Adhyaya 59

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः पुष्करिणीं गच्छेत्सर्वपापप्रणाशिनीम् । श्रुते यस्याः प्रभावे तु सर्वपापैः प्रमुच्यते

ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງໄປຫາ ປຸສກະຣິນີ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນອານຸພາບຂອງນາງ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດ.

Verse 2

रेवाया उत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । यत्रास्ते सर्वदा देवो वेदमूर्तिर्दिवाकरः

ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ ມີຕີຣຖະອັນງາມສຸດຍອດ ທີ່ພຣະເທວະ ທິວາກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງເວທ ປະທັບຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 3

कुरुक्षेत्रं यथा पुण्यं सार्वकामिकमुत्तमम् । इदं तीर्थं तथा पुण्यं सर्वकामफलप्रदम्

ເຊັ່ນດຽວກັບ ກຸຣຸເກສະຕຣະ ທີ່ເປັນບຸນສູງສຸດ ແລະບັນດານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ຕີຣຖະນີ້ກໍບຸນສູງສຸດເຊັ່ນກັນ ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 4

कुरुक्षेत्रे यथा वृद्धिर्दानस्य जगतीपते । पुष्करिण्यां तथा दानं वर्धते नात्र संशयः

ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ! ເຊັ່ນທີ່ທານທີ່ໃຫ້ໃນກຸຣຸເກສະຕຣະ ທະວີບຸນກຸສົນ ທານທີ່ຖວາຍໃນປຸສກະຣິນີກໍທະວີຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 5

यवमेकं तु यो दद्यात्सौवर्णं मस्तके नृप । पुष्करिण्यां तथा स्थानं यथा स्थानं नरे स्मृतम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຜູ້ໃດຖວາຍທານໃນປຸສກະຣິນີ ແມ່ນແຕ່ເມັດຂ້າວບາເລຍເພີງໜຶ່ງເມັດ ທີ່ປະດັບຄຳໄວ້ເທິງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສະພາວະອັນສູງສົ່ງນັ້ນ ທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ‘ສະຖານ’ ອັນແທ້ຂອງມະນຸດ.

Verse 6

सूर्यग्रहे तु यः स्नात्वा दद्याद्दानं यथाविधि । हस्त्यश्वरथरत्नादि गृहं गाश्च युगंधरान्

ໃນເວລາສຸລິຍະຄາດ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ນີ້ ແລ້ວໃຫ້ທານຕາມພິທີ—ຊ້າງ ມ້າ ລົດ ແກ້ວມະນີແລະອື່ນໆ ເຮືອນ ແລະງົວທີ່ເໝາະແກ່ການເທັມແອກ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນໄພສານ.

Verse 7

सुवर्णं रजतं वापि ब्राह्मणेभ्यो ददाति यः । त्रयोदश दिनं यावत्त्रयोदशगुणं भवेत्

ຜູ້ໃດໃຫ້ທອງ ຫຼື ເງິນ ແກ່ພຣາຫມັນ—ກະທຳຕໍ່ເນື່ອງຈົນເຖິງສິບສາມວັນ—ບຸນຍ່ອມເພີ່ມເປັນສິບສາມເທົ່າ.

Verse 8

तिलमिश्रेण तोयेन तर्पयेत्पितृदेवताः । द्वादशाब्दे भवेत्प्रीतिस्तत्र तीर्थे महीपते

ໂອ ພຣະມະຫາຣາຊາ ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ພຶງທຳຕັຣປະນະແກ່ເທວະພິຕຣຶ ດ້ວຍນ້ຳທີ່ປົນງາ; ດ້ວຍກຳນັ້ນ ພິຕຣຶຈະພໍໃຈຕະຫຼອດສິບສອງປີ.

Verse 9

यस्तत्र कुरुते श्राद्धं पायसैर्मधुसर्पिषा । श्राद्धदो लभते स्वर्गं पित्ःणां दत्तमक्षयम्

ຜູ້ໃດເຮັດສຣາດທະທີ່ນັ້ນ ໂດຍຖວາຍປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ພ້ອມນ້ຳເຜິ້ງແລະກີ (ເນີຍໃສ) ຜູ້ໃຫ້ສຣາດທະນັ້ນຍ່ອມໄດ້ເຖິງສະຫວັນ ແລະທານທີ່ມອບແດ່ພິຕຣຶຍ່ອມເປັນອັກສະຍະ ບໍ່ສູນສິ້ນ.

Verse 10

अक्षतैर्बदरैर्बिल्वैरिङ्गुदैर्वा तिलैः सह । अक्षयं फलमाप्नोति तस्मिंस्तीर्थे न संशयः

ດ້ວຍອັກສະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ໝາກບະດະຣະ (ພຸດທຣາ) ໝາກບິລວະ ໝາກອິງກຸດ ຫຼື ງາ—ໃນຕີຣຖະນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນອັກສະຍະບໍ່ເສື່ອມ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 11

तत्र स्नात्वा तु यो देवं पूजयेच्च दिवाकरम् । आदित्यहृदयं जप्त्वा पुनरादित्यमर्चयेत् । स गच्छेत्परमं लोकं त्रिदशैरपि वन्दितम्

ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສຸລິຍະເທວະ ຜູ້ເປັນດິວາກະຣະ ແລະສວດຈະປະ “ອາທິຕະຍະ-ຫຣິດະຍະ” ແລ້ວບູຊາອາທິຕະຍະອີກຄັ້ງ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກອັນສູງສຸດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍັງນົບນ້ອມສັນລະເສີນ।

Verse 12

ऋचमेकां जपेद्यस्तु यजुर्वा साम एव च । स समग्रस्य वेदस्य फलमाप्नोति वै नृप

ແຕ່ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດສວດຈະປະແມ່ນແຕ່ພຽງບົດດຽວໃນ ຣຶກ (Ṛk) ຫຼື ຢະຊຸສ (Yajus) ຫຼື ສາມັນ (Sāman)—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງພຣະເວທທັງປວງໂດຍແທ້।

Verse 13

यस्त्र्यक्षरं जपेन्मन्त्रं ध्यायमानो दिवाकरम् । आदित्यहृदयं जप्त्वा मुच्यते सर्वपातकैः

ຜູ້ໃດພິຈາລະນາພຣະສຸລິຍະຜູ້ເປັນດິວາກະຣະ ແລ້ວສວດຈະປະມົນຕຣາສາມພະຍາງ ແລະສວດ “ອາທິຕະຍະ-ຫຣິດະຍະ” ດ້ວຍ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 14

यस्तत्र विधिवत्प्राणांस्त्यजते नृपसत्तम । स गच्छेत्परमं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດລະຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມວິທີພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະສຸລິຍະເທວະຜູ້ເປັນດິວາກະຣະປະທັບຢູ່।

Verse 59

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ (ບົດ) ສິ້ນສຸດຢູ່ນີ້।