Adhyaya 81

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज वरुणेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महादेवो वरुणो नृपसत्तम

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ້ມະຫາຣາຊາ ຈົ່ງໄປຫາວະຣຸເນສະວະຣະອັນປະເສີດ; ທີ່ນັ້ນ ມະຫາເທວະ ວະຣຸນ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ, ໂອ້ຍອດແຫ່ງຜູ້ປົກຄອງ.”

Verse 2

पिण्याकशाकपर्णैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः । आराध्य गिरिजानाथं ततः सिद्धिं परां गतः

ດ້ວຍກາກນ້ຳມັນ ຜັກໃບ ແລະໃບໄມ້ທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງປະຕິບັດຕະບະວຣະຕະເຊັ່ນ ກຣິຈຉະ ແລະ ຈັນທຣາຍະນະ ເປັນຕົ້ນ ລາວໄດ້ອາຣາທະນາພຣະຄິຣິຈານາຖ; ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । पूजयेच्छङ्करं भक्त्या स याति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວທຳຕັຣປະນະໃຫ້ປິຕຣຶ ແລະເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈ ແລ້ວນະມັດສະການພຣະສັງກະຣະດ້ວຍພັກຕິ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ

Verse 4

कुण्डिकां वर्धनीं वापि महद्वा जलभाजनम् । अन्नेन सहितं पार्थ तस्य पुण्यफलं शृणु

ຈະເປັນຄຸນດິການ້ອຍ ຫຼືພາຊະນະໃຫຍ່ ຫຼືແມ່ນພາຊະນະນ້ຳອັນມະຫາໃຫຍ່—ຖ້າຖວາຍທານພ້ອມອາຫານ ໂອ້ ປາຣຖະ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນອັນບໍລິສຸດຂອງທານນັ້ນ

Verse 5

यत्फलं लभते मर्त्यः सत्रे द्वादशवार्षिके । तत्फलं समवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

ຜົນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບຈາກສັດຣະຍັດຍະ 12 ປີ ຜົນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ຮັບດ້ວຍທານນີ້; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືພິຈາລະນາ

Verse 6

सर्वेषामेव दानानामन्नदानं परं स्मृतम् । सद्यः प्रीतिकरं तोयमन्नं च नृपसत्तम

ໃນບັນດາທານທັງປວງ ທານອາຫານຖືກຈື່ຈຳວ່າສູງສຸດ. ນ້ຳແລະອາຫານໃຫ້ຄວາມປິຕິແລະຄວາມອິ່ມໃຈໃນທັນທີ ໂອ້ ນະຣະປະສັດຕະມະ (ກະສັດຜູ້ປະເສີດ)

Verse 7

तत्रतीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । वरुणस्य पुरे वासो यावदाभूतसंप्लवम्

ສຳລັບບຸລຸດຜູ້ຝຶກຕົນມີຈິດຕັ້ງມັ່ນ ຜູ້ຕາຍຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ພຳນັກໃນນະຄອນຂອງພຣະວະຣຸນະ ຈົນກວ່າຈະເຖິງມະຫາປຣະລະຍະ (ການລະລາຍແຫ່ງຈັກກະວານ)

Verse 8

पश्चात्पूर्णे ततः काले मर्त्यलोके प्रजायते । अन्नदानप्रदो नित्यं जीवेद्वर्षशतं नरः

ເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ ລາວຈະເກີດໃໝ່ໃນໂລກມະນຸດ. ຜູ້ທີ່ສະເໝີໃຈໃນການຖວາຍທານອາຫານ ຈະມີອາຍຸໜຶ່ງຮ້ອຍປີ.

Verse 81

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ — ໝາຍເຖິງບົດ/ພາກ