Adhyaya 184

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । धौतपापं ततो गच्छेद्भृगुतीर्थसमीपतः । वृषेण तु भृगुस्तत्र भूयोभूयो धुतस्ततः

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: “ຈາກນັ້ນພຶງໄປຫາຕີຣະຖະຊື່ ທໍາຕະປາປະ ໃກ້ກັບ ພຣຶກຸຕີຣະຖະ. ທີ່ນັ້ນ ພຣຶກຸລຶສີ ຖືກຊຳລະລ້າງຊ້ຳໆ ໂດຍວຶສະ (ງົວເພດຜູ້) ຈຶ່ງບໍລິສຸດອີກຄັ້ງ”

Verse 2

धौतपापं तु तत्तेन नाम्ना लोकेषु विश्रुतम् । तत्र स्थितो महादेवस्तुष्ट्यर्थं भृगुसत्तमे

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງໂດງດັງໃນໂລກທັງຫຼາຍດ້ວຍນາມ “ທໍາຕະປາປະ” ໝາຍເຖິງ “ບາບຖືກຊຳລະແລ້ວ”. ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ປະທັບຢູ່ ເພື່ອຄວາມພໍໃຈ ແລະພຣະອະນຸກຣະຫ໌ແກ່ ພຣຶກຸຜູ້ປະເສີດ

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा शाठ्येनापि नरेश्वर । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ! ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມຫລອກລວງກໍຕາມ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄຕ່ຕອງໃດໆເລີຍ.

Verse 4

यस्तु सम्यग्विधानेन तत्र स्नात्वार्चयेच्छिवम् । देवान्पितॄन्समभ्यर्च्य मुच्यते सर्वपातकैः

ແຕ່ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວບູຊາພຣະສິວະ ພ້ອມທັງນະມັດສະການເທວະ ແລະບັນພະບຸລຸດໂດຍຄວນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບໜັກທັງປວງ.

Verse 5

ब्रह्महत्या गवां वध्या तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । प्रविशेन्न सदा भीता प्रविष्टापि क्षयं व्रजेत्

ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ ແລະບາບແຫ່ງການຂ້າງົວ ບໍ່ກ້າເຂົ້າສູ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ມັນຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວເສມອ; ແມ່ນແຕ່ເຂົ້າໄປໄດ້ກໍຈະຖືກທຳລາຍສິ້ນ.

Verse 6

युधिष्ठिर उवाच । आश्चर्यभूतं लोकेऽस्मिन्कथयस्व द्विजोत्तम । प्रविशेन्न ब्रह्महत्या यथा वै धौतपाप्मनि

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງເລົ່າຄວາມອັດສະຈັນໃນໂລກນີ້ໃຫ້ຂ້າຟັງ—ເປັນແນວໃດທີ່ບາບຂ້າພຣາຫມັນຈຶ່ງບໍ່ເຂົ້າສູ່ ທໍຕະ-ປາປະ?”

Verse 7

ब्रह्महत्यासमं पापं भविता नेह किंचन । कथं वा धौतपापे तु प्रविष्टं नश्यते द्विज । एतद्विस्तरतः सर्वं पृच्छामि वद कौतुकात्

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີບາບໃດເທົ່າທຽມບາບຂ້າພຣາຫມັນ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ຖ້າມັນເຂົ້າສູ່ ທໍຕະ-ປາປະ ແລ້ວ ມັນຈະພິນາດໄດ້ແນວໃດ? ຂ້າຖາມດ້ວຍຄວາມໃຄ່ຮູ້ອັນສຸດໃຈ ຂໍທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດ.

Verse 8

मार्कण्डेय उवाच । आदिसर्गे पुरा शम्भुर्ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । विकारं पञ्चमं दृष्ट्वा शिरोऽश्वमुखसन्निभम्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໃນການສ້າງໂລກແຕ່ດັ້ງເດີມ ພຣະສັມພູໄດ້ເຫັນວິການທີ່ຫ້າຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປະຣະເມດຖິນ—ເປັນສີສະຄ້າຍໜ້າມ້າ.”

Verse 9

अङ्गुष्ठाङ्गुलियोगेन तच्छिरस्तेन कृन्तितम् । कृत्तमात्रे तु शिरसि ब्रह्महत्याऽभवत्तदा

ດ້ວຍໂຍກະແຫ່ງການປະສານນິ້ວໂປ້ງກັບນິ້ວມື ສີສະນັ້ນຖືກຕັດຂາດ; ແຕ່ທັນທີທີ່ສີສະຖືກຕັດ ບາບ «ພຣະຫມາຫັດຕະຍາ» ກໍເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 10

ब्रह्महत्यायुतश्चासीदुत्तरे नर्मदातटे । धुनितं तु यतो राजन्वृषेण धर्ममूर्तिना

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທີ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງນ້ຳນຣະມະດາ ເຄີຍມີພາລະໃຫຍ່ແຫ່ງບາບ ພຣະຫມາຫັດຕະຍາ; ແຕ່ທີ່ນັ້ນ ວຶສະພະ ຜູ້ເປັນຮູບທຳຂອງທັມມະ ໄດ້ສັ່ນສະຫວັດແລະຂັບໄລ່ມັນໄປ.

Verse 11

तत्र धौतेश्वरीं देवीं स्थापितां वृषभेण तु । ददर्श भगवाञ्छम्भुः सर्वदैवतपूजिताम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ ສັມພູ ໄດ້ເຫັນເທວີ ທາອຸເຕສະວະຣີ ຜູ້ວຶສະພະໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ ແລະເປັນທີ່ບູຊາຂອງເທວະທັງປວງ.

Verse 12

दृष्ट्वा धौतेश्वरीं दुर्गां ब्रह्महत्याविनाशिनीम् । तत्र विश्रममाणश्च शङ्करस्त्रिपुरान्तकः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ທາອຸເຕສະວະຣີ ທຸຣຄາ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ພຣະຫມາຫັດຕະຍາ ແລ້ວ, ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ ກໍໄດ້ພັກສະຫງົບຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 13

स शङ्करो ब्रह्महत्याविहीनं मेने त्मानं तस्य तीर्थस्य भावात् । सुविस्मितो देवदेवो वरेण्यो दृष्ट्वा दूरे ब्रह्महत्यां च तीर्थात्

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣະຖະນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະຊົງເຫັນວ່າພຣະອົງພົ້ນຈາກບາບ ພຣະຫັດຕະຍາ-ພຣະຫມັນ (brahma-hatyā) ແລ້ວ। ພຣະເທວະເທວາຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ ຊົງພິສວົງ ເມື່ອເຫັນບາບນັ້ນຢືນຢູ່ໄກຈາກທ່ານ້ຳສັກສິດ।

Verse 14

विधौतपापं महितं धर्मशक्त्या विशेन्न हत्या देवीभयात्प्रभीता । रक्ताम्बरा रक्तमाल्योपयुक्ता कृष्णा नारी रक्तदामप्रसक्ता

ໃນ «ວິທໍຕະປາປະ» ອັນຄວນບູຊາ ແລະມີພະລັງດ້ວຍສັກຕິແຫ່ງທຳ ບາບ ‘ຫັດຕະຍາ’ ບໍ່ອາດເຂົ້າໄປໄດ້ ເພາະຢ້ານພຣະເທວີ। ນາງປາກົດເປັນຍິງຜິວຄ່ຳ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າແດງ ປະດັບມາລາແດງ ແລະພັນກັບສາຍ/ພວງແດງ।

Verse 15

मां वाञ्छन्ती स्कन्धदेशं रहस्ये दूरे स्थिता तीर्थवर्यप्रभावात् । संचिन्त्य देवो मनसा स्मरारिर्वासाय बुद्धिं तत्र तीर्थे चकार

ແມ່ນວ່ານາງປາຖະໜາຈະເຂົ້າຫາຂ້າ ແຕ່ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣະຖະອັນປະເສີດ ນາງຍັງຢູ່ໄກ ຢ່າງລັບໆ ໃນແດນສະກັນທະ। ພຣະເທວະ—ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງສະມະຣະ—ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງ ແລະຕັ້ງໃຈຈະພຳນັກຢູ່ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນເອງ।

Verse 16

विमृश्य देवो बहुशः स्थितः स्वयं विधौतपापः प्रथितः पृथिव्याम् । बभूव तत्रैव निवासकारी विधूतपापनिकटप्रदेशे

ເມື່ອພິຈາລະນາຊ້ຳໆ ພຣະເທວະກໍຊົງຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ; ແລະສະຖານທີ່ນັ້ນກໍໂດ່ງດັງໃນໂລກວ່າ «ວິທໍຕະປາປະ»। ພຣະອົງຊົງຕັ້ງທີ່ພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ບ່ອນທີ່ບາບຖືກປັດທິ້ງ।

Verse 17

तदाप्रभृति राजेन्द्र ब्रह्महत्याविनाशनम् । विधौतपापं तत्तीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम्

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຕີຣະຖະນັ້ນໃນແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາວ່າ «ວິທໍຕະປາປະ» ຜູ້ທຳລາຍບາບ brahma-hatyā।

Verse 18

आश्वयुक्शुक्लनवमी तत्र तीर्थे विशिष्यते । दिनत्रयं तु राजेन्द्र सप्तम्यादिविशेषतः

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ວັນນະວະມີໃນປັກສ໌ສວ່າງເດືອນອາສວະຍຸຊະ ເປັນວັນມີມະຫິມາພິເສດ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ການຖືພຣົດສາມມື້ ເລີ່ມຈາກວັນສັບຕະມີ ເປັນທີ່ຍົກຍ້ອງຢ່າງພິເສດ.

Verse 19

समुपोष्याष्टमीं भक्त्या साङ्गं वेदं पठेत्तु यः । अहोरात्रेण चैकेन ऋग्यजुःसामसंज्ञकम्

ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາ ຖືອຸປະວາສໃນວັນອັດຖະມີ ແລະສວດພຣະເວດພ້ອມອົງປະກອບຂອງມັນ—ຣຶກ, ຍະຊຸ, ແລະ ສາມ—ໃນມື້ໜຶ່ງຄືນໜຶ່ງ,

Verse 20

अभ्यसन्ब्रह्महत्याया मुच्यते नात्र संशयः । वृषलीगमनं चैव यश्च गुर्वङ्गनागमः

ໂດຍອາໄສການປະພຶດນີ້ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບຂ້າພຣາຫມະນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ທັງຄວາມຜິດແຫ່ງການຄົບຫາສະຕຣີຊັ້ນຕ່ຳ ແລະການເຂົ້າໃກ້ພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ ກໍຖືກຊຳລະໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 21

स्नात्वा ब्रह्मरसोत्कृष्टे कुम्भेनैव प्रमुच्यते । वन्ध्या स्त्रीजननी या तु काकवन्ध्या मृतप्रजा

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນສະຖານທີ່ນີ້ອັນສູງສົ່ງດ້ວຍສານະແຫ່ງພຣະພຣົມັນ ໂດຍໃຊ້ພຽງແຕ່ໝໍ້ນ້ຳໃບດຽວ ຍ່ອມພົ້ນທຸກຂ໌ໂດຍສິ້ນເຊີງ. ແມ່ນແຕ່ຍິງທີ່ເປັນໝັນ ຫຼືຄອດແຕ່ລູກຕາຍ—ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ໝັນດຸດກາ’ ຫຼືຜູ້ທີ່ລູກຕາຍ—ກໍພົ້ນຈາກເຄາະນັ້ນໄດ້.

Verse 22

सापि कुम्भोदकैः स्नाता जीवत्पुत्रा प्रजावती । अपठस्तु नरोपोष्य ऋग्यजुःसामसम्भवाम्

ນາງນັ້ນເອງ ເມື່ອອາບດ້ວຍນ້ຳຈາກໝໍ້ ຈະໄດ້ເປັນແມ່ຜູ້ມີລູກຊາຍມີຊີວິດ ແລະມີລູກຫຼານ. ແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ບໍ່ໄດ້ຮຽນ ກໍດ້ວຍການຖືອຸປະວາສ ຮັກສາສັງຍັມ ແລະອາໄສພິທີສວດວີດະທີ່ເກີດຈາກ ຣຶກ-ຍະຊຸ-ສາມ ຍ່ອມໄດ້ບຸນ.

Verse 23

ऋचमेकां जपन्विप्रस्तथा पर्वणि यो नृप । अनृचोपोष्य गायत्रीं जपेद्वै वेदमातरम्

ໂອ ພະຣາຊາ! ໃນວັນປະຣະວັນ (ວັນບັນຈົບຈັນທະຄະຕິ) ອັນສັກສິດ ພຣາຫມັນຜູ້ສວດແມ່ນແຕ່ຣິຈາ (ṛc) ເພງວິດະກໍໄດ້ຮັບພອນ. ແລະຜູ້ທີ່ສວດຣິຈາບໍ່ໄດ້ ຄວນຖືອຸໂປສະຖ ແລ້ວຈຶ່ງຈະປະ ພຣະຄາຍະຕຣີ ຜູ້ເປັນແມ່ແຫ່ງພຣະເວດໂດຍແທ້.

Verse 24

जपन्नवम्यां विप्रेन्द्रो मुच्यते पापसञ्चयात् । एवं तु कथितं तात पुराणोक्तं महर्षिभिः

ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອຈະປະໃນວັນນະວະມີ (ວັນທີ 9) ຍ່ອມພົ້ນຈາກກອງບາບທີ່ສະສົມ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ລູກເອີຍ ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ ເປັນຄໍາສອນຕາມປຸຣານະ ທີ່ມະຫາຣິຊີກ່າວໄວ້.

Verse 25

धौतपापं महापुण्यं शिवेन कथितं मम । प्राणत्यागं तु यः कुर्याज्जले वाग्नौ स्थलेऽपि वा

“ທໍາອົດປາບ” ນີ້ເປັນບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ພຣະສິວະໄດ້ກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ. ແລະຜູ້ໃດສະລະຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຈະໃນນ້ໍາ ໃນໄຟ ຫຼືແມ່ນເທິງດິນ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສົ່ງ.

Verse 26

स गच्छति विमानेन ज्वलनार्कसमप्रभः । हंसबर्हिप्रयुक्तेन सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

ລາວໄປດ້ວຍວິມານທິບ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດໄຟແລະດວງອາທິດ. ວິມານນັ້ນຖືກລາກໂດຍຫົງແລະນົກຢູງ ແລະມີຫມູ່ອັບສະຣາຄອຍຮັບໃຊ້ແລະຖວາຍກຽດ.

Verse 27

शिवस्य परमं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम् । क्रीडते स्वेच्छया तत्र यावच्चन्द्रार्कतारकम्

ລາວເຖິງພຣະສິວະທີ່ສູງສຸດ ອັນແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະໄດ້ຮອດ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວພໍໃຈຢູ່ຢ່າງເສຣີ ແລະສະໜຸກສົມໃຈ ຕາມປາຖະໜາ ຕະຫຼອດເວລາທີ່ດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະດາວທັງຫຼາຍຍັງດໍາລົງຢູ່.

Verse 28

धौतपापे तु या नारी कुरुते प्राणसंक्षयम् । तत्क्षणादेव सा पार्थ पुरुषत्वमवाप्नुयात्

ໂອ ບຸດແຫ່ງປຣິຖາ! ຖ້າຍິງໃດສິ້ນຊີວິດຢູ່ທີ່ຕີຣຖະ ທໍຕະປາປະ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ນາງຖືກກ່າວວ່າໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນບຸລຸດ।

Verse 29

अथ किं बहुनोक्तेन शुभं वा यदि वाशुभम् । तदक्षयफलं सर्वं धौतपापे कृतं नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ຈະເປັນກຳດີຫຼືກຳຊົ່ວ ທຸກຢ່າງທີ່ເຮັດໃນ ທໍຕະປາປະ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ

Verse 30

संन्यसेन्नियमेनान्नं संन्यसेद्विषयादिकम् । फलमूलादिकं चैव जलमेकं न संत्यजेत्

ດ້ວຍວິໄນແລະການສຳລວມ ພຶງລະອາຫານທີ່ປຸງສຸກ ແລະລະການເສບສົມອາລົມຕ່າງໆ; ຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜົນໄມ້ ຮາກໄມ້ກໍໄດ້ ແຕ່ “ນ້ຳ” ອັນຈຳເປັນຢ່າລະທິ້ງ

Verse 31

एवं यः कुरुते पार्थ रुद्रलोकं स गच्छति । तत्र भुक्त्वाखिलान्भोगाञ्जायते भुवि भूपतिः

ໂອ ປາຣຖະ! ຜູ້ໃດປະພຶດດັ່ງນີ້ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸທຣະ; ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກທຸກປະການແລ້ວ ຈຶ່ງເກີດອີກໃນໂລກເປັນກະສັດ

Verse 184

अध्याय

ອັດທະຍາຍ (ຫົວຂໍ້ບົດ)