Adhyaya 39

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेच्च राजेन्द्र कपिलातीर्थमुत्तमम् । स्नानमात्रान्नरो भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຣາເຊນທຣະ ຈົ່ງໄປຫາ ກະປິລາ ຕີຣຖະ ອັນປະເສີດ. ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຜູ້ມີພັກຕິກໍພົ້ນຈາກບາບມົນທິນທັງປວງ.”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । आश्चर्यभूतं लोकेषु कथितं द्विजसत्तम । नर्मदेश्वरमाहात्म्यं कापिलं कथयस्व मे

ຢຸທິສຖິຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໃນໂລກທັງຫຼາຍເລົ່າກັນວ່າເປັນສິ່ງອັດສະຈັນ. ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເຖິງ ມາຫາຕະມະຍະ ຂອງ ນະຣະມະເທດສະວະຣະ ທີ່ເກີ່ຍວກັບ ກະປິລາ.”

Verse 3

यस्मिन् कालेऽथ सम्बन्धे उत्पन्नं तीर्थमुत्तमम् । सर्वपापहरं पुण्यं तीर्थं जातं कथं प्रभो

ຕີຣຖະອັນປະເສີດນີ້ ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາໃດ ແລະໂດຍເຫດສຳພັນອັນໃດ? ໂອ ພຣະຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ຕີຣຖະອັນເປັນບຸນນີ້ ຜູ້ລ້າງບາບທັງປວງ ເກີດມາແນວໃດ?

Verse 4

मार्कण्डेय उवाच । शृणु वक्ष्येऽद्य ते राजन्कपिलातीर्थमुत्तमम् । येन ते विस्मयः सर्वः श्रुत्वा गच्छति भारत

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພະຣາຊາ; ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງ ກະປິລາ-ຕີຣະຖະ ອັນປະເສີດ; ໂອ ພາຣະຕະ ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຄວາມພິສວົງທັງປວງຂອງເຈົ້າຈະສົງບລົງ”

Verse 5

पुरा कृतयुगस्यादौ ब्रह्मा लोकपितामहः । उत्पादयित्वा सकलं भूतग्रामं चतुर्विधम्

“ໃນການກ່ອນການ, ໃນຕົ້ນແຫ່ງກຣິຕະຍຸກ, ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ໄດ້ສ້າງຫມູ່ສັດທັງປວງໃຫ້ເກີດຂຶ້ນເປັນສີ່ປະເພດ…”

Verse 6

जपहोमपरो भक्त्या क्षणं ध्यात्वा च तिष्ठति । ज्वलमानात्तु कपिला तावत्कुण्डात्समुत्थिता

“ດ້ວຍພັກຕິ ຈົ່ງຈົມຢູ່ໃນຊະປະ ແລະ ໂຫມະ, ທ່ານຢຸດນິ່ງຊົ່ວຂະນະແລ້ວເຂົ້າສະມາທິ. ແລ້ວ ກະປິລາ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟ ກໍຜຸດຂຶ້ນຈາກກຸນດະໂດຍທັນທີ.”

Verse 7

अग्निज्वालोज्ज्वलैः शृङ्गैस्त्रिनेत्रा सुपयस्विनी । अग्निपूर्णा ह्यग्निमुखा अग्निघ्राणाग्निलोचना

“ມີເຂົາສະຫວ່າງດັ່ງແປວໄຟ, ເປັນຕຣິເນດຣະ ແລະ ອຸດົມດ້ວຍນ້ຳນົມ; ເຕັມໄປດ້ວຍໄຟ, ໜ້າເປັນໄຟ, ດັງເປັນໄຟ, ແລະ ຕາເປັນໄຟ…”

Verse 8

अग्निखुरा ह्यग्निपृष्ठा अग्निसर्वाङ्गसंस्थितिः । सर्वलक्षणसम्पूर्णा घण्टाललितनिःस्वना

“ມີກີບເປັນໄຟ ແລະ ຫຼັງເປັນໄຟ—ໄຟສະຖິດຢູ່ທົ່ວອະວັຍະວະທັງປວງ; ສົມບູນດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ, ແລະ ມີສຽງຫວານຈາກການກັງວານອ່ອນໆຂອງກະດິ່ງ…”

Verse 9

दृष्ट्वा तु तां महाभागां कपिलां कुण्डमध्यगाम् । ब्रह्मा लोकगुरुस्तात प्रणम्येदमुवाच ह

ເມື່ອເຫັນກະປິລາ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ ຢືນຢູ່ກາງກຸນຑະ ພຣະພຣະຫມາ ຄູແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຈຶ່ງນ້ອມກາບ ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້

Verse 10

नमस्ते कपिले पुण्ये सर्वलोकनमस्कृते । मङ्गल्ये मङ्गले देवि त्रिषु लोकेष्वनुपमे

ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ໂອ ກະປິລາ ຜູ້ບຸນບໍລິສຸດ ຜູ້ທີ່ທຸກໂລກນ້ອມກາບ; ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ເປັນມົງຄຸນຍິ່ງ ພຣະເທວີ ບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າໃນສາມໂລກ

Verse 11

त्वं लक्ष्मीस्त्वं स्मृतिर्मेधा त्वं धृतिस्त्वं वरानने । उमादेवीति विख्याता त्वं सती नात्र संशयः

ເຈົ້າແມ່ນລັກສະມີ; ເຈົ້າແມ່ນຄວາມຈໍາ ແລະ ປັນຍາ; ເຈົ້າແມ່ນຄວາມໝັ້ນຄົງ ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ. ເຈົ້າໂດງດັງນາມ ພຣະເທວີອຸມາ; ແທ້ຈິງເຈົ້າແມ່ນສະຕີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 12

वैष्णवी त्वं महादेवी ब्रह्माणी त्वं वरानने । कुमारी त्वं महाभागे भक्तिः श्रद्धा तथैव च

ໂອ ມະຫາເທວີ ເຈົ້າແມ່ນໄວສະນະວີ; ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ ເຈົ້າແມ່ນພຣະຫມານີ. ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ ເຈົ້າແມ່ນກຸມາຣີ; ແລະເຈົ້າແມ່ນພັກຕິ ແລະ ສັດທາດ້ວຍ

Verse 13

कालरात्रिस्तु भूतानां कुमारी परमेश्वरी । त्वं लवस्त्वं त्रुटिश्चैव मुहूर्तं लक्षमेव च

ສໍາລັບສັດທັງປວງ ເຈົ້າແມ່ນກາລະຣາຕຣີ ໂອ ປະຣະເມສະວະຣີ ພຣະເທວີກຸມາຣີນິລັນດອນ. ເຈົ້າແມ່ນລະວະ ເຈົ້າແມ່ນຕຣຸຕິ; ເຈົ້າແມ່ນມຸຫູຣຕະ ແລະເຈົ້າແມ່ນມາດຕາວັດເວລາເອງ

Verse 14

संवत्सरस्त्वं मासस्त्वं कालस्त्वं च क्षणस्तथा । नास्ति किंचित्त्वया हीनं त्रैलोक्ये सचराचरे

ພຣະອົງແມ່ນປີ, ພຣະອົງແມ່ນເດືອນ; ພຣະອົງແມ່ນກາລ(ເວລາ) ແລະພຣະອົງແມ່ນຂະນະດ້ວຍ. ໃນໄຕໂລກ—ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຂາດພຣະອົງ.

Verse 15

एवं स्तुता तु मानेन कपिला परमेष्ठिना । तमुवाच महाभागं प्रहृष्य पद्मसम्भवम्

ເມື່ອກະປິລາຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍການນັບຖືຢ່າງສູງໂດຍປຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣົມ) ນາງກໍປິຕິຍິນດີໃນໃຈ ແລ້ວກ່າວກັບທ່ານຜູ້ມີພາກຍິ່ງ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ

Verse 16

प्रसन्ना तव वाक्येन देवदेव जगद्गुरो । किं करोमि प्रियं तेऽद्य ब्रूहि सर्वं पितामह

ຂ້າພະເຈົ້າປິຕິຍິນດີດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ເທວະເທວາ, ໂອ ຄູແຫ່ງໂລກ. ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງຮັກ? ຂໍຈົ່ງບອກທັງໝົດ, ໂອ ປິຕາມະຫາ

Verse 17

ब्रह्मोवाच । जगद्धिताय जनिता मया त्वं परमेश्वरि । स्वर्गान्मर्त्यं ततो याहि लोकानां हितकाम्यया

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ຂ້າໄດ້ໃຫ້ເຈົ້າເກີດຂຶ້ນ, ໂອ ປຣະເມສະວະຣີ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປຈາກສະຫວັນສູ່ໂລກມະນຸດ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ສັດທັງປວງເກີດສຸກ

Verse 18

सर्वदेवमयी त्वं तु सर्वलोकमयी तथा । विधिना ये प्रदास्यन्ति तेषां वासस्त्रिविष्टपे

ພຣະອົງເປັນອົງຮວມແຫ່ງເທວະທັງປວງ ແລະເປັນອົງຮວມແຫ່ງໂລກທັງຫມົດ. ຜູ້ໃດຖວາຍບູຊາແດ່ພຣະອົງຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ພັກອາໄສໃນຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ)

Verse 19

एवमुक्त्वा ततो देवी ब्रह्माणं परमेश्वरी । वन्द्यमाना सुरैः सिद्धैराजगाम धरातलम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີຜູ້ເປັນປະເມດສະວະຣີ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວເສດັດລົງສູ່ໂລກມະນຸດ ໂດຍມີເທວະແລະສິດທະທັງຫຼາຍບູຊາສັນລະເສີນ.

Verse 20

युधिष्ठिर उवाच । यदायातेह सा तात ब्राह्मणो वचनाच्छुभा । तदा देवाश्च लोकाश्च कथमङ्गेषु संस्थिताः

ຢຸທິສຖິຣາກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເມື່ອນາງຜູ້ເປັນມງຄົນນັ້ນມາທີ່ນີ້ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວເທວະແລະໂລກທັງຫຼາຍໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນອະວະຍະຂອງນາງແນວໃດ?”

Verse 21

कथं वा संस्थितागत्य कपिला सा द्विजोत्तम । तीर्थे वा ह्यूषरे क्षेत्र एतन्मे कथय द्विज

“ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ກະປິລານັ້ນມາຮອດແລ້ວຕັ້ງຢູ່ທີ່ນີ້ແນວໃດ—ຢູ່ທີ່ຕີຣະຖະນີ້ ຫຼືໃນເຂດສັກສິດນີ້? ໂອ ພຣາຫມະນ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງ”

Verse 22

मार्कण्डेय उवाच । सा तदा ब्रह्मणा चोक्ता धात्रा लोकस्य भारत । ब्रह्मलोकाद्गता पुण्यां नर्मदां लोकपावनीम्

ມາຣະກັນເດຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ພາຣະຕະ, ໃນເວລານັ້ນ ນາງໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຈາກພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນທາຕາແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍ ແລ້ວອອກຈາກພຣະຫມະໂລກ ມາສູ່ນ້ໍານະຣະມະດາອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ຊໍາລະໂລກທັງປວງ”

Verse 23

तपः कृत्वा सुविपुलं नर्मदातटमाश्रिता । चचार पृथिवीं सर्वां सशैलवनकाननाम्

ເມື່ອໄດ້ບໍາເນີນຕະປະຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະອາໄສຝັ່ງນ້ໍານະຣະມະດາເປັນທີ່ພຶ່ງ ນາງໄດ້ຈາຣິກໄປທົ່ວແຜ່ນດິນທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງດິບທັງຫຼາຍ

Verse 24

तदाप्रभृति राजेन्द्र कपिलातीर्थमुत्तमम् । सर्वपापहरं ख्यातमृषिसङ्घैर्निषेवितम्

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ພະຣາຊາເອກ ກະປິລາ-ຕີຣຖະ ກາຍເປັນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ມີຊື່ສຽງວ່າລ້າງບາບທັງປວງ ແລະຖືກຫມູ່ລຶສີມານະມັດສະການເປັນນິດ

Verse 25

तत्तीर्थे विधिवत्स्नात्वा कपिलायाः प्रयच्छति । पृथ्वी तेन भवेद्दत्ता सशैलवनकानना

ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນຕາມພິທີຖືກຕ້ອງ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍທານແດ່ກະປິລາ; ດ້ວຍກຸສົນນັ້ນ ປານດັ່ງໄດ້ຖວາຍທານແຜ່ນດິນທັງປວງ ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງດານ

Verse 26

तां तु पश्यति यो भक्त्या दीयमानां द्विजोत्तमे । तस्य वर्षशतं पापं नश्यते नात्र संशयः

ແຕ່ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ໃດເບິ່ງເຫັນນາງດ້ວຍຄວາມສັດທາພັກດີ ໃນຍາມກຳລັງຖວາຍທານ—ບາບກຳຮ້ອຍປີຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສິ້ນສູນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 27

भूर्भुवः स्वर्महश्चैव जनः सत्यं तपस्तथा । ते तत्पृष्ठं समाश्रित्य स्थिता लोका नृपोत्तम

ພູຣ, ພຸວະຫ໌, ສະວະຣ, ມະຫັສ, ຊະນະ, ສັດຕະຍະ ແລະ ຕະປັສ—ໂລກເຫຼົ່ານີ້ຕັ້ງຢູ່ໂດຍອາໄສຫຼັງຂອງນາງ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ

Verse 28

मुखे ह्यग्निः स्थितो देवो दन्तेषु च भुजङ्गमाः । धाता विधाता ह्योष्ठौ च जिह्वायां तु सरस्वती

ໃນປາກຂອງນາງ ມີເທວະອັກນິສະຖິດ; ທີ່ແຂ້ວມີນາຄາ (ງູ) ຢູ່. ທີ່ຮິມຝີປາກມີ ທາຕາ ແລະ ວິທາຕາ, ແລະທີ່ລີ້ນມີ ພຣະແມ່ສະຣັສວະຕີ ປະທັບຢູ່

Verse 29

सहस्रकिरणौ देवौ चन्द्रादित्यौ सुलोचनौ । नासिकामध्यगश्चैव मारुतो नृपसत्तम

ເທວະຜູ້ມີລັງສີພັນສາຍ—ຈັນທຣາ ແລະ ອາທິຕະຍະ—ເປັນນັຍນາອັນງາມຂອງນາງ; ແລະກາງຮູດັງມີ ມາຣຸຕ (ວາຍຸ) ສະຖິດ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ।

Verse 30

ललाटे तु महादेवो ह्यश्विनौ कर्णसंस्थितौ । नरनारायणौ शृङ्गे शृङ्गमध्ये पितामहः

ທີ່ໜ້າຜາກຂອງນາງ ມີ ມະຫາເທວະ ສະຖິດ; ອັສວິນຄູ່ ຢູ່ທີ່ຫູ. ທີ່ເຂົາມີ ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ, ແລະກາງເຂົາມີ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ)

Verse 31

कम्बलोऽधिगतस्तात पाशधृग्वरुणस्तथा । यमश्च भगवान्देव आश्रित्य चोदरं श्रितः

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ກັມພະລະ ໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງຂອງຕົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະ ວະຣຸນະ ຜູ້ຖືບາສ (ບ່ວງບາດ), ພ້ອມທັງ ພຣະຍະມະເທວະ—ອາໄສນາງ—ສະຖິດຢູ່ໃນອຸທອນຂອງນາງ

Verse 32

खुरेषु पन्नगाश्चैवं पुच्छाग्रे सूर्यरश्मयः । एवम्भूतां हि कपिलां सर्वदेवमयीं नृप

ໃນທຳນອງນີ້ ທີ່ກີບຂອງນາງມີພວກນາກ; ແລະທີ່ປາຍຫາງມີລັງສີພຣະອາທິດ. ໂອ ກະສັດ, ໂຄກະປິລາຜູ້ມີສີນ້ຳຕານອ່ອນນັ້ນ ເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍເທວະທັງປວງ

Verse 33

ये धारयन्ति च गृहे धन्यास्ते नात्र संशयः । प्रातरुत्थाय यस्तस्याः कुरुते तु प्रदक्षिणाम्

ຜູ້ໃດທີ່ຮັກສານາງໄວ້ໃນເຮືອນ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ມີບຸນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະຜູ້ໃດຕື່ນແຕ່ເຊົ້າແລ້ວເຮັດປະທັກສິນາ (ເວັນຮອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ແກ່ນາງ…

Verse 34

प्रदक्षिणा कृता तेन सशैलवनकानना । कपिलापञ्चगव्येन यः स्नापयति शङ्करम्

ດ້ວຍການປະທັກສິນາທີ່ລາວເຮັດ ບຸນຍ່ອມເທົ່າກັບການເວັນຮອບແຜ່ນດິນທີ່ມີພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະສວນພຶກສາ. ແລະຜູ້ໃດສົງນ້ຳພຣະສັງກະຣະດ້ວຍປັນຈະກະວະຍະຈາກງົວກະປິລາ…

Verse 35

उपवासपरो यस्तु तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । स्नात्वा ह्युक्तविधानेन तर्पयेत्पितृदेवताः

ແຕ່ຜູ້ໃດມຸ່ງໝັ້ນໃນອຸປະວາສະຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ໂອ ນະຣາທິປ; ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີທີ່ກຳນົດແລ້ວ ພຶງຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣຶ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ

Verse 36

तस्य ते वंशजाः सर्वे दश पूर्वे दशापरे । तृप्ता रोहन्ति वै स्वर्गे ध्यायन्तोऽस्य मनोरथान्

ລູກຫຼານຂອງລາວທັງໝົດ—ສິບຊົ່ວກ່ອນ ແລະ ສິບຊົ່ວຫຼັງ—ຍ່ອມອິ່ມໃຈ ແລະແທ້ຈິງຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ໂດຍລະລຶກເຖິງສັງກັລປະອັນເປັນບຸນຂອງລາວ

Verse 37

एष ते विधिरुद्दिष्टः सम्भवो नृपसत्तम । तीर्थस्य च फलं पुण्यं किमन्यत्परिपृच्छसि

ໂອ ນະຣະປະສັດຕະມະ, ວິທີນີ້ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານແລ້ວ ທັງຄວາມເກີດຂຶ້ນ ແລະຜົນບຸນອັນບໍລິສຸດຂອງຕີຣຖະ. ທ່ານຍັງປາດຖະນາຖາມອັນໃດອີກ?

Verse 38

धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ນີ້ເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ກຽດຍົດ ເພີ່ມອາຍຸ ແລະສູງສຸດ—ທຳລາຍທຸກຂ໌ທັງປວງ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 39

अध्याय

“ອັດທະຍາຍ” — ເປັນໝາຍສັກສິດວ່າຕອນບົດໄດ້ສິ້ນສຸດຕາມປະເພນີຄັມພີ.