Adhyaya 15

Verse 1

व्यास उवाच । न पश्यंति तदा शीर्षं ब्रह्माद्यास्तु सुरास्तदा । किं कुर्म इति हेत्युक्त्वा ज्ञानिनस्ते व्यचिन्तयन्

ວະຍາສກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາເທວະມີພຣະພຣະຫມາເປັນຕົ້ນ ບໍ່ອາດເຫັນສິຣະນັ້ນໄດ້. ພວກເຂົາກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາຈະເຮັດແນວໃດ?” ແລ້ວຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍກໍໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງໃນໃຈ.

Verse 2

उवाच विश्वकर्माणं तदा ब्रह्मा सुरान्वितः

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາເທວະ ໄດ້ກ່າວກັບ ວິສະວະກັມມາ.

Verse 3

ब्रह्मोवाच । विश्वकर्मस्त्वमेवासि कार्यकर्ता सदा विभो । शीघ्रमेव कुरु त्वं वै वक्त्रं सांद्रं च धन्विनः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ວິສະວະກັມມາຜູ້ມີ຤ິດທານ, ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ສໍາເລັດກິດທຸກຢ່າງເສມອ. ຈົ່ງຮີບສ້າງໃຫ້ຜູ້ຖືທະນູນັ້ນ ໃບໜ້າ(ສິຣະ)ທີ່ແນ່ນໜາ ແລະ ໝັ້ນຄົງ.”

Verse 4

यज्ञकार्यं निवृत्याशु वदंति विविधाः सुराः

ເມື່ອໄດ້ຢຸດການປະກອບຍັດຍາຢ່າງຮີບດ່ວນແລ້ວ ເທວະນານາກໍໄດ້ກ່າວກັນໄປຕ່າງໆ.

Verse 5

यज्ञभागविहीनं मां किं पुनर्वच्मि ते ऽग्रतः । यज्ञभागमहं देव लभेयैवं सुरैः सह

“ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກຕັດຂາດຈາກສ່ວນແຫ່ງຍັດຍາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອັນໃດອີກຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ? ໂອ ພຣະເທວະ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບສ່ວນຍັດຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພ້ອມກັບບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ.”

Verse 6

ब्रह्मोवाच । दास्यामि सर्वयज्ञेषु विभागं सुरवर्द्धके । सोमे त्वं प्रथमं वीर पूज्यसे श्रुतिकोविदैः

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເພີ່ມພູນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ, ເຮົາຈະກຳນົດສ່ວນອັນຄວນໃຫ້ເຈົ້າໃນຍັດຍາທຸກຢ່າງ. ໂອ ໂສມະ ຜູ້ກ້າ, ໃນຫມູ່ນັກຮູ້ສຣຸຕິ(ເວດ) ເຈົ້າຈະຖືກບູຊາກ່ອນ”

Verse 7

तद्विष्णोश्च शिरस्तावत्संधत्स्वामरवर्द्धक । विश्वकर्माब्रवीद्देवानानयध्वं शिरस्त्विति

“ແລ້ວໂອ ຜູ້ເພີ່ມພູນເທວະ, ຈົ່ງນຳຫົວນັ້ນໄປປະສານກັບກາຍຂອງພຣະວິສນຸໃນທັນທີ” ວິສະວະກັມມະກ່າວແກ່ເທວະທັງຫຼາຍວ່າ “ນຳຫົວມາເຖີດ, ແນ່ນອນ”

Verse 8

तन्नास्तीति सुराः सर्वे वदंति नृपसत्तम । मध्याह्ने तु समुद्भूते रथस्थो दिवि चांशुमान्

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ມັນບໍ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ” ແຕ່ເມື່ອເວລາທ່ຽງວັນມາຮອດ, ພຣະສຸຣິຍະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ປະທັບຢູ່ເທິງລົດສົງຄາມ ປາກົດໃນຟ້າ

Verse 9

दृष्टं तदा सुरैः सर्वै रथादश्वमथानयन् । छित्त्वा शीर्षं महीपाल कबंधाद्वाजिनो हरेः

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະທັງປວງໄດ້ເຫັນ ແລະນຳມ້າລົງຈາກລົດ. ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຜ່ນດິນ, ພວກເຂົາຕັດຫົວມ້າຂອງພຣະຫຣິອອກຈາກລຳຕົວ ແລ້ວນຳໄປ

Verse 10

कबंधे योजयामास विश्वकर्मातिचातुरः । दृष्ट्वा तं देवदेवेशं सुराः स्तुतिमकुर्वत

ວິສະວະກັມມະຜູ້ຊຳນານຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ປະສານມັນເຂົ້າກັບລຳຕົວ. ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍເຫັນພຣະເຈົ້າເທວະເທວະ ກໍພາກັນຂັບສະຕຸຕິ ເພງສັນລະເສີນ

Verse 11

देवा ऊचुः । नमस्तेऽस्तु जगद्बीज नमस्ते कमलापते । नमस्तेऽस्तु सुरेशान नमस्ते कमलेक्षण

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເມັດພັນແຫ່ງຈັກກະວານ! ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ພຣະສະຫວາມີແຫ່ງພຣະລັກສະມີ! ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຈອມເທວະ! ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີນະຍະນາດຸດດອກບົວ!”

Verse 12

त्वं स्थितिः सर्वभूतानां त्वमेव शरणं सताम् । त्वं हंता सर्वदुष्टानां हयग्रीव नमोऽस्तु ते

“ພຣະອົງເປັນພະລັງຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງ; ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ດີ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ທຳລາຍຄົນຊົ່ວທັງຫມົດ—ໂອ ຫະຍະກຣີວາ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ!”

Verse 13

त्वमोंकारो वषट्कारः स्वाहा स्वधा चतुर्विधा । आद्यस्त्वं च सुरेशान त्वमेव शरणं सदा

“ພຣະອົງແມ່ນອົງການ ‘ໂອມ’; ພຣະອົງແມ່ນສຽງວະສັດ; ພຣະອົງແມ່ນ ‘ສະວາຫາ’ ແລະ ‘ສະວະທາ’ ໃນສີ່ປະການ. ພຣະອົງແມ່ນປະຖົມບຸລຸດ ໂອ ຈອມເທວະ; ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງນິລັນດອນ.”

Verse 14

यज्ञो यज्ञपतिर्यज्वा द्रव्यं होता हुतस्तथा । त्वदर्थं हूयते देव त्वमेव शरणं सखा

“ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະ, ແມ່ນຈອມແຫ່ງຍັດຍະ, ແມ່ນຜູ້ປະກອບຍັດຍະ; ພຣະອົງແມ່ນວັດຖຸບູຊາ, ແມ່ນພຣະໂຫຕຣິ ແລະແມ່ນອາຫຸຕິດ້ວຍ. ເພື່ອພຣະອົງ ໂອ ເທວະ ຈຶ່ງມີການຫຼັ່ງອາຫຸຕິ; ແຕ່ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງ ໂອ ສະຫາຍ.”

Verse 15

कालः करालरूपस्त्वं त्वं वार्क्कः शीतदीधितिः । त्वमग्निर्वरुणश्चैव त्वं च कालक्षयंकरः

“ພຣະອົງແມ່ນການເວລາ ຜູ້ມີຮູບອັນນ່າຢ້ານ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະອາທິດ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລຳແສງອັນເຢັນ. ພຣະອົງແມ່ນອັກນີ ແລະ ວະຣຸນະດ້ວຍ; ແລະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ນຳພາໃຫ້ເວລາສິ້ນສຸດລົງເອງ.”

Verse 16

गुणत्रयं त्वमेवेह गुणहीनस्त्वमेव हि । गुणानामालयस्त्वं च गोप्ता सर्वेषु जंतुषु

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃນທີ່ນີ້ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນໄຕຣຄຸນ—ສັດຕະວະ, ຣະຊັສ, ຕະມັສ—ແຕ່ພຣະອົງກໍເປັນຜູ້ຢູ່ເນືອຄຸນທັງປວງ (ນິຣຄຸນ). ພຣະອົງເປັນທີ່ພັກພິງຂອງຄຸນທັງຫມົດ ແລະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງສະຖິດຢູ່ໃນສັດມີຊີວິດທັງປວງ.

Verse 17

स्त्रीपुंसोश्च द्विधा त्वं च पशुपक्ष्यादिमानवैः । चतुर्विधं कुलं त्वं हि चतुराशीतिलक्षणः

ພຣະອົງດຳຮົງຢູ່ເປັນສອງຮູບ—ຍິງ ແລະ ຊາຍ. ຜ່ານສັດ, ນົກ, ແລະມະນຸດ ພຣະອົງຮວບຮວມເປັນຫມູ່ຊີວິດສີ່ປະເພດ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງແມ່ນຮູບແຫ່ງລັກສະນະຂອງຊີວິດ 84 ລ້ານ (8.4 ລ້ານ) ຊະນິດ.

Verse 18

दिनांतश्चैव पक्षांतो मासांतो हायनं युगम् । कल्पांतश्च महांतश्च कालांतस्त्वं च वै हरे

ໂອ ພຣະຫຣິ, ພຣະອົງແມ່ນທ້າຍຂອງວັນ, ທ້າຍຂອງປັກ, ທ້າຍຂອງເດືອນ, ແລະເປັນການຫມຸນວຽນຂອງປີແລະຍຸກ. ພຣະອົງແມ່ນທ້າຍຂອງກັລປະ, ທ້າຍຂອງວົງຈອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະແທ້ຈິງແມ່ນທ້າຍຂອງເວລາເອງ.

Verse 19

एवंविधैर्महादिव्यैः स्तूयमानः सुरैर्नृप । संतुष्टः प्राह सर्वेषां देवानां पुरतः प्रभुः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອເທວະທັງຫມົດສັນລະເສີນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນມະຫາທິບດັ່ງນີ້ ພຣະອົງກໍຊົມຊື່ນພໍໃຈ ແລ້ວຕຣັດຕໍ່ໜ້າທີ່ປະຊຸມເທວະທັງປວງ.

Verse 20

श्रीभगवानुवाच । किमर्थमिह संप्राप्ताः सर्वे देवगणा भुवि । किमेतत्कारणं देवाः कि नु दैत्यप्रपीडिताः

ພຣະພະຄະວານຕຣັດວ່າ: “ເພາະເຫດໃດ ຫມູ່ເທວະທັງປວງຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້ເທິງແຜ່ນດິນ? ໂອ ເທວະທັງຫລາຍ, ເຫດອັນໃດເປັນມູນ—ພວກເຈົ້າຖືກດານະວະ (ໄທຕະຍະ) ບີບຄັ້ນ ແລະກົດຂີ່ຫລື?”

Verse 21

देवा ऊचुः । न दैत्यस्य भयं जातं यज्ञ कर्मोत्सुका वयम् । त्वद्दर्शनपराः सर्वे पश्यामो वै दिशो दश

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາບໍ່ຢ້ານໄດຕະ, ເພາະພວກເຮົາກະຕືລືລົ້ນຈະດຳເນີນພິທີຍັດຍະ. ພວກເຮົາທຸກອົງມຸ່ງຫາດາຣະຊະນາຂອງພຣະອົງ ແລະເບິ່ງໄປທົ່ວສິບທິດເພື່ອການປາກົດອັນເປັນມົງຄຸນ.”

Verse 22

त्वन्मायामोहिताः सर्वे व्यग्रचित्ता भयातुराः । योगारूढस्वरूपं च दृष्टं तेऽस्माभिरुत्तमम्

ເນື່ອງຈາກຖືກມາຍາຂອງພຣະອົງຫຼອກລວງ ພວກເຮົາທັງໝົດຈຶ່ງວຸ່ນວາຍໃນໃຈ ແລະທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ. ແຕ່ບັດນີ້ ໂອ້ຜູ້ສູງສຸດ ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນຮູບອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະແລ້ວ.

Verse 23

वम्री च नोदितास्माभिर्जागराय तवेश्वर । ततश्चापूर्वमभवच्छिरश्छिन्नं बभूव ते

ແລະ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ມົດທີ່ພວກເຮົາຍຸຍົງກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຕື່ນຢູ່. ຈາກນັ້ນເກີດເຫດການບໍ່ເຄີຍມີ—ພຣະເສຍຣຖືກຕັດຂາດ; ແທ້ໆແລ້ວພຣະເສຍຣຂາດອອກ.

Verse 24

सूर्याश्वशीर्षमानीय विश्व कर्मातिचातुरः । समधत्त शिरो विष्णो हयग्रीवोऽस्यतः प्रभो

ຕໍ່ມາ ພຣະຫຍະກຣີວະ ຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ໄດ້ນຳເອົາຫົວມ້າຂອງພຣະສຸຣິຍະມາ; ແລະ ວິສະວະກັຣມະ ຜູ້ຊຳນານສູງສຸດໃນຊ່າງສິລະປະ ກໍໄດ້ປະກອບຫົວນັ້ນໃຫ້ເປັນພຣະເສຍຣຂອງພຣະວິສນຸ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 25

विष्णुरुवाच । तुष्टोऽहं नाकिनः सर्वे ददाम्रि वरमीप्सितम् । हयग्रीवोऽस्म्यहं जातो देवदेवो जगत्पतिः

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: “ໂອ້ພວກຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນທັງຫຼາຍ ພຣະອົງພໍໃຈແລ້ວ; ພຣະອົງຈະປະທານພອນຕາມທີ່ພວກເຈົ້າປາດຖະໜາ. ພຣະອົງໄດ້ປາກົດເປັນພຣະຫຍະກຣີວະ—ເທວະເໜືອເທວະ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ.”

Verse 26

न रौद्रं न विरूपं च सुरैरपि च सेवितम् । जातोऽहं वरदो देवा हयाननेति तोषितः

ເຮົາບໍ່ແມ່ນຜູ້ດຸຮ້າຍ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຮູບຊົ່ວ ແລະບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍພຽງແຕ່ມາຮັບໃຊ້. ໂອ ທ່ານເທວະ! ເພາະພໍໃຈໃນນາມ “ຫະຍານະນະ” (ໜ້າມ້າ) ເຮົາຈຶ່ງປາກົດເປັນຜູ້ປະທານພອນ.

Verse 27

व्यास उवाच । कृते सत्रे ततो वेधा धीमान्सन्तुष्टचेतसा । यज्ञभागं ततो दत्त्वा वम्रीभ्यो विश्वकर्मणे

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອສັດຣະຍັດ (ພິທີບູຊາຕໍ່ເນື່ອງ) ສຳເລັດແລ້ວ ຜູ້ສ້າງຜູ້ມີປັນຍາ ຄື ເວທາ (ພຣະພຣົມ) ມີໃຈຍິນດີ ຈຶ່ງຈັດສັນສ່ວນຍັດ ແລ້ວມອບໃຫ້ແກ່ພວກວັມຣີ ເພື່ອວິສະວະກັມມັນ.

Verse 28

यज्ञांते च सुरश्रेष्ठं नमस्कृत्य दिवं ययौ । एतच्च कारणं विद्धि हयाननो यतो हरिः

ແລະໃນທ້າຍຍັດ ເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມກາບໄຫວ້ຕໍ່ເທວະຜູ້ສູງສຸດ ແລ້ວໄປສູ່ສະຫວັນ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນເຫດທີ່ຫະຣິຖືກເອີ້ນວ່າ “ຫະຍານະນະ”.

Verse 29

युधिष्ठिर उवाच । येनाक्रांता मही सर्वा क्रमेणैकेन तत्त्वतः । विवरे विवरे रोम्णां वर्तंते च पृथक्पृथक्

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ພຣະອົງຜູ້ທີ່ດ້ວຍກ້າວດຽວໄດ້ຄອບຄຸມແຜ່ນດິນທັງປວງຢ່າງແທ້ຈິງ—ໃນຮູຂຸມຂົນທຸກໆຮູຂອງພຣະເກສາຂອງພຣະອົງ ມີໂລກທັງຫຼາຍດຳລົງຢູ່ແຍກກັນ ແຕ່ລະໂລກແຕກຕ່າງກັນ.

Verse 30

ब्रह्मांडानि सहस्राणि दृश्यंते च महाद्युते । न वेत्ति वेदो यत्पारं शीर्षघातो हि वै कथम्

ໂອ ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ມີບຣະຫມານະດາ (ຈັກກະວານ) ນັບພັນປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ແມ່ນແຕ່ພຣະເວດກໍບໍ່ຮູ້ຂອບເຂດອັນໄກສຸດຂອງພຣະອົງ—ແລ້ວຈະມີ ‘ການກະແທກຫົວ’ ເພື່ອເຖິງທ້າຍສຸດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 31

व्यास उवाच । शृणु त्वं पांडवश्रेष्ठ कथां पौराणिकीं शुभाम् । ईश्वरस्य चरित्रं हि नैव वेत्ति चराचरे

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາປານດະວະ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງປຸຣານະອັນເປັນມົງຄຸນນີ້. ແທ້ຈິງ ພຣະຈະຣິຍາຂອງພຣະອີສະວະຣະ ແມ່ນບໍ່ມີໃຜຮູ້ໄດ້ຄົບຖ້ວນ ແມ່ນແຕ່ສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວກໍຕາມ।

Verse 32

एकदा ब्रह्मसभायां गता देवाः सवासवाः । भूर्लोकाद्याश्च सर्वे हि स्थावराणि चराणि च

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣ໌ ໄດ້ໄປຍັງສະພາຂອງພຣະພຣົມ. ຈາກພູຣໂລກເປັນຕົ້ນໄປ ສັດທັງປວງກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ທັງອະຈະລະແລະຈະລະ।

Verse 33

देवा ब्रह्मर्षयः सर्वे नमस्कर्तुं पितामहम् । विष्णुरप्यागतस्तत्र सभायां मंत्रकारणात्

ເທວະແລະພຣະພຣົມຣິສີທັງປວງ ໄດ້ມານົບນ້ອມຖວາຍນະມັດສະການແດ່ປິຕາມະຫະ ພຣະພຣົມ. ແລະເນື່ອງດ້ວຍເຫດແຫ່ງການປຶກສາຕາມມັນຕຣາທິບ ພຣະວິດສະນຸກໍມາຮອດໃນສະພານັ້ນດ້ວຍ।

Verse 34

ब्रह्मा चापि विगर्विष्ठ उवाचेदं वचस्तदा । भोभो देवाः शृणुध्वं कस्त्रयाणां कारणं महत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣົມກໍດ້ວຍໃຈທີ່ມີຄວາມທະນົງ ໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ວ່າ: “ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງ—ໃຜແມ່ນເຫດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງໄຕຣ (ສາມໂລກ)?”

Verse 35

सत्यं ब्रुवंतु वै देवा ब्रह्मेशविष्णुमध्यतः । तां वाचं च समाकर्ण्य देवा विस्मयमागताः

“ໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍເວົ້າຄວາມຈິງແທ້—ຕໍ່ໜ້າພຣະພຣົມ, ພຣະອີສະ (ພຣະສິວະ) ແລະພຣະວິດສະນຸ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມພິສົງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 36

ऊचुश्चैव ततो देवा न जानीमो वयं सुराः । ब्रह्मपत्नी तदोवाच विष्णुं प्रति सुरेश्वरम् । त्रयाणामपि देवानां महांतं च वदस्व मे

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາເປັນສຸຣະ ບໍ່ຮູ້ເລີຍ”។ ເມື່ອນັ້ນ ພຣະມະເຫສີຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ທູນຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຈອມເທວະວ່າ “ຂໍພຣະອົງບອກຂ້າພະເຈົ້າ—ໃນບັນດາເທວະທັງສາມ ຜູ້ໃດແມ່ນຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້?”

Verse 37

विष्णुरुवाच । विष्णुमायाबलेनैव मोहितं भुवनत्रयम् । ततो ब्रह्मोवाच चेदं न त्वं जानासि भो विभोः

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ “ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງມາຍາຂອງພຣະວິສນຸເອງ ໄຕພົບທັງສາມຖືກຫຼອກລວງ”। ແລ້ວພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ “ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງຊອກຊອນທົ່ວທຸກສິ່ງ, ພຣະອົງກໍບໍ່ຮູ້ (ຄວາມຈິງ) ຫຼື?”

Verse 38

नैव मुह्यति ते मायाबलेन नैवमेव च । गर्वहिंसापरो देवो जगद्भर्ता जगत्प्रभुः

“ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຄີຍຫຼົງດ້ວຍພະລັງມາຍາຂອງພຣະອົງ—ແນ່ນອນບໍ່ແມ່ນ. ເທວະນັ້ນເອີ້ນຫາຄວາມທະນົງແລະຄວາມຮຸນແຮງ ແລະອ້າງຕົນເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ແລະເປັນຈອມແຫ່ງສະກົນ”

Verse 39

ज्येष्ठं त्वां न विदुः सर्वे विष्णुमायावृताः खिलाः । ततो ब्रह्मा स रोषेण क्रुद्धः प्रस्फुरिताननः

“ທຸກຄົນທີ່ຖືກມາຍາຂອງພຣະວິສນຸປົກຄຸມ ບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງວ່າເປັນຜູ້ເຖົ້າແກ່—ສູງສຸດ”। ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໂກດເກຣີຍວຂຶ້ນ; ໃບໜ້າສັ່ນໄຫວດ້ວຍໂທສະ

Verse 40

उवाच वचनं कोपाद्धे विष्णो शृणु मे वचः । येन वक्त्रेण सभायां वचनं समुदीरितम्

ດ້ວຍຄວາມໂກດ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣະວິສນຸ ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງຂ້າ. ປາກທີ່ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານັ້ນໃນສະພາ—”

Verse 41

तच्छीर्षं पततादाशु चाल्पकालेन वै पुनः । ततो हाहाकृतं सर्वं सेंद्राः सर्षिपुरोगमाः

“ຂໍໃຫ້ສີສະນັ້ນຕົກລົງໄວໆ—ແທ້ຈິງໃນເວລາອັນສັ້ນ!” ແລ້ວທຸກຜູ້ກໍຮ້ອງອື້ອອຶງດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ; ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະທັງຫມົດ ມີລິສີເປັນຜູ້ນໍາໜ້າ.

Verse 42

ब्रह्माणं क्षमयामासुर्विष्णुं प्रति सुरोत्तमाः । विष्णुश्च तद्वचः श्रुत्वा सत्यंसत्यं भविष्यति

ເທວະຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍໄດ້ພະຍາຍາມຂໍອະໄພພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວຫັນໄປຫາພຣະວິສນຸ. ພຣະວິສນຸໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນແລ້ວຕັດວ່າ: “ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ—ຈິງແທ້, ຈິງແທ້.”

Verse 43

ततो विष्णुर्महातेजास्तीर्थस्योत्पादनेन च । तपस्तेपे तु वै तत्र धर्मारण्ये सुरेश्वरः । अश्वशीर्ष मुखं दृष्ट्वा हयग्रीवो जनार्द्दनः

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງ—ເພື່ອໃຫ້ເກີດຕີຣຖະອັນສັກສິດດ້ວຍ—ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະຢູ່ທີ່ທຳມາຣັນຍະ ໃນຖານະຈອມເທວະ. ແລະເມື່ອເຫັນໃບໜ້າມີສີສະມ້າ ພຣະຊະນາຣະດະນະກໍປາກົດເປັນພຣະຫະຍະກຣີວະ.

Verse 44

तपस्तेपे महाभाग विधिना सह भारत । न शक्यं केनचित्कर्त्तुमात्मनात्मैव तुष्टवान्

ໂອ ພາຣະຕະຜູ້ມີວາສະນາ, ພຣະອົງໄດ້ບໍາເພັນຕະປະຮ່ວມກັບ ວິທາຕຣຶ (ພຣະພຣະຫມາ) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ບໍ່ມີໃຜອື່ນຈະເຮັດໄດ້; ດ້ວຍອາດມັນຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງຈຶ່ງພໍໃຈໃນຕົນ.

Verse 45

ब्रह्मापि तपसा युक्तस्तेपे वर्षशतत्रयम् । तिष्ठन्नेव पुरो विष्णोर्विष्णुमायाविमोहितः

ພຣະພຣະຫມາກໍດ້ວຍຕະປະເປັນກໍາລັງ ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະສາມຮ້ອຍປີ—ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະວິສນຸຕະຫຼອດ ແຕ່ກໍຍັງຖືກມາຍາຂອງພຣະວິສນຸຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ.

Verse 46

यज्ञार्थमवदत्तुष्टो देवदेवो जगत्पतिः । ब्रह्मंस्ते मुक्तताद्यास्ति मम मायाप्यदुःसहा

ເມື່ອພຣະເທວະເທວາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ພໍພຣະໄທດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ຖວາຍເພື່ອຍັດຍະ ຈຶ່ງຕັດວ່າ: “ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ສໍາລັບເຈົ້າມີໂມກສະແລະອື່ນໆ; ແຕ່ແມ່ນແຕ່ມາຍາຂອງເຮົາກໍຍາກຈະອົດທົນ”

Verse 47

ततो लब्धवरो ब्रह्मा हृष्टचित्तो जनार्द्दनः । उवाच मधुरां वाचं सर्वेषां हितकारणात्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຮັບພອນ ແລະ ພຣະຊະນາຣະດະນຜູ້ປິຕິໃນໃຈ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນຫວານເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກຜູ້ທຸກນາມ

Verse 48

अत्राभवन्महाक्षेत्रं पुण्यं पापप्रणाशनम् । विधिविष्णुमयं चैतद्भवत्वेतन्न संशयः

“ທີ່ນີ້ຂໍໃຫ້ເກີດເປັນມະຫາເຂດສັກສິດ ບໍລິສຸດ ແລະ ທໍາລາຍບາບ; ຂໍໃຫ້ສະຖານທີ່ນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍ ພຣະວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະ ພຣະວິສະນຸ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ”

Verse 49

तीर्थस्य महिमा राजन्हयशीर्षस्तदा हरिः । शुभाननो हि संजातः पूर्वेणैवा ननेन तु

“ໂອ ພຣະຣາຊາ, ນີ້ແມ່ນມະຫິມາຂອງຕີຣະຖະນີ້: ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຫຣິໄດ້ປາກົດເປັນ ຫະຍະສີຣະສະ (ຫະຍະກຣີວະ) ດ້ວຍໃບໜ້າອັນເປັນມົງຄຸນ—ທັງເນື່ອງຈາກເຫດກ່ອນ ແລະ ເນື່ອງຈາກອານຸພາບຂອງຕີຣະຖະນີ້”

Verse 50

कंदर्पकोटिलावण्यो जातः कृष्णस्तदा नृप । ब्रह्मापि तपसा युक्तो दिव्यं वर्षशतत्रयम्

“ໂອ ພຣະນະຣິປ, ໃນເວລານັ້ນ ພຣະກຣິສນະ ເກີດມາດ້ວຍຄວາມງາມດັ່ງກາມເທວະນັບສິບລ້ານ; ແລະ ພຣະພຣະຫມາກໍຕັ້ງໃນຕະປະ ບໍາເນີນຕະປະຕໍ່ເນື່ອງສາມຮ້ອຍປີທິບ”

Verse 51

सावित्र्या च कृतं यत्र विष्णुमाया न बाधते । मायया तु कृतं शीर्षं पंचमं शार्दुलस्य वा

ບ່ອນໃດທີ່ປະກອບພິທີພ້ອມດ້ວຍ ສາວິຕຣີ ຕາມວິທີທຳ ມາຍາຂອງພຣະວິສນຸບໍ່ອາດກໍ່ທຸກຂ໌ໄດ້; ແຕ່ໂດຍມາຍາໄດ້ປັ້ນຫົວຂຶ້ນອີກໜຶ່ງ—ດັ່ງຫົວທີ່ຫ້າຂອງສາຣດູລ (ເສືອ).

Verse 52

धर्मारण्ये कृतं रम्यं हरेण च्छेदितं पुरा । तस्मै दत्त्वा वरं विष्णुर्जगामादर्शनं ततः

ໃນທຳມາຣັນຍະ ສິ່ງອັນງາມທີ່ເຄີຍສ້າງໄວ້ ໄດ້ຖືກພຣະຫຣິຕັດລົງແຕ່ກ່ອນ; ຄັ້ງນັ້ນພຣະວິສນຸປະທານພອນແລ້ວ ກໍຈາກໄປຢ່າງລັບຕາ.

Verse 53

स्थापयित्वा विधिस्तत्र तीर्थं चैव त्रिलोचनम् । मुक्तेशं नाम देवस्य मोक्षतीर्थमरिंदम

ຕໍ່ມາ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສະຖາປະນາທີ່ນັ້ນເປັນຕີຣຖະ ແລະຕັ້ງສະຖານບູຊາຂອງ ຕຣິໂລຈນ ດ້ວຍ. ສະຖານນັ້ນເປັນ ‘ໂມກສະ-ຕີຣຖະ’ ຂອງເທວະນາມ ມຸກເຕຊະ, ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ.

Verse 54

गतः सोऽपि सुरश्रेष्ठः स्वस्थानं सुरसेवितम् । तत्र प्रेता दिवं यांति तर्पणेन प्रतर्पिताः

ເທວະຜູ້ປະເສີດນັ້ນກໍໄດ້ໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ອັນເທວະທັງຫຼາຍຄອຍຮັບໃຊ້. ທີ່ນັ້ນ ວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບຈະໄປສູ່ສະຫວັນ ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈດ້ວຍຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳ).

Verse 55

अश्वमेधफलं स्नाने पाने गोदानजं फलम् । पुष्कराद्यानि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा

ການອາບນ້ຳທີ່ນີ້ໃຫ້ຜົນດຸຈອັດສະວະເມທະຍັດ; ການດື່ມນ້ຳນີ້ໃຫ້ຜົນບຸນອັນເກີດຈາກການຖວາຍໂຄ (ໂຄທານ). ສະຖານນີ້ເທົ່າທຽມຕີຣຖະທັງຫຼາຍມີປຸສກະຣະເປັນຕົ້ນ ແລະແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍມີຄົງຄາເປັນຕົ້ນ.

Verse 56

स्नानार्थमत्रागच्छंति देवताः पितरस्तथा । कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे मुक्तेशं पूजयेत्तु यः

ເພື່ອການອາບນ້ຳອັນສັກສິດ ທັງເທວະ ແລະ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ກໍມາທີ່ນີ້. ຜູ້ໃດໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ເມື່ອຕົງກັບຍົກກຣິຕຕິກາ ບູຊາມຸກເຕສະ ຜູ້ປະທານໂມກສະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດພິເສດແຫ່ງທີຣຖະນີ້

Verse 57

स्नात्वा देवसरे रम्ये नत्वा देवं जनार्द्दनम् । यः करोति नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນເທວະສະຣັດອັນງາມ ແລະ ກໍ່ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 58

भुक्त्वा भोगा न्यथाकामं विष्णुलोकं स गच्छति । अपुत्रा काकवंध्या च मृतवत्सा मृतप्रजा

ເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກຕາມປາຖະໜາແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ວິສນຸໂລກ ແມ່ນແຕ່ແມ່ຍິງຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍ ຫຼື ເປັນໝັນ ຫຼື ສູນເສຍລູກ ຫຼື ລູກຫຼານພິນາດ—ສໍາລັບນາງດ້ວຍ ພິທີຂອງທີຣຖະນີ້ຖືກສອນວ່າເປັນຜູ້ຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ເຫຼົ່ານັ້ນ

Verse 59

एकांबरेण सुस्नातौ पतिपत्न्यौ यथाविधि । तद्दोषं नाशयेन्नूनं प्रजाप्तिप्रतिबन्धकम्

ເມື່ອຜົວເມຍອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ ໂດຍນຸ່ງຫົ່ມຜ້າຜືນດຽວ ພິທີນັ້ນຈະທໍາລາຍໂທດທີ່ຂັດຂວາງການໄດ້ລູກຫຼານແນ່ນອນ

Verse 60

मोक्षेश्वरप्रसादेन पुत्रपौत्रादि वर्द्धयेत् । दद्याद्वैकेन चित्तेन फलानि सत्यसंयुता

ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງໂມກເສສະວະຣະ ສາຍຕະກູນ—ລູກ ຫຼານ ແລະ ອື່ນໆ—ຈະເຈີຣິນງອກງາມ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ແນ່ວແນ່ ປະກອບດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ຄວນໃຫ້ທານເປັນໝາກໄມ້

Verse 61

निधाय वंशपात्रेऽपि नारी दोषात्प्रमुच्यते । प्राप्नुवंति च देवाश्च अग्निष्टोमफलं नृप

ແມ່ນແຕ່ນໍາເຄື່ອງບູຊານັ້ນໄປວາງໃນພາຊະນະແຫ່ງວົງສາ ນາຣີກໍພົ້ນຈາກມົນທິນ. ໂອ ພະຣາຊາ ເທວະທັງຫມົດກໍໄດ້ຜົນແຫ່ງອັກນິສໂຕມະຍັດຊະນາ.

Verse 62

वेधा हरिर्हरश्चैव तप्यंते परमं तपः । धर्मारण्ये त्रिसंध्यं च स्नात्वा देवसरस्यथ

ເວທາ (ພຣະພຣົມ) ຮະຣິ ແລະ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ເອງກໍບໍາເພັນຕະປະອັນສູງສຸດ. ໃນທັມມາຣັນຍະ ອາບນໍ້າທີ່ເທວະສະຣະ ໃນສາມສັນທະຍາ—ເຊົ້າ ທ່ຽງ ແລະ ແລງ—ກໍສໍາເລັດວັດຕະປະອັນບໍລິສຸດນັ້ນ.

Verse 63

तत्र मोक्षेश्वरः शंभुः स्थापितो वै ततः सुरैः । तत्र सांगं जपं कृत्वा न भूयः स्तनपो भवेत्

ທີ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫມົດໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະສັມພູ ເປັນໂມກເສສະວະຣະ. ຜູ້ໃດເຮັດຊະປະທີ່ນັ້ນພ້ອມອົງປະກອບແລະວິນັຍ ຈະບໍ່ກັບໄປເປັນເດັກດູດນົມອີກ—ຄືບໍ່ເກີດໃໝ່.

Verse 64

एवं क्षेत्रं महाराज प्रसिद्धं भुवनत्रये । यस्तत्र कुरुते श्राद्धं पितॄणां श्रद्धयान्वितः

ດັ່ງນີ້ແລ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຂະເຕຣະອັນສັກສິດນີ້ໂດງດັງໃນໄຕໂລກ ຜູ້ໃດເຮັດສຣາດທະເພື່ອບັນພະບຸລຸດທີ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາ—

Verse 65

उद्धरेत्सप्त गोत्राणि कुलमेकोत्तरं शतम् । देवसरो महारम्यं नानापुष्पैः समन्वितम् । श्यामं सकलकल्हारैर्विविधैर्जलजंतुभिः

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຍົກກູ້ໄດ້ເຈັດໂຄຕຣະ ແລະ ກອບກູ້ຕະກູນໜຶ່ງຮ້ອຍໜຶ່ງຕະກູນ. ເທວະສະຣະງາມຍິ່ງ ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ນານາ; ຄໍາ້ຄືນດ້ວຍພວງບົວກັນຫາຣະຫຼາຍຊະນິດ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍສັດນໍ້າຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 66

ब्रह्मविष्णुमहेशाद्यैः सेवितं सुरमानुषैः । सिद्धैर्यक्षैश्च मुनिभिः सेवितं सर्वतः शुभम्

ສະລະນີ້ເປັນທີ່ບູຊາຂອງພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະມະເຫສ ແລະເທວະອື່ນໆ; ເທວະແລະມະນຸດກໍມາເຢັ້ຍຢາມ. ສິດທະ, ຢັກຂະ ແລະມຸນີກໍມາສະເຫຼີມ—ເປັນມົງຄຸນທຸກທິດ.

Verse 67

युधिष्ठिर उवाच । कीदृशं तत्सरः ख्यातं तस्मि न्स्थाने द्विजोत्तम । तस्य रूपं प्रकारं च कथयस्व यथातथम्

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ສູງສຸດ, ສະລະອັນລືຊື່ໃນບ່ອນນັ້ນເປັນແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຮູບລັກ ແລະລັກສະນະຂອງມັນຕາມຄວາມເປັນຈິງ.”

Verse 68

व्यास उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ धर्मपुत्र युधिष्ठिर । यस्य संकीर्तनान्नूनं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ວະຍາສ ກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ບຸດແຫ່ງທຳ. ແທ້ຈິງ ແຕ່ການສັນກີຣຕະນະ ແລະການສັນລະເສີນມັນ ກໍຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.”

Verse 69

अतिस्वछतरं शीतं गंगोदकसमप्रभम् । पवित्रं मधुरं स्वादु जलं तस्य नृपोत्तम

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ນ້ຳໃນສະລະນັ້ນໃສຍິ່ງ ແລະເຢັນສະບາຍ, ສ່ອງປະກາຍດັ່ງນ້ຳພຣະຄົງຄາ. ມັນບໍລິສຸດ, ຫວານ ແລະມີລົດຊາດນ່າຊື່ນໃຈ.

Verse 70

महाविशालं गंभीरं देवखातं मनोरमम् । लहर्यादिभिर्गंभीरः फेनावर्तसमाकुलम्

ມັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະເລິກຫຼາຍ, ເປັນອ່າງງາມດັ່ງຖືກເທວະຂຸດຂຶ້ນ. ມັນເລິກດ້ວຍຄື້ນລົມ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍວົງນ້ຳວຽນມີຟອງຂາວຄຸກຄື້ນ.

Verse 71

झषमंडूककमठैर्मकरैश्च समाकुलम् । शंखशुक्त्यादि भिर्युक्तं राजहंसैः सुशोभितम्

ສະນ້ຳນັ້ນແອດແນ້ນດ້ວຍປາ ກົບ ເຕົ່າ ແລະ ມະກະຣາ; ອຸດົມດ້ວຍສັງຂ໌ ແລະ ເປືອກຫອຍຫຼາຍຢ່າງ, ງາມສະຫງ່າດ້ວຍຫົງຫຼວງ।

Verse 72

वटप्लक्षैः समायुक्तमश्वत्थाम्रैश्च वेष्टितम् । चक्रवाकसमोपतं बकसारसटिट्टिभैः

ສະນ້ຳນັ້ນມີຕົ້ນວັດ (ໄທ) ແລະ ຕົ້ນປລັກສະປະດັບ, ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຕົ້ນອັດສະວັດຖະ ແລະ ຕົ້ນໝາກມ່ວງ; ງາມດ້ວຍນົກຈັກຣະວາກ ນົກຍາງ ນົກກະຣຽນ ແລະ ນົກຕິດທິພ।

Verse 73

कमनीय प्रगन्धाच्छच्छत्रपत्रैः सुशोभितम् । सेव्यमानं द्विजैः सर्वैः सारसाद्यैः सुशोभितम्

ງາມນ່າຊົມດ້ວຍກິ່ນຫອມອ່ອນຫວານ, ປະດັບດ້ວຍໃບກວ້າງດັ່ງສະຫວັດສະຫວາຍ. ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງດວິຊະທັງປວງ, ແລະຍິ່ງງາມດ້ວຍນົກກະຣຽນແລະນົກອື່ນໆ।

Verse 74

सदेवैर्मुनिभिश्चैव विप्रैर्मत्यैश्च भूमिप । सेवितं दुःखहं चैव सर्वपापप्रणाशनम्

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ, ທີ່ນັ້ນເທວະ ມຸນີ ວິປຣະ (ພຣາຫມະນ) ແລະ ມະນຸດກໍໄປນະມັດສະການ. ມັນຂັບໄລ່ຄວາມທຸກ ແລະ ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 75

अनादिनिधनोदंतं सेवितं सिद्धमंडलैः । स्नानादिभिः सर्वदैव तत्सरो नृपसत्तम

ໂອ ນຣິປະສັດຕະມະ ພຣະຣາຊາຜູ້ສູງສຸດ, ສະນ້ຳນັ້ນ—ເກົ່າແກ່ດັ່ງບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະ ມະຫິມາບໍ່ສິ້ນສຸດ—ມີມວນສິດທະເປັນວົງລ້ອມສະຖິດ. ຜູ້ຄົນເຂົ້າໄປເພື່ອອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະ ປະຕິບັດພິທີອື່ນໆ ຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 76

विधिना कुरुते यस्तु नीलोत्सर्गं च तत्तटे । प्रेता नैव कुले तस्य यावदिंद्राश्चतुर्दश

ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ “ນີໂລດສະກະ” ຕາມວິທີກຳນົດ ຢູ່ຝັ່ງນ້ຳນັ້ນ ຕະກູນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີເປຣດເກີດຂຶ້ນ ຕາບໃດທີ່ອິນທຣາທັງສິບສີ່ຍັງດຳລົງຢູ່

Verse 77

कन्यादानं च ये कुर्युर्विधिना तत्र भूपते । ते तिष्ठन्ति ब्रह्मलोके यावदाभूतसंप्लवम्

ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ! ຜູ້ໃດກະທຳ “ກັນຍາດານ” ຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມວິທີພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະພັກອາໄສໃນພຣະພົມໂລກ ຈົນກວ່າຈະເຖິງຄາວພຣະລະຍະແຫ່ງສັດທັງປວງ

Verse 78

महिषीं गृहदासीं च सुरभीं सुतसंयुताम् । हेम विद्यां तथा भूमिं रथांश्च गजवाससी

ຄວາຍ, ນາງຮັບໃຊ້ໃນເຮືອນ, ງົວສຸຣະພີຜູ້ໃຫ້ນ້ຳນົມພ້ອມລູກງົວ, ຄຳ, ວິທະຍາ, ທີ່ດິນ, ລົດຮົບ, ຊ້າງ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນທານທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້

Verse 79

ददाति श्रद्धया तत्र सोऽक्षयं स्वर्गमश्नुते । देवखातस्य माहात्म्यं यः पठेच्छिवसन्निधौ । दीर्घमायुस्तथा सौख्यं लभते नात्र संशयः

ຜູ້ໃດໃຫ້ທານຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ. ແລະຜູ້ໃດສາທະຍາຍມະຫາຕະມະຍະແຫ່ງເທວະຄາຕະ ຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ ແລະ ຄວາມສຸກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 80

यः शृणोति नरो भक्त्या नारी वा त्विदमद्भुतम् । कुले तस्य भवेच्छ्रेयः कल्पांतेऽपि युधिष्ठिर

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ! ບໍ່ວ່າຊາຍຫຼືຍິງ ຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ໃນຕະກູນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເກີດຄວາມຈະເລີນທາງທຳ ແລະ ສິຣິມົງຄຸນ ຈົນຮອດທ້າຍກັລປະ

Verse 81

एतत्सर्वं मयाख्यातं हयग्रीवस्य कारणम् । प्रभास्तस्य तीर्थस्य सर्वपापायनुत्तये

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແລ້ວ—ເປັນເຫດອັນເກີ່ຍວກັບ ຫະຍະກຣີວະ. ໂດຍປະກາຍແສງແລະມະຫິມາແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ ບາບທັງປວງຖືກລົບລ້າງຢ່າງສູງສຸດ.