Adhyaya 222
ມາຣກັນເດຍະ ບັນຍາຍເຖິງຕີຣຖະອັນປະເສີດຊື່ «Tilādā» ຢູ່ໃນລະດັບການເດີນທາງໜຶ່ງກໂຣຊະ. ທີ່ນັ້ນ ຈາບາລີ (Jābāli) ໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດດ້ວຍ «tilaprāśana» (ການກິນງາ) ແລະການບຳເນັດຕະປະສະຍາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ແຕ່ບົດນີ້ກໍສະແດງວ່າລາວເຄີຍມີຄວາມຜິດທາງຈິດທຳ—ທິ້ງພໍ່ແມ່, ຄວາມໃຄ່ບໍ່ຄວນ, ການຫລອກລວງ, ແລະການກະທຳທີ່ສັງຄົມຕຳນິ—ຈົນຖືກປະນາມ ແລະຖືກກັນອອກຈາກຊຸມຊົນ. ເພື່ອແກ້ໄຂບາບ ລາວໄດ້ເດີນທາງຈາລິກ ແລະຈົມນ້ຳນະຣະມະດາ (Narmadā) ຊ້ຳໆ ກ່ອນຈະມາພັກຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ໃກ້ Aṇivāpa-anta. ທີ່ນັ້ນ ລາວປະຕິບັດຕະປະສະຍາໂດຍໃຊ້ງາເປັນຫຼັກ: ກິນມື້ດຽວ, ກິນວັນເວັ້ນວັນ, ແບບ 3/6/12 ມື້, ຮອບຄື່ງເດືອນ ແລະຮອບເດືອນ, ພ້ອມວຣະຕະໃຫຍ່ເຊັ່ນ kṛcchra ແລະ cāndrāyaṇa ຈົນຍາວນານຫຼາຍປີ. ສຸດທ້າຍ ອີສະວະຣະ (Īśvara) ພໍໃຈ ແລະປະທານຄວາມບໍລິສຸດ ກັບ sālokya (ການຢູ່ຮ່ວມໃນໂລກທິບ). ຈາບາລີໄດ້ສ້າງເທວະຮູບໜຶ່ງ ໃຫ້ຮູ້ຈັກວ່າ Tilādeśvara ແລະປະກາດວ່າຕີຣຖະ Tilādā ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ. ບົດນີ້ຍັງກຳນົດວັນປະຕິບັດ (caturdaśī, aṣṭamī ແລະວັນຂອງ Hari) ແລະພິທີກຳດ້ວຍງາ: homa, ທາ/ປ້າຍ, ອາບນ້ຳງາ, ນ້ຳງາ, ການໃສ່ງາເຕັມໃນ liṅga ແລະຈຸດໂຄມດ້ວຍນ້ຳມັນງາ; ຜົນຄືໄດ້ Rudra-loka ແລະຊຳລະບາບໄດ້ 7 ຊົນລຸ້ນ. ທ້າຍສຸດ ກ່າວເຖິງການຖວາຍ tila-piṇḍa ໃນ śrāddha ເພື່ອບັນພະບຸລຸດ ໃຫ້ພໍໃຈຍາວນານ ແລະຍົກສູງສາຍຕະກູນສາມຝ່າຍ (kula-traya) ຄືຝ່າຍພໍ່, ຝ່າຍແມ່, ແລະຝ່າຍພັນລະຍາ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः क्रोशान्तरे गच्छेत्तिलादं तीर्थमुत्तमम् । तिलप्राशनकृद्यत्र जाबालिः शुद्धिमाप्तवान्
ພຣະມາຣກັນເຑຍະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໃນໄລຍະໜຶ່ງກໂຣຊະ ພຶງໄປຍັງທີຣຖະອັນປະເສີດຊື່ ຕິລາດາ; ທີ່ນັ້ນ ຈາບາລີ ໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດດ້ວຍການກິນງາ (ເປັນພິທີ).
Verse 2
पितृमातृपरित्यागी भ्रातुर्भार्याभिलाषकृत् । पुत्रविक्रयकृत्पापश्छलकृद्गुरुणा सह
ເຂົາເປັນຜູ້ທິ້ງພໍ່ແມ່ ມີຕັນຫາຕໍ່ເມຍຂອງອ້າຍນ້ອງ ກໍ່ບາບດ້ວຍການຂາຍລູກຊາຍ ແລະຍັງຫລອກລວງແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຄູອາຈານຂອງຕົນ.
Verse 3
एवं दोषसमाविष्टो यत्र यत्रापि गच्छति । तत्र तत्रापि धिक्कारं लभते सत्सु भारत । न कोऽपि संगतिं धत्ते तेन सार्द्धं सभास्वपि
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຄວາມຜິດພາດຫຸ້ມຫໍ້ ເຂົາໄປບ່ອນໃດ ທີ່ນັ້ນເອງ—ໂອ ພາຣະຕະ—ກໍໄດ້ຮັບແຕ່ການດູຖູກໃນຫມູ່ຄົນດີ; ແມ່ນແຕ່ໃນທີ່ປະຊຸມກໍບໍ່ມີໃຜຄົບຫາກັບເຂົາ.
Verse 4
इति लज्जान्वितो विप्रः काले न महता नृप । चिन्तामवाप महतीमगतिज्ञो हि पावने
ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ນັ້ນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ໂອ ພຣະຣາຊາ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນອັນໃຫຍ່ ເນື່ອງຈາກບໍ່ຮູ້ທີ່ພຶ່ງໃນເລື່ອງການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.
Verse 5
चकार सर्वतीर्थानि रेवां चाप्यवगाहयत्
ທ່ານໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມທ່ານ້ຳສັກສິດທັງປວງ ແລະຍັງໄດ້ລົງອາບນ້ຳຈົມຕົວໃນແມ່ນ້ຳ ເຣວາ (ນະຣມະດາ) ດ້ວຍ।
Verse 6
अणिवापान्तमासाद्य दक्षिणे नर्मदातटे । तस्थौ यत्र व्रती पार्थ जाबालिः प्राशयंस्तिलान्
ເມື່ອໄປຮອດປາຍອະນິວາປ ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣມະດາ ທ່ານໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໂອ ປາຣຖະ—ບ່ອນທີ່ຊາບາລີຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະກຳລັງຮັບປະທານງາ។
Verse 7
तिलैरेकाशनं कुर्वंस्तथैवैकान्तराशनम् । त्र्यहषड्द्वादशाहाशी पक्षमासाशनस्तथा
ທ່ານໃຊ້ງາເປັນອາຫານອັນສັກສິດ ປະພຶດການກິນວັນລະເທື່ອ ແລະກິນວັນເວັ້ນວັນ; ພ້ອມທັງຖືອົບວາດ 3 ມື້ 6 ມື້ 12 ມື້ ແລະວຣະຕະຍາວເຖິງຄຶ່ງເດືອນ ແລະໜຶ່ງເດືອນດ້ວຍ।
Verse 8
कृच्छ्रचान्द्रायणादीनि व्रतानि च तिलैरपि । तिलादत्वमनुप्राप्तो ह्यब्दद्वासप्ततिं क्रमात्
ທ່ານຍັງປະພຶດວຣະຕະກຣິຈຉະ (Kṛcchra) ແລະ ຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ພ້ອມວຣະຕະອື່ນໆ ໂດຍອາໄສງາເປັນທີ່ພຶ່ງ; ແລະຕາມລຳດັບຈົນຄົບ 72 ປີ ທ່ານໄດ້ບັນລຸສະພາບ ‘ຕິລະມະຍະ’ ຄືອຸທິດຕົນທັງໝົດແດ່ງາ।
Verse 9
कालेन गच्छता तस्य प्रसन्नोऽभवदीश्वरः । प्रादादिहामुत्रिकीं तु शुद्धिं सालोक्यमात्मकम्
ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ພຣະອີສະວະຣະກໍພໍພຣະໄທໃນທ່ານ ແລະປະທານຄວາມບໍລິສຸດທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ—ຄວາມບໍລິສຸດທີ່ສິ້ນສຸດດ້ວຍສາໂລກຍະ (sālokya) ຄືການຢູ່ໃນພຣະໂລກອັນທິບດຽວກັນ।
Verse 10
तेन स स्थापितो देवः स्वनाम्ना भरतर्षभ । तिलादेश्वरसंज्ञां च प्राप लोकादपि प्रभुः
ໂອ ຜູ້ປະເສີດດຸດງົວໃນວົງສາພາຣະຕະ! ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ພະເທວະໄດ້ຖືກສະຖາປະນາ ແລະຕັ້ງນາມຕາມນາມຂອງເຂົາ; ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍໂດ່ງດັງໃນໂລກວ່າ ‘ຕິລາເທສະວະຣ’ ດ້ວຍ.
Verse 11
तदा प्रभृति विख्यातं तीर्थं पापप्रणाशनम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा चतुर्दश्यष्टमीषु च
ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ຕີຣຖະນັ້ນໂດ່ງດັງວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນຈັນທະຄະຕິທີ 14 ແລະວັນທີ 8—
Verse 12
उपवासपरः पार्थ तथैव हरिवासरे । तिलहोमी तिलोद्वर्ती तिलस्नायी तिलोदकी
ໂອ ປາຣຖະ! ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການອົບວາສ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນຂອງພຣະຫຣິ—ພຶງຖວາຍໂຫມະດ້ວຍງາ, ທາກາຍດ້ວຍງາບົດ, ອາບນ້ຳດ້ວຍງາ, ແລະໃຊ້ນ້ຳງາໃນພິທີກຳ.
Verse 13
तिलदाता च भोक्ता च नानापापैः प्रमुच्यते । तिलैरापूरयेल्लिङ्गं तिलतैलेन दीपदः । रुद्रलोकमवाप्नोति पुनात्या सप्तमं कुलम्
ທັງຜູ້ໃຫ້ທານງາ ແລະຜູ້ບໍລິໂພກງາ ລ້ວນພົ້ນຈາກບາບຫຼາຍປະການ. ພຶງໂຮມງາໃຫ້ເຕັມເທິງລິງຄະ ແລະຖວາຍປະທີບດ້ວຍນ້ຳມັນງາ; ເຂົາຈະໄດ້ບັນລຸລົກຂອງຣຸທຣະ ແລະຊຳລະວົງຕະກູນໄດ້ເຖິງເຈັດຊັ້ນ.
Verse 14
तिलपिण्डप्रदानेन श्राद्धे नृपतिसत्तम । विकर्मस्थाश्च गच्छन्ति गतिमिष्टां हि पूर्वजाः
ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະງາໃນພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ແມ່ນແຕ່ບັນພະບຸລຸດທີ່ຕົກຢູ່ໃນສະພາບບໍ່ສົມຄວນເນື່ອງຈາກວິກັມມະ (vikarma) ກໍຈະໄດ້ໄປສູ່ຄະຕິອັນປາຖະໜາ ແລະເປັນມົງຄຸນແທ້ໆ.
Verse 15
स्वर्गलोकस्थिताः श्राद्धैर्ब्राह्मणानां च भोजनैः । अक्षयां तृप्तिमासाद्य मोदन्ते शाश्वतीः समाः
ຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນໂລກ ໂດຍການປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ແລະການຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ ແລະຊື່ນບານຕະຫຼອດການນານອັນອະມະຕະ।
Verse 16
पितुः कुलं मातृकुलं तथा भार्याकुलं नृप । कुलत्रयं समुद्धृत्य स्वर्गं नयति वै नरः
ໂອ ພຣະຣາຊາ ບຸກຄົນໜຶ່ງຍ່ອມຍົກຊູສາມສາຍຕະກູນ—ສາຍພໍ່, ສາຍແມ່, ແລະສາຍພັນລະຍາ—ແລ້ວແທ້ຈິງນຳພວກເຂົາໄປສູ່ສະຫວັນ।