Adhyaya 55

Verse 1

उत्तानपाद उवाच । माहात्म्यं तीर्थजं दृष्ट्वा चित्रसेनो नरेश्वरः । किं चकार क्व वा वासं किमाहारो बभूव ह

ອຸຕຕານະປາດ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ເຫັນມະຫິມາອັນເກີດຈາກທີຣະຖະ (ທີ່ສັກສິດ) ແລ້ວ ພຣະຣາຊາຈິດຣະເສນ ໄດ້ເຮັດຫຍັງ? ພຣະອົງພັກຢູ່ໃສ ແລະຊົງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານໃດ?”

Verse 2

ईश्वर उवाच । भृगुतुङ्गं समारुह्य ऐशानीं दिशमाश्रितः । तपश्चचार विपुलं कुण्डे तत्र नृपोत्तमः

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: “ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ຂຶ້ນພູພຣຶກຸຕຸງຄະ ແລະອາໄສທິດອີສານີ (ທິດຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ) ແລ້ວບຳເພັນຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຢູ່ຂ້າງກຸນດ໌ອັນສັກສິດນັ້ນ”

Verse 3

सर्वान् देवान् हृदि ध्यात्वा ब्रह्मविष्णुमहेश्वरान् । विचिक्षेप यदात्मानं प्रत्यक्षौ रुद्रकेशवौ । करे गृहीत्वा राजानं रुद्रो वचनमब्रवीत्

ພຣະອົງໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈຖຶງເທວະທັງປວງ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະມະເຫສວຣ—ເມື່ອຈະສະລະກາຍຂອງຕົນ ພຣະຣຸດຣ ແລະ ພຣະເກສະວ ກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າຢ່າງປະຈັກ. ພຣະຣຸດຣຈັບມືພຣະຣາຊາແລ້ວກ່າວວາຈານີ້.

Verse 4

ईश्वर उवाच । प्राणत्यागं महाराज मा काले त्वं कृथा वृथा । अद्याप्यसि युवा त्वं वै न युक्तं मरणं तव

ພຣະອີສະວຣຕຣັດວ່າ: “ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຢ່າປະຖິ້ມຊີວິດກ່ອນເວລາ—ຢ່າເຮັດໃຫ້ເປົ່າປະໂຫຍດ. ບັດນີ້ທ່ານຍັງໜຸ່ມ; ຄວາມຕາຍບໍ່ຄວນແກ່ທ່ານ.”

Verse 5

स्वस्थानं गच्छ शीघ्रं त्वं भुक्त्वा भोगान्यथेप्सितान् । कुरु निष्कण्टकं राज्यं नाके शक्र इवापरः

“ຈົ່ງກັບໄປຫາທີ່ພັກຂອງຕົນໂດຍໄວ. ຈົ່ງເສວຍສຸກອັນທ່ານປາຖະໜາຢ່າງຄວນຄ່າ, ແລະຈົ່ງສ້າງອານາຈັກໃຫ້ໄຮ້ໜາມ—ໄຮ້ທຸກຂ໌ໄພແລະສັດຕູ—ດຸຈເປັນພຣະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ອີກອົງໃນສະຫວັນ.”

Verse 6

चित्रसेन उवाच । न राज्यं कामये देव न पुत्रान्न च बान्धवान् । न भार्यां न च कोशं च न गजान्न तुरंगमान्

ຈິດຕຣະເສນກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາລາຊະອານາຈັກ; ບໍ່ປາຖະໜາລູກ ຫຼື ຍາດພີ່ນ້ອງ. ບໍ່ປາຖະໜາພັນລະຍາ ຫຼື ຄັງຊັບ; ບໍ່ປາຖະໜາຊ້າງ ຫຼື ມ້າ.”

Verse 7

मुञ्च मुञ्च महादेव मा विघ्नः क्रियतां मम । स्वर्गप्राप्तिर्ममाद्यैव त्वत्प्रसादान्महेश्वर

“ປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າ, ປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ມະຫາເທວ—ຢ່າໃຫ້ມີອຸປະສັກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ມະເຫສວຣ, ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸສະຫວັນໃນວັນນີ້ເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 8

ईश्वर उवाच । यस्याग्रतो भवेद्ब्रह्मा विष्णुः शम्भुस्तथैव च । स्वर्गेण तस्य किं कार्यं स गतः किं करिष्यति

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ຜູ້ໃດທີ່ມີພຣະພຣົມ ພຣະວິສະນຸ ແລະ ພຣະຊຳພູ ປະທັບຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງການສະຫວັນໄປເພື່ອຫຍັງ? ໄປແລ້ວຈະສຳເລັດຫຍັງແທ້?”

Verse 9

तुष्टा वयं त्रयो देवा वृणीष्व वरमुत्तमम् । यथेप्सितं महाराज सत्यमेतदसंशयम्

“ພວກເຮົາສາມພຣະເທວາພໍໃຈແລ້ວ. ຈົ່ງເລືອກພອນອັນສູງສຸດ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ສິ່ງໃດທີ່ທ່ານປາຖະໜາ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 10

चित्रसेन उवाच । यदि तुष्टास्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । अद्यप्रभृति युष्माभिः स्थातव्यमिह सर्वदा

ຈິຕຣະເສນກ່າວວ່າ: “ຖ້າສາມພຣະເທວາ—ພຣະພຣົມ ພຣະວິສະນຸ ແລະ ພຣະມະເຫສວອນ—ພໍໃຈແທ້ ຈາກມື້ນີ້ໄປ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງທັງຫມົດປະທັບຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ.”

Verse 11

गयाशिरो यथा पुण्यं कृतं युष्माभिरेव च । तथैवेदं प्रकर्तव्यं शूलभेदं च पावनम्

“ເຊັ່ນດຽວກັນກັບກາຍາຊິຣ (Gayāśiras) ອັນສັກສິດທີ່ພວກພຣະອົງເອງໄດ້ເຮັດໃຫ້ເປັນບຸນ, ສະຖານທີ່ຊຳລະມົນທິນນີ້ ‘ຊູລະເບດ’ (Śūlabheda) ກໍຄວນຖືກສະຖາປະນາເປັນຕີຣຖະ.”

Verse 12

यत्रयत्र स्थिता यूयं तत्रतत्र वसाम्यहम् । गणानां चैव सर्वेषामाधिपत्यमथास्तु मे

“ບ່ອນໃດທີ່ພຣະອົງທັງຫມົດປະທັບຢູ່ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ; ແລະຂໍໃຫ້ອຳນາດເປັນເຈົ້າເຫນືອກະນະ (Gaṇa) ທັງປວງ ຖືກປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 13

ईश्वर उवाच । अद्यप्रभृति तिष्ठामः शूलभेदे नरेश्वर । त्रिकालां हि त्रयो देवाः कलांशेन वसामहे

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: “ແຕ່ວັນນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ້ພຣະຣາຊາແຫ່ງມະນຸດ ພວກເຮົາຈະພັກພິງຢູ່ທີ່ ຊູລະເພດາ; ແທ້ຈິງ ເທວະທັງສາມສະຖິດຢູ່ນີ້ດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພະລັງທິບ ຕະຫຼອດສາມການ.”

Verse 14

नन्दिसंज्ञो गणाधीशो भविष्यति भवान्ध्रुवम् । मत्समीपे तु भवत आदौ पूजा भविष्यति

“ເຈົ້າຈະເປັນຈອມແຫ່ງຄະນະ (ຄະນາທີສ) ນາມວ່າ ນັນທິ ຢ່າງແນ່ນອນ; ແລະໃນພຣະສະນິດຂອງເຮົາ ການບູຊາເຈົ້າຈະຖືກເຮັດເປັນອັນດັບທໍາອິດ.”

Verse 15

प्रक्षिप्य तानि चास्थीनि यत्र दीर्घतपा ययौ । सकुटुम्बो विमानस्थः स्वर्गतस्त्वं तथा कुरु

“ຈົ່ງໂຍນອັດຖິເຫຼົ່ານັ້ນໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ ດີຣຄະຕະປາ ໄດ້ໄປ; ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮອດສະຫວັນ ພ້ອມຄອບຄົວ ໂດຍຂຶ້ນສູ່ວິມານທິບ—ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນ.”

Verse 16

एवं देवा वरं दत्त्वा चित्रसेनाय पार्थिव । कुण्डमूर्धनि याम्यायां त्रयो देवास्तदा स्थिताः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ປະທານພອນແກ່ ຈິດຣະເສນາ; ແລ້ວເທວະທັງສາມໄດ້ປະທັບຢູ່ທີ່ຫົວກຸນດະ ດ້ານທິດໃຕ້.

Verse 17

परस्परं वदन्त्येवं पुण्यतीर्थमिदं परम् । यथा हि गयाशिरः पुण्यं पूर्वमेव पठ्यते । तथा रेवातटे पुण्यं शूलभेदं न संशयः

ເມື່ອພວກເຂົາເວົ້າກັນດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງປະກາດວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ເປັນທ່າຂ້າມອັນສັກສິດຢ່າງຍິ່ງ. ເຊັ່ນດຽວກັບ ກະຍາຊິຣະ ທີ່ເລື່ອງລືວ່າເປັນບຸນມາແຕ່ກ່ອນ, ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ຊູລະເພດາ ກໍເປັນບຸນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 18

ईश्वर उवाच । इदं तीर्थं तथा पुण्यं यथा पुण्यं गयाशिरः । सकृत्पिण्डोदकेनैव नरो निर्मलतां व्रजेत्

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ຕີຣະຖະນີ້ມີບຸນກຸສົນເທົ່າກັບຄະຍາຊິຣະອັນປຸນຍະ. ແມ່ນແຕ່ຖວາຍປິນຑະ ແລະນ້ຳພຽງຄັ້ງດຽວ ມະນຸດກໍບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດ.”

Verse 19

एकं गयाशिरो मुक्त्वा सर्वतीर्थानि भूपते । शूलभेदस्य तीर्थस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्

“ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ນອກເຫນືອຈາກຄະຍາຊິຣະແຕ່ພຽງແຫ່ງດຽວ ຕີຣະຖະອື່ນໆທັງໝົດ ບໍ່ອາດເທົ່າໄດ້ແມ່ນແຕ່ 1/16 ຂອງບຸນແຫ່ງຕີຣະຖະຊູລະເພດ.”

Verse 20

कुण्डमुदीच्यां याम्यायां दशहस्तप्रमाणतः । रौद्रवारुणकाष्ठायां प्रमाणं चैकविंशति

ສະລະນ້ຳສັກສິດນີ້ ມີຂະໜາດໄປທາງເໜືອ 10 ສອກ ແລະໄປທາງໃຕ້ 10 ສອກ; ໃນທິດແຫ່ງຣຸດຣະ ແລະວະຣຸນ ກ່າວໄວ້ວ່າມີ 21 ສອກ।

Verse 21

एतत्प्रमाणं तत्तीर्थं पिण्डदानादिकर्मसु । नाधर्मनिरता दातुं लभन्ते दानमत्र हि

ນີ້ແມ່ນຂະໜາດຂອງຕີຣະຖະນັ້ນ ສຳລັບກຳມະເຊັ່ນ ການຖວາຍປິນຑະ ແລະພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນອະທັມ ບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງທານທີ່ນີ້; ເພາະທານຂອງເຂົາໃນສະຖານນີ້ບໍ່ເກີດບຸນແທ້.

Verse 22

विष्णुस्तु पितृरूपेण ब्रह्मरूपी पितामहः । प्रपितामहो रुद्रोऽभूदेवं त्रिपुरुषाः स्थिताः

ວິສນຸສະຖິດໃນຮູບແຫ່ງພໍ່; ພຣະພຣະຫມາໃນຮູບແຫ່ງປິຕາມະຫະ ຄືປູ່; ແລະຣຸດຣະເປັນປຣະປິຕາມະຫະ ຄືທວດ—ດັ່ງນີ້ບຸລຸດສາມພະອົງຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນເປັນບັນພະບຸລຸດ।

Verse 23

कदा पश्यति तीर्थं वै कदा नस्तारयिष्यति । इति प्रतीक्षां कुर्वन्ति पुत्राणां सततं नृप । शूलभेदे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा शूलधरं सकृत्

“ເມື່ອໃດລາວຈະໄດ້ເຫັນທີ່ທ່າຕີຣະທີ່ສັກສິດ—ເມື່ອໃດລາວຈະພາພວກເຮົາຂ້າມພົ້ນ?” ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ບັນດາປິຕຣະຍ່ອມຄອຍລູກຫຼານຢູ່ເປັນນິດ। ແຕ່ທີ່ Śūlabheda ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູນແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ການພົ້ນທຸກຍ່ອມແນ່ນອນ।

Verse 24

नापुत्रो नाधनो रोगी सप्तजन्मसु जायते । एकविंशतिं पितुः पक्षे मातुश्वैवेकविंशतिम्

ຕະຫຼອດເຈັດຊາດ ລາວບໍ່ເກີດເປັນຜູ້ຂາດລູກຊາຍ ບໍ່ຍາກຈົນ ແລະບໍ່ເຈັບໄຂ້. ລາວຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ 21 ຊົນຊາດຝ່າຍພໍ່ ແລະ 21 ຊົນຊາດຝ່າຍແມ່ເຊັ່ນກັນ।

Verse 25

भार्यापक्षे दशैवेह कुलान्येतानि तारयेत् । शूलभेदवने राजञ्छाकमूलफलैरपि

ແລະຝ່າຍເມຍ ລາວຍັງຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໄດ້ອີກ 10 ຕະກູນໃນໂລກນີ້. ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ໃນປ່າ Śūlabheda ແມ່ນແຕ່ຜັກຂຽວ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້—ຖ້າຖວາຍດ້ວຍພັກຕິ—ກໍໄດ້ບຸນນີ້।

Verse 26

एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटीर्भवति भोजिता । पञ्चस्थानेषु यः श्राद्धं कुरुते भक्तिमान्नरः

ຖ້າໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ ກໍເທົ່າກັບຖວາຍແກ່ໜຶ່ງໂກຕິ. ຜູ້ມີພັກຕິທີ່ປະກອບພິທີ śrāddha ໃນສະຖານສັກສິດທັງຫ້າ ຍ່ອມໄດ້ບຸນທີ່ທະວີຄູນເຊັ່ນນີ້।

Verse 27

कुलानि प्रेतभूतानि सर्वाण्यपि हि तारयेत् । द्विजदेवप्रसादेन पितॄणां च प्रसादतः

ລາວຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ຕະກູນທັງປວງທີ່ຕົກຢູ່ໃນສະພາບເປັນ preta-bhūta. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງດວິຊະ—ຜູ້ເປັນດັ່ງເທວະດາໃນໂລກ—ແລະໂດຍຄວາມພໍໃຈຂອງປິຕຣະ ການນີ້ຈຶ່ງສຳເລັດ।

Verse 28

श्राद्धदो निवसेत्तत्र यत्र देवो महेश्वरः । स्युरात्मघातिनो ये च गोब्राह्मणहनाश्च ये

ຜູ້ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ພຶງພັກອາໄສຢູ່ບ່ອນທີ່ພຣະເທວະ ມະເຫສະວະ ສະຖິດ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີຜູ້ຂ້າຕົນເອງ ແລະຜູ້ຂ້າງົວກັບພຣາຫມະນ ອັນເປັນບາບໜັກ.

Verse 29

दंष्ट्रिभिर्जलपाते च विद्युत्पातेषु ये मृताः । न येषामग्निसंस्कारो नाशौचं नोदकक्रिया

ຜູ້ທີ່ຕາຍເນື່ອງຈາກຖືກສັດມີແຂ້ວຂົມກັດ, ຫຼືຕົກນ້ຳ, ຫຼືຖືກຟ້າຜ່າ—ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີພິທີອັກນິ-ສັງສະກາຣ, ບໍ່ໄດ້ຖືອະເສົາຈ, ແລະບໍ່ມີອຸດກະ-ກຣິຍາ—ກໍ (ຖືກນັບຮວມ).

Verse 30

तत्र तीर्थे तु यस्तेषां श्राद्धं कुर्वीत भक्तितः । मोक्षावाप्तिर्भवेत्तेषां युगमेकं न संशयः

ໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດ ສຣາດທະ ໃຫ້ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂມກສະພາຍໃນໜຶ່ງຍຸກ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 31

अज्ञानाद्यत्कृतं पापं बालभावाच्च यत्कृतम् । तत्सर्वं नाशयेत्पापं स्नानमात्रेण भूपते

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ບາບໃດທີ່ເຮັດໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ແລະສິ່ງໃດທີ່ເຮັດເນື່ອງຈາກຄວາມເປັນເດັກອັນບໍ່ສຸກງອມ—ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນກໍທຳລາຍບາບທັງໝົດໄດ້.

Verse 32

रजकेन यथा धौतं वस्त्रं भवति निर्मलम् । तथा पापोऽपि तत्तीर्थे स्नातो भवति निर्मलः

ເຫມືອນຜ້າທີ່ຊ່າງຊັກຜ້າຊັກແລ້ວກາຍເປັນຜ້າບໍລິສຸດ ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ແມ່ນແຕ່ຄົນມີບາບ ເມື່ອອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນ ກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ.

Verse 33

संन्यासं कुरुते योऽत्र तीर्थे विधिसमन्वितम् । ध्यायन्नित्यं महादेवं स गच्छेत्परमं पदम्

ຜູ້ໃດໃນຕີຣຖະນີ້ ຮັບສັນນະຍາສຕາມພິທີຖືກຕ້ອງ ແລະ ພາວະນາມະຫາເທວະເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດປະຣະມະບົດອັນສູງສຸດ।

Verse 34

क्रीडित्वा स यथाकामं स्वेच्छया शिवमन्दिरे । वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो जायतेऽसौ शुभे कुले

ເມື່ອໄດ້ຮື່ນເຮີງຕາມປາຖະນາ ດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈໃນວິຫານພຣະສິວະແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໃນຕະກູນອັນມົງຄຸນ ເປັນຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງແຫ່ງເວດ ແລະ ເວດາງຄະ।

Verse 35

रूपवान्सुभगश्चैव सर्वव्याधिविवर्जितः । राजा वा राजपुत्रो वाचारसमन्वितः

ຜູ້ນັ້ນຈະມີຮູບງາມ ແລະ ມີສິຣິມົງຄຸນ ພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ—ເປັນກະສັດ ຫຼື ຣາຊະບຸດ—ພ້ອມດ້ວຍຈັນຍາອັນສູງສົ່ງ।

Verse 36

एतत्ते कथितं राजंस्तीर्थस्य फलमुत्तमम् । यच्छ्रुत्वा मानवो नित्यं मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ໂອ ພຣະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແລ້ວເຖິງຜົນອັນສູງສຸດຂອງຕີຣຖະນີ້; ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງເປັນນິດ।

Verse 37

य इदं श्रावयेन्नित्यमाख्यानं द्विजपुंगवान् । श्राद्धे देवकुले वापि पठेत्पर्वणि पर्वणि

ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດຜູ້ໃດ ທຳໃຫ້ອາຂະຍານອັນສັກສິດນີ້ໄດ້ຖືກຟັງເປັນນິດ ແລະ ອ່ານສວດໃນພິທີສຣາດທະ ຫຼື ໃນວິຫານເທວະ ໃນທຸກໆການບຸນ—

Verse 38

गीर्वाणास्तस्य तुष्यन्ति मनुष्याः पितृभिः सह । पठतां शृण्वतां चैव नश्यते सर्वपातकम्

ເທວະທັງຫຼາຍຍິນດີພໍໃຈໃນຜູ້ນັ້ນ ແລະມະນຸດທັງຫຼາຍກໍພ້ອມດ້ວຍບັນພະບຸລຸດຍິນດີ; ຜູ້ສວດແລະຜູ້ຟັງ ບາບທັງປວງຖືກທຳລາຍ.

Verse 39

लिखित्वा तीर्थमाहात्म्यं ब्राह्मणेभ्यो ददाति यः । जातिस्मरत्वं लभते प्राप्नोत्यभिमतं फलम्

ຜູ້ໃດຂຽນມາຫາຕະມະແຫ່ງຕີຣະຖະນີ້ ແລ້ວຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຄວາມລະລຶກຊາດ ແລະໄດ້ຮັບຜົນຕາມປາດຖະນາ.

Verse 40

रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदक्षरमन्वितम्

ຜູ້ນັ້ນຈະພຳນັກໃນໂລກຂອງພຣະຣຸທຣະ ຕາມເວລາທີ່ບຸນແຫ່ງອັກສອນສັກສິດອັນບໍ່ສູນສະລາຍນັ້ນຍັງຕິດຕາມຢູ່ກັບຕົນ.

Verse 55

। अध्याय

ບົດ (ໝາຍແບ່ງຕອນ)