Adhyaya 23

Verse 1

व्यास उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि ब्रह्मणा यत्कृतं पुरा । तत्सर्वं कथयाम्यद्य शृणुष्वैकाग्रमानसः

ພະວຽດກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍສິ່ງທີ່ພະພົມໄດ້ກະທຳໃນກາລະກ່ອນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃນມື້ນີ້ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຈິດທີ່ຕັ້ງໝັ້ນເທີ້ນ.

Verse 2

देवानां दानवानां च वैराद्युद्धं बभूव ह । तस्मिन्युद्धे महादुष्टे देवाः संक्लिष्टमानसाः

ດ້ວຍຄວາມບາດໝາງ ສົງຄາມຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງເຫຼົ່າເທວະດາ ແລະ ເຫຼົ່າດານົບ. ໃນການຕໍ່ສູ້ອັນຮ້າຍແຮງນັ້ນ ເຫຼົ່າເທວະດາຕ່າງມີຄວາມທຸກໃຈຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 3

बभूवुस्तत्र सोद्वेगा ब्रह्माणं शरणं ययुः

ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມວິດຕົກກັງວົນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປຂໍເພິ່ງພະພົມ.

Verse 4

देवा ऊचुः । ब्रह्मन्केन प्रकारेण दैत्यानां वधमेव च । करोम्यद्य उपायं हि कथ्यतां शीघ्रमेव मे

ເຫຼົ່າເທວະດາກ່າວວ່າ: ຂ້າແດ່ພະພົມ ດ້ວຍວິທີການໃດນໍ ທີ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະສັງຫານເຫຼົ່າໄດຕຍະໄດ້? ໂປດບອກວິທີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳໄດ້ໃນມື້ນີ້ໂດຍໄວເທີ້ນ.

Verse 5

ब्रह्मोवाच । मया हि शंकरेणैव विष्णुना हि तथा पुरा । यमस्य तपसा तुष्टैर्धर्मारण्यं विनिर्मितम्

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍ ພຣະສັງກະຣະ ແລະ ພຣະວິດສະນຸ ພໍໃຈໃນຕະປະຂອງພຣະຍົມ ແລ້ວໄດ້ສ້າງປ່າສັກສິດຊື່ ‘ທັມມາຣັນຍະ’ ຂຶ້ນ।

Verse 6

तत्र यद्दीयते दानं यज्ञं वा तप उत्तमम् । तत्सर्वं कोटिगुणितं भवेदिति न संशयः

ທານໃດທີ່ຖວາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫຼື ຍັນຍະໃດທີ່ປະກອບ ຫຼື ຕະປະອັນປະເສີດໃດທີ່ບຳເນັດ—ທັງໝົດນັ້ນຈະທະວີເປັນຄູນໂກດິ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 7

पापं वा यदि वा पुण्यं सर्वं कोटि गुणं भवेत् । तस्माद्दैत्यैर्न धर्षितं कदाचिदपि भोः सुराः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບາບກໍດີ ບຸນກໍດີ ທັງໝົດຈະເປັນຄູນໂກດິ. ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ພວກດານະວະບໍ່ເຄີຍລ່ວງລະເມີດມັນເລີຍ ໃນການໃດໆ।

Verse 8

श्रुत्वा तु ब्रह्मणो वाक्यं देवाः सर्वे सविस्मयाः । ब्रह्माणं त्वग्रतः कृत्वा धर्मार ण्यमुपाययुः

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣົມ ເທວະທັງປວງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົງ. ພວກເຂົາອັນເຊີນພຣະພຣົມໄວ້ເບື້ອງໜ້າ ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປຫາ ‘ທັມມາຣັນຍະ’।

Verse 9

सत्रं तत्र समारभ्य सहस्राब्दमनुत्तमम् । वृत्वाऽचार्यं चांगिरसं मार्कंण्डेयं तथैव च

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມສະຕຣະ-ຍັນຍະອັນສູງສຸດ ດຳເນີນຕໍ່ເນື່ອງໜຶ່ງພັນປີ ແລະໄດ້ເລືອກຕັ້ງພຣະ຤ິອາງຄິຣະສະ ເປັນອາຈານ ພ້ອມທັງພຣະ຤ິມາຣະກັນເຑຍ ດ້ວຍ।

Verse 10

अत्रिं च कश्यपं चैव होता कृत्वा महामतिः । जमदग्निं गौतमं च अध्वर्युत्वं न्यवेदयन्

ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ອະຕຣິ ແລະ ກັດຍະປະ ເປັນ ໂຫຕຣ (Hotṛ) ພຣະພິທີ; ແລະມອບ ຈະມະດັກນີ ແລະ ໂກຕະມະ ເປັນ ອັດວະຣະຍຸ (Adhvaryu) ຜູ້ປະກອບຍັດຍະ।

Verse 11

भरद्वाजं वसिष्ठं तु प्रत्यध्वर्युत्वमादिशन् । नारदं चैव वाल्मीकिं नोदना याकरोत्तदा

ເຂົາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ພະຣະດວາຊ ແລະ ວະສິດຖະ ເປັນ ປຣັດຍະອັດວະຣະຍຸ (Pratyadhvaryu); ແລະໃນເວລານັ້ນໄດ້ມອບ ນາຣະດະ ແລະ ວາລະມີກິ ເປັນ ໂນດະນາ (Nodanā) ຜູ້ກະຕຸ້ນແລະຂັບສວດພິທີຍັດຍະ।

Verse 12

ब्रह्मासने च ब्रह्माणं स्थापयामासुरादरात् । क्रोशचतुष्कमात्रां च वेदिं कृत्वा सुरैस्ततः

ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເຂົາໄດ້ອັນເຊີນ ພຣະພຣະຫມາ ໃຫ້ປະທັບເທິງ ພຣະຫມາອາສນ; ແລ້ວເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ຈັດເຮັດ ເວທີ (vedī) ແທ່ນບູຊາຍັດຍະ ກວ້າງສີ່ ກໂຣສ।

Verse 13

द्विजाः सर्वे समाहूता यज्ञस्यार्थे हि जापकाः । ऋग्यजुःसामाथर्वान्वै वेदानुद्गिरयंति ये

ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງຍັດຍະ ດວິຊະທັງປວງຖືກເຊີນມາເປັນຜູ້ສວດຈະປະ—ຜູ້ທີ່ອ່ານອອກສຽງ ຣິກ, ຢະຈຸ, ສາມ ແລະ ອະຖັຣວັນ ເວດ।

Verse 14

गणनाथं शंभुसुतं कार्त्तिकेयं तथैव च । इन्द्रं वज्रधरं चैव जयंतं चन्द्रसूनुकम्

ເຂົາຍັງໄດ້ອັນເຊີນ ຄະນະນາຖ ບຸດແຫ່ງ ສັມພູ ຄື ກາຣຕຕິເກຍ ດ້ວຍ; ແລະອັນເຊີນ ອິນທຣະ ຜູ້ຖືວັຊຣະ ພ້ອມທັງ ຊະຍັນຕະ ບຸດແຫ່ງ ຈັນທຣະ।

Verse 15

चत्वारो द्वारपालाश्च देवाः शूरा विनिर्मिताः । ततो राक्षोघ्नमंत्रेण हूयते हव्यवाहनः

ເທວະຜູ້ກ້າຫານສີ່ອົງ ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນທະວາຣະປາລ ປົກປ້ອງປະຕູ. ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣາທຳລາຍຣາກສະ ໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິໃສ່ຮະວະຍະວາຫະນ (ພຣະອັກນິ).

Verse 16

तिलांश्च यवमिश्रांश्च मध्वाज्येन च मिश्रितान् । जुहुवुस्ते तदा देवा वेदमंत्रैर्नरेश्वर

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຮ່ວມກັນຖວາຍຮົມໃນໄຟ ດ້ວຍງາແລະຂ້າວບາເລຍທີ່ປົນກັນ ຄົບຄົນກັບນ້ຳເຜິ້ງແລະເນີຍໃສ ພ້ອມກັບມົນຕຣາເວທ.

Verse 17

आघारावाज्यभागौ च हुत्वा चैव ततः परम् । द्राक्षेक्षुपूगनारिंग जंबीरं बीजपूरकम्

ເມື່ອຖວາຍອາຆາຣະ ແລະສ່ວນເນີຍໃສຕາມກຳນົດແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍອະງຸ່ນ ອ້ອຍ ໝາກພິນາງ ຊິຕຣອນ ນາວ ແລະໝາກທັບທິມ.

Verse 18

उत्तरतो नालिकेरं दाडिमं च यथाक्रमम् । मध्वाज्यं पयसा युक्तं कृशरशर्करायुतम्

ທາງທິດເໜືອ ໄດ້ຈັດຖວາຍຫມາກພ້າວ ແລະໝາກທັບທິມຕາມລຳດັບ; ພ້ອມຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງແລະເນີຍໃສຜະສົມນົມ ແລະກຶສະຣະ (ເຂົ້າປຸງ) ຄົບກັບນ້ຳຕານ.

Verse 19

तंडुलैः शतपत्रैश्च यज्ञे वाचं नियम्य च । विचिंत्य च महाभागाः कृत्वा यज्ञं सदक्षिणम्

ດ້ວຍເມັດເຂົ້າແລະດອກໄມ້ຮ້ອຍກີບ ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ສຳລວມວາຈາໃນພິທີຍັດ ແລະເພັ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍຈິດ; ບັນດາຜູ້ມີສິຣິນັ້ນໄດ້ປະກອບຍັດພ້ອມທັກສິນາໃຫ້ສົມບູນ.

Verse 20

उत्तमं च शुभं स्तोमं कृत्वा हर्षमुपाययुः । अवारितान्नमददन्दीनांधकृपणेष्वपि

ເມື່ອໄດ້ປະກອບສະໂຕຕຣະສັນລະເສີນອັນປະເສີດ ແລະ ເປັນມົງຄຸນແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່. ພວກເຂົາໄດ້ໃຫ້ທານອາຫານໂດຍບໍ່ກັ້ນຂວາງ—ແມ່ນແຕ່ຄົນທຸກຍາກ ຄົນຕາບອດ ແລະຄົນຕະໜີ່ກໍດີ.

Verse 21

ब्राह्मणेभ्यो विशेषेण दत्तमन्नं यथेप्सितम् । पायसं शर्करायुक्तं साज्यशाकसमन्वितम्

ໂດຍພິເສດແກ່ພຣາຫມັນ ໄດ້ໃຫ້ອາຫານຕາມທີ່ປາດຖະໜາ: ປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ຫວານປົນນ້ຳຕານ ພ້ອມຜັກທີ່ປຸງດ້ວຍກີ (ເນີຍໃສ).

Verse 22

मंडका वटकाः पूपास्तथा वै वेष्टिकाः शुभाः । सहस्रमोदकाश्चापि फेणिका घुर्घुरादयः

ມີມັນດະກະ ວະຏະກະ ປູປະ ແລະ ເວດສະຕິກາອັນເປັນມົງຄຸນ; ຍັງມີໂມທະກະນັບພັນ ພ້ອມດ້ວຍເຟນິກາ ກຸຣກຸຣາ ແລະຂອງຫວານອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 23

ओदनश्च तथा दाली आढकीसंभवा शुभा । तथा वै मुद्गदाली च पर्पटा वटिका तथा

ມີໂອດະນະ (ເຂົ້າສຸກ) ແລະ ດາລີອັນເປັນມົງຄຸນທີ່ເຮັດຈາກອາຑະກີ; ອີກທັງມີອາຫານດາລີຈາກມຸດຄະ (ຖົ່ວຂຽວ) ແລະການປຸງຊື່ ປັຣປະຏະ ກັບ ວະຏິກາ ດ້ວຍ.

Verse 24

प्रलेह्यानि विचित्राणि युक्तास्त्र्यूषणसंचयैः । कुल्माषा वेल्लकाश्चैव कोमला वालकाः शुभाः

ມີຂອງຫວານປະເພດປຣະເລຫຍະ (ເລຍກິນ) ຫຼາກຫຼາຍ ປົນກັບຕຣິອຸສະນະ (ເຄື່ອງເທດເຜັດສາມຢ່າງ) ເປັນຊຸດ. ຍັງມີກຸລມາສ ເວລລະກະ ແລະ ວາລະກາທີ່ນຸ່ມນວນອັນເປັນມົງຄຸນອີກດ້ວຍ.

Verse 25

कर्कटिकाश्चार्द्रयुता मरिचेन समन्विताः । एवंविधानि चान्नानि शाकानि विविधानि च

ທີ່ນັ້ນຍັງມີຜັກກັກກະຕິກາ ຊຸ່ມຊ່ຳ ແລະປຸງແຕ່ງຢ່າງດີ ປະສົມພິກໄທດຳຫອມ; ພ້ອມທັງອາຫານຫຼາກຫຼາຍ ແລະຜັກໃບກັບເຄື່ອງຄຽງນານາຊະນິດ.

Verse 26

भोजयित्वा द्विजान्सर्वान्धर्मारण्य निवासिनः । अष्टादशसहस्राणि सपुत्रांश्च तदा नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ດວິຊະທັງປວງຜູ້ພຳນັກໃນທັມມາຣັນຍະແລ້ວ—ມີຈຳນວນສິບແປດພັນ ພ້ອມບຸດທັງຫຼາຍ—

Verse 27

प्रतिदिनं तदा देवा भोजयंति स्म वाडवान् । एवं वर्षसहस्रं वै कृत्वा यज्ञं तदामराः

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ວາຑະວະທຸກມື້. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ອະມະຣະທັງຫຼາຍໄດ້ປະກອບຍັດນັ້ນຄົບໜຶ່ງພັນປີ.

Verse 28

कृत्वा दैत्यवधं राजन्निर्भयत्वमवाप्नुयुः । स्वर्गं जग्मुस्ते सहसा देवाः सर्वे मरुद्गणाः

ໂອ ພະຣາຊາ, ຫຼັງຈາກປະຫານພວກໄດຕະຍະແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸຄວາມບໍ່ຫວາດກົວ; ແລະເທວະທັງປວງນັ້ນ ພ້ອມຫມູ່ມະຣຸດ ໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 29

तथैवाप्सरसः सर्वा ब्रह्मवि ष्णुमहेश्वराः । कैलासशिखरं रम्यं वैकुंठं विष्णुवल्लभम्

ດັ່ງນັ້ນເອງ ອັບສະຣາທັງປວງ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະມະເຫສະວະຣະ ກໍໄດ້ໄປສູ່ຍອດເຂົາໄກລາສອັນງາມ ແລະໄປສູ່ໄວກຸນຖະ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 30

ब्रह्मलोकं महापुण्यं प्राप्य सर्वे दिवौकसः । परं हर्षमुपाजग्मुः प्राप्य नंदनमुत्तम्

ເມື່ອໄດ້ເຖິງພຣະພົມໂລກອັນເປັນມະຫາບຸນ ບັນດາຜູ້ຢູ່ໃນເທວະໂລກທັງປວງ ໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ ເມື່ອມາຮອດສວນນັນທະນະອັນປະເສີດ.

Verse 31

स्वेस्वे स्थाने स्थिरीभूत्वा तस्थुः सर्वे हि निर्भयाः

ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນສະຖານະຂອງຕົນໆຢ່າງໝັ້ນຄົງ ພວກເຂົາທັງປວງກໍຢູ່ຢ່າງແທ້ຈິງ ໂດຍປາດສະຈາກຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 32

ततः कालेन महता कृताख्ययुगपर्यये । लोहासुरो मदोन्मत्तो ब्रह्मवेषधरः सदा

ຕໍ່ມາເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ໃນວາລະສິ້ນສຸດຂອງຍຸກທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຣິຕະ ໂລຫາສຸຣະຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ມັກຈະປອມຕົວເປັນພຣາຫມະນຢູ່ເສມອ.

Verse 33

आगत्य सर्वान्विप्रांश्च धर्षयेद्धर्मवित्तमान् । शूद्रांश्च वणिजश्चैव दंडघातेन ताडयेत्

ເມື່ອມາຮອດທີ່ນັ້ນ ລາວຈະກໍ່ກວນແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍຜູ້ຮູ້ທຳ ແລະຍັງຕີພວກຊູດຣະກັບພໍ່ຄ້າດ້ວຍການຟາດໄມ້ທ່ອນ.

Verse 34

विध्वंसयेच्च यज्ञादीन्होमद्रव्याणि भक्षयेत् । वेदिका दीर्घिका दृष्ट्वा कश्मलेन प्रदूषयेत्

ລາວຍັງທຳລາຍພິທີຍັດຍະແລະອື່ນໆ ກິນວັດຖຸທີ່ຈັດໄວ້ສຳລັບພິທີໂຫມະ ແລະເມື່ອເຫັນແທ່ນບູຊາກັບສະລະນ້ຳສັກສິດ ກໍເຮັດໃຫ້ເປື້ອນປົ່ນດ້ວຍຄວາມອະສຸຈິ.

Verse 35

मूत्रोत्सर्गपुरीषेण दूषयेत्पुण्यभूमिकाः । गहनेन तथा राजन्स्त्रियो दूषयते हि सः

ການປັດສະວະ ແລະ ຂັບຖ່າຍອຸຈາລະໃນບ່ອນບໍ່ຄວນ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຜືນດິນອັນສັກສິດເປື້ອນ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ, ການຄົບຫາລັບໆອັນຜິດທຳ ຊາຍນັ້ນຍ່ອມເຮັດໃຫ້ເກຍດສັກສີ ແລະ ຄວາມບໍລິສຸດຂອງຍິງມົວໝອງແທ້.

Verse 36

ततस्ते वाडवाः सर्वे लोहासुरभयातुराः । प्रनष्टाः सपरीवारा गतास्ते वै दिशो दश

ຕໍ່ມາ ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ຜວາກົວດ້ວຍຄວາມຢ້ານຕໍ່ ໂລຫາ-ອະສຸຣາ ກໍຫາຍລັບໄປ; ພ້ອມຄອບຄົວໄດ້ອອກເດີນທາງໄປສູ່ທິດທັງສິບ.

Verse 37

वणिजस्ते भयोद्विग्ना विप्राननुययुर्नृप । महाभयेन संभीता दूरं गत्वा विमृश्य च

ໂອ ພະຣາຊາ, ພໍ່ຄ້າເຫຼົ່ານັ້ນຜວາກົວຈົນສັ່ນ ໄດ້ຕາມຫຼັງພຣາຫມັນ; ດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນອັນໃຫຍ່ ພວກເຂົາໄປໄກ ແລ້ວຈຶ່ງປຶກສາໄຕ່ຕອງກັນ.

Verse 38

सह शूद्रैद्विजैः सर्व एकीभूत्वा गतास्तदा । मुक्तारण्यं पुण्यतमं निर्जनं हि ययुश्च ते

ໃນເວລານັ້ນ ທຸກຄົນພ້ອມດ້ວຍຊູດຣະ ແລະ ດວິຊະ ໄດ້ຮ່ວມເປັນກຸ່ມດຽວກັນແລ້ວອອກເດີນທາງ; ແລະໄປສູ່ ມຸກຕາຣັນຍະ ອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ ແລະເປັນປ່າສະງົບວ່າງເປົ່າໂດຍແທ້.

Verse 39

निवासं कारयामासुर्नातिदूरे नरेश्वर । वजिङ्नाम्ना हि तद्ग्रामं वासयामासुरेव ते

ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ, ບໍ່ໄກນັກຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາໃຫ້ສ້າງທີ່ພັກອາໄສ; ແລະໄດ້ຕັ້ງບ້ານນັ້ນຊື່ວ່າ “ວະຈິງ” ແລ້ວຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 40

लोहासुरभयाद्राजन्विप्र नाम्ना विनिर्मितम् । शंभुना वणिजा यस्मात्तस्मात्तन्नामधारणम्

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ ໂລຫາອະສຸຣາ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ສະຖານນັ້ນຈຶ່ງຖືກສ້າງ ແລະ ຕັ້ງນາມວ່າ ‘ວິປຣ’. ແລະເພາະພໍ່ຄ້າ ສັມພູ ເປັນຜູ້ສະຖາປະນາ, ຈຶ່ງມີນາມທີ່ຜູກພັນກັບທ່ານນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 41

शंभुग्राममिति ख्यातं लोके विख्यातिमागतम् । अथ केचिद्भयान्नष्टा वणिजः प्रथमं तदा

ສະຖານນັ້ນໄດ້ຮູ້ຈັກໃນນາມ ‘ສັມພູ-ກຣາມ’ ແລະ ໂດງດັງໄປທົ່ວໂລກ. ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວ ພໍ່ຄ້າບາງພວກ—ເປັນພວກທຳອິດ—ກໍແຕກກະຈາຍ ແລະ ຫາຍໄປ.

Verse 42

ते नातिदूरे गत्वा वै मंडलं चक्रुरुत्तमम् । विप्रागमनकांक्षास्ते तत्र वासमकल्पयन्

ພວກເຂົາໄປບໍ່ໄກນັກ ແລ້ວສ້າງມັນດະລະ (ຄ່າຍພັກ) ອັນດີເລີດ. ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຄອຍການມາຮອດຂອງພຣາຫມະນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຈັດທີ່ຢູ່ອາໄສໄວ້ທີ່ນັ້ນ.

Verse 43

मंडलेति च नाम्ना वै ग्रामं कृत्वा न्यवीवसन् । विप्रसार्थपरिभ्रष्टाः केचित्तु वणिजस्तदा

ພວກເຂົາສ້າງບ້ານໜຶ່ງ ແລະ ຕັ້ງນາມວ່າ ‘ມັນດະລະ’ ແລ້ວອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ພໍ່ຄ້າບາງຄົນທີ່ພລັດຈາກຂະບວນຄາຣາວານຂອງພຣາຫມະນ ກໍຢູ່ແຍກອອກໄປ.

Verse 44

अन्यमार्गे गता ये वै लोहासुरभयार्दिताः । धर्मारण्यान्नाति दूरे गत्वा चिंतामुपाययुः

ຜູ້ທີ່ໄປຕາມເສັ້ນທາງອື່ນ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ ໂລຫາອະສຸຣາ ບີບຄັ້ນ, ພວກເຂົາໄປບໍ່ໄກຈາກ ທັມມາຣັນຍະ ແລ້ວຕົກຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນທີ່ນັ້ນ.

Verse 45

कस्मिन्मार्गे वयं प्राप्ताः कस्मिन्प्राप्ता द्विजातयः । इति चिंतां परं प्राप्ता वासं तत्र त्वकारयन्

“ພວກເຮົາມາຮອດທາງໃດ? ດ້ວຍເສັ້ນທາງໃດພວກເຮົາຜູ້ເປັນທະວິຊະຈຶ່ງມາຮອດນີ້?”—ເມື່ອຕົກໃນຄວາມກັງວົນລຶກຊຶ້ງ ຈຶ່ງໃຫ້ສ້າງທີ່ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ।

Verse 46

अन्यमार्गे गता यस्मात्तस्मात्तन्नामसंभवम् । ग्रामं निवासयामासुरडालंजमिति क्षितौ

ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາໄດ້ໄປຕາມທາງອື່ນ ດັ່ງນັ້ນຊື່ນັ້ນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຕາມເຫດ; ແລະໃນແຜ່ນດິນ ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງຕັ້ງບ້ານຊື່ “ອະດາລັມຈະ”។

Verse 47

यस्मिन्ग्रामे निवासी यो यत्संज्ञश्च वणिग्भवेत् । तस्य ग्रामस्य तन्नाम ह्यभवत्पृथिवीपते

ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ! ໃນບ້ານໃດທີ່ພໍ່ຄ້າຜູ້ພັກອາໄສມີນາມເອີ້ນຂານແນວໃດ ບ້ານນັ້ນກໍຖືກຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 48

वणिजश्च तथा विप्रा मोहं प्राप्ता भयार्दिताः । तस्मान्मोहेतिसंज्ञास्ते राजन्सर्वे निरब्रुवन्

ພໍ່ຄ້າແລະພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວບີບຄັ້ນ ຈົນຕົກໃນໂມຫະ (ຄວາມຫຼົງງົດ). ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພວກເຂົາທັງໝົດຈຶ່ງປະກາດຕົນວ່າມີນາມ “ໂມຫະ”.

Verse 49

एवं प्रनषणं नष्टास्ते गताश्च दिशो दिश । धर्मारण्ये न तिष्ठंति वाडवा वणिजोऽपि वा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຫຼົງງົດແລະຫາທາງບໍ່ພົບ ພວກເຂົາຈຶ່ງແຍກຢ້າຍໄປທຸກທິດ. ໃນທຳມາຣັນຍະ ບໍ່ມີທັງພໍ່ຄ້າມ້າ ຫຼືແມ່ນແຕ່ພໍ່ຄ້າທົ່ວໄປທີ່ຍັງຄົງຢູ່।

Verse 50

उद्वसं हि तदा जातं धर्मारण्यं च दुर्लभम् । भूषणं सर्वतीर्थानां कृतं लोहासुरेण तत्

ໃນເວລານັ້ນ ທັມມາຣັນຍະ ກໍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ ແລະເຂົ້າເຖິງຍາກ. ສະຖານອັນເປັນດັ່ງເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງນັ້ນ ຖືກໂລຫາສຸຣະກະທຳໃຫ້ວິບັດໄປເຊັ່ນນັ້ນ

Verse 51

नष्टद्विजं नष्टतीर्थं स्थानं कृत्वा हि दानवः । परां मुदमवाप्यैव जगाम स्वालयं ततः

ດານະວະໄດ້ເຮັດໃຫ້ສະຖານນັ້ນປາດສະຈາກດວິຊະ ແລະໃຫ້ກິດຈະຂອງຕີຣຖະຖືກທຳລາຍ. ເມື່ອໄດ້ຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງສູງສຸດແລ້ວ ມັນກໍຈາກທີ່ນັ້ນໄປຫາທີ່ພັກຂອງຕົນ