Adhyaya 24

Verse 1

व्यास उवाच । एतत्तीर्थस्य माहात्म्यं मया प्रोक्तं तवाग्रतः । अनेकपूर्वजन्मोत्थपातकघ्नं महीपते

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະອົງເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຂ້າໄດ້ປະກາດມະຫາຕະມະຍະຂອງຕີຣຖະນີ້ຕໍ່ໜ້າທ່ານແລ້ວ; ມັນທຳລາຍບາບທີ່ເກີດຈາກຊາດກ່ອນຫຼາຍໆ”

Verse 2

स्थानानामुत्तमं स्थानं परं स्वस्त्ययनं महत् । स्कंदस्याग्रे पुरा प्रोक्तं महारुद्रेण धीमता

ນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ອັນປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາສະຖານທັງປວງ—ສູງສຸດ ແລະເປັນບ່ອນກໍ່ເກີດແຫ່ງສິຣິມົງຄົນອັນໃຫຍ່. ໃນກາລກ່ອນ ມະຫາຣຸທຣະຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ປະກາດໄວ້ຕໍ່ໜ້າສະກັນທະ

Verse 3

त्वं पार्थ तत्र स्नात्वा हि मोक्ष्यसे सर्वपात कात् । तच्छ्रुत्वा व्यासवाक्यं हि धर्म्मराजो युधिष्ठिरः

“ໂອ ປາຣຖະ, ເມື່ອເຈົ້າອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງວະຍາສະແລ້ວ ທັມມະຣາຊາ ຢຸທິສຖິຣະ ກໍ (ໄດ້ຕອບ/ໄດ້ກະທຳຕໍ່)

Verse 4

धर्मात्मजस्तदा तात धर्मारण्यं समाविशत् । महापातकनाशाय साधुपालनत त्परः

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ້ຜູ້ຮັກ, ບຸດແຫ່ງທຳມະໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່າສັກສິດ ທຳມາຣັນຍະ ເພື່ອທຳລາຍມະຫາບາບ ແລະອຸທິດໃຈປົກປ້ອງຜູ້ດີງາມ।

Verse 5

विगाह्य तत्र तीर्थानि देवतायतनानि च । इष्टापूर्तादिकं सर्वं कृतं तेन यथेप्सितम्

ເມື່ອໄດ້ລົງອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ແລະໄປນະມັດສະການສະຖານສັກສິດຂອງເທວະດາແລ້ວ ລາວໄດ້ປະກອບກຸສົນກຳທັງປວງ ເຊັ່ນ ອິດສະຕະ ແລະ ປູຣຕະ ຕາມປາຖະນາ।

Verse 6

ततः पापविनिर्मुक्तः पुनर्गत्वा स्वकं पुरम् । इद्रप्रस्थं महासेन शशास वसुधातलम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ ລາວໄດ້ກັບໄປຍັງນະຄອນຂອງຕົນອີກຄັ້ງ; ແລະ ໂອ້ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ, ລາວໄດ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນຈາກອິນທຣະປຣັສຖະ।

Verse 7

इदं हि स्थानमासाद्य ये शृण्वंति नरोत्तमाः । तेषां भुक्तिश्च मुक्तिश्च भविष्यति न संशयः

ແທ້ຈິງ ບັນດາມະນຸດຜູ້ປະເສີດທີ່ມາຮອດສະຖານທີ່ນີ້ ແລະຟັງການສັນລະເສີນມະຫິມາຂອງມັນ ຈະໄດ້ທັງ ພຸກຕິ (ຄວາມສຸກໂລກີ) ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 8

भुक्त्वा भोगान्पार्थिवांश्च परं निर्वाणमाप्नुयुः । श्राद्धकाले च संप्राप्ते ये पठंति द्विजातयः

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກໂລກີແລ້ວ ພວກເຂົາຈະບັນລຸນິຣວານອັນສູງສຸດ। ແລະເມື່ອເຖິງເວລາສຣາດທະ ບັນດາດວິຊະຜູ້ສວດອ່ານບົດນີ້…

Verse 9

उद्धृताः पितरस्तैस्तु यावच्चंद्रार्क्कमेदिनि । द्वापरे च युगे भूत्वा व्यासेनोक्तं महात्मना

ໂດຍພວກເຂົານັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາຍ່ອມຖືກຍົກຂຶ້ນຊ່ວຍພົ້ນ ຕາບໃດທີ່ດວງຈັນແລະດວງອາທິດຍັງດຳລົງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ. ນີ້ແມ່ນພຣະວາຈາຂອງມະຫາຕະມະ ວະຍາສ ຜູ້ປາກົດໃນຍຸກທະວາປະ.

Verse 10

वारिमात्रे धर्मवाप्यां गयाश्राद्धफलं लभेत् । अत्रागतस्य मर्त्यस्य पापं यमपदे स्थितम्

ທີ່ທັມມະວາປີ ແຕ່ນ້ຳພຽງກຳມືດຽວ ກໍໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການເຮັດຊຣາດທະທີ່ຄະຍາ. ຜູ້ມະນຸດທີ່ມາຮອດນີ້ ບາບທີ່ຄ້າງຢູ່ໃນແດນພຣະຍົມຍ່ອມຖືກລົບລ້າງ.

Verse 11

कथितं धर्मपुत्रेण लोकानां हितकाम्यया । विना अन्नैर्विना दर्भैर्विना चासनमेव वा

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ຊາວໂລກໄດ້ປະໂຫຍດ ທັມມະບຸດຕະໄດ້ປະກາດວ່າ—ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີອາຫານບູຊາ, ບໍ່ມີຫຍ້າດັບພະ, ແລະບໍ່ມີອາສະນະນັ່ງ ກໍຍັງໃຫ້ຜົນໄດ້.

Verse 12

तोयेन नाशमायाति कोटिजन्मकृतं त्व घम् । सहस्रमुरुशृंगीणां धेनूनां कुरुजांगले । दत्त्वा सूर्यग्रहे पुण्यं धर्मवाप्यां च तर्पणाम्

ດ້ວຍນ້ຳພຽງຢ່າງດຽວ ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດສິບລ້ານຊາດຍ່ອມສິ້ນສູນ. ບຸນແຫ່ງການຖວາຍງົວເຂົາກວ້າງພັນຕົວໃນກຸຣຸຈາງຄະລະ ແລະບຸນໃນການເກີດສຸລິຍະຄາດ—ກໍໄດ້ດ້ວຍການເຮັດຕັຣປະນະທີ່ທັມມະວາປີເຊັ່ນກັນ.

Verse 13

एतद्वः कथितं सर्वं धर्मारण्यस्य चेष्टितम् । यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा गोघ्नो मुच्यते सर्वपातकैः

ດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ທັງມະຫິມາແລະເລື່ອງອັນສັກສິດຂອງທັມມາຣັນຍະ. ຜູ້ໃດໄດ້ຍິນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ ຫຼືຜູ້ຂ້າງົວ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 14

एकविंशतिवारैस्तु गयायां पिंडपातने । तत्फलं समवाप्नोति सकृदस्मिञ्छ्रुते सति

ການຖວາຍປິນດະ (ເຂົ້າປັ້ນບູຊາ) ທີ່ຄະຍາ 21 ຄັ້ງ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນນັ້ນ; ແຕ່ຜົນບຸນດຽວກັນນີ້ ກໍໄດ້ແມ່ນແຕ່ຟັງຄຳເລົ່າອັນສັກສິດນີ້ພຽງຄັ້ງດຽວ