Adhyaya 82

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल वह्नितीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महातेजास्तपः कृत्वा हुताशनः

ພຣະມາຣກັນເຑຍະ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພຶງໄປຍັງທ່ານ້ຳສັກສິດອັນຍອດຢ່າງ ຊື່ ວະຫນິ-ຕີຣຖະ ທີ່ນັ້ນ ຫຸຕາຊະນະຜູ້ມີຣັດສະຫມີຍິ່ງ ໄດ້ບັນລຸສິດທິໂດຍການບຳເພັນຕະປະ”

Verse 2

सर्वभक्ष्यः कृतो योऽसौ दण्डके मुनिना पुरा । नर्मदातटमाश्रित्य पूतो जातो हुताशनः

“ໃນກາລກ່ອນ ໃນປ່າດັນຑະກະ ມຸນີອົງໜຶ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວເປັນ ‘ຜູ້ກິນໄດ້ທຸກຢ່າງ’; ແຕ່ເມື່ອອາໄສຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ ຫຸຕາຊະນະກໍໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ”

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम् । अग्निप्रवेशं कुरुते स गच्छेदग्निसाम्यताम्

“ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນເຂົ້າໄປໃນໄຟ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຄວາມເສມືອນດັ່ງພຣະອັກນີ”

Verse 4

भक्त्या स्नात्वा तु यस्तत्र तर्पयेत्पितृदेवताः । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमाप्नोत्यसंशयम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແດ່ປິຕຣ (Pitṛ) ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງຍັດຍະອັກນິສໂຕມ (Agniṣṭoma) ໂດຍບໍ່ສົງໄສ.

Verse 5

तस्यैवानन्तरं राजन्कौबेरं तीर्थमुत्तमम् । कुबेरो यत्र संसिद्धो यक्षाणामधिपः पुरा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ໂອ້ ພະຣາຊາ ມີຕີຣຖະອັນປະເສີດຊື່ “ເກາເບຣະ-ຕີຣຖະ” ທີ່ບູຮານການ ກຸເບຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຍັກສະ (Yakṣa) ໄດ້ບັນລຸສິດທິ (siddhi) ຢູ່ນັ້ນ.

Verse 6

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा समभ्यर्च्य जगद्गुरुम् । उमया सहितं भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວ ບູຊາພຣະສິວະຜູ້ເປັນຄູແຫ່ງໂລກ (Jagadguru) ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय कांचनम् । नाभिमात्रे जले तिष्ठन्स लभेतार्बुदं फलम्

ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວ ຖວາຍຄຳແກ່ພຣາຫມັນ ແລະຢືນຢູ່ໃນນ້ຳຈົນເຖິງລະດັບສະດື ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນອັນໄພສານດຸຈ “ອັຣບຸດ” (arbuda).

Verse 8

दधिस्कन्दे मधुस्कन्दे नन्दीशे वरुणालये । आग्नेये यत्फलं तात स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

ໂອ ລູກເອີຍ ທີ່ດະທິສກັນດະ (Dadhiskanda) ມະທຸສກັນດະ (Madhuskanda) ນັນດີຊະ (Nandīśa) ແລະ ວະຣຸນາລະຍະ (Varuṇālaya) ການອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນດຽວກັນກັບຜົນທີ່ກ່າວໄວ້ສຳລັບພິທີອາກເນຍ (Āgneya) ອັນເກີ່ຍວກັບອັກນິ.

Verse 9

ते वन्द्या मानुषे लोके धन्याः पूर्णमनोरथाः । यैस्तु दृष्टं महापुण्यं नर्मदातीर्थपञ्चकम्

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນປັນຈະຕີຣຖະອັນມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ຜູ້ນັ້ນຄວນແກ່ການນະມັດສະການໃນໂລກມະນຸດ ເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະສົມປາດຖະນາ.

Verse 10

ते यान्ति भास्करे लोके परमे दुःखनाशने । भास्करादैश्वरे लोके चैश्वरादनिवर्तके

ເຂົາທັງຫຼາຍໄປສູ່ໂລກຂອງພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ທຳລາຍທຸກຂ໌ຢ່າງສູງສຸດ; ແລະຈາກໂລກພຣະອາທິດໄປສູ່ໂລກແຫ່ງອຳນາດອັນສົງ່າ—ດິນແດນທີ່ບໍ່ມີການກັບຄືນ.

Verse 11

नीयते स परे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश । ततः स्वर्गाच्च्युतो मर्त्यो राजा भवति धार्मिकः

ເຂົາຖືກນຳໄປສູ່ໂລກສູງຕາມໄລຍະທີ່ອິນທຣະ 14 ອົງປົກຄອງ; ແລ້ວຈຶ່ງຈຸດຕິຈາກສະຫວັນ ເກີດໃນໂລກມະນຸດເປັນກະສັດຜູ້ຖືທຳ.

Verse 12

सर्वरोगविनिर्मुक्तो भुनक्ति सचराचरम् । विष्णुश्च देवता येषां नर्मदातीर्थसेविनाम्

ພົ້ນຈາກໂຣກທັງປວງ ເຂົາຍ່ອມເສວຍຄວາມອຸດົມໃນສິ່ງທັງຫມົດທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ສຳລັບຜູ້ຮັບໃຊ້ນຣມະດາ-ຕີຣຖະ ພຣະວິດສະນຸເອງເປັນເທວະປະທານ.

Verse 13

अखण्डितप्रतापास्ते जायन्ते नात्र संशयः । गङ्गा कनखले पुण्या कुरुक्षेत्रे सरस्वती

ເຂົາທັງຫຼາຍເກີດມາດ້ວຍລິດເດດອັນບໍ່ຂາດສາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແມ່ນ້ຳຄົງຄາສັກສິດທີ່ກນະຄະລະ ແລະແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີສັກສິດທີ່ກຸຣຸເກດສະຕຣະ.

Verse 14

ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा । रेवातीरे वसेन्नित्यं रेवातोयं सदा पिबेत्

ຢູ່ໃນບ້ານກໍດີ ຫຼືໃນປ່າກໍດີ ນະຣະມະດາເປັນແມ່ນ້ຳສັກສິດທຸກແຫ່ງ. ພຶງພັກອາໄສຢູ່ຝັ່ງເຣວາເປັນນິດ ແລະດື່ມນ້ຳເຣວາເປັນນິດ.

Verse 15

स स्नातः सर्वतीर्थेषु सोमपानं दिने दिने । गङ्गाद्याः सरितः सर्वाः समुद्राश्च सरांसि च । कल्पान्ते संक्षयं यान्ति न मृता तेन नर्मदा

ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງປວງ ແລະເຫມືອນໄດ້ດື່ມໂສມະທຸກມື້. ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍເລີ່ມແຕ່ຄັງຄາ ພ້ອມທັງທະເລ ແລະຫນອງບຶງ ລ້ວນສູນສະລາຍໃນການສິ້ນກັລປ; ດັ່ງນັ້ນນະຣະມະດາຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນ ‘ຕາຍ’—ນາງບໍ່ພິນາດ

Verse 82

। अध्याय

ທີ່ນີ້ແມ່ນສິ້ນສຸດອັດທະຍາຍ (ບົດ).