Adhyaya 95

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र बदर्याश्रममुत्तमम् । सर्वतीर्थवरं पुण्यं कथितं शंभुना पुरा

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາເອກ ຄວນເດີນທາງໄປຫາ ບະດະຣະຍາສຣະມະ ອັນປະເສີດ—ເປັນຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ ແລະບໍລິສຸດເຫນືອຕີຣະຖະທັງປວງ—ຊຶ່ງຄຸນຄ່າແຫ່ງບຸນນັ້ນ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ປະກາດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ”

Verse 2

यश्चैष भारतस्यार्थे तत्र सिद्धः किरीटभृत् । भ्राता ते फाल्गुनो नाम विद्ध्येनं नरदैवतम्

ແລະທີ່ນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງສົງຄາມພາຣະຕະ ຜູ້ສວມມົງກຸດໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າທ່ານແມ່ນພີ່ນ້ອງຊື່ ຟາລກຸນ (ອາຣຈຸນ)—ເປັນເທວະໃນຫມູ່ມະນຸດ.

Verse 3

नरनारायणौ द्वौ तावागतौ नर्मदातटे । ज्ञानं तस्यैव यो राजन्भक्तिमान्वै जनार्दने

ສອງອົງນັ້ນ—ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ—ໄດ້ມາຮອດຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ. ແລະ ໂອ ພະຣາຊາ, ຍານອັນແທ້ຈິງເປັນຂອງຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ ຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິດສະນຸ).

Verse 4

समं पश्यति सर्वेषु स्थावरेषु चरेषु च । ब्राह्मणं श्वपचं चैव तत्र प्रीतो जनार्दनः

ຜູ້ໃດເຫັນສັດທັງປວງດ້ວຍສາຍຕາເສມພາກ ທັງທີ່ຢູ່ນິ່ງແລະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ເຫັນເທົ່າກັນແມ່ນກະທັ້ງພຣາຫມັນ ແລະ ສະວະປະຈະ (ຜູ້ກິນຫມາ) ໃນຜູ້ນັ້ນ ຈະນາຣະດະນະພໍພຣະໄທ.

Verse 5

ऐकात्म्यं पश्य कौन्तेय मयि चात्मनि नान्तरम् । नरनारायणाभ्यां हि कृतं बदरिकाश्रमम्

ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ, ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມເປັນໜຶ່ງຂອງອາຕະມັນ: ລະຫວ່າງເຮົາ ແລະ ອາຕະມັນ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ. ແທ້ຈິງ ບະດະຣິກາຊຣະມະ ຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍ ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ.

Verse 6

स्थापितः शङ्करस्तत्र लोकानुग्रहकारणात् । त्रिमूर्तिस्थापितं लिङ्गं स्वर्गमार्गानुमुक्तिदम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຖືກສະຖາປະນາເພື່ອອະນຸເຄາະແກ່ໂລກທັງປວງ. ລິງຄະທີ່ຕຣິມູຣຕິສະຖາປະນາ ປະທານທາງເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງສະຫວັນ ແລະ ປະທານມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 7

तत्र गत्वा शुचिर्भूत्वा ह्येकरात्रोपवासकृत् । रजस्तमस्तथा त्यक्त्वा सात्त्विकं भावमाश्रयेत्

ໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຊໍາລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ພຶງຖືອຸປະວາສໜຶ່ງຄືນ; ລະທິ້ງຣະຊັສ ແລະ ຕະມັສ ແລ້ວອາໄສພາວະສັດຕະວິກະ.

Verse 8

रात्रौ जागरणं कृत्वा मधुमासाष्टमीदिने । अथवा च चतुर्दश्यामुभौ पक्षौ च कारयेत्

ໃນວັນອັດຖະມີແຫ່ງເດືອນມະດຸ ພຶງຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ; ຫຼືໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ ກໍສາມາດປະຕິບັດໄດ້ທັງສອງປັກສ໌ (ຂຶ້ນ ແລະ ແຮມ)

Verse 9

आश्विनस्य विशेषेण कथितं तव पाण्डव । स्नापयेत्परया भक्त्या क्षीरेण मधुना सह

ໂອ ປານດະວະ, ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍຄວາມສັກສິດພິເສດຂອງເດືອນອາສວິນໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ໃນເວລານັ້ນ ພຶງເຮັດອະພິເສກແດ່ພຣະເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິສູງສຸດ ໂດຍໃຊ້ນົມຮ່ວມກັບນ້ໍາເຜິ້ງ.

Verse 10

दध्ना शर्करया युक्तं घृतेन समलंकृतम् । पञ्चामृतमिदं पुण्यं स्नापयेद्वृषभध्वजम्

ປັນຈາມຣິຕະອັນບຸນນີ້ ແມ່ນນົມສົ້ມປົນນ້ໍາຕານ ແລະປະດັບດ້ວຍເນີຍໃສ; ພຶງໃຊ້ນີ້ອະພິເສກແດ່ ວຣິສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ).

Verse 11

स्नाप्यमानं शिवं भक्त्या वीक्षते यो विमत्सरः । तस्य वासः शिवोपान्ते शक्रलोके न संशयः

ຜູ້ໃດບໍ່ມີຄວາມອິດສາ ແລະເບິ່ງພຣະສິວະຜູ້ກໍາລັງຮັບອະພິເສກດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ພໍານັກໃກ້ພຣະສິວະ—ໃນສັກຣະໂລກ (ໂລກພຣະອິນທຣ໌)—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 12

शाठ्येनापि नमस्कारः प्रयुक्तः शूलपाणिने । संसारमूलबद्धानामुद्वेष्टनकरो हि यः

ແມ່ນແຕ່ການນົບນ້ອມທີ່ຖວາຍດ້ວຍຄວາມຫລອກລວງ ເມື່ອຖວາຍແດ່ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ກໍຍັງເປັນຜູ້ຄາຍປົມແຫ່ງຜູ້ທີ່ຖືກຜູກໄວ້ທີ່ຮາກແຫ່ງສັງສານ—ນີ້ແມ່ນອານຸພາບຂອງມັນ

Verse 13

तेनाधीतं श्रुतं तेन तेन सर्वमनुष्ठितम् । येनौं नमः शिवायेति मन्त्राभ्यासः स्थिरीकृतः

ຜູ້ໃດທີ່ສ້າງຄວາມຝຶກພາວະນາມົນ ‘ໂອມ ນະມະຫ໌ ສິວາຍະ’ ໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮຽນຮູ້ທັງປວງ ໄດ້ຟັງຄຳສອນສັກສິດທັງປວງ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີກຳທັງປວງສຳເລັດ

Verse 14

यः पुनः स्नापयेद्भक्त्या एकभक्तो जितेन्द्रियः । तस्यापि यत्फलं पार्थ वक्ष्ये तल्लेशतस्तव

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ອາບນ້ຳສົງແດ່ພຣະເຈົ້າອີກຄັ້ງດ້ວຍພັກຕິ ມີໃຈເປັນໜຶ່ງ ແລະຊະນະອິນທຣີ ໂອ້ ປາຣຖະ ຜົນຂອງເຂົານັ້ນ ຂ້າຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ແມ່ນແຕ່ໂດຍຫຍໍ້

Verse 15

पीडितो वृद्धभावेन तव भक्त्या वदाम्यहम् । ते यान्ति परमं स्थानं भित्त्वा भास्करमण्डलम्

ແມ່ນແຕ່ຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍຄວາມເຖົ້າຊະລາ ແຕ່ເນື່ອງຈາກພັກຕິຂອງເຈົ້າ ຂ້າຂໍປະກາດວ່າ: ຜູ້ພັກຕິເຊັ່ນນັ້ນ ຈະເຖິງພຣະສະຖານສູງສຸດ ໂດຍທະລຸຜ່ານວົງສຸລິຍະ

Verse 16

संसारे सर्वसौख्यानां निलयास्ते भवन्ति च । आश्चर्यं ज्ञातिवर्गाणां धर्माणां निलयास्तु ते

ແລະໃນໂລກນີ້ ພວກເຂົາກາຍເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງຄວາມສຸກທັງປວງ ນ່າອັດສະຈັນແທ້—ພວກເຂົາເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະເປັນທີ່ຕັ້ງມັ້ນແຫ່ງທັມມະ

Verse 17

सम्पन्नाः सर्वकामैस्ते पृथिव्यां पृथिवीपते । श्राद्धं तत्रैव यः कुर्यान्नर्मदोदकमिश्रितम्

ໂອ ພະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ! ເຂົາທັງຫຼາຍຍ່ອມສົມບູນດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການໃນໂລກນີ້. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດພິທີ ສຣາດທະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂດຍນໍາເຄື່ອງບູຊາທີ່ປົນນໍ້ານະຣະມະດາ—

Verse 18

योग्यैश्च ब्राह्मणैर्राजन्कुलीनैर्वेदपारगैः । सुरूपैश्च सुशीलैश्च स्वदारनिरतैः शुभैः

—(ພິທີນັ້ນ) ໂອ ພະຣາຊາ ພຶງໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ສົມຄວນເປັນຜູ້ປະກອບ: ມີຕະກູນດີ ຊໍານານໃນພຣະເວທ ຮູບງາມ ມີຄຸນທໍາ ຊື່ສັດຕໍ່ພັນລະຍາຂອງຕົນ ແລະມີນິໄສເປັນມົງຄຸນ

Verse 19

आर्यदेशप्रसूतैश्च श्लक्ष्णैश्चैव सुरूपिभिः । कारयेत्पिण्डदानं वै भास्करे कुतपस्थिते

ໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ສົມຄວນ—ເກີດໃນແດນອາຣະຍະ ມີກິລິຍາອ່ອນນ້ອມ ແລະມີນິໄສນ່າເລື່ອມໃສ—ເມື່ອດວງອາທິດຢູ່ໃນເວລາກຸຕະປະອັນເປັນມົງຄຸນ ພຶງໃຫ້ປະກອບພິທີປິນຑະທານແທ້ໆ

Verse 20

पित्ःणां परमं लोकं यदीच्छेद्धर्मनन्दन । वर्जयेत्तान्प्रयत्नेन काणान्दुष्टांश्च दाम्भिकान्

ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງທັມມະ! ຖ້າຜູ້ໃດປາຖະໜາໂລກອັນສູງສຸດໃຫ້ແກ່ປິຕຣຶ ພຶງຫຼີກເວັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກເພັງ ບໍ່ໃຫ້ຄົນຕາຂ້າງດຽວ ຄົນຊົ່ວ ແລະຄົນຫນ້າຊື່ນຫຼັງຫຼອກ ເຂົ້າມາໃນພິທີອັນສັກສິດນີ້

Verse 21

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन योग्यं विप्रं समाश्रयेत् । नरकान्मोचयेत्प्रेतान्कुम्भीपाकपुरोगमान्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກເພັງທຸກປະການ ພຶງເຂົ້າພຶ່ງພາພຣາຫມັນຜູ້ມີຄຸນສົມບັດ (ວິປຣະ); ໂດຍການນັ້ນ ວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບ (ເປຣຕະ) ຈະຖືກປົດປ່ອຍຈາກນະຣົກທັງຫຼາຍ—ກຸມພີປາກະ ແລະອື່ນໆ ທີ່ຢູ່ເບື້ອງໜ້າ—ໄດ້

Verse 22

मोक्षो भवति सर्वेषां पित्ःणां नृपनन्दन । विप्रेभ्यः काञ्चनं दद्यात्प्रीयतां मे पितामहः

ໂອ ພະອົງລູກກະສັດ, ໂມກສະເກີດແກ່ປິຕຣທັງປວງ. ຄວນຖວາຍຄຳແກ່ພຣາຫມັນ ແລະອະທິຖານວ່າ “ຂໍໃຫ້ປິຕາມະຫະ (ປູ່) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ”

Verse 23

अन्नं च दापयेत्तत्र भक्त्या वस्त्रं च भारत । गां वृषं मेदिनीं दद्याच्छत्रं शस्तं नृपोत्तम

ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍພັກຕິ ຈົ່ງແຈກທານອາຫານ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງ, ໂອ ພາຣະຕະ. ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຖວາຍງົວ, ງົວຜູ້, ຜືນດິນ ແລະຮົ່ມອັນດີເລີດ

Verse 24

स पुमान्स्वर्गमाप्नोति इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत् । प्राणत्यागं तु यः कुर्याच्छिखिना सलिलेन वा

“ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດສະຫວັນ” —ພຣະສັງກະຣະກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຜູ້ໃດສະຫຼະຊີວິດ—ດ້ວຍໄຟ ຫຼືດ້ວຍນ້ຳ—(ໃນການປະພຶດອັນສັກສິດນີ້)…

Verse 25

अनाशकेन वा भूयः स गच्छेच्छिवमन्दिरम् । नरनारायणीतीरे देवद्रोण्यां च यो नृप

…ຫຼືອີກຄັ້ງ ດ້ວຍອະນາສະກະ (ອົດອາຫານຈົນສິ້ນຊີວິດ)—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ທຳຂອງພຣະສິວະ. ແລະໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດ (ປະພຶດວັດນັ້ນ) ທີ່ຝັ່ງນະຣ-ນາຣາຍະນີ ທີ່ເທວະໂດຣນີ…

Verse 26

स वसेदीश्वरस्याग्रे यावदिन्द्राश्चतुर्दश । पुनः स्वर्गाच्च्युतः सोऽपि राजा भवति वीर्यवान्

ຜູ້ນັ້ນພັກອາໄສຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອີສະວະຣະ ຕາມການດຳລົງຢູ່ຂອງອິນທຣະ 14 ອົງ; ແລ້ວພາຍຫຼັງ ແມ່ນແຕ່ຕົກຈາກສະຫວັນ ກໍຍັງເກີດໃໝ່ເປັນພະຣາຊາຜູ້ກ້າແຂງ

Verse 27

सर्वैश्वर्यगुणैर्युक्तः प्रजापालनतत्परः । ततः स्मरति तत्तीर्थं पुनरेवागमिष्यति

ຜູ້ມີອຳນາດສິຣິ ແລະ ຄຸນທຳຄົບຖ້ວນ ມຸ່ງໝັ້ນປົກປ້ອງປະຊາ ແລ້ວຈຶ່ງລະນຶກເຖິງທີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນ ແລະ ກັບໄປອີກຄັ້ງ

Verse 95

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍ” — ເປັນເຄື່ອງໝາຍຄໍລະໂຟນວ່າ “ບົດ/ຕອນ” ຕາມທີ່ຖ່າຍທອດໄວ້ຢ່າງບໍ່ຄົບຖ້ວນ