Adhyaya 202

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यच्छिखितीर्थमनुत्तमम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां पञ्चायतनमुत्तमम्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຖັດຈາກນັ້ນທັນທີ ມີຕີຣະຖະອັນຍອດຢ່າງອື່ນ ຊື່ ‘ສິຂິຕີຣະຖະ’ ເປັນປະທານໃນບັນດາສະຖານສັກສິດທັງປວງ ແລະເປັນປັນຈາຍະຕະນະອັນປະເສີດ (ສະຖານບູຊາເທວະ 5 ພຣະອົງ).”

Verse 2

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा शिखार्थं हव्यवाहनः । शिखां प्राप्य शिखी भूत्वा शिखाख्यं स्थापयञ्छिवम्

ໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ຮັວຍະວາຫະນະ (ອັກນີ) ໄດ້ບຳເນີນຕະປະເພື່ອໄດ້ຮັບ ‘ສິຂາ’ (ຈຸກຜົມສັກສິດ). ເມື່ອໄດ້ສິຂາແລ້ວ ແລະກາຍເປັນ ‘ສິຂີ’ ຈຶ່ງສະຖາປະນາພຣະສິວະໄວ້ທີ່ນັ້ນ ແລະຖວາຍນາມວ່າ ‘ສິຂາຂະຍະ’

Verse 3

प्रतिपच्छुक्लपक्षे या भवेदाश्वयुजे नृप । तदा तीर्थवरे गत्वा स्नात्वा वै नर्मदाजले

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອວັນປຣະຕິປັດ (ວັນທຳອິດ) ໃນປັກສ໌ສວ່າງ ຂອງເດືອນອາສະວະຍຸຊະ ມາຮອດ, ໃນເວລານັ້ນພຶງໄປຍັງຕີຣະຖະອັນປະເສີດນັ້ນ ແລະອາບນ້ຳໃນນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳນັຣມະດາໂດຍແທ້.

Verse 4

देवानृषीन् पित्ःंश्चान्यांस्तर्पयेत्तिलवारिणा । हिरण्यं ब्राह्मणे दद्यात्संतर्प्य च हुताशनम्

ດ້ວຍນ້ຳປົນເມັດງາ ພຶງທຳຕັຣປະນະຖວາຍແດ່ເທວະ ຣິສີ ປິຕຣ ແລະຜູ້ອື່ນໆ. ຫຼັງຈາກໃຫ້ຫຸຕາຊະນະ (ໄຟບູຊາ) ພໍໃຈແລ້ວ ພຶງຖວາຍຄຳເປັນທານແກ່ພຣາຫມັນ.

Verse 5

गन्धमाल्यैस्तथा धूपैस्ततः सम्पूजयेच्छिवम् । अनेन विधिनाभ्यर्च्य शिखितीर्थे महेश्वरम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາພຣະສິວະໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ພວງມາລາ ແລະທູບ. ເມື່ອອະຣະຈະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ ທີ່ສິຂິຕີຣຖະຕາມພິທີນີ້ແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທີ່ສັນຍາໄວ້

Verse 6

विमानेनार्कवर्णेन ह्यप्सरोगणसंवृतः । गीयमानस्तु गन्धर्वैर्रुद्रलोकं स गच्छति

ໃນວິມານສີດັ່ງຕາເວັນ ມີຝູງອັບສະຣາລ້ອມຮອບ ແລະມີຄັນທັຣວະຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ຣຸທຣະໂລກ

Verse 7

शत्रुक्षयमवाप्नोति तेजस्वी जायते भुवि

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບການພິນາດແຫ່ງສັດຕູ ແລະເກີດເປັນຜູ້ສະຫວ່າງໄສມີເດຊານຸພາບໃນໂລກ

Verse 202

अध्यायः

ອັດທະຍາຍ—ໝາຍບອກບົດ