Adhyaya 6

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । पुनर्युगान्ते सम्प्राप्ते तृतीये नृपसत्तम । दादशार्कवपुर्भूत्वा भगवान्नीललोहितः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອຍຸການຕະຄັ້ງທີສາມມາຮອດອີກ, ພຣະພະຄະວານ ນີລະໂລຫິຕ ໄດ້ຮັບຮູບອັນລຸກໂຊນດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງດວງ.

Verse 2

सप्तद्वीपसमुद्रान्तां सशैलवनकाननाम् । निर्दग्धां तु महीं कृत्स्नां कालो भूत्वा महेश्वरः

ເມື່ອກາຍເປັນກາລະ (ເວລາ) ເອງ ພຣະມະເຫສະວະຣະໄດ້ເຜົາແຜ່ນດິນທັງໝົດ—ທີ່ມີມະຫາສະໝຸດແລະທະວີບເຈັດເປັນຂອບເຂດ—ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າ ແລະສວນພະນາ ຈົນກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 3

ततो महाघनो भूत्वा प्लावयामास वारिणा । कृष्णं कृष्णवपुस्त्वेनां विद्युच्चन्द्रायुधाङ्किताम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງກາຍເປັນເມກໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະທ່ວມທັງປວງດ້ວຍນ້ຳ—ມືດດຳ ກາຍດຳ ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຟ້າຜ່າ ແລະນິມິດດຸຈດວງຈັນ ດັ່ງອາວຸດອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 4

प्लावयित्वा जगत्सर्वं तस्मिन्नेकार्णवीकृते । सुष्वाप विमले तोये जगत्संक्षिप्य मायया

ເມື່ອທ່ວມທັງຈັກກະວານແລ້ວ ແລະເມື່ອທຸກສິ່ງກາຍເປັນມະຫາສະໝຸດດຽວ ພຣະອົງໄດ້ບັນທົມເທິງນ້ຳອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ແລະດ້ວຍມາຍາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຮວບຮວມໂລກທັງຫຼາຍກັບເຂົ້າສູ່ພຣະອົງ.

Verse 5

ततोऽहं भ्रममास्तु तमोभूते महार्णवे । दिव्यं वर्षसहस्रं तु वायुभूते महेश्वरे

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພະເນຈອນຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ທີ່ກາຍເປັນຄວາມມືດ; ແລະຕະຫຼອດພັນປີທິບ ພຣະມະເຫສະວະຣະດຳລົງຢູ່ແຕ່ໃນຮູບແຫ່ງລົມເທົ່ານັ້ນ។

Verse 6

। अध्याय

ອັດຍາຍະ—ໝາຍເຖິງຕອນ/ບົດ: “ອັດຍາຍະ”។

Verse 7

तस्मिन्महार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे । मयूरं स्वर्णपत्राढ्यमपश्यंसहसा जले । विचित्रचन्द्रकोपेतं नीलकंठं सुलोचनम्

ໃນມະຫາສະມຸດອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ເມື່ອສັດທັງປວງທີ່ຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວໄດ້ພິນາດໝົດ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທັນທີໃນນ້ຳມີນົກຢູງໂຕໜຶ່ງ ປະດັບຂົນຄຳ—ຄໍສີຟ້າ ຕາງາມ ແລະມີຫົວຫງອນປະຫລາດດຸດຈັນທຣາ।

Verse 8

ततो मयूरः स महार्णवान्ते विक्षोभयित्वा हि महास्वेण । चचार देवस्त्रिशिखी शिखण्डी त्रैलोक्यगोप्ता स महानुभावः

ຕໍ່ມາ ນົກຢູງນັ້ນຢູ່ຂອບມະຫາສະມຸດ ໄດ້ກະທົບນ້ຳໃຫ້ປັ່ນປ່ວນດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເຄື່ອນໄຫວໄປມາ; ຜູ້ເປັນທິບນັ້ນ ມີຫົວຫງອນສາມຍອດ ມີພູ່ຂົນງາມ ເປັນຜູ້ພິທັກໄຕໂລກ ມີອານຸພາບມະຫາສານ।

Verse 9

शिवश्च रौद्रेण मयूररूपिणा विक्षोभ्यमाणे सलिलेऽपि तस्मिन् । सह भ्रमन्तीं च महार्णवान्ते सरिन्महौघां सुमहान्ददर्श

ແລະພຣະສິວະ—ຜູ້ດຸດັນໃນຮູບນົກຢູງ—ໃນຂະນະທີ່ນ້ຳນັ້ນກຳລັງຖືກກວນປັ່ນ ກໍໄດ້ເຫັນທີ່ຂອບມະຫາສະມຸດ ກະແສນ້ຳຫຼາກຂອງແມ່ນ້ຳອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ກຳລັງໝຸນວຽນໄຫຼໄປ।

Verse 10

स तां महादेवमयूररूपो दृष्ट्वा भ्रमन्तीं सहसोर्मिजालैः । का त्वं शुभे शाश्वतदेहभूता क्षयं न यातासि महाक्षयान्ते

ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະໃນຮູບນົກຢູງ ເຫັນນາງຖືກຕາຂ່າຍແຫ່ງຄື້ນນັບບໍ່ຖ້ວນພັດໃຫ້ວຽນວົນ ຈຶ່ງຕັດຖາມວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ມີກາຍອັນຖາວອນ ເຖິງວ່າໃນຍາມມະຫາປຣະລະຍະກໍບໍ່ພິນາດ?”

Verse 11

देवासुरगणे नष्टे सरित्सरमहार्णवे । का त्वं भ्रमसि पद्माक्षि क्व गतासि च न क्षयम्

ເມື່ອຝູງເທວະແລະອະສຸຣະພາກັນພິນາດໃນມະຫາສະມຸດອັນໃຫຍ່ດຸດດັ່ງແມ່ນ້ຳແລະສະນ້ຳ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດຸດດອກບົວ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເຫດໃດຈຶ່ງວຽນວົນຢູ່ນີ້ ແລະເຫດໃດຈຶ່ງບໍ່ພົບຄວາມພິນາດ?”

Verse 12

नर्मदोवाच । तव प्रसादाद्देवेश मृत्युर्मम न विद्यते । सृज देव पुनर्विश्वं शर्वरी क्षयमागता

ນາງນັຣມະດາກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານເທວະເອສະ ຈອມເທວະ, ໂດຍພຣະປຣະສາດຂອງພຣະອົງ ຄວາມຕາຍບໍ່ມີແກ່ຂ້າພະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວະ, ຂໍໃຫ້ສ້າງຈັກກະວານຂຶ້ນໃໝ່—ຄືນ (ສະຣະວະຣີ) ບັດນີ້ສິ້ນສຸດແລ້ວ.”

Verse 13

एवमुक्तो महादेवो व्यधुनोत्पक्षपञ्जरम् । तावत्पञ्जरमध्यान्ते तस्य पक्षाद्विनिःसृताः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະໄດ້ສັ່ນ “ກົງປີກ” ຂອງພຣະອົງ; ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຈາກພາຍໃນກົງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍພຸ່ງອອກມາຈາກປີກຂອງພຣະອົງ

Verse 14

तावन्तो देवदैत्येन्द्राः पक्षाभ्यां तस्य जज्ञिरे । तेषां मध्ये पुनः सा तु नर्मदा भ्रमते सरित्

ຈາກປີກທັງສອງຂອງພຣະອົງ ໄດ້ກໍເກີດຂຶ້ນຈອມເທວະແລະຈອມໄທຕະຍະຈຳນວນຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ; ແລະທ່າມກາງພວກເຂົາ ແມ່ນ້ຳນັຣມະດາກໍຍັງເຄື່ອນໄຫວໄຫຼວຽນອີກຄັ້ງ

Verse 15

ततश्चान्यो महाशैलो दृश्यते भरतर्षभ । त्रिभिः कूटैः सुविस्तीर्णैः शृङ्गवानिव गोवृषः

ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພາຣະຕະ ກໍເຫັນພູໃຫຍ່ອີກລູກໜຶ່ງ—ແຜ່ກວ້າງດ້ວຍຍອດສາມຍອດ ດຸດດັ່ງງົວຜູ້ມີເຂົາອັນສົງ່າງາມ।

Verse 16

त्रिकूटस्तु इति ख्यातः सर्वरत्नैर्विभूषितः । ततस्तस्मात्त्रिकूटाच्च प्लावयन्ती महीं ययौ

ພູນັ້ນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຕຣິກູຏະ’ ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີທຸກປະເພດ ແລ້ວຈາກຕຣິກູຏະນັ້ນ ນາງໄດ້ໄຫຼອອກໄປ ທ່ວມທົ່ວແຜ່ນດິນ

Verse 17

त्रिकूटी तेन विख्याता पितॄणां त्रायणी परा । द्वितीयाच्च ततो गङ्गा विस्तीर्णा धरणीतले

ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງໂດງດັງນາມວ່າ ‘ຕຣິກູຏີ’ ຜູ້ໄຖ່ກູ້ບັນພະບຸລຸດຢ່າງສູງສຸດ ແລະຈາກຍອດທີສອງ ພຣະຄົງຄາກໍແຜ່ກວ້າງໄປເທິງໜ້າດິນ

Verse 18

तृतीयं च ततः शृङ्गं सप्तधा खण्डशो गतम् । जम्बूद्वीपे तु संजाताः सप्त ते कुलपर्वताः

ແລ້ວຍອດທີສາມກໍແຕກອອກເປັນເຈັດສ່ວນ ໃນຊັມບູທະວີບ ຈາກນັ້ນໄດ້ເກີດພູກຸລະປັຣວະຕະທັງເຈັດ

Verse 19

चन्द्रनक्षत्रसहिता ग्रहग्रामनदीनदाः । अण्डजं स्वेदजं जातमुद्भिज्जं च जरायुजम्

ພ້ອມດ້ວຍດວງຈັນແລະດາວນັກສັດ ຝູງດາວເຄາະ ແລະແມ່ນ້ຳ-ຫ້ວຍທັງຫຼາຍ—ສັດທີ່ເກີດຈາກໄຂ່ ຈາກເຫື່ອ ຈາກໜໍ່ງອກ (ພືດ) ແລະຈາກຄັນທ້ອງ ກໍໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ

Verse 20

एवं जगदिदं सर्वं मयूरादभवत्पुरा । समस्तं नरशार्दूल महादेवसमुद्भवम्

ດັ່ງນີ້ ໃນການກ່ອນ ໂລກທັງປວງນີ້ໄດ້ເກີດອອກຈາກພະນົກຢູງ. ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ, ທັງໝົດນີ້ເກີດຈາກພະມະຫາເທວະ.

Verse 21

ततो नदीः समुद्रांश्च संविभज्य पृथक्पृथक् । नर्मदामाह देवेशो गच्छ त्वं दक्षिणां दिशम्

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ແບ່ງສັນແມ່ນ້ຳແລະມະຫາສະໝຸດໃຫ້ແຍກເປັນເຂດຂອງຕົນ ແລ້ວກ່າວແກ່ນະຣະມະດາວ່າ: “ເຈົ້າຈົ່ງໄປທາງທິດໃຕ້”

Verse 22

एवं सा दक्षिणा गंगा महापातकनाशिनी । उत्तरे जाह्नवी देशे पुण्या त्वं दक्षिणे शुभा

ດັ່ງນີ້ ເຈົ້າແມ່ນຄົງຄາແຫ່ງທິດໃຕ້ ຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່. ໃນແດນເໜືອ ຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ບໍລິສຸດ; ໃນທິດໃຕ້ ເຈົ້າເປັນມົງຄຸນແລະສັກສິດ.

Verse 23

यथा गंगा महापुण्या मम मस्तकसंभवा । तद्विशिष्टा महाभागे त्वं चैवेति न संशयः

ເຊັ່ນດຽວກັບຄົງຄາຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ເກີດຈາກສະໂຫຼກຂອງເຮົາເອງ ຉັນໃດ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ເຈົ້າກໍມີຄຸນວິເສດເຊັ່ນນັ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 24

त्वया सह भविष्यामि एकेनांशेन सुव्रते । महापातकयुक्तानामौषधं त्वं भविष्यसि

ໂອ ຜູ້ຖືພຣະວິນັຍອັນດີ ເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ກັບເຈົ້າດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງຂອງເຮົາ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກມະຫາບາບກົດທັບ ເຈົ້າຈະເປັນຢາແກ້ ແລະການຢ້ຽວຢາ.

Verse 25

एवमुक्ता तु देवेन महापातकनाशिनी । दक्षिणं दिग्विभागं तु सा जगामाशु विक्रमा

ເມື່ອພຣະເທວະຕັດດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ ຜູ້ມີລິດເດດກ້າ ກໍໄດ້ຮີບອອກໄປສູ່ທິດໃຕ້ໃນທັນທີ।

Verse 26

ऋक्षशैलेन्द्रमासाद्य चन्द्रमौलेरनुग्रहात् । वार्यौघैः प्रस्थिता यस्मान्महादेवप्रणोदिता

ເມື່ອໄປຮອດພູຣິກສະອັນເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູ ໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງພຣະສິວະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົກກຸດ ນາງຈຶ່ງໄຫຼອອກເປັນກະແສນ້ຳພຸ້ງພານ ໂດຍມະຫາເທວະດົນໃຈ।

Verse 27

महता चापि वेगेन यस्मादेषा समुच्छ्रिता । महती तेन सा प्रोक्ता महादेवान्महीपते

ເນື່ອງຈາກນາງຜຸດຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມໄວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ ‘ມະຫະຕີ’। ພຣະມະຫາເທວະໄດ້ຕັດໄວ້ດັ່ງນີ້ ໂອ ພຣະຣາຊາ।

Verse 28

तपतस्तस्य देवस्य शूलाग्राद्बिन्दवोऽपतन् । तेनैषा शोणसंज्ञा तु दश सप्त च ताः स्मृताः

ເມື່ອພຣະເທວະອົງນັ້ນບຳເພັນຕະບະ ຢອດນ້ຳໄດ້ຕົກຈາກປາຍຕຣິສູນຂອງພຣະອົງ। ດ້ວຍເຫດນັ້ນນາງຈຶ່ງມີນາມວ່າ ‘ໂສນາ’ ແລະຢອດນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າມີ 17 ຢອດ।

Verse 29

सर्वेषां नर्मदा पुण्या रुद्रदेहाद्विनिःसृता । सर्वाभ्यश्च सरिद्भ्यश्च वरदानान्महात्मनः

ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງປວງ ນະຣະມະດາເປັນແມ່ນ້ຳອັນບໍລິສຸດ ເນື່ອງຈາກໄຫຼອອກຈາກພຣະກາຍຂອງຣຸທຣະໂດຍກົງ। ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງການປະທານພອນຂອງພຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ນາງຈຶ່ງສູງສົ່ງເຫນືອສາຍນ້ຳອື່ນໆທັງປວງ।

Verse 30

शंकरानुप्रहाद्देवी महापातकनाशिनी । यस्मान्महार्णवे घोरे दृश्यते महती च सा

ດ້ວຍພຣະອະນຸກຣະຫະຂອງພຣະສັງກະຣາ ເທວີ—ຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່—ປາກົດຢ່າງກວ້າງໃຫຍ່ແລະອົງອາດ ແມ່ນແຕ່ທ່າມກາງມະຫາສະໝຸດອັນນ່າຢ້ານ; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກເຫັນວ່າເປັນ ‘ມະຫະຕີ’ ຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 31

सुव्यक्ताङ्गी महाकाया महती तेन सा स्मृता । तस्माद्विक्षोभ्यमाणा हि दिग्गजैरम्बुदोपमैः

ອະວະຍະວະຂອງນາງປາກົດຊັດ ແລະກາຍາໃຫຍ່ຫຼວງ; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກລະລຶກວ່າ ‘ມະຫະຕີ’. ເພາະສະນັ້ນນາງຖືກກະທົບແລະກວນໄຫວໂດຍຊ້າງແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍ ດຸດດັ່ງເມກໃຫຍ່।

Verse 32

कलुषत्वं नयत्येव रसेन सुरसा तथा । कृपां करोति सा यस्माल्लोकानामभयप्रदा

ດ້ວຍຣະສະທິບຂອງນາງ ນາງຍ່ອມກຳຈັດຄວາມມົນທິນໃຫ້ສິ້ນ; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງໄດ້ນາມ ‘ສຸຣະສາ’ ຜູ້ຫອມແລະມີຣະສະແຫ່ງເທວະ. ແລະເພາະນາງປະທານຄວາມເມດຕາແກ່ໂລກ ແລະໃຫ້ອະພັຍ ນາງຈຶ່ງຖືກລະລຶກວ່າ ‘ກຣິປາ’ (ເມດຕາກະຣຸນາ)។

Verse 33

संसारार्णवमग्नानां तेन चैषा कृपा स्मृता । पुरा कृतयुगे पुण्ये दिव्यमन्दारभूषिता

ເພາະນາງເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກລະລຶກວ່າ ‘ກຣິປາ’. ໃນກະລະໂບຮານອັນບຸນຍະສິດແຫ່ງກຣິຕະຍຸກ ນາງເຄີຍສ່ອງສະຫວ່າງປະດັບດ້ວຍດອກມັນດາຣາທິບ।

Verse 34

कल्पवृक्षसमाकीर्णा रोहीतकसमाकुला । वहत्येषा च मन्देन तेन मन्दाकिनी स्मृता

ອຸດົມໄປດ້ວຍຕົ້ນກັລປະວຣຶກສະ ແລະໜາແນ້ນດ້ວຍຕົ້ນໂຣຫີຕະກະ ນາງໄຫຼໄປຢ່າງອ່ອນໂຍນ; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກລະລຶກວ່າ ‘ມັນດາກິນີ’ ແມ່ນແມ່ນ້ຳທິບຜູ້ໄຫຼອ່ອນໆ।

Verse 35

भित्त्वा महार्णवं क्षिप्रं यस्माल्लोकमिहागता । पूज्या सुरैश्च सिद्धैश्च तस्मादेषा महार्णवा

ເນື່ອງຈາກນາງໄດ້ຜ່າມະຫາສະມຸດຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວມາຮອດໂລກນີ້ ແລະເປັນທີ່ບູຊາຂອງເທວະແລະສິດທະ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ມະຫາຣະນະວາ”.

Verse 36

विचित्रोत्पलसंघातैरृक्षद्विपसमाकुला

ຕາມຝັ່ງນາງມີກຸ່ມດອກບົວຫຼາກສີສັນອັນວິຈິດ ແລະແອອັດໄປດ້ວຍຫມີ ແລະຊ້າງ

Verse 37

भित्त्वा शैलं च विपुलं प्रयात्येवं महार्णवम् । भ्रामयन्ती दिशः सर्वा रवेण महता पुरा

ນາງໄດ້ຜ່າພູເຂົາອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລ້ວດຳເນີນໄປສູ່ມະຫາສະມຸດ; ໃນການກ່ອນ ດ້ວຍສຽງຄຳຮ້ອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ນາງເຮັດໃຫ້ທິດທັງປວງກັງວານ ແລະຫວຽນໄຫວ

Verse 38

प्लावयन्ती विराजन्ती तेन रेवा इति स्मृता । भार्यापुत्रसुदुःखाढ्यान्नराञ्छापैः समावृतान्

ເນື່ອງຈາກນາງເຮັດໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ເຣວາ” ນາງອຸປະຖຳມະນຸດຜູ້ຖືກຄຳສາບຫ້ອມລ້ອມ ແລະແບກທຸກຂ໌ຫນັກເລື່ອງເມຍແລະລູກ

Verse 39

विपापान्कुरुते यस्माद्विपापा तेन सा स्मृता । विण्मूत्रनिचयां घोरां पांशुशोणितकर्दमाम्

ເນື່ອງຈາກນາງເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນພົ້ນຈາກບາບ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ວິປາປາ” ຜູ້ທຳລາຍບາບ ນາງກຳຈັດກອງຄວາມສົກປົກອັນນ່າຢ້ານ—ກອງອຶຈະແລະປັດສະວະ—ພ້ອມທັງຕົມຂີ້ຝຸ່ນແລະເລືອດ

Verse 40

पाशैर्नित्यं तु सम्बाधां यस्मान्मोचयते भृशम् । विपाशेति च सा प्रोक्ता संसारार्णवतारिणी

ເນື່ອງຈາກນາງປົດປ່ອຍສັດທັງຫຼາຍອອກຈາກຄວາມອຶດອັດແຫ່ງພັນທະບ່ວງບາດຢ່າງແຮງກ້າ, ນາງຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ‘ວິປາຊາ’—ຜູ້ປົດຈາກໂສ້ພັນ ແລະຜູ້ນຳຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ.

Verse 41

नर्मदा विमलाम्भा च विमलेन्दुशुभानना । तमोभूते महाघोरे यस्मादेषा महाप्रभा

ນາງໄດ້ນາມວ່າ ‘ນະຣະມະດາ’, ‘ວິມະລາມພາ’ (ຜູ້ມີນ້ຳບໍລິສຸດ) ແລະ ‘ວິມະເລນທຸ-ສຸພານະນາ’ (ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມດັ່ງຈັນທຣາບໍ່ມີມົນທິນ)។ ເພາະໃນຄວາມມືດອັນນ່າຢ້ານ ນາງຍັງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີອັນຍິ່ງ, ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ‘ມະຫາປຣະພາ’.

Verse 42

विमला तेन सा प्रोक्ता विद्वद्भिर्नृपसत्तम । करैरिन्दुकरप्रख्यैः सूर्यरश्मिसमप्रभा

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ບັນດິດທັງຫຼາຍຈຶ່ງເອີ້ນນາງວ່າ ‘ວິມະລາ’; ຣັດສະມີຂອງນາງດັ່ງແສງຈັນ ແລະຄວາມສະຫວ່າງຂອງນາງເທົ່າກັບລຳແສງສຸຣິຍະ.

Verse 43

क्षरन्ती मोदते विश्वं करभा तेन चोच्यते । यस्माद्रञ्जयते लोकान्दर्शनादेव भारत

ເມື່ອນາງໄຫຼລົງ ໂລກທັງປວງຍ່ອມຊື່ນບານ; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນອີກວ່າ ‘ກະຣະພາ’—ເພາະພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ ກໍທຳໃຫ້ປະຊາຊົນຊື່ນໃຈ, ໂອ້ພາຣະຕະ.

Verse 44

रञ्जनाद्रञ्जना प्रोक्ता धात्वर्थे राजसत्तम । तृणवीरुधगुल्माद्यास्तिर्यञ्चः पक्षिणस्तथा । तानुद्भूतान्नयेत्स्वर्गं तेनोक्ता वायुवाहिनी

ຕາມນັຍຮາກຄຳຈາກ ‘ຣັນຊະນະ’ (ເຮັດໃຫ້ຊື່ນໃຈ/ແຕ້ມສີໃຫ້ງາມ) ໂອ້ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ນາງຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ‘ຣັນຊະນາ’. ຫຍ້າ ເຄືອ ພຸ່ມໄມ້ ແລະສັດທັງຫຼາຍ ທັງສັດເດຣັດສານແລະນົກ—ເມື່ອເກີດຂຶ້ນໃນຂອບເຂດຂອງນາງ ນາງນຳພາເຂົາໄປສູ່ສະຫວັນ; ເພາະສະນັ້ນນາງຈຶ່ງຊື່ວ່າ ‘ວາຍຸວາຫິນີ’ ຜູ້ຖືກລົມພາ/ຜູ້ນຳພາດ້ວຍລົມ.

Verse 45

एवं यो वेत्ति नामानि निर्गमं च विशेषतः । स याति पापविर्मुक्तो रुद्रलोकं न संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດຮູ້ແຈ້ງນາມເຫຼົ່ານີ້ ແລະໂດຍພິເສດຮູ້ທີ່ມາຂອງນາມ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນບາບ ແລະໄປຮອດ ຣຸດຣະໂລກ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।