Adhyaya 182

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो भृगुः श्रिया चैव समेतः कच्छपं गतः । अभिनन्द्य यथान्यायमुवाच वचनं शुभम्

ພຣະສຣີມາຣະກັນເດຍກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ພຣະ຤ຶກຸຜູ້ມີພຣະສຣີຄຽງຂ້າງ ໄດ້ໄປຫາກັດສະປະ. ເມື່ອຖວາຍຄວາມເຄົາລົບຕາມຄວາມຄວນແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນເປັນມງຄົນ

Verse 2

त्वया धृता धरा सर्वा तथा लोकाश्चराचराः । तथैव पुण्यभावत्वात्स्थितस्तत्र महामते

ໂດຍທ່ານ ແຜ່ນດິນທັງປວງຖືກຄ້ຳຈຸນ ແລະໂລກທັງຫຼາຍທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວກໍເຊັ່ນກັນ। ເນື່ອງດ້ວຍສະພາບອັນເປັນບຸນອັນສັກສິດຂອງທ່ານ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ທ່ານຈຶ່ງສະຖິດມັ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 3

चातुर्विद्यस्य संस्थानं करोमि रमया सह । यदि त्वं मन्यसे देव तदादेशय मां विभो

ພ້ອມກັບ ພຣະຣະມາ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະສະຖາປະນາອາສນະສໍາລັບ ຈະຕຸຣະວິທະຍາ ຄືວິຊາສີ່ປະການ। ຖ້າພຣະອົງຊົງເຫັນດີ ໂອ ເທວະ ແລ້ວ ໂອ ວິພູ ຂໍຈົ່ງມີພຣະບັນຊາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 4

कूर्म उवाच । एवमेव द्विजश्रेष्ठ मम नामाङ्कितं पुरम् । भविष्यति महत्कालं ममोपरि सुसंस्थितम्

ພຣະກູຣມະກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ ເມືອງທີ່ມີນາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະຈະຕັ້ງມັ່ນຢ່າງແນ່ນອນຢູ່ເທິງຂ້າພະເຈົ້າເປັນເວລາຍາວນານ”

Verse 5

अचलं सुस्थिरं तात न भीः कार्या सुलोचने । एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं कच्छपस्य मुखाच्च्युतम्

“ມັນຈະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະມັ່ນຄົງຢ່າງຍິ່ງ ໂອ ລູກເອີຍ; ໂອ ນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມ ຢ່າຢ້ານເລີຍ।” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາມົງຄຸນນີ້ທີ່ອອກຈາກປາກຂອງກັດຊະປະ…

Verse 6

हृष्टस्तुष्टः श्रिया सार्द्धं पद्मयोनिसुतो भृगुः । अभीचि उदये प्राप्ते कृतकौतुकमङ्गलः

ແລ້ວ ພຣະພຣຶກຸ—ຜູ້ເກີດຈາກພຣະປັດມະໂຍນິ (ພຣະພຣົມ)—ມີຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ ພ້ອມກັບ ພຣະສຣີ (ລັກສະມີ)។ ເມື່ອເວລາມົງຄຸນແຫ່ງການອຸທັຍຂອງ ອະພີຈິ ມາຮອດ ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີ ກໍຕຸກະ-ອະພິເສກ ແລະພິທີ ສຸພະ-ມັງຄະລ ອັນເປັນສິຣິມົງຄຸນ।

Verse 7

नन्दने वत्सरे माघे पञ्चम्यां भरतर्षभ । शस्ते तु ह्युत्तरायोगे कुम्भस्थे शशिमण्डले

ໃນປີນັນດະນະ ໃນເດືອນມາຆະ ໃນຕິຖີທີ 5—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພາຣະຕະ—ໃນເວລາມົງຄຸນແຫ່ງອຸດຕະຣາຍະນະ ເມື່ອພະຈັນທຣາສະຖິດໃນລາສີກຸມພະ…

Verse 8

रेवाया उत्तरे तीरे गम्भीरे चाभिवारुणि । प्रागुदक्प्रवणे देशे कोटितीर्थसमन्वितम्

ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ (ນະຣະມະດາ) ໃນຖິ່ນທີ່ເລິກແລະອຸດົມດ້ວຍນ້ຳ ໃນດິນແດນທີ່ລາດໄປທາງຕາເວັນອອກແລະສູ່ນ້ຳ—ພ້ອມດ້ວຍ ‘ໂກຕິຕີຣຖະ’ ຄື ທ່ານ້ຳສັກສິດນັບບໍ່ຖ້ວນ

Verse 9

क्रोशप्रमाणं तत्क्षेत्रं प्रासादशतसंकुलम् । अचिरेणैव कालेन तपोबलसमन्वितः । विचिन्त्य विश्वकर्माणं चकार भृगुसत्तमः

ກະເສດນັ້ນກວ້າງຍາວເທົ່າ 1 ໂກຣະຊະ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍປຣາສາດອັນສັກສິດນັບຮ້ອຍ ໃນເວລາບໍ່ດົນ ພຣະຣິສີພຶຣຄຸຜູ້ຍິ່ງ ມີພະລັງຕະປະ ໄດ້ຄິດຄຳນຶງແລະອັນເຊີນວິສະວະກັມມັນ ໃຫ້ການກໍ່ສ້າງສຳເລັດ

Verse 10

ब्राह्मणा वेदविद्वांसः क्षत्रिया राज्यपालकाः । वैश्या वृत्तिरतास्तत्र शूद्राः शुश्रूषकास्त्रिषु

ທີ່ນັ້ນ ພຣາຫມະນະເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວທ; ກະສັດຕຣິຍະປົກປ້ອງອານາຈັກ; ໄວສະຍະຂະຫຍັນໃນອາຊີບ; ແລະ ຊູດຣະຕັ້ງຢູ່ໃນການຮັບໃຊ້ສາມວັນນະຊັ້ນສູງ

Verse 11

एवं श्रिया वृतं क्षेत्रं परमानन्दनन्दितम् । निर्मितं भृगुणा तात सर्वपातकनाशनम् । इति भृगुकच्छोत्पत्तिः

ດັ່ງນັ້ນ ກະເສດນັ້ນຖືກໂອບລ້ອມດ້ວຍ ສຣີ (ສິຣິມົງຄຸນ) ແລະເຮັດໃຫ້ບັງເກີດຄວາມອານັນດສູງສຸດ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ພຶຣຄຸໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ດັ່ງນີ້ຈົບເລື່ອງກຳເນີດແຫ່ງ ພຶຣຄຸກັຈຈະ

Verse 12

मार्कण्डेय उवाच । ततः कालेन महता कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । देवलोकं जगामाशु लक्ष्मीरृषिसमागमे

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ເນື່ອງຈາກເຫດອັນແຊກກາງຢ່າງໜຶ່ງ ພຣະລັກສະມີໄດ້ໄປສູ່ເທວະໂລກຢ່າງວ່ອງໄວ ໃນຄາວທີ່ພວກລຶສີຊຸມນຸມກັນ।

Verse 13

समर्प्य कुञ्चिकाट्टालं भृगवे ब्रह्मवादिने । पालयस्व यथार्थं वै स्थानकं मम सुव्रत

ນາງໄດ້ມອບກະແຈ ແລະ ໜ້າທີ່ເຝົ້າປະຕູໃຫ້ແກ່ ພຣະພຶກຄຸ ຜູ້ກ່າວພຣະພຣະຫມັນທຳ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວັດດີ, ຈົ່ງພິທັກຖານທີ່ພຳນັກຂອງເຮົາໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມທຳມະ”

Verse 14

देवकार्याण्यशेषाणि कृत्वा श्रीः पुनरागता । आजगाम रमा देवी भृगुकच्छं त्वरान्विता

ເມື່ອພຣະສຣີ (ຣາມາ) ໄດ້ສຳເລັດກິດຂອງເທວະທັງປວງໂດຍບໍ່ເຫຼືອເລີຍ ນາງກໍກັບຄືນມາອີກ; ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ພຣະເທວີຣາມາໄດ້ມາຮອດພຣຶກຄຸກັດສະໂດຍໄວ

Verse 15

प्रार्थितं कुञ्चिकाट्टालं स्वगृहं सपरिग्रहम् । भृगुर्यदा तदा पार्थ मिथ्या नास्ति तदा वदत

“ກະແຈແລະກອນປະຕູ—ພ້ອມທັງເຮືອນເປັນຊັບສິນ—ເມື່ອພຣະພຶກຄຸກ່າວຢ່າງໃດ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈົ່ງປະກາດໃນຄາວນັ້ນວ່າ ‘ບໍ່ແມ່ນຄວາມເທັດ’”

Verse 16

एव विवादः सुमहान्संजातश्च नरेश्वर । ममेति मम चैवेति परस्परसमागमे

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ການຂັດແຍ້ງອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ເມື່ອທັງສອງຝ່າຍພົບກັນ ຕ່າງກໍຮ້ອງວ່າ “ຂອງຂ້າ! ແມ່ນແທ້ ຂອງຂ້າ!”

Verse 17

ततः कालेन महता भृगुणा परमर्षिणा । चातुर्विद्यप्रमाणार्थं चकार महतीं स्थितिम्

ຕໍ່ມາເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພຣະລິສີຜູ້ສູງສຸດ ພຣິກຸ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງຂັ້ນຕອນອັນໜັກແນ່ນ ເພື່ອກຳນົດມາດຕະຖານຫຼັກຖານຕາມວິທະຍາສີ່ປະການ។

Verse 18

अस्मदीयं यथा सर्वं नगरं मृगलोचने । चातुर्विद्या द्विजाः सर्वे तथा जानन्ति सुन्दरि

“ໂອ ນາງຜູ້ງາມມີດວງຕາດຸຈເນື້ອກວາງ, ເຊັ່ນທີ່ນະຄອນທັງໝົດນີ້ຖືກເວົ້າວ່າເປັນຂອງພວກເຮົາ, ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ດວິຊະທັງປວງຜູ້ຮູ້ວິທະຍາສີ່ປະການກໍເຂົ້າໃຈເຊັ່ນນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ງາມ.”

Verse 19

श्रीरुवाच । प्रमाणं मम विप्रेन्द्र चातुर्वण्या न संशयः । मदीयं वा त्वदीयं वा कथयन्तु द्विजोत्तमाः

ສຣີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນພຣາຫມະ, ວັນນະທັງສີ່ເປັນພະຍານຂອງເຮົາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຂໍໃຫ້ດວິຊະຜູ້ສູງສຸດກ່າວວ່າ ນີ້ເປັນຂອງເຮົາ ຫຼື ຂອງເຈົ້າ.”

Verse 20

ततः समस्तैर्विबुधैः सम्प्रधार्य परस्परम् । द्विधा तैर्वाक्स्थलं दृष्ट्वा ब्राह्मणा नृपसंहितम्

ຕໍ່ມາ ບັນດານັກຮູ້ທັງໝົດໄດ້ປຶກສາກັນ; ພຣາຫມະໄດ້ພິຈາລະນາຄະດີຈາກທັງສອງຝ່າຍ ແລ້ວຈຶ່ງປະກາດຄຳຕັດສິນໃນສະພາຂອງພຣະຣາຊາ

Verse 21

अष्टादशसहस्राणि नोचुर्वै किंचिदुत्तरम् । अष्टादशसहस्रेषु भृगुकोपभयान्नृप । उक्तं च तालकं हस्ते यस्य तस्येदमुत्तरम्

ຈຳນວນສິບແປດພັນນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜເວົ້າຄຳຕອບແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ. ແລະໃນຫມູ່ສິບແປດພັນນັ້ນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເນື່ອງຈາກຢ້ານພຣະພິໂຣດຂອງພຣິກຸ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດຖືກົງສະລັກກະແຈ (ຕາລະກະ) ໄວ້ໃນມື ຄຳຕັດສິນຢູ່ຝ່າຍຜູ້ນັ້ນ.”

Verse 22

एतच्छ्रुत्वा तु सा देवी निगमं नैगमैः कृतम् । क्रोधेन महताविष्टा शशाप द्विजपुंगवान्

ເມື່ອໄດ້ຍິນ—ນິຄະມະອັນເປັນຄຳຕັດສິນທີ່ນັກຮູ້ຮ່ວມກັນຮຽບຮຽງ—ເທວີນັ້ນຖືກໂທສະໃຫຍ່ຄອບງຳ ແລະສາບແຊ່ງພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ។

Verse 23

श्रीदेव्युवाच । यस्मात्सत्यं समुत्सृज्य लोभोपहतमानसैः । मदीयं लोपितं स्थानं तस्माच्छृण्वन्तु मे गिरम्

ພຣະເທວີສຣີກ່າວວ່າ: “ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າລະທິ້ງສັດຈະ ດ້ວຍໃຈຖືກລົບກວນໂດຍໂລພະ ແລະລຶບລ້າງສະຖານອັນຄວນເປັນຂອງເຮົາ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ”

Verse 24

त्रिपौरुषा भवेद्विद्या त्रिपुरुषं न भवेद्धनम् । न द्वितीयस्तु वो वेदः पठितो भवति द्विजाः

“ວິຊາຈະຢູ່ໄດ້ພຽງສາມຊົ່ວຄົນ ແຕ່ຊັບສິນບໍ່ຄົງຢູ່ແມ່ນແຕ່ສາມບຸລຸດ; ແລະໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ສຶກສາເວທະທີສອງ”

Verse 25

गृहाणि न द्विभौमानि न च भूतिः स्थिरा द्विजाः । पक्षपातेन वो धर्मो न च निःश्रेयभावतः

“ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ ເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຕັ້ງມັ່ນເປັນສອງຊັ້ນ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງກໍບໍ່ຖາວອນ; ທຳມະຂອງພວກເຈົ້າຈະເດີນໄປດ້ວຍຄວາມລຳອຽງ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອນິຫ຺ເສຣຍະສະ ອັນເປັນຄວາມດີສູງສຸດ”

Verse 26

इष्टो गोत्रजनः कश्चिल्लोभेनावृतमानसः । न च द्वैधं परित्यज्य ह्येकं सत्यं भविष्यति

“ແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ຮັກໃຄ່ ຜູ້ມີໃຈຖືກໂລພະປົກຄຸມ ກໍຈະລຸກຂຶ້ນມາ; ແລະຖ້າບໍ່ລະທິ້ງຄວາມສອງໃຈ ສັດຈະອັນໝັ້ນຄົງອັນດຽວຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ”

Verse 27

अद्यप्रभृति सर्वेषामहङ्कारो द्विजन्मनाम् । न पिता पुत्रवाक्येन न पुत्रः पितृकर्मणि

ແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ຄວາມທະນົງຕົນຈະຄອບງຳທວິຊະທັງປວງ। ພໍ່ຈະບໍ່ຟັງຄຳຕັກເຕືອນຂອງລູກ ແລະລູກຈະບໍ່ປະຕິບັດຕາມໜ້າທີ່ຂອງພໍ່।

Verse 28

अहङ्कारकृताः सर्वे भविष्यन्ति न संशयः । इति शप्त्वा रमादेवी तदैव च दिवं ययौ

ທຸກຄົນຈະກາຍເປັນຜູ້ຖືອຕົນດ້ວຍອະຫັງການ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ। ເມື່ອຣະມາເທວີສາບດັ່ງນີ້ແລ້ວ ກໍໄປສູ່ສະຫວັນໃນທັນທີ।

Verse 29

ततो गतायां वै लक्ष्म्यां देवा ब्रह्मर्षयोऽमलाः । क्रोधलोभमिदं स्थानं तेऽपि चोक्त्वा दिवं ययुः

ຕໍ່ມາເມື່ອພຣະລັກສະມີເສດັດຈາກໄປ ເທວະແລະພຣະພຣົມຣິສີຜູ້ບໍລິສຸດກ່າວວ່າ “ສະຖານທີ່ນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍໂກຣດແລະໂລບ” ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄປສູ່ສະຫວັນເຊັ່ນກັນ।

Verse 30

गतां दृष्ट्वा ततो देवीमृषींश्चैव तपोधनान् । भृगुश्च परमेष्ठी स विषादमगमत्परम् । प्रसादयामास पुनः शङ्करं त्रिपुरान्तकम्

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວີເສດັດໄປ ແລະເຫັນຣິສີຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະກໍຈາກໄປ ພຣະພຶກຄຸຜູ້ສູງສົ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງລຶກຊຶ້ງ। ແລ້ວທ່ານໄດ້ພະຍາຍາມບູຊາຂໍໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ ໂປຣດປຣານອີກຄັ້ງ।

Verse 31

तपसा महता पार्थ ततस्तुष्टो महेश्वरः । उवाच वचनं काले हर्षयन् भृगुसत्तमम्

ໂອ ປາຣຖະ! ມະເຫສະວະຣະພໍໃຈດ້ວຍຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລ້ວໃນກາລອັນຄວນ ຈຶ່ງຕຣັດພຣະວາຈາ ໃຫ້ພຣະພຶກຄຸຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຣິສີມີຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 32

किं विषण्णोऽसि विप्रेन्द्र किं वा सन्तापकारणम् । मयि प्रसन्नेऽपि तव ह्येतत्कथय मेऽनघ

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງເສົ້າໝອງ? ສາເຫດແຫ່ງຄວາມທຸກຮ້ອນຂອງເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ? ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າພໍພຣະໄທໃນເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ

Verse 33

भृगुरुवाच । शापयित्वा द्विजान्सर्वान्पुरा लक्ष्मीर्विनिर्गता । अपवित्रमिदं चोक्त्वा ततो देवा विनिर्गताः

ພຣຶກຸກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ຫຼັງຈາກຂ້າໄດ້ສາບແຊ່ງດວິຊະທັງປວງ ພຣະແມ່ລັກສະມີກໍໄດ້ຈາກໄປ; ຕໍ່ມາພວກເທວະກໍຈາກໄປດ້ວຍ ໂດຍກ່າວວ່າ ‘ນີ້ບໍ່ບໍລິສຸດ’”

Verse 34

ईश्वर उवाच । पुरा मया यथा प्रोक्तं तत्तथा न तदन्यथा । क्रोधस्थानमसंदेहं तथान्यदपि तच्छृणु

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ດັ່ງທີ່ເຮົາເຄີຍກ່າວໃນການກ່ອນ ກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ສະຖານນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນບ່ອນປະທັບແຫ່ງພຣະພິໂຣດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ແລະບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອື່ນອີກກ່ຽວກັບມັນ”

Verse 35

तत्र स्थानसमुद्भूता महद्भयविवर्जिताः । ब्राह्मणा मत्प्रसादेन भविष्यन्ति न संशयः

ທີ່ນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນຈາກສະຖານອັນສັກສິດນັ້ນເອງ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຈະອຸບັດຂຶ້ນໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫາຂອງເຮົາ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 36

वेदविद्याव्रतस्नाताः सर्वशास्त्रविशारदाः । येऽपि ते शतसाहस्रास्त्वरिता ह्यागतास्त्विह

ຜູ້ຮູ້ເວທ ແລະວິທະຍາ ຜູ້ຮັກສາວຣະຕະ ຜູ້ສຳເລັດວຣະຕະແລ້ວໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນຊາສະຕຣະທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັບແສນເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍໄດ້ຮີບຮ້ອນມາຮອດທີ່ນີ້ແທ້

Verse 37

अपठस्यापि मूर्खस्य सर्वावस्थां गतस्य च । उत्तरादुत्तरं शक्रो दातुं न तु भृगूत्तम

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍ່ໄດ້ຮຽນ, ຜູ້ໂງ່, ແລະຜູ້ຕົກຕໍ່າໃນທຸກສະພາບ—ພຣະອິນທຣາກໍບໍ່ອາດປະທານພອນທີ່ສູງຂຶ້ນໄປເລື້ອຍໆໄດ້; ແຕ່ທ່ານ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງວົງສ໌ພຣິກຸ ຍ່ອມປະທານສິ່ງທີ່ສູງກວ່ານັ້ນໄດ້।

Verse 38

कोटितीर्थमिदं स्थानं सर्वपापप्रणाशनम् । अद्यप्रभृति विप्रेन्द्र भविष्यति न संशयः

ສະຖານທີ່ນີ້ຈະໄດ້ຊື່ວ່າ “ໂກຕິຕີຣຖະ” ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ। ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ ຈະເປັນຢ່າງນັ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 39

मत्प्रसादाद्देवगणैः सेवितं च भविष्यति । भृगुक्षेत्रे मृता ये तु कृमिकीटपतंगकाः

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ສະຖານທີ່ນີ້ຈະຖືກຫມູ່ເທວະມາບໍລິການ ແລະນະມັດສະການ। ແລະສໍາລັບແມ່ທ້ອງ ແມງ ແລະສັດປີກນ້ອຍໆ ທີ່ຕາຍໃນພຣິກຸເຂດ…

Verse 40

वासस्तेषां शिवे लोके मत्प्रसादाद्भविष्यति । वृषखाते नरः स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम्

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກເຂົາຈະຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ। ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ວຣຶສະຄາຕະ ແລ້ວນະມັດສະການພຣະມະເຫສະວະ…

Verse 41

सर्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम् । भृगुतीर्थे नरः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः

…ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດ “ສັຣວະເມທະ” ຢ່າງແນ່ນອນ। ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ພຣິກຸຕີຣຖະແລ້ວ ຄວນຖວາຍ “ຕັຣປະນະ” ແດ່ປິຕຣະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 42

तस्य ते द्वादशाब्दानि शान्तिं गच्छन्ति तर्पिताः । दधिक्षीरेण तोयेन घृतेन मधुना सह

ເມື່ອປິຕຣະທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບການທຳໃຫ້ພໍໃຈແລ້ວ ຈະເຖິງຄວາມສະຫງົບເປັນເວລາສິບສອງປີ. ການຖວາຍຕັຣປະນະພຶງໃຊ້ນ້ຳຜະສົມນົມສົ້ມແລະນົມ, ໃຊ້ເນີຍໃສ, ແລະພ້ອມນ້ຳເຜິ້ງດ້ວຍ.

Verse 43

ये स्नपन्ति विरूपाक्षं तेषां वासस्त्रिविष्टपे । मत्प्रसादाद्द्विजश्रेष्ठ सर्वदेवानुसेवितम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳ ແລະປະກອບພິທີອາບນ້ຳຖວາຍແດ່ພຣະວິຣູປາກສະ ທີ່ຢູ່ຂອງຜູ້ນັ້ນຢູ່ໃນຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ). ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ໂອ້ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ນັ້ນແມ່ນພູມທີ່ເທວະທັງປວງມາຮັບໃຊ້.

Verse 44

भविष्यति भृगुक्षेत्रं कुरुक्षेत्रादिभिः समम् । मार्तण्डग्रहणे प्राप्ते यवं कृत्वा हिरण्मयम्

ໃນອະນາຄົດ ພຣຶກຸເຂດຕຣະຈະມີຄວາມສັກສິດເທົ່າກັບກຸຣຸເຂດຕຣະ ແລະທົ່ງທຳອັນລືອຊື່ອື່ນໆ. ເມື່ອເກີດສຸຣິຍະຄາດ ພຶງປັ້ນຢະວະ (ຂ້າວບາເລ) ເປັນເຄື່ອງບູຊາດ້ວຍຄຳ.

Verse 45

दत्त्वा शिरसि यः स्नाति भृगुक्षेत्रे द्विजोत्तम । अविचारेण तं विद्धि संस्नातं कुरुजाङ्गले

ໂອ້ຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ພຣຶກຸເຂດຕຣະ ຫຼັງຈາກວາງເຄື່ອງບູຊາຕາມພິທີໄວ້ເທິງສີສະ ຈົ່ງຮູ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສວ່າ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ອາບນ້ຳຢ່າງແທ້ຈິງໃນກຸຣຸຈາງກະລະ (ກຸຣຸເຂດຕຣະ).

Verse 46

अहं चैव वसिष्यामि अम्बिका च मम प्रिया । सर्वदुःखापहा देवी नाम्ना सौभाग्यसुन्दरी

ເຮົາກໍຈະພຳນັກຢູ່ທີ່ນີ້ເຊັ່ນກັນ ແລະອຳບິກາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາກໍຈະຢູ່ດ້ວຍ. ເທວີຜູ້ກຳຈັດທຸກຂ໌ທັງປວງນັ້ນ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ “ເສົາພາກຍະສຸນທະຣີ”.

Verse 47

वसिष्यामि तया देव्या सहितो भृगुकच्छके । एवमुक्त्वा स्थितो देवो भृगुकच्छेऽम्बिका तथा

“ເຮົາຈະພຳນັກຢູ່ທີ່ ພຣິກຸກັດສະ ພ້ອມກັບເທວີອົງນັ້ນ.” ເມື່ອຕັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະເຈົ້າກໍປະທັບຢູ່ທີ່ ພຣິກຸກັດສະ ແລະ ອຳບິກາ ກໍປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 48

भृगुस्तु स्वपुरं प्रायाद्ब्रह्मघोषनिनादितम् । ऋग्यजुःसामघोषेण ह्यथर्वणनिनादितम्

ຕໍ່ມາ ພຣະ຤ິສີ ພຣິກຸ ໄດ້ໄປຍັງນະຄອນຂອງຕົນ ອັນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງສະຫວັນແຫ່ງພຣະເວດ; ສະທ້ອນດ້ວຍການສວດ ຣິກ ຍະຊຸ ແລະ ສາມັນ ແລະຍັງກັງວານດ້ວຍບົດອະຖັຣວັນອີກດ້ວຍ।

Verse 49

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा वृषमुत्सृजते नरः । स याति शिवसायुज्यमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສະອາດແລ້ວ ປ່ອຍວຶຣສະ (ງົວຜູ້) ເປັນທານອັນສັກສິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ສາຍຸຊະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ—ດັ່ງທີ່ ພຣະສັງກະຣະ ຕັດໄວ້।

Verse 50

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा चैत्रे मासि समाचरेत् । दद्याच्च लवणं विप्रे पूज्य सौभाग्यसुन्दरीम्

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນເດືອນ ໄຈຕຣະ ແລະປະພຶດພຣະວິທີຕາມຄວນ ຜູ້ນັ້ນພຶງຖວາຍເກືອເປັນທານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະບູຊາ ເສົາພາກຍະສຸນທຣີ।

Verse 51

गोभूहिरण्यं विप्रेभ्यः प्रीयेतां ललिताशिवौ । न दुःखं दुर्भगत्वं च वियोगं पतिना सह

ດ້ວຍການຖວາຍງົວ ທີ່ດິນ ແລະຄຳ ແກ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ ພຣະນາງລະລິຕາ ແລະ ພຣະສິວະ ພໍພຣະໄທ. ແລ້ວຈະບໍ່ມີທຸກຂ໌ ບໍ່ມີເຄາະຮ້າຍ ແລະບໍ່ມີການພັດພາກຈາກສາມີ।

Verse 52

प्राप्नोति नारी राजेन्द्र भृगुतीर्थाप्लवेन च । यस्तु नित्यं भृगुं देवं पश्येद्वै पाण्डुनन्दन

ໂອ ພະຣາຊາເຈົ້າເຫນືອກະສັດທັງປວງ ນາງຍິງກໍໄດ້ຮັບພອນນີ້ໂດຍການອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ພຣຶກຸ-ຕີຣຖະ ເຊັ່ນກັນ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ເບິ່ງເຫັນເທວະພຣຶກຸທຸກມື້—ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ—

Verse 53

आ ब्रह्मसदनं यावत्तत्रस्थैर्दैवतैः सह । यत्फलं समवाप्नोति तच्छृणुष्व नृपोत्तम

ຈົນເຖິງພະສຳນັກຂອງພຣະພຣະຫມາເອງ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະທີ່ພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຜົນບຸນໃດທີ່ເຂົາໄດ້ຮັບ ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນະຣະປະຕິຜູ້ປະເສີດ

Verse 54

सुवर्णशृङ्गीं कपिलां पयस्विनीं साध्वीं सुशीलां तरुणीं सवत्साम् । दत्त्वा द्विजे सर्वव्रतोपपन्ने फलं च यत्स्यात्तदिहैव नूनम्

ເມື່ອຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມັນ (ດວິຊ) ຜູ້ສົມບູນໃນວຣະຕະທັງປວງ ເປັນງົວກະປິລາມີເຂົາຄຳ ນ້ຳນົມອຸດົມ ອ່ອນໂຍນ ມີສີນ ນິໄສດີ ວັຍໜຸ່ມ ແລະມີລູກງົວຄຽງຂ້າງ ຜົນບຸນໃດທີ່ເກີດຈາກທານນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບແນ່ນອນ ໃນດິນແດນສັກສິດນີ້ເອງ

Verse 55

समाः सहस्राणि तु सप्त वै जले म्रियेल्लभेद्द्वादशवह्निमध्ये । त्यजंस्तनुं शूरवृत्त्या नरेन्द्र शक्रातिथ्यं याति वै मर्त्यधर्मा

ໂອ ນະເຣນທຣະ! ມະນຸດຜູ້ຖືທຳມະແຫ່ງນັກຮົບ ແລະສະລະກາຍ—ຈະເປັນການຕາຍໃນນ້ຳຕະຫຼອດເຈັດພັນປີ ຫຼືຢູ່ກາງໄຟສິບສອງກອງ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບກຽດເປັນແຂກຂອງ ສັກຣະ (ອິນທຣະ)

Verse 56

आख्यानमेतच्च सदा यशस्यं स्वर्ग्यं धन्यं पुत्र्यमायुष्यकारि । शृण्वंल्लभेत्सर्वमेतद्धि भक्त्या पर्वणि पर्वण्याजमीढस्सदैव

ນິທານອັນສັກສິດນີ້ ເປັນຜູ້ໃຫ້ຊື່ສຽງເສມອ ໃຫ້ສະຫວັນ ເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ລູກຫຼານ ແລະເພີ່ມອາຍຸ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນບຸນ ແລະວາລະອັນສັກສິດ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທັງໝົດນີ້ແນ່ນອນ ໂອ ຜູ້ສືບສາຍອະຈະມີຑະ

Verse 57

संन्यासं कुरुते यस्तु भृगुतीर्थे विधानतः । स मृतः परमं स्थानं गच्छेद्वै यच्च दुर्लभम्

ຜູ້ໃດປະພຶດສັນນະຍາສາ ທີ່ພຣຶກຸຕີຣຖະ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ເມື່ອສິ້ນຊີວິດ ຈະໄດ້ເຖິງປະຣະມະສະຖານອັນຫາຍາກຍິ່ງ

Verse 58

एतच्छ्रुत्वा भृगुश्रेष्ठो देवदेवेन भाषितम् । प्रहृष्टवदनो भूत्वा तत्रैव संस्थितो द्विजः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ເທວະເຫນືອເທວະກ່າວ ພຣຶກຸຜູ້ປະເສີດກໍມີໃບໜ້າສະຫວ່າງດ້ວຍປີຕິ ແລະດວິຊະມຸນີນັ້ນກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ

Verse 59

तिरोभावं गते देवे भृगुः श्रेष्ठो द्विजोत्तमः । स्वमूर्ति तत्र मुक्त्वा तु ब्रह्मलोकं जगाम ह

ເມື່ອເທວະນັ້ນຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ພຣຶກຸຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ເປັນຍອດໃນດວິຊະ ກໍປ່ອຍວາງຮ່າງກາຍຂອງຕົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄປສູ່ພຣະພຣົມໂລກ

Verse 60

भृगुकच्छस्य चोत्पत्तिः कथिता तव पाण्डव । संक्षेपेण महाराज सर्वपामप्रणाशनी

ໂອ ປານຑະວະ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ກໍາເນີດແຫ່ງພຣຶກຸກັດສະ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງໂດຍຫຍໍ້ແລ້ວ—ເປັນກະຖາອັນສັກສິດທີ່ທໍາລາຍບາບແລະຄວາມທຸກທ້ອນທຸກປະການ

Verse 61

एतत्पुण्यं पापहरं क्षेत्रं देवेन कीर्तितम् । चतुर्युगसहस्रेण पितामहदिनं स्मृतम्

ເຂດສັກສິດອັນເປັນບຸນ ແລະກໍາຈັດບາບນີ້ ເທວະໄດ້ປະກາດສັນລະເສີນ; ແລະ ‘ມື້ໜຶ່ງຂອງປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມາ)’ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເທົ່າກັບພັນຮອບແຫ່ງຈະຕຸຣະຍຸກ

Verse 62

प्राप्ते ब्रह्मदिने विप्रा जायते युगसम्भवः । न पश्यामि त्विदं क्षेत्रमिति रुद्रः स्वयं जगौ

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ເມື່ອວັນຂອງພຣະພຣົມມາຮອດ ຍຸກທັງຫຼາຍກໍເກີດຂຶ້ນໃໝ່; ແຕ່ພຣະຣຸດຣະໄດ້ກ່າວເອງວ່າ “ແມ່ນແຕ່ເວລານັ້ນ ຂ້າກໍບໍ່ຢຸດເບິ່ງແດນສັກສິດນີ້”

Verse 63

यः शृणोति त्विदं भक्त्या नारी वा पुरुषोऽपि वा । स याति परमं लोकमिति रुद्रः स्वयं जगौ

ຜູ້ໃດຟັງຂໍ້ນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍກໍຕາມ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງໂລກອັນສູງສຸດ; ພຣະຣຸດຣະໄດ້ປະກາດເອງດັ່ງນີ້

Verse 64

देवखाते नरः स्नात्वा पिण्डदानादिसत्क्रियाम् । यां करोति नृपश्रेष्ठ तामक्षयफलां विदुः

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ເທວະຄາຕາແລ້ວ ກະທຳກຸສົນເຊັ່ນ ການຖວາຍປິນດະ (piṇḍadāna) ແລະພິທີສັກກາລະອື່ນໆ ນັ້ນ ຮູ້ກັນວ່າໃຫ້ຜົນບຸນອັນບໍ່ສູນສິ້ນ

Verse 65

य इमं शृणुयाद्भक्त्या भृगुकच्छस्य विस्तरम् । कोटितीर्थफलं तस्य भवेद्वै नात्र संशयः

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ກ່ຽວກັບຄຳບັນຍາຍອັນລະອຽດຂອງ ພຣຶກຸກັດຈະ (Bhṛgukaccha) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບທີຣຖະນັບໂກຕິ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 182

अध्याय

ອັດທະຍາຍ — ຫົວຂໍ້ບົດ/ຕອນ