Adhyaya 214

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । चतुर्थं सम्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດເລື່ອງລາວອັນສັກສິດຍິ່ງໃຫຍ່ຕອນທີ່ສີ່ຂອງພຣະເທວະ; ພຽງແຕ່ໄດ້ຟັງກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 2

कपाली कान्थिको भूत्वा यथा स व्यचरन्महीम् । पिशाचैर्राक्षसैर्भूतैर्डाकिनीयोगिनीवृतः

ວ່າພຣະອົງເປັນ ກະປາລີ ແລະ ການຖິກ ແລ້ວຈາລິກໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍ ປິສາຈະ ຣາກສະ ພູຕ ແລະມີ ດາກິນີ ກັບ ໂຢກິນີ ຕິດຕາມຮັບໃຊ້.

Verse 3

भैरवं रूपमास्थाय प्रेतासनपरिग्रहः । त्रैलोक्यस्याभयं दत्त्वा चचार विपुलं तपः

ພຣະອົງຊົງຮັບຮູບເປັນ ໄພຣະວະ ແລະຊົງນັ່ງເທິງ ປຣະເຕະອາສະນະ; ຊົງປະທານອະພັຍແກ່ໄຕຣໂລກ ແລ້ວຈຶ່ງບຳເພັນຕະປະອັນກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 4

आषाढी तु कृता तत्र ह्याषाढीनाम विश्रुतम् । कन्था मुक्ता ततोऽन्यत्र देवेन परमेष्ठिना

ທີ່ນັ້ນໄດ້ສ້າງ ‘ອາສາດີ’ ອັນໂດ່ງດັງດ້ວຍນາມອາສາດີ; ແລ້ວຕໍ່ມາອີກບ່ອນ ພຣະປຣະເມດຖິນ ຊົງປົດປ່ອຍການຖາ—ຜ້າຄຸມເກົ່າຂາດນັ້ນ.

Verse 5

तदाप्रभृति राजेन्द्र स कन्थेश्वर उच्यते । तस्य दर्शनमात्रेण ह्यश्वमेधफलं लभेत्

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ການເຖສະວະຣະ’; ແລະພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ກໍໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະຍັນ.

Verse 6

देवो मार्गे पुनस्तत्र भ्रमते च यदृच्छया । विक्रीणाति बलाकारो दृष्ट्वा चोक्तो हरेण तु

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເທວະໄດ້ພະເນຈອນໄປຕາມທາງນັ້ນໂດຍບັງເອີນ. ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບດັ່ງງົວກໍາລັງຂາຍຂອງຢູ່; ແລ້ວພຣະຫຣະ (ສິວະ) ໄດ້ເອີ້ນກ່າວກັບເຂົາ.

Verse 7

यदि भद्र न चेत्कोपं करोषि मयि साम्प्रतम् । बलाभिर्भर मे लिङ्गं ददामि बहु ते धनम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ດີ ຖ້າບັດນີ້ທ່ານບໍ່ໂກດໃສ່ເຮົາ ກໍຈົ່ງໃຊ້ກໍາລັງຂອງທ່ານແບກລິງຄະຂອງເຮົາ; ເຮົາຈະໃຫ້ຊັບສິນຫຼາຍແກ່ທ່ານ.

Verse 8

एवमुक्तोऽथ देवेन स वणिग्लोभमोहितः । योजयामास बलका लिङ्गे चोत्तममध्यमान्

ເມື່ອຖືກເທວະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພໍ່ຄ້ານັ້ນຖືກຄວາມໂລບຫຼອກລວງ ແລ້ວເລີ່ມນໍານົກບາລາກາມາວາງເທິງລິງຄະ ຈັດໃຫ້ຢູ່ຕໍາແໜ່ງດີທີ່ສຸດ ແລະຕໍາແໜ່ງກາງ.

Verse 9

तावद्यावत्क्षयं सर्वे गताः काले सुसंचिताः । स्थितं समुन्नतं लिङ्गं दृष्ट्वा शोकमुपागमत्

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ທຸກຢ່າງທີ່ເຂົາສະສົມໄວ້ຢ່າງລະມັດລະວັງກໍໝົດສິ້ນ; ແລະເມື່ອເຫັນລິງຄະຍັງຕັ້ງສູງສົ່ງ ບໍ່ໄຫວຕິງ ເຂົາກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກ.

Verse 10

कृत्वा तु खण्डखण्डानि स देवः परमेश्वरः । उवाच प्रहसन्वाक्यं तं दृष्ट्वा गतसाध्वसम्

ແລ້ວພຣະປະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະ ໄດ້ທໍາໃຫ້ມັນແຕກເປັນຊິ້ນໆ; ແລະເມື່ອເຫັນເຂົາບັດນີ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານ ກໍກ່າວຖ້ອຍຄໍາດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ.

Verse 11

न च मे पूरितं लिङ्गं यास्यामि यदि मन्यसे । ददामि तत्र वित्तं ते यदि लिङ्गं प्रपूरितम्

ຖ້າເຈົ້າຄິດວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປ ຈົນກວ່າລິງຄະຈະຖືກເຕີມໃຫ້ເຕັມ, ເມື່ອລິງຄະເຕັມສົມບູນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານຊັບສິນໃຫ້ເຈົ້າທີ່ນັ້ນ.

Verse 12

वणिगुवाच । अधन्यः कृतपुण्योऽहं निग्राह्यः परमेश्वर । तव प्रियमकुर्वाणः शोचिष्ये शाश्वतीः समाः

ພໍ່ຄ້າກ່າວວ່າ: “ອະນິຈຈາ! ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳບຸນ ແຕ່ກໍຍັງເປັນຜູ້ອາພັບ ແລະຄວນຖືກຕັກເຕືອນ, ໂອ ພຣະປຣະເມສະວະຣະ. ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ພຣະອົງພໍໃຈ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໂສກເສົ້າຕະຫຼອດປີອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.”

Verse 13

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य वणिक्पुत्रस्य भारत । असंक्षयं धनं दत्त्वा स्थितस्तत्र महेश्वरः

ໂອ ພາຣະຕະ! ເມື່ອມະເຫສະວະຣະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງລູກຊາຍພໍ່ຄ້ານັ້ນ ກໍປະທານຊັບສິນອັນບໍ່ຮູ້ຈົບ ແລະປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 14

तदा प्रभृति राजेन्द्र बलाकैरिव भूषितम् । प्रत्ययार्थं स्थितं लिङ्गं लोकानुग्रहकाम्यया

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ລິງຄະນັ້ນຕັ້ງຢູ່ດັ່ງຖືກປະດັບດ້ວຍນົກບາລາກາ ເປັນເຄື່ອງຢືນຢັນ ເພື່ອປາດຖະໜາອະນຸເຄາະແກ່ຊາວໂລກ

Verse 15

देवेन रचितं पार्थ क्रीडया सुप्रतिष्ठितम् । देवमार्गमिति ख्यातं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । पश्यन् प्रपूजयन् वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໂອ ປາຣຖະ! ພຣະເທວະໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ ແລະສະຖາປະນາໃຫ້ໝັ້ນຄົງດ້ວຍລີລາແຫ່ງການຫຼິ້ນ; ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ‘ເທວະມາຣຄະ’ ໂດງດັງໃນສາມໂລກ. ຜູ້ໃດເພີຍແຕ່ເຫັນ ຫຼືບູຊາດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 16

देवमार्गे तु यो गत्वा पूजयेद्बलाकेश्वरम् । पञ्चायतनमासाद्य रुद्रलोकं स गच्छति

ຜູ້ໃດໄປຍັງເທວະມາຣຄະ ແລະບູຊາພຣະບາລາເກສະວະຣະ ເມື່ອບັນລຸປັນຈາຍະຕະນະອັນສັກສິດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປຮອດຣຸທຣະໂລກ

Verse 17

देवमार्गे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । न भवेत्पुनरावृत्ती रुद्रलोकात्कदाचन

ສໍາລັບຜູ້ມີຈິດວິນຍານຝຶກຝົນ ແລະເສຍຊີວິດທີ່ເທວະມາຣຄະ ຈະບໍ່ມີການຫວນກັບ (ເກີດໃໝ່) ຈາກຣຸທຣະໂລກເລີຍ

Verse 18

देवमार्गस्य माहात्म्यं भक्त्या श्रुत्वा नरोत्तम । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ! ຜູ້ໃດຟັງມະຫາຕະມະຂອງເທວະມາຣຄະດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງລັງເລຫຼືພິຈາລະນາອີກ