Adhyaya 187
ອັດຍາຍນີ້ເປັນຄໍາສອນຂອງພຣະລິສີ ມາຣກັນເດຍ ຕໍ່ກະສັດຜູ້ຟັງ ກ່ຽວກັບລໍາດັບການເດີນທາງຈາລິກະທຳ ແລະ ຄວາມໝາຍທາງເທວະວິທະຍາຂອງລິງຄະອັນມີຊື່ສຽງ. ທ່ານຊີ້ນໍາໃຫ້ໄປບູຊາ ຈາເລສະວະ (Jāleśvara) ທີ່ ພຣຶກຸກັດຈະ (Bhṛgukaccha) ໂດຍກ່າວວ່າເປັນລິງຄະ “ສະວະຍັມພູ” (svayambhū) ບັງເກີດເອງ ມີນາມວ່າ ກາລາກນິຣຸດຣະ (Kālāgnirudra) ມາແຕ່ໂບຮານ. ສະຖານທີ່ນີ້ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າຊ່ວຍບັນເທົາບາບ ແລະ ລະລາຍທຸກຂ໌ໄພ ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍພຣະກະຣຸນາເພື່ອກໍາຈັດ “ເກສະຕຣະ-ປາປະ” (ບາບທີ່ຕິດກັບພື້ນທີ່)។ ຕໍານານເລົ່າວ່າໃນກັລປະກ່ອນ ອະສຸຣະໄດ້ຄອບຄອງໂລກທັງສາມ ເຮັດໃຫ້ພິທີເວດ ແລະ ທຳມະເສື່ອມຖອຍ. ຈາກກາລາກນິຣຸດຣະ ເກີດຄວັນດັ້ງເດີມ (dhūma) ແລະຈາກຄວັນນັ້ນ ລິງຄະປາກົດ ທະລຸຜ່ານໂລກໃຕ້ດິນ 7 ຊັ້ນ ແລະຕັ້ງຢູ່ພ້ອມຫຼຸມທາງທິດໃຕ້. ຍັງກ່າວເຖິງອ່າງນ້ໍາກຸນດະທີ່ເກີດຈາກໄຟລຸກ (jvālā-origin kuṇḍa) ອັນເກືອບກັບເຫດການທີ່ພຣະສິວະເຜົາເມືອງ ແລະ ບ່ອນນ້ໍາວົງວຽນຄ້າຍກະແສວົງ (dhūmāvarta)។ ພິທີທີ່ກໍານົດແມ່ນ ອາບນ້ໍາທີ່ຕີຣຖະ ແລະ ໃນນ້ໍາແມ່ນ້ໍານຣະມະດາ, ທໍາ ສຣາດທະ (śrāddha) ແກ່ບັນພະບຸຣຸດ, ບູຊາ ຕຣິໂລຈະນະ (Trilocana) ແລະ ສວດນາມຂອງກາລາກນິຣຸດຣະ; ຜົນຄື “ປະຣະມາ ກະຕິ” (ຈຸດໝາຍສູງສຸດ). ອັດຍາຍຍັງກ່າວວ່າ ພິທີຕາມຄວາມປາຖະໜາ, ການປ້ອງກັນ/ອະພິຈາຣ, ການຫຼຸດອໍານາດສັດຕູ ແລະ ຈຸດປະສົງເກືອບກັບວົງຕະກູນ ທີ່ກະທໍາຢູ່ນີ້ ຈະສໍາເລັດໄວ ໂດຍເປັນການຍົກຍ້ອງອານຸພາບຂອງຕີຣຖະ ບໍ່ແມ່ນການສົ່ງເສີມຈິດໃຈທາງຈັນຍາບັນໃດໆ។
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । जालेश्वरं ततो गच्छेल्लिङ्गमाद्यं स्वयम्भुवः । कालाग्निरुद्रं विख्यातं भृगुकच्छे व्यवस्थितम्
ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງໄປຫາ ຈາເລສະວະຣ—ລິງຄະອາດິ ທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ (ສະວະຍັມພູ)—ມີນາມລືອຊາ ກາລາກນິຣຸດຣ ສະຖິດຢູ່ ພຶຣຄຸກັດຊະ.”
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं सर्वोपद्रवनाशनम् । क्षेत्रपापविनाशाय कृपया च समुत्थितम्
ພຣະອົງເປັນຜູ້ບັນເທົາບາບທັງປວງ ແລະທໍາລາຍເຄາະຮ້າຍທຸກປະການ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຈຶ່ງອຸບັດຂຶ້ນເພື່ອກໍາຈັດບາບທີ່ເກີດຈາກກະເສດຣ (ເຂດສັກສິດ).
Verse 3
पुरा कल्पेऽसुरगणैराक्रान्ते भुवनत्रये । वेदोक्तकर्मनाशे च धर्मे च विलयं गते
ໃນກັລປະການເກົ່າກ່ອນ ເມື່ອຝູງອະສຸຣະເຂົ້າຍຶດຄອງໄຕໂລກ ເມື່ອກຳພິທີຕາມພຣະເວດຖືກທໍາລາຍ ແລະເມື່ອທັມມະເອງເສື່ອມຖອຍໄປສູ່ຄວາມລະລາຍ—
Verse 4
देवर्षिमुनिसिद्धेषु विश्वासपरमेषु च । कालाग्निरुद्रादुत्पन्नो धूमः कालोद्भवोद्भवः
ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະຣິສີ ມຸນີ ແລະສິດທະ—ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມເຊື່ອອັນສູງສຸດ—ກໍມີຄວັນໜຶ່ງຜຸດຂຶ້ນຈາກ ກາລາກນິຣຸດຣ ເປັນການປະກົດອັນນ່າຢ້ານ ອັນເກີດຈາກກາລ (ເວລາ) ເອງ.
Verse 5
धूमात्समुत्थितं लिङ्गं भित्त्वा पातालसप्तकम् । अवटं दक्षिणे कृत्वा लिङ्गं तत्रैव तिष्ठति
ຈາກຄວັນນັ້ນ ສິວະລິງຄະໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ; ມັນທະລຸຜ່ານປາຕາລະທັງເຈັດ ແລ້ວສ້າງຫລຸມໜຶ່ງໄວ້ທາງທິດໃຕ້—ແລະລິງຄະນັ້ນຍັງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົນທຸກມື້ນີ້.
Verse 6
तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ कुण्डं ज्वालासमुद्भवम् । यत्र सा पतिता ज्वाला शिवस्य दहतः पुरम्
ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ມີກຸນດະເປັນສະລະນ້ຳເກີດຈາກໄຟ; ບ່ອນທີ່ແປວໄຟອັນລຸກໂຊນຕົກລົງ ເມື່ອພຣະສິວະເຜົາເມືອງອະສຸຣະ.
Verse 7
तत्रावटं समुद्भूतं धूमावर्तस्ततोऽभवत् । तस्मिन्कुण्डे तु यः स्नानं कृत्वा वै नर्मदाजले
ທີ່ນັ້ນເກີດຫຼຸມຂຶ້ນ ແລະຈາກຫຼຸມນັ້ນເກີດ ‘ທູມາວັຣຕະ’ ຄືວົງວຽນແຫ່ງຄວັນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນກຸນດະນັ້ນ ໃນນ້ຳນະຣະມະດາ—
Verse 8
कुर्याच्छ्राद्धं पितृभ्यो वै पूजयेच्च त्रिलोचनम् । कालाग्निरुद्रनामानि स गच्छेत्परमां गतिम्
—ແລ້ວເຮັດພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ແດ່ບັນພະບຸລຸດ ບູຊາພຣະຕຣິໂລຈະນະຜູ້ມີສາມຕາ ແລະສວດນາມຂອງ ກາລາກນິຣຸທຣະ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ.
Verse 9
यत्किंचित्कामिकं कर्म ह्याभिचारिकमेव वा । रिपुसंक्षयकृद्वापि सांतानिकमथापि वा । अत्र तीर्थे कृतं सर्वमचिरात्सिध्यते नृप
ພິທີກຳໃດໆທີ່ກະທຳ—ເພື່ອຄວາມປາດຖະໜາ ຫຼືແມ່ນພິທີອະພິຈາຣະ (abhicāra) ເພື່ອທຳລາຍສັດຕູ ຫຼືເພື່ອໄດ້ລູກຫຼານ—ທຸກຢ່າງທີ່ເຮັດໃນຕີຣຖະນີ້ ໂອ ກະສັດ ຈະສຳເລັດໄວ.
Verse 187
अध्याय
ອັດທະຍາຍ (ໝາຍເລກບົດ).