Adhyaya 197

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं गच्छेत्सूर्यतीर्थमनुत्तमम् । मूलस्थानमिति ख्यातं पद्मजस्थापितं शुभम्

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນພຶງໄປຍັງສູຣະຍະຕີຣຖະອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ສະຖານມົງຄຸນທີ່ມີນາມວ່າ ‘ມູລະສະຖານ’ ອັນປັດມະຊາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້।

Verse 2

मूलश्रीपतिना देवी प्रोक्ता स्थापय भास्करम् । श्रुत्वा देवोदितं देवी स्थापयामास भास्करम्

ພຣະສຣີປະຕິຜູ້ເປັນມູນ (ວິສນຸ) ຕັດກັບເທວີວ່າ “ຈົ່ງສະຖາປະນາ ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ)”。 ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະບັນຊາທິບແລ້ວ ເທວີກໍສະຖາປະນາພາສະກະຣະໂດຍແທ້.

Verse 3

प्रोच्यते नर्मदातीरे मूलस्थानाख्यभास्करः

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ພາສະກະຣະ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ມູລະສະຖານ” ແມ່ນພຣະອາທິດແຫ່ງທີ່ປະທັບດັ້ງເດີມ.

Verse 4

तत्र तीर्थे नरो यस्तु स्नात्वा नियतमानसः । संतर्प्य पितृदेवांश्च पिण्डेन सलिलेन च

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍໃຈມີວິໄນ ແລະບຳລຸງປິຕຣະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ດ້ວຍປິນຑະບູຊາ ແລະການອຸທິດນ້ຳ—

Verse 5

मूलस्थानं ततः पश्येत्स गच्छेत्परमां गतिम् । गुह्याद्गुह्यतरस्तत्र विशेषस्तु श्रुतो मया

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນ “ມູລະສະຖານ” ຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ। ທີ່ນັ້ນມີຄວາມພິເສດອັນລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລຶກລັບ ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນມາ.

Verse 6

समागमे मुनीनां तु शङ्कराच्छशिशेखरात् । सदा वै शुक्लसप्तम्यां मूलमादित्यवासरः

ໃນຊຸມນຸມຂອງພຣະມຸນີທັງຫຼາຍ ຈາກພຣະສັງກະຣະ—ສະສິເສຂະຣະ—ໄດ້ປະກາດວ່າ: ທຸກໆວັນສຸກລະສັບຕະມີ “ມູລະ” ວັດຕະພິທີ ຈະຕົກໃນວັນອາທິດ (ວັນຂອງອາທິດຍະ) ເສມອ.

Verse 7

तदा रेवाजलं गत्वा स्नात्वा संतर्प्य देवताः । पित्ःंश्च भरतश्रेष्ठ दत्त्वा दानं स्वशक्तितः

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສ໌ພາຣະຕະ ຈົ່ງໄປຫານ້ຳສັກສິດແຫ່ງເຣວາ (ນະຣະມະດາ) ອາບນ້ຳ ທຳຕັຣປະນະໃຫ້ເທວະດາແລະບັນພະບຸລຸດ ແລ້ວໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຕົນ

Verse 8

करवीरैस्ततो गत्वा रक्तचन्दनवारिणा । संस्थाप्य भास्करं भक्त्या सम्पूज्य च यथाविधि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນຳດອກກະຣະວີຣະ (ດອກຍີ່ໂຖ) ແລະນ້ຳທີ່ຫອມດ້ວຍຈັນທະນແດງ ໄປປະດິດສະຖານພຣະພາສະກະຣະດ້ວຍພັກຕິ ແລ້ວບູຊາໃຫ້ຄົບຕາມພິທີ

Verse 9

ततः सागुरुकैर्धूपैः कुन्दरैश्च विशेषतः । धूपयेद्देवदेवेशं दीपान् बोध्य दिशो दश

ຕໍ່ມາ ຈົ່ງຖວາຍທູບຄວັນຫອມແດ່ພຣະເຈົ້າເທວະດາເຫນືອເທວະດາທັງປວງ ໂດຍເຉພາະທູບອະກຸຣຸ ແລະກຸນທະຣະ; ແລ້ວຈຸດປະທີບໃຫ້ສະຫວ່າງ ສ່ອງໄປທິດທັງສິບ

Verse 10

उपोष्य जागरं कुर्याद्गीतवाद्यं विशेषतः । एवं कृते महीपाल न भवेदुग्रदुःखभाक्

ເມື່ອຖືອຸໂປສະຖະແລ້ວ ຈົ່ງທຳການຈາກະຣະນ (ຕື່ນເຝົ້າ) ຕະຫຼອດຄືນ ໂດຍເຉພາະດ້ວຍບົດສັນລະເສີນແລະດົນຕີພິທີ; ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ ໂອ ມະຫີປາລ ຍ່ອມບໍ່ເປັນຜູ້ຮັບທຸກຂ໌ອັນຮ້າຍແຮງ

Verse 11

सूर्यलोके वसेत्तावद्यावत्कल्पशतत्रयम् । गन्धर्वैरप्सरोभिश्च सेव्यमानो नृपोत्तम

ຕະຫຼອດສາມຮ້ອຍກັລປະ ຜູ້ນັ້ນພຳນັກຢູ່ໃນສຸຣະຍະໂລກ ໂອ ນະຣິປະອຸດຕະມະ; ໄດ້ຮັບການບໍລິການແລະການເຄົາລົບຈາກຄັນທະຣະວະ ແລະອັບສະຣາ

Verse 197

अध्याय

ອັດຍາຍ—ໝາຍເຖິງການແບ່ງ “ບົດ/ຕອນ” ໃນຄຳພີ.