Adhyaya 47

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गीर्वाणाश्च ततः सर्वे ब्रह्माणं शरणं गताः । गजैर्गिरिवराकारैर्हयैश्चैव गजोपमैः

ພຣະມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວເທວະທັງປວງໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາເປັນທີ່ພຶ່ງ; ມາພ້ອມຊ້າງດຸຈພູເຂົາໃຫຍ່ ແລະມ້າທຽບດຸຈຊ້າງ.

Verse 2

स्यन्दनैर्नगराकारैः सिंहशार्दूलयोजितैः । कच्छपैर्महिषैश्चान्यैर्मकरैश्च तथापरे

ເຂົາເຈົ້າມາດ້ວຍລົດສົງຄາມຮູບດຸຈນະຄອນ ທີ່ເທົ່າດ້ວຍສິງແລະເສືອ; ບາງພວກຖືກລາກໂດຍເຕົ່າ ແລະຄວາຍ, ບາງພວກໂດຍມະກະຣາອັນກ້າແຂງ.

Verse 3

ब्रह्मलोकमनुप्राप्ता देवाः शक्रपुरोगमाः । दृष्ट्वा पद्मोद्भवं देवं साष्टाङ्गं प्रणताः सुराः

ເທວະທັງປວງມີພຣະອິນທຣາເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ເຖິງພຣະຫມະໂລກ; ເມື່ອເຫັນພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ພວກສຸຣາກໍກົ້ມກາບອັດຖາງຄະປຣະນາມ.

Verse 4

देवा ऊचुः । जय देव जगद्वन्द्य जय संसृतिकारक । पद्मयोने सुरश्रेष्ठ त्वामेव शरणं गताः

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: “ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ເທວະຜູ້ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ກຳນົດສັງສາຣະ! ໂອ້ປັດມະໂຍນິ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສຸຣາ—ພວກເຮົາມາພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ”

Verse 5

सोद्वेगं भाषितं श्रुत्वा देवानां भावितात्मनाम् । मेघगम्भीरया वाचा देवराजमुवाच ह

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນຫວາດຫວັ່ນຂອງເທວະທັງຫຼາຍ—ຜູ້ມີຈິດສູງແລະສໍາລວມ—ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ທ້າວອິນທຣາ ດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຄໍາຮ້ອງ।

Verse 6

किमत्रागमनं देवाः सर्वेषां वै विवर्णता । केनापमानिताः सर्वे शीघ्रं मे कथ्यतां स्वयम्

(ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ:) “ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ເຈົ້າມານີ້ເພາະຫຍັງ? ເປັນຫຍັງໃບໜ້າທຸກອົງຈຶ່ງຊີດ? ຜູ້ໃດໄດ້ຫມິ່ນປະມາດພວກເຈົ້າທັງປວງ? ຈົ່ງບອກເຮົາໃນທັນທີ ດ້ວຍຕົນເອງ”

Verse 7

देवा ऊचुः । अन्धकाख्यो महादैत्यो बलवान् पद्मसम्भव । तेन देवगणाः सर्वे धनरत्नैर्वियोजिताः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ, ມີມະຫາອະສຸຣະນາມ ‘ອັນທະກະ’ ຜູ້ມີພະລັງຫນັກໜ່ວງ. ໂດຍເຂົາ ໝູ່ເທວະທັງປວງຖືກພາກອອກຈາກຊັບສົມບັດແລະແກ້ວຮັດຕະນະ”

Verse 8

हत्वा देवगणांस्तावदसिचक्रपरद्द्विश्वधैः । गृहीत्वा शक्रभार्यां स दानवोऽपि गतो बलात्

ເມື່ອຂ້າໝູ່ເທວະດ້ວຍດາບ ຈັກຣາ ຂວານ ແລະອາວຸດສອງຄົມແລ້ວ, ອະສຸຣະນັ້ນຍັງຊິງເອົາພຣະມະເຫສີຂອງທ້າວສັກກະ (ອິນທຣາ) ໄປດ້ວຍ ແລະຈາກໄປດ້ວຍກໍາລັງ

Verse 9

देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । चिन्तयामास राजेन्द्र वधार्थं दानवस्य ह

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະແລ້ວ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຣະອົງກໍເລີ່ມຄິດໄຕ່ຕອງເພື່ອຫາວິທີປະຫານອະສຸຣະນັ້ນ

Verse 10

अवध्यो दानवः पापः सर्वेषां वो दिवौकसाम् । स त्राता सर्वजगतां नान्यो विद्येत कुत्रचित्

(ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ:) “ອະສູຣຜູ້ບາບນັ້ນ ບໍ່ອາດຖືກທ່ານທັງຫຼາຍຊາວສະຫວັນຂ້າໄດ້. ມີແຕ່ເຂົາເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງທຸກໂລກ; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດໃຫ້ພົບໃນທີ່ໃດເລີຍ.”

Verse 11

एवमुक्ताः सुराः सर्वे ब्रह्मणा तदनन्तरम् । ब्रह्माणं ते पुरस्कृत्य गता यत्र स केशवः । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर्ब्रह्माद्याश्चक्रपाणिनम्

ເມື່ອຖືກພຣະພຣົມກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພວກເທວະທັງປວງຈຶ່ງຍົກພຣະພຣົມເປັນຜູ້ນຳ ໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະເກສະວະປະທັບຢູ່. ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣົມແລະທ່ານອື່ນໆ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຜູ້ຖືຈັກກະດ້ວຍບົດສະໂຕດຫຼາຍປະເພດ.

Verse 12

देवा ऊचुः । जय त्वं देवदेवेश लक्ष्म्या वक्षःस्थलाश्रितः । असुरक्षय देवेश वयं ते शरणं गताः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຊະນະແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ, ຜູ້ທີ່ພຣະສຣີລັກສະມີສະຖິດຢູ່ເທິງພຣະອຸຣາ. ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ທຳລາຍອະສູຣ, ພວກເຮົາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ.”

Verse 13

स्तूयमानः सुरैः सर्वैर्ब्रह्माद्यैश्च जनार्दनः । सम्प्रहृष्टमना भूत्वा सुरसङ्घमुवाच ह

ເມື່ອພຣະຊະນາຣະດະນະຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະທັງປວງ ທັງພຣະພຣົມແລະທ່ານອື່ນໆ ພຣະອົງກໍຊື່ນບານໃນພຣະຫົວໃຈ ແລ້ວຕຣັດກັບສະພາເທວະ.

Verse 14

श्रीवासुदेव उवाच । स्वागतं देवविप्राणां सुप्रभाताद्य शर्वरी । किं कार्यं प्रोच्यतां क्षिप्रं कस्य रुष्टा दिवौकसः

ພຣະສຣີວາສຸເທວະຕຣັດວ່າ: “ຍິນດີຕ້ອນຮັບ ໂອ ວິປຣະຜູ້ປະເສີດດຸດເທວະ. ຄືນໄດ້ຜ່ານໄປ ບັດນີ້ເປັນຍາມເຊົ້າອັນຜ່ອງໃສ. ຈົ່ງບອກໃຫ້ໄວ—ມີກິດການອັນໃດເກີດຂຶ້ນ ແລະຊາວສະຫວັນໂກດຕໍ່ຜູ້ໃດ?”

Verse 15

किं दुःखं कश्च संतापः कुतो वा भयमागतम् । कथयन्तु महाभागाः कारणं यन्मनोगतम्

ຄວາມໂສກນີ້ແມ່ນຫຍັງ, ຄວາມຮ້ອນໃຈນີ້ແມ່ນຫຍັງ, ແລະຄວາມຢ້ານກົວມາຈາກໃສ? ຂໍທ່ານຜູ້ມີສິຣິຈົ່ງບອກເຫດທີ່ຫນັກຢູ່ໃນໃຈເຖີດ.

Verse 16

पराभवः कृतो येन सोऽद्य यातु यमालयम् । एवमुक्तास्तु कृष्णेन कथयामासुरस्य तत्

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າອັບອາຍ ຜູ້ນັ້ນຈົ່ງໄປສູ່ວິຫານຂອງຍະມະໃນມື້ນີ້! ເມື່ອພຣະກຣິດສະນະຕັດດັ່ງນີ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງເລົ່າເລື່ອງອະສູນນັ້ນໃຫ້ພຣະອົງຟັງ.

Verse 17

दर्शयन्तः स्वकान्देहान् लज्जमाना ह्यधोमुखाः । हृतराज्या ह्यन्धकेन कृता निस्तेजसः प्रभो

ພວກເຂົາກ້ມໜ້າດ້ວຍຄວາມອາຍ ແລະສະແດງຮ່າງກາຍຂອງຕົນທີ່ມີຮອຍບາດເຈັບ. “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ອັນທະກະໄດ້ຊິງອານາຈັກຂອງພວກເຮົາ ແລະເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາໝົດສະຫງ່າລາສີ.”

Verse 18

पितेव पुत्रं परिरक्ष देव जहीन्द्रशत्रुं सह पुत्रपौत्रैः । तथेति चोक्तः कमलासनेन सुरासुरैर्वन्दितपादपद्मः

“ຂໍໂອ ພຣະເທວະ, ຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາເຫມືອນພໍ່ປົກປ້ອງລູກ; ຈົ່ງປາບສັດຕູຂອງອິນທຣະພ້ອມດ້ວຍລູກແລະຫຼານຂອງມັນ” ເມື່ອພຣະພຣະຫມາຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວກ່າວດັ່ງນີ້ ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະບາດດອກບົວທີ່ເທວະແລະອະສູນນົບນ້ອມ ຈຶ່ງຕອບວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ”

Verse 19

शङ्खं चक्रं गदां चापं संगृह्य परमेश्वरः । उत्थितो भोगपर्यङ्काद्देवानां पुरतस्तदा

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ຊົງຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ຄະທາ ແລະຄັນທະນູ ແລ້ວຊົງລຸກຂຶ້ນຈາກຕຽງນາຄາ ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍ

Verse 20

श्रीवासुदेव उवाच । पाताले यदि वा मर्त्ये नाके वा यदि तिष्ठति । तं हनिष्याम्यहं पापं येन संतापिताः सुराः

ພຣະສີວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: “ບໍ່ວ່າຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນປາຕາລ ຫຼືໃນໂລກມະນຸດ ຫຼືໃນສະຫວັນ—ຜູ້ບາບທີ່ທຳໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍທຸກທໍລະມານນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຫານ”

Verse 21

स्वं स्थानं यान्तु गीर्वाणाः संतुष्टा भावितौजसः । विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्माद्यास्ते सवासवाः

“ໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈອິ່ມເອມ ແລະພະລັງອັນເຂັ້ມແຂງ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະວິສະນຸ ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມພຣະອິນທຣາ ກໍອອກເດີນທາງຕາມນັ້ນ

Verse 22

स्वयानैस्तु हरिं नत्वा हृदि तुष्टा दिवं ययुः

ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ກ້ອມນົບພຣະຫຣິ ແລ້ວຂຶ້ນສູ່ພາຫະນະທິບຂອງຕົນ ໄປສູ່ສະຫວັນ ດ້ວຍໃຈອິ່ມເອມຢ່າງເຕັມທີ່

Verse 47

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍ” — ເຄື່ອງໝາຍຄອໂລຟອນບອກຂອບເຂດຈົບບົດ/ບົດທີ