Adhyaya 94
ບົດນີ້ ພຣະລິສີ ມາຣະກັນເດຍ ໄດ້ກ່າວແກ່ ຢຸທິສຖິຣ ເຖິງລໍາດັບການເດີນທາງຈາລິກໄປຍັງ ນັນດິຕີຣຖະ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍາ ນະຣະມະດາ. ຕີຣຖະນີ້ຖືກພັນລະນາວ່າ ເປັນສະຖານທີ່ມົງຄຸນ ແລະຊໍາລະບາບໄດ້ທົ່ວໄປ ໂດຍມີຕົ້ນເຫດຈາກການສ້າງໃນອະດີດໂດຍ ນັນດິນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະສິວະ. ມີຄໍາແນະນໍາໃຫ້ພັກຄ້າງຄືນຫນຶ່ງຄືນຫນຶ່ງວັນ (ahorātra-ūṣita) ທີ່ ນັນດິນາຖະ ເພື່ອເພີ່ມພະລັງພິທີ. ຈາກນັ້ນໃຫ້ບູຊາ ນັນດິເກສະວະຣະ ດ້ວຍ ປັນໂຈປະຈາຣະປູຊາ (pañcopacāra-pūjā) ແລະເຮັດທານ ໂດຍຖວາຍແກ້ວມະນີແກ່ພຣາຫມັນ. ຜົນບຸນຖືກກ່າວໃນຄໍາສູງສົ່ງ: ໄດ້ເຖິງພຣະສະຖານສູງສຸດທີ່ ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ປະທັບຢູ່ ພ້ອມຄວາມສຸກສົມບູນ ແລະຄວາມບັນເທີງກັບອັບສະຣາ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं राजन्नन्दितीर्थं व्रजेच्छुभम् । सर्वपापहरं पुंसां नन्दिना निर्मितं पुरा
ພຣະສີມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພຶງໄປຍັງນັນດິຕີຣຖະອັນເປັນມົງຄຸນ—ຜູ້ຊຳລະບາບທັງປວງຂອງມະນຸດ—ທີ່ນັນດິນໄດ້ສ້າງໄວ້ແຕ່ກ່ອນການ।
Verse 2
पापौघहतजन्तूनां मोक्षदं नर्मदातटे । अहोरात्रोषितो भूत्वा नन्दिनाथे युधिष्ठिर
ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ສະຖານນັ້ນປະທານໂມກສະແກ່ສັດທັງຫຼາຍຜູ້ຖືກກອງບາບກົດທັບ. ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ເມື່ອພັກຢູ່ນັນດິນາຖຕະຫຼອດວັນແລະຄືນ—
Verse 3
पञ्चोपचारपूजायामर्चयेन्नन्दिकेश्वरम् । रत्नानि चैव विप्रेभ्यो यो दद्याद्धर्मनन्दन
ຄວນບູຊານັນດິເກສະວະຣະດ້ວຍປັນຈະອຸປະຈາຣະ ຄືເຄື່ອງບູຊາຫ້າປະການ. ແລະຜູ້ໃດຖວາຍຮັດຕະນະແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຊື່ນບານແຫ່ງທຳ—
Verse 4
स याति परमं स्थानं यत्र वासः पिनाकिनः । सर्वसौख्यसमायुक्तोऽप्सरोभिः सह मोदते
ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ບ່ອນທີ່ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ) ປະທັບຢູ່. ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກທຸກປະການ ລາວຍ່ອມຊື່ນບານຢູ່ນັ້ນກັບເຫຼົ່າອັບສະຣາ.
Verse 94
। अध्याय
“ບົດ” (ໝາຍເຄື່ອງບອກບົດໃນຕົ້ນສະບັບ/ສະບັບພິມ)