Adhyaya 224
ມາຣະກັນເດຍ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ ຢຸທິສຖິຣະ ຟັງເຖິງຕີຣຖະອັນສູງສຸດຊື່ “ໂກຕີສະວະຣະ” (Koṭīśvara) ຢູ່ໃນຂອບເຂດໜຶ່ງກໂຣຊະ ຕິດກັບແມ່ນ້ຳ ເຣວາ (ນະຣະມະດາ) ທີ່ບັນຈົບກັບມະຫາສະໝຸດ. ແກ່ນຄຳສອນຂອງບົດນີ້ຄື ກົດແຫ່ງການເພີ່ມພູນບຸນ: ການອາບນ້ຳສັກສິດ (snāna), ການໃຫ້ທານ (dāna), ການສວດມັນຕຣາ (japa), ການບູຊາໄຟ (homa), ແລະ ການບູຊາ (arcana) ທີ່ນີ້ ຈະໄດ້ຜົນ “ໂກຕີ-ຄຸນ” ຄື ເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍເທົ່າ. ເລື່ອງລາວວາງຕີຣຖະນີ້ໃນພູມທັດການເດີນທາງສັກສິດ: ເທວະ, ຄັນທະຣະວະ, ຣິສີ, ສິດທະ, ແລະ ຈາຣະນະ ມາຊຸມນຸມທີ່ສັງຄະມະ ເຣວາ–ສາຄະຣະ ເພື່ອເບິ່ງຄວາມອັດສະຈັນຂອງແມ່ນ້ຳພົບທະເລ. ຫຼັງອາບນ້ຳ ຄວນຕັ້ງແລະບູຊາ ພຣະສິວະ ໃນນາມ “ໂກຕີສະວະຣະ” ຕາມສັດທາ ໂດຍໃຊ້ໃບບິລວະ, ດອກອາຣກະ, ເຄື່ອງບູຊາຕາມລະດູ, ດັດຕູຣະ, ຫຍ້າກຸສະ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມອຸປະຈາຣະດ້ວຍມັນຕຣາ, ທູບ, ໂຄມໄຟ, ແລະ ໄນເວດຍະ. ບົດນີ້ຍັງກ່າວເຖິງທາງຈິດ-ພິທີ: ຜູ້ເດີນທາງ ແລະ ນັກບຳເນັດທີ່ຜູກພັນກັບຕີຣຖະນີ້ ຈະໄດ້ຈຸດໝາຍສູງ ເຊັ່ນ ປິຕຣະໂລກ ແລະ ເທວະໂລກ. ມີການກຳນົດວັນສຳຄັນເປັນພິເສດ: Pauṣa kṛṣṇa aṣṭamī ເໝາະສຳລັບການບູຊາຢ່າງຍິ່ງ ແລະຍັງແນະນຳໃຫ້ປະຕິບັດໃນ caturdaśī ແລະ aṣṭamī ພ້ອມການເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະຜູ້ຄວນຄ່າ।
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततः क्रोशान्तरे पार्थ तीर्थं कोटीश्वरं परम् । यत्र स्नानं च दानं च जपहोमार्चनादिकम् । भक्त्या कृतं नरैस्तत्र सर्वं कोटिगुणं भवेत्
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ປາຣຖະ! ຕໍ່ຈາກນັ້ນໄປໃນລະຍະໜຶ່ງກຣົຊະ ມີຕີຣຖະອັນສູງສຸດຊື່ ໂກຕີອີສະວະຣະ. ທີ່ນັ້ນ ການອາບນ້ຳສັກສິດ, ການໃຫ້ທານ, ແລະການປະຕິບັດເຊັ່ນ ຈະປະ, ໂຫມະ, ອາຣະຈະນາ ເປັນຕົ້ນ ເມື່ອເຮັດດ້ວຍສັດທາ ທຸກຢ່າງຈະໄດ້ຜົນເປັນໂກຕີເທົ່າ।
Verse 2
तत्र देवाः सगन्धर्वा ऋषयः सिद्धचारणाः । जलधिं प्रतिगच्छन्ति नर्मदां वीक्षितुं किल
ທີ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ, ຣິສີ, ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ—ດັ່ງທີ່ເລົ່າກັນ—ຍັງໄປຮອດທະເລ ເພື່ອເບິ່ງນະຣະມະດາເທົ່ານັ້ນ।
Verse 3
मिलिताः कोटिशो राजन्रेवासागरसङ्गमे । विनोदमतुलं दृष्ट्वा रेवार्णवसमागमे
ໂອ ພະຣາຊາ! ທີ່ຈຸດສັງຄົມຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາກັບມະຫາສະມຸດ ຜູ້ຄົນຊຸມນຸມກັນນັບໂກຕິ; ເມື່ອໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໃນຄາວທີ່ເຣວາພົບທະເລ ກໍເກີດຄວາມບັນເທີງໃຈຍິ່ງນັກ।
Verse 4
स्नात्वा शिवं च संस्थाप्य पूजयित्वा महेश्वरम् । कोटीश्वराभिधानं तु स्वस्वभक्त्या विधानतः
ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ປະດິດສະຖານພຣະສິວະ ແລະບູຊາພຣະມະເຫສະວະ—ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຕາມພັກຕິຂອງແຕ່ລະຄົນ ພຣະອົງຖືກຮຽກຂານແລະນະມັດສະການດ້ວຍນາມ ‘ໂກຕີອີສະວະ’।
Verse 5
कोटीतीर्थे परां सिद्धिं सम्प्राप्ताः सर्वतोषणात् । तेन तत्पुण्यमतुलं सर्वतीर्थेषु चोत्तमम्
ທີ່ ໂກຕີຕີຣຖະ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ໂດຍການບູຊາໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທຢ່າງສົມບູນ; ເພາະສະນັ້ນ ບຸນກຸສົນແຫ່ງສະຖານນັ້ນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະເປັນຍອດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ।
Verse 6
तत्र तीर्थे तु यत्किंचिच्छुभं वा यदि वाशुभम् । क्रियते नृपशार्दूल सर्वं कोटिगुणं भवेत्
ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ໂອ ນຣິປະຊາຣະດູນ ຜູ້ເປັນເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດ—ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອະມົງຄຸນ—ລ້ວນທະວີເປັນໂກຕິເທົ່າ।
Verse 7
तत्र तीर्थे तु मार्गस्था ये केचिदृषिसत्तमाः । सिद्धामृतपदं यान्ति पितृलोकं तथोत्तमम्
ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ບັນດາລຶສີຜູ້ປະເສີດທີ່ພຽງແຕ່ຢູ່ລະຫວ່າງທາງ ກໍຍັງບັນລຸຖານະອະມະຕະຂອງພວກສິດທະ ແລະຍັງໄດ້ເຖິງປິຕຣິໂລກອັນປະເສີດດ້ວຍ।
Verse 8
उत्तरे नर्मदातीरे दक्षिणे चाश्रिताश्च ये । देवलोकं गतास्तत्र इति मे निश्चिता मतिः
ຜູ້ໃດຢູ່ອາໄສຢູ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ແລະຜູ້ໃດຂໍພຶ່ງພາຝັ່ງໃຕ້ດ້ວຍ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ເທວະໂລກ; ນີ້ແມ່ນຄວາມເຊື່ອມັ້ນອັນແນ່ນອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।
Verse 9
बिल्वार्कपुष्पैर्धत्तूरकुशकाशप्रसूनकैः । ऋतूद्भवैस्तथान्यैश्च पूजयित्वा महेश्वरम्
ໄດ້ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍດອກບິລວະ ແລະອະຣະກະ, ດ້ວຍທັດຕູຣະ, ດ້ວຍດອກກຸສະ ແລະກາສະ, ແລະດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆທີ່ເກີດຕາມລະດູການ—
Verse 10
नानोपचारैर्विधिवन्मन्त्रपूर्वं युधिष्ठिर । धूपदीपार्धनैवेद्यैस्तोषयित्वा च धूर्जटिम्
ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ເມື່ອບູຊາທູຣະຊະຕິ (ພຣະສິວະ) ຕາມພິທີ ໂດຍມີມົນຕຣານຳໜ້າ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຫຼາກຫຼາຍ ແລະໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທດ້ວຍທູບ ປະທີບ ອະຣະຄະຍະ ແລະໄນເວທະ—
Verse 11
शिवलोकमवाप्नोति यावदिन्द्राश्चतुर्दश । पौषकृष्णाष्टमीयोगे विशेषः पूजने स्मृतः
ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮອດສິວະໂລກ ຕະຫຼອດເວລາທີ່ອິນທຣາສິບສີ່ອົງຍັງດຳລົງຢູ່; ແລະມີຄຳສອນວ່າ ການບູຊາໃນຍົກຂອງອັດຖະມີ ຂ້າງຄ່ຳ ເດືອນເປົາສະ ມີຜົນພິເສດຍິ່ງ।
Verse 12
नित्यं च नृपतिश्रेष्ठ चतुर्दश्यष्टमीषु च । शिवमभ्यर्च्य विप्रांश्च भोजयेद्भक्तितो वरान्
ແລະ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ທຸກວັນ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ ແລະອັດຖະມີ—ເມື່ອບູຊາພຣະສິວະແລ້ວ ພຶງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ດີເດັ່ນ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສສັດທາ।