Adhyaya 180

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल दशाश्वमेधिकं परम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं महापातकनाशनम्

ພຣະມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາມະຫີປານ ພຶງໄປຍັງຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ ຊື່ ທະສາອັດສະວະເມທິກະ—ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ—ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່”

Verse 2

यत्र गत्वा महाराज स्नात्वा सम्पूज्य चेश्वरम् । दशानामश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मानवः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະ ບູຊາພຣະເຈົ້າຕາມພິທີຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບອັດສະວະເມທະຍັດສິບຄັ້ງ।

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । अश्वमेधो महायज्ञो बहुसम्भारदक्षिणः । अशक्यः प्राकृतैः कर्तुं कथं तेषां फलं लभेत्

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ອັດສະວະເມດະ ແມ່ນມະຫາຍັດ ຕ້ອງໃຊ້ເຄື່ອງບູຊາຫຼາຍ ແລະ ທັກຊິນາແກ່ພຣາຫມະນ໌ຢ່າງຫຼາຍ; ຄົນທົ່ວໄປບໍ່ອາດເຮັດໄດ້. ແລ້ວເຂົາຈະໄດ້ຜົນບຸນນັ້ນແນວໃດ?”

Verse 4

अत्याश्चर्यमिदं तत्त्वं त्वयोक्तं वदता सता । यथा मे जायते श्रद्धा दीर्घायुस्त्वं तथा वद

ໂອ ມຸນີຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງ, ຕັດສິນທັດທີ່ທ່ານກ່າວນັ້ນ ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ໂອ ຜູ້ມີອາຍຸຍືນ, ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍເກີດສັດທາໃນໃຈ.

Verse 5

मार्कण्डेय उवाच । इदमाश्चर्यभूतं हि गौर्या पृष्टस्त्रियम्बकः । तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि पृच्छते निपुणाय वै

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້ ເຄີຍຖືກ ນາງເກົາຣີ ຖາມຕໍ່ ຕຣິຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ມາແລ້ວ. ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຖາມດ້ວຍປັນຍາ, ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ.”

Verse 6

पुरा वृषस्थो देवेश ह्युमया सह शङ्करः । कदाचित्पर्यटन्पृथिवीं नर्मदातटमाश्रितः

ໃນກາລກ່ອນ, ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນອີສະວະຣະແຫ່ງເທວະ ປະທັບເທິງງົວ, ພ້ອມດ້ວຍ ອຸມາ; ຄັ້ງໜຶ່ງໄດ້ຈາລິກໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ແລ້ວມາພັກຢູ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ.

Verse 7

दशाश्वमेधिकं तीर्थं दृष्ट्वा देवो महेश्वरः । तीर्थं प्रत्यञ्जलिं बद्ध्वा नमश्चक्रे त्रिलोचनः

ເມື່ອເຫັນ ທີຣະຖະ ດະສາອັດສະວະເມດິກະ, ພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ມີສາມຕາ ໄດ້ປະນົມມືເປັນອັນຈະລີຕໍ່ທີຣະຖະນັ້ນ ແລ້ວນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 8

कृताञ्जलिपुटं देवं दृष्ट्वा देवीदमब्रवीत्

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວະຜູ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະເທວີຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້។

Verse 9

देव्युवाच । किमेतद्देवदेवेश चराचरनमस्कृत । प्रह्वनम्राञ्जलिं बद्ध्वा भक्त्या परमया युतः

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະເຫນືອພຣະເທວະ ຜູ້ທີ່ສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງລ້ວນນົບນ້ອມ! ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງຍືນກົ້ມກາຍ ປະນົມມື ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ?”

Verse 10

एतदाश्चर्यमतुलं सर्वं कथय मे प्रभो

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ຂໍພຣະອົງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບອັດສະຈັນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້।

Verse 11

ईश्वर उवाच । प्रत्यक्षं पश्य तीर्थस्य फलं मा विस्मिता भव । वियत्स्था मे भुविस्थस्य क्षणं देवि स्थिरा भव

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເບິ່ງຜົນແຫ່ງທີຣະຖະນີ້ດ້ວຍຕາຂອງເຈົ້າເອງ; ຢ່າຕົກໃຈເລີຍ ໂອ ເທວີ. ເຈົ້າຢູ່ໃນຟ້າ ແຕ່ເຮົາຢູ່ເທິງດິນ; ແຕ່ໂອ ເທວີ ຈົ່ງຢືນຢັນໃຈຢູ່ນິ່ງສັກຄູ່ໜຶ່ງ.”

Verse 12

एवमुक्त्वा तु देवेशो गौरवर्णो द्विजोऽभवत् । क्षुत्क्षामकण्ठो जटिलः शुष्को धमनिसंततः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະເຫນືອພຣະເທວະກໍແປງກາຍເປັນພຣາຫມັນຜິວຜ່ອງ. ຄໍແຫ້ງເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວ; ຜົມເປັນຊະຕາ ກາຍແຫ້ງຊູບ ແລະເສັ້ນເລືອດປູດເດັ່ນ।

Verse 13

उपविश्य भुवः पृष्ठे सुस्वरं मन्त्रमुच्चरन् । क्रमप्रियो महादेवो माधुर्येण प्रमोदयन्

ເມື່ອປະທັບນັ່ງເທິງຜືນດິນ ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ຮັກຄວາມເປັນລະບຽບ ໄດ້ສະທາຍມົນຕຣາດ້ວຍສຽງອັນໄພເຣາະ ໃຫ້ທຸກຄົນປິຕິດ້ວຍຄວາມຫວານຊື່ນ

Verse 14

श्रुत्वा तां मधुरां वाणीं स्वयं देवेन निर्मिताम् । संभ्रान्ता ब्राह्मणाः सर्वे स्नातुं ये तत्र चागताः

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງອັນຫວານຊື່ນນັ້ນ ທີ່ພຣະເທວະສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ບັນດາພຣາຫມັນທັງປວງທີ່ມາເພື່ອອາບນ້ຳ ຕ່າງຕື່ນຕະລຶງແລະສັ່ນໄຫວໃນໃຈ

Verse 15

नित्यक्रिया च सर्वेषां विस्मृता श्रुतिविभ्रमात् । तं दृष्ट्वा पठमानं तु क्षुत्पिपासाभिपीडितम्

ເນື່ອງຈາກການໄດ້ຍິນຖືກສະກົດ ພິທີປະຈຳວັນຂອງທຸກຄົນກໍຖືກລືມໄປ ເມື່ອເຫັນທ່ານກຳລັງສະທາຍ—ຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍບີບຄັ້ນ—

Verse 16

द्विजोऽन्यमन्त्रयत्कश्चिद्भक्त्या तं भोजनाय वै । प्रसादः क्रियतां ब्रह्मन्भोजनाय गृहे मम

ແລ້ວພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທະວິຊະຄົນໜຶ່ງ ໄດ້ເຊີນດ້ວຍສັດທາໃຫ້ຮັບປະທານອາຫານວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະພຣາຫມັນ ຂໍໂປດຮັບປຣະສາດະແລະການຕ້ອນຮັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ເຊີນໄປເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອຮັບປະທານ”

Verse 17

अद्य मे सफलं जन्म ह्यद्य मे सफलाः क्रियाः । सर्वान्कामान्प्रदास्यन्ति प्रीता मेऽद्य पितामहाः

“ມື້ນີ້ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຜົນ; ມື້ນີ້ກິດທຳທາງທັມມະຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍລິບູນ. ມື້ນີ້ບັນພະບຸຣຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະພໍໃຈ ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງໃຫ້”

Verse 18

त्वयि भुक्ते द्विजश्रेष्ठ प्रसीद त्वं ध्रुवं मम । एवमुक्तो महादेवो द्विजरूपधरस्तदा

“ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອທ່ານໄດ້ສັນແລ້ວ ທ່ານຈະເມດຕາຕໍ່ຂ້າແນ່ນອນ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະຫາເທວະຜູ້ຖືຮູບພຣາຫມັນໃນຂະນະນັ້ນ—

Verse 19

प्रहस्य प्रत्युवाचेदं ब्राह्मणं श्लक्ष्णया गिरा । मया वर्षसहस्रं तु निराहारं तपः कृतम्

ພຣະອົງຍິ້ມແລ້ວ ຕອບພຣາຫມັນນັ້ນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນວ່າ: “ເຮົາໄດ້ບໍາເພັນຕະບະໂດຍບໍ່ຮັບອາຫານຕະຫຼອດພັນປີ”

Verse 20

इदानीं तु गृहे तस्य करिष्ये द्विजसत्तम । दशभिर्वाजिमेधैश्च येनेष्टं पारणं तथा

“ບັດນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ ເຮົາຈະປະກອບອນຸສະຖານນັ້ນໃນເຮືອນຂອງເຂົາ—ພ້ອມດ້ວຍອັດສະວະເມດະຍັດສິບຄັ້ງ—ເພື່ອໃຫ້ ‘ປາຣະນາ’ ພິທີປິດທ້າຍວັດ ສໍາເລັດຖືກຕ້ອງ”

Verse 21

इत्युक्तो देवदेवेन ब्राह्मणो विस्मयान्वितः । उत्तमाङ्गं विधुन्वन्वै जगाम स्वगृहं प्रति

ເມື່ອພຣາຫມັນໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຈາກເທວະເຫນືອເທວະ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົງ; ສັ່ນຫົວແລ້ວກັບໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ

Verse 22

एवं ते बहवो विप्राः प्रत्याख्याते निमन्त्रणे । पुराणार्थमजानन्तो नास्तिका बहवो गताः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອການເຊີນຖືກປະຕິເສດ ວິປຣາຫຼາຍຄົນ—ບໍ່ຮູ້ເຈດນາແຫ່ງປຸຣານະ—ກໍຈາກໄປ; ແລະຫຼາຍຄົນໃນນັ້ນກໍຕົກໄປສູ່ທ່າທີ ‘ນາສະຕິກະ’ ຄືຄວາມບໍ່ເຊື່ອ

Verse 23

अथ कश्चिद्द्विजो विद्वान्पुराणार्थस्य तत्त्ववित् । देवं निमन्त्रयामास द्विजरूपधरं शिवम्

ແລ້ວມີດວິຊະຜູ້ຮູ້ຫຼາຍ ຜູ້ເຂົ້າໃຈແກ່ນຄວາມໝາຍແຫ່ງປຸຣານະ ໄດ້ນິມົນພຣະເທວະ—ພຣະສິວະຜູ້ຊົງຮັບຮູບເປັນພຣາຫມະນະ।

Verse 24

तथैव सोऽपि देवेन प्रोक्तः स प्राह तं पुनः । मनसा चिन्तयित्वा तु पुराणोक्तं द्विजोत्तमः

ພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ຕອບກ່າວເຂົາໃນທຳນອງດຽວກັນ; ແລະພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງໃນໃຈຕາມຄຳສອນໃນປຸຣານະ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະອົງອີກຄັ້ງ

Verse 25

स्मृतिवेदपुराणेषु यदुक्तं तत्तथा भवेत् । इति निश्चित्य तं विप्रमुवाच प्रहसन्निव

“ສິ່ງໃດທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສະມຣິຕິ ເວດ ແລະປຸຣານະ ນັ້ນຍ່ອມເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້” ເມື່ອຕັດສິນແນ່ນອນແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວກັບວິປຣະນັ້ນດັ່ງຄົນຍິ້ມ

Verse 26

भोभो विप्र प्रतीक्षस्व यावदागमनं पुनः । इत्युक्त्वा तु द्विजो गत्वा दशाश्वमेधिकं परम्

“ໂອ ວິປຣະເອີຍ ຈົ່ງຄອຍຖ້າຈົນກວ່າເຮົາຈະກັບມາອີກ” ເວົ້າແລ້ວ ດວິຊະນັ້ນກໍໄປຍັງສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ໂດ່ງດັງດ້ວຍບຸນແຫ່ງອັດສະວະເມທະສິບຄັ້ງ

Verse 27

स्नानं महालम्भनादि कृतं तेन द्विजन्मना । जपं श्राद्धं तथा दानं कृत्वा धर्मानुसारतः

ດວິຊະນັ້ນໄດ້ປະກອບການອາບນ້ຳສັກສິດ ເລີ່ມດ້ວຍພິທີມະຫາລັມພະນະເປັນຕົ້ນ; ແລະຕາມທຳມະ ກໍໄດ້ເຮັດຈະປະ ສຣາດທະ ແລະທານ

Verse 28

संकल्प्य कपिलां तत्र पुराणोक्तविधानतः । समायात्त्वरितं तत्र यत्रासौ तिष्ठते द्विजः

ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງສັງກັນປະເພື່ອຖວາຍທານໂຄກະປິລາ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕາມພິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນປຸຣານະ ແລ້ວ ລາວກໍຮີບກັບໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣາຫມັນນັ້ນກຳລັງຄອຍຢູ່।

Verse 29

अथागत्य द्विजं प्राह वाजिमेधः कृतो मया । उत्तिष्ठ मे गृहं रम्यं भोजनार्थं हि गम्यताम्

ແລ້ວເມື່ອກັບມາ ລາວໄດ້ກ່າວກັບພຣາຫມັນວ່າ “ຂ້າໄດ້ປະກອບອັດສະວະເມທະຍັດແລ້ວ। ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ—ໄປຍັງເຮືອນອັນຮື່ນຮົມຂອງຂ້າ ເພື່ອຮັບປະທານອາຫານ”

Verse 30

इत्युक्तः शङ्करस्तेन ब्राह्मणेनातिविस्मितः । उवाच ब्राह्मणं देव इदानीं त्वमितो गतः

ເມື່ອຖືກພຣາຫມັນນັ້ນເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະກໍປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ। ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວກັບພຣາຫມັນວ່າ “ບັດນີ້ຈົ່ງບອກ—ທ່ານມາຈາກໃສຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້?”

Verse 31

द्विजवर्य कथं चेष्टा दश यज्ञा महाधनाः

“ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ສິ່ງນີ້ສຳເລັດໄດ້ແນວໃດ—ຍັດໃຫຍ່ທັງສິບນີ້ ທີ່ຕ້ອງໃຊ້ຊັບສິນຫຼາຍ?”

Verse 32

द्विज उवाच । न विचारस्त्वया कार्यः कृता यज्ञा न संशयः । यदि वेदाः प्रमाणं तं भुवि देवा द्विजास्तथा

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ “ທ່ານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄຕ່ຕອງເລື່ອງນີ້ ຍັດທັງຫຼາຍໄດ້ປະກອບສຳເລັດແທ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ। ຖ້າພຣະເວທເປັນປຣະມານະ ແລ້ວ ໃນໂລກນີ້ທັງເທວະແລະພຣາຫມັນ ລ້ວນເປັນພະຍານແຫ່ງສັດຈະນັ້ນ”

Verse 33

दशाश्वमेधिकं तीर्थं तथा सत्यं द्विजोत्तम । यदि वेदपुराणोक्तं वाक्यं निःसंशयं भवेत्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແນ່ນອນ—ທີ່ນີ້ແມ່ນຕີຣຖະ ‘ດະຊາອັສວະເມທິກະ’ ເທົ່າກັບອັສວະເມທະຍັດສິບຄັ້ງ ຫາກຮັບຄໍາໃນເວດ ແລະ ປຸຣານະ ວ່າບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 34

तदा प्राप्तं मया सर्वं नात्र कार्या विचारणा । एवमुक्तस्तु देवेश आस्तिक्यं तस्य चेतसः

ເມື່ອນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸທຸກຢ່າງແລ້ວ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ກໍຮູ້ເຫັນສັດທາອັນໝັ້ນຄົງໃນໃຈຂອງເຂົາ।

Verse 35

विमृश्य बहुभिः किंचिदुत्तरं न प्रपद्यत । जगाम तद्गृहं रम्यं पठन्ब्रह्म सनातनम्

ເຂົາຄິດພິຈາລະນາຫຼາຍທາງແລ້ວກໍບໍ່ພົບຄໍາຕອບໃດ. ແລ້ວເຂົາຈຶ່ງໄປຫາເຮືອນອັນງາມຂອງພຣາຫມັນນັ້ນ ພ້ອມກັບສວດສາທະຍາຍ “ພຣະພຣົມັນ” ອັນນິລັນດອນຕາມທາງ।

Verse 36

सम्प्राप्तं तं द्विजं भक्त्या पाद्यार्घ्येण तमर्चयत् । षड्रसं भोजनं तेन दत्तं पश्चाद्यथाविधि

ເມື່ອພຣາຫມັນນັ້ນມາຮອດ ເຂົາໄດ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຖວາຍນ້ໍາລ້າງຕີນ (ປາດຍະ) ແລະ ອັຣຄະຍະ ເພື່ອເກຍດຕິ. ຕໍ່ມາຕາມພິທີ ໄດ້ຖວາຍອາຫານຄົບຫົກລົດຊາດ।

Verse 37

ततो भुक्ते महादेवे सर्वदेवमये शिवे । पुष्पवृष्टिः पपाताशु गगनात्तस्य मूर्धनि । तस्यास्तिक्यं तु संलक्ष्य तुष्टः प्रोवाच शङ्करः

ເມື່ອມະຫາເທວະ—ພຣະສິວະຜູ້ຮວມເທວະທັງປວງ—ໄດ້ເສວຍອາຫານແລ້ວ ຝົນດອກໄມ້ກໍຕົກລົງຈາກຟ້າຢ່າງວ່ອງໄວເທິງສີສະຂອງຜູ້ນັ້ນ. ເມື່ອເຫັນສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ ພຣະສັງກະຣະຜູ້ປິຕິຈຶ່ງກ່າວວ່າ

Verse 38

ईश्वर उवाच । किं तेऽद्य क्रियतां ब्रूहि वरदोऽहं द्विजोत्तम । अदेयमपि दास्यामि एकचित्तस्य ते ध्रुवम्

ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: “ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ, ມື້ນີ້ເຈົ້າປາຖະນາໃຫ້ເຮົາເຮັດສິ່ງໃດ ຈົ່ງບອກ. ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ; ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ປົກກະຕິວ່າ ‘ບໍ່ຄວນໃຫ້’ ເຮົາກໍຈະໃຫ້ແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ ເນື່ອງຈາກໃຈເຈົ້າເອກາກຣະ”

Verse 39

ब्राह्मण उवाच । यदि प्रीतोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । अस्मिंस्तीर्थे महादेव स्थातव्यं सर्वदैव हि

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າ ແລະຖ້າພອນຂອງຂ້າຄວນໄດ້ຮັບ ແລ້ວໂອ ມະຫາເທວະ ຂໍພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນຕີຣຖະນີ້ຕະຫຼອດການ”

Verse 40

उपकाराय देवेश एष मे वर उत्तमः । एवमुक्तस्तु देवेन आरुरोह द्विजोत्तमः

“ໂອ ດີເວດສະ (ຈອມເທວະ) ພອນອັນສູງສຸດນີ້ຂອງຂ້າ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ” ເມື່ອພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ ດວິຊະໂອດຕະມະກໍຂຶ້ນສູ່ວິມານທິບ

Verse 41

गन्धर्वाप्सरःसम्बाधं विमानं सार्वकामिकम् । पूज्यमानो गतस्तत्र यत्र लोका निरामयाः

ວິມານຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະນາທັງປວງ ອັນແອອັດໄປດ້ວຍຄັນທັຣວະ ແລະ ອັບສະຣາ ໄດ້ມາເຖິງ. ເມື່ອໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາແລ້ວ ລາວກໍໄປສູ່ດິນແດນທີ່ສັດທັງຫຼາຍປອດຈາກໂຣຄາ ແລະ ທຸກຂ໌

Verse 42

मार्कण्डेय उवाच । एतदाश्चर्यमतुलं दृष्ट्वा देवी सुविस्मिता । विस्मयोत्फुल्लनयना पुनः पप्रच्छ शङ्करम्

ມາຣະກັນເຑຍກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້ ເທວີກໍຕົກຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງ. ດ້ວຍດວງຕາເບີກກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົງ ນາງຈຶ່ງຖາມພຣະສັງກະຣະອີກຄັ້ງ

Verse 43

पार्वत्युवाच । कथमेतद्भवेत्सत्यं यत्रेदमसमञ्जसम् । स्नानं कुर्वन्ति बहवो लोका ह्यत्र महेश्वर

ນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: “ສິ່ງນີ້ຈະເປັນຄວາມຈິງໄດ້ແນວໃດ ເມື່ອມັນດູສັບສົນນັກ? ໂອ ມະເຫສະວະຣາ, ທີ່ນີ້ມີຜູ້ຄົນຫຼາຍມາອາບນ້ຳຊຳລະບາບ.”

Verse 44

तेषां तु स्वर्गगमनं यथैष स्वर्गतिं गतः । कथमेतत्समाचक्ष्व विस्मयः परमो मम

“ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະໄປຮອດສະຫວັນໄດ້ແນວໃດ ເຫມືອນຄົນນີ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸສະພາບແຫ່ງສະຫວັນ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍແກ່ຂ້າ—ຄວາມພິສົງຂອງຂ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ.”

Verse 45

एतच्छ्रुत्वा तु देवेशः प्रहसन्प्रत्युवाच ताम् । वेदवाक्ये पुराणार्थे स्मृत्यर्थे द्विजभाषिते

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງກໍຍິ້ມແລ້ວຕອບນາງ—ອີງຕາມພຣະວາຈາແຫ່ງເວທ, ນັຍແຫ່ງປຸຣານະ, ເຈດຕະນາແຫ່ງສະມຣິຕິ ແລະຖ້ອຍຄຳຂອງທະວິຊະຜູ້ຮູ້.

Verse 46

विस्मयो हि न कर्तव्यो ह्यनुमानं हि तत्तथा । असंभाव्यं हि लोकानां पुराणे यत्प्रगीयते

“ບໍ່ຄວນປະດັບໃຈຢູ່ໃນຄວາມພິສົງ ເພາະເຫດຜົນກໍສອດຄ່ອງກັບສິ່ງນີ້. ສິ່ງທີ່ປະກາດໃນປຸຣານະ ມັກດູເຫມືອນບໍ່ເປັນໄປໄດ້ສຳລັບຄົນທົ່ວໄປ.”

Verse 47

यदि पक्षं पुरस्कृत्य लोकाः कुर्वन्ति पार्वति । तस्मान्न सिद्धिरेतेषां भवत्येको न विस्मयः

“ຖ້າຜູ້ຄົນກະທຳໂດຍຍົກເອົາຄວາມເຂົ້າຂ້າງເປັນຫຼັກ ໂອ ປາຣະວະຕີ ແລ້ວສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດທາງທຳ) ບໍ່ເກີດແກ່ເຂົາ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິສົງ.”

Verse 48

नास्तिका भिन्नमर्यादा ये निश्चयबहिष्कृताः । तेषां सिद्धिर्न विद्येत आस्तिक्याद्भवते ध्रुवम्

ຜູ້ເປັນນາສະຕິກະ ຜູ້ລະເມີດຂອບເຂດແຫ່ງຈາຣີດ ແລະຖືກຂັບອອກຈາກຄວາມເຊື່ອອັນໝັ້ນຄົງ—ຍ່ອມບໍ່ມີສິດທິສຳເລັດ. ຄວາມສຳເລັດເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນຈາກອາສະຕິກຍະ ຄືສັດທາໃນທຳມະ.

Verse 49

श्रुत्वाख्यानमिदं देवी ववन्दे तीर्थमुत्तमम् । सर्वपापहरं पुण्यं नर्मदायां व्यवस्थितम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງອາຄະຍານນີ້ແລ້ວ ພຣະເທວີໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາຕໍ່ຕີຣຖະອັນສູງສຸດນັ້ນ—ເປັນບຸນອັນບໍລິສຸດ ລ້າງບາບທັງປວງ—ຕັ້ງຢູ່ໃນນ້ຳນະຣະມະດາ.

Verse 50

मार्कण्डेय उवाच । दशाश्वमेधं राजेन्द्र सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं महापातकनाशनम्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ! ດະສາອັສວະເມດະ ເປັນຕີຣຖະທີ່ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ ແລະທຳລາຍມະຫາບາບ.

Verse 51

तत्रागता महाभागा स्नातुकामा सरस्वती । पुण्यानां परमा पुण्या नदीनामुत्तमा नदी

ທີ່ນັ້ນ ພຣະສະຣັສວະຕີ ຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ ມາຮອດດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະອາບນ້ຳ—ເປັນບຸນອັນສູງສຸດໃນບັນດາບຸນ ແລະເປັນແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ.

Verse 52

नाममात्रेण यस्यास्तु सर्वपापैः प्रमुच्यते । स्नातास्तत्र दिवं यान्ति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः

ພຽງແຕ່ເອີ້ນນາມຂອງນາງ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄປສະຫວັນ; ແລະຜູ້ທີ່ຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມເປັນອະປຸນະຣະພະວະ—ບໍ່ຫວນກັບມາເກີດອີກ.

Verse 53

दशाश्वमेधे सा राजन्नियता ब्रह्मचारिणी । आराधयित्वा देवेशं परं निर्वाणमागतीः

ທີ່ດະຊາອັສວະເມດະ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ນາງເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະພົມຈັນຢ່າງເຂັ້ມງວດ; ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ແລ້ວບັນລຸນິຣວານອັນສູງສຸດ।

Verse 54

कालुष्यं ब्रह्मसम्भूता संवत्सरसमुद्भवम् । प्रक्षालयितुमायाति दशम्यामाश्विनस्य च

ນາງເກີດຈາກພຣະພົມ ຈຶ່ງມາໃນວັນທະສະມີແຫ່ງເດືອນອາສວິນ ເພື່ອຊຳລະຄວາມເສົ້າໝອງທີ່ສະສົມຕະຫຼອດປີໃຫ້ຫມົດໄປ।

Verse 55

उपोष्य रजनीं तां तु सम्पूज्य त्रिपुरान्तकम् । राजन्निष्कल्मषा यान्ति श्वोभूते शाश्वतं पदम्

ແຕ່ເມື່ອອົບພອດອົດອາຫານຕະຫຼອດຄືນນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະຕຣິປຸຣານຕະກະຢ່າງຖືກພິທີ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີມົນທິນ; ແລະເມື່ອວັນໃໝ່ຮຸ່ງຂຶ້ນ ກໍບັນລຸຖິ່ນພຳນັກນິລັນດອນ।

Verse 56

युधिष्ठिर उवाच । सरस्वती महापुण्या नदीनामुत्तमा नदी श्रीमार्कण्डेय उवाच । राजन्नाश्वयुजे मासि दशम्यां तद्विशिष्यते । पार्थिवेषु च तीर्थे तु सर्वेष्वेव न संशयः

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ສະຣັສວະຕີເປັນແມ່ນ້ຳມີບຸນຍິ່ງ ເປັນຍອດແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງປວງ। ສີມາຣະກັນເຑຍະກ່າວວ່າ: ໂອ້ພຣະຣາຊາ ການປະພຶດຕາມທີຣຖະນີ້ຈະໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດໃນວັນທະສະມີແຫ່ງເດືອນອາສວະຍຸຊະ; ໃນບັນດາທີຣຖະທັງປວງໃນໂລກ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 57

दशाश्वमेधिके राजन्नित्यं हि दशमी शुभा । विशेषादाश्विने शुक्ला महापातकनाशिनी

ທີ່ດະຊາອັສວະເມດະ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ວັນທະສະມີເປັນມົງຄຸນເສມອ; ແລະໂດຍພິເສດ ທະສະມີໃນປັກສະສວ່າງແຫ່ງເດືອນອາສວິນ ທຳລາຍບາບໜັກຫນ່ວງໄດ້।

Verse 58

तस्या स्नात्वार्चयेद्देवानुपवासपरायणः । श्राद्धं कृत्वा विधानेन पश्चात्सम्पूजयेच्छिवम्

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນນ້ຳອັນສັກສິດນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ຕັ້ງໃຈຖືອຸໂປສົດພຶງບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ; ເມື່ອເຮັດພິທີສຣາດທະຕາມວິທີແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາພຣະສິວະໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 59

तत्रस्थां पूजयेद्देवीं स्नातुकामां सरस्वतीम् । नमो नमस्ते देवेशि ब्रह्मदेहसमुद्भवे

ພຶງບູຊາເທວີສະຣັສວະຕີຜູ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາຈະອາບນ້ຳ ແລະກ່າວວ່າ: “ນະໂມ ນະມັສເຕ ເທວີເອຊີ ຜູ້ເກີດຈາກກາຍພຣະພຣະຫມາ”

Verse 60

कुरु पापक्षयं देवि संसारान्मां समुद्धर । गन्धधूपैश्च सम्पूज्य ह्यर्चयित्वा पुनःपुनः

“ໂອ ເທວີ ຂໍໃຫ້ທ່ານທຳລາຍບາບຂອງຂ້າ ແລະຍົກຂ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກສັງສານ” ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຄົບຖ້ວນ ມີຂອງຫອມແລະທູບ ພຶງອະຣະຈະນາແລະບູຊາຊ້ຳໆ

Verse 61

दश प्रदक्षिणा दत्त्वा सूत्रेण परिवेष्टयेत् । कपिलां तु ततो विप्रे दद्याद्विगतमत्सरः

“ເມື່ອເຮັດປະທັກສິນາ 10 ຮອບແລ້ວ ຈຶ່ງຜູກດ້ວຍດ້າຍສັກສິດ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ວິປຣະ ຜູ້ປາດສະຈາກຄວາມອິດສາ ພຶງຖວາຍໂຄກະປິລາແກ່ພຣາຫມັນ”

Verse 62

सर्वलक्षणसम्पन्नां सर्वोपस्करसंयुताम् । दत्त्वा विप्राय कपिलां न शोचति कृताकृते

“ເມື່ອຖວາຍໂຄກະປິລາແກ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ແລະມີເຄື່ອງປະກອບຄົບຖ້ວນ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໂສກເສົ້າຕໍ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ເຮັດ ຫຼືບໍ່ໄດ້ເຮັດ”

Verse 63

पश्चाज्जागरणं कुर्याद्घृतेनाज्वाल्य दीपकम् । पुराणपठनेनैव नृत्यगीतविवादनैः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງເຮັດການຈາກຣະນະ (ຕື່ນເຝົ້າຄືນ) ໂດຍຈຸດປະທີບດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee); ແລະຜ່ານຄືນດ້ວຍການອ່ານປຸຣານະ ພ້ອມການຟ້ອນບູຊາ ຮ້ອງເພງ ແລະບັນເລງດົນຕີ.

Verse 64

वेदोक्तैश्चैव पूजयेच्छशिशेखरम् । प्रभाते विमले पश्चात्स्नात्वा वै नर्मदाजले

ແລະພຶງບູຊາ ສະສິເສຂະຣະ (ພຣະສິວະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ) ດ້ວຍພິທີຕາມພຣະເວດ. ຕໍ່ມາໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳໃນນ້ຳແຫ່ງນະຣະມະດາ…

Verse 65

ब्राह्मणान् भोजयेद्भक्त्या शिवभक्तांश्च योगिनः । एवं कृते ततो राजन् सम्यक्तीर्थफलं लभेत्

ດ້ວຍຄວາມພະຍັນພະຍອມ (bhakti) ພຶງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະແກ່ໂຍຄີຜູ້ເປັນສາວົກພຣະສິວະດ້ວຍ. ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການໄປທີ່ທິຣຖະຢ່າງຄົບຖ້ວນແທ້.

Verse 66

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेच्छङ्करं नरः । दशाश्वमेधावभृथं लभते पुण्यमुत्तमम्

ໃນທິຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວບູຊາ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນສູງສຸດ ເທົ່າກັບອະວະພຣຶຖະ-ສະນານ ອັນເປັນການອາບນ້ຳປິດທ້າຍຂອງອັດສະວະເມທະ 10 ຄັ້ງ.

Verse 67

पूतात्मा तेन पुण्येन रुद्रलोकं स गच्छति । आरूढः परमं यानं कामगं च सुशोभनम्

ເມື່ອຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍບຸນນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ ຣຸດຣະໂລກ (Rudraloka) ແລະຂຶ້ນຂັບຂີ່ຍານທິບອັນສະຫງ່າງາມສູງສຸດ ທີ່ເຄື່ອນໄປຕາມຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 68

तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु वीज्यमानोऽथ चामरैः । क्रीडते सुचिरं कालं जयशब्दादिमङ्गलैः

ທີ່ນັ້ນ ອັບສະຣາທິບພະຈະພັດວີດ້ວຍຈາມຣະ (ພັດຫາງຢັກ) ແລະພຣະອົງສະໜຸກສົມບູນຢູ່ດົນນານ ທ່າມກາງມົງຄຸນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍສຽງ “ໄຊຍະ!”

Verse 69

ततोऽवतीर्णः कालेन इह राजा भवेद्ध्रुवम् । हस्त्यश्वरथसम्पन्नो महाभोगी परंतपः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາສົມຄວນ ພຣະອົງລົງມາອີກ ແລະແນ່ນອນຈະເປັນກະສັດໃນໂລກນີ້—ພ້ອມດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດສົງຄາມ; ເປັນຜູ້ເສວຍໂພກະສົມບັດຍິ່ງ ແລະຜູ້ປາບສັດຕູ

Verse 70

दशाश्वमेधे यद्दानं दीयते शिवयोगिनाम् । दशाश्वमेधसदृशं भवेत्तन्नात्र संशयः

ທານໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍແກ່ໂຍຄີຂອງພຣະສິວະ ທີ່ຕີຣະຖະ «ດະສາອັດສະວະເມດະ» ທານນັ້ນມີຜົນບຸນເທົ່າກັບຜົນແຫ່ງຍັດຍາ «ອັດສະວະເມດະ»—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 71

सर्वेषामेव यज्ञानामश्वमेधो विशिष्यते । दुर्लभः स्वल्पवित्तानां भूरिशः पापकर्मणाम्

ໃນບັນດາຍັດຍາທັງປວງ «ອັດສະວະເມດະ» ເປັນຍອດຍິ່ງ; ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ມີຊັບນ້ອຍຍາກຈະໄດ້, ແລະສໍາລັບຜູ້ຖືກຖ່ວງດ້ວຍກຳບາບ ການປະກອບໃຫ້ສົມບູນຖືກຂັດຂວາງຢ່າງຫນັກ

Verse 72

तत्र तीर्थे तु राजेन्द्र दुर्लभोऽपि सुरासुरैः । प्राप्यते स्नानदानेन इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

“ໂອ ພຣະຣາຊາເອກ! ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ເທວະແລະອະສຸຣະຍັງໄດ້ຍາກ ກໍສາມາດໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະການໃຫ້ທານ”—ດັ່ງນີ້ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ກ່າວ

Verse 73

अकामो वा सकामो वा मृतस्तत्र नरेश्वर । देवत्वं प्राप्नुयात्सोऽपि नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງມະນຸດ! ຈະໄຮ້ຄວາມປາຖະໜາ ຫຼື ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ—ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍຈະໄດ້ຮັບສະພາບເທວະ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ

Verse 74

अग्निप्रवेशं यः कुर्यात्तत्र तीर्थे नरोत्तम । अग्निलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປໃນໄຟ ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຈະພັກອາໄສໃນໂລກຂອງອັກນີ ຈົນກວ່າມະຫາປຣະລະຍະແຫ່ງສັດທັງປວງຈະມາເຖິງ

Verse 75

जलप्रवेशं यः कुर्यात्तत्र तीर्थे नराधिप । ध्यायमानो महादेवं वारुणं लोकमाप्नुयात्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດລົງໄປໃນນ້ໍາ ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລະ ພິຈາລະນາພະມະຫາເທວະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງວະຣຸນ

Verse 76

दशाश्वमेधे यः कश्चिच्छूरवृत्त्या तनुं त्यजेत् । अक्षया नु गतिस्तस्य इत्येवं श्रुतिनोदना

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ດະສາອັສວະເມທະ ສະລະກາຍດ້ວຍຈິດໃຈວີຣະບຸລຸດ ຄະຕິຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມອະຄະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ—ນີ້ແມ່ນຄໍາເຊີນຊວນຂອງສຣຸຕິ

Verse 77

न तां गतिं यान्ति भृगुप्रपातिनो न दण्डिनो नैव च सांख्ययोगिनः । ध्वजाकुले दुन्दुभिशङ्खनादिते क्षणेन यां यान्ति महाहवे मृताः

ຄະຕິນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຕົກຈາກຜາຂອງພຣຶຄຸຈະໄດ້ເຖິງ, ບໍ່ແມ່ນນັກບວດຜູ້ຖືໄມ້ເທົ້າ, ແມ່ນແຕ່ສາງຂະຍະ-ໂຍຄີກໍບໍ່ເຖິງ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຕາຍໃນສົງຄາມໃຫຍ່ ທ່າມກາງທຸງທີ່ພັດພິວ ແລະສຽງກອງກັບສັງຂ໌ກຶກກ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ

Verse 78

यत्र तत्र हतः शूरः शत्रुभिः परिवेष्टितः । अक्षयांल्लभते लोकान्यदि क्लीबं न भाषते

ວິລະຊົນຜູ້ໃດ ຖືກສັດຕູລ້ອມຮອບແລ້ວຖືກສັງຫານ ບ່ອນໃດກໍຕາມ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ—ຖ້າບໍ່ເວົ້າຄໍາຂີ້ຂວານຂີ້ກົວ.

Verse 79

दशाश्वमेधे संन्यासं यः करोति विधानतः । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकात्कदाचन

ຜູ້ໃດປະພຶດສັນຍາສ ທີ່ດະສາອັດສະວະເມດ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຄະຕິຂອງຜູ້ນັ້ນບໍ່ຫວນຄືນ; ບໍ່ເຄີຍກັບຈາກໂລກຂອງຣຸທຣະ.

Verse 80

दशाश्वमेधे यत्पुण्यं संक्षेपेण युधिष्ठिर । कथितं परया भक्त्या सर्वपापप्रणाशनम्

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ບຸນກຸສົນຈາກອັດສະວະເມດສິບຄັ້ງ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້ໂດຍຫຍໍ້ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ; ມັນເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 180

अध्याय

ອັດທະຍາຍ — “ບົດ/ຕອນ”