Adhyaya 195

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । देवतीर्थे तु किं नाम माहात्म्यं समुदाहृतम् । फलं किं स्नानदानादिकारिणां जायते मुने

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ມະຫິມາອັນຖືກປະກາດຂອງ ເທວະຕີຣຖະ ແມ່ນຢ່າງໃດ? ແລະຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳສັກສິດ, ໃຫ້ທານ, ແລະປະກອບພິທີອື່ນໆ ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຜົນບຸນອັນໃດ?”

Verse 2

मार्कण्डेय उवाच । पृथिव्यां यानि तीर्थानि देवैर्मुनिगणैरपि । सेवितानि महाबाहो तानि ध्यातानि विष्णुना

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນກ້າແຂງ, ຕີຣຖະທັງຫມົດໃນໂລກ ທີ່ເທວະ ແລະ ຫມູ່ມຸນີຍັງໄດ້ໄປບູຊາຮັບໃຊ້—ຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນແຫຼະ ທີ່ພຣະວິສນຸ ຊົງພິຈາລະນາໃນສະມາທິ”

Verse 3

समागतान्येकतां वै तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । तत्तीर्थं वैष्णवं पुण्यं देवतीर्थमिति श्रुतम्

ໂອ ຢຸທິສຖິຣາ, ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ອານຸພາບຂອງຕີຣຖະທັງປວງໄດ້ມາຮວມເປັນໜຶ່ງ. ຕີຣຖະນັ້ນເປັນສະຖານບຸນອັນບໍລິສຸດແຫ່ງໄວສະນະວະ ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ “ເທວະຕີຣຖະ”

Verse 4

कुरुक्षेत्रं भुवि परमन्तरिक्षे त्रिपुष्करम् । पुरुषोत्तमं दिवि परं देवतीर्थं परात्परम्

ໃນໂລກມະນຸດ ກຸຣຸເກດສະຕຣະ ເປັນຍອດ; ໃນແດນກາງ ຕຣິປຸສກະຣະ ເປັນຍອດ; ໃນສະຫວັນ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ເປັນຍອດ—ແຕ່ ເທວະຕີຣຖະ ສູງກວ່າຍອດສູງສຸດທັງປວງ

Verse 5

देवतीर्थसमं नास्ति तीर्थमत्र परत्र च । यत्प्राप्य मनुजस्तप्येन्न कदाचिद्युधिष्ठिर

ບໍ່ມີຕີຣຖະໃດເທົ່າທຽມ ເທວະຕີຣຖະ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ. ໂອ ຢຸທິສຖິຣາ, ຜູ້ໃດໄດ້ເຖິງທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກທຸກຂ໌ຮ້ອນຮົ່ມອີກເລີຍ

Verse 6

देवैरुक्तानि तीर्थानि योऽत्र स्नानं समाचरेत् । देवतीर्थे स सर्वत्र स्नातो भवति मानवः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະໃນຕີຣະຖະນີ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວໄວ້ ເມື່ອອາບທີ່ເທວາຕີຣະຖະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຖືກນັບວ່າໄດ້ອາບທຸກຕີຣະຖະທັງປວງ

Verse 7

एवमस्त्विति तैरुक्ता देवा ऋषिगणा अपि । संतुष्टाः श्रीशमभ्यर्च्य स्वं स्वं स्थानं तु भेजिरे

ເຂົາເຈົ້າກ່າວວ່າ “ໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ” ເທວະແລະຫມູ່ລະສີທັງຫຼາຍກໍປິຕິ ບູຊາພຣະສຣີສະ ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງຕົນໆ

Verse 8

सूर्यग्रहेऽत्र वै क्षेत्रे स्नात्वा यत्फलमश्नुते । स्नात्वा श्रीशं समभ्यर्च्य समुपोष्य यथाविधि

ໃນເວລາສຸລິຍະຄາດ ໃນເຂດສັກສິດນີ້ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຈະໄດ້ບຸນຜົນດັ່ງທີ່ພຶງໄດ້—ອາບແລ້ວບູຊາພຣະສຣີສະ (ວິສນຸ) ຕາມພິທີ ແລະຖືອຸໂປສົດຕາມກົດ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ

Verse 9

यद्ददाति हिरण्यानि दानानि विधिवन्नृप । तदनन्तफलं सर्वं सूर्यस्य ग्रहणे यथा

ໂອ ພຣະຣາຊາ ທານເງິນຄຳທີ່ຖວາຍຕາມພິທີ ໃນເວລາສຸລິຍະຄາດ ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມເປັນຜົນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ

Verse 10

भूमिदानं धेनुदानं स्वर्णदानमनन्तकम् । वज्रदानमनन्तं च फलं प्राह शतक्रतुः

ທານທີ່ດິນ ທານໂຄ ແລະທານຄຳ ລ້ວນມີບຸນຜົນອະນັນ; ທານວັຊຣະ (ເພັດ/ຮັດຕະນະລ້ຳຄ່າ) ກໍໃຫ້ຜົນບໍ່ມີຂອບເຂດ—ດັ່ງທີ່ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ໄດ້ກ່າວໄວ້

Verse 11

सोमो वै वस्त्रदानेन मौक्तिकानां च भार्गवः । सुवर्णस्य रविर्दानं धर्मराजो ह्यनन्तकम्

ການຖວາຍຜ້ານຸ່ງຫົ່ມເຮັດໃຫ້ ໂສມ (ຈັນທຣາ) ພໍໃຈ; ການຖວາຍໄຂ່ມຸກເຮັດໃຫ້ ພາຣຄະວະ (ສຸກຣະ) ພໍໃຈ. ສໍາລັບທອງ ຣະວິ (ສຸຣິຍະ) ເປັນເທວະປະທານ; ແລະຜົນແຫ່ງທານ ທັມມະຣາຊ (ຍະມະ) ກ່າວວ່າ ອະນັນຕະ.

Verse 12

देवतीर्थे तु यद्दानं श्रद्धायुक्तेन दीयते । तदनन्तफलं प्राह बृहस्पतिरुदारधीः

ແຕ່ທານໃດໆ ທີ່ຖວາຍໃນ ເທວະຕີຣຖະ ດ້ວຍສັດທາ, ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ຜູ້ມີປັນຍາກວ້າງໄດ້ກ່າວວ່າ ມີຜົນອະນັນຕະ.

Verse 13

देवतीर्थे भृगुक्षेत्रे सर्वतीर्थाधिक नृप । देवतीर्थे नरः स्नात्वा श्रीपतिं योऽनुपश्यति

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເທວະຕີຣຖະ ໃນ ພຣຶຄຸ-ເກສຕຣະ ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫນືອຕີຣຖະທັງປວງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບໍລິສຸດໃນ ເທວະຕີຣຖະ ແລ້ວໄດ້ເຫັນ ສຣີປະຕິ (ວິສນຸ)…

Verse 14

सोमग्रहे कुलशतं स समुद्धृत्य नाकभाक् । दानानि द्विजमुख्येभ्यो देवतीर्थे नराधिप

ໂອ ນະຣາທິປ, ໃນເວລາຈັນທຣະຄາດ ຜູ້ນັ້ນຍົກກູ້ຮ້ອຍຊົ່ວຄົນໃນວົງຕະກູນ ແລະເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນສະຫວັນ—ໂດຍຖວາຍທານແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຜູ້ປະເສີດ ໃນ ເທວະຕີຣຖະ.

Verse 15

यैर्दत्तानि नरैर्भोगभागिनः प्रेत्य चेह ते । देवतीर्थे विप्रभोज्यं हरिमुद्दिश्य यश्चरेत्

ຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ຖວາຍທານ ຈະເປັນຜູ້ໄດ້ເສວຍພອນທັງໃນໂລກນີ້ ແລະຫຼັງຄວາມຕາຍ. ແລະຜູ້ໃດໃນ ເທວະຕີຣຖະ ຈັດອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ໂດຍອຸທິດແດ່ ຫຣິ (ວິສນຸ)…

Verse 16

स सर्वाह्लादमाप्नोति स्वर्गलोके युधिष्ठिर । देवतीर्थे नरो नारी स्नात्वा नियतमानसौ

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ! ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງເຕັມປຽມໃນໂລກສະຫວັນ. ທີ່ເທວະຕີຣຖະ ບໍ່ວ່າຊາຍຫຼືຍິງ ເມື່ອອາບນ້ຳດ້ວຍໃຈທີ່ສຳລວມ…

Verse 17

उपोष्यैकादशीं भक्त्या पूजयेद्यः श्रियः पतिम् । रात्रौ जागरणं कृत्वा घृतेनोद्बोध्य दीपकम्

ຜູ້ໃດຖືອຸໂປສົດໃນວັນເອກາດະສີດ້ວຍສັດທາ ບູຊາພຣະສຣີປະຕິ (ພຣະວິສນຸ) ແລະເຝົ້າຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ ຈຸດປະທີບດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍໃສ…

Verse 18

द्वादश्यां प्रातरुत्थाय तथा वै नर्मदाजले । विप्रदाम्पत्यमभ्यर्च्य विधिवत्कुरुनन्दन

ໃນວັນທະວາດະສີ ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລະອາບນ້ຳໃນນ້ຳນະຣະມະດາ ໂອ ຄຸຣຸນັນດະນ! ພຶງບູຊາຄູ່ພຣາຫມັນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ

Verse 19

वस्त्राभरणताम्बूलपुष्पधूपविलेपनैः । अक्षये विष्णुलोकेऽसौ मोदते चरितव्रतः

ດ້ວຍການຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ເຄື່ອງປະດັບ ໝາກພູ ດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ ຜູ້ຖືພຣະຕະນັ້ນ—ເມື່ອປະຕິບັດພຣະຕະຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຍ່ອມຊື່ນບານໃນວິສນຸໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ

Verse 20

यः सदैकादशीतिथौ स्नात्वोपोष्यार्चयेद्धरिम् । रात्रौ जागरणं कुर्याद्वेदशास्त्रविधानतः

ຜູ້ໃດໃນທຸກຕິຖີເອກາດະສີ ອາບນ້ຳຊຳລະ ຖືອຸໂປສົດ ບູຊາພຣະຫຣິ ແລະເຝົ້າຕື່ນຕະຫຼອດຄືນຕາມບັນຍັດແຫ່ງເວທະແລະສາດສະຕຣາ—

Verse 21

धर्मराजकृतां पापां न स पश्यति यातनाम् । पञ्चरात्रविधानेन श्रीपतिं योऽर्चयिष्यति

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສຣີປະຕິ (ພຣະວິສນຸ) ຕາມວິທີປັນຈະຣາຕຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເຫັນທຸກທັນທອນທີ່ທຳມະຣາຊາກຳນົດໄວ້ເນື່ອງຈາກບາບ।

Verse 22

दीक्षामवाप्य विधिवद्वैष्णवीं पापनाशिनीम् । स्वर्गमोक्षप्रदां पुण्यां भोगदां वित्तदामथ

ເມື່ອໄດ້ຮັບດີກສາໄວສະນະວະຢ່າງຖືກພິທີ—ອັນທຳລາຍບາບ—ດີກສານັ້ນເປັນບຸນບໍລິສຸດ ປະທານສະຫວັນແລະໂມກສະ ໃຫ້ຄວາມສຸກສົມບັດ ແລະຍັງປະທານຊັບສິນອີກດ້ວຍ।

Verse 23

राज्यदां वा महाभाग पुत्रदां भाग्यदामथ । सुकलत्रप्रदां वापि विष्णोर्भक्तिप्रदामिति

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ! ດີກສານັ້ນອາດປະທານອຳນາດຮາຊະອານາຈັກ, ອາດປະທານບຸດແລະໂຊກດີ; ອາດປະທານຄູ່ຄອງອັນປະເສີດ—ແລະປະທານພັກຕິແດ່ພຣະວິສນຸ।

Verse 24

तरिष्यति भवाम्भोधिं स नरः कुरुनन्दन । योऽर्चयिष्यति तत्रैव देवतीर्थे श्रियः पतिम्

ໂອ ກຸຣຸນັນດະນະ! ຜູ້ໃດບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງສຣີ (ພຣະວິສນຸ) ຢູ່ເທວະຕີຣຖະ ທີ່ນັ້ນເອງ ຜູ້ນັ້ນຈະຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສາຣະໄດ້।

Verse 25

विश्वरूपमथो सम्यङ्मूलश्रीपतिमेव वा । नारायणगिरिं वापि गृहे वैकादशीतिथौ

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃນວັນເອກາດະສີ ຢູ່ໃນເຮືອນ ພຶງບູຊາວິສະວະຣູປະ ຫຼືບູຊາສຣີປະຕິຜູ້ເປັນປະຖົມ ຫຼືແມ່ນກະທັ້ງນາຣາຍະນະຄິຣິ ດ້ວຍພິທີອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 26

भक्तिमाञ्छ्रद्धया युक्तः क्षीरैस्तीर्थोदकैरपि । सुसूक्ष्मैरहतैर्वस्त्रैर्महाकौशेयकैर्नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຜູ້ມີພັກຕິແລະສັດທາ ພຶງບູຊາດ້ວຍນ້ຳນົມ ແລະນ້ຳສັກສິດແຫ່ງຕີຣະຖະ ພ້ອມທັງຜ້າໃໝ່ລະອຽດອ່ອນ ທີ່ຍັງບໍ່ຖືກຕັດ—ຜ້າໄໝກໍເຊຍະອັນສູງຄ່າດ້ວຍ।

Verse 27

विचित्रैर्नेत्रजैर्वापि धूपैरगुरुचन्दनैः । गुग्गुलैर्घृतमिश्रैश्च नैवेद्यैर्विविधैरपि

(ພຶງບູຊາ) ດ້ວຍທູບຫອມຫຼາກຫຼາຍອັນງາມຕາ ທູບຊັ້ນດີຈາກອະກຸຣຸແລະຈັນທະນ໌ ດ້ວຍກຸກກຸລຸທີ່ປົນນ້ຳມັນເນຍ (ກຣິຕະ) ແລະດ້ວຍໄນເວດຍະອັນຫຼາກຫຼາຍດ້ວຍ।

Verse 28

पायसाद्यैर्मनुष्येन्द्र पयसा वा युधिष्ठिर । पिष्टदीपैः सुविमलैर्वर्धमानैर्मनोहरैः

ໂອ ຈອມເຈົ້າໃນມະນຸດ, ໂອ ຢຸທິສຖິຣ! (ພຶງບູຊາພຣະຫຣິ) ດ້ວຍປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມຫວານ) ແລະຂອງຫວານອື່ນໆ ຫຼືດ້ວຍນ້ຳນົມ ແລະດ້ວຍປະທີບແປ້ງທີ່ບໍລິສຸດຜຸດຜ່ອງ ໄຮ້ມົນທິນ—ເປັນດວງໄຟວັດທະມານະທີ່ເພີ່ມພູນ ແລະງາມນ່າຊົມ।

Verse 29

पूजयित्वा नरो याति यथा तच्छृणु भारत । शङ्खी चक्री गदी पद्मी भूत्वासौ गरुडध्वजः

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພາຣະຕະ, ຫຼັງຈາກບູຊາແບບນັ້ນ ມະນຸດຈາກໄປຢ່າງໃດ: ເຂົາກາຍເປັນດັ່ງຜູ້ຕິດຕາມພຣະຜູ້ມີທຸງກຣຸດ ຖືສັງຂະ, ຈັກກະ, ຄະທາ ແລະ ປັດມະ।

Verse 30

देवलोकानतिक्रम्य विष्णुलोकं प्रपद्यते । यस्तु वै परया भक्त्या श्रीपतेः पादपङ्कजम्

ເມື່ອຂ້າມພົ້ນໂລກແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍແລ້ວ ເຂົາຈຶ່ງເຖິງວິສະນຸໂລກ—ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງສຣີປະຕິ।

Verse 31

चतुर्धाधिष्ठितं पश्येच्छ्रियं त्रैलोक्यमातरम् । नृत्यगीतविनोदेन मुच्यते पातकर्ध्रुवम्

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຫັນພຣະສຣີ—ແມ່ແຫ່ງໂລກທັງສາມ—ປະດິດສະຖານເປັນສີ່ປະການ; ແລະດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານໃນການຟ້ອນລຳແລະຂັບຮ້ອງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ຍ່ອມພົ້ນບາບແນ່ນອນ

Verse 32

नीराजने तु देवस्य प्रातर्मध्ये दिने तथा । सायं च नियतो नित्यं यः पश्येत्पूजयेद्धरिम्

ແຕ່ໃນເວລານີຣາຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ—ຕອນເຊົ້າ ຕອນທ່ຽງ ແລະຕອນແລງ—ຜູ້ໃດມີວິໄນ ເຮັດເປັນນິດ ໄດ້ເຫັນແລະບູຊາພຣະຫຣິ ຍ່ອມໄດ້ຮັບບຸນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້

Verse 33

स तीर्त्वा ह्यापदं दुर्गां नैवार्तिं समवाप्नुयात् । आयुःश्रीवर्धनं पुंसां चक्षुषामपि पूरकम्

ເມື່ອຂ້າມພົ້ນໄພພິບັດອັນຫນັກໜ່ວງແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກ. ການບູຊານີຣາຈະນະນີ້ເພີ່ມອາຍຸ ແລະສິຣີມົງຄຸນໃຫ້ມະນຸດ ພ້ອມທັງບຳລຸງດວງຕາໃຫ້ເຕັມພູນແຫ່ງການເຫັນ

Verse 34

उपपापहरं चैव सदा नीराजनं हरेः । तदा नीराजनाकाले यो हरेः पठति स्तवम्

ນີຣາຈະນະຂອງພຣະຫຣິ ຍ່ອມລຶບລ້າງແມ່ນແຕ່ບາບນ້ອຍໆ ຢູ່ເສມອ. ແລະໃນເວລານີຣາຈະນະ ຜູ້ໃດສວດສະຕະວະ (ບົດສັນລະເສີນ) ແດ່ພຣະຫຣິ ຍ່ອມໄດ້ບຸນພິເສດ

Verse 35

स धन्यो देवदेवस्य प्रसन्नेनान्तरात्मना । हरेर्नीराजनाशेषं पाणिभ्यां यः प्रयच्छति

ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີພອນແທ້—ຜູ້ທີ່ຈິດໃນຍິນດີດ້ວຍຄວາມໂປດປານຂອງເທວະເຫນືອເທວະ—ຜູ້ທີ່ໃຊ້ມືທັງສອງຮັບແລະລູບສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງນີຣາຈະນະພຣະຫຣິ (ພອນອາຣະຕີອັນສັກສິດ)

Verse 36

संगृह्य चक्षुषी तेन योजयेन्मार्जयन्मुखम् । तिमिरादीनक्षिरोगान्नाशयेद्दीप्तिमन्मुखम्

ເມື່ອຮວບຮວມພອນນີຣາຈະນັ້ນແລ້ວ ພຶງປ້າຍໃສ່ດວງຕາທັງສອງ ແລ້ວເຊັດໃບໜ້າ; ມັນທຳລາຍໂລກຕາເຊັ່ນ ຕິມິຣ (ຄວາມມືດມົວ) ແລະເຮັດໃບໜ້າໃຫ້ສະຫວ່າງໄສ।

Verse 37

भवत्यशेषदुष्टानां नाशायालं नरोत्तम । दीपप्रज्वलनं यस्य नित्यमग्रे श्रियः पतेः

ໂອ ນະໂຣຕະມ! ຜູ້ໃດຈຸດປະທີບທຸກມື້ຕໍ່ໜ້າພຣະຜູ້ເປັນສະວາມີແຫ່ງສຣີ (ພຣະວິສນຸ) ການຈຸດປະທີບນັ້ນຍ່ອມພຽງພໍຢ່າງຍິ່ງເພື່ອທຳລາຍອຳນາດຊົ່ວທັງປວງ।

Verse 38

स्नात्वा रेवाजले पुण्ये प्रदद्यादधिकं व्रती । सप्तद्वीपवती तेन ससागरवनापगा

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນນ້ຳເຣວາອັນສັກສິດແລ້ວ ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະພຶງໃຫ້ທານຢ່າງຫຼາຍ. ດ້ວຍກຳນັ້ນ ໂລກທັງປວງ—ພ້ອມທັງທະວີບເຈັດ ມະຫາສະໝຸດ ປ່າໄມ້ ແລະແມ່ນ້ຳ—ປານດັ່ງໄດ້ຮັບການບູຊາແລະຖືກເຮັດໃຫ້ພໍໃຈແລ້ວ।

Verse 39

प्रदक्षिणीकृता स्याद्वै धरणी शङ्करोऽब्रवीत् । इदं यः पठ्यमानं तु शृणुयात्पठतेऽपि वा

ພຣະສັງກະຣະກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍນີ້ ແຜ່ນດິນຖືກປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນບູຊາ) ຢ່າງແທ້ຈິງ.” ແລະຜູ້ໃດຟັງເມື່ອມີການອ່ານສວດ—ຫຼືອ່ານເອງດ້ວຍ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບບຸນນັ້ນ।

Verse 40

स्मरणं सोऽतसमये विपाप्मा प्राप्नुयाद्धरेः । इदं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं पितृगुणप्रियम्

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາທີ່ບໍ່ສົມຄວນ ເພີຍແຕ່ລະລຶກເຖິງນີ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ ແລະໄດ້ບັນລຸພຣະຫຣິ. ມະຫາຕະມະຍະນີ້ໃຫ້ຊື່ສຽງແລະອາຍຸຍືນ ປະທານສະຫວັນ ແລະເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຄຸນຄ່າຂອງປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ)।

Verse 41

माहात्म्यं श्रावयेद्विप्राञ्छ्रीपतेः श्राद्धकर्मणि । घृतेन मधुना तेन तर्पिताः स्युः पितामहाः

ໃນພິທີສຣາດທະຖວາຍແດ່ ສຣີປະຕິ (ພຣະວິດສະນຸ) ພຶງໃຫ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍໄດ້ຟັງມະຫາຕະມະຍະນີ້. ດ້ວຍການນັ້ນ ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດຈະອິ່ມໃຈ ດຸດໄດ້ຮັບຕັຣປະນະດ້ວຍເນີຍໃສແລະນ້ຳເຜິ້ງ

Verse 195

अध्याय

ອັດທະຍາຍ — ໝາຍເຖິງ “ບົດ/ຕອນ” ເປັນຄຳປິດທ້າຍຊີ້ຂອບເຂດແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງບົດ