Adhyaya 26

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । जालेश्वरेऽपि यत्प्रोक्तं त्वया पूर्वं द्विजोत्तम । तत्कथं तु भवेत्पुण्यमृषिसिद्धनिषेवितम्

ຢຸທິສຖິຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ກ່ຽວກັບ ຈາເລສະວະຣະ ທີ່ທ່ານເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນນັ້ນ ບຸນອັນສັກສິດນັ້ນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ—ຕີຣຖະທີ່ພວກຣິຊິ ແລະ ສິດທະ ພາກັນໄປພຶງພາ?

Verse 2

श्रीमार्कण्डेय उवाच । जालेश्वरात्परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । तस्योत्पत्तिं कथयतः शृणु त्वं पाण्डुनन्दन

ພຣະມາກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ບໍ່ມີຕີຣຖະໃດສູງສົ່ງກວ່າ ຈາເລສະວະ ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີໃນອະນາຄົດ. ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ, ຈົ່ງຟັງ ເມື່ອຂ້າຈະເລົ່າກໍ່ກຳເນີດຂອງມັນ.

Verse 3

पुरा ऋषिगणाः सर्वे सेन्द्राश्चैव मरुद्गणाः । तापिता असुरैः सर्वैः क्षयं नीता ह्यनेकशः

ໃນການເກົ່າແກ່ ຝູງຣິສີທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣ໌ ແລະກອງມະຣຸດ ຖືກອະສຸຣທັງຫຼາຍທຳໃຫ້ທຸກທົນ ແລະຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດຊ້ຳໆ ຫຼາຍວິທີ.

Verse 4

बाणासुरप्रभृतिभिर्जम्भशुम्भपुरोगमैः । वध्यमाना ह्यनेकैश्च ब्रह्माणं शरणं गताः

ເມື່ອຖືກຫຼາຍພວກຮຸກຮານ ໂດຍມີບານາສຸຣເປັນຫົວໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍຈັມພະ ແລະຊຸມພະ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາ ພຣະພຣະຫມາ ເປັນທີ່ພັກພິງ.

Verse 5

विमानैः पर्वताकारैर्हयैश्चैव गजोपमैः । स्यन्दनैर्नगराकारैः सिंहशार्दूलयोजितैः

ເຂົາເຈົ້າມາດ້ວຍວິມານໃຫຍ່ດັ່ງພູ ດ້ວຍມ້າດັ່ງຊ້າງ ແລະດ້ວຍລົດສົງຄາມຮູບດັ່ງນະຄອນ ທີ່ເທຍມດ້ວຍສິງ ແລະເສືອ.

Verse 6

कच्छपैर्मकरैश्चान्ये जग्मुरन्ये पदातयः । प्राप्य ते परमं स्थानमशक्यं यदधार्मिकैः

ບາງພວກໄປໂດຍຂີ່ເຕົ່າ ແລະມະກະຣາ ບາງພວກໄປດ້ວຍຕີນ. ດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງບັນລຸສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ຜູ້ປະພຶດອະທັມມະບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງໄດ້.

Verse 7

दृष्ट्वा पद्मोद्भवं देवं सर्वलोकस्य शङ्करम् । ते सर्वे तत्र गत्वा तु स्तुतिं चक्रुः समाहिताः

ເມື່ອເຫັນເທວະຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ—ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກທັງປວງ—ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ແລະດ້ວຍໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ ສວດສັນລະເສີນບົດສະຕຸຕິ।

Verse 8

देवा ऊचुः । जयामेय जयाभेद जय सम्भूतिकारक । पद्मयोने सुरश्रेष्ठ त्वां वयं शरणं गताः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ບໍ່ອາດພ່າຍ! ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດແຫ່ງການປາກົດທັງປວງ! ໂອ ປັດມະໂຢນີ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ສຸຣະ ພວກເຮົາຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ”

Verse 9

तच्छ्रुत्वा तु वचो देवो देवानां भावितात्मनाम् । मेघगम्भीरया वाचा प्रत्युवाच पितामहः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະຜູ້ຝຶກຝົນໃຈແລ້ວ ພິຕາມະຫະໄດ້ຕອບກັບດ້ວຍສຽງອັນລຶກໜັກດຸດຟ້າຮ້ອງໃນເມກ

Verse 10

किं वो ह्यागमनं देवाः सर्वेषां च विवर्णता । केनावमानिताः सर्वे शीघ्रं कथयतामराः

“ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ເພາະຫຍັງ ແລະເປັນຫຍັງທຸກອົງຈຶ່ງເບິ່ງຊີດຈາງ? ໃຜໄດ້ຫຍັບຫຍາມພວກເຈົ້າທັງໝົດ? ໂອ ຜູ້ອະມະຕະ ຈົ່ງບອກມາໃຫ້ໄວ”

Verse 11

देवा ऊचुः । बाणो नाम महावीर्यो दानवो बलदर्पितः । तेनास्माकं हृतं सर्वं धनरत्नैर्वियोजिताः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ມີດານະວະຊື່ ບານະ ເປັນວີຣະບຸລຸດໃຫຍ່ ເມົາມົວດ້ວຍຄວາມຍິ່ງທະນົງແຫ່ງພະລັງ. ມັນໄດ້ຍຶດເອົາທຸກສິ່ງຂອງພວກເຮົາ ແລະເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາພົ້ນຈາກຊັບສິນແລະແກ້ວມະນີ”

Verse 12

देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । चिन्तयामास देवेशस्तस्य नाशाय या क्रिया

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ກໍໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງວ່າ ຈະມີກິດການໃດເພື່ອນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງມັນ

Verse 13

अवध्यो दानवः पापः सर्वेषां वै दिवौकसाम् । मुक्त्वा तु शङ्करं देवं न मया न च विष्णुना

“ດານະວະຜູ້ບາບນັ້ນ ບໍ່ອາດຖືກຂ້າໄດ້ໂດຍຊາວສະຫວັນທັງປວງ; ເວັ້ນແຕ່ພຣະສັງກະຣະ ຈຶ່ງຈະປະຫານໄດ້—ບໍ່ແມ່ນໂດຍຂ້າ ແລະບໍ່ແມ່ນໂດຍພຣະວິສະນຸ”

Verse 14

तत्रैव सर्वे गच्छामो यत्र देवो महेश्वरः । स गतिश्चैव सर्वेषां विद्यतेऽन्यो न कश्चन

ພວກເຮົາທັງປວງຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ບ່ອນທີ່ພຣະມະເຫສະວອນປະທັບຢູ່. ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງ ແລະເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍຂອງທຸກຜູ້; ນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີທາງໄປອື່ນ

Verse 15

एवमुक्त्वा सुरैः सर्वैर्ब्रह्मा वेदविदांवरः । ब्राह्मणैः सह विद्वद्भिरतो यत्र महेश्वरः

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ເທວະທັງປວງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ເວທ ກໍອອກເດີນທາງພ້ອມດ້ວຍພຣາຫມະນະຜູ້ຮອບຮູ້ ໄປຍັງບ່ອນທີ່ພຣະມະເຫສະວອນປະທັບຢູ່

Verse 16

स्तुतिभिश्च सुपुष्टाभिस्तुष्टाव परमेश्वरम्

ແລະດ້ວຍບົດສັນລະເສີນທີ່ຮ້ອຍຮຽງດີ ແລະມີພະລັງ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະປະຣະເມສະວອນ

Verse 17

देवा ऊचुः । जय त्वं देवदेवेश जयोमार्धशरीरधृक् । वृषासन महाबाहो शशाङ्ककृतभूषण

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທຣົງອຸມາເປັນຄຶ່ງພຣະກາຍ. ໂອ ຜູ້ຂີ່ໂຄ, ຜູ້ມີແຂນອັນແກ່ກ້າ, ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ!

Verse 18

नमः शूलाग्रहस्ताय नमः खट्वाङ्गधारिणे । जय भूतपते देव दक्षयज्ञविनाशन

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືປາຍຕຣິສູນ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຄັດວາງຄະ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ພູຕະປະຕິ, ໂອ ເທວະ, ຜູ້ທຳລາຍຍັດຍະຂອງທັກສະ!

Verse 19

पञ्चाक्षर नमो देव पञ्चभूतात्मविग्रह । पञ्चवक्त्रमयेशान वेदैस्त्वं तु प्रगीयसे

ດ້ວຍມົນຕຣາຫ້າພະຍາງ ‘ນະມະຫ໌’ ໂອ ເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມ—ພຣະຮູບກາຍຂອງພຣະອົງແມ່ນອາດມັນແຫ່ງມະຫາພູຕະທັງຫ້າ. ໂອ ອີສານ ຜູ້ປາກົດເປັນປັນຈະມຸຂ, ພຣະເວທທັງຫຼາຍຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 20

सृष्टिपालनसंहारांस्त्वं सदा कुरुषे नमः । अष्टमूर्ते स्मरहर स्मर सत्यं यथा स्तुतः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ກະທຳການສ້າງ, ຄຸ້ມຄອງ, ແລະທຳລາຍຢູ່ເສມອ. ໂອ ອັດຖະມູຣຕິ, ສະມະຣະຫະຣະ (ຜູ້ທຳລາຍກາມ), ຂໍພຣະອົງຈົ່ງລະລຶກຄຳອະທິຖານຂອງເຮົາວ່າເປັນສັດຈະ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນຕາມຄວາມຈິງ.

Verse 21

पञ्चात्मिका तनुर्देव ब्राह्मणैस्ते प्रगीयते । सद्यो वामे तथाघोरे ईशो तत्पुरुषे तथा

ໂອ ເທວະ ບຣາຫມັນທັງຫຼາຍຂັບຮ້ອງວ່າ ພຣະກາຍຂອງພຣະອົງມີສະພາບຫ້າປະການ: ສັດໂຍຊາຕະ, ວາມະ, ອະໂຄຣະ, ອີສະ, ແລະ ຕັດປຸຣຸສະ.

Verse 22

हेमजाले सुविस्तीर्णे हंसवत्कूजसे हर । एवं स्तुतो मुनिगणैर्ब्रह्माद्यैश्च सुरासुरैः

ໂອ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ), ໃນຕາຂ່າຍຄຳອັນກວ້າງໃຫຍ່ ພຣະອົງຂັບຂານດັ່ງຫົງຢ່າງໄພເພາະ. ດັ່ງນັ້ນ ຝູງມຸນີ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ, ທັງເທວະແລະອະສຸຣ ພາກັນສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 23

प्रहृष्टः सुमना भूत्वा सुरसङ्घानुवाच ह

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະໃຈອ່ອນໂຍນເມດຕາ, ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ຝູງເທວະທີ່ຊຸມນຸມຢູ່.

Verse 24

ईश्वर उवाच । स्वागतं देवविप्राणां सुप्रभाताद्य शर्वरी । किं कुर्मो वदत क्षिप्रं कोऽन्यः सेव्यः सुरासुरैः

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ຍິນດີຕ້ອນຮັບ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ພຣາຫມະນ-ມຸນີ. ຄືນນີ້ບັດນີ້ໄດ້ກາຍເປັນອະຣຸນອັນເປັນມົງຄຸນແລ້ວ. ຈົ່ງບອກເຮົາໃຫ້ໄວ—ເຮົາຄວນເຮັດຫຍັງ? ມີໃຜອື່ນອີກທີ່ຄວນແກ່ການເຂົ້າພຶ່ງ ແລະການບູຊາຮັບໃຊ້ ຂອງທັງເທວະແລະອະສຸຣ?”

Verse 25

किं दुःखं को नु सन्तापः कुतो वो भयमागतम् । कथयध्वं महाभागाः कारणं यन्मनोगतम्

“ນີ້ແມ່ນທຸກຂ໌ອັນໃດ? ຄວາມຮ້ອນຮົ່ມອັນໃດເກີດຂຶ້ນ? ຄວາມຢ້ານກົວຂອງພວກເຈົ້າມາຈາກໃສ? ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈົ່ງເລົ່າເຫດທີ່ຫນັກຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຈົ້າ.”

Verse 26

एवमुक्तास्तु रुद्रेण प्रत्यवोचन्सुरर्षभाः । स्वान्स्वान्देहान्दर्शयन्तो लज्जमाना अधोमुखाः

ເມື່ອຖືກຣຸດຣະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດກໍຕອບກັບ—ພ້ອມທັງສະແດງກາຍຂອງຕົນໆ ດ້ວຍຄວາມອາຍ ແລະກົ້ມໜ້າລົງ.

Verse 27

अस्ति घोरो महावीर्यो दानवो बलदर्पितः । बाणो नामेति विख्यातो यस्य तत्त्रिपुरं महत्

ມີດານະວະຜູ້ໜຶ່ງນ່າຢ້ານຢິ່ງ ມີວິລະກຳອັນໃຫຍ່ ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງໃນພະລັງ—ມີນາມລືຊາວ່າ ບານ (Bāṇa)។ ເມືອງອັນມະຫາໃຫຍ່ຂອງລາວນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຕຣິປຸຣະ (Tripura)។

Verse 28

तेन वै सुतपस्तप्तं दशवर्षशतानि हि । तस्य तुष्टोऽभवद्ब्रह्मा नियमेन दमेन च

ລາວໄດ້ບຳເນີນຕະບະອັນເຂັ້ມຂົນຢ່າງແທ້ຈິງ ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີ. ເພາະນິຍະມະ ແລະ ດະມະ (ການສຳລວມອິນຊີ) ຂອງລາວ ພຣະພຣົມ (Brahmā) ຈຶ່ງພໍພຣະໄທແກ່ລາວ.

Verse 29

पुराणि तान्यभेद्यानि ददौ कामगमानि वै । आयसं राजतं चैव सौवर्णं च तथापरम्

ພຣະພຣົມໄດ້ປະທານເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ລາວ—ບໍ່ອາດທຳລາຍໄດ້ ແລະ ເຄື່ອນໄປຕາມປາຖະໜາ: ເມືອງໜຶ່ງເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ, ເມືອງໜຶ່ງເຮັດດ້ວຍເງິນ, ແລະ ອີກເມືອງໜຶ່ງເຮັດດ້ວຍຄຳ.

Verse 30

त्रिपुरं ब्रह्मणा सृष्टं भ्रमत्तत्कामगामि च । तस्यैव तु बलोत्कृष्टास्त्रिपुरे दानवाः स्थिताः

ຕຣິປຸຣະເປັນສິ່ງທີ່ພຣະພຣົມສ້າງຂຶ້ນ—ລ່ອງໄປ ແລະ ເຄື່ອນໄປຕາມປາຖະໜາ. ໃນຕຣິປຸຣະນັ້ນ ດານະວະຜູ້ມີພະລັງອັນເຫັນໄດ້ຊັດ ຂອງລາວໄດ້ອາໄສຢູ່.

Verse 31

त्रैलोक्यं सकलं देव पीडयन्ति महासुराः । दण्डपाशासिशस्त्राणि अविकारे विकुर्वते । त्रिपुरं दानवैर्जुष्टं भ्रमत्तच्चक्रसंनिभम्

ໂອ ເທວະ! ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນກົດຂີ່ຕຣິໂລກທັງປວງ. ດ້ວຍຄອນ ບ່ວງ ດາບ ແລະ ອາວຸດນານາ ພວກເຂົາກໍ່ຄວາມວຸ່ນວາຍໂດຍບໍ່ຍັ້ງຄິດ. ຕຣິປຸຣະທີ່ແອອັດດ້ວຍດານະວະ ລ່ອງໄປດຸດລໍ້ທີ່ກຳລັງຫມຸນ.

Verse 32

क्वचिद्दृश्यमदृश्यं वा मृगतृष्णैव लक्ष्यते

ບາງເທື່ອເຫັນ ບາງເທື່ອບໍ່ເຫັນ—ດັ່ງພາບລວງຕາ (ມິຣາດ) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 33

यस्मिन्पतति तद्दिव्यं दृप्तस्य त्रिपुरं महत् । न तत्र ब्राह्मणा देवा गावो नैव तु जन्तवः

ບ່ອນໃດທີ່ ຕຣິປຸຣະອັນວິເສດ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ ຂອງຜູ້ຫຍິ່ງຍໂສນັ້ນ ຕົກລົງ ບ່ອນນັ້ນບໍ່ມີພຣາຫມັນ ບໍ່ມີເທວະ ບໍ່ມີງົວ—ແທ້ໆບໍ່ມີສັດມີຊີວິດເຫຼືອຢູ່

Verse 34

न तत्र दृश्यते किंचित्पतेद्यत्र पुरत्रयम् । नद्यो ग्रामाश्च देशाश्च बहवो भस्मसात्कृताः

ບ່ອນໃດທີ່ ນະຄອນສາມ (ຕຣິປຸຣະ) ຕົກລົງ ບ່ອນນັ້ນບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດເຫຼືອ; ແມ່ນ້ຳ ບ້ານ ແລະແດນດິນຫຼາຍໆ ກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ

Verse 35

सुवर्णं रजतं चैव मणिमौक्तिकमेव च । स्त्रीरत्नं शोभनं यच्च तत्सर्वं कर्षते बलात्

ຄຳ ແລະເງິນ ແກ້ວມະນີແລະໄຂ່ມຸກ ທັງຣັດນະອັນງາມຄືສະຕຣີ—ສິ່ງໃດງາມວິເສດ ລາວກໍລາກເອົາໄປດ້ວຍກຳລັງ

Verse 36

न शस्त्रेण न चास्त्रेण न दिवा निशि वा हर । शक्यते देवसङ्घैश्च निहन्तुं स कथंचन

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍອາວຸດມື ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍອາວຸດພິເສດ; ບໍ່ວ່າກາງວັນຫຼືກາງຄືນ—ໂອ ຮະຣະ! ແມ່ນແຕ່ຫມູ່ເທວະກໍບໍ່ອາດສັງຫານເຂົາໄດ້ໂດຍປະການໃດ

Verse 37

तद्दहस्व महादेव त्वं हि नः परमा गतिः । एवं प्रसादं देवेश सर्वेषां कर्तुमर्हसि

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍແດ່ພຣະມະຫາເທວະ ຈົ່ງເຜົາມັນໃຫ້ໝົດສິ້ນ—ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດຂອງພວກເຮົາ. ຂໍແດ່ຈອມເທວະ ຄວນປະທານພຣະກະລຸນາເຊັ່ນນີ້ແກ່ທຸກຜູ້ທຸກນາມ.

Verse 38

येन देवाश्च गन्धर्वा ऋषयश्च तपोधनाः । परां धृतिं समायान्ति तत्प्रभो कर्तुमर्हसि

ຂໍແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈົ່ງກະທຳສິ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເທວະ, ຄັນທະວະ ແລະ ຣິສີຜູ້ຮັ່ງມີດ້ວຍຕະປະ ໄດ້ກັບຄືນສູ່ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ຄວາມກ້າຫານອັນສູງສຸດ.

Verse 39

ईश्वर उवाच । एतत्सर्वं करिष्यामि मा विषादं गमिष्यथ । अचिरेणैव कालेन कुर्यां युष्मत्सुखावहम्

ພຣະອີສະວະຕັດວ່າ: “ເຮົາຈະກະທຳທັງໝົດນີ້—ພວກເຈົ້າຢ່າເຂົ້າສູ່ຄວາມເສົ້າໝອງ. ໃນເວລາອັນສັ້ນ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເກີດສິ່ງທີ່ນຳມາຊຶ່ງຄວາມຜາສຸກ ແລະ ຄວາມສຸກແກ່ພວກເຈົ້າ.”

Verse 40

आश्वासयित्वा तान्देवान्सर्वानिन्द्रपुरोगमान् । चिन्तयामास देवेशस्त्रिपुरस्य वधं प्रति

ເມື່ອໄດ້ປອບໃຈເທວະທັງປວງ ໂດຍມີພຣະອິນທຣ໌ເປັນຜູ້ນຳແລ້ວ ຈອມເທວະຈຶ່ງເລີ່ມພິຈາລະນາເຖິງການປະຫານຕຣິປຸຣະ

Verse 41

कथं केन प्रकारेण हन्तव्यं त्रिपुरं मया । तमेकं नारदं मुक्त्वा नान्योपायो विधीयते

“ເຮົາຈະປະຫານຕຣິປຸຣະແນວໃດ ແລະ ດ້ວຍວິທີໃດ? ນອກຈາກນາຣະດະຜູ້ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ບໍ່ມີອຸບາຍອື່ນໃຫ້ຈັດວາງໄດ້.”

Verse 42

एवं संस्तभ्य चात्मानं ततो ध्यातः स नारदः । तत्क्षणादेव सम्प्राप्तो वायुभूतो महातपाः

ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ປະຄອງຈິດໃຫ້ໝັ້ນ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ສະມາທິລະລຶກເຖິງພຣະນາຣະດະ; ໃນພິບຕາດຽວ ມະຫາຕະປະສີກໍມາຮອດ ໄວດັ່ງລົມ.

Verse 43

कमण्डलुधरो देवस्त्रिदण्डी ज्ञानकोविदः । योगपट्टाक्षसूत्रेण छत्रेणैव विराजितः

ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນທິບນັ້ນ ຖືກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ຖືຕຣິທັນດະ ແລະຊໍານານໃນຍານອັນສັກສິດ; ປະດັບດ້ວຍສາຍຄາດໂຍຄະ ສາຍປະຄໍາ ແລະສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫວັນ (ສະຫວ່າງ) ຄືຮົ່ມສັກສິດ.

Verse 44

जटाजूटाबद्धशिरा ज्वलनार्कसमप्रभः । त्रिधा प्रदक्षिणीकृत्य दण्डवत्पतितो भुवि

ມີຊະຕາຈູຕາມັດສີສະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟແຜດແລະດວງອາທິດ; ເວັນປະທັກສິນາ 3 ຮອບ ແລ້ວຈຶ່ງກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດລົງສູ່ພື້ນ.

Verse 45

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा नारदो भगवान्मुनिः । स्तोत्रेण महता शर्वः स्तुतो भक्त्या महामनाः

ຕໍ່ມາ ພຣະນາຣະດະມຸນີຜູ້ເປັນພະພະຄະວານ ໄດ້ປະນົມມື ແລະດ້ວຍໃຈເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍສະໂຕຕຣະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 46

नारद उवाच । जय शम्भो विरूपाक्ष जय देव त्रिलोचन । जय शङ्कर ईशान रुद्रेश्वर नमोऽस्तु ते

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໄຊຍະແດ່ພຣະຊັມພູ ຜູ້ມີນັຍນາຜິດພິເສດ! ໄຊຍະແດ່ພຣະເທວະຜູ້ມີສາມນັຍນາ! ໄຊຍະແດ່ພຣະສັງກະຣະ ພຣະອີຊານ ພຣະຣຸທເຣສະວະຣະ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ!”

Verse 47

त्वं पतिस्त्वं जगत्कर्ता त्वमेव लयकृद्विभो । त्वमेव जगतां नाथो दुष्टातकनिषूदनः

ພຣະອົງແມ່ນພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງໂລກ; ໂອ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ, ຜູ້ນຳໂລກເຂົ້າສູ່ລະຍະກໍແມ່ນພຣະອົງ. ພຣະອົງແມ່ນນາຖາແຫ່ງສັດທັງປວງ, ຜູ້ທຳລາຍຄົນຊົ່ວແລະບາບ.

Verse 48

त्वं नः पाहि सुरेशान त्रयीमूर्ते सनातन । भवमूर्ते भवारे त्वं भजतामभयो भव

ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາ ໂອ ສຸເຣຊານ, ຜູ້ນິລັນດອນ ຜູ້ມີຮູບເປັນໄຕຣເວດ. ໂອ ພະວະ, ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງການມີຢູ່ ແລະຜູ້ຂັດຖອນພົບໃນສັງສາຣ, ຂໍປະທານອະໄພແລະຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ບູຊາພຣະອົງ.

Verse 49

भवभावविनाशार्थं भव त्वां शरणं भजे । किमर्थं चिन्तितो देव आज्ञा मे दीयतां प्रभो

ເພື່ອທຳລາຍພົບໃນສັງສາຣ, ໂອ ພະວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາໃນພຣະອົງ. ໂອ ເທວະ, ເພື່ອຈຸດປະສົງໃດຈຶ່ງໄດ້ລະລຶກຖຶງພຣະອົງ? ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍປະທານພຣະບັນຊາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 50

कस्य संक्षोभये चित्तं को वाद्य पततु क्षितौ । कमद्य कलहेनाहं योजये जयतांवर

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທົບໃຈຂອງໃຜໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ? ໃຜຄວນຖືກທຳໃຫ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ? ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳໃຜເຂົ້າສູ່ຄວາມຂັດແຍ້ງດ້ວຍການທະເລາະ, ໂອ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຫມູ່ຜູ້ຊະນະ?

Verse 51

नारदस्य वचः श्रुत्वा देवदेवो महेश्वरः । उत्फुल्लनयनो भूत्वा इदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາຣະດະ, ມະເຫສະວະຣະ—ເທວະເໜືອເທວະ—ມີດວງຕາແຈ້ງໃສດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 52

स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ सदैव कलहप्रिय । वीणावादनतत्त्वज्ञ ब्रह्मपुत्र सनातन

ຂໍຕ້ອນຮັບເຈົ້າ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ມັກກໍ່ຄວາມຂັດແຍ່ງເສມໍ; ຜູ້ຮູ້ແກ່ນແທ້ແຫ່ງສິລະປະການບັນເລງວີນາ; ບຸດນິລັນດອນຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 53

गच्छ नारद शीघ्रं त्वं यत्र तत्त्रिपुरं महत् । बाणस्य दानवेन्द्रस्य सर्वलोकभयावहम्

ໂອ ນາຣະດະ ເຈົ້າຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ໄປຫາບ່ອນທີ່ມີ ຕຣິປຸຣະ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ—ເປັນຂອງ ບານະ ຈອມແຫ່ງດານະວະ—ຜູ້ນຳຄວາມຢ້ານກົວແກ່ທຸກໂລກ.

Verse 54

भर्तारो देवतातुल्याः स्त्रियस्तत्राप्सरःसमाः । तासां वै तेजसा चैव भ्रमते त्रिपुरं महत्

ໃນນະຄອນນັ້ນ ບັນດາສາມີດຸດເທວະ ແລະ ສະຕຣີທັງຫຼາຍເສມອັບສະຣາ. ແທ້ຈິງ ດ້ວຍລັດສະມີຕະເຈະຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ຕຣິປຸຣະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຮາວກັບຫມຸນວຽນ ແລະ ສະຫວ່າງວາບ.

Verse 55

न शक्यते कथं भेत्तुं सर्वोपायैर्द्विजोत्तम । गत्वा त्वं मोहय क्षिप्रं पृथग्धर्मैरनेकधा

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ມັນບໍ່ອາດຖືກທະລຸໄດ້ດ້ວຍອຸບາຍທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈົ່ງໄປ—ເຮັດໃຫ້ເຂົາຫຼົງມົວໂດຍໄວ ແລະ ແຍກເຂົາໃຫ້ແຕກອອກເປັນຫຼາຍທາງ ດ້ວຍທຳມະຈາຣິດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

Verse 56

नारद उवाच । तव वाक्येन देवेश भेदयामि पुरोत्तमम् । अभेद्यं बहुधोपायैर्यत्तु देवैः सवासवैः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມເທວະ ດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະແຍກແຕກນະຄອນອັນສູງສຸດນັ້ນ—ຊຶ່ງເຄີຍຖືກເຫັນວ່າບໍ່ອາດທະລຸໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມພຣະອິນທຣາ ເຖິງຈະໃຊ້ອຸບາຍຫຼາຍປະການກໍຕາມ”

Verse 57

एवमुक्त्वा गतो भूप शतयोजनमायतम् । बाणस्य तत्पुरश्रेष्ठमृद्धिवृद्धिसमायुतम्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ພະຣາຊາ, ທ່ານນັ້ນໄດ້ໄປຍັງນະຄອນອັນປະເສີດຂອງບານະ ທີ່ກວ້າງຂວາງຮ້ອຍໂຢຊະນະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມັ່ງຄັ່ງແລະສິຣີຮຸ່ງເຮືອງທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.

Verse 58

कृतकौतुकसम्बाधं नानाधातुविचित्रितम् । अनेकहर्म्यसंछन्नमनेकायतनोज्ज्वलम्

ນະຄອນນັ້ນແນ່ນຂະໜາດດ້ວຍສິ່ງອັດສະຈັນທີ່ປະດິດຂຶ້ນຢ່າງປານີດ ປະດັບດ້ວຍແຮ່ທາດແລະໂລຫະນານາຊະນິດອັນຫຼາກສີ; ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄະຫາສະນານັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທວະສະຖານແລະມົນທົບຫຼາຍຫຼາຍ.

Verse 59

द्वारतोरणसंयुक्तं कपाटार्गलभूषितम् । बहुयन्त्रसमोपेतं प्राकारपरिखोज्ज्वलम्

ນະຄອນນັ້ນມີປະຕູແລະຊຸ້ມໂຕຣະນະພ້ອມສັນ ປະດັບດ້ວຍບານປະຕູແລະກົນກອນ; ພ້ອມດ້ວຍກົນໄກຫຼາຍປະການ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍກຳແພງປ້ອມກັບຄູເມືອງ.

Verse 60

वापीकृपतडागैश्च देवतायतनैर्युतम् । हंसकारण्डवाकीर्णं पद्मिनीखण्डमण्डितम्

ນະຄອນນັ້ນງາມດ້ວຍບໍ່ນ້ຳ, ສະໜອງ, ໜອງ ແລະອ່າງນ້ຳ ພ້ອມດ້ວຍເທວະສະຖານແລະສະຖານສັກສິດ. ມີຫົງແລະນົກກາຣັນດະວະເຕັມໄປ ແລະປະດັບດ້ວຍຜືນປ່າບົວເປັນຕອນໆ.

Verse 61

अनेकवनशोभाढ्यं नानाविहगमण्डितम् । एवं गुणगणाकीर्णं बाणस्य पुरमुत्तमम्

ນະຄອນອັນປະເສີດຂອງບານະນັ້ນອຸດົມດ້ວຍຄວາມງາມແຫ່ງປ່າໄມ້ຫຼາຍປະເພດ ແລະປະດັບດ້ວຍນົກນານາຊະນິດ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນນະຄອນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຫມູ່ຄຸນຄ່າອັນດີງາມ.

Verse 62

तस्य मध्ये महाकायं सप्तकक्षं सुशोभितम् । बाणस्य भवनं दिव्यं सर्वं काञ्चनभूषितम्

ທ່າມກາງນັ້ນມີພະລາຊະວັງທິບຂອງບານະຕັ້ງຢູ່—ໃຫຍ່ມະຫາກາຍ ຈັດຮູບງາມດ້ວຍຫ້ອງເຈັດຫ້ອງ ແລະປະດັບດ້ວຍຄຳທັ້ງສິ້ນ।

Verse 63

मौक्तिकादामशोभाढ्यं वज्रवैडूर्यभूषितम् । रुक्मपट्टतलाकीर्णं रत्नभूम्या सुशोभितम्

ມັນສະຫງ່າງາມດ້ວຍພວງມາລາໄຂ່ມຸກ ປະດັບເພັດ ແລະແກ້ວໄວດູຣະຍະ; ພື້ນຖືກຝັງແຜ່ນຄຳ ແລະພື້ນດິນສ່ອງປະກາຍດ້ວຍລານຮັດຕະນະ।

Verse 64

मत्तमातङ्गनिःश्वासैः स्यन्दनैः संकुलीकृतम् । हयहेषितशब्दैश्च नारीणां नूपुरस्वनैः

ມັນແນ່ນຂັດດ້ວຍລົດສົງຄາມ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍລົມຫາຍໃຈຮ້ອນຂອງຊ້າງຕົກມັນ; ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງມ້າຮ້ອງ ແລະສຽງກະດິ່ງນູປູຣຂອງນາງທັງຫຼາຍ।

Verse 65

खड्गतोमरहस्तैश्च वज्राङ्कुशशरायुधैः । रक्षितं घोररूपैश्च दानवैर्बलदर्पितैः

ມັນຖືກປົກປ້ອງໂດຍດານະວະຮູບນ່າຢ້ານ ຜູ້ມີຄວາມທະນົງໃນພະລັງ; ຖືດາບແລະໂຕມອນ ພ້ອມອາວຸດວັຊຣະ ອັງກຸສ ແລະລູກສອນ।

Verse 66

एवं गुणगणाकीर्णं बाणस्य भवनोत्तमम् । कैलासशिखरप्रख्यं महेन्द्रभवनोपमम्

ດັ່ງນັ້ນ ພະລາຊະວັງອັນຍອດຢ້ຽມຂອງບານະ ຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນລັກສະນະອັນວິເສດ—ດຸດດັ່ງຍອດເຂົາໄກລາສ ແລະເທົ່າທຽມວິມານຂອງມະເຫນທຣ (ອິນທຣາ)។

Verse 67

नारदो गगने शीघ्रमगमत्पुरसंमुखः । द्वारदेशं समासाद्य क्षत्तारं वाक्यमब्रवीत्

ນາຣະດາໄດ້ເຄື່ອນໄປໃນອາກາດຢ່າງວ່ອງໄວ ມຸ່ງໜ້າສູ່ນະຄອນ। ເມື່ອຮອດບ່ອນປະຕູ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ທະວາຣະບານ (ຜູ້ເຝົ້າປະຕູ)។

Verse 68

भोभोः क्षत्तर्महाबुद्धे राजकार्यविशारद । शीघ्रं बाणाय चाचक्ष्व नारदो द्वारि तिष्ठति

“ໂອ້ ໂອ້! ທ່ານທະວາຣະບານຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ແລະຊໍານານກິດການຫຼວງ—ຈົ່ງຮີບໄປແຈ້ງແກ່ບານວ່າ ນາຣະດາຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ.”

Verse 69

स वन्दयित्वा चरणौ नारदस्य त्वरान्वितः । सभामध्यगतं बाणं विज्ञप्तुमुपचक्रमे

ເຂົາໄດ້ກາບນົບຕໍ່ພຣະບາດຂອງນາຣະດາ ແລ້ວຮີບຮ້ອນ ເລີ່ມທູນລາຍງານແກ່ບານ ຜູ້ຢູ່ກາງສະພາສະພາຫຼວງ।

Verse 70

वेपमानाङ्गयष्टिस्तु करेणापिहिताननः । शृण्वतां सर्वयोधानामिदं वचनमब्रवीत्

ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາສັ່ນໄຫວ ແລະໃຊ້ມືປິດໜ້າ; ໃນຂະນະທີ່ນັກຮົບທັງປວງກໍາລັງຟັງ ເຂົາໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 71

वन्दितो देवगन्धर्वैर्यक्षकिन्नरदानवैः । कलिप्रियो दुराराध्यो नारदो द्वारि तिष्ठति

“ນາຣະດາ—ຜູ້ທີ່ເທວະແລະຄັນທະວະ, ຍັກສະ, ກິນນະຣະ ແລະດານະວະ ພາກັນນົບນ້ອມ—ຜູ້ຮັກການກໍ່ຄວາມຂັດແຍ່ງ ແລະຍາກຈະເຮັດໃຫ້ພໍໃຈ—ກໍາລັງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ.”

Verse 72

द्वारपालस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा बाणस्त्वरान्वितः । द्वाःस्थमाह महादैत्यः सविस्मयमिदं तदा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງຜູ້ເຝົ້າປະຕູ ບານະກໍຮີບຮ້ອນຂຶ້ນ ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ມະຫາໄດຕະຍະໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ຢືນປະຕູດ້ວຍຄວາມປະຫລາດໃຈວ່າ

Verse 73

बाण उवाच । ब्रह्मपुत्रं सतेजस्कं दुःसहं दुरतिक्रमम् । प्रवेशय महाभागं किमर्थं वारितो बहिः

ບານະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງໃຫ້ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີຣັດສະມີ ນ່າຢ້ານ ແລະບໍ່ຄວນຖືກຂັດຂວາງ ເຂົ້າມາ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ເຫດໃດຈຶ່ງກັ້ນທ່ານໄວ້ຂ້າງນອກ?”

Verse 74

श्रुत्वा प्रभोर्वचस्तस्य प्रावेशयदुदीरितम् । गत्वा वेगेन महता नारदं गृहमागतम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາສັ່ງຂອງນາຍໃຫ້ຮັບເຂົ້າ ລາວກໍປະຕິບັດທັນທີ; ໄປດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຫຼາຍ ແລະນໍານາຣະດະເຂົ້າສູ່ທີ່ປະທັບໃນວັງ

Verse 75

दृष्ट्वा देवर्षिमायान्तं नारदं सुरपूजितम् । साहसोत्थाय संहृष्टो ववन्दे चरणौ मुनेः

ເມື່ອເຫັນເທວະຣິສີ ນາຣະດະ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຍັງບູຊາ ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດຂອງມຸນີ

Verse 76

ददौ चासनमर्घ्यं च पाद्यं पूजां यथाविधि । न्यवेदयच्च तद्राज्यमात्मानं बान्धवैः सह

ລາວໄດ້ຖວາຍອາສນະ, ອັຣຄະຍະ, ນ້ໍາລ້າງພຣະບາດ ແລະການບູຊາຕາມພິທີ; ພ້ອມທັງມອບອານາຈັກ ແລະຕົນເອງພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ ໄວ້ໃນດຸນພິນິດຂອງມຸນີ

Verse 77

पप्रच्छ कुशलं चापि मुनिं बाणासुरः स्वयम्

ແລ້ວບານາສຸຣະໄດ້ຖາມພຣະມຸນີດ້ວຍຕົນເອງ ເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍຂອງທ່ານ

Verse 78

नारद उवाच । साधु साधु महाबाहो दनोर्वंशविवर्द्धन । कोऽन्यस्त्रिभुवने श्लाघ्यस्त्वां मुक्त्वा दनुपुंगव

ນາຣະດາກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາຂອງດນຸ! ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດໃນດານະວະ, ໃນໄຕພົບນີ້ ນອກຈາກເຈົ້າ ມີໃຜຄວນສັນລະເສີນອີກ?”

Verse 79

पूजितोऽहं दनुश्रेष्ठ धनरत्नैः सुशोभनैः । राज्येन चात्मना वापि ह्येवं कः पूजयेत्परः

“ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາດນຸ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຊັບສິນແລະຮັດຕະນະອັນງາມ; ຍັງທັງດ້ວຍອານາຈັກ ແລະຕົວເຈົ້າເອງ. ຈະມີໃຜອື່ນບູຊາຜູ້ອື່ນໄດ້ເຖິງປານນີ້?”

Verse 80

न मे कार्यं हि भोगेन भुङ्क्ष्व राज्यमनामयम् । त्वद्दर्शनोत्सुकः प्राप्तो दृष्ट्वा देवं महेश्वरम्

“ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີການງານກັບຄວາມເພີດເພີນ; ເຈົ້າຈົ່ງປົກຄອງອານາຈັກດ້ວຍສຸຂະພາບແລະສັນຕິ. ຂ້າພະເຈົ້າມາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນເຈົ້າ—ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະພຣະເທວະມະເຫສວະຣະແລ້ວ”

Verse 81

भ्रमते त्रिपुरं लोके स्त्रीसतीत्वान्मया श्रुतम् । तान्द्रष्टुकामः सम्प्राप्तस्त्वद्दारान्दानवेश्वर

“ໃນໂລກນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່າ ຕຣິປຸຣາ ພາຍໄປໃນໄຕພົບເນື່ອງຈາກຄວາມສັດຊື່ຂອງນາງໃນຖານະພັນລະຍາ. ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ, ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນພວກນາງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຫາພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ”

Verse 82

मन्यसे यदि मे शीघ्रं दर्शयस्व च माचिरम् । नारदस्य वचः श्रुत्वा कञ्चुकिं समुदीक्ष्य वै

“ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາ ຈົ່ງສະແດງໃຫ້ຂ້າເຫັນໂດຍໄວ ຢ່າຊັກຊ້າ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາຣະດະ ພະຣາຊາຈຶ່ງເບິ່ງໄປຫາກັນຈຸກີ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງວັງໃນ.

Verse 83

अन्तःपुरचरं वृद्धं दण्डपाणिं गुणान्वितम् । उवाच राजा हृष्टात्मा शब्देनापूरयन्दिशः

ພະຣາຊາຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ເຖົ້າຜູ້ມີຄຸນທຳ ດັນດະປານິ ຜູ້ຖືໄມ້ທ່ອນ ຜູ້ເດີນຢູ່ໃນວັງໃນ; ສຽງຂອງພະອົງດັງກ້ອງເຕັມທິດທັງປວງ.

Verse 84

नारदाय महादेवीं दर्शयस्वेह कञ्चुकिन् । अन्तःपुरचरैः सर्वैः समेतामविशङ्कितः

“ໂອ ກັນຈຸກິນ ຈົ່ງນໍາໃຫ້ນາຣະດະໄດ້ເຫັນພຣະມະຫາເທວີຢູ່ນີ້. ໃຫ້ນາງມາພ້ອມບໍລິວານວັງໃນທັງປວງ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ ແລະບໍ່ລະແວງ.”

Verse 85

नाथस्याज्ञां पुरस्कृत्य गृहीत्वा नारदं करे । प्रविश्याकथयद्देव्यै नारदोऽयं समागतः

ເຄົາລົບຕໍ່ພຣະອາຊາຂອງພຣະນາຖ ກັນຈຸກີໄດ້ຈັບມືນາຣະດະ ເຂົ້າໄປພາຍໃນ ແລ້ວກ່າວແກ່ພຣະເທວີວ່າ “ນາຣະດະຜູ້ນີ້ ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ.”

Verse 86

दृष्ट्वा देवी मुनिश्रेष्ठं कृत्वा पादाभिवन्दनम् । आसनं काञ्चनं शुभ्रमर्घ्यपाद्यादिकं ददौ

ເມື່ອພຣະເທວີເຫັນມຸນີຜູ້ປະເສີດ ນາງໄດ້ນ້ອມກາບທີ່ພຣະບາດ ແລ້ວຖວາຍອາສນະຄໍາອັນບໍລິສຸດແລະເປັນມົງຄຸນ ພ້ອມອັຣຄະຍະ ນໍ້າລ້າງພຣະບາດ (ປາດຍະ) ແລະພິທີຕ້ອນຮັບອື່ນໆ.

Verse 87

तस्यै स भगवांस्तुष्टो ह्याशीर्वादमदात्परम् । नान्या देवि त्रिलोकेऽपि त्वत्समा दृश्यतेऽङ्गना

ເມື່ອພຣະ຤ິສີຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານພໍໃຈ ຈຶ່ງປະທານພອນອັນສູງສຸດວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ໃນສາມໂລກກໍບໍ່ມີສະຕຣີໃດເທົ່າທຽມທ່ານ”។

Verse 88

पतिव्रता शुभाचारा सत्यशौचसमन्विता । यस्याः प्रभावात्त्रिपुरं भ्रमते चक्रवत्सदा

“ທ່ານເປັນປະຕິວຣະຕາ ມີຈັນຍາດີ ປະກອບດ້ວຍຄວາມສັດແທ້ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ; ດ້ວຍອານຸພາບຂອງທ່ານ ຕຣິປຸຣະຈຶ່ງໝຸນວຽນດຸດລໍ້ຢູ່ເສມອ”

Verse 89

तच्छ्रुत्वा वचनं देवी नारदस्य सुदान्वितम् । पर्यपृच्छदृषिं भक्त्या धर्मं धर्मभृतांवरा

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນອ່ອນໂຍນແລະເປັນພອນຂອງນາຣະດະ ພຣະຣາຊິນີຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ທົງທຳ ຈຶ່ງຖາມພຣະ຤ິສີດ້ວຍສັດທາ ເລື່ອງທຳອັນຖືກຕ້ອງ

Verse 90

राज्ञ्युवाच । भगवन्मानुषे लोके देवास्तुष्यन्ति कैर्व्रतैः । कानि दानानि दीयन्ते येषां च स्यान्महत्फलम्

ພຣະຣາຊິນີກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວານ ໃນໂລກມະນຸດ ເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈດ້ວຍວຣະຕະໃດບ້າງ? ແລະຄວນໃຫ້ທານອັນໃດ ຈຶ່ງໄດ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່?”

Verse 91

उपवासाश्च ये केचित्स्त्रीधर्मे कथिता बुधैः । यैः कृतैः स्वर्गमायान्ति सुकृतिन्यः स्त्रियो यथा

“ແລະອຸປະວາສ (ການອົບສົດ/ອົບອາຫານ) ທັງຫຼາຍທີ່ນັກປັນຍາກ່າວໄວ້ໃນສະຕຣີທຳ—ເມື່ອປະຕິບັດແລ້ວ ສະຕຣີຜູ້ມີກຸສົນຈະໄດ້ເຖິງສະຫວັນ—ຂໍທ່ານໂປດບອກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ”

Verse 92

यत्तत्सर्वं महाभाग कथयस्व यथातथम् । श्रोतुमिच्छाम्यहं सर्वं कथयस्वाविशङ्कितः

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ເລົ່າທຸກສິ່ງນັ້ນຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຟັງທັງໝົດ—ຈົ່ງກ່າວໂດຍບໍ່ລັງເລ.

Verse 93

नारद उवाच । साधु साधु महाभागे प्रश्नोऽयं वेदितस्त्वया । यं श्रुत्वा सर्वनारीणां धर्मवृद्धिस्तु जायते

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົ່ງ. ຄຳຖາມນີ້ເຈົ້າເຂົ້າໃຈແລະຖາມໄດ້ຖືກຕ້ອງ; ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຕອບ ຄວາມເຈີຣິນແຫ່ງທຳມະໃນຫມູ່ຍິງທັງປວງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແທ້.”

Verse 94

उपवासैश्च दानैश्च पतिपुत्रौ वशानुगौ । बान्धवैः पूज्यते नित्यं यैः कृतैः कथयामि ते

ດ້ວຍການອົດອາຫານແລະການໃຫ້ທານ ຜົວແລະລູກຊາຍຍ່ອມເກີດຄວາມຈົ່ງຮັກແລະນາບຖື; ຍາດພີ່ນ້ອງກໍຍ່ອມເຄົາລົບທຸກວັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກພິທີທີ່ເຮັດແລ້ວໄດ້ຜົນເຫຼົ່ານີ້ແກ່ເຈົ້າ.

Verse 95

दुर्भगा सुभगा यैस्तु सुभगा दुर्भगा भवेत् । पुत्रिणी पुत्ररहिता ह्यपुत्रा पुत्रिणी तथा

ດ້ວຍ(ພິທີ)ເຫຼົ່ານີ້ ຍິງຜູ້ອັບໂຊກຍ່ອມກາຍເປັນຜູ້ມີໂຊກ; ແລະຜູ້ມີໂຊກກໍອາດກາຍເປັນອັບໂຊກເມື່ອລະເລີຍ. ຜູ້ມີລູກຊາຍອາດກາຍເປັນບໍ່ມີລູກຊາຍ, ແລະຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍກໍອາດໄດ້ລູກຊາຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 96

भर्तारं लभते कन्या तथान्या भर्तृवर्जिता । कृताकृतैश्च जायन्ते तन्निबोधस्व सुन्दरि

ສາວນ້ອຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ຜົວ ແຕ່ອີກຄົນໜຶ່ງກໍຍັງບໍ່ມີຜົວ. ຜົນເຫຼົ່ານີ້ເກີດຈາກກຳທີ່ເຮັດແລະກຳທີ່ບໍ່ເຮັດ—ໂອ ຜູ້ງາມ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈໃຫ້ດີ.

Verse 97

तिलधेनुं सुवर्णं च रूप्यं गा वाससी तथा । पानीयं भूमिदानं च गन्धधूपानुलेपनम्

ການຖວາຍ “ງົວງາ” (tiladhenu), ຄຳ ແລະ ເງິນ, ງົວ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ພ້ອມທັງທານນ້ຳດື່ມ ແລະ ທານທີ່ດິນ, ການບູຊາດ້ວຍກິ່ນຫອມ, ທູບ ແລະ ນ້ຳມັນທາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນທານອັນຄວນສັນລະເສີນ।

Verse 98

पादुकोपानहौ छत्रं पुण्यानि व्यञ्जनानि च । पादाभ्यङ्गं शिरोऽभ्यङ्गं स्नानं शय्यासनानि च

ເກີບແຕະແລະເກີບ, ຮົ່ມ, ແລະອາຫານອັນເປັນກຸສົນ; ນວດຕີນແລະນວດຫົວ, ອາບນ້ຳ, ແລະຖວາຍຕຽງກັບທີ່ນັ່ງ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນທານມີບຸນເຊັ່ນກັນ।

Verse 99

एतानि ये प्रयच्छन्ति नोपसर्पन्ति ते यमम् । मधु माषं पयः सर्पिर्लवणं गुडमौषधम्

ຜູ້ໃດຖວາຍທານເຫຼົ່ານີ້ ຈະບໍ່ເຂົ້າໃກ້ພຣະຍົມ (ເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຕາຍ) ເລີຍ। ທານອື່ນທີ່ຄວນສັນລະເສີນ: ນ້ຳເຜິ້ງ, ຖົ່ວອຸຣັດ, ນົມ, ເນີຍໃສ, ເກືອ, ນ້ຳຕານອ້ອຍ, ແລະຢາຮັກສາໂລກ।

Verse 100

पानीयं भूमिदानं च शालीनिक्षुरसांस्तथा । आरक्तवाससी श्लक्ष्णे दम्पत्योर्ललितादिने

ທານນ້ຳດື່ມ ແລະ ທານທີ່ດິນ, ຂ້າວ ແລະ ນ້ຳອ້ອຍດ້ວຍ; ພ້ອມທັງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມນຸ່ມສີແດງເຮືອງ—ຄວນຖວາຍແກ່ຄູ່ສາມີພັນລະຍາໃນວັນມົງຄຸນລະລິຕາ।

Verse 101

सौभाग्यं जायते चैव इह लोके परत्र च । ब्राह्मणे वृत्तसम्पन्ने सुरूपे च गुणान्विते

ຈາກນີ້ ຄວາມໂຊກດີເກີດຂຶ້ນ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ—ໂດຍພິເສດເມື່ອຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີຈິດປະພຶດດີ ຮູບງາມ ແລະ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳ।

Verse 102

तिथौ यस्यामिदं देयं तत्ते राज्ञि वदाम्यहम् । प्रतिपत्सु च या नारी पूर्वाह्णे च शुचिव्रता

ໂອ ພຣະມະເຫສີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ຮູ້ວ່າ ຄວນຖວາຍທານນີ້ໃນຕິຖີໃດ. ໃນວັນປຣະຕິປັດ (ວັນທີ 1) ນາງຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນບໍລິສຸດໃນຕອນເຊົ້າ…

Verse 103

इन्धनं ब्राह्मणे दद्यात्प्रीयतां मे हुताशनः । तस्या जन्मानि षट्त्रिंशदङ्गप्रत्यङ्गसन्धिषु

ນາງພຶງຖວາຍໄມ້ຟືນແກ່ພຣາຫມັນ ແລະຕັ້ງໃຈວ່າ ‘ຂໍພຣະອັກນີເທວະຈົ່ງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ’। ສໍາລັບນາງ ມີຜົນ/ວິບາກ 36 ປະການ ຢູ່ຕາມຂໍ້ຕໍ່ຂອງອະວະຍະວະໃຫຍ່ນ້ອຍຕະຫຼອດຊາດພົບ…

Verse 104

न रजो नैव सन्तापो जायते राजवल्लभे । द्वितीयायां तु या नारी नवनीतमुदान्विता

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຣາຊາ, ນາງນັ້ນບໍ່ເກີດທຸກຂ໌ແຫ່ງເລືອດປະຈໍາເດືອນ ແລະບໍ່ເກີດຄວາມຮ້ອນກາຍ. ນາງຜູ້ຖວາຍເນີຍສົດເປັນທານໃນວັນທະວິຕິຍາ (ວັນທີ 2) ຍ່ອມໄດ້ບຸນນີ້.

Verse 105

ददाति द्विजमुख्याय सुकुमारतनुर्भवेत् । लवणं विप्रवर्याय तृतीयायां प्रयच्छति

ເມື່ອຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ກາຍຍ່ອມອ່ອນນຸ່ມງາມ. ແລະນາງຜູ້ຖວາຍເກືອແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ດີເລີດໃນວັນຕຣິຕິຍາ (ວັນທີ 3) ຍ່ອມໄດ້ບຸນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 106

गौरी मे प्रीयतां देवी तस्याः पुण्यफलं शृणु । कौमारिका पतिं प्राप्य तेन सार्द्धमुमा यथा

‘ຂໍໃຫ້ເທວີເກົາຣີຈົ່ງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ’। ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນແຫ່ງພຣະວຣະຕະນັ້ນ: ນາງພຣົມມະຈາຣິນີໄດ້ຮັບສາມີ ແລະດຸດດັ່ງພຣະອຸມາ ຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງເປັນມົງຄຸນ.

Verse 107

क्रीडत्यविधवा चापि लभते सा महद्यशः । नक्तं कृत्वा चतुर्थ्यां वै दद्याद्विप्राय मोदकान्

ນາງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມປິຕິ ບໍ່ເປັນແມ່ໝ້າຍ ແລະໄດ້ຍົດຍໍອັນໃຫຍ່. ໃນວັນຈະຕຸຣະຖີ ຫຼັງຖືນັກຕະ (ອົດອາຫານຕອນຄ່ຳ) ພຶງຖວາຍໂມດະກະແກ່ພຣາຫມັນ.

Verse 108

प्रीयतां मम देवेशो गणनाथो विनायकः । तस्यास्तेन फलेनाशु सर्वकर्मसु भामिनि

“ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະຂອງຂ້າ—ຄະນະນາຖ ວິນາຍະກະ—ຈົ່ງພໍພຣະໄທ.” ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ດ້ວຍຜົນແຫ່ງບຸນນັ້ນ ນາງຈະສຳເລັດໄວໃນກິດທຸກຢ່າງ.

Verse 109

विघ्नं न जायते क्वापि एवमाह पितामहः । पञ्चमीं तु ततः प्राप्य ब्राह्मणे तिलदा तु या

ບໍ່ມີອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນໃນທີ່ໃດເລີຍ—ດັ່ງທີ່ປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກ່າວ. ຕໍ່ມາໃນວັນປັນຈະມີ ຜູ້ຖວາຍງາແກ່ພຣາຫມັນ ຍ່ອມໄດ້ບຸນນັ້ນ.

Verse 110

सा भवेद्रूपसम्पन्ना यथा चैव तिलोत्तमा । षष्ठ्यां तु या मधूकस्य फलदा तु भवेत्सदा

ນາງຈະງາມພ້ອມດັ່ງທິໂລຕະມາ. ແລະຜູ້ໃດໃນວັນສັດຖີ ຖວາຍຜົນໄມ້ຈາກຕົ້ນມະທູກະ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນໃຫ້ຜົນຢູ່ເສມອ.

Verse 111

उद्दिश्य चाग्निजं देवं ब्राह्मणे वेदपारगे । तस्याः पुत्रो यथा स्कन्दो देवसङ्घेषु चोत्तमः

ເມື່ອອຸທິດແດ່ເທວະຜູ້ເກີດຈາກໄຟ (ບຸດແຫ່ງອັກນີ) ແລະຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນເວທ, ບຸດຂອງນາງຈະເປັນດັ່ງສະກັນທະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນໝູ່ເທວະ.

Verse 112

उत्पद्यते महाराजः सर्वलोकेषु पूजितः । सप्तम्यां या द्विजश्रेष्ठं सुवर्णेन प्रपूजयेत्

ມະຫາກະສັດເກີດຂຶ້ນ ເປັນທີ່ບູຊາໃນທຸກໂລກ. ຜູ້ຍິງໃດໃນວັນສັບຕະມີ ບູຊາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດດ້ວຍຄຳທອງດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມໄດ້ບຸນນີ້.

Verse 113

उद्दिश्य जगतो नाथं देवदेवं दिवाकरम् । तस्य पुण्यफलं यद्वै कथितं द्विजसत्तमैः

ເມື່ອອຸທິດການກະທຳນັ້ນແດ່ພຣະນາຖແຫ່ງໂລກ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະ ຄືພຣະອາທິດ ທິວາກະຣະ—ຜົນບຸນຂອງມັນ ແທ້ຈິງ ໄດ້ຖືກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດປະກາດແລ້ວ.

Verse 114

तत्ते राज्ञि प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः सति । दद्रूचित्रककुष्ठानि मण्डलानि विचर्चिका

ໂອ ພຣະຣາຊິນີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້—ຂໍໃຫ້ຟັງດ້ວຍໃຈເອກະຈິດ ໂອ ນາງຜູ້ມີສິນ. ໂລກກາກ, ເກື້ອນດ່າງ, ໂລກຂີ້ທູດ, ຜື່ນເປັນວົງ ແລະ ໂລກຫິດ ຍ່ອມຖືກກຳຈັດໄປ.

Verse 115

न भवन्तीह चाङ्गेषु पूर्वकर्मार्जितान्यपि । कृष्णां धेनुं तथाष्टम्यां या प्रयच्छति भामिनी

ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົງ, ແມ່ນແຕ່ໂລກທີ່ໄດ້ມາຈາກກຳເກົ່າກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນອະໄວຍະວະຂອງນາງໃນໂລກນີ້—ນາງຜູ້ໃຫ້ທານໂຄສີດຳໃນວັນອັດຖະມີ.

Verse 116

ब्राह्मणे वृत्तसम्पन्ने प्रीयतां मे महेश्वरः । तस्या जन्मार्जितं पापं नश्यते विभवान्विता

ເມື່ອຖວາຍທານແດ່ພຣາຫມັນຜູ້ສົມບູນດ້ວຍຈັຣຍາທຳ ຂໍໃຫ້ພຣະມະເຫສະວະຣະຂອງຂ້າພະເຈົ້າພໍພຣະໄທ. ສຳລັບນາງຜູ້ມີສິຣິສົມບັດ ບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍຊາດຍ່ອມສິ້ນໄປ.

Verse 117

जायते नात्र सन्देहो यस्माद्दानमनुत्तमम् । गन्धधूपं तु या नारी भक्त्या विप्राय दापयेत्

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ ເພາະທານນີ້ສູງສຸດ. ຍິງໃດທີ່ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມສັດ ຖວາຍນ້ຳຫອມແລະທູບແດ່ພຣາຫມັນເປັນການນົບນ້ອມ.

Verse 118

कात्यायनीं समुद्दिश्य नवम्यां शृणु यत्फलम् । तस्या भ्राता पिता पुत्रः पतिर्वा रणमुत्तमम्

ຈົ່ງຟັງຜົນແຫ່ງພິທີໃນວັນນະວະມີ ທີ່ອຸທິດແດ່ກາຕະຍາຍນີ: ພີ່ນ້ອງຊາຍ, ພໍ່, ລູກຊາຍ ຫຼືຜົວຂອງນາງ ຈະໄດ້ຄວາມເລີດໃນສົງຄາມ.

Verse 119

प्राप्यते नैव सीदन्ति तेन दानेन रक्षिताः । इक्षुदण्डरसं देवि दशम्यां या प्रयच्छति

ດ້ວຍທານນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງ ບັນລຸເປົ້າໝາຍ ແລະບໍ່ຕົກສູ່ຄວາມທຸກ. ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດຖວາຍນ້ຳອ້ອຍໃນວັນທະສະມີ—

Verse 120

लोकपालान्समुद्दिश्य ब्राह्मणे व्यङ्गवर्जिते । तेन दानेन सा नित्यं सर्वलोकस्य वल्लभा

ອຸທິດແດ່ລົກກະປານ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ແລະມອບທານໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ປາສະຈາກຄວາມພິການທາງກາຍ; ດ້ວຍທານນັ້ນ ນາງເປັນທີ່ຮັກຂອງຊາວໂລກທັງປວງຕະຫຼອດໄປ.

Verse 121

जायते नात्र सन्देह इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत् । एकादश्यामुपोष्याथ द्वादश्यामुदकप्रदा

“ມັນຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ” ດັ່ງນີ້ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ກ່າວ. “ອົບພະວາສໃນວັນເອກາດະສີ ແລ້ວໃນວັນດວາດະສີ ຖວາຍທານເປັນນ້ຳ—”

Verse 122

नारायणं समुद्दिश्य ब्राह्मणे विष्णुतत्परे । सा सदा स्पर्शसम्भाषैर्द्रावयेद्भावयेज्जनम्

ເມື່ອອຸທິດທານແດ່ພຣະນາຣາຍະນະ ແລະນໍາໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເລື່ອມໃສໃນພຣະວິສນຸ ນາງຍ່ອມຊະນະໃຈຜູ້ຄົນ ແລະປຸກໃຫ້ເກີດສັດທາ ດ້ວຍການສຳຜັດແລະຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງເສມອ.

Verse 123

यस्माद्दानं महर्लोके ह्यनन्तमुदके भवेत् । पादाभ्यङ्गं शिरोऽभ्यङ्गं काममुद्दिश्य वै द्विजे

ເນື່ອງຈາກການຖວາຍນ້ໍາເປັນທານ ຍ່ອມເກີດບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ໄປຮອດມະຫຣໂລກາ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ການນວດຕີນ ແລະການຊໍາລະຊີໂຣອະພະຍັງ ເມື່ອຖວາຍແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ດ້ວຍເຈດຕະນາອັນຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນໃຫຍ່.

Verse 124

ददाति च त्रयोदश्यां भक्त्या परमयाङ्गना । यस्यां यस्यां मृता जायेद्भूयो योन्यां तु जन्मनि

ນາງຜູ້ມີພັກຕິຄວນໃຫ້ທານໃນວັນຕຣະໂຍທະສີ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ. ໃນຄັນໃດທີ່ນາງຕາຍ ໃນຄັນນັ້ນເອງນາງຍ່ອມເກີດອີກໃນຊາດຕໍ່ໄປ.

Verse 125

तस्यां तस्यां तु सा भर्तुर्न वियुज्येत कर्हिचित् । तथाप्येवं चतुर्दश्यां दद्यात्पात्रमुपानहौ

ໃນຊາດທຸກຊາດແບບນັ້ນ ນາງບໍ່ເຄີຍພັດພາກຈາກສາມີເລີຍ. ແຕ່ກໍຕາມ ຕາມວິທີນີ້ ໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ ຄວນໃຫ້ທານພາຊະນະໜຶ່ງໃບ ແລະຮອງເທົ້າແຕະໜຶ່ງຄູ່.

Verse 126

ब्रह्मणे धर्ममुद्दिश्य तस्या लोका ह्यनामयाः । एवं च पक्षपक्षान्ते श्राद्धे तर्पेद्द्विजोत्तमान्

ເມື່ອອຸທິດການກະທໍານັ້ນແດ່ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ແລະທັມມະ ໂລກທີ່ນາງໄດ້ຮັບຍ່ອມປອດຈາກໂລກໄພແລະຄວາມທຸກ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນທ້າຍຂອງແຕ່ລະປັກ ໃນພິທີສຣາດທະ ຄວນຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 127

अव्युच्छिन्ना सदा राज्ञि सन्ततिर्जायते भुवि । एवं ते तिथिमाहात्म्यं दानयोगेन भाषितम्

ໂອ ພຣະຣາຊິນີ, ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ສາຍສະກຸນສືບຕໍ່ບໍ່ຂາດສາຍ ເກີດຂຶ້ນເປັນນິດ. ດັ່ງນັ້ນ ມະຫິມາແຫ່ງຕິຖິ (ວັນຈັນທະຄະຕິ) ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແກ່ພຣະອົງ ໂດຍອາໄສດານະໂຍກ ຄືວິນັຍແຫ່ງການໃຫ້ທານ.

Verse 128

तथा वनस्पतीनां तु आराधनविधिं शृणु । जम्बूं निम्बतरुं चैव तिन्दुकं मधुकं तथा

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງວິທີອາຣາທະນາບູຊາຕົ້ນໄມ້ອັນສັກສິດດ້ວຍ: ຕົ້ນຈັມບູ, ຕົ້ນນິມບະ (ນີມ), ຕົ້ນຕິນດຸກະ ແລະ ຕົ້ນມະທູກະ.

Verse 129

आम्रं चामलकं चैव शाल्मलिं वटपिप्पलौ । शमीबिल्वामलीवृक्षं कदलीं पाटलीं तथा

ອີກທັງ ຕົ້ນມ່ວງ ແລະ ອາມະລະກະ (ອາມລາ), ຕົ້ນຊາລະມະລີ, ຕົ້ນວະຕະ (ໄທ) ແລະ ຕົ້ນປິບພະລະ; ຕົ້ນຊະມີ, ຕົ້ນບິລວະ ແລະ ຕົ້ນອາມະລີ; ພ້ອມທັງ ຕົ້ນກະດະລີ (ກ້ວຍ) ແລະ ຕົ້ນປາຖະລີ.

Verse 130

अन्यान्पुण्यतमान्वृक्षानुपेत्य स्वर्गमाप्नुयात्

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະ ນົບນ້ອມບູຊາຕົ້ນໄມ້ອື່ນໆ ອັນເປັນບຸນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸສະວັນ (svarga).

Verse 131

नारद उवाच । चैत्रे मासे तु या नारी कुर्याद्व्रतमनुत्तमम् । तस्य व्रतस्य चान्यानि कलां नार्हन्ति षोडशीम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ໃນເດືອນໄຈຕຣະ (Caitra) ນາງໃດປະຕິບັດວຣະຕະ (vrata) ອັນສູງສຸດ ກິດປະຕິບັດອື່ນໆ ບໍ່ອາດເທົ່າທັນ ແມ່ນແຕ່ 1/16 ຂອງບຸນຜົນຂອງວຣະຕະນັ້ນ.

Verse 132

श्रुतेन येन सुभगे दुर्भगत्वं न पश्यति । यथा हिमं रविं प्राप्य विलयं याति भूतले

ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ! ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຄວາມອັບມົງຄຸນບໍ່ປາກົດ; ດັ່ງນ້ຳຄ້າງແຂງພົບພຣະອາທິດ ກໍລະລາຍລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 133

तथा दुःखं च दौर्भाग्यं व्रतादस्माद्विलीयते । मधुकाख्यां तु ललितामाराधयति येन वै

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂດຍພຣະຕະນີ້ ຄວາມທຸກແລະຄວາມອັບມົງຄຸນຈະລະລາຍຫາຍໄປ; ເພາະດ້ວຍພຣະຕະນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ບູຊາພຣະນາງລະລິຕາ ຜູ້ມີນາມວ່າ ‘ມະທຸກາ’.

Verse 134

विधिं तं शृणु सुभगे कथ्यमानं सुखावहम् । चैत्रे शुक्लतृतीयायां सुस्नाता शुद्धमानसा

ໂອ ນາງຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ! ຈົ່ງຟັງພິທີວິທີທີ່ກຳລັງກ່າວ ອັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມສຸກແລະຄວາມເກສົມ. ໃນວັນຕິຕິຍາຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣະ ຫຼັງອາບນ້ຳດີແລ້ວ ແລະມີໃຈບໍລິສຸດ ຈຶ່ງເລີ່ມຖືພຣະຕະ.

Verse 135

प्रतिमां मधुवृक्षस्य शाङ्करीमुमया सह । कारयित्वा द्विजवरैः प्रतिष्ठाप्य यथाविधि

ເມື່ອໃຫ້ສ້າງພຣະປະຕິມາອັນສັກສິດຂອງພຣະສັງກະຣະພ້ອມພຣະອຸມາ ອັນເກືອກກຽວກັບຕົ້ນມະທູກາແລ້ວ ພຶງໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດປະກອບພິທີປະດິດສະຖານຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 136

सुगन्धिकुसुमैर्धूपैस्तथा कर्पूरकुङ्कुमैः । पूजयेद्विधिना देवं मन्त्रयुक्तेन भामिनी

ດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ ທູບ ແລະທັງກາຟູນກັບກຸງກຸມະ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ! ພຶງບູຊາພຣະເຈົ້າຕາມພິທີ ພ້ອມມົນຕຣາອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 137

पादौ नमः शिवायेति मेढ्रे वै मन्मथाय च । कालोदरायेत्युदरं नीलकंठाय कण्ठकम्

ພຶງບູຊາພຣະບາດດ້ວຍມົນຕຣາ “ນະມະຫ໌ ສິວາຍ”; ອະວັຍະກໍາເນີດດ້ວຍ “ນະມະຫ໌ ແດ່ ມັນມະຖະ”; ທ້ອງດ້ວຍ “ນະມະຫ໌ ແດ່ ກາໂລດະຣະ”; ແລະຄໍດ້ວຍ “ນະມະຫ໌ ແດ່ ນີລະກັນຖະ”។

Verse 138

शिरः सर्वात्मने पूज्य उमां पश्चात्प्रपूजयेत् । क्षामोदरायैह्युदरं सुकण्ठायै च कण्ठकम्

ເມື່ອບູຊາສີສະດ້ວຍ “ນະມະຫ໌ ແດ່ ສັຣວາຕະມັນ ຜູ້ເປັນວິນຍານສາກົນ” ແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາອຸມາຢ່າງຖືກພິທີ—ບູຊາທ້ອງວ່າ “ກະສາໂມດະຣາ” ແລະບູຊາຄໍວ່າ “ສຸກັນຖາ”។

Verse 139

शिरः सौभाग्यदायिन्यै पश्चादर्घ्यं प्रदापयेत्

ທີ່ສ່ວນສີສະ ພຶງບູຊານາງວ່າ “ຜູ້ປະທານສິຣິມົງຄຸນ” ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອັຣຄະຍະ (arghya) ຕໍ່ໄປ।

Verse 140

नमस्ते देवदेवेश उमावर जगत्पते । अर्घ्येणानेन मे सर्वं दौर्भाग्यं नाशय प्रभो । इति अर्घ्यमन्त्रः

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ ເທວະເທວະເອດ, ໂອ ຄູ່ຄອງແຫ່ງອຸມາ, ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ. ດ້ວຍອັຣຄະຍະນີ້ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍທຳລາຍຄວາມອັບໂຊກທັງປວງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາອັຣຄະຍະ।

Verse 141

अर्घ्यं दत्त्वा ततः पश्चात्करकं वारिपूरितम् । मधूकपात्रोपभृतं सहिरण्यं तु शक्तितः

ເມື່ອຖວາຍອັຣຄະຍະແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍພາຊະນະຄະຣະກະທີ່ເຕັມນ້ຳ ວາງໃນພາຊະນະໄມ້ມະທູກະ ແລະຕາມກຳລັງສາມາດ ຖວາຍພ້ອມຄຳທອງດ້ວຍ।

Verse 142

करकं वारिसम्पूर्णं सौभाग्येन तु संयुतम् । दत्तं तु ललिते तुभ्यं सौभाग्यादिविवर्धनम् । इति करकदानमन्त्रः

ກະຣະກະນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳ ແລະປະກອບດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນ; ໂອ ລະລິຕາ ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍໃຫ້ເຈົ້າເພື່ອເພີ່ມພູນສິຣິສຸກ ແລະຄຸນມົງຄຸນທັງປວງ—ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາກະຣະກະ-ທານ।

Verse 143

मन्त्रेणानेन विप्राय दद्यात्करकमुत्तमम् । लवणं वर्जयेच्छुक्लां यावदन्यां तृतीयिकाम्

ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ພຶງຖວາຍກະຣະກະອັນປະເສີດແກ່ພຣາຫມັນ. ພຶງຫຼີກເວັ້ນເກືອຕະຫຼອດປັກສ໌ສວ່າງ ຈົນເຖິງຕິຖີທີ 3 ຖັດໄປ.

Verse 144

क्षमाप्य देवीं देवेशां नक्तमद्यात्स्वयं हविः । अनेन विधिना सार्धं मासि मासि ह्यपक्रमेत्

ເມື່ອຂໍອະໄພຕໍ່ພຣະເທວີ—ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ແລ້ວ ພຶງກິນແຕ່ຕອນກາງຄືນ ໂດຍຮັບປະທານຫະວິສ (ອາຫານບູຊາ) ຢ່າງງ່າຍໆດ້ວຍຕົນເອງ. ຕາມວິທີນີ້ ພຶງສືບຕໍ່ວັດຕະປະຕິບັດເດືອນຕໍ່ເດືອນຕາມລຳດັບ.

Verse 145

फाल्गुनस्य तृतीयायां शुक्लायां तु समाप्यते । वैशाखे लवणं देयं ज्येष्ठे चाज्यं प्रदीयते

ພິທີນີ້ສຳເລັດໃນຕິຖີທີ 3 ຂອງປັກສ໌ສວ່າງ ໃນເດືອນພາລຄຸນ. ໃນເດືອນໄວສາຂະ ພຶງໃຫ້ເກືອເປັນທານ; ແລະໃນເດືອນເຈຍດຖະ ພຶງຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ກີ) ເປັນທານ.

Verse 146

आषाढे मासि निष्पावाः पयो देयं तु श्रावणे । मुद्गा देया नभस्ये तु शालिमाश्वयुजे तथा

ໃນເດືອນອາສາດະ ພຶງໃຫ້ຖົ່ວນິສປາວະເປັນທານ; ໃນເດືອນສຣາວະນະ ພຶງບໍລິຈາກນົມ. ໃນເດືອນນະພັສຍະ (ພາດຣະປະດະ) ພຶງໃຫ້ຖົ່ວມຸງ; ແລະໃນເດືອນອາສວະຍຸຊະ ກໍພຶງຖວາຍເຂົ້າສາລິເປັນທານ.

Verse 147

कार्त्तिके शर्करापात्रं करकं रससंभृतम् । मार्गशीर्षे तु कार्पासं करकं घृतसंयुतम्

ໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ພຶງຖວາຍພາຊະນະໃສ່ນ້ຳຕານ ແລະ ໝໍ້ນ້ຳ (ກະຣະກະ) ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຫວານ. ໃນເດືອນມາຣກະຊີຣສະ ພຶງຖວາຍໝໍ້ນ້ຳທີ່ຍັດຝ້າຍ ພ້ອມກັບກີ (ຄຣິຕະ).

Verse 148

पौषे तु कुङ्कुमं देयं माघे पात्रं तिलैर्भृतम् । फाल्गुने मासि सम्प्राप्ते पात्रं मोदकसंभृतम्

ໃນເດືອນເປົາສະ ພຶງຖວາຍກຸງກຸມ (ຜົງສີແດງ/ຊາຟຣອນອັນບໍລິສຸດ). ໃນເດືອນມາຄະ ພຶງຖວາຍພາຊະນະທີ່ເຕັມດ້ວຍງາ. ເມື່ອເດືອນພາລກຸນະມາຮອດ ພຶງຖວາຍພາຊະນະທີ່ເຕັມດ້ວຍໂມທະກະ (ຂອງຫວານບູຊາ).

Verse 149

पश्चात्तृतीयादेयं यत्तत्पूर्वस्यां विवर्जयेत् । विधानमासां सर्वासां सामान्यं मनसः प्रिये

ທານໃດທີ່ກຳນົດໃຫ້ຖວາຍຫຼັງວັນທີສາມ ຢ່ານຳໄປຖວາຍໃນວັນກ່ອນໜ້າ. ນີ້ແມ່ນກົດທົ່ວໄປຂອງພິທີໃນທຸກເດືອນ ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກໃນດວງໃຈຂ້າ.

Verse 150

प्रतिमां मधुवृक्षस्य तामेव प्रतिपूजयेत् । तस्मै सर्वं तु विप्राय आचार्याय प्रदीयते

ພຶງສ້າງປະຕິມາ (ຮູບບູຊາ) ຂອງຕົ້ນມະທຸ ແລະ ບູຊາປະຕິມານັ້ນເອງຕາມພິທີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ແລ້ວຈຶ່ງມອບທຸກສິ່ງແກ່ພຣາຫມັນ ຄືອາຈານຂອງຕົນ ເປັນທານປິດພິທີ.

Verse 151

ततः संवत्सरस्यान्ते उद्यापनविधिं शृणु । मधुवृक्षं ततो गत्वा बहुसम्भारसंवृतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນທ້າຍປີ ຈົ່ງຟັງວິທີອຸດຍາປະນະ (ພິທີສິ້ນສຸດ). ແລ້ວຈຶ່ງໄປຫາຕົ້ນມະທຸ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພິທີອັນຫຼາກຫຼາຍອຸດົມ.

Verse 152

निखनेत्प्रतिमां मध्ये माधूकीं मधुकस्य च । तत्रस्थं पूजयेत्सर्वमुमादेहार्द्धधारिणम्

ໃນກາງສະຖານທີ່ນັ້ນ ພຶງປະດິດສະຖານຮູບບູຊາຂອງ ມາທູກີ (ມະທູກາ) ແລະຕົ້ນມະທູ. ທີ່ນັ້ນພຶງບູຊາພຣະສິວະອັດທະນາຣີສະວະຣະ ຜູ້ທີ່ຊົງຖືກາຍຄື່ງໜຶ່ງເປັນພຣະອຸມາ ດ້ວຍພິທີທັງປວງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 153

पूजोपहारैर्विपुलैः कुङ्कुमेन पुनःपुनः । श्लक्ष्णाभिः पुष्पमालाभिः कौसुम्भैः केसरेण च

ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອັນຫຼາກຫຼາຍ ພຶງຖວາຍກຸງກຸມຊ້ຳໆ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ອ່ອນນຸ່ມ ດ້ວຍດອກຄາວສຸມພະ (safflower) ແລະດ້ວຍເສັ້ນກະເສຣ (saffron) ອີກດ້ວຍ.

Verse 154

कौसुम्भे वाससी शुभ्रे अतसीपुष्पसन्निभे । परिधाप्य तां प्रतिमां दम्पती रविसंख्यया

ໃຫ້ສວມຜ້າກາວສຸມພະອັນຂາວສະອາດເປັນມົງຄຸນ ຄ້າຍດອກອະຕະສີ (flax) ແກ່ຮູບບູຊານັ້ນ ແລ້ວຄູ່ສາມີພັນລະຍາພຶງປະດັບຕາມພິທີ ຕາມຈຳນວນທີ່ປະເພນີກຳນົດໄວ້.

Verse 155

उपानद्युगलैश्छत्रैः कण्ठसूत्रैः सकण्ठिकैः । कटकैरङ्गुलीयैश्च शयनीयैः शुभास्तृतैः

ດ້ວຍເກີບເປັນຄູ່ ສະຫຼອງຮົ່ມ (ຉັດ) ສາຍຄໍພ້ອມຈີ້ ກຳໄລແລະແຫວນ ພ້ອມທັງທີ່ນອນທີ່ປູດ້ວຍຜ້າຄຸມອັນເປັນມົງຄຸນ—ພຶງຖວາຍເພື່ອນະມັດສະການຄູ່ເທວະ/ຮູບບູຊານັ້ນ.

Verse 156

कुङ्कुमेन विलिप्ताङ्गौ बहुपुष्पैश्च पूजितौ । भोजयेद्विविधै रत्नैर्मधूकावासके स्थितौ

ເມື່ອທາກາຍຂອງທັງສອງດ້ວຍກຸງກຸມ ແລະບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດແລ້ວ ໃນມະທູກາ-ນິວາສ/ສະຖານສັກສິດແຫ່ງມະທູກາ ພຶງຖວາຍອາຫານພ້ອມຂອງຖວາຍອັນມີຄ່າຫຼາກຫຼາຍດັ່ງຮັດຕະນະ.

Verse 157

भुक्तोत्थितौ तु विश्राम्य शय्यासु च क्षमापयेत् । गुरुमूलं यतः सर्वं गुरुर्ज्ञेयो महेश्वरः

ເມື່ອທ່ານທັງຫຼາຍກິນແລ້ວລຸກຂຶ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ພັກຜ່ອນເທິງທີ່ນອນ ແລ້ວກາບຂໍອະໄພ; ເພາະຮາກແຫ່ງທຳທັງປວງຄືຄຸຣຸ—ຄຸຣຸພຶງຮູ້ວ່າເປັນພຣະມະເຫສະວະເອງ

Verse 158

प्रीते गुरौ ततः सर्वं जगत्प्रीतं सुरासुरम् । यद्यदिष्टतमं लोके यत्किंचिद्दयितं गृहे

ເມື່ອຄຸຣຸພໍໃຈ ໂລກທັງປວງ—ທັງເທວະແລະອະສຸຣະ—ກໍພໍໃຈຕາມ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຮັກຍິ່ງໃນໂລກ ແລະສິ່ງໃດທີ່ເປັນຂອງຮັກໃນເຮືອນ—

Verse 159

तत्सर्वं गुरवे देयमात्मनः श्रेय इच्छता । इदं तु धनिभिर्देयमन्यैर्देयं यथोच्यते

ຜູ້ປາຖະໜາຄຸນຄ່າສູງສຸດແກ່ຕົນ ພຶງຖວາຍທຸກສິ່ງນັ້ນແດ່ຄຸຣຸ. ແຕ່ການຖວາຍແບບນີ້ເໝາະສຳລັບຜູ້ມີຊັບ; ຜູ້ອື່ນພຶງໃຫ້ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ແລະຕາມທີ່ຄຳພີສັ່ງໄວ້

Verse 160

दाम्पत्यमेकं विधिवत्प्रतिपूज्य शुभव्रतैः । द्वितीयं गुरुदाम्पत्यं वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາ ‘ຄູ່ເທວະ’ ຄູ່ໜຶ່ງຕາມພິທີ ດ້ວຍວັດຖະປະຕິບັດອັນເປັນມົງຄຸນແລ້ວ ຕໍ່ມາພຶງບູຊາ ‘ຄູ່ຄຸຣຸ’ ເປັນລຳດັບທີສອງ; ແລະພຶງຫຼີກລ້ຽງການຫຼອກລວງ ຫຼືຄວາມຕະໜີໃນຊັບສິນໃນການຖວາຍນີ້

Verse 161

ततः क्षमापयेद्देवीं देवं च ब्राह्मणं गुरुम् । यथा त्वं देवि ललिते न वियुक्तासि शम्भुना

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງກາບຂໍອະໄພຕໍ່ພຣະເທວີ ພຣະເທວ ແລະພຣາຫມະນ-ຄຸຣຸ (ພ້ອມອະທິຖານວ່າ): ‘ໂອ ພຣະເທວີ ລະລິຕາ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍແຍກຈາກ ສັມພູ—’

Verse 162

तथा मे पतिपुत्राणामवियोगः प्रदीयताम् । अनेन विधिना कृत्वा तृतीयां मधुसंज्ञिकाम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພອນບໍ່ໃຫ້ແຍກຈາກຜົວແລະລູກຊາຍທັງຫຼາຍ. ໂດຍວິທີນີ້ເອງ ຈຶ່ງປະຕິບັດວຣະຕະຄັ້ງທີສາມ ຊື່ “ມະທຸ”.

Verse 163

इन्द्राणी चेन्द्रपत्नीत्वमवाप सुतमुत्तमम् । सौभाग्यं सर्वलोकेषु सर्वर्द्धिसुखमुत्तमम्

ອິນທຣານີໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນມະເຫສີຂອງພຣະອິນທຣ໌ ແລະໄດ້ບຸດຜູ້ປະເສີດ; ພ້ອມທັງໄດ້ສິຣິມົງຄຸນໃນທຸກໂລກ ແລະສຸກອັນສູງສຸດທີ່ເກີດຈາກຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ.

Verse 164

अनेन विधिना या तु कुमारी व्रतमाचरेत् । शोभनं पतिमाप्नोति यथेन्द्राण्या शतक्रतुः

ກຸມາຣີຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ຕາມວິທີດຽວກັນ ຍ່ອມໄດ້ຜົວອັນປະເສີດ—ດັ່ງທີ່ອິນທຣານີໄດ້ “ສະຕະກຣະຕຸ” (ພຣະອິນທຣ໌).

Verse 165

दुर्भगा सुभगत्वं च सुभगा पुत्रिणी भवेत् । पुत्रिण्यक्षयमाप्नोति न शोकं पश्यति क्वचित्

ແມ່ຍິງຜູ້ອັບໂຊກຈະກາຍເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ແລະຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຈະໄດ້ເປັນຜູ້ມີບຸດ. ຜູ້ເປັນແມ່ຈະໄດ້ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງບໍ່ສິ້ນສຸດ ແລະບໍ່ເຫັນຄວາມໂສກເສົ້າຢູ່ໃສເລີຍ.

Verse 166

अनेकजन्मजनितं दौर्भाग्यं नश्यति ध्रुवम् । मृता तु त्रिदिवं प्राप्य उमया सह मोदते

ຄວາມອັບໂຊກທີ່ເກີດຈາກຫຼາຍຊາດຍ່ອມຖືກທຳລາຍແນ່ນອນ. ແລະເມື່ອນາງສິ້ນຊີວິດ ໄດ້ບັນລຸຕຣິດິວ (ສະຫວັນ) ນາງຍ່ອມຊື່ນບານຮ່ວມກັບອຸມາ.

Verse 167

कल्पकोटिशतं साग्रं भुक्त्वा भोगान् यथेप्सितान् । पुनस्तु सम्भवे लोके पार्थिवं पतिमाप्नुयात्

ເມື່ອນາງໄດ້ເສວຍສຸກອັນປາດຖະນາ ນານເກີນຮ້ອຍໂກຕິກັລປະແລ້ວ ນາງຈະເກີດຄືນໃນໂລກ ແລະໄດ້ສາມີເປັນພະຣາຊາ

Verse 168

सुभगा रूपसम्पन्ना पार्थिवं जनयेत्सुतम्

ນາງຈະເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄົນ ງາມພ້ອມດ້ວຍຮູບສົມບັດ ແລະໃຫ້ກຳເນີດພະຣາຊະບຸດ

Verse 169

एतत्ते कथितं सर्वं व्रतानामुत्तमं व्रतम् । अन्यत्पृच्छस्व सुभगे वाञ्छितं यद्धृदि स्थितम्

ທັງໝົດນີ້ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ—ວຣະຕະນີ້ເປັນຍອດແຫ່ງວຣະຕະທັງປວງ ບັດນີ້ ໂອ້ນາງຜູ້ເປັນມົງຄົນ ຈົ່ງຖາມສິ່ງອື່ນຕາມຄວາມປາດຖະນາທີ່ສະຖິດໃນໃຈ