Adhyaya 190

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल सोमतीर्थमनुत्तमम् । चन्द्रहासेति विख्यातं सर्वदैवतपूजितम्

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ (ພຣະຣາຊາ) ພຶງໄປຍັງ ໂສມະຕີຣຖະ ອັນຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ທີ່ໂດງດັງນາມ ‘ຈັນທຣະຫາສະ’ ແລະເປັນທີ່ບູຊາຂອງເທວະທັງປວງ.

Verse 2

यत्र सिद्धिं परां प्राप्तः सोमो राजा सुरोत्तमः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະໂສມະຣາຊາ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ.

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । कथं सिद्धिमनुप्राप्तः सोमो राजा जगत्पतिः । तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि कथयस्व ममानघ

ຢຸທິສຖິຣະ ກ່າວວ່າ: ພຣະໂສມະຣາຊາ ຈອມໂລກ ໄດ້ບັນລຸສິດທິນັ້ນແນວໃດ? ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງທັງໝົດ—ໂອ ທ່ານຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເຖີດ.

Verse 4

मार्कण्डेय उवाच । पुरा शप्तो मुनीन्द्रेण दक्षेण किल भारत । असेवनाद्धि दाराणां क्षयरोगी भविष्यसि

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ! ໃນການກ່ອນ ໂສມະ ຖືກມະຫາມຸນີ ທັກສະ ສາບວ່າ ‘ເນື່ອງຈາກເຈົ້າບໍ່ຮ່ວມສັມພັນກັບພັນລະຍາຕາມທຳ ເຈົ້າຈະເປັນໂລກຊູບຊອມ (ກະສະຍະໂຣກ)’

Verse 5

उद्वाहितानां पत्नीनां ये न कुर्वन्ति सेवनम् । या निष्ठा जायते तेषां तां शृणुष्व नरोत्तम

ຜູ້ໃດບໍ່ດູແລ ແລະບໍ່ຮ່ວມສັມພັນກັບພັນລະຍາທີ່ໄດ້ແຕ່ງງານແລ້ວຕາມຄວາມຄວນ—ໂອ ນະໂຣດຕະມະ, ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາເຖິງຜົນອັນແນ່ນອນທີ່ເກີດແກ່ເຂົາເຈົ້າ

Verse 6

ऋतुकाले तु नारीणां सेवनाज्जायते सुतः । सुतात्स्वर्गश्च मोक्षश्च हीत्येवं श्रुतिनोदना

ການຮ່ວມສັມພັນກັບຍິງໃນການອັນສົມຄວນ ຍ່ອມເກີດບຸດ; ແລະໂດຍບຸດນັ້ນ ສະຫວັນ ແລະແມ່ນກະທັ້ງ ໂມກສະ ກໍບັນລຸໄດ້—ນີ້ແມ່ນຄຳເຮັ້ຍຮ້ອງຂອງສຣຸຕິ

Verse 7

तत्कालोचितधर्मेण ये न सेवन्ति तां नराः । तेषां ब्रह्मघ्नजं पापं जायते नात्र संशयः

ບຸລຸດຜູ້ໃດຂັດກັບທຳອັນຄວນຕາມການນັ້ນ ແລ້ວບໍ່ເຂົ້າໄປຫານາງ—ບາບດັ່ງການຂ້າພຣາຫມະນະ (ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ) ຍ່ອມເກີດແກ່ເຂົາ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 8

तेन पापेन घोरेण वेष्टतो रौरवे पतेत् । तस्य तद्रुधिरं पापाः पिबन्ते कालमीप्सितम्

ເມື່ອຖືກບາບອັນນ່າຢ້ານນັ້ນພັນທະ ເຂົາຍ່ອມຕົກລົງສູ່ນະລົກຊື່ ‘ຣາວຣະວະ’; ທີ່ນັ້ນ ຄົນຊົ່ວຍ່ອມດື່ມເລືອດຂອງເຂົາເອງຕາມເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້

Verse 9

ततोऽवतीर्णकालेन यां यां योनिं प्रयास्यति । तस्यां तस्यां स दुष्टात्मा दुर्भगो जायते सदा

ເມື່ອເຖິງການເກີດໃໝ່ ລາວເຂົ້າໄປໃນຄັນໃດໆ ໃນຊາດນັ້ນເອງ ຜູ້ມີຈິດຊົ່ວນັ້ນຍ່ອມເກີດມາອັບໂຊກເສມອໄປ।

Verse 10

नारीणां तु सदा कामो ह्यधिकः परिवर्तते । विशेषेण ऋतोः काले भिद्यते कामसायकैः

ສໍາລັບແມ່ຍິງ ກາມຕັນຫາຖືກກ່າວວ່າແຮງ ແລະເກີດຊໍ້າໆ; ໂດຍພິເສດໃນຍາມລະດູແຫ່ງຄວາມອຸດົມສົມບູນ ມັນຖືກກະຕຸ້ນ ດັ່ງຖືກລູກສອນແຫ່ງຮັກທະລຸງ।

Verse 11

परिभूता हि सा भर्त्रा ध्यायतेऽन्यं पतिं ततः । तस्याः पुत्रः समुत्पन्नो ह्यटते कुलमुत्तमम्

ຖ້ານາງຖືກຜົວຫຍາມຫມິ່ນ ນາງຈຶ່ງເລີ່ມຄິດຖືຊາຍອື່ນເປັນຜົວ; ແລະລູກຊາຍທີ່ເກີດຈາກສະພາບນັ້ນ ນໍາຄວາມອັບອາຍແລະຄວາມວຸ່ນວາຍມາສູ່ຕະກູນອັນສູງສົ່ງ।

Verse 12

स्वर्गस्थास्तेन पितरः पूर्वं जाता महीपते । पतन्ति जातमात्रेण कुलटस्तेन चोच्यते

ໂອ ພະຣາຊາ ເນື່ອງດ້ວຍເຂົານັ້ນ ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣ) ຜູ້ເຄີຍໄດ້ສະຖິດສະຫວັນ ຍ່ອມຕົກລົງທັນທີເມື່ອເດັກນັ້ນເກີດ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ກຸລະຏະ’ ຜູ້ທໍາລາຍຕະກູນ।

Verse 13

तेन कर्मविपाकेन क्षयरोगी शशी ह्यभूत् । त्यक्त्वा लोकं सुरेन्द्राणां मर्त्यलोकमुपागतः

ໂດຍຜົນສຸກງອມແຫ່ງກັມນັ້ນ ສະສີຈຶ່ງເປັນໂລກຊູບຜອມ; ລະທິ້ງໂລກແຫ່ງຈອມເທວະ ແລ້ວລົງມາສູ່ໂລກມະນຸດ।

Verse 14

तत्र तीर्थान्यनेकानि पुण्यान्यायतनानि च । भ्रमित्वा नर्मदां प्राप्तः सर्वपापप्रणाशिनीम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ພະເດີນຈາລິກໄປຫາທີ່ທິຣຖະອັນສັກສິດຫຼາຍແຫ່ງ ແລະສະຖານບູຊາອັນເປັນບຸນ; ສຸດທ້າຍກໍໄດ້ຮອດແມ່ນະຣະມະດາ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ

Verse 15

उपवासस्तु दानानि व्रतानि नियमाश्च ये । चचार द्वादशाब्दानि ततो मुक्तः स किल्बिषैः

ລາວໄດ້ປະຕິບັດອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ການໃຫ້ທານ ວຣະຕະ ແລະນິຍະມະ; ບຳເນີນຢູ່ສິບສອງປີ ແລ້ວຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບ

Verse 16

स्थापयित्वा महादेवं सर्वपातकनाशनम् । जगाम प्रभया पूर्णः सोमलोकमनुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ສະຖາປະນາພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງແລ້ວ ລາວກໍເຕັມໄປດ້ວຍປະພາອັນສະຫວ່າງ ແລະເດີນທາງໄປສູ່ໂສມະໂລກ ອັນສູງສຸດ

Verse 17

येनैव स्थापितो देवः पूज्यते वर्षसंख्यया । तावद्युगसहस्राणि तस्य लोकं समश्नुते

ຕາມຈຳນວນປີທີ່ເທວະທີ່ລາວສະຖາປະນາໄວ້ຍັງຖືກບູຊາຢູ່ ລາວຈະໄດ້ບັນລຸແລະເສວຍສຸກໃນໂລກຂອງເທວະນັ້ນ ນານເຖິງພັນຍຸກຕາມນັ້ນ

Verse 18

तेन देवान् विधानोक्तान् स्थापयन्ति नरा भुवि । अक्षयं चाव्ययं यस्मात्फलं भवति नान्यथा

ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດໃນໂລກນີ້ຈຶ່ງສະຖາປະນາເທວະຕາມວິທີທີ່ຄຳພີກຳນົດ; ເພາະຜົນທີ່ເກີດຈາກນັ້ນເປັນອະກະສະຍະ ແລະບໍ່ເສື່ອມສູນ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ

Verse 19

सोमतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् । जायते स नरो भूत्वा सोमवित्प्रियदर्शनः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ໂສມະຕີຣຖະ ແລ້ວບູຊາພຣະອີສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໃໝ່ເປັນມະນຸດ ຜູ້ຮູ້ໂສມະ ແລະມີຮູບພັນງາມນ່າເບິ່ງ.

Verse 20

चन्द्रप्रभासे यो गत्वा स्नानं विधिवदाचरेत् । व्याधिना नाभिभूतः स्यात्क्षयरोगेण वा युतः

ຜູ້ໃດໄປຍັງ ຈັນທຣະປະພາສະ ແລ້ວອາບນ້ຳຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຖືກໂລກໄພຄອບງຳ ແລະບໍ່ປ່ວຍເປັນໂລກກະໄສ (ໂລກຊູບຜອມ).

Verse 21

चन्द्रहास्ये नरः स्नात्वा द्वादश्यां तु नरेश्वर । चतुर्दश्यामुपोष्यैव क्षीरस्य जुहुयाच्चरुम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳທີ່ ຈັນທຣະຫາສະຍະ ໃນວັນທະວາທະສີ (ວັນທີ 12) ແລ້ວຖືອຸປະວາສໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ (ວັນທີ 14), ພຶງຖວາຍຈະຣຸຂ້າວນົມລົງໃນໄຟບູຊາ.

Verse 22

मन्त्रैः पञ्चभिरीशानं पुरुषस्त्र्यम्बकं यजेत् । हविःशेषं स्वयं प्राश्य चन्द्रहास्येशमीक्षयेत्

ດ້ວຍມັນຕຣາ 5 ບົດ ພຶງບູຊາອີສານະ—ປຸຣຸສະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີພຣະເນດສາມ; ແລ້ວກິນສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງເຄື່ອງບູຊາເປັນປຣະສາດາດ້ວຍຕົນເອງ ແລະເຂົ້າເບິ່ງພຣະຈັນທຣະຫາສະເຢສະ.

Verse 23

अनेन विधिना राजंस्तुष्टो देवो महेश्वरः । विधिना तीर्थयोगेन क्षयरोगाद्विमुच्यते

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດ້ວຍພິທີນີ້ ພຣະມະເຫສະວະຣະຈະພໍພຣະໄທ; ແລະດ້ວຍການປະກອບຕີຣຖະໂຍກະຕາມວິທີ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກກະໄສ (ໂລກຊູບຜອມ).

Verse 24

सप्तभिः सोमवारैर्यः स्नानं तत्र समाचरेत् । स वै कर्णकृताद्रोगान्मुच्यते पूजयञ्छिवम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະກາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນວັນຈັນຄົບເຈັດເທື່ອ ພ້ອມບູຊາພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກໂລກທີ່ເກີດຈາກຫູ.

Verse 25

अक्षिरोगस्तथा राजंश्चन्द्रहास्ये विनश्यति । चन्द्रहास्ये तु यो गत्वा ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः । स्नानं समाचरेद्भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທີ່ຈັນທຣະຫາສະຍະ ໂລກຕາກໍຖືກທຳລາຍ. ແລະຜູ້ໃດໄປຈັນທຣະຫາສະຍະ ແລ້ວອາບນ້ຳດ້ວຍສັດທາໃນຍາມຈັນທຣະຄາດ ຫຼື ສຸຣິຍະຄາດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 26

तत्र स्नानं च दानं च चन्द्रहास्ये शुभशुभम् । कृतं नृपवरश्रेष्ठ सर्वं भवति चाक्षयम्

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ທີ່ຈັນທຣະຫາສະຍະ ການອາບນ້ຳແລະການໃຫ້ທານທີ່ເຮັດ—ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອະມົງຄຸນກໍຕາມ—ຜົນຍ່ອມເປັນອັກຂະຍະ ບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 27

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । चन्द्रहास्ये तु ये स्नात्वा पश्यन्ति ग्रहणं नराः

ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ມີບຸນ ແມ່ນມະຫາອາດມາ; ການເກີດຂອງເຂົາເຈົ້າຄືການດຳລົງຊີວິດຢ່າງຄຸ້ມຄ່າ—ຄືຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳທີ່ຈັນທຣະຫາສະຍະ ແລ້ວເບິ່ງຄາດ.

Verse 28

वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यत्पुरा कृतम् । स्नानमात्रात्तु राजेन्द्र तत्र तीर्थे प्रणश्यति

ໂອ ພຣະຣາຊາແຫ່ງພຣະຣາຊາ, ບາບໃດທີ່ເຄີຍເຮັດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ດ້ວຍວາຈາ ດ້ວຍໃຈ ຫຼືດ້ວຍກາຍກຳ ທີ່ທີຣຖະນັ້ນ ຍ່ອມສູນສິ້ນໄປດ້ວຍການອາບນ້ຳພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 29

बहवस्तन्न जानन्ति महामोहसमन्विताः । देहस्थ इव सर्वेषां परमात्मेव संस्थितम्

ຫຼາຍຄົນຖືກມະຫາໂມຫະຄອບງຳ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ສິ່ງນັ້ນ; ແທ້ຈິງມັນສະຖິດໃນທຸກຜູ້ ດັ່ງຢູ່ໃນກາຍ ເຫມືອນພຣະປະຣະມາຕະມັນເອງ.

Verse 30

पश्चिमे सागरे गत्वा सोमतीर्थे तु यत्फलम् । तत्समग्रमवाप्नोति चन्द्रहास्ये न संशयः

ຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການໄປຫາທະເລທາງຕາເວັນຕົກ ແລະອາບນ້ຳທີ່ ໂສມະຕີຣະຖະ ຜົນນັ້ນທັງໝົດຍ່ອມໄດ້ທີ່ ຈັນທຣະຫາສະຍະ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 31

संक्रान्तौ च व्यतीपाते विषुवे चायने तथा । चन्द्रहास्ये नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໃນວັນສັງກຣານຕິ, ວັນວະຕີປາຕ, ວັນວິສຸວ ແລະໃນອາຍະນະດ້ວຍ—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ຈັນທຣະຫາສະຍະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 32

ते मूढास्ते दुराचारास्तेषां जन्म निरर्थकम् । चन्द्रहास्यं न जानन्ति नर्मदायां व्यवस्थितम्

ເຂົາເຈົ້າເປັນຄົນຫຼົງໂງ່ ເປັນຄົນປະພຶດຊົ່ວ; ການເກີດຂອງເຂົາເຈົ້າໄຮ້ຄວາມໝາຍ—ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກ ຈັນທຣະຫາສະຍະ ທີ່ສະຖິດຢູ່ແຄມນ້ຳນຣະມະດາ.

Verse 33

चन्द्रहास्ये तु यः कश्चित्संन्यासं कुरुते नृप । अनिवर्तिका गतिस्तस्य सोमलोकात्कदाचन

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮັບສັນຍາສະທີ່ ຈັນທຣະຫາສະຍະ ເສັ້ນທາງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຫວນກັບ; ລາວບໍ່ເຄີຍກັບຈາກ ໂສມະໂລກາ ເລີຍ.

Verse 190

अध्याय

ບົດ (ໝາຍບອກບົດ)