Adhyaya 18

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । निर्दग्धेऽस्मिंस्ततो लोके सूर्यैरीश्वरसम्भवैः । सप्तभिश्चार्णवैः शुष्कैर्द्वीपैः सप्तभिरेव च

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໂລກນີ້ຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍດວງອາທິດທັງຫຼາຍອັນເກີດຈາກພຣະອຳນາດແຫ່ງອີສະວະຣະ ແລະເມື່ອມະຫາສະມຸດທັງ 7 ແຫ້ງຫມົດ—ພ້ອມທັງທະວີບ 7—ແລ້ວ ຂັ້ນຕໍ່ໄປຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 2

ततो मुखात्तस्य घना महोल्बणा निश्चेरुरिन्द्रायुधतुल्यरूपाः । घोराः पयोदा जगदन्धकारं कुर्वन्त ईशानवरप्रयुक्ताः

ແລ້ວຈາກປາກຂອງທ່ານ ເມກໜາທຶບອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະນ່າຢ້ານກົວ ກໍ່ພຸ່ງອອກມາ ມີຮູບດັ່ງຄັນທະນູຂອງພຣະອິນທຣ໌; ເມກຝົນອັນດຸຮ້າຍນັ້ນ ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍພອນແຫ່ງອີສານ ແລະເຮັດໃຫ້ຄວາມມືດປົກຄຸມທົ່ວຈັກກະວານ.

Verse 3

नीलोत्पलाभाः क्वचिदंजनाभा गोक्षीरकुन्देन्दुनिभाश्च केचित् । मयूरचन्द्राकृतयस्तथाऽन्ये केचिद्विधूमानलसप्रभाश्च

ບາງກ້ອນດຸດດອກບົວສີຟ້າ; ບາງກ້ອນມືດດຸດອັນຈະນະ (ຂີ້ຕາ). ບາງກ້ອນສ່ອງສະຫວ່າງດຸດນ້ຳນົມງົວ, ດອກກຸນທະ ແລະ ດວງຈັນ. ອື່ນໆມີຮູບດຸດນົກຢູງ ແລະ ຈັນເສັ້ຽວ; ບາງກ້ອນລຸກໂຊດດຸດໄຟທີ່ບໍ່ມີຄວັນ.

Verse 4

केचिन्महापर्वतकल्परूपाः केचिन्महामीनकुलोपमाश्च । केचिद्गजेन्द्राकृतयः सुरूपाः केचिन्महाकूटनिभाः पयोदाः

ບາງມະຫາເມກມີຮູບດຸດພູໃຫຍ່ມະຫຶມາ; ບາງກ້ອນຄ້າຍຝູງປາໃຫຍ່ອັນກວ້າງໃຫຍ່. ບາງກ້ອນມີຮູບດຸດຊ້າງຈອມພະຍາງາມສົມ; ແລະບາງກ້ອນເຫັນດຸດຍອດຜາ ແລະ ສັນເຂົາສູງຊັນ.

Verse 5

चलत्तरङ्गोर्मिसमानरूपा महापुरोधाननिभाश्च केचित् । सगोपुराट्टालकसंनिकाशाः सविद्युदुल्काशनिमण्डितान्ताः

ບາງກ້ອນມີຮູບດຸດຄື້ນນ້ຳທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ຄື້ນລົມທີ່ພຸ່ງພານ; ບາງກ້ອນຄ້າຍໃບໜ້າຂອງປຸໂຣຫິດຜູ້ໃຫຍ່. ບາງກ້ອນດຸດໂກປຸຣະ ຫໍປະຕູເມືອງ ແລະ ກຳແພງສູງ, ໂດຍປາຍຂອບປະດັບດ້ວຍຟ້າຜ່າ, ອຸລະກາ ແລະ ວັຊຣະອະສນີ.

Verse 6

समावृताङ्गः स बभूव देवः संवर्तकोनाम गणः स रौद्रः । प्रवर्षमाणो जगदप्रमाणमेकार्णवं सर्वमिदं चकार

ເທວະອົງນັ້ນຖືກປົກຄຸມທົ່ວກາຍ—ໝູ່ອັນດຸຮ້າຍນາມ ສຳວັຣຕະກະ. ເມື່ອຫຼັ່ງຝົນເກີນປະມານ ກໍ່ເຮັດໃຫ້ຈັກກະວານທັງປວງກາຍເປັນມະຫາສະມຸດອັນດຽວ.

Verse 7

ततो महामेघविवर्धमानमीशानमिन्द्राशनिभिर्वृताङ्गम् । ददर्श नाहं भयविह्वलाङ्गो गङ्गाजलौघैश्च समावृताङ्गः

ຕໍ່ມາຂ້ອຍໄດ້ເຫັນ ອີສານະ ກຳລັງເຕີບໃຫຍ່ທ່າມກາງເມກມະຫາໃຫຍ່ ກາຍຂອງພຣະອົງຖືກລ້ອມດ້ວຍວັຊຣະຂອງພຣະອິນທຣ໌. ຂ້ອຍສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະເຫັນພຣະອົງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍກະແສນ້ຳຫຼາກແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ.

Verse 8

गजाः पुनश्चैव पुनः पिबन्तो जगत्समन्तात्परिदह्यमानम् । आपूरितं चैव जगत्समन्तात्सर्वैश्च तैर्जग्मुरदर्शनं च ते

ຊ້າງທັງຫຼາຍດື່ມນ້ຳຊ້ຳໆ ໃນຂະນະທີ່ໂລກຮອບດ້ານທຸກທິດຖືກເຜົາໄໝ້. ເມື່ອໂລກທຸກທິດເຕັມລົ້ນດ້ວຍນ້ຳ ຊ້າງເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດກໍຫາຍລັບຈາກສາຍຕາ.

Verse 9

महार्णवाः सप्त सरांसि द्वीपा नद्योऽथ सर्वा अथ भूर्भुवश्च । आपूर्यमाणाः सलिलौघजालैरेकार्णवं सर्वमिदं बभूव

ມະຫາສະມຸດໃຫຍ່ທັງເຈັດ ທະເລສາບ ທະວີບ ແມ່ນ້ຳທັງປວງ ແມ່ນກະທັ້ງໂລກພູຣ ແລະ ພູວະ—ເມື່ອຖືກເຕີມເຕັມດ້ວຍເຄືອຂ່າຍກະແສນ້ຳຖ້ວມອັນເຊື່ອມຕໍ່ ທັງໝົດນີ້ກໍກາຍເປັນສະມຸດດຽວ.

Verse 10

न दृश्यते किंचिदहो चराचरं निरग्निचन्द्रार्कमयेऽपि लोके । प्रणष्टनक्षत्रतमोऽन्धकारे प्रशान्तवातास्तमितैकनीडेः

ໂອ້ ອະນິຈຈາ! ໃນໂລກນັ້ນ—ທີ່ເຄີຍມີໄຟ ມີຈັນທຣາ ແລະ ສຸຣິຍະ—ບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດເລີຍ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ຢູ່ນິ່ງ. ໃນຄວາມມືດທີ່ແມ່ນກະທັ້ງດາວກໍຫາຍໄປ ລົມກໍສະງົບ ແລະທີ່ພັກພິງທັງປວງຮາວກັບຖືກຫຍຸດນິ່ງເປັນຮັງດຽວອັນເງີຍງັນ.

Verse 11

महाजलौघेऽस्य विशुद्धसत्त्वा स्तुतिर्मया भूप कृता तदानीम् । ततोऽहमित्येव विचिन्तयानः शरण्यमेकं क्व नु यामि शान्तम्

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ! ທ່າມກາງກະແສນ້ຳອັນມະຫາຫຼວງນັ້ນ ເມື່ອຈິດບໍລິສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນສະຕຸຕິໃນການນັ້ນ. ແຕ່ເມື່ອຄິດຢູ່ແຕ່ ‘ເຮົາ—ຈະເປັນແນວໃດ’ ຈຶ່ງສະແຫວງຫາວ່າ: ຈະໄປໃສ—ໄປຫາທີ່ພຶ່ງອັນສະງົບແຕ່ອັນດຽວ ອັນຄວນແກ່ການມອບຕົນ?

Verse 12

स्मरामि देवं हृदि चिन्तयित्वा प्रभुं शरण्यं जलसंनिविष्टः । नमामि देवं शरणं प्रपद्ये ध्यानं च तस्येति कृतं मया च

ເມື່ອຈົມຢູ່ໃນນ້ຳ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະເຈົ້າໃນດວງໃຈ ໂດຍພິຈາລະນາ—ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງແທ້. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກາບນະມັດສະການພຣະອົງ ເຂົ້າຮອດພຣະອົງເປັນສະຣະນະ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນການພາວະນາຕໍ່ພຣະອົງ—ນີ້ແຫຼະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳ.

Verse 13

ध्यात्वा ततोऽहं सलिलं ततार तस्य प्रसादादविमूढचेताः । ग्लानिः श्रमश्चैव मम प्रणष्टौ देव्याः प्रसादेन नरेन्द्रपुत्र

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິແລ້ວ ຈຶ່ງຂ້າມນ້ຳໄດ້; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຈິດຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຫຼົງງົດອີກ. ໂອ ພຣະຣາຊະບຸດ, ໂດຍພຣະເມດຕາຂອງເທວີ ຄວາມເມື່ອຍລ້າແລະຄວາມຫມົດແຮງຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຫາຍໄປ។

Verse 18

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ—ເຄື່ອງໝາຍບົດ/ພາກ (Chapter marker)