Adhyaya 72

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र मणिनागेश्वरं शुभम् । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपापक्षयंकरम् । स्थापितं मणिनागेन लोकानां हितकाम्यया

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄປຫາມະນິນາເກສະວະຣະອັນເປັນມງຄົດ ຢູ່ຝັ່ງເໜືອແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະມະນິນາກໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປວງຊົນ

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । आशीविषेण सर्पेण ईश्वरस्तोषितः कथम् । क्षुद्राः सर्वस्य लोकस्य भयदा विषशालिनः

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ພຣະເຈົ້າຈະພໍພຣະໄທໄດ້ແນວໃດດ້ວຍງູພິດ? ສັດເຊັ່ນນັ້ນດູຕ່ຳຕ້ອຍ ເຕັມໄປດ້ວຍພິດ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ຄົນທັງປວງຫວາດກົວ

Verse 3

कथ्यतां तात मे सर्वं पातकस्योपशान्तिदम् । मम सन्तापजं दुःखं दुर्योधनसमुद्भवम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນດັ່ງບິດາ ຂໍໃຫ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງທຸກຢ່າງ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ບາບສົງບ. ຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກຄວາມຮ້ອນຮົນ ແລະມີທຸຣະໂຢທະນະເປັນຕົ້ນເຫດ ຍັງທຳໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າທຸກທົນ

Verse 4

कर्णभीष्मोद्भवं रौद्रं दुःखं पाञ्चालिसम्भवम् । तव वक्त्राम्बुजौघेन प्लावितं निर्वृतिं गतः

ຄວາມໂສກອັນດຸຮ້າຍທີ່ເກີດຈາກກັນນະ ແລະ ພີສະມະ ພ້ອມທັງຄວາມເສົ້າທີ່ກ່ຽວກັບປານຈາລີ—ຖືກກະແສຖ້ອຍຄຳຈາກພຣະໂອສຖດັ່ງດອກບົວຂອງທ່ານຊະລ້າງໄປ; ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຖິງຄວາມສະງົບ

Verse 5

श्रुत्वा तव मुखोद्गीतां कथां वै पापनाशिनीम् । अयुक्तमिदमस्माकं द्विज क्लेशो न शाम्यति

ໂອ ທະວິຊະ! ເມື່ອໄດ້ຟັງກະຖາອັນສັກສິດຜູ້ທຳລາຍບາບ ທີ່ຂັບຂານອອກຈາກປາກຂອງທ່ານແລ້ວ ກໍບໍ່ຄວນເລີຍທີ່ຄວາມທຸກຂອງພວກເຮົາຍັງບໍ່ສົງບົບ।

Verse 6

अथवा प्राप्स्यते तात विद्यादानस्य यत्फलम् । तत्फलं प्राप्यते नित्यं कथाश्रवणतो हरेः

ຫຼືອີກນັຍໜຶ່ງ ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຜົນແຫ່ງການຖວາຍທານແຫ່ງວິຊາ (ວິທະຍາທານ) ກໍໄດ້ຮັບ; ແລະຜົນນັ້ນໄດ້ຮັບເປັນນິດດ້ວຍການຟັງກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ.

Verse 7

श्रीमार्कण्डेय उवाच । यथायथा त्वं नृप भाषसे च तथातथा मे सुखमेति भारती । शैथिल्यता वा जरयान्वितस्य त्वत्सौहृदं नश्यति नैव तात । शृणुष्व तस्मात्सह बान्धवैश्च कथामिमां पापहरां प्रशस्ताम्

ສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຍິ່ງທ່ານເວົ້າຫຼາຍເທົ່າໃດ ວາຈາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍິ່ງເກີດຄວາມສຸກເທົ່ານັ້ນ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ອ່ອນແອດ້ວຍຊະຣາ ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ມິດຕະພາບຂອງທ່ານກໍບໍ່ສູນຫາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ ກະຖາອັນປະເສີດນີ້ ຜູ້ກຳຈັດບາບ”

Verse 8

कथयामि यथावृत्तमितिहासं पुरातनम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າອິຕິຫາສະເກົ່າແກ່ນີ້ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ”

Verse 9

कथितं पूर्वतो वृत्तैः पारम्पर्येण भारत

“ໂອ ພາຣະຕະ, ເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກເລົ່າມາແຕ່ການກ່ອນ ໂດຍຜູ້ຮູ້ເລື່ອງ ສືບຕໍ່ກັນຕາມສາຍປະເພນີອັນບໍ່ຂາດສາຍ”

Verse 10

द्वे भार्ये कश्यपस्यास्तां सर्वलोकेष्वनुत्तमे । गरुत्मन्तं च विनतासूत कद्रूरहीनथ

ກັດຊະຍະປະມີພັນລະຍາສອງນາງ ຜູ້ປະເສີດຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນທຸກໂລກ. ວິນະຕາໃຫ້ກຳເນີດກະຣຸດມານ (ກະຣຸດ) ແລະ ກັດຣູໃຫ້ກຳເນີດວົງສານາກ ຄືພວກງູ.

Verse 11

संतोषेण च ते तात तिष्ठतः काश्यपे गृहे । कद्रूश्च विनता नाम हृष्टे च वनिते सदा

ໂອ້ ລູກເອີຍ ທັງສອງນາງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງກັດຊະຍະປະດ້ວຍຄວາມສັນໂດດ—ກັດຣູ ແລະ ນາງວິນະຕາ—ມີໃຈບານຊື່ນເສມອ.

Verse 12

ताभ्यां सार्द्धं क्रीडते च कश्यपोऽपि प्रजापतिः । ततस्त्वेकदिने प्राप्ते आश्रमस्था शुभानना

ພຣະປະຊາປະຕິ ກັດຊະຍະປະ ກໍຫຼິ້ນສະໜຸກ ແລະ ໃຊ້ເວລາກັບນາງທັງສອງ. ຕໍ່ມາໃນວັນໜຶ່ງ ນາງຜູ້ໜ້າງາມຜູ້ພັກຢູ່ໃນອາສຣົມ…

Verse 13

उच्चैःश्रवं हयं दृष्ट्वा मनोवेगसमन्वितम् । पश्य पश्य हि तन्वङ्गी हयं सर्वत्र पाण्डुरम्

ເມື່ອເຫັນມ້າ ອຸຈໄສສຣະວັສ ຜູ້ໄວດຸຈໃຈ ນາງຈຶ່ງຮ້ອງວ່າ “ເບິ່ງເດີ, ເບິ່ງເດີ, ໂອ້ ຜູ້ອົງອ່ອນຊ້ອຍ! ມ້ານີ້ຂາວຜ່ອງທົ່ວທັງຕົວ!”

Verse 14

धावमानमविश्रान्तं जवेन मनसोपमम् । तं दृष्ट्वा सहसा चाश्वमीर्ष्याभावेन चाब्रवीत्

ມ້ານັ້ນແລ່ນບໍ່ຢຸດພັກ ດ້ວຍຄວາມໄວດຸຈໃຈ. ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ນາງກໍເວົ້າຂຶ້ນທັນທີ ດ້ວຍໃຈອິດສາຕໍ່ມ້ານັ້ນ.

Verse 15

कद्रूरुवाच । ब्रूहि भद्रे सहस्रांशोरश्वः किंवर्णको भवेत् । अहं ब्रवीमि कृष्णोऽयं त्वं किं वदसि तद्वद

ກັດຣູ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈົ່ງບອກ—ມ້າຂອງ ສະຫັດສະຣາງຊຸ (ພຣະອາທິດ) ນີ້ມີສີຫຍັງ? ຂ້າວ່າມັນດຳ; ເຈົ້າວ່າແນວໃດ? ຈົ່ງເວົ້າຄວາມເຫັນຂອງເຈົ້າ”

Verse 16

विनतोवाच । पश्यसे ननु नेत्रैश्च कृष्णं श्वेतं न पश्यसि । असत्यभाषणाद्भद्रे यमलोकं गमिष्यसि

ວິນະຕາ ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າເຫັນດ້ວຍຕາຂອງເຈົ້າເອງ—ບໍ່ເຫັນສີຂາວ ແຕ່ກັບເຫັນສີດຳບໍ? ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເນື່ອງຈາກການເວົ້າຄຳເທັດ ເຈົ້າຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຍົມ”

Verse 17

सत्यानृते तु वचने पणस्तव ममैव तु । सहस्रं चैव वर्षाणां दास्यहं तव मन्दिरे

“ໃນການພະນັນເລື່ອງຄຳຈິງຫຼືຄຳເທັດນີ້ ໃຫ້ເປັນພັນທະລະຫວ່າງເຈົ້າແລະຂ້າ: ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີເຕັມ ຂ້າຈະເປັນທາດຍິງຮັບໃຊ້ໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າ”

Verse 18

असत्या यदि मे वाणी कृष्ण उच्चैःश्रवा यदि । तदाहं त्वद्गृहे दासी भवामि सर्पमातृके

“ຖ້າຄຳຂ້າເປັນຄຳເທັດ—ຖ້າ ອຸຈໄສສຣະວາ ເປັນສີດຳແທ້—ໂອ ແມ່ແຫ່ງນາກທັງຫຼາຍ ຂ້າຈະເປັນທາດຍິງໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າ”

Verse 19

यदि उच्चैःश्रवाः श्वेतोऽहं दासी च तवैव तु । एवं परस्परं द्वाभ्यां संवादोऽयं व्यवर्धत

“ຖ້າ ອຸຈໄສສຣະວາ ເປັນສີຂາວ ເຈົ້າຈະເປັນທາດຍິງຂອງຂ້າ” ດັ່ງນີ້ ການໂຕ້ຖຽງແລະການພະນັນລະຫວ່າງທັງສອງກໍເພີ່ມພູນຂຶ້ນ

Verse 20

आश्रमेषु गता बाला रात्रौ चिन्तापरा स्थिता । बन्धुवर्गस्य कथितं समस्तं तद्विचेष्टितम्

ນາງເດັກນ້ອຍນັ້ນໄດ້ໄປຫາອາສຣົມທັງຫຼາຍ; ຍາມຄ່ຳນາງຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນຫນັກ. ແລ້ວນາງໄດ້ເລົ່າໃຫ້ວົງຍາດຟັງທັງໝົດເຖິງເຫດການແລະການກະທຳທັງປວງໃນເລື່ອງນັ້ນ

Verse 21

पुत्राणां कथितं पार्थ पणं चैव मया कृतम् । हाहाकारः कृतः सर्पैः श्रुत्वा मात्रा पणं कृतम्

ນາງໄດ້ກ່າວກັບລູກຊາຍທັງຫຼາຍວ່າ “ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂ້າໄດ້ທຳການພະນັນໄວ້ແລ້ວ” ເມື່ອຝູງງູໄດ້ຍິນວ່າແມ່ຂອງຕົນເຂົ້າສູ່ການພະນັນນັ້ນ ກໍພາກັນຮ້ອງອື້ອຶງດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ

Verse 22

जाता दासी न सन्देहः श्वेतो भास्करवाहनः । उच्चैःश्रवा हयः श्वेतो न कृष्णो विद्यते क्वचित्

“ນາງຈະເປັນທາສີແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ເພາະພາຫະນະຂອງພຣະສຸຣິຍະເທວະເປັນສີຂາວ. ມ້າອຸຈໄຉສຣະວາກໍຂາວ; ບໍ່ເຄີຍພົບວ່າມັນເປັນສີດຳເລີຍ”

Verse 23

कद्रूरुवाच । यथाहं न भवे दासी तत्कार्यं च विचिन्त्यताम् । विशध्वं रोमकूपेषु ह्युच्चैःश्रवहयस्य तु

ກັດຣູກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຄິດຫາວິທີໃຫ້ຂ້າບໍ່ຕ້ອງເປັນທາສີ. ພວກເຈົ້າຈົ່ງເຂົ້າໄປໃນຮູຂຸມຂົນຂອງມ້າອຸຈໄຉສຣະວານັ້ນ”

Verse 24

एकं मुहूर्तमात्रं तु यावत्कृष्णः स दृश्यते । क्षणमात्रेण चैकेन दासी सा भवते मम

“ແມ່ນແຕ່ຖ້າມັນຖືກເຫັນເປັນສີດຳພຽງແຕ່ໜຶ່ງມຸຫູຣຕະ ໃນພິບຕາດຽວ ນາງກໍຈະເປັນທາສີຂອງຂ້າ”

Verse 25

दासीं कृत्वा तु तां तन्वीं विनतां सत्यगर्विताम् । ततः स्वस्थानगाः सर्वे भविष्यथ यथासुखम्

ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ ວິນະຕາ ຜູ້ຮ່າງບາງ ຜູ້ພູມໃຈໃນສັດຈະ ເປັນນາງທາດແລ້ວ, ພວກເຈົ້າທັງປວງຈົ່ງກັບໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ແລະຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍເຖີດ។

Verse 26

सर्पा ऊचुः । यथा त्वं जननी चाम्ब सर्वेषां भुवि पूजिता । तथा सापि विशेषेण वञ्चितव्या न मातरः

ພວກນາກກ່າວວ່າ: “ແມ່ເອີຍ—ດັ່ງທີ່ແມ່ໄດ້ຮັບການບູຊານັບຖືຈາກທຸກຄົນໃນໂລກ, ນາງນັ້ນກໍເປັນແມ່ເຊັ່ນກັນ. ແມ່ບໍ່ຄວນຖືກຫລອກລວງ ໂດຍພິເສດ”

Verse 27

माता च पितृभार्या च मातृमाता पितामही । कर्मणा मनसा वाचा हितं तासां समाचरेत्

ຄວນປະພຶດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ ແມ່, ເມຍຂອງພໍ່ (ແມ່ລ້ຽງ), ຍ່າຍາຍ (ຝ່າຍແມ່) ແລະ ຍ່າ (ຝ່າຍພໍ່) ຢູ່ເສມອ, ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ।

Verse 28

सा ततस्तेन वाक्येन क्रुद्धा कालानलोपमा । मम वाक्यमकुर्वाणा ये केचिद्भुवि पन्नगाः

ນາງໂກດເພາະຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ດຸດັ່ງໄຟແຫ່ງກາລະ (ໄຟທໍາລາຍໂລກ). ແລະບັນດານາກໃດໆ ໃນແຜ່ນດິນ ທີ່ບໍ່ນອບນ້ອມຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ…

Verse 29

हव्यवाहमुखे सर्वे ते यास्यन्त्यविचारितम् । मातुस्तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे चैव भुजङ्गमाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງແມ່ ບັນດາພຸຊັງຄະທັງປວງ ໂດຍບໍ່ທັນຄິດໄຕ່ຕອງແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ກໍຖືກກໍານົດໃຫ້ພຸ່ງເຂົ້າສູ່ປາກຂອງ ຫັວຍະວາຫະ (ໄຟ)។

Verse 30

केचित्प्रविष्टा रोमेषु उच्चैःश्रवहयस्य च । नष्टाः केचिद्दशदिशं कद्रूशापभयात्ततः

ບາງພວກເຂົ້າໄປຊ່ອນຢູ່ໃນຂົນຂອງ ອຸຈໄສສະຣະວັສ ມ້າສະຫວັນ; ບາງພວກກໍຢ້ານກົວຄຳສາບຂອງ ກັດຣູ ແລ້ວຫາຍລັບ ໜີໄປທົ່ວສິບທິດ.

Verse 31

केचिद्गङ्गाजले नष्टाः केचिन्नष्टाः सरस्वतीम् । केचिन्महोदधौ लीनाः प्रविष्टा विन्ध्यकन्दरे

ບາງພວກຫາຍໄປໃນນ້ຳຄົງຄາ; ບາງພວກຫາຍໄປໃນແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ; ບາງພວກລະລາຍລົງໃນມະຫາສະໝຸດ; ແລະບາງພວກເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳແຫ່ງພູວິນທະຍະ.

Verse 32

आश्रित्य नर्मदातोये मणिनागोत्तमो नृप । तपश्चचार विपुलमुत्तरे नर्मदातटे

ໂອ ພະຣາຊາ, ມະນິນາກຜູ້ປະເສີດໄດ້ອາໄສນ້ຳນະຣະມະດາເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະບຳເນັດຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງນະຣະມະດາ.

Verse 33

मातृशापभयात्पार्थ ध्यायते कामनाशनम् । अच्छेद्यमप्रतर्क्यं च विनाशोत्पत्तिवर्जितम्

ໂອ ປາຣຖະ, ເນື່ອງຈາກຢ້ານກົວຄຳສາບຂອງແມ່ ລາວຈຶ່ງເພ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕໍ່ສິ່ງທີ່ທຳລາຍກາມະນາ—ອັນບໍ່ອາດຕັດແຍກ, ເກີນການໂຕ້ຖຽງດ້ວຍເຫດຜົນ, ແລະພົ້ນຈາກທັງການເກີດແລະການດັບ.

Verse 34

वायुभक्षः शतं साग्रं तदर्धं रविवीक्षकः । एवं ध्यानरतस्यैव प्रत्यक्षस्त्रिपुरान्तकः

ເກີນກວ່າໜຶ່ງຮ້ອຍວັນເລັກນ້ອຍ ລາວດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນແຕ່ລົມ; ແລະຄຶ່ງໜຶ່ງຂອງເວລານັ້ນ ລາວຈ້ອງມອງພະອາທິດຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລາວຈົມຢູ່ໃນສະມາທິ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ) ກໍປາກົດແກ່ລາວໂດຍປະຈັກ.

Verse 35

साधु साधु महाभाग सत्त्ववांस्तु भुजंगम । त्वया भक्त्या गृहीतोऽहं प्रीतस्ते ह्युरगेश्वर । वरं याचय मे क्षिप्रं यस्ते मनसि वर्तते

ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ້ພະຍານາກຜູ້ມີບຸນແລະໝັ້ນຄົງ! ດ້ວຍພັກຕິຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າໄດ້ຊະນະໃຈເຮົາ; ໂອ້ຈອມແຫ່ງນາກ ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ຈົ່ງຂໍພອນທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າໂດຍໄວ.

Verse 36

मणिनाग उवाच । मातृशापभयान्नाथ क्लिष्टोऽहं नर्मदातटे । त्वत्प्रसादेन मे नाथ मातृशापो भवेद्वृथा

ມະນິນາກກ່າວວ່າ: “ໂອ້ນາຖ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຄຳສາບຂອງແມ່ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງທົນທຸກຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ. ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ້ນາຖ ຂໍໃຫ້ຄຳສາບນັ້ນເປັນໂມຄະ.”

Verse 37

ईश्वर उवाच । हव्यवाहमुखं वत्स न प्राप्स्यसि ममाज्ञया । मम लोके निवासश्च तव पुत्र भविष्यति

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ລູກເອີຍ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບສະພາວະ ‘ຫັວຍະວາຫະ-ມຸກຂະ’. ແຕ່ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ພຳນັກໃນໂລກຂອງເຮົາ.”

Verse 38

मणिनाग उवाच । अत्र स्थाने महादेव स्थीयतामंशभागतः । सहस्रांशेन भागेन स्थीयतां नर्मदाजले । उपकाराय लोकानां मम नाम्नैव शङ्कर

ມະນິນາກກ່າວວ່າ: “ໂອ້ມະຫາເທວ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນພຽງອົງສ່ວນໜຶ່ງ. ໂອ້ສັງກະຣະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດໃນນ້ຳນະຣະມະດາ ແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງໃນພັນສ່ວນ ເພື່ອເກື້ອກູນແກ່ສັດໂລກ ໂດຍຊື່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 39

ईश्वर उवाच । स्थापयस्व परं लिङ्गमाज्ञया मम पन्नग । इत्युक्त्वान्तर्हितो देवो जगाम ह्युमया सह

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ພັນນະກະ ຈົ່ງສ້າງຕັ້ງລິງຄະອັນສູງສຸດຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວະກໍອັນຕະທານໄປ ແລະເດີນທາງພ້ອມກັບອຸມາ.

Verse 40

मार्कण्डेय उवाच । तत्र तीर्थे तु ये गत्वा शुचिप्रयतमानसाः । पञ्चम्यां वा चतुर्दश्यामष्टम्यां शुक्लकृष्णयोः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດໄປຍັງຕີຣະຖະນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຈິດໃຈທີ່ສຳລວມ—ໃນວັນປັນຈະມີ ຈະຕຸຣະດະຊີ ຫຼືອັດຖະມີ ທັງປັກສວ່າງ ຫຼືປັກມືດ—…”

Verse 41

अर्चयन्ति सदा पार्थ नोपसर्पन्ति ते यमम् । दध्ना च मधुना चैव घृतेन क्षीरयोगतः

“…ແລະ ໂອ້ ປາຣຖະ ຜູ້ທີ່ບູຊາຢູ່ເປັນນິດ ຍະມະຣາຊບໍ່ເຂົ້າໃກ້ເຂົາ ເຂົາບູຊາດ້ວຍນົມສົ້ມ ນ້ຳເຜິ້ງ ເນີຍໃສ ແລະນົມ ປະສົມຕາມພິທີ”

Verse 42

स्नापयन्ति विरूपाक्षमुमादेहार्धधारिणम् । कामाङ्गदहनं देवमघासुरनिषूदनम्

ເຂົາເຮັດອະພິເສກສົງນ້ຳແດ່ ວິຣູປາກສະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ຊົງຖືຄື່ງກາຍຂອງອຸມາ; ເທວະຜູ້ເຜົາອະວັຍວະຂອງກາມະ ແລະຜູ້ປາບອະຄາສຸຣະ

Verse 43

स्नाप्यमानं च ये भक्त्वा पश्यन्ति परमेश्वरम् । ते यान्ति च परे लोके सर्वपापविवर्जितैः

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍພັກຕິ ໄດ້ເບິ່ງພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຖືກອະພິເສກສົງນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກອັນສູງ ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 44

श्राद्धं प्रेतेषु ये पार्थ चाष्टम्यां पञ्चमीषु च । ब्राह्मणैश्च सदा योग्यैर्वेदपाठकचिन्तकैः

ໂອ້ ປາຣຖະ ຜູ້ໃດທີ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ແດ່ຜູ້ລ່ວງລັບ—ໃນວັນອັດຖະມີ ແລະວັນປັນຈະມີ—ໂດຍພຣາຫມະນຜູ້ສົມຄວນ ຜູ້ສວດແລະພິຈາລະນາເວທ…

Verse 45

स्वदारनिरतैः श्लक्ष्णैः परदारविवर्जितैः । षट्कर्मनिरतैस्तात शूद्रप्रेषणवर्जितैः

ຜູ້ທີ່ມີຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ພັນລະຍາຂອງຕົນ, ມີກິລິຍາມາລະຍາດອ່ອນໂຍນ, ລະເວັ້ນຈາກພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ, ປະຕິບັດໜ້າທີ່ 6 ປະການ ແລະ ບໍ່ໃຊ້ຊູດຣາເປັນຄົນຮັບໃຊ້ສ່ວນຕົວ.

Verse 46

खञ्जाश्च दर्दुराः षण्ढा वार्द्धुष्याश्च कृषीवलाः । भिन्नवृत्तिकराः पुत्र नियोज्या न कदाचन

ໂອ ລູກເອີຍ, ຄົນພິການ, ຜູ້ທີ່ມີພະຍາດຮ້າຍແຮງ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີສະມັດຖະພາບທາງເພດ, ຄົນເຖົ້າ, ຊາວນາ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີອາຊີບບໍ່ແນ່ນອນ ບໍ່ຄວນຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເຮັດພິທີດັ່ງກ່າວ.

Verse 47

वृषलीमन्दिरे यस्य महिषीं यस्तु पालयेत् । स विप्रो दूरतस्त्याज्यो व्रते श्राद्धे नराधिप

ໂອ ພະລາຊາ, ພາມຜູ້ທີ່ລ້ຽງຄວາຍຂອງຕົນໄວ້ໃນເຮືອນຂອງຍິງວັນນະຕ່ຳ ຄວນຖືກຫຼີກເວັ້ນໃຫ້ຫ່າງໄກ ໂດຍສະເພາະໃນພິທີຖືສິນ ແລະ ພິທີບຸນອຸທິດສ່ວນກຸສົນ.

Verse 48

काणाष्टुंटाश्च मण्टाश्च वेदपाठविवर्जिताः । न ते पूज्या द्विजाः पार्थ मणिनागेश्वरे शुभे

ໂອ ປາຖະ, ບຸກຄົນປະເພດ 'ການາສະຕຸມຕາ' ແລະ 'ມັນຕາ' ຜູ້ທີ່ປາສະຈາກການສູດພະເວດ ບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງວ່າເປັນ ທະວິຊາດ ທີ່ ມະນິນາເຄສວອນ ອັນເປັນມຸງຄຸນ.

Verse 49

यदीच्छेदूर्ध्वगमनमात्मनः पितृभिः सह । सर्वाङ्गरुचिरां धेनुं यो दद्यादग्रजन्मने

ຖ້າຜູ້ໃດປາດຖະໜາຈະຂຶ້ນໄປສູ່ໂລກເບື້ອງສູງພ້ອມກັບບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ, ຜູ້ນັ້ນຄວນບໍລິຈາກແມ່ງົວທີ່ມີຮູບຮ່າງງົດງາມທຸກພາກສ່ວນໃຫ້ແກ່ພາມຜູ້ປະເສີດ.

Verse 50

स याति परमं लोकं यावदाभूतसम्प्लवम् । ततः स्वर्गाच्च्युतः सोऽपि जायते विमले कुले

ຜູ້ນັ້ນໄປສູ່ໂລກອັນສູງສຸດ ຈົນກວ່າຈະເຖິງມະຫາປຣະລະຍະ ການລະລາຍແຫ່ງສາກົນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມື່ອຕົກຈາກສະຫວັນ ກໍເກີດໃໝ່ໃນຕະກູນອັນບໍລິສຸດ.

Verse 51

ये पश्यन्ति परं भक्त्या मणिनागेश्वरं नृप । न तेषां जायते वंशे पन्नगानां भयं नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດເບິ່ງພຣະມະນິນາເກສະວະຣະ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ—ໃນສາຍຕະກູນຂອງເຂົາ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພະນະຄາ ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 52

पन्नगः शङ्कते तेषां मणिनागप्रदर्शनात् । सौपर्णरूपिणस्ते वै दृश्यन्ते नागमण्डले

ເນື່ອງຈາກໄດ້ປະຈັກອານຸພາບແຫ່ງມະນິນາກາ ພວກພະນະຄາ ແລະງູທັງຫຼາຍຈຶ່ງຢ້ານກົວເຂົາ. ແທ້ຈິງໃນນາກະມັນດະລະ ເຂົາປາກົດດັ່ງມີຮູບເປັນເສົາປັນນະ ຄື ຄຣຸດ.

Verse 53

फलानि चैव दानानां शृणुष्वाथ नृपोत्तम । अन्नं संस्कारसंयुक्तं ये ददन्ते नरोत्तमाः

ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ເຖິງຜົນແຫ່ງທານ. ບຸກຄົນຜູ້ດີເລີດທີ່ຖວາຍອາຫານອັນປະກອບດ້ວຍສັງສະກາຣ ແລະຈັດຕຽມຕາມພິທີ…

Verse 54

तोयं शय्यां तथा छत्रं कन्यां दासीं सुभाषिणीम् । पात्रे देयं यतो राजन् यदीच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ນ້ຳ, ທີ່ນອນ, ແລະຮົ່ມ; ນາງສາວ; ແລະນາງຮັບໃຊ້ຜູ້ເວົ້າຈາອ່ອນຫວານ—ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຖ້າຜູ້ໃດປາດຖະໜາຄວາມດີສູງສຸດແກ່ຕົນ ກໍຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ສົມຄວນ.

Verse 55

सुरभीणि च पुष्पाणि गन्धवस्त्राणि दापयेत् । दीपं धान्यं गृहं शुभ्रं सर्वोपस्करसंयुतम्

ຄວນໃຫ້ທານດອກໄມ້ຫອມ ນ້ຳຫອມ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ພ້ອມທັງປະທີບ ທັນຍາຫານ ແລະເຮືອນທີ່ສະອາດຜຸດຜ່ອງ ມີເຄື່ອງໃຊ້ຄົບຖ້ວນທຸກຢ່າງ.

Verse 56

ये ददन्ते परं भक्त्या ते व्रजन्ति त्रिविष्टपम् । मणिनागे नृपश्रेष्ठ यच्च दानं प्रदीयते

ຜູ້ໃດໃຫ້ທານດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ທານໃດໆທີ່ຖວາຍໃນມະນິນາກ (ມະນິນາເກສະວະ)…

Verse 57

तस्य दानस्य भावेन स्वर्गे वासो भवेद्ध्रुवम् । पातकानि प्रलीयन्ते आमपात्रे यथा जलम्

ດ້ວຍເຈດຕະນາອັນບໍລິສຸດແຫ່ງທານນັ້ນ ການພັກອາໄສໃນສະຫວັນຍ່ອມແນ່ນອນ ບາບທັງຫຼາຍລະລາຍໄປ ດັ່ງນ້ຳທີ່ຫາຍຊຶມໃນພາຊະນະດິນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເຜົາ.

Verse 58

नर्मदातोयसंसिद्धं भोज्यं विप्रे ददाति यः । सोऽपि पापैर्विनिर्मुक्तः क्रीडते दैवतैः सह

ຜູ້ໃດນຳອາຫານທີ່ປຸງດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງນະຣະມະດາ ໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບ ແລະສະໜຸກສະບາຍຮ່ວມກັບເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 59

ततः स्वर्गच्युतानां हि लक्षणं प्रवदाम्यहम् । दीर्घायुषो जीवपुत्रा धनवन्तः सुशोभनाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງເຄື່ອງໝາຍຂອງຜູ້ທີ່ຕົກຈາກສະຫວັນ: ເຂົາມີອາຍຸຍືນ ມີບຸດທີ່ຍັງມີຊີວິດ ມັ່ງຄັ່ງ ແລະມີສະໜ້າຕາຜ່ອງໃສງາມ.

Verse 60

सर्वव्याधिविनिर्मुक्ताः सुतभृत्यैः समन्विताः । त्यागिनो भोगसंयुक्ता धर्माख्यानरताः सदा

ເຂົາທັງຫຼາຍພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທຸກຢ່າງ ມີລູກຫຼານແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ຫ້ອມລ້ອມ; ເປັນຜູ້ສະຫຼະແຕ່ຍັງເສວຍສຸກອັນຖືກທຳ ແລະຍິນດີເສມອໃນການເລົ່າແລະຟັງທຳມະກະຖາ।

Verse 61

देवद्विजगुरोर्भक्तास्तीर्थसेवापरायणाः । मातापितृवशा नित्यं द्रोहक्रोधविवर्जिताः

ເຂົາທັງຫຼາຍມີພັກຕິຕໍ່ເທວະ ຕໍ່ພຣາຫມັນ (ດວິຊ) ແລະຕໍ່ຄູອາຈານ; ໝັ້ນຄົງໃນການຮັບໃຊ້ຕີຣະຖະ; ເຄົາລົບເຊື່ອຟັງມານດາບິດາເປັນນິດ ແລະພົ້ນຈາກການຫັກຫຼັງກັບຄວາມໂກດ।

Verse 62

एभिरेव गुणैर्युक्ता ये नराः पाण्डुनन्दन । सत्यं ते स्वर्गादायाताः स्वर्गे वासं व्रजन्ति ते

ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ! ຜູ້ຊາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍຄຸນທຳເຫຼົ່ານີ້—ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຂົາມາຈາກສະຫວັນ ແລະຍ່ອມກັບໄປພຳນັກໃນສະຫວັນອີກຄັ້ງ।

Verse 63

सर्वतीर्थवरं तीर्थं मणिनागं नृपोत्तम । तीर्थाख्यानमिदं पुण्यं यः पठेच्छृणुयादपि

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ມະນິນາກແມ່ນຕີຣະຖະອັນຍອດເຢັ້ນໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ. ຄຳເລົ່າອັນເປັນບຸນຂອງຕີຣະຖະນີ້—ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງ—

Verse 64

सोऽपि पापैर्विनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते । न विषं क्रमते तेषां विचरन्ति यथेच्छया

ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບ ແລະໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນສິວະໂລກ (Śivaloka). ພິດບໍ່ອາດຄອບງຳເຂົາໄດ້ ແລະເຂົາຍ່າງໄປມາຕາມປາຖະໜາ।

Verse 65

भाद्रपद्यां च यत्षष्ठ्यां पुण्यं सूर्यस्य दर्शने । तत्फलं समवाप्नोति आख्यानश्रवणेन तु

ບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການເບິ່ງພຣະສຸຣິຍະໃນວັນທີ 6 ເດືອນພາດຣະປະດາ ຜູ້ຟັງອາຄະຍານອັນສັກສິດນີ້ກໍໄດ້ຜົນບຸນນັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 72

। अध्याय

ອັດຍາຍ—ໝາຍເຖິງສິ້ນບົດ/ສິ້ນຕອນ.