Adhyaya 19

Verse 1

। । व्यास उवाच । इन्द्रसरे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा चेंद्रेश्वरं शिवम् । सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອບຸກຄົນອາບນ້ໍາຊໍາລະໃນອິນທຣະສະຣະ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະອິນທເຣສະວະຣະ ພຣະສິວະແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາເຖິງເຈັດຊາດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । केन चादौ निर्मितं तत्तीर्थं सर्वोत्तमोत्तमम् । यथावद्वर्णय त्वं मे भगवन्द्विजसत्तम

ຢຸທິສະຖິຣະກ່າວວ່າ: ຕີຣະຖະອັນສູງສຸດນັ້ນ ໃນການແຕ່ດັ້ງເດີມ ໃຜເປັນຜູ້ສ້າງສະຖາປະນາ? ຂໍແດ່ພຣະພະຄະວັນ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ຈົ່ງພັນນາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະຄົບຖ້ວນ.

Verse 3

व्यास उवाच । इन्द्रेणैव महाराज तपस्तप्तं सुदुष्करम् । ग्रामादुत्तरदिग्भागे शतवर्षाणि तत्र वै

ວະຍາສາກ່າວວ່າ: ໂອ້ ມະຫາຣາຊາ, ອິນທຣາເອງໄດ້ບໍາເນົາຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນເວລາຮ້ອຍປີ ໃນທິດເໜືອເກີນພົ້ນເຂດບ້ານເມືອງ.

Verse 4

शिवोद्देशं महाघोरमेकांगुष्ठेन भारत । उर्द्ध्वबाहुर्महातेजाः सूर्यस्याभिमुखोऽभवत्

ໂອ້ ພາຣະຕະ, ເມື່ອຈິດແນ່ວແນ່ຕໍ່ເປົ້າໝາຍອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ—ພຣະສິວະແຕ່ຜູ້ດຽວ—ລາວຍືນຊູແຂນຂຶ້ນ ມີຣັດສະມີມະຫາເຕຊະ ຫັນໜ້າສູ່ພຣະອາທິດ ແລະທົງຕົວເທິງນິ້ວຕີນພຽງນິ້ວດຽວ.

Verse 5

वृत्रस्य वधतो ज्ञातं यत्पापं तस्य नुत्तये । एकाग्रः प्रयतो भूत्वा शिवस्याराधने रतः

ເມື່ອຮູ້ວ່າການສັງຫານ ວຣິຕຣະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດບາບ ແລະປາຖະໜາຈະຊໍາລະບາບນັ້ນ, ລາວຈຶ່ງເຮັດຈິດໃຫ້ເປັນໜຶ່ງ ສໍາລວມຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະອຸທິດໃນການອາຣາທະນາພຣະສິວະ.

Verse 6

तपसा च तदा शंभुस्तोषितः शशिशे खरः । तत्राजगाम जटिलो भस्मांगो वृषभध्वजः

ແລ້ວດ້ວຍຕະປະນັ້ນ ພຣະຊັມພູກໍພໍພຣະໄທ. ຈາກນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ດຸດັນ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ ໄດ້ເສດັດມາທີ່ນັ້ນ—ຜູ້ມີຊະຕາຜົມ, ທາຂີ້ເທົ່າສັກສິດທິ໌ທົ່ວກາຍ, ແລະມີທຸງສັນຍາລັກເປັນງົວ.

Verse 7

खट्वांगी पंचवक्त्रश्च दशबाहुस्त्रिलोचनः । गंगाधरो वृषारूढो भूतप्रेतादिवेष्टितः

ພຣະອົງຖືຄັດວາງຄະທີ່ມີກະໂຫຼກເປັນຍອດ, ມີຫ້າພະພັກ, ສິບພະຫັດ, ແລະສາມພະເນດ; ທຣົງກັງຄາ, ປະທັບເທິງງົວ, ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ພູຕະແລະເປຣຕະ.

Verse 8

सुप्रसन्नः सुरश्रेष्ठः कृपालुर्वरदायकः । तदा हृष्टमना देवो देवेन्द्रमिदमूचिवान्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເທວະ—ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະ ຜູ້ເມດຕາກະລຸນາ ແລະຜູ້ປະທານພອນ—ມີພຣະທັຍປິຕິຢ່າງຫຼາຍ। ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ ເທເວນດຣະ (ອິນທຣະ)។

Verse 9

हर उवाच । यत्त्वं याचयसे देव तदहं प्रद दामि ते

ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ຕັດວ່າ: “ໂອ ເທວະ, ທ່ານຂໍສິ່ງໃດ ຂ້າພະອົງຈະປະທານໃຫ້ທ່ານ”។

Verse 10

इन्द्र उवाच । यदि तुष्टोसि देवेश कृपासिंधो महेश्वर । ब्रह्महत्या हि मां देव उद्वेजयति नित्यशः

ອິນທຣະ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະທັຍໃນຂ້າພະອົງ, ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງເມດຕາ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊາບວ່າ ບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມະນະ (ພຣະຫມະຫັດຍາ) ກໍ່ກວນຂ້າພະອົງຢູ່ເປັນນິດ”

Verse 11

वृत्रासुरस्य हनने जातं पापं सुरोत्तम । तत्पापं नाशय विभो मम दुःखप्रदं सदा

“ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະ! ຈາກການສັງຫານ ວຶຕຣາສຸຣະ ບາບໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ໂອ ພຣະຜູ້ມີອໍານາດທັງປວງ ຂໍຈົ່ງທໍາລາຍບາບນັ້ນ ທີ່ນໍາຄວາມທຸກໃຫ້ຂ້າພະອົງຢູ່ເສມອ”

Verse 12

हर उवाच । धर्मारण्ये सुरपते ब्रह्महत्या न पीडयेत् । हत्या गवां द्विजातीनां बालस्य योषितामपि

ພຣະຫຣະ ຕັດວ່າ: “ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະ, ໃນ ທັມມາຣັນຍະ ບໍ່ມີການກົດຂີ່ຈາກ ພຣະຫມະຫັດຍາ. ແມ່ນແຕ່ບາບຈາກການຂ້າງົວ, ຂ້າດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ຂ້າເດັກ ຫຼື ຂ້າຍິງ ກໍບໍ່ຢູ່ຄົງທີ່ນັ້ນ”

Verse 13

वचनान्मम देवेंद्र ब्रह्मणः केशवस्य च । यमस्य वचनाज्जिष्णो हत्या नैवात्र तिष्ठति । प्रविश्य त्वं महाराज अतोत्र स्नानमाचर

ໂອ ເທເວນດຣາ! ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ ແລະດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ພຣະເກສະວະ ພ້ອມດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງພຣະຍົມ ໂອ ຈິສນຸ! ບາບແຫ່ງການຂ້າຄົນບໍ່ອາດຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຈົ່ງເຂົ້າມາ ແລະປະກອບການອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ນີ້ເຖີດ.

Verse 14

इन्द्र उवाच । यदि त्वं मम तुष्टोऽसि कृपासिंधो महेश्वर । मन्नाम्ना च महादेव स्थापितो भव शंकर

ອິນດຣາກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະອົງ ໂອ ມະເຫສະວະ ຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ຂໍໃຫ້ ໂອ ມະຫາເທວະ ໂອ ສັງກະຣະ ຈົ່ງສະຖາປະນາສະຖິດຢູ່ນີ້ ໂດຍຖືນາມຂອງຂ້າພະອົງ.”

Verse 15

तथेत्युक्त्वा महादेवः सुप्रसन्नो हरस्तदा । दर्शयामास तत्रैव लिंगं पापप्रणाशनम्

ເມື່ອຕຣັດວ່າ “ເຊັ່ນນັ້ນເຖີດ” ມະຫາເທວະ—ຫະຣະ—ຜູ້ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ກໍໄດ້ປະກົດລິງຄະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ອັນເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 16

कूर्मपृष्ठात्समुत्पाद्य आत्मयोगेन शंभुना । स्थितस्तत्रैव श्रीकण्ठः कालत्रयविदो विदुः

ດ້ວຍອຳນາດໂຍຄະຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະສັມພຸໄດ້ເນຣະມິດມັນຂຶ້ນຈາກຫຼັງເຕົ່າ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະສຣີກັນຖະໄດ້ສະຖິດຢູ່. ຜູ້ຮູ້ສາມການ (ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ອະນາຄົດ) ຍ່ອມເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້.

Verse 17

वृत्रहत्यासमुत्त्रस्तदेवराजस्य सन्निधौ । इन्द्रेश्वरस्तदा तत्र धर्मा रण्ये स्थितो नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນທຳມາຣັນຍະ ໃນພຣະພັກຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຄື ອິນດຣາ ຜູ້ຫວາດຫວັນເນື່ອງຈາກການສັງຫານວຶຕຣະ, ໃນເວລານັ້ນ “ອິນເທຣສະວະຣະ” ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 18

सर्वपापविशुद्ध्यर्थं लोकानां हितकाम्यया । इन्द्रेश्वरं तु राजेंद्र पुष्पधूपादिकैः सदा

ໂອ ພະຣາຊາເຫນືອພະຣາຊາທັງປວງ! ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປະຊາຊົນ ແລະເພື່ອຊໍາລະບາບທັງປວງ ຄວນບູຊາອິນເທຣສະວຣະເປັນນິດ ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ।

Verse 19

पूजयेच्च नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां माघमासे विशेषतः

ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍສັດທາພັກດີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ໂດຍສະເພາະໃນຕິຖີທີ 8 ແລະທີ 14 ແລະຍິ່ງພິເສດໃນເດືອນມາຆະ

Verse 20

सर्वपापविशुद्ध्यर्थं शिवलोके महीयते । नीलोत्सर्गं तु यो मर्त्यः करोति च तदग्रतः

ເພື່ອຊໍາລະບາບທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຖືກຍົກຍ້ອງໃນສິວະໂລກ; ແລະມະນຸດຜູ້ໃດກະທໍາການຖວາຍທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ນີໂລດສະຄະ’ ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ/ສະຖານສັກສິດນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບຸນນີ້

Verse 21

उद्धरेत्सप्त गोत्राणि कुलमेकोत्तरं शतम् । सांगरुद्रजपं यस्तु चतुर्द्दश्यां करोति वै

ຜູ້ໃດແທ້ໆກະທໍາສາງຄະ-ຣຸທຣະຊະປະໃນຕິຖີທີ 14 ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຍົກກູ້ໄດ້ 7 ໂກດຣະ ແລະ 101 ຕະກູນ

Verse 22

सर्वपाविशुद्धात्मा लभते परमं पदम्

ເມື່ອຈິດວິນຍານຖືກຊໍາລະຈາກບາບທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ

Verse 23

सौवर्णनयनं कृत्वा मध्ये रत्नसमन्वितम् । यो ददाति द्विजातिभ्य इन्द्रतीर्थे तथोत्तमे

ຜູ້ໃດປັ້ນ “ດວງຕາ” ດ້ວຍຄຳ ແລະຝັງອັນມະນີໄວ້ກາງດວງ ແລ້ວຖວາຍເປັນທານແກ່ພວກດວິຊະ ທີ່ອິນທຣະຕີຣຖະອັນປະເສີດ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນອັນຖືກສັນລະເສີນດັ່ງຈະກ່າວຕໍ່ໄປ.

Verse 24

अन्धता न भवे त्तस्य जन्मानि षष्टिसंख्यया । निर्मलत्वं सदा तेषां नयनेषु प्रजायते । महारोगास्तथा चान्ये स्नात्वा यांति तदग्रतः

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມຕາບອດບໍ່ເກີດຂຶ້ນຕະຫຼອດ 60 ຊາດ ແລະຄວາມໃສບໍລິສຸດຍ່ອມເກີດຢູ່ໃນດວງຕາເສມອ. ອີກທັງຜູ້ທີ່ຖືກໂລກຮ້າຍແລະອາການອື່ນໆ ຄອບງໍາ ເມື່ອອາບນ້ໍາແລ້ວ ຍ່ອມຈາກໄປຈາກເບື້ອງໜ້າສະຖານສັກສິດນັ້ນໂດຍພົ້ນທຸກຂ໌ໂລກໄພ.

Verse 25

पूजिते चैकचित्ते न सर्वरोगात्प्रमुच्यते । स्नात्वा कुण्डे नरो यस्तु संतर्पयति यः पितॄन्

ເມື່ອ (ເທວະ) ຖືກບູຊາດ້ວຍຈິດເອກາກຣະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກໂລກໄພທັງປວງ. ແລະຊາຍຜູ້ໃດອາບນ້ໍາໃນຄຸນດະນັ້ນແລ້ວ ກະທໍາຕັຣປະນະໃຫ້ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ອິ່ມໃຈ…

Verse 26

तस्य तृप्ताः सदा भूप पितरश्च पितामहाः । ये वै ग्रस्ता महारोगैः कुष्ठाद्यैश्चैव देहिनः

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ບິດາແລະປິຕາມະຫະຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມອິ່ມໃຈຢູ່ເສມອ—ແລະບັນດາຜູ້ມີກາຍທີ່ຖືກໂລກຮ້າຍ ເຊັ່ນ ໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ແລະອື່ນໆ ຄອບງໍາ…

Verse 27

स्नानमात्रेण संशुद्धा दिव्यदेहा भवंति ते । ज्वरादिकष्टमापन्ना नराः स्वात्महिताय वै

ດ້ວຍການອາບນ້ໍາພຽງຢ່າງດຽວ ພວກເຂົາກໍບໍລິສຸດ ແລະໄດ້ຮັບກາຍທິບ. ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກຄວາມທຸກຍາກເຊັ່ນໄຂ້ ແລະອາການອື່ນໆ ກະທໍາເຊັ່ນນີ້ແທ້ໆ ເພື່ອປະໂຫຍດສູງສຸດແກ່ຕົນເອງ.

Verse 28

स्नान मात्रेण संशुद्धा दिव्यदेहा भवंति ते । स्नात्वा च पूजयेद्देवं मुच्यते ज्वरबन्धनात्

ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ກໍຈະບໍລິສຸດ ແລະໄດ້ສະພາບອັນສະຫວ່າງໄສດຸຈທິບ. ແລ້ວເມື່ອອາບແລ້ວ ຖ້າບູຊາພຣະເຈົ້າ ກໍພົ້ນຈາກພັນທະນາການແຫ່ງໄຂ້.

Verse 29

एकाहिकं द्व्याहिकं च चातुर्थं वा तृतीयकम् । विषमज्वरपीडा च मासपक्षादिकं ज्वरम्

ຈະເປັນໄຂ້ໜຶ່ງມື້ ໄຂ້ສອງມື້ ໄຂ້ທຸກສີ່ມື້ ຫຼືທຸກສາມມື້; ຫຼືຄວາມທຸກທໍລະມານຈາກໄຂ້ບໍ່ສະໝ່ຳເສມ ຫຼືໄຂ້ທີ່ກັບຄືນຕາມເດືອນ ຕາມກຶ່ງເດືອນ ແລະອື່ນໆ—ທັງໝົດນີ້ຖືກກ່າວເຖິງຢູ່ນີ້.

Verse 30

इन्द्रेश्वरप्रसादाच्च नश्यते नात्र संशयः । विज्वरो जायते नूनं सत्यंसत्यं च भूपते

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງອິນເທຣສະວະຣະ ໄຂ້ນັ້ນຈະສູນຫາຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ. ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ພົ້ນໄຂ້ແນ່ນອນ; ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ, ຈິງແທ້, ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 31

वन्ध्या च दुर्भगा नारी काकवन्ध्या मृतप्रजा । मृतवत्सा महादुष्टा स्नात्वा कुण्डे शिवाग्रतः । पूजयेदेकचित्तेन स्नानमात्रेण शुद्ध्यति

ແມ່ນແມ່ຍິງທີ່ເປັນໝັນ ຫຼືຜູ້ມີເຄາະຮ້າຍ ຫຼືຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ກາກະ-ວັນທະຍາ’ ຫຼືຜູ້ທີ່ລູກເສຍຊີວິດ ຫຼືຜູ້ທີ່ທາຣົກເສຍຊີວິດ ຫຼືແມ່ນຜູ້ມີບາບໜັກ—ເມື່ອອາບນ້ຳໃນກຸນຑະຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ ພຶງບູຊາດ້ວຍໃຈເອກະຈິດ; ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳກໍບໍລິສຸດໄດ້.

Verse 32

एवंविधाश्च बहुशो वरान्दत्त्वा पिनाकधृक् । गतोऽसौ स्वपुरं पार्थ सेव्यमानः सुरासुरैः

ເມື່ອປະທານພອນຫຼາຍປະການແບບນີ້ຊ້ຳໆແລ້ວ ຜູ້ຖືປິນາກະ (ພຣະສິວະ) ໂອ ບຸດແຫ່ງປຣິຖາ ກໍໄດ້ໄປຍັງນະຄອນຂອງພຣະອົງເອງ ໂດຍມີເທວະແລະອະສຸຣະຄອຍຕິດຕາມຮັບໃຊ້.

Verse 33

ततः शक्रो महातेजा गतो वै स्वपुरं प्रति । जयंतेनापि तत्रैव स्थापितं लिंगमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ສັກກະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ ໄດ້ໄປສູ່ນະຄອນຂອງຕົນແທ້ໆ। ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ຊະຍັນຕະກໍໄດ້ສະຖາປະນາ ສິວະລິງຄະອັນປະເສີດໄວ້។

Verse 34

जयंतस्य हरस्तुष्टस्तस्मिल्लिंगे स्तुतः सदा । त्रिकालं पुत्रसंयुक्तः पूजनार्थं सुरेश्वरः

ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈໃນຊະຍັນຕະ ແລະຖືກສັນລະເສີນຢູ່ເທິງລິງຄະນັ້ນເປັນນິດ। ພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ ມາພ້ອມບຸດ ໃນສາມການ ເພື່ອການບູຊາ។

Verse 35

आयाति च महाबाहो त्यक्त्वा स्थानं स्वकं हि वै । एतत्सर्वं समाख्यातं सर्वसौख्यप्रदायकम्

ແລະທ່ານນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ມາຈິງໆ ໂດຍລະທິ້ງສະຖານທີ່ຂອງຕົນ. ທັງໝົດນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ—ເປັນຜູ້ປະທານສຸກທຸກປະການ.

Verse 36

इन्द्रेश्वरं तु यत्पुण्यं जयंतेशस्य पूज नात् । तदेवाप्नोति राजेन्द्र सत्यंसत्यं न संशयः

ບຸນໃດທີ່ເປັນຂອງອິນເທຣສະວະຣະ ເນື່ອງຈາກການບູຊາຊະຍັນເຕສະ, ບຸນນັ້ນເອງ ໂອ ຣາຊາເອກ, ຜູ້ບູຊາຍ່ອມໄດ້ຮັບ; ຈິງແທ້ ຈິງແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 37

स्नात्वा कुण्डे महाराज संपूज्यैकाग्रमानसः । सर्वपापविशुद्धात्मा इन्द्रलोके महीयते

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ອາບນ້ຳໃນກຸນຑະ ແລະບູຊາດ້ວຍໃຈທີ່ແນ່ວແນ່, ຜູ້ທີ່ຈິດວິນຍານບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງ ຈະໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນອິນທຣະໂລກ.

Verse 38

यः शृणोति नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते । सर्वान्कामानवाप्नोति जयंतेशप्रमादतः

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາແລະພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາອານຸພາບແຫ່ງ ຊະຍັນເຕສະ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມປາດຖະນາທັງໝົດ।