Adhyaya 77

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भीमेश्वरं ततो गच्छेत्सर्वपापक्षयंकरम् । सेवितं ऋषिसङ्घैश्च भीमव्रतधरैः शुभैः

ສຣີ ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຈາກນັ້ນພຶງໄປຫາ ພີເມສະວະ ຕີຣະຖະອັນສັກສິດທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ທີ່ນັ້ນຖືກບູຊາໂດຍຫມູ່ຣິສີ ແລະໂດຍຜູ້ຖືພີມະ-ວຣະຕະອັນເປັນມົງຄຸນ”

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा सोपवासो जितेन्द्रियः । जपेदेकाक्षरं मन्त्रमूर्ध्वबाहुर्दिवाकरे

ໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ຖືອຸປະວາສ ສຳລວມອິນທຣີ ແລະຍົກແຂນຂຶ້ນຫາພຣະສຸຣິຍະ ພ້ອມຈັບຈິດຈະປະມະນະມັນຕຣະເອກອັກສອນ—

Verse 3

तस्य जन्मार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति । सप्तजन्मार्जितं पापं गायत्र्या नश्यते ध्रुवम्

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບາບທີ່ສະສົມໃນຊາດນີ້ ຈະສູນໄປໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ແລະບາບທີ່ສະສົມມາເຈັດຊາດ ຍ່ອມຖືກທໍາລາຍແນ່ນອນໂດຍການຈັບພະຄາຖາ ກາຍະຕຣີ.

Verse 4

दशभिर्जन्मभिर्जातं शतेन तु पुरा कृतम् । सहस्रेण त्रिजन्मोत्थं गायत्री हन्ति किल्बिषम्

ພະຄາຖາກາຍະຕຣີ ຟັນທໍາລາຍບາບ—ບາບທີ່ເກີດຈາກສິບຊາດ, ບາບທີ່ເຄີຍກະທໍາມາແຕ່ດົນຈົນຮອດຮ້ອຍຊາດ, ແລະບາບທີ່ເກີດຈາກສາມຊາດ ແມ່ນແຕ່ສະສົມໜາແນ່ນຮອດພັນຊັ້ນກໍຖືກກໍາຈັດ.

Verse 5

वैदिकं लौकिकं वापि जाप्यं जप्तं नरेश्वर । तत्क्षणाद्दहते सर्वं तृणं तु ज्वलनो यथा

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ບໍ່ວ່າການຈັບຈະເປັນແນວເວດຫຼືແນວໂລກີ, ເມື່ອຈັບແລ້ວ ມັນຈະເຜົາຜານທຸກສິ່ງໃນທັນທີ—ດັ່ງໄຟເຜົາຫຍ້າແຫ້ງ.

Verse 6

न देवबलमाश्रित्य कदाचित्पापमाचरेत् । अज्ञानान्नश्यते क्षिप्रं नोत्तरं तु कदाचन

ຢ່າເຮັດບາບໂດຍອາໄສ ‘ພະລັງຂອງເທວະ’ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາເດັດຂາດ. ຖ້າເຮັດໄປເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ຮູ້ ອາດຈະສູນໄປໄວ; ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນ ບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວໃດໆອີກ.

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यो दानं शक्तिमाश्रित्य चाचरेत् । तदक्षय्यफलं सर्वं जायते पाण्डुनन्दन

ໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດທານຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ ຜົນບຸນທັງໝົດຈະກາຍເປັນອະກະໄສ ບໍ່ເສື່ອມສູນ, ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ.

Verse 77

। अध्याय

॥ ອັດທະຍາຍ ॥ (ໝາຍຫົວຂໍ້/ໝາຍສິ້ນສຸດບົດ)