Adhyaya 25

Verse 1

सूत उवाच । अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । धर्मारण्ये यथाऽनीता सत्यलोकात्सरस्वती

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມະຫາຕະມະແຫ່ງຕີຣຖະອັນສູງສຸດອີກປະການ—ວ່ານາງສະຣັສວະຕີຖືກນຳມາຈາກສັດຍະໂລກສູ່ທັມມາຣັນຍະແນວໃດ

Verse 2

मार्कंडेयं सुखासीनं महामुनिनिषेवितम् । तरुणादित्यसंकाशं सर्वशास्त्रविशारदम्

ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນມາຣະກັນເດຍນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃນອາສນະ ມີມະຫາມຸນີທັງຫຼາຍຄອຍປະນົມບໍລິການ; ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນອ່ອນ ແລະຊ່ຽວຊານໃນຊາສຕຣະທັງປວງ

Verse 3

सर्वतीर्थमयं दिव्यमृषीणां प्रवरं द्विजम् । आसनस्थं समायुक्तं धन्यं पूज्यं दृढव्रतम्

ທ່ານເປັນທິບ ຮວບຮວມແກ່ນສານແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ ເປັນຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຣິສີ—ມາຣະກັນເດຍ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ນັ່ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນອາສນະ; ເປັນຜູ້ມີພອນ ຄວນແກ່ການບູຊາ ແລະໝັ້ນຄົງໃນພຣະຕະ

Verse 4

योगात्मानं परं शांतं कमडलुधरं विभुम् । अक्षसूत्रधरं शांतं तथा कल्पां तवासिनम्

ເຂົາທັງຫຼາຍເຫັນທ່ານເປັນຈິດວິນຍານແຫ່ງໂຍຄະ ສະງົບສູງສຸດແລະມີອານຸພາບ; ຖືກະມັນດະລຸ ແລະຖືອັກສະສູດຣະ (ມາລາຈັບ); ສະຫງົບເຢັນ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນສະພາວະນັ້ນຕະຫຼອດການ

Verse 5

अक्षोभ्यं ज्ञानिनं स्वस्थं पितामहसमुद्युतिम् । एवं दृष्ट्वा समाधिस्थं प्रहर्षोत्फुल्ललोचनम्

ທ່ານຜູ້ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ແລະຕັ້ງມັ່ນພາຍໃນ—ສະຫວ່າງໄສດຸດພິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ; ເມື່ອເຫັນທ່ານຢູ່ໃນສະມາທິ ດວງຕາພວກເຂົາກໍເບີກບານດ້ວຍປີຕິ।

Verse 6

प्रणम्य स्तुतिभिर्युक्त्या मार्क्कंडं मुनयोऽब्रुवन् । भगवन्नैमिषारण्ये सत्रे द्वादशवार्षिके

ເມື່ອກ້ອມກາບດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນສົມຄວນ ບັນດາມຸນີໄດ້ກ່າວກັບມາຣະກັນເດຍະວ່າ: “ໂອ ພະພຣະອົງ! ທີ່ໄນມິສາຣັນຍະ ໃນສັດຣະຍັດຍະອັນຍາວ 12 ປີ…”

Verse 7

त्वयावतारिता ब्रह्मन्नदी या ब्रह्मणः सुता । तथा कृतं च तत्रैव गंगा वतरणं क्षितौ

“ໂອ ພຣາຫມະນ! ໂດຍທ່ານ ແມ່ນ້ຳນັ້ນ—ທິດາຂອງພຣະພຣະຫມາ—ຖືກນຳລົງມາ; ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ທ່ານຍັງເຮັດໃຫ້ພຣະຄົງຄາລົງສູ່ແຜ່ນດິນອີກດ້ວຍ।”

Verse 8

गीयमाने कुलपतेः शौनकस्य मुनेः पुरः । सूतेन मुनिना ख्यातमन्येषामपि शृण्वताम्

ເມື່ອກຳລັງຂັບຂານຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຊໍນະກະມຸນີ ຜູ້ເປັນຄຸລະປະຕິແຫ່ງມຸນີທັງຫຼາຍ ມຸນີສູຕະໄດ້ປະກາດເລົ່າເລື່ອງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຄົນອື່ນໆກໍຟັງຢູ່ດ້ວຍ।

Verse 9

तच्छ्रुत्वा महदाख्यानम स्माकं हृदि संस्थितम् । पापघ्नी पुण्यजननी प्राणिनां दर्शनादपि

ເມື່ອໄດ້ຟັງອາຂະຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ມັນກໍຝັງແນ່ນຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຮົາ; ນາງ (ສະຣັສວະຕີ) ທຳລາຍບາບ ແລະເປັນແມ່ແຫ່ງບຸນແກ່ສັດທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນກໍຍັງເກີດກຸສົນ।

Verse 10

मार्कण्डेय उवाच । धर्मारण्ये मया विप्राः सत्यलोकात्सरस्वती । समानीता सुरेखाद्रौ शरण्या शरणार्थिनाम्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ໃນທຳມາຣັນຍະ ຂ້າໄດ້ອັນເຊີນ ພຣະເທວີສະຣັສວະຕີ ຈາກສັດຍະໂລກ ລົງສູ່ພູສຸເຣຂາ—ພຣະນາງເປັນທີ່ພຶ່ງອັນປະເສີດແກ່ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາທັງປວງ.

Verse 11

भाद्रपदे सिते पक्षे द्वादशी पुण्यसंयुता । तत्र द्वारावतीतीर्थे मुनिगंधर्वसेविते

ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ໃນປັກສ໌ສວ່າງ ວັນທວາທະສີ ອັນປະກອບດ້ວຍບຸນຍິ່ງ—ທີ່ຕີຣຖະທວາຣາວະຕີ ອັນມຸນີແລະຄັນທັຣວະເຄົາລົບບູຊາ (ພຶງປະກອບພິທີນີ້)។

Verse 12

तस्मिन्दिने च तत्तीर्थे पिंडदानादि कारयेत् । तत्फलं समवाप्नोति पितॄणां दत्तमक्षयम्

ໃນວັນນັ້ນ ແລະ ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນເອງ ພຶງໃຫ້ປະກອບປິນຑະທານ ແລະພິທີອື່ນໆ. ຜົນຄື ທານທີ່ອຸທິດແດ່ບັນພະບຸລຸດ ຈະເປັນອັກຊະຍະ ບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 13

महदाख्यानमखिलं पापघ्नं पुण्यदं च यत् । पवित्रं यत्पवित्राणां महापातकनाशनम्

ມະຫາອາຂະຍານນີ້ທັງໝົດ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ ແລະ ປະທານບຸນ; ເປັນຄວາມບໍລິສຸດສູງສຸດໃນບັນດາຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຍັງທຳລາຍມະຫາປາຕະກະ—ບາບໜັກຍິ່ງໄດ້.

Verse 14

सर्वमंगलमांगल्यं पुण्यं सारस्वतं जलम् । ऊर्ध्वं किं दिवि यत्पुण्यं प्रभासांते व्यवस्थितम्

ນ້ຳສາຣັສວະຕະ ເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ—ເປັນມົງຄຸນເຫນືອມົງຄຸນທັງປວງ ແລະເປັນບຸນອັນປະເສີດ. ບຸນທີ່ສະຖິດຢູ່ທ້າຍແຫ່ງປຣະພາສະນັ້ນ ແມ່ນຈະມີບຸນໃດສູງກວ່ານີ້ແມ່ນແຕ່ໃນສະຫວັນກໍບໍ?

Verse 15

सारस्वतजलं नॄणां ब्रह्महत्यां व्यपोहति । सरस्वत्यां नराः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । पश्चात्पिंडप्रदातारो न भवंति स्तनंधयाः

ນ້ຳສາຣັສວະຕະອັນສັກສິດ ຍ່ອມຂັບໄລ່ແມ່ນແຕ່ບາບໜັກດັ່ງ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ຂອງມະນຸດ. ເມື່ອອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ແລະເຮັດຕັຣປະນະໃຫ້ປິຕຣິ ແລະເທວະດາອິ່ມໃຈ ຜູ້ທີ່ຕໍ່ມາຖວາຍປິນດະ ຈະບໍ່ເປັນ ‘ສະຕະນັນທະຍະ’ ຄືບໍ່ພຶ່ງພາອ່ອນແອເຫມືອນທາຣົກດູດນົມ.

Verse 16

यथा कामदुघा गावो भवन्तीष्टफलप्रदाः । तथा स्वर्गापवर्गैकहैतुभूता सरस्वती

ດັ່ງໂຄກາມະເທນູຜູ້ໃຫ້ຜົນຕາມປາຖະໜາ ສະຣັສວະຕີກໍເຊັ່ນນັ້ນ ເປັນເຫດເອກອັນດຽວແຫ່ງສະຫວັນ ແລະ ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)