Adhyaya 189

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । उदीर्णो यत्र वाराहो ह्यभवद्धरणीधरः

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຶງໄປຍັງຕີຣະຖະ (tīrtha) ອັນງາມສະຫງ່າມຍິ່ງ, ທີ່ບ່ອນນັ້ນ ວະຣາຫະ (Varāha) ອະວະຕາຣ ປາກົດໃນຮູບອັນມະຫາອຳນາດ ແລະເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ.”

Verse 2

धन्वदंष्ट्रां करालाग्रां बिभ्रच्च पृथिवीमिमाम् । स एव पञ्चमः प्रोक्तो वाराहो मुक्तिदायकः

ຖືງມີງາອັນນ່າຢ້ານ ແລະປາຍແຫຼມຄົມ ພ້ອມທັງຍົກໂລກນີ້ຂຶ້ນ ພຣະວຣາຫະອົງນັ້ນເອງຖືກກ່າວວ່າເປັນ “ອົງທີ່ຫ້າ” — ປາງໝູປ່າຜູ້ປະທານໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । कथमुदीर्णरूपोऽभूद्वाराहो धरणीधरः । वाराहत्वं गतः केन पञ्चमः केन संज्ञितः

ຢຸທິສຖິຣາກ່າວວ່າ: “ພຣະວຣາຫະຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ ເກີດຂຶ້ນໃນຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ໃຜເປັນຜູ້ໃຫ້ພຣະອົງເຂົ້າສູ່ປາງໝູປ່າ ແລະເຫດໃດຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ ‘ອົງທີ່ຫ້າ’?”

Verse 4

मार्कण्डेय उवाच । आदिकल्पे पुरा राजन्क्षीरोदे भगवान् हरिः । शेते स भोगिशयने योगनिद्राविमोहितः

ມາຣະກັນເດຍກ່າວວ່າ: “ໃນກັລປະດັ້ງເດີມ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ພຣະພະຄະວານ ຫຣິ ບັນທົມຢູ່ເທິງທະເລນ້ຳນົມ ເທິງຕຽງພະຍານາກ (ເສສະ) ແລະດຳລົງຢູ່ໃນໂຍກະນິທຣາ”

Verse 5

बभूव नृपतिश्रेष्ठ गत्वा वै देवसंनिधौ । अवोचद्भारखिन्नाहं गमिष्यामि रसातलम्

ໂອ້ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ (ແຜ່ນດິນ) ໄດ້ໄປຢູ່ຕໍ່ໜ້າເທວະ ແລະກ່າວວ່າ: “ຂ້າເມື່ອຍລ້າເນື່ອງຈາກພາລະ; ຂ້າຈະລົງໄປສູ່ ຣະສາຕະລະ (ໂລກໃຕ້ດິນ)”

Verse 6

दृष्ट्वा देवाः समुद्विग्ना गता यत्र जनार्दनः । तुष्टुवुर्वाग्भिरिष्टाभिः केशवं जगत्पतिम्

ເມື່ອເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຕົກໃຈຫວັ່ນໄຫວ ໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະຈະນາຣະດະນະປະທັບຢູ່ ແລະສັນລະເສີນພຣະເກສະວະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ດ້ວຍບົດສະໂຕດອັນເປັນທີ່ຮັກ

Verse 7

देवा ऊचुः । नमो नमस्ते देवेश सुरार्तिहर सर्वग । विश्वमूर्ते नमस्तुभ्यं त्राहि सर्वान्महद्भयात्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ນະໂມ ນະມັດສະເຕ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກຂອງສຸຣະ, ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ! ໂອ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຈັກກະວານ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ; ຂໍໂປຣດຊ່ວຍພວກເຮົາທັງປວງໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ນີ້.”

Verse 8

इत्युक्तो दैवतैर्देवो ह्युवाच किमुपस्थितम् । कार्यं वदध्वं मे देवा यत्कृत्यं मा चिरं कृथाः

ເມື່ອຖືກເທວະທັງຫຼາຍກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດວ່າ: “ມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນ? ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງບອກເຮົາວ່າມີພາລະກິດໃດຕ້ອງເຮັດ; ຢ່າຊັກຊ້າໃນການກ່າວສິ່ງທີ່ພຶງສຳເລັດ.”

Verse 9

देवा ऊचुः । धरा धरित्री भूतानां भारोद्विग्ना निमज्जति । तामुद्धर हृषीकेश लोकान्संस्थापय स्थितौ

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ທຣາ—ແມ່ດິນຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງ—ຖືກພາລະຫນັກກົດທັບຈົນກຳລັງຈົມລົງ. ໂອ ຫຣິສີເກສະ, ຂໍໂປຣດຍົກນາງຂຶ້ນ ແລະສະຖາປະນາໂລກທັງຫຼາຍໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມມັ່ນຄົງ ແລະລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງ.”

Verse 10

एवमुक्तः सुरैः सर्वैः केशवः परमेश्वरः । वाराहं रूपमास्थाय सर्वयज्ञमयं विभुः

ເມື່ອເທວະທັງປວງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ເກສະວະ ພຣະປະຣະເມສະວະ—ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ ແລະເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງຍັດຍະທັງປວງ—ຈຶ່ງຮັບເອົາຮູບວຣາຫະ (ໝູປ່າ) ໄວ້.

Verse 11

दंष्ट्राकरालं पिङ्गाक्षं समाकुञ्चितमूर्धजम् । कृत्वाऽनन्तं पादपीठं दंष्ट्राग्रेणोद्धरन्भुवम्

ມີງາອັນນ່າຢ້ານ ດວງຕາສີທອງອົບ ຂົນແລະເກສາຕັ້ງຊັນງໍ້ງໍ—ທຳໃຫ້ອະນັນຕະເປັນແທ່ນຮອງພຣະບາດ—ແລ້ວຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນໄວ້ເທິງປາຍງາຂອງພຣະອົງ.

Verse 12

सपर्वतवनामुर्वीं समुद्रपरिमेखलाम् । उद्धृत्य भगवान् विष्णुरुदीर्णः समजायत

ເມື່ອພຣະພະຄະວານ ວິສນຸ ຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນ ພ້ອມພູເຂົາແລະປ່າໄມ້ ອັນມີມະຫາສະໝຸດເປັນຂອບຄາດ ພຣະອົງກໍຜຸດຂຶ້ນດ້ວຍສິຣິອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 13

दर्शयन्पञ्चधात्मानमुत्तरे नर्मदातटे । तथाद्यं कोरलायां तु द्वितीयं योधनीपुरे

ທີ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ພຣະອົງສະແດງພຣະອົງເປັນຫ້າພາບ; ພາບທຳອິດຢູ່ໂກຣະລາ ແລະພາບທີສອງຢູ່ໂຢທະນີປຸຣະ

Verse 14

जयक्षेत्राभिधाने तु जयेति परिकीर्तितम् । असुरान्मोहयल्लिङ्गस्तृतीयः परिकीर्तितः

ໃນສະຖານທີ່ຊື່ ຊະຍະເກສະຕຣະ ຖືກສັນລະເສີນວ່າ ‘ຊະຍາ’ ແລະທີ່ນັ້ນ ລິງຄະທີ່ເຮັດໃຫ້ອະສຸຣະຫຼົງມົວ ຖືກປະກາດວ່າເປັນພາບທີສາມ

Verse 15

पावनाय जगद्धेतोः स्थितो यस्माच्छशिप्रभः । अतस्तु नृपशार्दूल श्वेत इत्याभिधीयते

ເພື່ອການຊຳລະບໍລິສຸດແກ່ພຣະຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງໂລກ ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍປະກາຍດັ່ງຈັນທຣາ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຍາສິງໃນຫມູ່ກະສັດ ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ເສວຕະ’ ຜູ້ຂາວຜ່ອງ

Verse 16

उद्धृत्य जगतां देवीमुदीर्णो भृगुकच्छके । ततः पञ्चम उदीर्णो वराह इति संज्ञितः

ເມື່ອພຣະອົງຍົກເທວີແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຄືແຜ່ນດິນ ຂຶ້ນແລ້ວ ພຣະອົງກໍຜຸດຂຶ້ນດ້ວຍສິຣິອັນສູງສົ່ງ ທີ່ພຣຶກຸກັດຊະກະ; ຈາກນັ້ນ ພາບອັນສູງສົ່ງລຳດັບທີຫ້າ ໄດ້ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ‘ວະຣາຫະ’

Verse 17

इति पञ्चवराहास्ते कथितः पाण्डुनन्दन । युगपद्दर्शनं चैषां ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ດັ່ງນີ້ ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ ວະຣາຫະທັງຫ້ານີ້ໄດ້ກ່າວບອກແກ່ເຈົ້າແລ້ວ। ການໄດ້ດາຣະຊະນະພ້ອມກັນ ຍ່ອມລົບລ້າງແມ່ນແຕ່ບາບບຣະຫະມະຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມະນ) ໄດ້

Verse 18

ज्येष्ठे मासि सिते पक्ष एकादश्यां विशेषतः । गत्वा ह्यादिवराहं तु सम्प्राप्ते दशमीदिने

ໃນເດືອນເຈຍດຖະ ໃນປັກສ໌ສວ່າງ ໂດຍສະເພາະວັນເອກາດະຊີ—ເມື່ອວັນດະຊະມີມາຮອດແລ້ວ—ພຶງໄປເພື່ອດາຣະຊະນະ ອາດິ-ວະຣາຫະ ຕາມພິທີກ່ອນເອກາດະຊີ

Verse 19

हविष्यमन्नं भुञ्जीयाल्लघुसायं गते रवौ । रात्रौ जागरणं कुर्याद्वाराहे ह्यादिसंज्ञके

ເມື່ອຕາເວັນຕົກແລ້ວ ພຶງຮັບປະທານອາຫານຫະວິສຍະອັນບໍລິສຸດແຕ່ພໍເບົາໆ। ຕອນກາງຄືນ ພຶງເຮັດຈາກະຣະນະ ຄືການຕື່ນເຝົ້າ ຢູ່ສະຖານວະຣາຫະອາດິ

Verse 20

ततः प्रभाते ह्युषसि संस्नात्वा नर्मदाजले । संतर्प्य पितृदेवांश्च तिलैर्यवविमिश्रितैः

ຈາກນັ້ນ ໃນຍາມອຸສາຕອນເຊົ້າ ອາບນ້ຳໃນນ້ຳນະຣະມະດາ ແລ້ວພຶງຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣະ ແລະ ເທວະ ດ້ວຍງາຜະສົມຂ້າວບາເລ

Verse 21

धेनुं दद्याद्द्विजे योग्ये सर्वाभरणभूषिताम् । निर्ममो निरहङ्कारो दानं दद्याद्द्विजातये

ພຶງຖວາຍໂຄແມ່ທີ່ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທັງປວງ ແກ່ທະວິຊະຜູ້ສົມຄວນ। ດ້ວຍໃຈບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະບໍ່ມີອະຫັງການ ພຶງໃຫ້ທານແກ່ທະວິຊາຕິ

Verse 22

गत्वा सम्पूजयेद्देवं वाराहं ह्यादिसंज्ञितम् । अनेन विधिना पूज्य पश्चाद्गच्छेज्जयं त्वरन्

ແລ້ວຈຶ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະວຣາຫະ (Varāha) ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ອາດິ’ ດ້ວຍພິທີຄົບຖ້ວນ. ເມື່ອບູຊາຕາມວິທີນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຮີບໄປຍັງສະຖານທີ່ຊື່ ‘ຊະຍາ’ ໂດຍໄວ.

Verse 23

त्वरितं तु जयं गत्वा पूर्वकं विधिमाचरेत् । अश्वं दद्याद्द्विजाग्र्याय जयपूर्वाभिनिर्गतम्

ເມື່ອໄປຮອດ ‘ຊະຍາ’ ຢ່າງຮີບດ່ວນແລ້ວ ຈຶ່ງປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ຈົ່ງຖວາຍມ້າໜຶ່ງຕົວແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ເປັນມ້າທີ່ອອກມາຈາກຖິ່ນຕາເວັນອອກຂອງຊະຍາ.

Verse 24

लिङ्गे चैव तिला देयाः श्वेते हिरण्यमेव च । उदीर्णे च भुवं दद्यात्पूर्वकं विधिमाचरेत्

ທີ່ພຣະລິງຄະ ຈົ່ງຖວາຍເມັດງາ ແລະຖວາຍຄຳຂາວດ້ວຍ. ທີ່ ‘ອຸດີຣະນ’ ຈົ່ງບໍລິຈາກທີ່ດິນ ໂດຍປະຕິບັດຕາມວິທີເກົ່າທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 25

अनस्तमित आदित्ये वराहान्पञ्च पश्यतः । यत्फलं लभते पार्थ तदिहैकमनाः शृणु

ໂອ ບຸດແຫ່ງປຣຶຖາ! ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ແນ່ວແນ່ ເຖິງຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການເຫັນພຣະວຣາຫະທັງຫ້າ ໃນຍາມທີ່ດວງອາທິດຍັງບໍ່ຕົກ (ກາງວັນແຈ້ງ).

Verse 26

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वङ्गनागमः । एभिस्तु सह संयोगो विश्वस्तानां च वञ्चनम्

ການຂ້າພຣາຫມະນ, ການດື່ມສຸລາ, ການລັກຂໂມຍ, ການເຂົ້າໃກ້ພັນລະຍາຂອງອາຈານ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບາບຫນັກ; ແລະການຄົບຄ້າກັບບາບເຫຼົ່ານັ້ນ ພ້ອມທັງການຫລອກລວງຜູ້ທີ່ໄວ້ໃຈ ກໍເປັນອາປະຣາດອັນຮ້າຍແຮງ.

Verse 27

स्वसृदुहितृभगिनीकुलदारोपबृंहणम् । आ जन्ममरणाद्यावत्पापं भरतसत्तम

ບາບຈາກການມີຄວາມສຳພັນກັບເອື້ອຍນ້ອງ, ລູກສາວ ຫຼື ຍິງໃນຄອບຄົວ ຈະຕິດໂຕໄປຈົນເຖິງການເກີດແລະການຕາຍ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງວົງພາຣະຕະ.

Verse 28

तीर्थपञ्चकपूतस्य वैष्णवस्य विशेषतः । युगपच्चविनश्येत तूलराशिरिवानलात्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ນັບຖືພະວິຊະນຸທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍຕີຣຖະທັງຫ້າ, ບາບເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກທຳລາຍທັນທີ ຄືກັບກອງຝ້າຍທີ່ຖືກໄຟໄໝ້.

Verse 29

नारायणानुस्मरणाज्जपध्यानाद्विशेषतः । विप्रणश्यन्ति पापानि गिरिकूटसमान्यपि

ດ້ວຍການລະນຶກເຖິງພະນarayana, ໂດຍສະເພາະຜ່ານການສວດມົນແລະການເຮັດສະມາທິ, ແມ້ແຕ່ບາບທີ່ໃຫຍ່ເທົ່າພູເຂົາກໍຈະຖືກທຳລາຍໄປ.

Verse 30

दृष्ट्वा पञ्च वराहान्वै पौरुषे महति स्थितः । आप्लवन्नर्मदातोये श्राद्धं कृत्वा यथाविधि

ຫຼັງຈາກໄດ້ເຫັນພະວະຣາຫະທັງຫ້າ ແລະ ຕັ້ງໝັ້ນໃນພິທີກຳອັນສັກສິດນັ້ນ, ຄວນອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ ແລະ ເຮັດພິທີສະຣາດຕາມປະເພນີ.

Verse 31

उदयास्तमनादर्वाग्यः पश्येल्लोटणेश्वरम् । कलेवरविमुक्तः स इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ຜູ້ໃດທີ່ເຫັນພະໂລຕະເນສວຣະ ກ່ອນຕາເວັນຂຶ້ນ ຫຼື ຫຼັງຕາເວັນຕົກ ຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກການເກີດໃໝ່ - ພະສັງກະຣະໄດ້ກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 32

मुक्तिं प्रयाति सहसा दुष्प्रापां परमेश्वरीम् । पौरुषे क्रियमाणेऽपि न सिद्धिर्जायते यदि

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບໂມກະໃນທັນທີ—ອັນໄດ້ຍາກ ແລະເປັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ—ເຖິງແມ່ນກຳລັງປະກອບພິທີ Pauruṣa ຢູ່ ແຕ່ຄວາມສຳເລັດບໍ່ເກີດຕາມວິທີທົ່ວໄປ।

Verse 33

ब्रुवन्ति स्वर्गगमनमपि पापान्वितस्य च । यत्र तत्र गतस्यैव भवेत्पञ्चवराहकी

ເຂົາກ່າວກັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບກໍຍັງໄດ້ໄປສະຫວັນ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ—ມາຈາກໃສກໍຕາມ—ບຸນແຫ່ງປັນຈະ-ວະຣາຫາ (ຕີຣະຖ/ພິທີ) ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ।

Verse 34

ज्येष्ठस्यैकादशीतिथौ ध्रुवं तत्र वसेन्नरः । आदिं जयं तथा श्वेतं लिङ्गमुदीर्णमेव च

ໃນວັນເອກາດະຊີ ແຫ່ງເດືອນເຈສຖະ ບຸກຄົນພຶງພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນແນ່ນອນ; ແລະພຶງໄປດາຣະຊະນາ-ບູຊາ ລິງຄະນາມ ອາດິ, ຈະຍະ, ເສວຕະ ແລະ ອຸດີຣະນະ।

Verse 35

आश्रित्य तस्या द्रष्टव्या वराहास्तु यतस्ततः । ज्येष्ठस्यैकादशीतिथौ विष्णुना प्रभुविष्णुना

ເມື່ອອາໄສທີ່ນັ້ນເປັນທີ່ພຶ່ງ ພຶງເຫັນວະຣາຫາທັງຫຼາຍໄດ້ທຸກທິດ; ໃນວັນເອກາດະຊີເດືອນເຈສຖະ ໂດຍພຣະວິສນຸ—ໂດຍອົງພຣະວິສນຸຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ພວກນັ້ນຈຶ່ງປາກົດເປັນພິເສດ।

Verse 36

वाराहं रूपमास्थाय उद्धृता धरणी विभो । पुण्यात्पुण्यतमा तेन ह्यशेषाघौघनाशिनी

ໂອ ພຣະຜູ້ມີລິດທານຸພາບ! ເມື່ອຊົງຮັບຮູບວະຣາຫາ ພຣະອົງໄດ້ຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣະຖ/ບຸນນີ້ຈຶ່ງບໍລິສຸດຍິ່ງກວ່າບຸນທັງປວງ ເພາະມັນທຳລາຍກະແສບາບທັງໝົດໂດຍບໍ່ເຫຼືອຊາກ।

Verse 37

दृष्ट्वा पञ्चवराहान्वै क्रोडमुदीर्णरूपिणम् । पूजयित्वा विधानेन पश्चाज्जागरणं चरेत्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະວະຣາຫະທັງຫ້າ ໃນຮູບສຸກຣະອັນສູງສົ່ງ ພຶງບູຊາຕາມພິທີວິໄນ ແລ້ວຈຶ່ງປະພຶດຈາກຣະນະ ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ।

Verse 38

सपञ्चवर्तिकान् दीपान् घृतेनोज्ज्वाल्य भक्तितः । पुराणश्रवणैर्नृत्यैर्गीतवाद्यैः सुमङ्गलैः

ດ້ວຍສັດທາ ຈຸດປະທີບນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee) ທີ່ມີໄສ້ຫ້າສາຍ; ແລ້ວ (ໃນການຕື່ນເຝົ້າ) ດ້ວຍການຟັງປຸຣານະ ການຟ້ອນລຳ ແລະການຂັບຮ້ອງກັບດົນຕີອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 39

वेदजाप्यैः पवित्रैश्च क्षपयित्वा च शर्वरीम् । यत्पुण्यं लभते मर्त्यो ह्याजमीढ शृणुष्व तत्

ໂອ ອາຊະມີຑະ ຈົ່ງຟັງ: ບຸນກຸສົນທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບ ເມື່ອໃຊ້ຄືນນັ້ນໃນກິດອັນບໍລິສຸດ—ຈະປະມັນຕຣາແຫ່ງເວທ ແລະຈະປະອັນຊຳລະອື່ນໆ—ຂ້ອຍຈະກ່າວໃຫ້ຟັງບັດນີ້।

Verse 40

रेवाजलं पुण्यतमं पृथिव्यां तथा च देवो जगतां पतिर्हरिः । एकादशी पापहरा नरेन्द्र बह्वायासैर्लभ्यते मानवानाम्

ນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ເປັນສິ່ງບໍລິສຸດສູງສຸດໃນແຜ່ນດິນ; ແລະພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ກໍເປັນເທວະ. ແລະ ເອກາດະຊີ ໂອ ພຣະຣາຊາ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ—ມະນຸດຈະໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມພາກເພຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 41

एकैकशो ब्रह्महत्यादिकानि शक्तानि हन्तुं पापसङ्घानि राजन् । नैते सर्वे युगपद्वै समेता हन्तुं शक्ताः किं न तद्ब्रूहि राजन्

ໂອ ພຣະຣາຊາ ກອງບາບທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ບຣະຫມະຫັດຕະຍາ ແຕ່ລະກອງລ້ວນມີອຳນາດທຳລາຍໄດ້. ແຕ່ເຖິງຈະມາຊຸມນຸມພ້ອມກັນໃນຄາວດຽວ ກໍຍັງບໍ່ສາມາດທຳລາຍ (ຜູ້ທີ່ຖືກຄຸ້ມຄອງໂດຍທຳທີ່ກ່າວໄວ້) ໄດ້—ຂໍຈົ່ງກ່າວເຖີດ ໂອ ພຣະຣາຊາ ມັນເປັນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 42

यथेदमुक्तं तव धर्मसूनो श्रुतं च यच्छङ्कराच्चन्द्रमौलेः । श्रुत्वेदमिच्छन्मुच्यते सर्वपापैः पठन्पदं याति हि वृत्रशत्रोः

ໂອ ບຸດແຫ່ງທຳມະ ດັ່ງທີ່ຖ້ອຍຄຳນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ ແລະດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນມາຈາກພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ ຜູ້ໃດຟັງຄຳສອນນີ້ດ້ວຍສັດທາຈະພົ້ນບາບທັງປວງ; ແລະຜູ້ໃດສວດສາທະຍາຍ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານ/ໂລກຂອງພຣະອິນທຣາ ຜູ້ປະຫານວຶດຣະ।

Verse 189

अध्याय

ອັດທະຍາຍ (ໝາຍຫົວຂໍ້/ສິ້ນບົດ).