Adhyaya 208
ບົດນີ້ເປັນຄໍາສອນຂອງພຣະລິສີ ມາຣະກັນເດຍ ຕໍ່ກະສັດ ກ່ຽວກັບຕີຣຖະອັນໂດງດັງທີ່ເອີ້ນວ່າ «Pitṛ-ṛṇa-mocana» ສະຖານທີ່ຂຶ້ນຊື່ໃນສາມໂລກວ່າຊ່ວຍປົດປ່ອຍໜີ້ພັນທະຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ. ທ່ານອະທິບາຍລໍາດັບພິທີ: ອາບນ້ໍາຕາມວິທີ (vidhāna), ເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ເພື່ອໃຫ້ພຣະປິຕຣະເທວະຕາພໍໃຈ, ແລະໃຫ້ທານ (dāna) ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ປະຕິບັດກາຍເປັນ «anṛṇa» ຄືຜູ້ພົ້ນໜີ້. ບົດນີ້ຍັງຊີ້ແຈງເຫດຜົນທາງທຳມະວ່າເປັນເຫດໃດບັນພະບຸລຸດຈຶ່ງປາຖະໜາລູກຊາຍ: ລູກຊາຍຖືກເຫັນວ່າເປັນຜູ້ຊ່ວຍປົດປ່ອຍຈາກນະລົກ «Puṇnāmā». ພ້ອມກັນນັ້ນ ມີການແບ່ງໜີ້ສາມປະການ (ṛṇa-traya): ໜີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດຜ່ານ piṇḍadāna ແລະນ້ໍາບູຊາ; ໜີ້ຕໍ່ເທວະຜ່ານ agnihotra ແລະ yajña; ແລະໜີ້ຕໍ່ມະນຸດ/ສັງຄົມຜ່ານການໃຫ້ຂອງຕາມຄໍາສັນຍາ ແລະພັນທະຕໍ່ພຣາຫມະນ, ຕີຣຖະ, ແລະວຽກວັດ. ທ້າຍບົດມີຟະລະສຣຸຕິ (phalaśruti) ກ່າວວ່າ ການຖວາຍບູຊາແລະເຮັດໃຫ້ຄູອາຈານພໍໃຈທີ່ນີ້ ຈະໄດ້ຜົນບຸນບໍ່ສິ້ນສຸດ ແຜ່ໄປຫາຜູ້ຕາຍເຖິງເຈັດຊາດ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । भूमिपाल ततो गच्छेत्तीर्थं परमशोभनम् । विख्यातं त्रिषु लोकेषु पित्ःणामृणमोचनम्
ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ! ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຍັງຕີຣຖະອັນງາມຍິ່ງ ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ ແລະປົດປ່ອຍຈາກຫນີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣ)
Verse 2
तत्र स्नात्वा विधानेन संतर्प्य पितृदेवताः । मनुष्यश्च नृपश्रेष्ठ दानं दत्त्वानृणो भवेत्
ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນຕາມພິທີ ແລະທຳຕັຣປະນະພ້ອມເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ປິຕຣເທວະພໍໃຈແລ້ວ ມະນຸດຍ່ອມພົ້ນຫນີ້ໄດ້ດ້ວຍການໃຫ້ທານ
Verse 3
इच्छन्ति पितरः सर्वे स्वार्थहेतोः सुतं यतः । पुन्नाम्नो नरकात्पुत्रोऽस्मानयं मोचयिष्यति
ປິຕຣທັງປວງປາດຖະນາບຸດເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຕົນ ເພາະບຸດນີ້ຈະຊ່ວຍປົດພວກເຮົາອອກຈາກນະລົກຊື່ ‘ປຸນນາມ’
Verse 4
पिण्डदानं जलं तात ऋणमुत्तममुच्यते । पित्ःणां तद्धि वै प्रोक्तमृणं दैवमतः परम्
ໂອ ລູກເອີຍ, ການຖວາຍປິນຑະ ແລະການອຸທິດນ້ຳ ຖືກເອີ້ນວ່າເປັນການຊຳລະຫນີ້ອັນສູງສຸດ; ເພາະນັ້ນແມ່ນຫນີ້ອັນສັກສິດຕໍ່ປິຕຣ ທີ່ສູງກວ່າທຸກຢ່າງ
Verse 5
अग्निहोत्रं तथा यज्ञाः पशुबन्धास्तथेष्टयः । इति देवर्णं प्रोक्तं शृणु मानुष्यकं ततः
ອັກນິໂຫຕຣ, ຍັດຍະ, ການບູຊາສັດ ແລະ ອິດຕິກຳອື່ນໆ—ນີ້ແມ່ນທີ່ປະກາດວ່າເປັນ ‘ເທວະຣະນະ’ ຫນີ້ຕໍ່ເທວະ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເລື່ອງຫນີ້ຕໍ່ມະນຸດຕໍ່ໄປ.
Verse 6
ब्राह्मणेषु च तीर्थेषु देवायतनकर्मसु । प्रतिश्रुत्य ददेत्तत्तद्व्यवहारः कृतो यथा
ກ່ຽວກັບພຣາຫມັນ, ຕີຣະຖະອັນສັກສິດ, ແລະ ວຽກງານທີ່ກ່ຽວກັບເທວະສະຖານ—ເມື່ອໄດ້ສັນຍາແລ້ວ ພຶງໃຫ້ຕາມນັ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຕົກລົງໄວ້.
Verse 7
ऋणत्रयमिदं प्रोक्तं पुत्राणां धर्मनन्दन । सत्पुत्रास्ते तु राजेन्द्र स्नाता य ऋणमोचने
ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງທຳມະ, ຫນີ້ສາມປະການນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ສຳລັບລູກຊາຍ. ໂອ ຈອມກະສັດ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະປົດຫນີ້ (ຣະນະໂມຈະນະ) ຜູ້ນັ້ນແມ່ນລູກດີແທ້.
Verse 8
ऋणत्रयाद्विमुच्यन्ते ह्यपुत्राः पुत्रिणस्तथा । तस्मात्तीर्थवरं प्राप्य पुत्रेण नियतात्मना । पितृभ्यस्तर्पणं कार्यं पिण्डदानं विशेषतः
ທັງຜູ້ບໍ່ມີລູກ ແລະ ຜູ້ມີລູກ ກໍສາມາດພົ້ນຈາກຫນີ້ສາມປະການໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຖິງຕີຣະຖະອັນປະເສີດ ລູກຊາຍຜູ້ສຳລວມຈິດພຶງເຮັດຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣິ ແລະໂດຍພິເສດພຶງຖວາຍປິນຑະທານ (piṇḍa-dāna).
Verse 9
तत्र तीर्थे हुतं दत्तं गुरवस्तोषिता यदि । मृतानां सप्त जन्मानि फलमक्षयमश्नुते
ຖ້າໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ໄດ້ຖວາຍຫຸຕະ (ບູຊາໄຟ), ໄດ້ໃຫ້ທານ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຄູບາອາຈານຜູ້ເຖົ້າແກ່ພໍໃຈ ແລ້ວ ຜົນບຸນຈະເປັນອະຄະຍະ ແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ ຕະຫຼອດເຈັດຊາດ.
Verse 208
अध्यायः
ອັດທະຍາຍ: ໝາຍສິ້ນສຸດບົດ (ຄໍລະໂຟນ)