Adhyaya 62

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र करोडीश्वरमुत्तमम् । यत्र वै निहतास्तात दानवाः सपदानुगाः

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຈອມກະສັດ, ພຶງໄປຫາ ກະໂຣດີສະວະຣາ ອັນປະເສີດ—ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ດານະວະພ້ອມບໍລິວານຖືກສັງຫານ.

Verse 2

इन्द्रादिदेवैः संहृष्टैः सततं जयबुद्धिभिः । तेषां ये पुत्रपौत्राश्च पूर्ववैरमनुस्मरम्

ດ້ວຍພຣະອິນທຣາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ຊື່ນບານ ແລະມີຈິດມຸ່ງຊັຍຊະນະຢູ່ເສມອ, ບຸດແລະຫຼານຂອງພວກນັ້ນ (ດານະວະ) ກໍລະລຶກຄວາມພະຍາບາດເກົ່າ.

Verse 3

क्रुद्धैर्देवसमूहैश्च दानवा निहता रणे । तेषां शिरांसि संगृह्य सर्वे देवाः सवासवाः

ໃນສົງຄາມ ດານະວະຖືກສັງຫານໂດຍຝູງເທວະຜູ້ໂກດເກຣີຍວ. ແລ້ວເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍ ວາສະວະ (ພຣະອິນທຣາ) ໄດ້ເກັບຮວບຫົວຂອງພວກນັ້ນ ແລະ (ຈຶ່ງກະທຳດັ່ງນີ້).

Verse 4

निक्षिप्य नर्मदातोये बन्धुभावमनुस्मरम् । तत्र स्नात्वा सुराः सर्वे स्थापयित्वा उमापतिम्

ເມື່ອອຸທິດສິ່ງນັ້ນລົງໃນນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ພ້ອມລະລຶກຄວາມເປັນຍາດມິດ ເທວະທັງປວງໄດ້ອາບນ້ຳບໍລິສຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະສະຖາປະນາ ອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ

Verse 5

इन्द्रेण सहिताः सर्वेऽपूजयंल्लोकसिद्धये । हृष्टचित्ताः सुराः सर्वे जग्मुराकाशमण्डलम्

ທຸກອົງພ້ອມກັບພຣະອິນທຣາ ໄດ້ບູຊາ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມສຳເລັດໃນໂລກ; ແລ້ວດ້ວຍໃຈຍິນດີ ເທວະທັງປວງກໍໄດ້ໄປສູ່ວົງຟ້າ

Verse 6

दानवानां महाभाग सूदिता कोटिरुत्तमा । तदा प्रभृति तत्तीर्थं करोडीति महीतले

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີພາກດີ! ທີ່ນັ້ນໄດ້ມີດານະວະຈຳນວນໜຶ່ງໂກຕິອັນປະເສີດຖືກສັງຫານ; ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນໃນໂລກມະນຸດ ຈຶ່ງໂດງດັງວ່າ “ກະໂຣດີ”

Verse 7

विख्यातं तु तदा लोके पापघ्नं पाण्डुनन्दन । अष्टम्यां च चतुर्दश्यामुभौ पक्षौ च भक्तितः । उपोष्य शूलिनश्चाग्रे रात्रौ कुर्वीत जागरम्

ໃນການນັ້ນ ມັນໄດ້ໂດງດັງໃນໂລກວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ. ໃນວັນອັດຖະມີ ແລະ ຈະຕຸຣະທະສີ—ທັງສອງປັກ—ພຶງຖືອົບພະວາສດ້ວຍສັດທາ ແລະເຮັດການຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນຕໍ່ໜ້າ ພຣະຊູລິນ (ພຣະສິວະ)

Verse 8

सत्कथापाठसंयुक्तो वेदाध्ययनसंयुतः । प्रभाते विमले प्राप्ते पूजयेत्त्रिदशेश्वरम्

ດ້ວຍການອ່ານສັດກະຖາອັນສັກສິດ ແລະການສຶກສາພຣະເວດ ເມື່ອຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດມາຮອດ ພຶງບູຊາ ຕຣິດະເຊສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ

Verse 9

पञ्चामृतेन संस्नाप्य श्रीखण्डेन च गुण्ठयेत् । शस्तैः पल्लवपुष्पैश्च पूजयेत्तु प्रयत्नतः

ເມື່ອອາບສົງອົງເທວະດ້ວຍ ປັນຈາມຣິຕ (pañcāmṛta) ແລ້ວ ພຶງທາດ້ວຍສີຄັນດະ ຄື ຈັນທະນາ; ແລ້ວບູຊາດ້ວຍໃບອ່ອນ ແລະ ດອກໄມ້ຄັດສັນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 10

बहुरूपं जपन्मन्त्रं दक्षिणाशां व्यवस्थितः । यथोक्तेन विधानेन नाभिमात्रे जले क्षिपेत्

ຢືນຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ແລ້ວສວດຈະປະມົນ “ພະຫຸຣູປ” ຕາມພິທີທີ່ກ່າວໄວ້ ພຶງປ່ອຍ(ເຄື່ອງບູຊາ)ລົງໃນນ້ຳສູງເຖິງສະດືອ.

Verse 11

तिलाञ्जलिं तु प्रेताय दक्षिणाशामुपस्थितः । श्राद्धं तत्रैव विप्राय कारयेद्विजितेन्द्रियः

ຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ແລ້ວຖວາຍນ້ຳອັນຈະລີປົນງາແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ດ້ວຍການສຳຮວມອິນທຣີ ພຶງໃຫ້ພຣາຫມັນປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha).

Verse 12

विषमैरग्रजातैश्च वेदाभ्यसनतत्परैः । गोहिरण्येन सम्पूज्य ताम्बूलैर्भोजनैस्तथा

ແລະພຶງນັບຖືບູຊາພຣາຫມັນຜູ້ສົມຄວນ—ຜູ້ເກີດສູງສຸດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການຮຽນວິເທດ—ໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍທານໂຄ ແລະຄຳ; ພ້ອມທັງຕຳບູນ (ໝາກພູ) ແລະອາຫານ.

Verse 13

भूषणैः पादुकाभिश्च ब्राह्मणान्पाण्डुनन्दन । भवेत्कोटिगुणं तस्य नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ! ການຖວາຍເຄື່ອງປະດັບ ແລະ ປາດຸກາ (ເກີບສັກກາລະ) ແກ່ພຣາຫມັນ ຜົນບຸນຈະເພີ່ມເປັນໂກຕິເທົ່າ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼື ຄິດພິຈາລະນາ.

Verse 14

तस्मिंस्तीर्थे तु यः कश्चित्त्यजेद्देहं विधानतः । तस्य भवति यत्पुण्यं तच्छृणुष्व नराधिप

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສະຫຼະກາຍຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໂອ ພະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງວ່າ ບຸນຍະໃດຈະເກີດແກ່ເຂົາ

Verse 15

यावदस्थीनि तिष्ठन्ति मर्त्यस्य नर्मदाजले । तावद्वसति धर्मात्मा शिवलोके सुदुर्लभे

ຕາບໃດທີ່ກະດູກຂອງມະນຸດຍັງຄົງຢູ່ໃນນ້ຳນະຣະມະດາ ຕາບນັ້ນຜູ້ມີທຳຍ່ອມພຳນັກໃນສິວະໂລກອັນຍາກຈະເຖິງ

Verse 16

ततः कालाच्च्युतस्तस्मादिह मानुषतां गतः । कोटिधनपतिः श्रीमाञ्जायते राजपूजितः

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ທີ່ນັ້ນສິ້ນສຸດ ເຂົາຕົກຈາກສະພາບນັ້ນແລ້ວມາເກີດເປັນມະນຸດໃນໂລກນີ້ ເປັນເຈົ້າຂອງຊັບສິນມາຫາສານ ຮຸ່ງເຮືອງ ແລະໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກກະສັດ

Verse 17

सर्वधर्मसमायुक्तो मेधावी बीजपुत्रकः । विख्यातो वसुधापृष्ठे दीर्घायुर्मानवो भवेत्

ເຂົາຈະເປັນມະນຸດອາຍຸຍືນ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທາງທັມມະທັງປວງ ມີປັນຍາ ໄດ້ລູກຫຼານ ແລະມີຊື່ສຽງໃນໜ້າແຜ່ນດິນ

Verse 18

पुनः स्मरति तत्तीर्थं तत्र गत्वा नृपोत्तम । करोडेश्वरमभ्यर्च्य प्राप्नोति परमां गतिम्

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອເຂົາລະລຶກເຖິງຕີຣຖະນັ້ນອີກ ແລ້ວໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ບູຊາກະໂຣເຑສະວະຣະ ເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ

Verse 19

इन्द्रचन्द्रयमैर्रुद्रैरादित्यैर्वसुभिस्तथा । विश्वेदेवैस्तथा सर्वैः स्थापितस्त्रिदशेश्वरः

ຖືກສະຖາປະນາໂດຍ ອິນທຣະ, ຈັນທຣະ, ຍະມະ, ພວກຣຸທຣະ, ພວກອາທິຕະຍະ, ພວກວະສຸ ແລະ ວິສະເວເທວະທັງປວງ—ດັ່ງນີ້ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນທີ່ບູຊາຂອງເທວະ 33 ປະທັບຢູ່.

Verse 20

रेवाया उत्तरे कूले लोकानां हितकाम्यया । मानवो भक्तिसंयुक्तः प्रासादं कारयेत्तु यः

ຜູ້ໃດມີພັກຕິ ສ້າງປຣາສາດ (ວັດ/ເທວະສະຖານ) ຢູ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ໂດຍປາດຖະນາປະໂຫຍດແກ່ຊົນທັງປວງ—

Verse 21

तस्मिंस्तीर्थे नरश्रेष्ठ सद्गतिं समवाप्नुयात् । न्यायोपात्तधनेनैव दारुपाषाणकेष्टकैः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສຸຄະຕິ—ໂດຍຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍທາງທຳ ແລະກໍ່ສ້າງ (ສະຖານບູຊາ) ດ້ວຍໄມ້ ຫີນ ແລະອິດ.

Verse 22

ब्राह्मणः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैः स्त्रीभिश्च शक्तितः । तेऽपि यान्ति नरा लोके शांकरे सुरपूजिते

ພຣາຫມະນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ຊູດຣະ ແລະ ສະຕຣີທັງຫຼາຍດ້ວຍ—ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກໍຈະໄດ້ໄປຮອດ ສັງກະຣະໂລກ ອັນເທວະທັງປວງບູຊາ.

Verse 23

यः शृणोति सदा भक्त्या माहात्म्यं तीर्थजं नृप । तस्य पापं प्रणश्येत षण्मासाभ्यन्तरं च यत्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດຟັງມະຫາຕະມິຍະຂອງຕີຣຖະນັ້ນຢ່າງສະເໝີດ້ວຍພັກຕິ—ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຖືກທຳລາຍ ແມ່ນແຕ່ທີ່ສະສົມໃນຫົກເດືອນກໍຕາມ.

Verse 62

। अध्याय

॥ ອັດທະຍາຍ ॥ (ໝາຍສິ້ນສຸດບົດ/ຕອນ)