Adhyaya 88

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत् । स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्

ສີຣີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ໂອ້ບຸດແຫ່ງປຣິຖາ ພຶງໄປພຶ່ງພາ ‘ກາປິລະ-ຕີຣຖະ’ ທີ່ກະປິລະໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ເອງ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ”

Verse 2

अष्टम्यां च सिते पक्षे चतुर्दश्यां नरेश्वर । स्नापयेत्परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा

ໃນວັນອັດຖະມີແຫ່ງປັກສ໌ສວ່າງ ແລະໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ ໂອ້ນະເຣສະວອນ ພຶງສົງ (ອົງເທວະ) ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ໂດຍນ້ຳນົມ ແລະນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee) ຈາກໂຄກະປິລາ

Verse 3

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च श्वेतैश्च नृपसत्तम

ພຶງທາພຣະມະເຫສະວອນດ້ວຍນ້ຳຈັນທະນາຫອມ; ແລ້ວບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ ທັງດອກສີຂາວບໍລິສຸດດ້ວຍ, ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດສຸດ।

Verse 4

येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ही सुदारुणा

ຜູ້ໃດບູຊາຢູ່ນີ້ໂດຍຊະນະຄວາມໂກດ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄປສູ່ວິຫານຂອງຍົມ; ບໍ່ໄປປ່າໃບຄົມດັ່ງດາບອັນນ່າຢ້ານ ແລະບໍ່ຕົກສູ່ ‘ເຕົາຍົມ’ ອັນໂຫດຮ້າຍ (ທຸກຂ໌ນະລົກ) ດ້ວຍ।

Verse 5

दृश्यते नैव विद्वद्भिः कपिलेश्वरपूजनात् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ບຸນເຊັ່ນນີ້ຍ່ອມປາກົດແທ້ຈາກການບູຊາກະປິເລສະວອນ। ອາບນ້ຳໃນນ້ຳອັນສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາແລ້ວ ພຶງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ດີງາມ।

Verse 6

गोप्रदानेन वस्त्रेण तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः

ໂອ ພາຣະຕະ, ດ້ວຍການຖວາຍງົວ, ການໃຫ້ເຄື່ອງນຸ່ງ, ການບໍລິຈາກງາ, ແລະການຖວາຍຮົ່ມກັບທີ່ນອນ ພຣະຣາຊາຍ່ອມເປັນຜູ້ທຳມະທຳແທ້।

Verse 7

तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन

ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ, ຜູ້ນັ້ນຈະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະເຈະອັນແຮງກ້າ ແລະນ່າຢ້ານຕໍ່ຄູ່ຕໍ່ສູ້; ບຸດທັງຫຼາຍຢູ່ລອດ, ວາຈາກໍໄພເຣາະ, ແລະບໍ່ມີກອງສັດຕູເກີດຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານເຂົາໃນການໃດໆເລີຍ।

Verse 88

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ (ບົດ) ນີ້ ສິ້ນສຸດຢູ່ນີ້