Adhyaya 35

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । जलमध्ये महादेवः केन तिष्ठति हेतुना । उत्तरं दक्षिणं कूलं वर्जयित्वा द्विजोत्तम

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ດ້ວຍເຫດໃດ ພຣະມະຫາເທວະ ຈຶ່ງປະທັບຢູ່ກາງນ້ຳ ໂດຍລະເວັ້ນຝັ່ງເໜືອແລະຝັ່ງໃຕ້?

Verse 2

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतदाख्यानमतुलं पुण्यं श्रुतिमुखावहम् । पुराणे यच्छ्रुतं तात तत्ते वक्ष्याम्यशेषतः

ສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ນິທານອັນບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມນີ້ ເປັນບຸນຍິ່ງ ແລະຄວນແກ່ການຟັງ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ! ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າໄດ້ຍິນໃນປຸຣານະ ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຄົບຖ້ວນ ບໍ່ໃຫ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງ

Verse 3

त्रेतायुगे महाभाग रावणो देवकण्टकः । त्रैलोक्यविजयी रौद्रः सुरासुरभयंकरः

ໃນຍຸກເຕຣຕາ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ! ມີຣາວະນະ—ເປັນໜາມແຫ່ງເທວະ; ດຸຮ້າຍໃນນິໄສ ເປັນຜູ້ຊະນະໄຕຣໂລກ ແລະນ່າຢ້ານກົວແກ່ທັງເທວະແລະອະສຸຣະ

Verse 4

देवदानवगन्धर्वैरृषिभिश्च तपोधनैः । अवध्योऽथ विमानेन यावत्पर्यटते महीम्

ເທວະ, ດານະວະ, ກັນທັຣວະ ແລະ ຣິຊິຜູ້ມີທະປະເປັນຊັບ ລ້ວນເຫັນວ່າເຂົາເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ; ແລ້ວເຂົາຂຶ້ນວິມານ ເທື່ອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນຕາມໃຈປາຖະໜາ

Verse 5

तावद्धिन्ध्यगिरेर्मध्ये दानवो बलदर्पितः । मयो नामेति विख्यातो गुहावासी तपश्चरन्

ໃນເວລານັ້ນ ກາງເຂົາວິນທະຍະ ມີດານະວະຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສດ້ວຍພະລັງ ມີຊື່ລືອຊາວ່າ “ມາຍາ” ອາໄສໃນຖ້ຳ ແລະບຳເນັດຕະປະ (ຕະປັດ) ຢູ່ເທື່ອນໆ

Verse 6

तस्य पार्श्वगतो रक्षो विनयादवनिं गतः । पूजितो दानसन्मानैरिदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ ຣັກສະ (ຣາວະນະ) ກໍກົ່ມລົງສູ່ພື້ນດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ; ເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍທານແລະກຽດຕິຍົດແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວວາຈານີ້

Verse 7

कस्येयं पद्मपत्राक्षी पूर्णचन्द्रनिभानना । किंनामधेया तपति तप उग्रं कथं विभो

ນາງກຸມາຣີຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງໃບບົວ ແລະໃບໜ້າດັ່ງຈັນເຕັມດວງນີ້ ເປັນຂອງໃຜ? ນາງຊື່ຫຍັງ ແລະເປັນເຫດໃດຈຶ່ງບຳເນັດຕະປະອັນຮຸນແຮງເຊັ່ນນີ້, ໂອ້ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່?

Verse 8

मय उवाच । दानवानां पतिः श्रेष्ठो मयोऽहं नाम नामतः । भार्या तेजोवती नाम तस्यास्तु तनया शुभा

ມາຍາກ່າວວ່າ: “ເຮົາຊື່ມາຍາ ເປັນຈອມເຈົ້າຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດານະວະ. ພັນລະຍາຂອງເຮົາຊື່ ເຕໂຊວະຕີ ແລະນາງມີລູກສາວຜູ້ດີງາມເປັນມງຄົລ”

Verse 9

मन्दोदरीति विख्याता तपते भर्तृकारणात् । आराधयन्ती भर्तारमुमाया दयितं शुभम्

ນາງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ມັນໂທດະຣີ” ແລະບຳເນັດຕະປະເພື່ອເຫດແຫ່ງການໄດ້ຄູ່ຄອງ. ນາງບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍຍຶດພຣະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງອຸມາ—ພຣະສິວະຜູ້ເປັນມງຄົລ—ເປັນຄູ່ຄອງທີ່ນາງເລືອກ

Verse 10

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य रावणो मदमोहितः । प्रसृतः प्रणतो भूत्वा मयं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຣາວະນະຜູ້ຫຼົງໄຫຼໃນຄວາມຈອງຫອງກໍກ້າວເຂົ້າໄປ; ແລ້ວກໍກົ້ມນົບນ້ອມ ແລະກ່າວກັບພຣະມາຍາດັ່ງນີ້.

Verse 11

पौलस्त्यान्वयसंजातो देवदानवदर्पहा । प्रार्थयामि महाभाग सुतां त्वं दातुमर्हसि

ຂ້າເກີດໃນສາຍວົງປໍລັສຕະຍະ ເປັນຜູ້ຂົ່ມຄວາມຈອງຫອງຂອງເທວະແລະດານະວະ. ໂອ ທ່ານຜູ້ມີພາກດີ ຂ້າຂໍວິງວອນ ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານທິດາແກ່ຂ້າ.

Verse 12

ज्ञात्वा पैतामहं वृत्तं मयेनापि महात्मना । रावणाय सुता दत्ता पूजयित्वा विधानतः

ເມື່ອຮູ້ເລື່ອງລາວສາຍບັນພະບຸລຸດແລ້ວ ພຣະມາຍາຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ກໍໄດ້ບູຊາຣາວະນະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວມອບທິດາໃຫ້ແກ່ຣາວະນະເປັນຄູ່ຄອງ.

Verse 13

गृहीत्वा तां तदा रक्षोऽभ्यर्च्यमानो निशाचरैः । देवोद्याने विमानैश्च क्रीडते स तया सह

ແລ້ວເມື່ອຮັບນາງໄວ້ເປັນຄູ່ຄອງ ຣັກສະສະນັ້ນຖືກນິຊາຈອນຜູ້ທ່ອງຮາຕຣີບູຊາສັກກາລະ ແລະໄດ້ເລີນຫຼິ້ນກັບນາງໃນສວນທິບ ທ່າມກາງວິມານລອຍຟ້າ.

Verse 14

केनचित्त्वथ कालेन रावणो लोकरावणः । पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठो जनयामास भारत

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບໍ່ນານ ຣາວະນະຜູ້ໂດ່ງດັງໃນທົ່ວໂລກ ໂອ ພາຣະຕະ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ ແລະກາຍເປັນຜູ້ຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ມີບຸດ.

Verse 15

तेनैव जातमात्रेण रावो मुक्तो महात्मना । संवर्तकस्य मेघस्य तेन लोका जडीकृताः

ໂດຍມະຫາຕະມະຜູ້ນັ້ນ ໃນຂະນະເກີດມາທັນທີ ກໍປ່ອຍສຽງຄໍາຮ້ອງອັນນ່າຢ້ານ; ດ້ວຍສຽງນັ້ນ ໂລກທັງຫຼາຍກໍຊາງົດ ດຸດສຽງເມກສໍາວັດຕະກະໃນການປະລະຍະ.

Verse 16

श्रुत्वा तन्नर्दितं घोरं ब्रह्मा लोकपितामहः । नाम चक्रे तदा तस्य मेघनादो भविष्यति

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຄໍາຮ້ອງອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ ຈຶ່ງຕັ້ງນາມໃຫ້ວ່າ “ເມກະນາດ”

Verse 17

एवंनामा कृतः सोऽपि परमं व्रतमास्थितः । तोषयामास देवेशमुमया सह शङ्करम्

ເມື່ອໄດ້ນາມແລ້ວ ລາວກໍຮັບຖືວຣະຕະອັນສູງສຸດ; ດ້ວຍການປະພຶດປະຕິບັດ ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ ຈອມເທວະ ພ້ອມພຣະອຸມາ ພໍພຣະໄທ

Verse 18

व्रतैर्नियमदानैश्च होमजाप्यविधानतः । कृच्छ्रचान्द्रायणैर्नित्यं कृशं कुर्वन्कलेवरम्

ດ້ວຍວຣະຕະ ນິຍະມະ ແລະທານ ພ້ອມທັງໂຮມະແລະຊະປະຕາມພິທີ—ດ້ວຍຕະປະກຶດຈະຣະ ແລະຈານທຣາຍະນະເປັນນິດ—ລາວເຮັດໃຫ້ກາຍຊູບຜອມດ້ວຍຕະປັສ

Verse 19

एवमन्यद्दिने तात कैलासं धरणीधरम् । गत्वा लिङ्गद्वयं गृह्य प्रस्थितो दक्षिणामुखः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ໃນອີກມື້ໜຶ່ງ ລາວໄປຫາໄກລາສ ພູຜູ້ຄໍ້າຈຸນແຜ່ນດິນ; ຖືລິງຄະສອງອົງ ແລ້ວອອກເດີນທາງໂດຍຫັນໜ້າສູ່ທິດໃຕ້

Verse 20

नर्मदातटमाश्रित्य स्नातुकामो महाबलः । निक्षिप्य पूजयन् देवं कृतजाप्यो नरेश्वर

ເມື່ອເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງປາຖະນາອາບນ້ຳ ໄດ້ວາງມັນລົງ ແລ້ວບູຊາພຣະເຈົ້າ; ເມື່ອຈົບຈະປະ ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 21

तत्रायतनावासेन स्नातो हुतहुताशनः । कृतकृत्यमिवात्मानं मानयित्वा निशाचरः

ທີ່ນັ້ນ ໂດຍພັກຢູ່ໃນສະຖານສັກສິດ ລາວໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟບູຊາທີ່ຖືກສະຖາປະນາ; ຜູ້ທ່ອງຮາຕຣີກໍຍົກຍ້ອງຕົນເອງດັ່ງວ່າໜ້າທີ່ສຳເລັດແລ້ວ ແລະພໍໃຈ.

Verse 22

गन्तुकामः परं मार्गं लङ्कायां नृपसत्तम । एकमुद्धरतो लिङ्गं प्रणतः सव्यपाणिना

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອປາຖະນາຈະໄປຕໍ່ທາງສູ່ລັງກາ ລາວໄດ້ຍົກລິງຄະໜຶ່ງຂຶ້ນ; ກ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຍົກມືຊ້າຍເປັນນະມັດສະການ.

Verse 23

द्वितीयं तु द्वितीयेन भक्त्या पौलस्त्यनन्दनः । तावदेव महालिङ्गं पतितं नर्मदांभसि

ຕໍ່ມາ ບຸດແຫ່ງເປົາລັດສະຕະຍະ ຍົກອັນທີສອງຂຶ້ນດ້ວຍພັກຕິດຽວກັນ; ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ມະຫາລິງຄະກໍຕົກລົງໃນນ້ຳນະຣະມະດາ.

Verse 24

याहि याहीति चेत्युक्त्वा जलमध्ये प्रतिष्ठितः । नमित्वा रावणिस्तस्य देवस्य परमेष्ठिनः

ເວົ້າວ່າ “ໄປເຖີດ, ໄປເຖີດ!” ແລ້ວລາວກໍຕັ້ງມັ່ນຢູ່ກາງນ້ຳ; ແລະ ຣາວະນິ ໄດ້ກ້ມກາບຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະ ແລ້ວຖວາຍຄວາມນະມັດສະການ.

Verse 25

जगामाकाशमाविश्य पूज्यमानो निशाचरैः । तदा प्रभृति तत्तीर्थं मेघनादेति विश्रुतम्

ລາວໄດ້ເດີນທາງໄປ ໂດຍເຂົ້າສູ່ອາກາດ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຜູ້ທ່ອງຄ່ຳຄືນ; ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣະຖະນັ້ນໂດ່ງດັງວ່າ “ເມກະນາດ ຕີຣະຖະ”.

Verse 26

पूर्वं तु गर्जनं नाम सर्वपापक्षयंकरम् । तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र यस्तु स्नानं समाचरेत्

ໃນອະດີດ ມັນມີນາມວ່າ “ກັຣຊະນະ” ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ; ໂອ ກະສັດເຫນືອກະສັດ ຜູ້ໃດປະພຶດການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ—

Verse 27

अहोरात्रोषितो भूत्वा अश्वमेधफलं लभेत् । पिण्डदानं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप

ຜູ້ໃດພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດວັນແລະຄືນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງອັສວເມດະຍັຊະ; ແລະໂອ ນະຣາທິບ ຜູ້ໃດຖວາຍປິນຑະດານ ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ—

Verse 28

यत्फलं सत्त्रयज्ञेन तद्भवेन्नात्र संशयः । तेन द्वादशवर्षाणि पितरः संप्रतर्पिताः

ຜົນໃດທີ່ເກີດຈາກສັດຕະຣະຍັຊະ ຜົນນັ້ນແທ້ໆໄດ້ຮັບຢູ່ນີ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ໂດຍກິດນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດທັງຫຼາຍຖືກທຳໃຫ້ອິ່ມເອມສົມບູນເປັນເວລາສິບສອງປີ

Verse 29

यस्तु भोजयते विप्रं षड्रसात्रेन भारत । अक्षयपुण्यमाप्नोति तत्र तीर्थे नरोत्तम

ແຕ່ຜູ້ໃດລ້ຽງວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ດ້ວຍອາຫານຄົບຫົກລົດ ໂອ ພາຣະຕະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບບຸນອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ໂອ ນະໂຣຕະມະ

Verse 30

प्राणत्यागं तु यः कुर्याद्भावितो भावितात्मना । स वसेच्छाङ्करे लोके यावदा भूतसम्प्लवम्

ຜູ້ໃດມີໃຈທີ່ຖືກຂັດເກົາໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນພາວະນາ ແລ້ວສະລະຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຜູ້ນັ້ນຈະພັກອາໄສໃນໂລກຂອງພຣະສັງກະຣະ ຈົນຮອດການປະລະຍະແຫ່ງສັດທັງປວງ។

Verse 31

एषा ते नरशार्दूल गर्जनोत्पत्तिरुत्तमा । कथिता स्नेहबन्धेन सर्वपापक्षयकरी

ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ, ເນື່ອງດ້ວຍສາຍໃຍແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວເຖິງກຳເນີດອັນປະເສີດຂອງ “ກັຣຈະນະ” ອັນທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 35

। अध्याय

“ບົດ” (ອັດທະຍາຍ)