Adhyaya 20

Verse 1

व्यास उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि शिवतीर्थमनुत्तमम् । यत्रासौ शंकरो देवः पुनर्जन्मधरोऽभवत्

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ໄປນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນນາ “ສິວະຕີຣຖະ” ອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ບ່ອນທີ່ພຣະສັງກະຣະເທວະເອງ ຮັບສະພາບແຫ່ງການເກີດໃໝ່।

Verse 2

कीलितो देवदेवेशः शंकरश्च त्रिलोचनः । गिरिजया महाभाग पातितो भूमिमंडले

ເທວະເທວະເອສະ ພຣະສັງກະຣະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ ຖືກຕຣຶງແລະຖືກຄອບງຳ; ແລະໂດຍ ຄິຣິຈາ ໂອ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະອົງຖືກທອດລົງສູ່ຜິວແຜ່ນດິນ।

Verse 3

छलितो मुह्यमानस्तु दिवारात्रिं न वेत्ति च । पुंस्त्रीनपुंसकाश्चैव जडीभूतस्त्रिलोचनः

ຖືກຫລອກລວງແລະຫຼົງມົວ ພຣະອົງບໍ່ຮູ້ແມ່ນກາງວັນຫຼືກາງຄືນ; ແລະພຣະຜູ້ມີສາມພຣະເນດທີ່ມຶນງົງ ບໍ່ອາດແຍກຊາຍ ຍິງ ຫຼືນະປຸງສະກະໄດ້।

Verse 4

कल्पांतमिव संजातं तदा तस्मिंश्च कीलिते । पार्वत्या सहसा तस्य कृत कीलनकं तदा

ເມື່ອພຣະອົງຖືກເຮັດໃຫ້ນິ່ງສະຫງົບຢ່າງນັ້ນ ກໍຄືດັ່ງວ່າວາລະສິ້ນກັລປະໄດ້ມາເຖິງ; ແລ້ວພຣະປາຣະວະຕີ ໄດ້ກະທຳການ ‘ຕຣຶງ’ ນັ້ນລົງເທິງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ।

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । एतदाश्चर्यमतुलं वचनं यत्त्वयोदितम् । यो गुरुः सर्वदेवानां योगिनां चैव सर्वदा

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: ຖ້ອຍຄຳທີ່ທ່ານເວົ້ານີ້ ນ່າອັດສະຈັນ ແລະຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ວ່າຜູ້ທີ່ເປັນຄູບາອາຈານຂອງເທວະທັງປວງ ແລະໂຍຄີທັງຫມົດຢູ່ເສມອ (ຍັງ) ອາດຖືກກະທົບໄດ້ເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 6

पार्वत्या कीलितः कस्मा न्नष्टवृत्तिः शिवः कथम् । कारणं कथ्यतां तत्र परं कौतूहलं हि मे

ເປັນຫຍັງ ພຣະປາຣະວະຕີ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະຢຸດນິ່ງ ແລະພຣະອົງສູນເສຍສະຕິປົກກະຕິໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ບອກເຫດປັດໃຈນັ້ນ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍິ່ງໃຫຍ່ນັກ.

Verse 7

व्यास उवाच । मन्त्रौघा विविधा राजञ्छंकरेण प्रकाशिताः । पार्वत्यग्रे महाराज अथर्वणोपवेदजाः

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ເປີດເຜີຍກະແສມົນຕຣາຫຼາຍປະເພດ ອັນເກີດຈາກ ອຸປະເວດ ອະຖັຣວະນະ ຕໍ່ໜ້າພຣະປາຣະວະຕີ.

Verse 9

बीजान्युद्धृत्य वै ताभ्यो माला चैकवृता कृता । शंभुना कथिता चैव पार्वत्यग्रे नृपोत्तम

ໂອ ນະຣິປະຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອດຶງເອົາພະຍາງຄ໌ເມັດພັນ (ບີຊະ) ອອກຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ກໍໄດ້ຮ້ອຍເປັນມາລາສາຍດຽວ (ສູດແຫ່ງມົນຕຣາ); ແລະພຣະສັມພູ ໄດ້ສອນມັນຕໍ່ໜ້າພຣະປາຣະວະຕີ.

Verse 10

तैश्चैव अष्टा भवति मंत्रोद्धारः कृतस्तु सा । साधयेत्सा महादुष्टा शाकिनी प्रमदानघे

ແລະດ້ວຍບີຊະເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ກະທຳການອຸດທາຣະມົນຕຣາແບບແປດປະການ. ໂອ ນາງຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ນາງຊາກິນີຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ຈຶ່ງພະຍາຍາມສາທະນາເພື່ອຄອບຄອງມັນ.

Verse 11

श्रीपार्वत्युवाच । प्रकाशितास्त्वया नाथ भेदा ह्येते षडेव हि । षड्विधाः शक्तयो नाथ अगम्यायोगमालिनीः । षड्विधोक्तं त्वयैकेन कूटात्कृतं वदस्व माम्

ພຣະນາງສີປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: ໂອ ນາຖະ, ພຣະອົງໄດ້ເປີດເຜີຍຄວາມແຕກຕ່າງເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ—ແທ້ຈິງມີຫົກປະການ. ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍ, ພະລັງສັກຕິມີຫົກຢ່າງ ຍາກຈະເຂົ້າໃຈ ແລະປະດັບດ້ວຍມາລາແຫ່ງໂຍຄະ. ເນື່ອງຈາກພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວທີ່ສອນທິດສະດີຫົກປະການນີ້ ຂໍໂປຣດອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ມັນກໍ່ຮູບຈາກ ‘ກູຏ’ (ກຸ່ມ/ໂຄງສ້າງລຶກລັບ) ແນວໃດ.

Verse 12

श्रीमहादेव उवाच । अप्रकाशो महादेवि देवासुरैस्तु मानवैः

ພຣະສີມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາເທວີ, ເລື່ອງນີ້ບໍ່ງ່າຍຈະເປີດເຜີຍ; ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ ກໍຍັງຄົງບໍ່ປາກົດ.

Verse 13

पार्वत्युवाच । नमस्ते सर्वरूपाय नमस्ते वृषभध्वज । जटिलेश नमस्तुभ्यं नीलकण्ठ नमोस्तुते

ປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທຸກຮູບ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ວຶຣສະພະທະວະຊະ ຜູ້ມີທຸງເປັນພະຍານົວ. ໂອ ຈະຕິເລສະ ຜູ້ມີຜົມຈະຕາ, ຂໍນະມັດສະການ; ໂອ ນີລະກັນຖະ ຂໍຖວາຍບັງຄົມ.

Verse 14

कृपासिंधो नमस्तुभ्यं नमस्ते कालरूपिणे । एतैश्च बहुभिर्वाक्यैः कोमलैः करुणानिधिम्

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນກາລະ. ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນຫຼາຍປະການນີ້ ນາງໄດ້ສັນລະເສີນນິທິແຫ່ງເມດຕາກະຣຸນາ.

Verse 15

तोषयित्वाद्रितनया दण्डवत्प्रणिपत्य च । जग्राह पादयुगलं तां प्रोवाच दयापरः

ເມື່ອທິດາແຫ່ງພູເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທແລ້ວ ນາງໄດ້ກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ ແລະຈັບພຣະບາດຄູ່ນັ້ນໄວ້. ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກະຣຸນາ ຈຶ່ງກ່າວກັບນາງ.

Verse 16

किमर्थं स्तूयसे भद्रे याच्यतां मनसीप्सितम्

ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ເຈົ້າສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າເຊັ່ນນີ້ເພາະຫຍັງ? ຈົ່ງທູນຂໍສິ່ງທີ່ໃຈປາຖະໜາ.

Verse 17

पार्वत्युवाच । समाहारं च सध्यानं कथयस्व सविस्तरम् । असंदेहमशेषं च यद्यहं वल्लभा तव

ພາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ ຖຶງບົດສະຫຼຸບທັງໝົດ ພ້ອມທັງການພິຈາລະນາສະມາທິ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານແທ້ ຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 19

मायाबीजं तु सर्वेषां कूटानां हि वरानने । सर्वेषां मध्यमो वर्णो बिंदुना दादिशोभितः

ໂອ ນາງໜ້າງາມ, ‘ມາຍາ-ບີຊະ’ ມີຢູ່ແທ້ສໍາລັບກູດທັງປວງ. ສໍາລັບທັງໝົດນັ້ນ ອັກສອນກາງທີ່ປະດັບດ້ວຍບິນດຸ ຍ່ອມສ່ອງສະຫວ່າງ

Verse 20

वह्निबीजं सवातं च कूर्मबीजसमन्वितम् । आदित्यप्रभवं बीजं शक्तिबीजोद्भवं सदा

ບີຊະແຫ່ງໄຟ ພ້ອມດ້ວຍຫຼັກວາຍຸ ຖືກປະສົມກັບບີຊະແຫ່ງກູຣະມະ. ບີຊະທີ່ເກີດຈາກອາທິດ ຍ່ອມຜຸດຂຶ້ນເສມອຈາກບີຊະແຫ່ງສັກຕິ

Verse 21

एतत्कूटं चाद्यबीजं द्वितीयं च विभोर्मतम् । तृतीयं चाग्निबीजं तु संयुक्तं बिंदुनेंदुना

ກູດນີ້ແມ່ນບີຊະທຳອິດ; ບີຊະທີສອງຖືກຖອດຄວາມເປັນມະຕິຂອງພຣະວິພູ (ອົງຜູ້ເປັນໃຫຍ່). ບີຊະທີສາມແມ່ນບີຊະແຫ່ງໄຟ ທີ່ປະສົມກັບບິນດຸ ແລະເຄື່ອງໝາຍຈັນທຣາ

Verse 22

चतुर्थं युक्तं शेषेण ब्रह्मबीजमृषिस्तथा । पंचमं कालबीजं च षष्ठं पार्थिव बीजकम्

ອົງທີ່ສີ່ ພຶງນໍາໄປປະກອບກັບອັກສອນທີ່ເຫຼືອ; ແລະພຶງກ່າວນາມຣິສິຄຽງຄູ່ກັບພະຍາງຄໍາເມັດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ. ອົງທີ່ຫ້າແມ່ນຄາລະ-ບີຊ (ເວລາ) ແລະອົງທີ່ຫົກແມ່ນປາຣຖິວະ-ບີຊ ຄໍາເມັດແຫ່ງທາດດິນ.

Verse 23

सप्तमे चाष्टमे बाह्यं नृसिंहेन समन्वितम् । नवमे द्वितीयमेकं च दशमे चाष्टकूटकम्

ໃນອົງທີ່ເຈັດ ແລະອົງທີ່ແປດ ພຶງໃຊ້ສ່ວນພາຍນອກ ປະກອບກັບນຣະສິງຫະ. ໃນອົງທີ່ເກົ້າ ໃຫ້ເອົາສ່ວນທີ່ສອງແຕ່ພຽງອັນດຽວ; ແລະໃນອົງທີ່ສິບ ມີ ‘ກູຏະ’ ແປດປະການ ເປັນການຈັດກຸ່ມແບບລະຫັດ.

Verse 24

विपरीतं तयोर्बीजं रुद्राक्षे वर चारिणि । चतुर्दशे चतुर्थ्यर्थं पृथ्वीबीजेन संयुतम्

ໂອ ນັກບໍາເພັນຕະບະຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ສວມຮຸດຣາກຊະ ພະຍາງຄໍາເມັດຂອງທັງສອງ ພຶງເອົາໃນລໍາດັບກັບຄືນ. ໃນອົງທີ່ສິບສີ່ ເພື່ອຈຸດປະສົງແຫ່ງຂັ້ນທີ່ສີ່ ຈຶ່ງປະກອບກັບພຣຶຖະວີ-ບີຊ (ເມັດແຫ່ງທາດດິນ).

Verse 25

कूटाः शेषाक्षराः केचिद्रक्षिता मेनकात्मजे । सा पपात यदोर्व्यां हि शिवपत्नी तदा नृप

ໂອ ທິດາແຫ່ງເມນະກາ ອັກສອນທີ່ເຫຼືອບາງສ່ວນ ຖືກຮັກສາໄວ້ເປັນ ‘ກູຏະ’. ໃນການນັ້ນເອງ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພຣະຊາຍາແຫ່ງພຣະສິວະ ກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນພິພົບ.

Verse 26

रामेणाश्वासिता तत्र प्रहसंस्त्रिपुरांतकः । भद्रे यस्मात्त्वया पन्नं जंवशक्तिर्भविष्यति

ໃນທີ່ນັ້ນ ເມື່ອພຣະຣາມໄດ້ປອບໂຍນແລ້ວ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ) ກໍຍິ້ມແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ຮັບມັນແລ້ວ ພະລັງສັກຕິທີ່ຊື່ ‘ຈໍາວະ’ ຈະບັງເກີດແກ່ເຈົ້າ.”

Verse 27

मारणे मोहने वश्ये आकर्षणे च क्षोभणे । यंयं कामयते नूनं ततत्सिद्धिर्भविष्यति

ໃນການທຳລາຍ (ມາຣະນະ), ການເຮັດໃຫ້ຫຼົງ (ໂມຫະນະ), ການເຮັດໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ (ວັດຊະຍະ), ການດຶງດູດ (ອາກັດຊະນະ) ແລະ ການກໍ່ໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ (ກະໂຊພະນະ)—ຜູ້ໃດປາດຖະນາສິ່ງໃດ ສິດທິອັນສອດຄ່ອງຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ।

Verse 28

इति श्रुत्वा तदा देवी दुष्टचित्ता शुचिस्मिता । कूटशेषास्ततो वीराः प्रोक्तास्तस्यै तु शंभु ना

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ນາງເທວີ—ໃຈຄິດຮ້າຍ ແຕ່ຍິ້ມຫວານດຸດຜູ້ບໍລິສຸດ—ແລ້ວພຣະສັມພູຈຶ່ງກ່າວບອກສ່ວນ ‘ກູຏ’ ທີ່ເຫຼືອ ອັນເປັນຖ້ອຍຄຳລັບແກ່ນາງ।

Verse 29

उवाच च कृपासिंधुः साधयस्व यथाविधि । कैलासात्तु हरस्तत्र धर्मारण्यं गतो भृशम्

ແລ້ວ “ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ” ກ່າວວ່າ “ຈົ່ງສຳເລັດຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ” ແລ້ວພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ອອກຈາກໄກລາສ ໄປສູ່ທັມມາຣັນຍະດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 30

ज्ञात्वा देवी ययौ तत्र यत्रासौ वृषभध्वजः । तत्क्षणात्पतितो भूमौ धर्मारण्ये नृपोत्तम

ເມື່ອຮູ້ເຊັ່ນນັ້ນ ນາງເທວີໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ປະທັບຢູ່। ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ທີ່ທັມມາຣັນຍະ ພຣະອົງລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ, ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ।

Verse 31

मुंडमाला च कौपीनं कपालं ब्रह्मणस्तु वै

ແລະ (ທີ່ນັ້ນມີ) ພວງມາລາກະໂຫຼກ, ຜ້າຄາດແອວ (ເກົາປີນະ) ແລະ ບາດກະໂຫຼກ—ແທ້ຈິງເປັນຂອງພຣະພຣະຫມາ।

Verse 32

गता गणाश्च सर्वत्र भूतप्रेता दिशो दश । विसंज्ञं च स्वमात्मानं ज्ञात्वा देवो महेश्वरः

ເມື່ອຝູງຄະນະ (gaṇa) ແຕກກະຈາຍໄປທົ່ວທຸກບ່ອນ ແລະຝູງພູດ-ເປຣດກັບວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບແຜ່ໄປໃນທິດທັງສິບ ພຣະມະເຫສະວະ (ມະຫາເທວ) ຈຶ່ງຮູ້ຊັດວ່າອາດມັນຂອງພຣະອົງເອງໄດ້ຕົກຢູ່ໃນພາວະຫມົດສະຕິ.

Verse 33

स्वेदजास्तु समुत्पन्ना गणाः कूटादयस्तथा । पंचकूटान्समुत्पाद्य तस्मात्तदाधमूलिने

ຈາກການເກີດອັນເກີດຈາກເຫື່ອ ໄດ້ປາກົດຝູງ gaṇa ເຊັ່ນ Kūṭa ແລະອື່ນໆ; ແລະຈາກແຫຼ່ງນັ້ນໄດ້ກໍ່ເກີດ ‘Kūṭa’ ຫ້າປະການ ຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ຈາກຮາກຖານແລະປະຖົມກໍາເນີດນັ້ນເອງ.

Verse 34

साधकास्ते महाराज जपहोमपरायणाः । प्रेतासनास्तु ते सर्वे कालकूटोपरि स्थिताः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ບັນດາສາທະກະເຫຼົ່ານັ້ນມຸ່ງໝັ້ນໃນການຈະປະ (japa) ແລະໂຮມະ (homa). ທຸກອົງນັ່ງເທິງອາສນະເປັນເປຣດ ແລະສະຖິດຢູ່ເທິງສະຖານທີ່ຊື່ ກາລາກູຏ (Kālākūṭa).

Verse 35

कथयंति स्वमात्मानं येन मोक्षः पिनाकिनः । ततः कष्टसमाविष्टा गौरी वह्निभयातुरा

ເຂົາເຈົ້າເວົ້າຖຶງສະພາບໃນໃຈຂອງຕົນ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ພຣະຜູ້ຖືປິນາກະ (Pināka) ປະທານໂມກສະ. ແລ້ວນາງ ເກົາຣີ ຖືກຄວາມລໍາບາກຄອບງໍາ ແລະຫວາດກົວໄຟຈົນຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 36

सभाजितः शिवस्तैश्च गौरी ह्रीणा त्वधोमुखी । तपस्तेपे च तत्रस्था शंकरादेशकारिणी

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ນົບນ້ອມສັກກາລະພຣະສິວະ; ແລະນາງ ເກົາຣີ ຜູ້ອາຍອ່ອນ ກ້ມໜ້າລົງ ໄດ້ບໍາເນີນຕະປະ (tapas) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ສະຖິດຢູ່ໃນສະຖານນັ້ນ ແລະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ສັງກະຣະ (Śaṅkara).

Verse 37

पंचाग्निसेवनं कृत्वा धूम्रपानमधोमुखी । कूटाक्षरैः स्तुतस्तैस्तु तोषितो वृषभध्वजः

ນາງໄດ້ປະຕິບັດພິທີບູຊາໄຟທັງຫ້າ ແລະກົ້ມໜ້າດື່ມຄວັນ. ນາງສັນລະເສີນດ້ວຍພະຍາງລຶກລັບ; ດ້ວຍຄໍາສັນລະເສີນນັ້ນ ພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ຄືພຣະສິວະ ພໍພຣະໄທ.

Verse 38

धराक्षेत्रमिदं राजन्पापघ्नं सर्वकामदम् । देवमज्जनकं शुभ्रं स्थानकेऽस्मिन्विराजते

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດິນແດນທະຣາເຂດນີ້ເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບ ແລະປະທານຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ. ໃນສະຖານອັນສະຫວ່າງນີ້ ‘ເທວະ-ມັດຈະນະ’ ອັນບໍລິສຸດ—ທີຣຖະສົງນ້ໍາຂອງເທວະ—ສ່ອງປະກາຍຢູ່.

Verse 39

आश्विने कृष्णपक्षे च चतुर्दश्या दिने नृप । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໂອ ພຣະນຣິປ, ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (ວັນທີ 14) ແຫ່ງກຣິສນະປັກສະ ເດືອນອາສະວິນ, ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ນັ້ນ ແລະດື່ມນ້ໍານັ້ນດ້ວຍ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 40

पूजयित्वा च देवेशमुपोष्य च विधानतः । शाकिनी डाकिनी चैव वेतालाः पितरो ग्रहाः

ແລະເມື່ອບູຊາພຣະເທເວສະ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ ແລະຖືອຸປະວາສຕາມວິທີ—ຊາກິນີ, ດາກິນີ, ເວຕາລະ, ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະອໍານາດແຫ່ງກຣະຫະ (ເຄາະດາວ) ຈະສົມດຸນ ແລະບໍ່ກໍ່ຄວາມທຸກອີກ.

Verse 41

ग्रहा धिष्ण्या न पीड्यंते सत्यंसत्यं वरानने । सांगं रुद्रजपं तत्र कृत्वा पापैः प्रमुच्यते

ກຣະຫະ (ເຄາະດາວ) ແລະຖານະຂອງມັນບໍ່ບີບຄັ້ນ—ຈິງແທ້, ຈິງແທ້, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ. ຜູ້ໃດກະທໍາຣຸດຣະ-ຊະປະ ຢ່າງຄົບຖ້ວນພ້ອມອົງປະກອບ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 42

नश्यंति त्रिविधा रोगाः सत्यंसत्यं च भूपते । एतत्सर्वं मया ख्यातं देवमज्जनकं शृणु

ແທ້ໆ ໂອ ພະຣາຊາ, ໂຣກສາມປະເພດຍ່ອມສູນສິ້ນ. ຂ້າໄດ້ກ່າວທັງໝົດແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເລື່ອງ ເທວະ-ມັຈຈານະກະ ພິທີ/ສະຖານທີ່ອາບນ້ຳສັກສິດ.

Verse 43

अश्वमेधसहस्रैस्तु कृतैस्तु भूरिदक्षिणैः । तत्फलं समवाप्नोति श्रोता श्रावयिता नरः

ຜູ້ຟັງ ແລະ ຜູ້ຈັດໃຫ້ມີການສະທາຍ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັນກັບການປະກອບອັດສະວະເມທະຍັນພັນຄັ້ງ ພ້ອມທານທັກຊິນາອຸດົມ.

Verse 44

अपुत्रो लभते पुत्रान्निर्धनो धनमाप्नुयात् । आयुरारोग्यमैश्वर्यं लभते नात्र संशयः

ຜູ້ບໍ່ມີລູກຍ່ອມໄດ້ລູກ; ຜູ້ທຸກຍາກຍ່ອມໄດ້ຊັບ. ອາຍຸຍືນ ສຸຂະພາບດີ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ຍ່ອມໄດ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 45

मनोवाक्कायजनितं पातकं त्रिविधं च यत् । तत्सर्वं नाशमायाति स्मरणात्कीर्तनान्नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ບາບສາມປະເພດທີ່ເກີດຈາກໃຈ ຄຳເວົ້າ ແລະ ກາຍ ຍ່ອມສູນສິ້ນທັງໝົດ ໂດຍການລະລຶກ (ສະມະຣະນະ) ແລະ ການສັນລະເສີນສະທາຍ (ກີຣຕະນະ).

Verse 46

धन्यं यशस्यमायुष्यं सुखसंतानदायकम् । माहात्म्यं शृणुयाद्वत्स सर्वसौख्यान्वितो भवेत्

ມາຫາດມະຍະນີ້ເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ຊື່ສຽງ ເພີ່ມອາຍຸ ແລະ ປະທານສາຍສະກຸນອັນຜາສຸກ. ລູກເອີຍ ຜູ້ໃດຟັງ ຍ່ອມພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກທຸກປະການ.

Verse 47

सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं सर्वदानेषु यत्फलम् । सर्वयज्ञैश्च यत्पुण्यं जायते श्रवणान्नृप

ໂອ ພະຣາຊາ! ບຸນທີ່ມີໃນທີຣຖະທັງປວງ, ຜົນແຫ່ງທານທັງປວງ, ແລະບຸນແຫ່ງຍັຊະນະທັງປວງ—ລ້ວນເກີດຈາກການສົດັບຟັງນີ້ເທົ່ານັ້ນ.