्यपाश्चैव गर्गाश्च कृतकृत्या दृढव्रताः

ເມື່ອເຮັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະຣາມາກໍອອກເດີນທາງໄປສູ່ນະຄອນຂອງພຣະອົງ. ແລະພວກກາສຍະປະກັບພວກກັຣກະດ້ວຍ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນປະຕິຍານ—ຮູ້ສຶກວ່າກິດທີ່ຄວນເຮັດໄດ້ສຳເລັດສົມບູນແລ້ວ

Verse 63

गुर्वासनसमाविष्टाः सभार्या ससुहृत्सुताः । राजधानीं तदा प्राप रामोऽयोध्यां गुणान्विताम्

ເມື່ອປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງຫຼວງອັນນ່າເຄົາລົບ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ແລະມິດສະຫາຍກັບພຣະໂອຣສທັງຫຼາຍ ພຣະຣາມໄດ້ເຖິງນະຄອນຫຼວງອະໂຍທະຍາ ອັນອຸດົມດ້ວຍຄຸນທຳອັນສູງສົ່ງ।

Verse 64

दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे लोकाः श्रीरघुनन्दनम् । ततो रामः स धर्मात्मा प्रजापालनतत्परः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ພຣະຣະຄຸນັນທະນະຜູ້ສະຫງ່າງາມ ປະຊາຊົນທັງປວງກໍປິຕິຍິນດີ। ຈາກນັ້ນ ພຣະຣາມຜູ້ມີທຳເປັນຈິດ ໄດ້ມຸ່ງໝັ້ນຢ່າງເຕັມທີ່ໃນການປົກປ້ອງ ແລະບຳລຸງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ।

Verse 65

सीतया सह धर्मात्मा राज्यं कुर्वंस्तदा सुधीः । जानक्या गर्भमाधत्त रविवंशोद्भवाय च

ເມື່ອພຣະຣາມຜູ້ມີທຳ ແລະມີປັນຍາ ປົກຄອງລາຊະອານາຈັກພ້ອມກັບພຣະສີຕາ ໃນການນັ້ນ ພຣະນາງຊານະກີໄດ້ຖືພາ ເພື່ອສືບຕໍ່ສາຍສະກຸນສຸຣິຍະວົງສ໌ໃຫ້ດຳລົງຢູ່।