Adhyaya 87
ມາຣະກັນເດຍ ໄດ້ຊີ້ນຳກະສັດໃຫ້ໄປຍັງຕີຣຖະອັນມີມົງຄຸນຢ່າງສູງ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ (ນະຣະມະດາ) ຊື່ວ່າ «ຣຶນະໂມຈະນ» ອັນໂດ່ງດັງວ່າຊ່ວຍປົດໜີ້ກຳ. ບົດນີ້ຍົກຍ້ອງວ່າສະຖານທີ່ນີ້ຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍຊຸມນຸມລະສີສາຍພຣະພຣະຫມາ ເພື່ອຮັບຮອງສະຖານະພິທີກຳອັນສັກສິດຂອງມັນ. ການສອນກາງໆແມ່ນການລົບລ້າງ «ໜີ້» (ṛṇa) ດ້ວຍການປະພຶດປະຕິບັດດ້ວຍສັດທາ: ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ເຮັດພິທີປິຕຣິ-ຕັຣປະນະ (pitṛ-tarpaṇa) ດ້ວຍໃຈອຸທິດ ຕໍ່ເນື່ອງ 6 ເດືອນ ແລະອາບນ້ຳໃນນະຣະມະດາ ຖືກກ່າວວ່າຈະພົ້ນຈາກພັນທະຕໍ່ເທວະ, ບັນພະບຸລຸດ, ແລະມະນຸດ. ຍັງກ່າວອີກວ່າຜົນຂອງກຳດີກຳຊົ່ວຈະປາກົດໃຫ້ «ເຫັນໄດ້» ດັ່ງຜົນໄມ້ ເພື່ອຕອກຢ້ຳກົດແຫ່ງເຫດຜົນທາງສິນທຳ. ຂໍ້ປະພຶດທີ່ກຳນົດແມ່ນ: ຈິດແນ່ວແນ່, ຄວບຄຸມອິນຊີ, ອາບນ້ຳຕາມພິທີ, ໃຫ້ທານ, ແລະບູຊາ ຄິຣິຈາປະຕິ (ພຣະສິວະ). ຜົນທີ່ສັນຍາແມ່ນການພົ້ນຈາກ «ໜີ້ສາມປະການ» (ṛṇa-traya) ແລະໄດ້ສະພາບສະຫວ່າງໄສດັ່ງເທວະໃນສະຫວັນ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमशोभनम् । स्थापितं मुनिसङ्घैर्यद्ब्रह्मवंशसमुद्भवैः
ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫີປານ ພະຣາຊາ, ຄວນໄປຫາທີຣະຖະອັນງາມຍິ່ງ ທີ່ຖືກສະຖາປະນາໂດຍຫມູ່ມຸນີ ຜູ້ເກີດໃນສາຍວົງຂອງພຣະພຣະຫມາ”
Verse 2
ऋणमोचनमित्याख्यं रेवातटसमाश्रितम् । षण्मासं मनुजो भक्त्या तर्पयन् पितृदेवताः
ສະຖານນີ້ເອີ້ນວ່າ “ຣິນະໂມຈະນະ (Ṛṇamocana)” ຕັ້ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ. ຕະຫຼອດຫົກເດືອນ ຄົນຄວນທຳຕັຣປະນະດ້ວຍສັດທາ ເພື່ອໃຫ້ເທວະປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈ.
Verse 3
देवैः पितृमनुष्यैश्च ऋणमात्मकृतं च यत् । मुच्यते तत्क्षणान्मर्त्यः स्नातो वै नर्मदाजले
ຫນີ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕົນໄດ້ກໍ່ໄວ້ຕໍ່ເທວະ, ຕໍ່ປິຕຣຶ ແລະຕໍ່ມະນຸດ, ມະຕະຍະຈະພົ້ນຈາກມັນໃນທັນທີ ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳໃນສາຍນ້ຳນັຣມະດາ.
Verse 4
प्रत्यक्षं दुरितं तत्र दृश्यते फलरूपतः । तत्र तीर्थे तु यो राजन्नेकचित्तो जितेन्द्रियः
ທີ່ນັ້ນ ບາບກຳປາກົດໃຫ້ເຫັນໂດຍກົງ—ເປັນຮູບແຫ່ງຜົນກຳຂອງມັນ. ແລະໃນຕີຣຖະນັ້ນ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ຜູ້ໃດມີຈິດເອກາກຣ ແລະສຳຮວມອິນທຣີ…
Verse 5
स्नात्वा दानं च वै दद्यादर्चयेद्गिरिजापतिम् । ऋणत्रयविनिर्मुक्तो नाके दीप्यति देववत्
ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ພຶງໃຫ້ທານ ແລະບູຊາພຣະຄິຣິຊາປະຕິ (ພຣະສິວະ) ໂດຍແທ້. ເມື່ອພົ້ນຈາກໜີ້ສາມປະການ ຍ່ອມສ່ອງສະຫວ່າງໃນສະຫວັນດຸດເທວະ
Verse 87
। अध्याय
ອັດທະຍາຍ (ໝາຍສິ້ນສຸດບົດ/ບົດຕອນ)