Adhyaya 99

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल नर्मदादक्षिणे तटे । स्थापितं वासुकीशं तु समस्ताघौघनाशनम्

ສຣີ ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫີປານ ຄວນໄປຍັງຝັ່ງໃຕ້ແຫ່ງແມ່ນ້ໍານຣະມະດາ ທີ່ພຣະວາສຸກີຊະໄດ້ຖືກປະດິດສະຖານ; ທີ່ນັ້ນທໍາລາຍກະແສບາບທັງມວນໄດ້.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कस्माच्च कारणात्तात रेवाया दक्षिणे तटे । वासुकीशस्थापितो वै विस्तराद्वद मे गुरो

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ພໍ່, ເພາະເຫດໃດຈຶ່ງສະຖາປະນາ “ວາສຸກີຊະ” ໄວ້ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ຂອງແມ່ນ້ຳ ເຣວາ (ນະຣະມະດາ)? ຂ້າແຕ່ຄູອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດ.

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतत्सर्वं समास्थाय नृत्यं शम्भुश्चकार वै

ພຣະມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພິຈາລະນາທຸກຢ່າງນີ້ແລ້ວ ແລະດຳຮົງອາການແຫ່ງເທວະ, ຊັມພູ ກໍໄດ້ຟ້ອນລຳຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 4

श्रमादजायत स्वेदो गङ्गातोयविमिश्रितम् । पतन्तमुरगोऽश्नाति हरमौलिविनिर्गतम्

ດ້ວຍຄວາມເມື່ອຍລ້າ ເຫື່ອຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ປົນກັບນ້ຳຄົງຄາ ໄຫຼອອກຈາກມວຍຜົມຈະຕາຂອງພຣະຫະຣະ; ເມື່ອມັນຕົກລົງ ງູກໍດື່ມມັນໄປ.

Verse 5

मन्दाकिनी ततः क्रुद्धा व्यालस्योपरि भारत । प्राप्नुह्यजगरत्त्वं हि भुजङ्ग क्षुद्रजन्तुक

ຕໍ່ມາ ມັນດາກິນີ ໂກດເຄືອງ ແລ້ວກ່າວເຫນືອງູນັ້ນວ່າ: “ໂອ ພາຣະຕະ, ໂອ ພຸຊັງກະ ເຈົ້າສັດນ້ອຍເອີຍ, ຈົ່ງກາຍເປັນ ‘ອະຊະກະຣະ’ ງູໃຫຍ່ແທ້ໆ!”

Verse 6

वासुकिरुवाच । अनुग्राह्योऽस्मि ते पापो दुर्नयोऽहं हरादृते । त्रैलोक्यपावनी पुण्या सरित्त्वं शुभलक्षणा

ວາສຸກີ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າເປັນຜູ້ມີບາບ ແລະຫຼົງທາງ; ນອກຈາກພຣະຫະຣະ ຂ້າບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງໃດ. ຂ້າຄວນໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາຂອງທ່ານ. ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ຊຳລະສາມໂລກ, ເທວີແຫ່ງສາຍນ້ຳຜູ້ມີລັກສະນະມົງຄຸນ!”

Verse 7

संसारच्छेदनकरी ह्यार्तानामार्तिनाशनी । स्वर्गद्वारे स्थिता त्वं हि दयां कुरु मयीश्वरि

ໂອ ພຣະນາງ, ພຣະອົງເປັນຜູ້ຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງສັງສາຣ ແລະທຳລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ທຸກຍາກ. ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ປະຕູສະຫວັນ—ຂໍພຣະອົງເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ອິສະວະຣີ.

Verse 8

गङ्गोवाच । कुरुष्व विपुलं विन्ध्यं तपस्त्वं शङ्करं प्रति । ततः प्राप्स्यसि स्वं स्थानं पन्नगत्वं ममाज्ञया

ພຣະຄົງຄາກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາກ, ຈົ່ງບຳເນັດຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຢູ່ວິນທະຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດຍມຸ່ງບູຊາພຣະສັງກະຣາ; ແລ້ວຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະໄດ້ຄືນສູ່ຖິ່ນຂອງຕົນ ແລະໄດ້ສະພາບນາກຄືນມາ.”

Verse 9

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततोऽसौ त्वरितो विन्ध्यं नागो गत्वा नगं शुभम् । तपस्तप्तुं समारेभे शङ्कराराधनोद्यतः

ພຣະມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: “ແລ້ວນາກນັ້ນຮີບໄປຫາວິນທະຍະ; ເມື່ອເຖິງພູອັນເປັນມົງຄຸນ ກໍເລີ່ມບຳເນັດຕະປະ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງບູຊາພຣະສັງກະຣາ.”

Verse 10

नित्यं दध्यौ महादेवं त्र्यक्षं डमरुकोद्यतम् । ततो वर्षशते पूर्ण उपरुद्धो जगद्गुरुः । आगतस्तत्समीपं तु श्लक्ष्णां वाणीमुदाहरत्

ເຂົາໄດ້ພິຈາລະນາພຣະມະຫາເທວະຢູ່ເປັນນິດ—ພຣະຜູ້ມີສາມນັຍນາ ແລະຊູດະມະຣຸຂຶ້ນ. ເມື່ອຄົບຮ້ອຍປີ ພຣະຄູແຫ່ງໂລກຖືກເມດຕາກະຕຸ້ນ ເສດັດມາໃກ້ ແລ້ວກ່າວວາຈາອ່ອນໂຍນ

Verse 11

वरं वरय मे वत्स पन्नग त्वं कृतादर

(ພຣະສິວະກ່າວວ່າ:) “ລູກເອີຍ ຈົ່ງເລືອກພອນຈາກເຮົາ. ໂອ ພັນນະກະ (ນາກ) ເຈົ້າໄດ້ສະແດງຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ—ຈົ່ງຂໍສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.”

Verse 12

वासुकिरुवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव वरं दास्यसि शङ्कर । प्रसादात्तव देवेश भूयान्निष्पापता मम । तीर्थं किंचित्समाख्याहि सर्वपापप्रणाशनम्

ວາສຸກີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະ! ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າ, ໂອ ສັງກະຣະ, ແລະຈະປະທານພອນ, ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ, ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຄວາມບໍ່ມີບາບຂອງຂ້າເພີ່ມພູນ. ຂໍພຣະອົງຊີ້ແນະຕີຣະຖະທີ່ທຳລາຍບາບທັງໝົດ.”

Verse 13

ईश्वर उवाच । पन्नग त्वं महाबाहो रेवां गच्छ शुभंकरीम् । याम्ये तस्यास्तटे पुण्ये स्नानं कुरु यथाविधि

ອີສະວະຣະຕັດວ່າ: “ໂອ ພະຍານາກ ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ, ຈົ່ງໄປຫາ ເຣວາ ຜູ້ນຳມົງຄຸນ. ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ອັນສັກສິດຂອງນາງ ຈົ່ງອາບນ້ຳຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.”

Verse 14

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवो वासुकिस्त्वरयान्वितः । रूपेणाजगरेणैव प्रविष्टो नर्मदाजलम्

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະກໍອັນຕະທານຫາຍໄປ; ວາສຸກີກໍຮີບຮ້ອນ ແປງກາຍເປັນງູໃຫຍ່ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ນ້ຳນະຣະມະດາ.

Verse 15

मार्गेण तस्य संजातं जाह्नव्याः स्रोत उत्तमम् । निर्धूतकल्मषः सर्पः संजातो नर्मदाजले

ຕາມເສັ້ນທາງຂອງລາວ ກໍເກີດຂຶ້ນເປັນສາຍນ້ຳອັນປະເສີດຂອງ ຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ). ແລະໃນນ້ຳນະຣະມະດາ ງູນັ້ນກໍຖືກຊຳລະມົນທິນ ບາບຖືກລ້າງອອກໝົດ.

Verse 16

स्थापितः शङ्करस्तत्र नर्मदायां युधिष्ठिर । ततो नागेश्वरं लिङ्गं प्रसिद्धं पापनाशनम्

ທີ່ນັ້ນໃນແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ, ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ພຣະສັງກະຣະຖືກສະຖາປະນາ. ຈາກນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນລິງຄະ “ນາເກສະວະຣະ” ອັນໂດງດັງ ຂື້ນຊື່ວ່າທຳລາຍບາບ.

Verse 17

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां स्नापयेन्मधुना शिवम् । विमुक्तकल्मषः सद्यो जायते नात्र संशयः

ໃນວັນອັດຖະມີ ຫຼື ວັນຈະຕຸຣະທະສີ ພຶງອາບອະພິເສກພຣະສິວະດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ; ຜູ້ນັ້ນພົ້ນມົນທິນ ແລະບໍລິສຸດທັນທີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 18

अपुत्रा ये नराः पार्थ स्नानं कुर्वन्ति सङ्गमे । ते लभन्ते सुताञ्छ्रेष्ठान् कार्त्तवीर्योपमाञ्छुभान्

ໂອ ປາຣຖະ, ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ມີບຸດ ແລະໄປອາບນ້ຳທີ່ສັງຄະມະ (ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ຳ) ຈະໄດ້ບຸດອັນປະເສີດ ແລະເປັນມົງຄຸນ ມີພະລັງດັ່ງກາຣຕະວີຣຍະ.

Verse 19

श्राद्धं तत्रैव यः कुर्यादुपवासपरायणः । कुर्वन्प्रमोचयेत्प्रेतान्नरकान्नृपनन्दन

ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດ, ຜູ້ໃດເຮັດພິທີ ສຣາດທະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂດຍຍຶດອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ເປັນຫຼັກ, ດ້ວຍກຳນັ້ນຈະປົດປ່ອຍວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບໃຫ້ພົ້ນຈາກພາວະນະລົກ.

Verse 20

सर्पाणां च भयं वंशे ज्ञातिवर्गे न जायते । निर्दोषं नन्दते तस्य कुलं नागप्रसादतः

ໃນວົງສານແລະໃນໝູ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາ ຄວາມຢ້ານງູບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ດ້ວຍພຣະປະສາດແຫ່ງນາກ ຕະກູນຂອງເຂົາຈະເຈີຣິນ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະເປັນສຸກ.

Verse 21

एतत्ते सर्वमाख्यातं तव स्नेहान्नृपोत्तम

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຮັກໃຄ່ຕໍ່ເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 99

। अध्याय

॥ ອັດທະຍາຍ ॥ (ໝາຍສິ້ນບົດ/ຄໍລະໂຟນ)