Adhyaya 45

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एष एव पुरा प्रश्नः परिपृष्टो महेश्वरम् । राज्ञा चोत्तानपादेन ऋषिदेवसमागमे

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຄຳຖາມນີ້ເອງ ໃນການກ່ອນ ພຣະຣາຊາ ອຸຕຕານະປາດ ໄດ້ທູນຖາມ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ໃນມະຫາສະພາຂອງລຶສີ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 2

उत्तानपाद उवाच । इदं तीर्थं महापुण्यं सर्वदेवमयं परम् । गुह्याद्गुह्यतरं स्थानं न दृष्टं न श्रुतं हर

ອຸຕຕານະປາດ ກ່າວວ່າ: ຕີຣະຖະນີ້ມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ສູງສຸດ ແລະ ເປັນທີ່ສະຖິດຂອງເທວະທັງປວງ. ໂອ ຮະຣະ! ສະຖານນີ້ລຶກລັບຍິ່ງກວ່າລຶກລັບ—ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນ ແລະ ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນເລີຍ।

Verse 3

शूलभेदं कथं जातं केनैवोत्पादितं पुरा । माहात्म्यं तस्य तीर्थस्य विस्तराच्छंस मे प्रभो

ຊູລະເພດ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະ ໃນການບູຮານ ໃຜເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ? ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊີ້ແຈງມະຫິມາຂອງຕີຣະຖະນັ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດ।

Verse 4

ईश्वर उवाच । आसीत्पुरा महावीर्यो दानवो बलदर्पितः । मर्त्ये न तादृशः कश्चिद्विक्रमेण बलेन वा

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ມີດານະວະຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ ຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສໃນພະລັງຂອງຕົນ. ໃນຫມູ່ມະນຸດ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມ—ທັງດ້ານວິກຣະມະ ແລະ ພະລັງກຳລັງ।

Verse 5

सूनुर्ब्रह्मसुतस्यायमन्धको नाम दुर्मदः । निजस्थाने वसन् पापः कुर्वन् राज्यमकण्टकम्

ຜູ້ນີ້ແມ່ນລູກຫຼານຂອງບຸດພຣະພຣະຫມາ ຊື່ວ່າ ອັນທະກະ ຜູ້ຫຍິ່ງຍໂສແລະຫຼົງມົນ. ຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງຕົນ ຜູ້ບາບນັ້ນປົກຄອງໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກໃດໆ।

Verse 6

हृष्टपुष्टो वसन्मर्त्ये स सुरैर्नाभिभूयते । भवनं तस्य पापस्य वह्नेरुपवनं यथा

ໃນໂລກມະນຸດ ລາວຢູ່ຢ່າງຮື້ນຮົມແລະແຂງແຮງ; ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍບໍ່ອາດຊະນະໄດ້. ເຮືອນຂອງຜູ້ມີບາບນັ້ນ ດຸດດັ່ງປ່າຂອງໄຟ—ເຂົ້າໃກ້ບໍ່ໄດ້ ແລະນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 7

एतस्मिन्नन्धकः काले चिन्तयामास भारत । तोषयामि महादेवं येन सानुग्रहो भवेत्

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ພາຣະຕະ ອັນທະກະໄດ້ຄິດໃນໃຈວ່າ: “ຂ້າຈະບູຊາມະຫາເທວະ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງເມດຕາແກ່ຂ້າ”

Verse 8

प्रार्थयामि वरं दिव्यं यो मे मनसि वर्तते । परं स निश्चयं कृत्वा सोऽन्धको निर्गतो गृहात्

“ຂ້າຈະທູນຂໍພອນທິບທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂ້າ” ເມື່ອຕັ້ງໃຈໝັ້ນແລ້ວ ອັນທະກະກໍອອກຈາກເຮືອນ

Verse 9

रेवातटं समासाद्य दानवस्तपसि स्थितः । उग्रं तपश्चचारासौ दारुणं लोमहर्षणम्

ເມື່ອເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ດານະວະນັ້ນຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະ ແລະບຳເພັນຕະປະອັນຮຸນແຮງ—ໂຫດຮ້າຍ ແລະເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ

Verse 10

दिव्यं वर्षसहस्रं स निराहारोऽभवत्ततः । द्वितीयं तु सहस्रं स न्यवसद्वारिभोजनः

ຕໍ່ມາ ລາວອົດອາຫານຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີທິບ; ແລ້ວໃນອີກໜຶ່ງພັນປີຖັດໄປ ລາວດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳເທົ່ານັ້ນ

Verse 11

तृतीयं तु सहस्रं स धूमपानरतोऽभवत् । चतुर्थं वर्षसाहस्रं योगाभ्यासेन संस्थितः

ໃນພັນປີທີສາມ ລາວໄດ້ອຸທິດຕົນໃນພຣະວຣະຕະ “ດື່ມຄວັນ”. ໃນພັນປີທີສີ່ ລາວຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນວິໄນແຫ່ງການຝຶກໂຍຄະ.

Verse 12

कोपीह नेदृश चक्रे तपः परमदारुणम् । अस्थिचर्मावशेषोऽसौ यावत्तिष्ठति भारत

ໂອ ພາຣະຕະ! ບໍ່ມີໃຜທີ່ໃດເຄີຍປະຕິບັດຕະປະອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງເຊັ່ນນີ້. ຕາມທີ່ລາວຍືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ກໍເຫຼືອແຕ່ກະດູກແລະໜັງ.

Verse 13

तस्य मूर्ध्नि ततो राजन् धूमवार्त्तिर्विनिःसृता । देवलोकमतीत्यासौ कैलासं व्याप्य संस्थिता

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຈາກກະຫມ່ອມຫົວຂອງລາວ ມີກຸ່ມຄວັນພຸ່ງອອກມາເປັນສາຍ. ມັນລ່ວງພົ້ນແດນເທວະໂລກ ແລ້ວແຜ່ຄຸມເຂົາໄກລາສ ແລະສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 14

तावद्देवसमीपस्था उमा वचनमब्रवीत् । कोऽस्त्ययं मानुषे लोके तपसोग्रेण संस्थितः

ໃນຂະນະນັ້ນ ອຸມາ ຜູ້ຢືນໃກ້ພຣະເຈົ້າ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ຜູ້ໃດໜໍ ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະອັນຮຸນແຮງເຊັ່ນນີ້?”

Verse 15

चतुर्वर्षसहस्राणि व्यतीयुः परमेश्वर । न केनापीदृशं तप्तं तपो दृष्टं श्रुतं तथा

“ໂອ ປຣະເມສະວະຣະ! ສີ່ພັນປີໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ຕະປະແບບນີ້ບໍ່ເຄີຍເຫັນ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນ—ບໍ່ມີໃຜປະຕິບັດໄດ້ຮຸນແຮງເທົ່ານີ້”

Verse 16

अवज्ञां कुरुषे देव किमत्र नियमान्विते । सर्वस्य दत्से शीघ्रं त्वमल्पेन तपसा विभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງເມີນເຉີຍຢູ່ນີ້ ໃນເມື່ອເຂົາຍຶດໝັ້ນໃນນິຍົມແລະວັດປະຕິບັດ? ໂອ ພຣະຜູ້ມີອານຸພາບ, ພຣະອົງປະທານພອນແກ່ທຸກຜູ້ຢ່າງໄວ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຕະປະນ້ອຍນິດກໍຕາມ।

Verse 17

नाक्षक्रीडां करिष्येऽद्य त्वया सह महेश्वर । यावन्नोत्थाप्यते ह्येष दानवो भक्तवत्सल

ໂອ ມະເຫສະວະຣ! ມື້ນີ້ຂ້າຈະບໍ່ຫຼິ້ນຫມາກເຕົ໋າກັບພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕະ ຈົນກວ່າດານະວະນີ້ຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະໄດ້ຮັບການຕອບຮັບ।

Verse 18

ईश्वर उवाच । साधु साधु महादेवि सर्वलक्षणलक्षिते । अहं तं न विजानामि क्लिश्यन्तं दानवेश्वरम्

ອີສະວະຣຕັດວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ມະຫາເທວີ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ. ເຮົາຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກເຈົ້າແຫ່ງດານະວະຜູ້ກຳລັງທົນທຸກຢ່າງນີ້.”

Verse 19

योगाभ्यासे स्थितो भद्रे ध्यायंस्तत्परमं पदम् । तत्रागच्छ मया सार्द्धं यत्र तप्यत्यसौ तपः

ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ເຮົາຕັ້ງມັ່ນໃນການຝຶກໂຍຄະ ແລະເພ່ງພິຈາລະນາສູ່ສະຖານະອັນສູງສຸດນັ້ນ. ຈົ່ງມາກັບເຮົາໄປຍັງບ່ອນທີ່ເຂົາກຳລັງປະກອບຕະປະ।

Verse 20

उमया सहितो देवो गतस्तत्र महेश्वरः । अस्थिचर्मावशेषस्तु दृष्टो देवेन शम्भुना

ຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສະວະຣໄດ້ໄປຍັງບ່ອນນັ້ນພ້ອມກັບພຣະອຸມາ; ແລະພຣະສັມພູໄດ້ເຫັນຢູ່ນັ້ນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເຫຼືອແຕ່ກະດູກແລະໜັງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 21

प्रत्युवाच प्रसन्नोऽसौ देवदेवो महेश्वरः । भोभोः कष्टं कृतं भीमं दारुणं लोमहर्षणम्

ເມື່ອພຣະເທວະເທວາ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຊົງພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ໂອ້ ໂອ້! ເຈົ້າໄດ້ກະທຳຄວາມລຳບາກອັນນ່າຢ້ານ, ແຮງກ້າ, ຈົນຂົນລຸກ”

Verse 22

ईदृशं च तपो घोरं कस्माद्वत्स त्वया कृतम् । वरं दास्याम्यहं वत्स यस्ते मनसि वर्तते

“ລູກເອີຍ ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງບຳເພັນຕະປະອັນດຸຮ້າຍເຊັ່ນນີ້? ຈົ່ງບອກ—ພອນໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ ພອນນັ້ນເຮົາຈະປະທານໃຫ້”

Verse 23

अन्धक उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव वरदो यदि शङ्कर । सुरान् सर्वान् विजेष्यामि त्वत्प्रसादान्महेश्वर

ອັນທະກະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າ, ຖ້າພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານພອນແທ້ ໂອ້ ສັງກະຣະ—ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ້ ມະເຫສະວະຣະ ຂ້າຈະພິຊິດເທວະທັງປວງ”

Verse 24

ईश्वर उवाच । स्वप्नेऽपि त्रिदशाः सर्वे न योद्धव्याः कदाचन । असंभाव्यं न वक्तव्यं मनसो यन्न रोचते

ພຣະອິສະວະຣະ ຕຣັດວ່າ: “ຢ່າເຄີຍ—ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນ—ຈະໄປຮົບກັບເທວະສາມສິບສາມທັງປວງ. ຢ່າເວົ້າສິ່ງທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ແລະຢ່າກ່າວສິ່ງທີ່ໃຈຕົນບໍ່ຍອມຮັບ”

Verse 25

अन्यं किमपि याचस्व यस्ते मनसि वर्तते । स्वर्गे वा यदि वा मर्त्ये पातालेषु च संस्थितान्

“ຈົ່ງຂໍສິ່ງອື່ນ—ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ—ຈະເກືອບກ່ຽວກັບຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ ຫຼືໃນໂລກມະນຸດ ຫຼືໃນປາຕາລະໂລກທັງຫຼາຍ”

Verse 26

मर्त्येषु विविधान् भोगान् भोक्ष्यसि त्वं यथेप्सितान् । कुरु निष्कण्टकं राज्यं स्वर्गे देवपतिर्यथा

ໃນໂລກມະນຸດ ເຈົ້າຈະໄດ້ເສວຍສຸກນານາປະການຕາມທີ່ປາຖະໜາ. ຈົ່ງສ້າງອານາຈັກທີ່ປອດຈາກໜາມ (ບໍ່ມີອຸປະສັກ) ເຫມືອນພະອິນທຣາ ຈອມເທວະໃນສະຫວັນ.

Verse 27

देवस्य वचनं श्रुत्वा सोऽन्धको विमनाः स्थितः । वृथा क्लेशश्च मे जातो न किंचित्साधितं मया

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະເທວະ ອັນທະກະຢືນຢູ່ດ້ວຍໃຈເສົ້າ: “ຄວາມລຳບາກຂອງຂ້າເປັນຫຍັງບໍ່ໄດ້; ຂ້າບໍ່ໄດ້ສຳເລັດສິ່ງໃດເລີຍ”

Verse 28

निश्वासं परमं मुक्त्वा निपपात धरातले । मूलच्छिन्नो यथा वृक्षो निरुच्छ्वासस्तदाभवत्

ເຂົາປ່ອຍລົມຫາຍໃຈລຶກຢ່າງຍິ່ງ ແລ້ວລົ້ມລົງກັບພື້ນດິນ. ເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກຕັດຂາດຈາກຮາກ ໃນຂະນະນັ້ນເຂົາກໍໄຮ້ລົມຫາຍໃຈ ແລະນິ່ງງັນ.

Verse 29

मूर्च्छापन्नं ततो दृष्ट्वा देवी वचनमब्रवीत् । यं कामं कामयत्येष तमस्मै देहि शङ्कर

ເມື່ອເຫັນເຂົາລົ້ມສະຫຼົບ ພຣະເທວີຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ສັງກະຣະ, ຈົ່ງປະທານຄວາມປາຖະໜາທີ່ເຂົາໂຫຍຫານັ້ນໃຫ້ເຂົາເຖີດ”

Verse 30

भक्तानुपेक्षमाणस्य तवाकीर्तिर्भविष्यति

ຖ້າເຈົ້າເມີນເຉີຍຜູ້ພັກຕະ ຊື່ສຽງອັນຊົ່ວ (ອະກີຣຕິ) ຈະມາສູ່ເຈົ້າ.

Verse 31

ईश्वर उवाच । यदि दास्ये वरं देवि इच्छाभूतं कदाचन । ततो न मंस्यते विष्णुं न ब्रह्माणं न मामपि

ອີສະວະຣາກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຖ້າເຮົາເຄີຍປະທານພອນຕາມແຕ່ຄວາມປາຖະນາຂອງເຂົາ, ຫຼັງຈາກນັ້ນເຂົາຈະບໍ່ເຄົາລົບພຣະວິສະນຸ ບໍ່ເຄົາລົບພຣະພຣະຫມາ ແມ່ນແຕ່ເຮົາກໍບໍ່ເຄົາລົບ.”

Verse 32

उच्चत्वमाप्तो देवेशि अन्यानपि सुरासुरान्

“ໂອ ເທວີແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເມື່ອເຂົາໄດ້ຮັບອຳນາດອັນສູງສົ່ງແລ້ວ ເຂົາຈະເບິ່ງຖືກແມ່ນແຕ່ເທວະແລະອະສຸຣາອື່ນໆ.”

Verse 33

देव्युवाच । कमप्युपायमाश्रित्य उत्थापय महेश्वर । विष्णुवर्जं सुरान्सर्वाञ्जयस्वेति वरं वद

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະເຫສະວະຣາ, ຂໍໃຫ້ອາໄສອຸບາຍທີ່ເໝາະສົມ ແລ້ວຍົກເຂົາຂຶ້ນ (ຟື້ນຟູເຂົາ). ຈົ່ງປະທານພອນນີ້ແກ່ເຂົາ: ‘ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຊະນະເທວະທັງປວງ ເວັ້ນແຕ່ພຣະວິສະນຸ’.”

Verse 34

ईश्वर उवाच । उपायः शोभनो देवि यो मे मनसि वर्तते । तमेवास्मै प्रदास्यामि यस्त्वया कथितो वरः

ອີສະວະຣາກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ອຸບາຍອັນງາມປານປະເສີດໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈເຮົາ. ພອນທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນແຫຼະ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ເຂົາ.”

Verse 35

ततोऽमृतेन संसिक्तः स्वस्थोऽभूत्तत्क्षणादयम् । तथा पुनर्नवो जातः सर्वावयवशोभितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກປະພົມດ້ວຍອະມຣິຕະ ເຂົາກໍຫາຍດີໃນທັນທີ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຂົາດູປານກັບເກີດໃໝ່—ງາມສະຫງ່າດ້ວຍຄວາມງາມແຫ່ງອະວະຍະວະທຸກສ່ວນ.

Verse 36

शृणुष्वैकमना भूत्वा गृहाण वरमुत्तमम् । विष्णुवर्जं प्रदास्यामि यत्तवाभिमतं प्रियम्

ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ແນ່ວແນ່ ແລະຮັບພອນອັນສູງສຸດນີ້. ຍົກເວັ້ນພຣະວິສນຸ ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າຮັກແລະປາດຖະໜາ ຂ້າຈະປະທານໃຫ້.

Verse 37

सर्वं च सफलं तुभ्यं मा धर्मस्तेऽन्यथा भवेत् । ददामीति वरं तुभ्यं मन्यसे यदि चासुर

ຂໍໃຫ້ທຸກສິ່ງເກີດຜົນສຳເລັດແກ່ເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ທຳມະຂອງເຈົ້າຢ່າເບື້ອນບ່ຽງຈາກທາງທີ່ຄວນ. ຖ້າເຈົ້າຍອມຮັບດັ່ງນີ້ ໂອ້ອະສຸຣ ຂ້າຈະປະທານພອນນີ້ໃຫ້.

Verse 38

विष्णुवर्जं सुरान् सर्वाञ्जेष्यसि त्वं च मां विना

ຍົກເວັ້ນພຣະວິສນຸ ເຈົ້າຈະພິຊິດເທວະທັງປວງ—ແລະຍັງເຮັດໄດ້ໂດຍບໍ່ມີຂ້າ ບໍ່ຕ້ອງອາໄສການຊ່ວຍເຫຼືອເພີ່ມເຕີມຈາກຂ້າ.

Verse 39

अन्धक उवाच । भवत्वेवमिति प्राह बलमास्थाय केवलम् । विष्णुवर्जं विजेष्येऽहं स्वबलेन महेश्वर

ອັນທະກະກ່າວວ່າ “ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວອາໄສແຕ່ກຳລັງຂອງຕົນ ກ່າວວ່າ “ໂອ້ ມະເຫສະວະຣ ຍົກເວັ້ນພຣະວິສນຸ ຂ້າຈະພິຊິດທັງປວງດ້ວຍອຳນາດຂອງຂ້າເອງ”

Verse 40

कृतार्थोऽहं हि संजात इत्युक्त्वा प्रणतिं गतः । गच्छ देवोमयासार्द्धं कैलासशिखरं वरम्

ເຂົາກ່າວວ່າ “ແທ້ຈິງ ຂ້າບັນລຸຈຸດປະສົງແລ້ວ” ແລ້ວກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. (ແລ້ວພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ) “ມາເຖີດ ຜູ້ມີສະພາບເທວະ; ຈົ່ງໄປກັບຂ້າສູ່ຍອດໄກລາສອັນປະເສີດ”

Verse 41

वृषपुंगवमारुह्य देवोऽसावुमया सह । वरं दत्त्वा स तस्यैवं तत्रैवान्तरधीयत

ພຣະເຈົ້ານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ຂຶ້ນປະທັບເທິງໂຄອັນປະເສີດ; ຄັ້ນປະທານພອນແລ້ວ ກໍອັນຕະທານໃນທີ່ນັ້ນເອງ।

Verse 45

। अध्याय

“ບົດ” — ເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກພາກ/ຄໍໂລຟອນທີ່ຂາດຕອນ।